Ten rok był dla mnie bardzo dobry.
Wszystko dlatego, że poznałem ciebie.
Tak. To był dobry rok.
Powiedz, są postępy w realizacji planu?
Niestety wiele osób się z nim nie zgadza.
Rozumiem, ale to najlepsze rozwiązanie, więc chcę, żebyś dalej nad tym pracował.
Co do zniknięcia naszego cesarza - czy Jego Wysokości nic nie jest?
-Nie. -Co mówić ludziom?
Nie powinni o tym wiedzieć. Najważniejsze to pozwolić
im na chwilę odpoczynku.
Potrzebują siły do zbliżającej się walki.
Panie…
Co było w najnowszej wizji? Na co mamy się przygotować?
Panie Takakura!
Spokojnie.
Widocznie zwróciłeś uwagę, że jestem ostatnio nieco rozproszony.
Czasem większe dobro wymaga poświęceń.
Sądzę, że ta perspektywa może być stresująca.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
Noworoczny zamęt
Dzisiaj po raz pierwszy idziemy razem na hatsumode.
No tak.
Uważaj, bo się przewrócisz.
Dziękuję, że mnie złapałeś.
Nie mogę przestać o tym myśleć.
Pocałował mnie…
Wiem, że to już drugi raz, ale
wciąż nie mogę się uspokoić.
Jak on może zachowywać się tak normalnie?
Czuję, że jest mi gorąco. Jakby coś we mnie wrzało.
A może dla niego to nie było nic nowego?
W końcu ma dwadzieścia osiem lat. Możliwe, że przywykł do obcowania z kobietami.
Ale… ale…
Sama nie wiem. Czy to nieprzyzwoite, że aż tak się nad tym zastanawiam?
A może to ja jestem nieprzyzwoita?
Wiem, że mamy Nowy Rok, ale czy możemy pozwolić
sobie na taką beztroskę?
Sam książę kazał wykorzystać ten czas na odpoczynek.
To tylko krótka przerwa. Jestem pewien,
że odrobina relaksu nam
teraz nie zaszkodzi.
Jak do tej pory spędzałaś zwykle Nowy Rok?
Przepraszam cię. Cofam to pytanie.
Nie musisz. Może to dziwne,
ale wspomnienia tamtych dni
nie są dla mnie bolesne.
Jesteś pewna?
Ależ tak.
A w Nowym Roku zawsze zostawałam w domu całkiem sama i wypełniałam
obowiązki służącej.
To znaczy, że nigdy nie byłaś na hatsumode?
Podobno, kiedy jeszcze żyła,
moja matka zabierała mnie
czasem do świątyni.
Rozumiem.
No to powinnaś dzisiaj modlić się do woli.
Tak.
No więc…
Drogi Boże, bardzo proszę,
jeśli pozwolisz mi na życzenie - chcę być z moim narzeczonym.
Niestety obawiam się, że to uczucie, które mam w swoim sercu,
urośnie tak bardzo, że nie dam rady go tam zamknąć.
O co się aż tak żarliwie modliłaś?
Ja jedynie poprosiłam…
Zawsze mam jedną prośbę. Żeby nasze imperium wciąż
cieszyło się pokojem.
Tak. Myślę, że to naprawdę wspaniałe życzenie.
W tym roku coś zmieniłem. Poprosiłem o jeszcze jedną rzecz.
Żeby być z tobą już do końca życia.
Tak!
Chodźmy.
Dobry Boże, proszę,
pozwól mi już na zawsze
być z moim narzeczonym.
Nigdy o nic cię nie prosiłam, dlatego daj mi chociaż tyle.
Organizują świąteczny pokaz?
Nie.
To Wspólnota Darów.
Zbliżcie się! Nasza grupa jest częścią Wspólnoty Darów.
Podejdźcie i popatrzcie na to!
Patrzcie! To stworzenie, które nazywamy zmorą.
Pełno ich w tym kraju.
Znacie je też jako demony. Dobrze wiecie, że są niebezpieczne.
To jest jakiś skandal. Posunęli się za daleko.
Narzeczony, widzę zmorę, którą tam trzymają. Dlaczego?
Sprawili, że osoby bez Wzroku Ducha
mogą ją dostrzec.
A może to zmory stały się widzialne dla wszystkich.
Opracowali na to jakiś sposób.
Niemożliwe…
Nasz rząd ukrywa przed nami istnienie zmor i pozwala im działać.
Żeby ochronić nasze rodziny przed tym zagrożeniem,
potrzebujemy mocy do walki, czyli nadnaturalnych zdolności.
Tylko w ten sposób możemy skutecznie mierzyć się ze zmorami.
Możemy podarować tę moc wszystkim, którzy pragną ją posiadać.
Nie bójcie się. Zyskajcie to, co da wam bezpieczeństwo!
Uwaga! Przejście dla wojska!
Jednostka Antyzmorowa! To nielegalne zgromadzenie!
Macie robić to, co wam każę!
Na kolana! Konfiskujemy te rzeczy.
