Pan Arata?
Co za lekkomyślność.
Sama rozporządzasz swoją zdolnością?
Od kiedy się tak angażujesz?
Ja tylko…
Przynajmniej przybyłem na czas.
Ejże!
Kim, u licha, jesteś, że śmiesz tu wchodzić bez pozwolenia?
Pani Fuyu, to…
Proszę wybaczyć, że zjawiam się bez zapowiedzi.
Miło mi poznać. Jestem kuzynem Miyo,
Arata Usuba.
Usuba?
Bardzo dziękuję za opiekę nad Miyo.
Zamierzałem złożyć wizytę, żeby się przedstawić.
Pracuję w Agencji Dworu Cesarskiego jako negocjator.
Kiyoka czasem ze mną pracuje.
Arata.
Do czego próbowałaś użyć swojej zdolności?
Jeśli nic nie zrobimy, on umrze.
Muszę coś na to poradzić.
Tyle razy ci powtarzałem.
Działanie w pojedynkę może skończyć się śmiercią.
Ale…
Jeśli sama spieszysz na ratunek i działasz bez wsparcia,
możesz sprawić ból swoim bliskim.
Nie zapominaj o tym.
Poza tym
też jestem zdania, że by go uratować, potrzeba twojej zdolności.
Kota!
Jednakże…
jeszcze nie rozwinęłaś w pełni swojej zdolności.
Jeśli chcesz jej użyć,
przynajmniej pozwól mi stać przy tobie i cię pilnować.
Arato.
Zaczynaj.
Dobrze.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
DEMONY ZRODZONE Z KRWI
Pomocy!
Tędy! Szybko!
Jesteś żołnierzem?
Tak. Co się stało?
W zrujnowanej rezydencji jest demon. Zaatakował moich przyjaciół.
W rezydencji?
Tak, pomóż nam! Jesteś żołnierzem, prawda?
Lepiej stąd chodźmy. On nas zje.
Tak.
Ty też lepiej się stąd zabieraj!
Czekałem na pana, panie Kudo.
Twoja organizacja przywołała te demony?
Przywołała?
Daliśmy tylko moc tym, którzy nie mają nadnaturalnych zdolności.
Czyli zmieniliście ludzi w demony?
Wyzwoliliśmy ich od strachu, który wy, wybrańcy, ukrywacie
z naszym błogosławieństwem.
Błogosławieństwem?
Ten świat stoi na głowie.
Tylko nieliczni mogą dzielić się wiedzą o zdolnościach i zmorach,
a uważają, że sprawują nad wszystkim kontrolę.
Zarówno silni, jak i słabi
muszą stanąć w obronie naszego błogosławieństwa.
Dość tych bzdur.
Wszyscy w tym kraju powinni naprawdę być równi.
Spodziewałem się tego po tobie.
Jesteś za prawdziwą równością na świecie?
Nie zamierzam dalej ciągnąć tej głupiej rozmowy.
Tak łatwo nas negujesz,
bo masz wszystko, od nadnaturalnych zdolności po władzę.
Powtórzę jeszcze raz.
Nie zamierzam dalej ciągnąć tej głupiej rozmowy.
Jesteś szlachetny
i przerażający.
Zapamiętaj sobie.
Jesteśmy Oświeconą Wspólnotą.
Budzimy nadnaturalne zdolności.
Zajrzysz za kulisy nowego świata,
który tworzy nasz założyciel, Naoshi Usui.
Czyli to ten demon.
Czego tu szukasz?
Jak widzisz, przyszedłem z pomocą.
Sam sobie poradzę.
Nie mów tak.
Daj sobie pomóc.
Ja zajmę się tymi w pelerynach. Ty załatw demona.
Już po tobie.
Nie byli tacy mocni.
Zgadza się.
To…
Ma mroczną energię.
Wygląda na zmodyfikowany przez jakieś zaklęcie.
Spożył to i stał się demonem?
Kota.
Przyszłam, by zabrać cię do domu. Już dobrze.
Kota!
Co mam robić?
Muszę pamiętać o tym, czego nauczył mnie Arata.
Dlaczego…
Miyo!
Kota!
Muszę to zrobić.
Pomogę mu.
Bez względu na wszystko!
Zostaw go!
Miyo!
Miyo.
Miyo!
Poznajesz mnie?
Tak.
Zdołaliśmy wrócić, prawda?
Tak.
Kota?
Budzi się.
Udało ci się.
Nie wiem, jak ci dziękować!
Nie ma potrzeby.
Ocaliłaś go. Możesz być z siebie dumna.
Tak.
Zdołałam przyjść komuś z pomocą.
Tak się cieszę.
Miyo!
Panie?
Miyo.
Panie?
Dobrze, że jesteś bezpieczna.
Pan też.
A ty? Po co przyszedłeś?
Książę Takaihito osobiście mnie o to poprosił.
Chodzi o podejrzaną organizację w tej okolicy.
To Oświecona Wspólnota.
Walczyłem dziś z jednym z nich.
Nie znam szczegółów, ale zdaje się,
że dzięki tej krwi demony przejmują ludzkie ciało.
Oświecona Wspólnota?
Zdaje się, że jej założycielem jest Naoshi Usui.
To zwolennik nowego świata, w którym każdy może być wybrańcem.
Co takiego?
Arata?
Powiedziałeś: „Naoshi Usui”?
Tak.
Tylko nie to.
A więc to tak.
Dlatego książę Takaihito…
Hej, Usuba.
Naoshi Usui
dzieli z nami krew rodu Usuba.
