Raportuj.
Jego wysokość znajduje się w tym domu.
Willa rodziny cesarskiej.
Jestem przekonany, że Usui jest zamieszany w tę sytuację.
Czy próbował się z nami kontaktować?
Nie. O ile wiem.
Jestem ciekawy, co planuje, skoro zdecydował się na takie ryzyko.
Zachowajmy czujność. Możemy wpaść w pułapkę,
tak jak wcześniej Godo.
Ale przecież… jeśli to jest pułapka, to…
-Kudo! -Generale Okaito?
Książę Takaihito właśnie miał objawienie!
Twoja narzeczona jest w niebezpieczeństwie.
Proszę, wszyscy już czekają.
Nie spodziewałem się aż tak życzliwego powitania.
Przyszedłem tutaj po ciebie,
Miyo.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
Człowiek zwany Naoshi Usui
Jak się tutaj dostałeś?
Nasza bariera nie powinna być aż tak łatwa do pokonania.
Zdawało mi się, że zobaczyłem ptaszka, ale to mogło być złudzenie.
Jak to zrobił?
Przejął kontrolę nad barierą.
Teraz to my jesteśmy zamknięci wewnątrz.
Intrygująca kwestia -
to co was w tej chwili otacza jest prawdziwe,
czy to tylko doskonała iluzja?
Jak to?
Odbieracie jedynie subiektywną wersję rzeczywistości.
Dacie głowę, że to, co widzicie, istnieje naprawdę?
Co chcesz powiedzieć?
Gdzie właściwie znajduje się wasz komandor?
Tak się mnie obawiał, a jednak właśnie stoję pośród was.
Czy to możliwe, że stchórzył i uciekł stąd
z podwiniętym ogonem?
Nie opowiadaj bzdur!
W takim razie dlaczego wasza bariera zaczęła działać w drugą stronę?
Próbujesz nam wmówić, że komandor nas zdradził?
Jeśli to nie jest prawdą, to kto mnie tutaj zaprosił?
Pozwólcie, że sam na to odpowiem.
Dziękuję ci za twoją nieocenioną pomoc,
Kaoruko Jinnouchi.
Dość tych bajeczek!
Przecież to niemożliwe!
Tak, to ja. Tak.
To ja majstrowałam przy barierze ochronnej tej jednostki.
Jinnouchi, wytłumacz się.
Usui wziął mojego ojca na zakładnika
i zmusił mnie do manipulacji przy naszej barierze.
Kazał patrzeć, jak męczy ojca,
i to było tak straszne, że nie mogłam zostawić go w jego rękach.
Zawiodłam jako żołnierz.
Nie miałam innego wyjścia!
Biedna Kaoruko…
Oskarżasz mnie o skrzywdzenie twojego ojca?
Ale czy coś takiego naprawdę miało miejsce?
Czy to nie dziwne, że w ogóle byłaś tego świadkiem?
Nie żartuj tak!
Po tym wszystkim, co zrobiłeś!
Mój ojciec naprawdę był…
Panie kapitanie.
Byłem tu kilka dni temu
i trenowałem w dojo z instruktorem Jinnouchi.
Wyglądał na całkowicie zdrowego.
Czy twoje wspomnienia
są chociaż w najmniejszym stopniu wiarygodne,
panno Kaoruko Jinnouchi?
Ale ty…
Ojciec…
Niemożliwe…
Więc to wszystko było złudzeniem?
Jak to?
Nie wierzę…
W takim razie…
Co ja zrobiłam?
Miyo?
Chodź ze mną.
Wszystko będzie dobrze, gdy dołączysz do ojca.
Dlatego że twój ojciec jest uosobieniem prawdy.
Przeklęty łotrze!
Co ty robisz?
Wspólnota Darów!
Walcz!
Dosyć tego!
Jak to? Skąd te zmory?
No proszę.
Macie problemy?
Uspokójcie się już!
On mąci wam w głowach!
Odejdź!
Nikt nie może się ze mną mierzyć.
Zamknij się!
Na polu bitwy każde zawahanie może oznaczać twoją śmierć.
Nie wiedziałeś o tym?
Nawet jeśli to rozumiesz, nie wygrasz ze swoim strachem.
Miyo,
dzięki mnie twoje koszmary znikną.
Zostaw ją!
Co chcesz zrobić?
Powstrzymam tego człowieka!
To imponujące, że pokonałaś lęk, żeby stawić mi czoło.
Nie dam ci się do niej zbliżyć!
O! Masz zdolność fizycznego wzmocnienia?
Dla niego to zabawa.
Nawet ktoś tak utalentowany jak Jinnouchi,
nie ma z nim szans w walce.
Nic ci nie jest?
Nie podchodź!
Zniszczę cię moim następnym atakiem.
