Cesarska Konferencja?
Dziś z samego rana do Cesarskiego Pałacu przyjechali liczni ministrowie.
No cóż, jeśli przybyli nas ostrzec to zdecydowanie poniewaczasie.
Chcą ograniczyć działania księcia Takaihito i naszej jednostki.
Bądźmy czujni. Jeżeli Wspólnota Darów przeniknęła
już w szeregi członków rządu, może chcieć wykorzystać Konferencję
do własnych celów.
Książę Takaihito powinien postępować rozważnie,
jeśli zamierza prowadzić swoje śledztwo.
Tak.
Od tej chwili musi bacznie przyglądać się sprawom.
Musi wytężać wzrok niczym jastrząb.
Ja, Lord Tajnej Pieczęci, zobowiązuję się zidentyfikować zdrajcę.
To nie będzie takie proste.
Jest wielu takich ministrów, którym bardzo nie podoba się to,
że to właśnie ja zająłem miejsce naszego Cesarza.
I z całą pewnością niejeden z nich będzie jawnie okazywał mi niechęć.
Tak czy inaczej - Naoshi Usui wkrótce się tutaj zjawi.
Znajdzie sposób, by chytrze się zakraść.
Rozumiem. Mamy jednak jeszcze trochę czasu.
Jestem pewien, że możemy coś zdziałać.
Tak. Jesteś jedyną osobą, której ufam, Takakuro. Proszę, nie zawiedź mnie.
Możesz na mnie polegać.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
Wieczorne przyjęcie i odległy śnieg
Innymi słowy - mimo, że Jego Wysokość został porwany,
mam wątpliwości…
Minister Dworu Cesarskiego. Przywódca frakcji przeciwnej
księciu Takaihito.
Nie potrafi ukryć swojego wrogiego nastawienia.
Lecz czy te osoby nie pochodzą ze szlachetnych rodów lub nie
posiadają nadnaturalnych zdolności?
To chyba dobrze, że je tutaj gościmy.
Minister Edukacji. Przypochlebia się księciu,
bo chce ograniczyć finansowanie wojska.
Usuba? Z przyjemnością zobaczyłbym te ich słynne nadnaturalne zdolności…
Minister Komunikacji. Teoretycznie jest po naszej stronie,
ale przez tego typu komentarze wróg ma szanse się do nas zbliżyć.
…Wspólnota Darów, przeniknie do struktur państwa…
Minister Armii. Jawny przeciwnik nadnaturalnych zdolności.
Radziłbym zachować ostrożność…
Minister Marynarki Wojennej. W złych stosunkach z Ministrem Armii.
Skupiony wyłącznie na władzy, nie dostrzega prawdziwej
natury wielu spraw.
Czego by nie mówić, nadnaturalne zdolności to relikt minionych czasów.
Mamy broń opracowaną w oparciu o osiągnięcia nauki,
a zatem Wspólnota Darów nie ma szans na zwycięstwo
w starciu z siłami naszej armii.
Hmm. Mocne słowa jak na kogoś, kto dopuścił do porwania Jego Wysokości.
Może nam pan o tym opowie?
Ochrona Cesarskiego Pałacu należy do obowiązków armii.
To była pańska odpowiedzialność.
Jak pan w ogóle śmie!
To przecież pański resort zażądał wysłania większej liczby strażników na
swój bezsensowny, coroczny przegląd sił! Z tego powodu tutaj zabrakło nam ludzi!
Słucham?
Nasze konflikty tylko sprzyjają Wspólnocie Darów.
Lordzie Tajnej Pieczęci!
Chciałbyś nam coś powiedzieć?
Objąłeś swoje stanowisko w młodym wieku i wkupiłeś się w łaski Jego Wysokości.
Z wielką przyjemnością poznam twoją opinię.
Szczerze w to wątpię.
No, no, drodzy panowie! Nasz Lord Takakura ma całkowitą rację.
Nie da się ukryć, że Wspólnota Darów to nieznana
nam jeszcze organizacja.
A zatem powinniśmy się zjednoczyć przy Jego Wysokości, księciu Takaihito.
- Musimy poznać naszego wroga! - Najważniejsze, to nie dać
się zaskoczyć przeciwnikom.
Przyjąłem do wiadomości wasze słowa.
Proszę wybaczyć, że podjąłem pewne decyzje bez
zapytania panów o zgodę. To była konieczność.
Jednakże żadna zmiana przyszłości na lepsze nie może dokonać się jedynie za
sprawą naświetlenia wszystkich faktów.
Rozumiem, że macie swoje obawy.
Uważam,
że należy bezwzględnie wzmocnić ochronę Pałacu Cesarskiego i jego mieszkańców.
