ประชุมเฉพาะพระพักตร์เหรอ
เช้านี้รถของรัฐมนตรีมาที่วังหลวงหลายคัน
ฉันเดาว่าพวกตาแก่ที่ชักช้ายืดยาด คงจะมาเตือนพวกเรา
ชัดเจนว่าพวกเขาต้องการควบคุม ท่านทาไคฮิโตะและหน่วยของฉัน
อย่างไรก็ตาม
ถ้าลัทธิพลังสถิต ชอนไชเข้ามาในรัฐบาลได้แล้วละก็
พวกมันอาจใช้ประโยชน์ จากการประชุมนี้ได้ด้วยซ้ำ
ในเมื่อท่านทาไคฮิโตะระมัดระวังตัวเองอยู่แล้ว
คนเดียวที่จะล้วงข้อมูลได้ก็คือ…
ใช่
ผมมั่นใจว่าตอนนี้ทุกคน กำลังระวังตัวกันอย่างมาก
จากสายตาอันเฉียบคมของท่านทาไคฮิโตะ
กระหม่อม ทาคาคุระจะระบุตัวผู้ทรยศให้ได้ ในฐานะสมุหพระราชลัญจกรพ่ะย่ะค่ะ
มันจะไม่ง่ายหรอกนะ
ในบรรดารัฐมนตรี
มีหลายคนที่ไม่ชอบให้เรามาแทนที่องค์จักรพรรดิ
มันยากที่จะระบุตัวเพียงเพราะเขาไม่ชอบเรา
แต่ถึงอย่างนั้น อุซุยก็จะมาแน่นอน
เขาจะหาทางเข้ามาได้อย่างแยบยล
แต่อนาคตยังมาไม่ถึงพ่ะย่ะค่ะ
พวกเราต้องพอทำอะไรสักอย่างได้แน่ๆ
อืม ดังนั้นในสถานการณ์แบบนั้นแล้ว
ทาคาคุระ เธอเป็นคนเดียวที่เราหวังพึ่งได้
ไว้ใจกระหม่อมได้เลยพ่ะย่ะค่ะ
(ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข)
(ตอนที่ 21 คืนสังสรรค์และหิมะที่ประกายอยู่ลิบตา)
พูดอีกอย่างคือ
แม้องค์จักรพรรดิจะถูกลักพาตัวไป…
รัฐมนตรีฝ่ายพระราชวัง สมกับเป็นผู้นำกลุ่มต่อต้านท่านทาไคฮิโตะ
รู้สึกได้ถึงความมุ่งร้ายต่อท่านทาไคฮิโตะ
แม้คนที่ซ่อนตัวอยู่จะเป็นสามัญชน
แต่พวกเขาเป็นผู้ใช้พลังพิเศษ ที่มาจากตระกูลที่มีชื่อเสียงไม่ใช่เหรอ
ถ้ามีพวกเขาอยู่ด้วยก็สบายใจกว่าไม่ใช่หรือไง
รัฐมนตรีกระทรวงศึกษา
พูดจาประจบเอาใจ เพื่อที่งบจะได้ไม่ไหลไปหากองทัพสินะ
อุสุบะใช่ไหม
อยากเห็นพลังพิเศษของพวกเขาสักครั้ง…
รัฐมนตรีกระทรวงคมนาคม
ดูเหมือนจะตั้งใจอยู่ฝ่ายเรา
แต่พฤติกรรมแบบนั้น จะเปิดช่องให้ศัตรูเข้าหาเราได้
ถ้าประเทศชาติสั่นคลอนด้วย…
รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหม ผู้คัดค้าน การใช้พลังพิเศษที่ชัดเจนที่สุดในคณะรัฐมนตรี
ไม่ เราจะประมาทไม่ได้
รัฐมนตรีว่าการกองทัพเรือ
เขาไม่ถูกกับรัฐมนตรีกลาโหม
และมักจะหมกมุ่นอยู่กับการต่อสู้เพื่ออำนาจ
จนไม่เห็นสถานการณ์ตามความเป็นจริง
ยังไงก็เถอะ พลังพิเศษมันก็เป็นได้แค่อนุสรณ์จากอดีต
ตอนนี้เรามีอาวุธนำสมัยที่พัฒนาด้วยวิทยาศาสตร์