Nie stawiaj się!
Słuchajcie! Nie pozwolimy się złamać pod presją rządu!
Pamiętajcie! Wspólnota Darów wie, jak was chronić!
I każdy, każdy z was może zyskać własną
nadnaturalną zdolność!
Dziękujemy za zgłoszenie tego incydentu.
Ostatnio jest ich coraz więcej. Zbierają się we wszystkich
częściach imperium.
Jeśli rozszerzą strefę wpływów, wkrótce całkiem wymkną się spod kontroli.
Miyo, trzymaj to.
Do samoobrony. Użyj, jeśli coś będzie się działo.
Dobrze.
Nasza przerwa dobiegła końca.
Przepraszam, że was tu wezwałem tuż po Nowym Roku.
Na pewno chcieliście odpocząć.
Pan też pracuje bez wytchnienia.
Prawda.
Więc słyszeliście już o planie, stworzonym przez księcia Takaihito?
Tak.
Wspólnota Darów nie próżnuje. Wiemy, że chcą porwać księcia oraz Miyo Saimori.
Moc, którą dysponuje Miyo, jest silna nawet jak na jednego z Usubów.
Jeśli jej użyją, będziemy bezbronni.
Racja. Nie dam zrobić krzywdy Miyo.
Ta organizacja stała się poważnym zagrożeniem.
Nawet gazety piszą o nich artykuły i krytykują działania wojska.
„Jestem pewien, że rząd kontroluje informacje o zmorach”.
Piszą takie rzeczy?
Rząd nigdy nie pozwoliłby prasie na publikacje o naszych misjach.
W dodatku w takim tonie.
To tylko moja teoria, ale być może wpływy wspólnoty
sięgnęły już wyższych szczebli.
Uprowadzili cesarza, a teraz publikują takie oszczerstwa
i próbują zyskać poparcie. Najbliższa przyszłość nie
wygląda zbyt dobrze.
Kiyoka, przygotuj się na najgorsze.
Książę Takaihito miał wizję, która zapowiadała poważny
przewrót polityczny.
Tak myślałem.
Ale co to znaczy? Zbliża się wojna domowa?
Na razie jeszcze nic na to nie wskazuje,
ale czasy pokoju powoli się kończą.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
Kolejny sen z przeszłości.
Ciągle myślę, jaki los jest pisany naszej rodzinie.
Nie martw się Sumi. Damy sobie radę. Dopilnuję, żeby wszystko było dobrze.
Dziękuję ci.
Tylko że pewnie nie mamy na to wpływu,
bo ci, którzy wywierają na nas presję, czegoś od nas chcą.
To arystokraci i pozwalają sobie na więcej.
Nie musisz się tym wszystkim przejmować.
Jestem mieczem, który cię ochroni.
Nikt nie może stanąć między nami. Zniszczę przeszkody na drodze
do naszych marzeń.
Piękne słowa, ale nie chcę, żebyś kogoś skrzywdził, więc obiecaj,
że tego nie zrobisz. Bardzo proszę.
Jak to?
Spojrzał na ciebie?
Tak. Wydaje mi się, że dzięki Oku Snu byłam w stanie
zobaczyć scenę z przeszłości,
ale nasze oczy się spotkały. Nie wiem, jak to w ogóle możliwe.
To moja własna zdolność, ale wciąż jej nie rozumiem.
Powinnaś lepiej ją poznać.
Tak. Zapytam Aratę, czy wie coś na ten temat.
To dziwne. Już dawno go nie widziałem.
Ja tak samo.
Czyli to jest pałac!
Tak. Zamieszkamy tu na jakiś czas.
Nasza jednostka ciężko pracuje, żeby ochronić ciebie i księcia.
Działamy według planu, który on sam opracował.
Mają nawet dorożki, żeby przemieszczać się po całym terenie.
Mieści się tutaj rezydencja cesarza. Auta są zabronione.
Ale do rezydencji księcia trzeba przejechać długą drogę.
Nie denerwuj się, nie ma potrzeby. Pomyśl sobie,
że to jak pobyt w jakimś zajeździe.
Tylko że ja nigdy w żadnym nie byłam.
Właściwie nie zasługuję, żeby przebywać tak blisko Jego Wysokości.
Trochę wiary w siebie. W końcu przyjechałaś tu
jako moja narzeczona.
Możesz chodzić po pałacu z wysoko uniesioną głową.
Przynajmniej spróbuję.
Jesteśmy.
Miyo!
Hej! Spójrz tutaj!
Yurie i Hazuki będą z tobą.
Oto rezydencja księcia Takaihito. Chodź, wejdźmy.
Dzień dobry. Dziękuję za przybycie.
Takakura, Lord Tajnej Pieczęci. Zapraszam, oprowadzę was po całym domu.
Jak pięknie.
Też tak uważam. Czuję się, jakbym przebywał we śnie.
Arata Usuba. Gdzie ty się podziewałeś?
Prowadziłem pewne badania.
Miyo, na terenie pałacu będę twoim osobistym strażnikiem.