Przynajmniej tyle możemy w tym momencie zrobić.
Skoncentrujmy wszystkie siły w jednym miejscu.
To ja, Miyo! Wzywałaś mnie, Hazuki?
Tak, tak! Zapraszam!
A oto i ona! Bohaterka wieczoru!
Nie stój tak, śmiało, podejdź do nas!
O, do… dobrze!
E-khem!
Słuchajcie. Ponieważ przez jakiś czas będziemy
mieszkały pod jednym dachem, pomyślałam,
że miło byłoby spotkać się w
kobiecym gronie i porozmawiać.
No wiecie, tak o wszystkim i od serca. Na dowolny temat.
To będzie nasz… Dziewczyński Wieczór!
Dziewczyński Wieczór…
Możemy rozmawiać, o czym tylko chcemy.
A jeżeli tylko macie ochotę, od teraz mówcie mi „Takako”.
Serdecznie witamy, pani Takako! Obyś miło spędziła ten wieczór.
Zaraz pojawi się tutaj jeszcze jedna uczestniczka.
Kto to będzie?
Dobry wieczór, droga Miyo!
To jest Kaoruko!
Kaoruko jest w starej stolicy, więc dzisiaj umówiłyśmy
się na spotkanie zdalne.
Kaoruko! Czy ty już pijesz?
Tak! Jestem Kaoruko Jinnouchi i już piję!
Eeej, my jeszcze nie zdążyłyśmy sobie nic nalać!
To może czas wreszcie zacząć zabawę!
Twój narzeczony, Kiyoka, nalegał na to, żebyś pozostała trzeźwa, droga Miyo.
A zatem zamiast alkoholu będziesz pić to.
Dobrze. Pora rozpocząć nasz Dziewczyński Wieczór!
Zdrowie!
W tamtym czasie Kiyoka był ode mnie o wiele
niższy. Wyobrażasz to sobie, Miyo?
Kochana Hazuki zorganizowała dla mnie ten wieczór, żebym mogła się trochę odprężyć.
Mam naprawdę ogromne szczęście, że otaczają mnie tak dobrzy ludzie.
O rety, gdy zaczęło robić się ciekawie, pani Takako postanowiła się zdrzemnąć.
Nic dziwnego, sporo dziś wypiła.
Moje drogie, ja chyba też już pójdę odpocząć.
Dobrej nocy, Yurie!
Przypomniałam sobie!
Chciałam cię o coś zapytać, Kaoruko.
Powiedz, jak ci się układa z panem Godo?
Co to w ogóle za pytanie, Hazuki?
Jestem ciekawa, co sądzisz o panu Godo jako o mężczyźnie? Czy ci się podoba?
No, ja… w ogóle nic o nim nie myślę!
Po prostu szanuję go jako żołnierza i tyle!
Co? Cóż, może i bywa nieco powierzchowny,
ale poza tym jest całkiem przystojny i w ramach swojej jednostki odnosi sukcesy.
Pomyślałam, że moglibyście się dogadać. Nie uważasz tak?
To, co o nim myślę, nie ma żadnego znaczenia.
Jak to nie?
W tej chwili nie chcę się angażować w romanse.
Dlaczego?
Myślę, że z miłością jest tak, jak z alkoholem.
Kiedy się pije, można czuć się dobrze, ale będąc pod wpływem łatwo się pogubić.
Mam jeszcze jedną refleksję. Właśnie dzięki miłości odkryłam
swoją słabą stronę.
Miłość potrafi być straszna.
Straszna, tak?
Sądzę, że rozumiem, co Kaoruko ma przez to na myśli.
Co takiego?
Przepraszam. Po prostu sama boję się miłości.
Miłość powoduje przywiązanie do drugiego człowieka.
I myślę, że przez nią się zmieniamy.
Powiem wam o czymś, jak starsza przyjaciółka.
Wiecie, że jestem rozwódką, prawda?
Twoim byłym mężem jest generał Okaito.
Teraz to już przeszłość, ale kiedyś… było mi niezwykle trudno.
W końcu, swego czasu, bardzo się kochaliśmy.
Podobno rozwiedliście się pod wpływem poważnej kłótni.
Cóż, przejmowaliśmy się tym, co myślą o nas inni.
Zachowywaliśmy się jak uparci egoiści.
Teraz to wszystko wydaje się zupełnie nieistotne.
Niestety zamiast wyznać mu, że jest dla mnie ważny,
kłóciłam się z nim i w pewnym momencie… było już za późno by ratować nasz związek.
Głupio wyszło, co?
Chodzi mi o to, że jeżeli wam na kimś zależy,
musicie dbać o tę więź i zawsze odważnie wyrażać swoje uczucia.