ลัทธิพลังสถิตสู้ความแข็งแกร่ง ของกองทัพเราไม่ได้หรอก
สำหรับคนที่ทำพลาดมหันต์ ปล่อยให้องค์จักรพรรดิถูกลักพาตัวไปได้
ยังมีหน้ามาพูดอีกหรือ
ก่อนอื่นเลย การอารักขาวังหลวง อยู่ในขอบเขตอำนาจของกองทัพ
นี่เป็นประเด็นที่ต้องรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ
อย่าบังอาจโทษพวกเราเชียว
เรื่องทั้งหมดนี้
เป็นเพราะกองทัพเรือขอให้ส่งคน ไปช่วยพิธีสวนสนามทางเรือไร้สาระอะไรนั่น
ทำให้เราขาดแคลนคนไงล่ะ
ว่าไงนะ
แบบนี้มันก็เข้าทางลัทธิพลังสถิตน่ะสิ
ท่านสมุหพระราชลัญจกรทาคาคุระ
ไม่มีอะไรจะพูดเลยเหรอ
ท่านได้ตำแหน่งมาตอนที่อายุยังน้อย และได้รับความไว้วางใจจากฝ่าบาท
ผมอยากฟังความเห็นของท่าน
ไร้สาระสิ้นดี
เอาน่าๆ ทุกคน
ท่านสมุหพระราชลัญจกรทาคาคุระพูดถูก
ไม่ว่ายังไง ลัทธิพลังสถิตก็เป็นองค์กรปริศนา
ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้อง รวมตัวกันภายใต้ท่านทาไคฮิโตะ ถูกไหม
ถึงคุณจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ…
เราได้ยินความเห็นของทุกคนแล้ว
เราขอโทษที่ผลักดันมาตรการนี้ โดยไม่ได้รับความยินยอมจากทุกคน
แต่ว่าการเปิดเผยข้อเท็จจริงทุกอย่าง ก็ไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นได้
อนาคตไม่ใช่สิ่งที่จะควบคุมได้ง่ายๆ แบบนั้น
เรารู้ว่าทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง
แต่ในกรณีนี้ กลยุทธ์ของเรา
คือการเพิ่มการป้องกันที่พระราชวังหลวง
ตอนนี้เราทำได้ดีที่สุดเท่านี้
เน้นการป้องกันของเราในที่เดียว
มิโยะเองค่ะ เรียกฉันเหรอคะ
เชิญเลย เข้ามาสิจ๊ะ
มาแล้วๆ นางเอกของคืนนี้มาแล้ว
อย่ามัวยืนอยู่ตรงนั้น เข้ามานั่งนี่สิจ๊ะ
อ๊ะ… ค่ะ
คืนนี้ฉันเรียกทุกคนมารวมตัวกันที่นี่ก็เพราะว่า
ไหนๆ เราก็อยู่ร่วมชายคาเดียวกันแล้ว
ฉันคิดว่าพวกเราควรมาสนุก และพูดคุยกันตามประสาสาวๆ น่ะ
ขอเรียกว่าค่ำคืนของสาวๆ
ค่ำคืนของ…
พูดคุยกันได้ตามสบายเลย
ถ้าไม่ติดอะไร เรียกเราว่าทาคาโกะก็ได้นะ
ยินดีต้อนรับเพคะ ท่านทาคาโกะ
หวังว่าท่านจะสนุกกับคืนนี้นะเพคะ
มีอีกคนจะมาร่วมวงกับเราด้วย
อีกคนเหรอ
คุณมิโยะ สวัสดีค่ะ
เอ๊ะ คุณคาโอรุโกะ
ตอนนี้เธออยู่ที่เมืองหลวงเก่า
เราก็เลยใช้พลังพิเศษ เพื่อให้เธอมาร่วมวงกับเราได้จากทางไกล
เอ๊ะ เธอดื่มแล้วเหรอเนี่ย
ค่า จินโนะอุจิ คาโอรุโกะเองค่ะ และดื่มเหล้าไปแล้วค่ะ
