Rada Cesarska?
Ministerialne auta wjechały rano całą kolumną do cesarskiego pałacu.
Pewnie starzy głupcy, którzy się wykruszyli, chcą nas ostrzec.
Chcą trzymać księcia Takaihito i moją jednostkę w ryzach.
Tak myślę…
że jeśli Oświecona Wspólnota przeniknęła do rządu,
mogą wykorzystać to spotkanie dla swoich korzyści.
Jako że sam książę Takaihito jest ostrożny,
osobą, która może zbadać sytuację, jest…
Tak.
Na pewno książę Takaihito
bacznie wszystkich obserwuje.
Ja, Takakura, strażnik Tajnej Pieczęci, namierzę zdrajcę.
To nie będzie takie proste.
W gronie ministrów
wielu nie szanuje mojej służby w zastępstwie cesarza.
To, że są wobec mnie w opozycji, nie czyni z nich zdrajców.
Mimo to Usui na pewno się pojawi.
Podstępnie się zakradnie.
Ale to się jeszcze nie stało.
Trzeba coś zrobić.
W takiej sytuacji
tylko na tobie mogę polegać.
Zostaw to mnie.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
ODCINEK 21 WIECZORNY BANKIET I ŚNIEG NA HORYZONCIE
Innymi słowy,
nawet jeśli cesarz został porwany…
Minister dworu cesarskiego. Lider przeciwników Takaihito.
Czuję wyraźną wrogość wobec księcia.
Może schronili się tu przedstawiciele ludu,
ale to wybrańcy ze znamienitych rodów, prawda?
Trzeba przyznać, że to pocieszające.
Minister edukacji.
Kręci swoje lody, by wojsko nie dostało dofinansowania.
Są z rodu Usuba, prawda?
Chcę zobaczyć ich zdolność…
Minister komunikacji.
Chyba chce nam sprzyjać,
ale jego uprzejmość sprawia, że jest łatwym celem dla wroga.
…kraj jest wstrząsany…
Minister obrony. Największy oponent nadnaturalnych zdolności w rządzie.
Nie możemy stracić czujności.
Minister marynarki wojennej.
Drą ze sobą koty.
Zawsze są pochłonięci walką o władzę.
Brak im szerszej perspektywy.
Tak czy owak, nadnaturalne zdolności są reliktem przeszłości.
Dzięki nauce mamy najnowocześniejszą broń.
Oświecona Wspólnota nie ma szans w starciu z naszymi siłami zbrojnymi.
Jak na kogoś, kto zawiódł na całej linii, pozwalając im porwać Mikado,
to mocne słowa.
Po pierwsze, to armia odpowiada za bezpieczeństwo pałacu.
Czy nie dopełniła obowiązków?
Nie waż się obarczać nas winą!
Wszystko przez to,
że marynarka wojenna zażądała ochrony na dorocznej paradzie wojska,
pozostawiając nas bez ludzi!
Co?
Tylko pomagają Oświeconej Wspólnocie.
Panie Takakuro,
nie ma pan nic do powiedzenia?
Zapewnił pan sobie pozycję w młodym wieku i zdobył zaufanie Jego Wysokości.
Chętnie wysłucham pańskiej opinii.
To niedorzeczne.
No proszę.
Pan Takakura ma rację.
Oświecona Wspólnota to tajemnicza organizacja.
Czas, abyśmy zjednoczyli się pod wodzą księcia Takaihito, prawda?
Choć twierdzisz, że…
Wysłuchałem waszych opinii.
Przepraszam, że forsowałem mój plan bez waszej zgody.
Ale ujawnienie wszystkiego nie poprawi sytuacji.
Nie tak łatwo wpływać na przyszłość.
Na pewno każdy ma swoje racje.
Ale w tym przypadku nasza strategia
to wzmocnienie obrony cesarskiego pałacu.
To najlepsza opcja w tym momencie.
Skupienie obrony w jednym miejscu.
To ja, Miyo. Wzywałaś mnie?
Wejdź.
Oto i ona. Gwiazda tego wieczoru.
Nie marznij tam. Siadaj tu.
Dobrze.
Oto powód, dla którego was dziś zaprosiłam.
Skoro mieszkamy razem pod jednym dachem,
uznałam, że możemy urządzać sobie wspólne pogawędki.
Nazwijmy je damskimi wieczorkami!
Damskie…
Możecie się wygadać do woli.
Jeśli chcecie, mówcie na mnie Takako.
Witaj, księżniczko Takako.
Liczę, że będziesz się dobrze bawić.
Dołączy do nas ktoś jeszcze.
Ktoś jeszcze?
Dobry wieczór, Miyo!
Kaoruko!
Jest teraz w starej stolicy.
Dzięki specjalnej zdolności może do nas dołączyć zdalnie.
Już raczysz się napitkiem?
Tak, Kaoruko Jinnouchi z tej strony. Już się delektuję.
My jeszcze nie napełniłyśmy czarek.
A zatem zaczynamy?
