Jak sytuacja?
Jego Wysokość powinien już tu być.
Posiadłość cesarskiego rodu.
Usui z pewnością macza w tym palce.
Odzywał się?
W zasadzie nie.
On też sporo ryzykuje. Co on knuje?
Mówimy o Usuim.
Może chce nas zwabić w pułapkę jak Goda.
Panie Kudo, jeśli to pułapka…
Kudo!
Pan generał!
Książę Takaihito miał wizję.
Twojej narzeczonej coś grozi.
Czyli tu jesteście.
Nie spodziewałem się tak serdecznego powitania.
Przybyłem po ciebie, Miyo.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
ODCINEK 19 CZŁOWIEK ZWANY NAOSHI USUI
Jak się tu dostałeś?
Niełatwo sforsować zaporę koszar!
Chyba widziałem lecącego ptaszka, ale pewnie mi się zdawało.
Jak to możliwe?
Manipulował przy zaporze.
Jesteśmy tu zamknięci.
W związku z czym mam pytanie.
Czy widzicie rzeczywistość, czy iluzję?
Co?
To, co teraz widzicie, jest całkowicie subiektywne.
Czy wasze postrzeganie jest właściwe?
Do czego zmierzasz?
Gdzie jest teraz twój dowódca?
Gdy ja, jego przerażający wróg, jestem tu.
Może wystraszył się i zbiegł.
Dość tych bzdur!
Zatem dlaczego zapora została przestawiona?
Twierdzisz, że dowódca nas zdradził?
A niby kto mnie tu wpuścił?
Odpowiem ci.
Dziękuję za pomoc…
panno Kaoruko Jinnouchi.
Co?
Nie wygłupiaj się! To niemożliwe!
To byłam… ja.
Ja przestawiłam zaporę.
Jinnouchi, ale dlaczego?
Usui wziął mojego ojca za zakładnika
i zaszantażował mnie, żebym przestawiła zaporę.
Torturował ojca na moich oczach.
Nie mogłam porzucić ojca cierpiącego katusze.
Zawiodłam was.
Tak mi przykro!
Kaoruko…
Skrzywdziłem twojego ojca?
Czy faktycznie tak było?
Co?
Nie jestem pewien, czy rzeczywiście tam byłaś.
Dość tych manipulacji! Po tym, ile wycierpieliśmy!
Na pewno widziałam…
Dowódco Mukadeyama.
Byłem niedawno na szkoleniu u pana Jinnouchiego.
Zdawał się cały i zdrowy.
Co?
Nie zawodzi cię pamięć,
panno Jinnouchi?
Ale mój ojciec…
Nie.
To nie może być iluzja.
Niemożliwe.
Nie…
Dlaczego…
to zrobiłam…
Miyo.
Chodź. Będziesz bezpieczna ze mną, twoim ojcem.
Tylko ja mówię prawdę.
Ty draniu!
Co robisz?
Oświecona Wspólnota…
Giń!
Stój!
Co tu robią te zmory?
Rety. Sypią wam się szeregi?
Uspokójcie się!
To sztuczka Usuiego!
Nikt mi się nie postawi.
Zamknij się!
Na polu bitwy za chwilę zawahania płacisz życiem.
Nie wiedziałeś?
Nawet jeśli wiedziałeś, ze strachem nie wygrasz.
Miyo,
nikt już nie stoi nam na drodze.
Nie pozwolę.
Kaoruko!
Ja cię powstrzymam.
Urocze, że stawiasz mi czoła z takim spokojem.
Nie pozwolę ci tknąć Miyo!
No tak. Zdolność zwiększająca sprawność fizyczną.
Walka z wybitną Jinnouchi to dla niego igraszka.
W klasycznym pojedynku na miecze.
Kaoruko!
Nie zbliżaj się!
Na pewno…
dopadnę cię tym pchnięciem.
Tylko na tyle cię stać?
Przecież…
widziałam to w moim śnie.
Widziałam przyszłość.
To moja moc Oka Snu.
Gdybym powiedziała o tym śnie narzeczonemu,
nikomu nie stałaby się krzywda.
To na mnie mu zależy.
Bo tylko ja na tym świecie posiadam moc Oka Snu.
Ale…
jeszcze nad nią nie panuję.
Co mam począć?
Co mogę zrobić?
Miyo.
Pójdziesz ze mną po dobroci?
Nie.
Nie z kimś, kto krzywdzi innych z uśmiechem na twarzy.
Poza tym nie jesteś moim ojcem.
Jesteś dzieckiem Sumi.
Czyli w praktyce moją córką.
Wiem,
że moja matka była dla ciebie ważna.
Ale zabranie mnie stąd nie oznacza, że ją uratowałeś.
Mojej matki, którą chciałeś uratować, nie ma już na tym świecie!
Nie potrafisz siedzieć cicho, co?
Cóż, będę musiał zabrać cię siłą.
Zostaw moją narzeczoną!
Panie.
Czyli zrozumiałeś, że to dywersja.
Można było się tego spodziewać.
Na twoje nieszczęście jest tu ktoś, kto przewiduje przyszłość.
Rozumiem.
Naoshi Usui, zaraz cię załatwię!
Nic z tego. To dopiero początek.
Uciekł.
Miyo!
Nic ci nie jest?
Przepraszam.
Cieszę się, że jesteś cała.
Nie nadwerężaj się.
Musisz o siebie zadbać.
Panie.
Błagam cię.
Jinnouchi, trzymaj się!
Kaoruko…
Panie generale!
Sprawdziliśmy całą posiadłość, ale niczego nie znaleźliśmy.
Rozumiem.
Czyli to jednak dywersja.
Może Usuba kłamał, że porwano cesarza.