แหม เรายังไม่ทันรินใส่แก้วของเราเลย
เอาละ งั้นเราเริ่มกันเลยดีไหมคะ
คิโยกะย้ำแล้วย้ำอีก ว่าอย่าให้คู่หมั้นคนสำคัญของเขาเมา
งั้นมิโยะจังดื่มนี่แทนเหล้านะจ๊ะ
เอาละ
เริ่มค่ำคืนของสาวๆ ได้
ชนแก้ว
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
สมัยนั้นน่ะ คิโยกะยังตัวเล็กกว่าฉันอยู่เลย…
ท่านพี่
จัดงานเลี้ยงนี้ขึ้นมาเพื่อช่วยให้ฉันผ่อนคลาย
ฉันอดคิดไม่ได้ว่าฉันนี่ช่างโชคดีจริงๆ
อ้าว
ท่านทาคาโกะผล็อยหลับไปแล้ว ตอนที่กำลังจะเริ่มสนุกแท้ๆ
ท่านดื่มไปเยอะทีเดียว
ถ้าอย่างนั้นยูริเอะขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
อ๊ะ ใช่แล้ว
ฉันอยากถามอะไรคาโอรุโกะจังหน่อยน่ะ
คาโอรุโกะจังกับโกโดคุงเป็นอะไรกันเหรอ
อยู่ดีๆ มาถามอะไรแบบนี้คะเนี่ย
ฉันแค่ถามว่าเธอคิดยังไงกับโกโดคุง
ในฐานะผู้ชาย
ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเขาเลยค่ะ
คุณโกโดเป็นแค่รุ่นพี่ที่ฉันเคารพนับถือค่ะ
จริงเหรอ
ถึงเขาจะดูติดเล่นไปหน่อย แต่เขาก็ดูดีใช้ได้เลยนะ
แถมยังประสบความสำเร็จที่สุดในหน่วย
คาโอรุโกะจังกับเขาน่าจะเข้ากันได้ดีเลย
ไม่เกี่ยวกับว่าฉันคิดอะไรกับรุ่นพี่โกโดหรอกค่ะ…
ไม่เกี่ยวยังไงเหรอ
ฉันไม่อยากมีความรักไปสักพักน่ะค่ะ
เอ๊ะ ทำไมล่ะ
ฉันคิดว่าความรักก็เหมือนสุรา
ตอนที่เมาก็รู้สึกดีนะ
แต่ก็เหมือนหลงลืมตัวเองไปด้วย
แล้วยังมีคนอื่นมาเกี่ยวข้องอีก
ฉันได้พบจุดอ่อนของตัวเองจากความรัก
ความรักมันน่ากลัวค่ะ
น่ากลัวเหรอ
ฉันว่าฉันเข้าใจที่คุณคาโอรุโกะพูดค่ะ
มิโยะจัง
อ๊ะ ขอโทษค่ะ แต่ฉันก็กลัวเหมือนกัน
เพราะการตกหลุมรัก คือความรู้สึกที่ยึดติดกับใครสักคน
และอาจจะเปลี่ยนแปลงตัวตนของเราได้
ตอนนี้คงถึงเวลาที่ฉันต้องพูดในฐานะรุ่นพี่แล้วสินะ
- เอ๊ะ - เอ๊ะ
พวกเธอรู้ว่าฉันเคยหย่าร้างใช่ไหม
ถ้าจำไม่ผิด สามีเก่าของคุณคือพลตรีโอไคโตะ
ตอนนี้ฉันทำใจได้แล้วละ
แต่ตอนนั้นฉันเสียดายจริงๆ
เพราะเราเคยรักกัน
คุณเคยบอกว่าที่หย่ากัน เพราะว่าตอนนั้นทะเลาะกันใหญ่โต
ใช่ เพราะความเห็นของคนอื่น การที่เราคิดไปเอง และความดื้อรั้นของเรา
พอมองย้อนกลับไป เราไขว้เขวเพราะเรื่องเล็กน้อยพวกนี้แหละ
และก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไรที่เรียบง่าย อย่าง "คุณสำคัญสำหรับฉันนะ"