Kiyoka wielokrotnie powtarzał, by nie upijać jego drogiej narzeczonej.
Dlatego będziesz pić to zamiast alkoholu, dobrze?
A zatem…
damski wieczorek czas zacząć!
Na zdrowie!
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
A wiecie, że Kiyoka był wtedy niższy ode mnie…
Hazuki.
Urządziła to przyjęcie, żebym się zrelaksowała.
Cały czas myślę o tym, jak wielkie szczęście mnie spotyka.
Wielkie nieba.
Księżniczka Takako zasnęła, gdy zaczęło robić się ciekawie.
Sporo dziś wypił.
Na mnie już czas.
Dobranoc.
O tak.
Chciałam o coś zapytać, Kaoruko.
Co jest między tobą a Godo?
A skąd to pytanie?
Pytam tylko, co myślisz o Godo.
Jako mężczyźnie.
Co? Nic nie myślę.
To tylko wyższy rangą żołnierz, którego szanuję.
Naprawdę?
Bywa czasem niepoważny, ale jest przystojny
i ma spore osiągnięcia.
Myślałam, że dobrze się rozumiecie.
Pan Godo nie jest problemem, tylko…
Tylko co?
Nie interesują mnie teraz amory.
Co? Dlaczego?
Uważam, że miłość przypomina alkohol.
Gdy jesteś pijana, jest przyjemnie,
ale tracisz z oczu samą siebie.
Dotyczy to też drugiej osoby.
Poprzez miłość odkryłam swoją słabość.
Miłość jest straszna.
Straszna?
Chyba wiem, co masz na myśli.
Miyo?
Przepraszam. Ja też się boję.
Bo zakochanie się i poczucie przywiązania do kogoś
pewnie wpłynie na to, kim jesteś.
Czas, bym dała parę rad jako życiowa mentorka.
- Co? - Co?
Wiecie, że jestem po rozwodzie?
Jeśli się nie mylę, twoim byłym mężem jest generał Okaito.
To już przeszłość,
ale swego czasu tego żałowałam.
Bo byliśmy w sobie zakochani.
Mówiłaś, że rozwiedliście się przez poważną sprzeczkę.
Tak, z powodu cudzych opinii, własnych koncepcji i dumy.
Z perspektywy czasu to były błahostki.
A nim zdołałam powiedzieć banalne: „Jesteś dla mnie ważny”,
było za późno, by coś naprawić.
Co za głupota, prawda?
Chcę przez to powiedzieć, że jeśli ci na kimś zależy,
okazuj swoją miłość, aby stworzyć nierozerwalną więź.
Życie jest takie krótkie.
Nie ma czasu na lęk.
Nie bój się zrobić krok do przodu.
To rada dziwnej, ale kochającej szwagierki.
Ja…
Ona ma rację!
Ja też ci kibicuję!
Chcę, żebyś żyła z dowódcą długo i szczęśliwie.
Rety.
Dziękuję, że byłaś z nami tak długo. Dobranoc, Kaoruko.
Dobranoc…
Dobra z niej dziewczyna, prawda?
Tak.
Jestem dumna, że to moja przyjaciółka.
Dawno tyle nie wypiłem.
To był bardzo przyjemny wieczór.
Co więcej, mogłem z tobą porozmawiać.
Ze mną?
Zgadza się.
Masz podobną zdolność do mojej.
Boskie Objawienie to błogosławieństwo, ale też brzemię.
Jako że widzę przyszłość,
rzucony przeze mnie kamień to tylko kręgi na wodzie,
a niewiele osób rozumie, co one oznaczają.
Ci, którzy znają przyszłość, muszą walczyć z samotnością.
Z samotnością?
Jeśli nie zmierzysz się z przytłaczającą mocą samotności,
nie zdołasz wypełnić swego zadania.
Miyo Saimori.
Tak.
Lubisz śnieg?
Śnieg?
Ja kiedyś lubiłem.
W dzieciństwie spieszyłem do ogrodu, aby się bawić, gdy padał śnieg.
Teraz nie potrafię się tym cieszyć.
Czy śnieg coś oznacza?
Tak.
Kwiaty wiśni naruszone przez śnieg
sprowadzą zmierzch.
Cieszę się, że zjedliśmy razem kolację.
Ja też.
Miyo, coś się stało?
Nie.
Wieczorem znów nastanie chłód.
Proszę uważać, by się nie przeziębić.
Dzięki.
Pójdę już.
Wszystkiego dobrego.
Proszę.
Niech tylko nie pada śnieg.
Miyo.
Arata.
Martwisz się o pana Kudo?
Tak.
Ponoć nadnaturalne zdolności nasilają się lub słabną
w zależności od siły twoich emocji.
Siły moich emocji?
Zgadza się.
Jeśli to prawda,
twoje emocje będą twoją potężną bronią.
Z pewnością frustracja spowodowana bezczynnym czekaniem staje się paliwem.
Naprawdę?