Bo życie jest bardzo krótkie.
I szkoda czasu na strach przed miłością.
Nie bój się kroczyć naprzód, Miyo.
Potraktuj to jako dobrą radę od starszej siostry.
Dziękuję, Hazuki.
Ona ma rację!
Z całego serca kibicuję tobie i komandorowi!
Tak bardzo bym chciała, żebyście byli… najszczęśliwszą parą na świecie.
Rety, Kaoruko, zrobiło się już naprawdę późno.
Śpij dobrze!
Tak, tak, dobranoc…
Ta Kaoruko to dobra dziewczyna.
O, tak.
Cieszę się, że jest moją przyjaciółką.
Wypiłem dzisiaj więcej niż kiedykolwiek.
To był naprawdę wspaniały wieczór, wiesz?
Miło, że mogę z tobą porozmawiać w tak przyjemnej atmosferze.
Naprawdę?
Naprawdę.
Twoja zdolność jest podobna do mojej, Miyo.
Nasze wizje mogą być błogosławieństwem ale i brzemieniem.
Jako nieliczni obserwujemy urywki przyszłości.
Dostrzegamy kamień, który wrzucony do wody wywołuje drżenie,
lecz sens powstałych na jej tafli zmarszczek
dla wielu pozostaje niejasny.
Ci, którzy widzą przyszłość, muszą mierzyć się z samotnością.
Samotnością…
I jeżeli sami nie ujarzmią swojej potężnej mocy,
nie będą w stanie wypełnić powierzonej im misji.
Droga Miyo Saimori.
Tak, panie?
Powiedz mi proszę, czy lubisz śnieg?
Pytasz, czy lubię śnieg?
Ja kiedyś go lubiłem.
Kiedy byłem małym chłopcem, gdy zaczynał padać,
z radością wychodziłem się na nim bawić.
Ale dzisiaj już nie potrafię się nim cieszyć.
Powiesz mi, co takiego się zmieniło?
Tak.
Śnieg rozwichrzył płatki kwiatu wiśni i opadła kurtyna nocy.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
Bardzo się cieszę, że zjedliśmy dziś razem kolację.
Tak!
Miyo, czy coś się stało?
Nie, nie. Noc będzie dziś chłodna.
Uważaj, żeby się nie przeziębić, drogi narzeczony.
Dobrze, Miyo.
Na mnie już pora.
Proszę, dbaj o siebie!
Oby tylko nie padał dzisiaj śnieg…
Miyo.
Witaj, Arato.
Martwisz się o pana Kudo?
Tak, bardzo.
Zdolność wzmacnia się lub słabnie w zależności od intensywności uczuć
jej posiadacza.
Od intensywności uczuć?
Tak.
A to oznacza, że pewnego dnia twoje uczucia mogą
stać się naprawdę potężną bronią.
Frustracja, którą na co dzień odczuwasz, również ma wielkie znaczenie.
Może? Sama nie wiem.
Ciągle się zastanawiam, co uniemożliwia twojej zdolności
pełne przebudzenie, Miyo.
Nie mam pojęcia.
Jeżeli jest coś, czego nie możesz powiedzieć panu Kudo,
to ja chętnie cię wysłucham.
Chcę odegnać wszystkie twoje troski. Niezwykle mi na tym zależy.
Czy to jest…?
Tak, to samochód któregoś z ministrów.
Dzisiaj w pałacu miała odbyć się konferencja.
Po co tutaj przyjechał?
No proszę, proszę! To pan Usuba.
Jeżeli dobrze zgaduję, to mam do czynienia z Ministrem Edukacji.
Co pana sprowadza do prywatnej rezydencji księcia Takaihito?
Mój sekretarz się zgubił i pomyśleliśmy, że otrzymamy tutaj jakieś wskazówki.
Prawda?
Tak, najmocniej przepraszam.
Najlepiej będzie, jeśli zawrócicie i pojedziecie
dokładnie tą samą trasą, którą tu przybyliście.
No tak, rozumiem…
Swoją drogą - bycie więźniem Cesarskiego Pałacu
musi być szalenie nudne, nieprawdaż?
Dziś, gdy nadnaturalne moce postrzegane są tak negatywnie, wielu nie podoba się to,
jak dobrze was potraktowano.
Co pan chce przez to powiedzieć?
Słyszałem, że Usubowie mają zdolność wpływania na umysły innych ludzi.
To chyba dotyczy każdego człowieka, prawda?
Co stoi na przeszkodzie, żeby użył pan swojej niezwykłej mocy dla mnie?
Proszę w tej chwili odjechać.