ก็กลับกลายเป็นว่ามันสายเกินแก้แล้ว
งี่เง่าดีใช่ไหมล่ะ
ที่ฉันจะบอกคือถ้าเราอยากอยู่กับใครสักคน
สิ่งสำคัญคือเราต้องแสดงออกถึงความรัก และสร้างสายสัมพันธ์ที่ไม่มีวันแตกหักขึ้นมา
ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก
ไม่มีเวลามามัวแต่กลัวหรอกนะ
จงอย่ากลัวที่จะพุ่งไปข้างหน้า
นี่แหละคำแนะนำจากพี่สาวที่ไม่เก่งนัก ที่รักน้องสาวตัวเอง
ฉัน…
ใช่แล้วค่ะ
ฉันก็จะเอาใจช่วยคุณสองคนด้วย
ฉันอยากให้คุณมิโยะและหัวหน้า มีความสุขด้วยกันจริงๆ
แหมๆ
ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันจนดึกดื่นนะ ราตรีสวัสดิ์นะจ๊ะ คาโอรุโกะจัง
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ…
เป็นเด็กดีจังนะ คาโอรุโกะจังเนี่ย
ค่ะ
ฉันภูมิใจที่เป็นเพื่อนเธอค่ะ
คืนนี้เราดื่มเยอะกว่าปกติ
เป็นค่ำคืนที่สนุกมากจริงๆ
แล้วอีกอย่าง เราจะได้คุยกับเธอตามสบายด้วย
กับหม่อมฉันเหรอเพคะ
ใช่แล้ว
กับเธอที่มีพลังพิเศษคล้ายกับเรา
พลังนิมิตสวรรค์เป็นพรอันประเสริฐ แต่ก็เป็นภาระที่ต้องแบกรับด้วย
เพราะเราเห็นเศษเสี้ยวของอนาคต
ก้อนหินที่เราขว้างลงไป จึงเป็นได้เพียงแรงสั่นสะเทือนของผิวน้ำ…
มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เข้าใจ ว่าคลื่นระลอกนั้นจะหมายถึงอะไร
ผู้ที่หยั่งรู้อนาคต จำต้องต่อสู้กับความโดดเดี่ยว
ความโดดเดี่ยวเหรอ
ถ้าเธอไม่เผชิญหน้า กับพลังอันมากล้นและความโดดเดี่ยว
เธอก็จะไม่สามารถทำหน้าที่ให้สำเร็จลุล่วงได้
ไซโมริ มิโยะ
เพคะ
เธอชอบหิมะไหม
หิมะเหรอเพคะ
เราเคยชอบนะ
ตอนเด็กๆ เวลาหิมะตก เราจะรีบวิ่งออกมาเล่นที่สวน
แต่ตอนนี้เราไม่มีความสุขกับมันเลย
หิมะหมายถึงอะไรสักอย่างใช่ไหมเพคะ
ใช่
ดอกซากุระที่ถูกหิมะพัดปลิวไสว
จะนำพายามราตรีมา
ฉันดีใจนะที่วันนี้เราได้ทานมื้อเย็นด้วยกัน
ค่ะ
มิโยะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
ปะ… เปล่าค่ะ
คืนนี้อาจจะหนาวอีกก็ได้
ระวังอย่าให้เป็นหวัดนะคะ
ขอบคุณ
งั้นฉันไปก่อนนะ
ไปดีมาดีนะคะ
ได้โปรด
อย่าให้หิมะตกเลย
มิโยะ
คุณอาราตะ
เป็นห่วงคุณคุโดเหรอครับ
ค่ะ
ว่ากันว่าพลังพิเศษจะแข็งแกร่งขึ้น หรืออ่อนพลังลงนั้น
ขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของอารมณ์เรา
ความเข้มข้นของอารมณ์เราเหรอ
ใช่แล้ว