Ale zastanawiam się, co blokuje twoje przebudzenie.
Nie wiem.
Jeśli nie możesz się czymś podzielić z panem Kudo,
powiedz to mnie.
Usunę wszystkie przeszkody na twej drodze.
To…
Jeden z ministerialnych samochodów.
Dziś odbyło się spotkanie w kordegardzie.
Co on tu robi?
Uszanowanie, panie Usuba.
Proszę wybaczyć. Minister edukacji, jak mniemam.
Co pana sprowadza do prywatnej rezydencji księcia Takaihito?
Mój sekretarz zgubił się, więc chcieliśmy zapytać o drogę.
Czyż nie?
Proszę wybaczyć.
Jeśli zawrócicie i pojedziecie tam, skąd przyjechaliście,
znajdziecie drogę do domu.
Rozumiem.
Tak w ogóle,
pewnie czujecie się jak w pułapce, tacy zamknięci w pałacu.
Narasta niechęć wobec nadnaturalnych zdolności,
więc wiele osób krytykuje to, jak dobrze was tu traktują.
Co chce pan przez to powiedzieć?
Słyszałem, że zdolność Usubów polega na mieszaniu ludziom w głowach.
Działa na każdego, prawda?
Pokaż im.
Może użyczysz mi swoich zdolności?
Lepiej już jedźcie.
Za mało? Jaki chciwy młodzieniec.
Sekretarzu.
Kazałem wam jechać.
Jeśli będziecie nas dalej poniżać…
Ministrze Hasebe!
Co pan tu robi?
Wprawdzie jest pan ministrem, ale w obecnej sytuacji
na terenie obiektu proszę nie działać na własną rękę.
Jak śmiesz tak się do mnie zwracać?
To wy ściągnęliście te podstępne potwory do cesarskiego pałacu
bez naszej zgody!
Tylko spokojnie.
Lepiej nie robić zamieszania.
Proszę nam wybaczyć.
Narobiłem kłopotu, skręcając w niewłaściwą drogę.
Proszę natychmiast odjechać.
Oczywiście.
Dziękuję za twoją ciężką pracę.
A zatem żegnamy.
Miyo, wszystko w porządku?
Tak.
Wielkie nieba, kłopoty nigdy się nie kończą.
Arata.
Byłem przerażony, gdy pan Takakura mi o tym powiedział.
Na pewno nic ci się nie stało?
Nic mi nie jest.
Nie musi mnie pan w kółko pytać.
Nic na to nie poradzę.
Jednak dzisiejszy wieczór…
Co?
Czy moja pościel zawsze tak wyglądała?
Założę się, że to książę Takaihito.
To on nas wrobił.
Cóż, będę dziś spać na podłodze.
A ty śpij w pościeli.
Co? Tak nie można, panie.
To pan powinien spać w pościeli.
Mam spać w ciepłej pościeli samemu?
Tak będzie lepiej.
Nie żartuj.
Nalegam, żeby pan spał w pościeli. To moje ostatnie słowo.
Jeśli nie będziesz spać w łóżku, ja też nie zasnę.
Dlaczego tak się to skończyło?
Nie możesz spać?
Nie.
Może porozmawiamy, aż nie zmorzy cię sen?
Dobrze.
Miałaś jakieś kłopoty, odkąd tu przyjechałaś?
Nie. Wszyscy są bardzo mili i otwarci.
Czuję się jak w bajce.
Rozumiem.
Chcesz mnie o coś zapytać?
Czy…
czuł pan kiedyś, że praca jest dla pana za trudna?
Nigdy nie uważałem, że sama praca jest trudna.
Ani razu?
Nastały ciężkie czasy z powodu działań militarnych.
Przykro mi, gdy moi towarzysze odnoszą rany lub giną w walce.
Mimo tego nigdy nie czułem, że to dla mnie zbyt trudne.
Rozumiem.
A ty?
Minęło kilka miesięcy, odkąd zostałaś moją narzeczoną.
Żałujesz czegoś?
Nie, niczego nie żałuję.
To dobrze.
Może to samolubne,
ale chciałbym, byś dzieliła się ze mną przemyśleniami.
Cóż…
Panie…
Tak?
Czy zna pan…
uczucie miłości?
Miłości?
Nigdy nie byłem pewien,
czy to, co czuję, to miłość czy zakochanie.
Ale teraz to wiem.
Celowo pozostawałem niewzruszony wobec uczuć, którymi mnie darzono.
Może bałem się na nie odpowiedzieć.
W ten sposób chroniłeś siebie, prawda?
A ty?
Ty też się czegoś boisz?
Panie?
Nie jestem godny zaufania?
To nie tak…
Miyo, nie jestem już tym, kim byłem.
Chciałbym więcej od życia.
Jeśli to możliwe, chcę poznać głębię miłości
z nikim innym, tylko z tobą.
Przepraszam.
Spokojnie. Zaczekam.
Dobranoc, Miyo.
Dobranoc.
Napisy: Marcin Łakomy