Jest z linii bocznej.
Nie spodziewałem się, że usłyszę jego nazwisko.
Jeśli to prawda, założyciel Oświeconej Wspólnoty to człowiek
z rodu Usui, czyli bocznej linii rodu Usuba,
który pewnego dnia przepadł bez wieści.
Naoshi Usui we własnej osobie.
Co?
Usui ma nadnaturalne zdolności rodu Usuba
i był kandydatem na męża matki Miyo, Sumi Saimori.
- Mojej matki? - Tak.
Ale gdy poślubił Saimori,
zerwał kontakt z rodem Usuba i zniknął.
Zerwał kontakt?
Nie chce mi się w to wierzyć,
ale skoro przewodzi Oświeconej Wspólnocie,
to źródło wszelkich związanych z tym zbrodni
znajduje się w rodzie Usuba.
Tak czy owak,
zgłoszę dzisiejszy wypadek księciu Takaihito
i sam będę się temu bacznie przyglądał.
Dobra myśl.
Dobrze. Na mnie już czas.
To sprawa rodu Usuba.
Mnie też to dotyczy,
ale nie miałam odwagi mu o tym powiedzieć.
Panie.
Miyo, nie jest ci zimno?
Nie.
A tobie, panie?
O mnie się nie martw.
Bardziej niż zimno doskwiera mi to, że coś ci grozi.
Wiem, że frustrują cię
wydarzenia z Usui i moją matką.
I że bardzo się starasz.
Ale nasze marzenia nie od razu się spełniają.
Miyo.
Zawsze będę cię wspierał.
Rób to, co masz do zrobienia.
Ale jeśli coś ci nie wyjdzie, możesz na mnie liczyć.
Tak widzę moje życie z tobą.
Też uważasz, że dzięki wzajemnemu wsparciu
naszego małżeństwa nic nie złamie?
Panie,
czy daję ci wystarczające oparcie?
Już dawno stałaś się kimś, bez kogo nie mogę żyć.
Nie widzisz tego?
Skąpany w blasku księżyca uśmiech mego narzeczonego
był tak piękny, że nawet nie mrugałam.
Chwila, która zdawała się wiecznością,
była tak bezcenna, że nigdy jej nie zapomnę.
Te usta!
Jego usta były takie…
Nie mogłam po tym zasnąć.
Jak mam mu teraz spojrzeć w oczy?
Ta sukienka, którą wybrała mi Hazuki.
Zabrałam ją ze sobą, ale nie miałam okazji jej założyć.
Tu Nae. Mogę wejść?
Tak, proszę.
Pani Fuyu!
Czyli wracasz do cesarskiego miasta?
Nareszcie koniec mojej udręki.
Bardzo przepraszam za kłopot.
Nie szkodzi. Po prostu więcej się tu nie pokazuj.
Proszę pani.
To twoja?
Tak, moja.
Rozumiem.
Niezła, zważywszy, że należy do ciebie.
Nie mów, że wrócisz do domu i nawet jej nie założysz.
Ale to…
Przestaniesz się jąkać?
Nie krępuj się.
Odpowiesz wreszcie?
Przepraszam.
Nie przepraszaj w kółko. Ile razy mam ci powtarzać?
Śmiało, podnieś głowę.
Nie będę się rozczulać nad twoją przeszłością.
I nie przyjmę twoich irytujących przeprosin.
Nie zamierzam cię akceptować.
Dobrze.
Przyszłam coś ci powiedzieć przed wyjazdem.
Jesteś brzydka, niemiła,
głupia i niewykształcona, a do tego brak ci godności.
Ale dzięki zapałowi, z jakim działałaś u boku Kiyoki,
mogłabym cię zaakceptować.
Oczywiście ledwo, ledwo.
Chcę powiedzieć…
że chyba odnalazłaś się w roli narzeczonej Kiyoki.
Wyciągnij ręce.
Co się tak zacięłaś?
Wyciągnij, no już.
Dobrze.
Co to jest?
Nie widzisz?
Moja kokarda.
Nie będę jej już nosić, więc to zwykły śmieć.
Czyli idealna dla ciebie, prawda?
Czy to…
Mówiłam, że to śmieć.
Ale jeśli chcesz ją zatrzymać, możesz ją zabrać ze sobą.
Ta kokarda to pewnie prezent od pani.
Jeśli chcesz, możesz ją zachować.
Oczywiście.
Nae! Co robisz?
Już idę, proszę pani.
Byłaś bardzo dzielna, panienko, pomagając temu człowiekowi.
Pani pewnie uważa podobnie.
Proszę wybaczyć.
Kiyoka.
Postaraj się,
by przezwyciężyła nieśmiałość, zanim znów się tu zjawi.
Skoro odwiedza posiadłość Kudo,
powinna być bardziej pewna siebie.
Oczywiście.
Bardzo dziękuję za gościnę.
Dbaj o Kiyokę, Miyo.
Oczywiście.
Nie ruszać się! Rzućcie broń…
Co?
Jest całkiem pusto.
Przybyliśmy za późno?
Bądźcie czujni.
Członkowie Oświeconej Wspólnoty nadal mogą być blisko.
O, nie…
Wracam do koszar.
A ty?
Odstawię Miyo do domu.
Potem zamelduję o wszystkim księciu Takaihito.
Miyo, trzymaj się blisko mnie.
Panie?
Miło cię poznać.
Głowo rodu Kudo,
spadkobierco rodu Usuba
i…
moja droga córko.
Napisy: Marcin Łakomy