Tylko na tyle cię stać?
Przecież to…
Zupełnie jak w moim śnie.
Zobaczyłam w nim przyszłość. To, co się stanie.
Tak właśnie objawiła się moc Oka Snu.
Szkoda, że nie powiedziałam Kiyoce o wszystkim,
co mi się przyśniło.
Może wtedy nikt z nich by nie ucierpiał.
Wiem, że to mnie tutaj szuka.
To dlatego, że jestem jedyną Służką
Oka Snu na świecie.
Tylko że
wciąż nie rozumiem, na czym polega moja zdolność.
Co robić?
Co potrafię?
Droga Miyo,
czy teraz będziesz posłuszna i przyłączysz się do swojego ojca?
Nie zbliżaj się!
Nigdzie nie pójdę z kimś, kto robi krzywdę innym ludziom
i się z tego śmieje!
To nie jest prawda. Wcale nie jesteś moim ojcem.
Ale ty na pewno jesteś dzieckiem Sumi.
Z tego powodu traktuję cię jak córkę.
Słyszałam różne historie. I wiem,
że moja matka była dla
ciebie bardzo ważna.
Tak czy owak, nawet jeżeli mnie stąd zabierzesz,
to już za późno, żeby ją ocalić.
Moja matka, na której tak ci zależy, umarła wiele lat temu!
Wygadana z ciebie dziewczyna.
W takim razie
będę musiał zabrać cię siłą.
Nie zbliżaj się do mojej narzeczonej!
Narzeczony!
A więc nie dałeś się oszukać.
Dorastasz do swojej reputacji.
Masz pecha, bo po mojej stronie jest ktoś, kto widzi przyszłość.
Wszystko jasne.
Naoshi Usui,
zaraz nadejdzie twój koniec!
Wątpię.
Dla mnie to dopiero początek.
On uciekł?
Miyo!
Co ci jest?
Bardzo przepraszam.
Dobrze, że jesteś bezpieczna.
Proszę,
nie bierz tyle na siebie.
Chciałbym, żebyś lepiej o siebie dbała.
Narzeczony…
Chodź tu.
Jinnouchi!
Wstawaj, no!
O nie, Kaoruko…
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
Panie generale!
Przeszukaliśmy cały dom, ale nie znależliśmy żadnych śladów.
-Rozumiem. -Czyli to było oszustwo.
Co jeśli ta sprawa z porwaniem cesarza była kłamstwem Usubów?
Możliwe, że spiskują razem z Usui.
Naprawdę?
Mam nadzieję, że nie, ale…
Koniec dochodzenia!
Przygotować się do odjazdu!
Generale Okaito.
Wiem, że śledztwo się zakończyło,
ale proszę o pozwolenie na kontynuację.
Chcesz je prowadzić samodzielnie?
Tak.
Rozumiem, jak się czujesz,
ale ludzie raczej nie zmienią zdania o Usubach z dnia na dzień.
I tak chcę spróbować.
Dziadku, powiedz, proszę,
na czym polega misja naszej rodziny?
Usubowie odstraszają uzdolnionych.
Walczą z tymi, którzy szkodzą innym.
To bardzo istotne zadanie i tylko my mu podołamy.
Dziadku,
dlaczego nie wolno mi mieć żadnych przyjaciół?
Takie przyjęliśmy zasady.
I są dla nas ważniejsze niż nasze własne życie.
Ale ja chciałbym się z kimś zaprzyjaźnić.
Usubowie nie powinni mieć styczności z innymi uzdolnionymi.
W przyszłości możesz zostać głową naszej rodziny.
Przestrzegaj zasad i ucz się pilnie,
a gdy wreszcie pojawi się wśród nas Służka Oka Snu,
staniesz się mieczem, który będzie ją ochraniał.
Miecz, który chroni Służkę Oka Snu.
Będziesz musiał zapewnić jej bezpieczeństwo,
odcinając tych, którzy jej zagrażają.
To niezwykle ważna misja i tylko ty sobie z nią poradzisz.
Ród Usubów nic nie znaczy.
Dopóki nie pojawi się ktoś zły,
nie zdoła wypełnić swojej misji.
Dlatego
tak walczyłem
o Miyo.
A skończyłem z pustką w sercu.
Prawda jest taka, że to, co chronię
już nie istnieje.
Mogę w czymś pomóc?
Witaj, młody Usubo.
Naoshi Usui!
Jeśli coś cię gnębi, być może jestem jedynym,
który cię zrozumie.
Zamknij się i kładź na ziemi!
Przypominasz mi mnie z młodości.
Kazałem ci się zamknąć!
Choć wierzysz, że twoim obowiązkiem jest czuwanie
nad bezpieczeństwem Miyo,
pogodziłeś się, że nie będzie twoja.