Cieszę się, że to mówisz.
Nie miałem innego wyboru, bo zostałem przypisany do ochrony księcia.
Sama rozumiesz.
A dzięki temu skupimy się na zgłębianiu twojej mocy.
Dobrze. Będę wdzięczna za naukę.
Słuchaj, przemieszczaj się swobodnie, ale tylko po rezydencji.
Usuba ma być zawsze przy tobie.
Rozumiem.
No i pod żadnym pozorem nikogo nie wpuszczaj.
Strzeż się pułapek zastawionych przez Usui.
Dobrze.
To ważne. Pamiętaj, jak masz się zachować, gdybyś go spotkała.
Usui nie prowadzi ciągłego ataku, co znaczy,
że jego zdolności mają pewne ograniczenia.
Tak czy owak macie być ostrożni.
Jeśli stanie się coś złego, zrób cokolwiek uznasz za konieczne.
Czyli nie musimy pojmać go żywego?
Myślisz, że zatrzymasz go pod kluczem?
Miyo jest dla ciebie priorytetem. Nie zapominaj o tym.
Oto twój pokój, panienko Miyo.
Wkrótce przyjdzie do ciebie służąca. Do czasu posiłku spróbuj się tu rozgościć.
Dziękuję.
Jaki wielki pokój. Czy powinnam mieć go tylko dla siebie?
Przez to drzewo czuję obecność matki.
- Jakie to pyszne! - Jakie to pyszne!
Takich wspaniałości się tu spodziewałam.
Tak.
Co się stało? Czy nie smakuje ci tutejsze jedzenie?
Skąd takie pytanie?
Chodzi mi o to, że wyglądasz jakbyś był
dziś nie w humorze.
Wszystko jest przepyszne.
Jak dobrze. Miło mi to słyszeć.
Myślałem, że widać, jak bardzo mi wszystko smakuje.
Jako negocjator dla Tsuruki Trading próbowałem ukrywać to, co czuję,
żeby przez przypadek nie obrazić klienta.
Wychodzi na to, że zapomniałem, jak cieszyć się posiłkiem.
Proszę, czy możemy porozmawiać o
naszych planach na pobyt?
Nie możemy opuścić pałacu.
Miyo dalej będzie uczyć się ze mną zasad savoir-vire'u,
a z Aratą studiować swoją zdolność, tak?
Tak.
Właśnie, co do tego…
Dzisiaj rano przyśnił mi się tajemniczy sen.
Żeby go jak najlepiej zrozumieć, muszę się więcej dowiedzieć,
poznać moją moc.
Zatem powiem ci wszystko, co wiem na jej temat.
Zdaje mi się, że wciąż nie do końca zbudziła
się w tobie Służka Oka Snu.
Może ukrywasz coś w swoim sercu, co nie pozwala na całkowite przebudzenie.
Spokojnie, to nie jest nic strasznego. Zrobię wszystko co się da,
żeby jakoś ci w tym pomóc.
Proszę!
Narzeczony!
Przyszedłem zobaczyć, jak się czujesz.
Wiem, że masz wiele zajęć. Dziękuję, że mnie odwiedzasz.
Wszystko dobrze? Jesteś zmęczona?
Wcale nie czuję zmęczenia. Po prostu zastanawiałam
się nad jedną rzeczą.
Czyli jest coś, co cię teraz martwi?
Arata powiedział, że gdzieś wewnątrz mnie może kryć się coś,
co powstrzymuje pełne przebudzenie mojej mocy.
Ale ja nic takiego u siebie nie dostrzegam.
Posłuchaj, jeśli z jakiegoś powodu tłumisz w sobie
uczucia, możesz mi to powiedzieć.
Co?
W końcu twój stan psychiczny odgrywa dość istotną rolę.
Przywykłaś do ukrywania swoich prawdziwych emocji.
Ale ja, uwierz, chciałbym lepiej cię poznać.
Miyo, powiedz, co o mnie myślisz.
Ja…
Przepraszam. Nie odpowiadaj.
Mój narzeczony…
Dobry wieczór, komandorze.
Tak jak myślałem, nawet jeśli Jinnouchi miała halucynacje,
zeznania innych są niespójne.
Kiedy Jinnouchi obserwowała scenę, w której torturują jej ojca,
on sam we własnej osobie twierdzi, że przebywał w stolicy na rozkaz władz.
Mówi też, że spotkał się z żołnierzami
z tamtejszej jednostki.
Zazwyczaj ojciec kontaktował się z imperialną stolicą przez jednostkę w
starej stolicy.
W żadnym z tych miast nie zachowały się ślady wymienianej między
nimi korespondencji.
Nie zmienia to faktu, że ojciec dostał wezwanie i
że było to oficjalne pismo.
A zatem moje podejrzenia są prawdziwe.
Jedna osoba wysłała pismo, a druga zatuszowała ten fakt.
Obie znajdują się w szeregach wojska.
To znaczy, że stronnicy Usui odnieśli sukces.
Przeniknęli do serca naszego państwa.