Czyżbym zaproponował zbyt mało? Ależ jest pan chciwy…
Sekretarzu!
Powtarzam, ma pan stąd zniknąć.
A jeśli zdecyduje się pan znów nas znieważyć…
Ministrze Hasebe!
Co pan tutaj robi?
Niezależnie od stanowiska, jakie pan piastuje,
nie może się pan tak zachowywać na terenie pałacu!
Co pan w ogóle wygaduje?
To wy powinniście się zastanowić nad swoim zachowaniem!
W końcu samowolnie sprowadziliście do cesarskiej
rezydencji te zwodnicze monstra!
Panie, uspokój się. Ta awantura tylko sprowadzi
na nas kłopoty.
Raz jeszcze bardzo proszę o wybaczenie.
Całe to niepotrzebne zamieszanie wynikło z mojej pomyłki na trasie.
Proszę stąd natychmiast odjechać.
Oczywiście, jak pan sobie życzy.
Dziękuję za pańską ciężką pracę.
Do zobaczenia.
Miyo, czy wszystko gra?
Tak.
Do diabła. Dlaczego ciągle mamy kłopoty?
Nie wiem, Arato.
Aż mnie zmroziło, kiedy otrzymałem wiadomość
od pana Takakury.
Na pewno nie jesteś ranna, Miyo?
Nie, nic mi nie jest. Naprawdę nie musisz mnie już o to pytać.
Nie jest mi łatwo się powstrzymać.
W każdym razie, dzisiaj…
Mój futon nie był wcześniej posłany w taki sposób.
To musi być sprawka księcia Takaihito.
Cóż, zaskoczył nas.
No trudno. Będę dzisiaj spał na tatami.
A ty śpij na futonie.
Ale to nie może tak być!
Jeśli już, to ty powinieneś na nim spać, narzeczony!
Niby dlaczego to ja miałbym spać na wygodniejszym posłaniu?
Uważam, że tak po prostu wypada.
Nie żartuj sobie, Miyo.
Pogniewam się na ciebie, jeżeli nie zechcesz spać na futonie.
A ja za to nie zasnę, jeśli to ty nie będziesz na nim spać!
Nie wiem, jak do tego doszło…
Nie możesz zasnąć?
Nie, nie mogę!
No to może o czymś porozmawiamy, zanim zmorzy cię sen?
No dobrze, możemy.
Czy odkąd tu zamieszkałaś coś cię trapi, Miyo?
Nie. Wszyscy są dla mnie naprawdę niezwykle uprzejmi.
Czasem nie mogę uwierzyć w swoje szczęście.
Rozumiem. A czy masz do mnie jakieś pytania?
Może…
Czy praca, którą wykonujesz,
sprawiała ci kiedyś jakąś trudność,
narzeczony?
Szczerze mówiąc, nigdy nie wydawała mi się szczególnie trudna.
Naprawdę nigdy?
Niektóre wojskowe sprawy przysparzają mi czasem problemów.
I nie jest mi łatwo znosić cierpienie czy śmierć moich podwładnych.
Ale i tak nie uważam, żeby było mi wyjątkowo ciężko.
No tak, rozumiem…
Opowiedz o sobie. Już od kilku miesięcy
jesteś moją narzeczoną. Jak się z tym czujesz?
Naprawdę wspaniale. To wielkie szczęście.
To dobrze.
Jeśli to możliwe, chciałbym poznać więcej twoich myśli.
Podzielisz się nimi?
Mogłabym…
Narzeczony?
Powiedz mi, czy kiedykolwiek czułeś, że jesteś w kimś zakochany?
Czy kogoś kochałem?
Wydaje mi się, że nigdy nie pozwoliłem sobie
doświadczyć takiego uczucia.
Do tego przez długi czas nie dopuszczałem do siebie uczuć innych ludzi.
Odgrodziłem się od nich szczelnym murem.
Nie chciałem, żeby miały na mnie wpływ.
Możliwe, że bałem się stawić im czoło.
To nic złego. Myślę, że w ten sposób próbowałeś się chronić.
A co z tobą, Miyo? Powiedz mi, czy jest coś, czego się boisz?
Narzeczony…
Obawiam się, że mi nie ufasz.
To nieprawda!
Miyo, musisz uwierzyć w to, że naprawdę się zmieniłem. Postanowiłem,
że nie chcę dłużej kierować się strachem.
Zależy mi na poznawaniu i zgłębianiu prawdziwych uczuć.
Ale nie z byle kim, tylko z tobą.
Proszę o wybaczenie!
Nie szkodzi. Będę cierpliwie czekał.
Śpij dobrze, Miyo.
Ty też śpij dobrze.