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง
สักวันอารมณ์ของเธอจะกลายเป็นอาวุธที่ทรงพลัง
ฉันมั่นใจว่าความหงุดหงิดที่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากรอเฉยๆ จะกลายเป็นขุมพลังของเธอ
อย่างนั้นเหรอคะ
แต่ฉันก็ยังสงสัยว่า อะไรเหนี่ยวรั้งเธอไว้ไม่ให้พลังตื่นขึ้นมา
ไม่รู้สิคะ
ถ้ามีเรื่องอะไรที่บอกคุณคุโดไม่ได้
ก็บอกผมแทนได้นะ
ผมจะทำลายทุกสิ่งที่กวนใจคุณ
นั่นมัน…
รถประจำตำแหน่งของรัฐมนตรีคนหนึ่ง
วันนี้มีประชุมที่ตำหนักหน้าน่ะ
เขามาทำอะไรที่นี่
อ้าวๆ คุณอุสุบะ
ขอโทษนะครับ คุณคงเป็นรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาสินะ
มาทำอะไรที่ที่ประทับส่วนพระองค์ ของท่านทาไคฮิโตะเหรอครับ
เลขาผมหลงทาง เราก็เลยอยากมาถามทางสักหน่อย
ใช่ไหมล่ะ
ขอประทานโทษด้วยครับ
ถ้างั้นคุณก็หันหลัง และขับกลับไปจากทางเดิมที่คุณมา
ก็จะเจอทางกลับบ้านครับ
งั้นเหรอ
จะว่าไปแล้ว
ผมว่าคุณคงรู้สึกอึดอัดที่ถูกขังอยู่แต่ในวังแบบนี้
ในตอนนี้ที่มีกระแสต่อต้านผู้มีพลังพิเศษรุนแรงอยู่
มีหลายคนที่ไม่พอใจ กับการปฏิบัติต่อพวกคุณในครั้งนี้
ต้องการจะพูดอะไรกันแน่ครับ
ผมได้ยินมาว่าพลังพิเศษของอุสุบะ คือการเข้าไปแทรกแซงจิตใจคนอื่น
และใช้ได้กับทุกคน ถูกไหม
ให้พวกเขาดูสิ
พลังนั้นน่ะ เอามาใช้เพื่อผมดีกว่าไหม
ช่วยกลับไปเถอะครับ
แค่นี้ไม่พอเหรอ เป็นคนหนุ่มที่โลภมากเสียจริง
เลขา
ผมบอกให้กลับไปไงครับ
ถ้าคุณจะดูถูกพวกเราไปมากกว่านี้ละก็…
รัฐมนตรีฮาเซเบะ
มาทำอะไรที่นี่
ถึงคุณจะเป็นรัฐมนตรี แต่ด้วยสถานการณ์แบบนี้แล้ว
ช่วยเลิกทำอะไรตามอำเภอใจในพระราชวังด้วย
กล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนั้น
คุณเป็นคนเชิญปีศาจจอมหลอกลวงพวกนี้เข้ามา
ในพระราชวังก่อนไม่ใช่เหรอ
เอาน่าๆ ท่านครับ
ถ้าเราตีโพยตีพายไปก็จะมีแต่ปัญหาตามมา
ผมต้องขออภัยในความวุ่นวายด้วยนะครับ
ผมเป็นคนก่อความวุ่นวายนี้เอง เพราะเลี้ยวเข้าถนนมาผิดเส้น
รีบกลับไปเดี๋ยวนี้เลยครับ
ครับๆ เราจะกลับเลย
ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากนะครับ
งั้นผมไปก่อนนะ
มิโยะ ไม่เป็นไรใช่ไหม
อ๊ะ… ค่ะ
ให้ตายสิ มีปัญหาเข้ามาไม่จบไม่สิ้นสักที
คุณอาราตะ
ฉันตกใจมากตอนท่านทาคาคุระบอกเรื่องนั้น
แน่ใจนะว่าเธอไม่บาดเจ็บตรงไหน
ฉันไม่เป็นไร