Może pracuje dla Usuiego.
Ale to chyba niemożliwe.
Mam nadzieję, że nie.
Śledztwo zakończone. Szykować się do wymarszu.
Tak jest!
Panie generale.
Proszę o zgodę na zbadanie tego miejsca. Tylko przez jeden dzień.
Chcesz działać na własną rękę?
Tak.
Wiem, co czujesz,
ale uprzedzenia wobec rodu Usuba nie ustąpią tak łatwo.
I tak proszę o zgodę.
Hej, dziadku.
Jaką rolę pełni ród Usuba?
Działają odstraszająco na wybrańców.
Usuwamy tych złych.
To ważna rola, którą tylko my możemy pełnić.
Dziadku,
dlaczego nie mogę mieć przyjaciół?
Takie są zasady.
Zasady rodu Usuba są najważniejsze.
Ale ja chcę mieć przyjaciół.
Członkowie rodu nie mogą przyjaźnić się z innymi wybrańcami.
Jesteś potencjalnym spadkobiercą rodu Usuba.
Przestrzegaj zasad i ciężko pracuj.
A pewnego dnia, gdy zjawi się piastunka Oka Snu,
zostaniesz jej protektorem.
Protektorem piastunki Oka Snu.
Musisz ją zawsze strzec,
a czasem być niczym miecz, który ugodzi wroga.
Tylko ty możesz pełnić tę ważną rolę.
Ród Usuba jest pusty.
Nie było złych wybrańców
i nigdy nie wypełnimy swojej roli.
Dlatego
zależało mi na Miyo.
Ostatecznie też jestem pusty.
Tego, co naprawdę chcę chronić, nigdzie nie można…
Co się stało?
Chłopak z rodu Usuba.
Naoshi Usui!
Nikt tak jak ja nie rozumie twoich bolączek.
Siedź cicho i kładź się!
Jesteś taki jak ja przed laty.
Kazałem ci milczeć!
Wierzyłeś, że masz za zadanie chronić Miyo.
Ale ona nie może być twoja.
Gdy faktycznie należy do ciebie.
Bzdura!
Powiem ci, jak ułatwić sobie życie.
Nie będę cię słuchał.
Podnieś ręce i poddaj się!
Arato Usuba.
Nie dołączysz do Oświeconej Wspólnoty?
Od ataku
wzmożono ochronę przed Oświeconą Wspólnotą
i bardzo ograniczono moją swobodę w koszarach.
Mojej pierwszej przyjaciółki już tu nie ma.
Przepraszam.
W tej chwili to jedyne miejsce,
gdzie możemy swobodnie porozmawiać.
O czym będziemy rozmawiać?
Bardzo mi przykro!
Proszę się nie kłaniać.
Chyba źle cię oceniłem.
Twoja stanowcza postawa wobec Naoshiego Usui mi pokazała,
że byłem w błędzie.
Nie ma znaczenia, że jesteś kobietą i masz związki z rodem Usuba.
Jesteś bardzo odważna.
Nie jestem…
Od tej pory w naszej organizacji będziemy nagradzać za zasługi.
Również Jinnouchi.
Co będzie z Kaoruko?
Czeka ją surowa kara.
Ale zmuszono ją do współpracy z Oświeconą Wspólnotą,
by ochronić jej ród.
Tak.
Dlatego poproszę o złagodzenie kary.
Jinnouchi jest silna.
Jest niezastąpioną oficerką w jednostce.
Dziękuję.
No proszę! Widać rękę panny Hazuki!
Dowódca nie zdołałby sam urządzić tak wystawnego przyjęcia.
Lepiej jedz i nie gadaj.
Panie Godo, wydobrzał pan?
Oczywiście! Nie ma powodu do zmartwień.
Dobry wieczór.
Dawno się nie widzieliśmy, Arato.
Miyo, jak się miewasz?
Dobrze. A ty?
Też, dziękuję.
Dziękuję za zaproszenie.
A to co?
Znów jesteś zazdrosny, Kiyoko?
Ależ skąd!
Jasne.
Skoro wszyscy już są, wznieśmy ponownie toast.
Na zdrowie!
Panienka Miyo pije?
- Jeszcze jednego? - Nie piję alkoholu, więc…
Wybacz, że musisz znosić szaleństwa mojej siostry.
Pewnie chciałaś spokoju na koniec roku.
To żadne szaleństwa.
Też chciałam się spotkać z Hazuki.
A poza tym…
nigdy nie miałam tak przyjemnego zakończenia roku.
Doprawdy? Skoro tak mówisz.
Zimno dziś.
Miyo, możesz dorzucić węgla?
Jasne, już idę.
Kaoruko.
Miyo, dawno cię nie widziałam.
Kaoruko, wszystko u ciebie dobrze?
Tak.
Gdy zakończy się moje śledztwo,
wrócę do starej stolicy.
Przyszłam się dziś pożegnać.
Ale jak…
Dowódca wynegocjował z wierchuszką
zgodę na mój wyjazd.
Panie.
Dowódca Mukadeyama
zgodził się też na złagodzenie kary.
To się nazywa szczęście, co?
Chociaż zdradziłam wszystkich.
Ale to…
Ktoś taki jak ja
nie ma prawa być twoją przyjaciółką.
Ale…
zrobię wszystko, by to jakoś naprawić.
A zatem…
Zatem
gdy skończę,
zaprzyjaźnisz się znów ze mną?
Mam nadzieję, że się nadam.
Dziękuję.
- Śnieg. - Śnieg.
Pierwsze płatki śniegu wirujące na siarczystym mrozie
ściągają czarne chmury na tych, którzy je czują.
Wybacz mi.
To sprawi ci wiele bólu.
Napisy: Marcin Łakomy