Jednak w rzeczywistości należy do ciebie.
Lepiej zamilcz!
Mógłbym nauczyć cię sposobów, dzięki którym twoje życie stałoby
się dużo łatwiejsze.
Nie będę słuchał żadnych twoich rad!
Ręce do góry i poddaj się!
Arato Usuba,
czy przyłączysz się do Wspólnoty Darów?
Od dnia ataku funkcjonujemy w stanie podwyższonej czujności,
a moja wolność wewnątrz murów jednostki została jeszcze ograniczona.
Moja przyjaciółka zniknęła bez śladu. Nie wiem, co się z nią stało.
Proszę wybaczyć,
ale to jedyne miejsce, w którym możemy porozmawiać
i nikt nam nie przeszkodzi.
Proszę. O co chodzi?
Bardzo przepraszam!
Kapitanie, ale proszę podnieść głowę!
Muszę przyznać, że całkiem myliłem się co do panienki.
Widziałem twoją nieustraszoną postawę podczas starcia z Usui i wtedy
uświadomiłem sobie swój błąd.
Płeć czy pokrewieństwo nie miały tutaj żadnego znaczenia.
Panienka jest bardzo odważną osobą.
Nie wiem, co mam powiedzieć…
Postaram się,
żeby jednostka przykładała większą wagę do kompetencji i oceniała sprawiedliwie.
Także ze względu na Jinnouchi.
Przepraszam, gdzie jest Kaoruko? Czy wie pan, co się z nią stało?
Prawdopodobnie zostanie surowo ukarana.
Przecież nie współpracowała ze Wspólnotą Darów dobrowolnie!
Chciała tylko ochronić przed nimi swoją rodzinę!
Zgadza się. Właśnie dlatego osobiście złożę wniosek
o zredukowanie wymiaru kary, którą ma ponieść.
Jinnouchi jest silna.
Potrzebujemy takich żołnierzy w naszym oddziale.
Tak.
Rety, Hazuki, jak cudnie!
Nasz komandor nigdy nie wyprawiłby tak wspaniałego przyjęcia!
Znowu zaprosiłaś tego krzykacza.
Panie Godo, zakończył pan rekonwalescencję?
Oczywiście! Przykro mi, że się panienka martwiła!
Dobry wieczór.
Dawno u nas nie gościłeś, Arato.
Miyo, czy wszystko w porządku?
Tak. U ciebie najwyraźniej też.
A to dzięki tobie. Dziękuję, że zaprosiłaś mnie dziś na kolację.
Co ja widzę? Kiyoka, jesteś o nią zazdrosny?
Przestań gadać bzdury!
Spokojnie. Skoro wszyscy już tu jesteśmy, proponuję wznieść toast.
Miyo, a ty co tam popijasz z tego kubeczka?
Nic takiego. Przecież ja nie piję alkoholu.
Przepraszam, że musisz w tym uczestniczyć.
Pewnie wolałabyś odpoczywać w ciszy.
Nie masz mnie za co przepraszać. Ja też chciałam zobaczyć twoją siostrę.
Poza tym to pierwszy koniec roku kiedy dobrze się bawię.
Dobrze. W takim razie się cieszę.
Zrobiło się jakoś zimno.
Miyo, możesz przynieść więcej węgla?
Pewnie. Zaraz wezmę wiadro.
To ty, Kaoruko?
Dobry wieczór. Miło cię widzieć.
Wszystko dobrze? Co u ciebie słychać?
Pewnie wiesz,
że po przesłuchaniu postanowiono przenieść mnie z powrotem do jednostki w
starej stolicy.
Dzisiaj przyszłam się pożegnać.
Jak to „pożegnać”?
Komandor porozmawiał z naszymi przełożonymi
i dostałam od nich specjalne pozwolenie.
Kiyoka to zrobił?
I kapitan Mukadeyama. Złożył formalny wniosek do komisji
o obniżenie wymiaru kary.
Przyznasz, że mam w tym wszystkim dużo szczęścia.
Chociaż zdradziłam całą jednostkę.
Ale tego nie chciałaś.
Ktoś taki
wcale nie zasługuje na miano twojej przyjaciółki.
Ale wiesz?
Od teraz z całych sił będę próbowała zadośćuczynić za swoje błędy.
I może potem…
Może potem,
kiedy już odpokutuję,
znowu będziemy mogły zostać przyjaciółkami?
Wszystko ci wybaczyłam.
Dziękuję.
-Pada śnieg? -Pada śnieg?
Pierwszy śnieg, który spadł tej zimy,
mógł przynieść ze sobą także ciemne chmury.
Bardzo mi przykro,
ale już niedługo czekają cię różne, trudne przeżycia.