ไม่ต้องถามหลายรอบก็ได้ค่ะ
ช่วยไม่ได้นี่นะ
ยังไงก็เถอะ คืนนี้…
เอ๊ะ
ต้องจัดฟูกของฉันแบบนี้ตลอดเลยเหรอคะ
เป็นฝีมือของท่านทาไคฮิโตะแน่ๆ
ท่านเล่นเราซะแล้ว
ช่วยไม่ได้ ฉันจะนอนบนเสื่อทาทามิก็แล้วกัน
เธอก็นอนบนฟูกไป
เอ๊ะ ไม่ได้นะคะ คุณท่าน
ถ้าอย่างนั้น คุณท่านนอนฟูกเถอะค่ะ
เธอจะบอกให้ฉันนอนบนฟูก คนเดียวสบายๆ งั้นเหรอ
ฉันว่าแบบนั้นดีกว่าค่ะ
เลิกล้อเล่นได้แล้ว
ถ้าคุณท่านไม่นอนบนฟูก ฉันคงไม่สบายใจ
ถ้าเธอไม่นอนบนฟูก ฉันก็ไม่นอนเหมือนกัน
ทำไมมันเป็นแบบนี้ไปได้
นอนไม่หลับเหรอ
อ๊ะ… ค่ะ
งั้นเรามาคุยกันจนกว่าเธอจะหลับดีไหม
ค่ะ
ตั้งแต่มาที่นี่ เธอมีอะไรที่ไม่สบายใจบ้างไหม
ไม่ค่ะ ทุกคนใจดีกับฉันมาก
จนฉันรู้สึกว่าฉันช่างโชคดีเหลือเกิน
งั้นเหรอ
มิโยะมีอะไรอยากจะถามฉันไหม
เอ่อ…
คุณท่านเคยรู้สึกบ้างไหมว่า งานของคุณท่านมันยากเกินไป
ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวงานนั้นยาก
ไม่เคยเลยสักครั้งเหรอ
มันก็มีบ้างที่ฉันรู้สึกว่าเรื่องการทหารมันยาก
ฉันเสียใจเวลาที่เพื่อนร่วมงาน ได้รับบาดเจ็บหรือล้มตายในการต่อสู้
แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ไม่เคยรู้สึกว่าหน้าที่นี่มันยากเกินไป
อย่างนั้นเหรอคะ
แล้วเธอล่ะ
เธอมาเป็นคู่หมั้นฉันได้สองสามเดือนแล้ว
รู้สึกเสียใจบ้างไหม
ไม่ค่ะ ฉันไม่เสียใจอะไรทั้งนั้น
ดีแล้ว
อาจจะฟังดูเห็นแก่ตัวไปหน่อย
แต่เธอช่วยพูดให้ฉันฟังมากกว่านี้อีกได้ไหม
คือว่า…
คะ… คุณท่าน…
หืม
คุณท่านเคยมี
ความรักมาก่อนบ้างไหม
ความรักเหรอ
ฉันจำไม่ได้ว่า
เคยมีความรู้สึกรักใคร่อะไร
แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจว่า
ฉันจงใจเฉยชาต่อความรู้สึกที่คนอื่นส่งมาให้ฉัน
ฉันอาจจะกลัว ที่จะเผชิญหน้ากับพวกเขาอย่างจริงจัง
คุณท่านก็เลยปกป้องตัวเองแบบนั้นสินะ
แล้วมิโยะล่ะ
ไม่กลัวอะไรสักอย่างบ้างเหรอ
คุณท่าน
ไม่เชื่อใจฉันเหรอ
ไม่ใช่แบบนั้น…
มิโยะ ฉันไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว
ฉันอยากได้มากกว่านี้
ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็อยากตกหลุมรักให้มากกว่านี้
ไม่ใช่กับใครทั้งนั้น แต่กับเธอ
ขะ… ขอประทานโทษค่ะ
ไม่เป็นไร ฉันจะรอนะ
ราตรีสวัสดิ์ มิโยะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต