Jako jedyna dziewczyna w rodzinie zawsze byłam niedoceniana.
Wiem, pewnie macie dość ciągłego ględzenia o tym.
Ale tata traktował mnie jak cudną, bezużyteczną księżniczkę,
więc nie wszędzie miałam wstęp.
Co z tobą? Miałeś być tym mądrym!
Wynoś się!
Na przykład do jego gabinetu,
Świątyni Zagłady.
Jack Gordon zawsze oczekiwał od swoich synów wiele.
Co ty masz w głowie? Gówno zamiast mózgu?
A potem beształ ich, gdy nie spełniali oczekiwań.
Myśl, zanim coś zrobisz.
Nie zamierzam wychowywać durnia.
Mimo wielu problemów na mnie tata nie krzyczał.
A może powinien.
Byłabym gotowa na takie chwile.
Szorujemy dno, a ty jesteś prezeską. Jak zamierzasz to zmienić?
Spójrzmy na pozytywy. Współpraca z Sephorą się układa.
Jasne, przegapiliśmy trochę kasy w umowie streamingowej,
ale każdego dnia muszę przebijać szklany sufit.
Fani to uwielbiają.
Zabierają dzieci na mecz i kupują im szklane sufitki.
- O czym ty mówisz? - Przegraliśmy pięć meczów.
Wiem, chodzę na wszystkie.
To katastrofalna passa.
Oglądalność i kasa z reklam spadają, a do tego nie mamy Hoopli.
Nie wiedziałam, że to podstęp.
Jeszcze jakieś słowa krytyki?
W kucyku wyglądasz na łysą.
Omówmy zmiany.
Wywalmy Dysona. Trafia tylko 12% rzutów wolnych.
- Mniej niż Archie Chambers. - Ten z lat 60?
Tak. A stracił oko w Korei.
- Dzięki mu za służbę. - Ale trafia 45% rzutów za trzy punkty.
W czwartej kwarcie faulują go, bo wiedzą, że spudłuje.
Wierzę w niego.
Wcześniej zdobywał po 24 punkty w meczu.
Z Long Beach Raccons. Dzielą arenę z megakościołem.
Teraz gra z zawodowcami.
I tak zespół to porażka.
Nie łapiemy się do play-offów, a okienko się kończy.
Zawsze możemy sprzedać Marcusa.
Dostaniemy trzech z draftu i jakąś młodą gwiazdę.
Sprzedać Winfielda?
To jakiś obłęd. Wesprzyj mnie, Ness.
Uwielbiam Marcusa.
Zaprosił mnie i dzieciaki na odczyt Simpsonów.
Ale jeśli ominą nas play-offy,
to może czas pomyśleć o przebudowie.
Nie wiemy, czy ominą nas play-offy.
I nie pozbywam się Marcusa.
Wyniki temu przeczą, ale to zwycięska ekipa.
Uwielbiam bury od waszej trójki, ale muszę zarządzać drużyną.
Wybaczcie mi.
Nie, chwila.
To moje biuro. Idźcie sobie.
Muszę pracować.
- Rozpuść włosy. - Wal się!
Wcale nie wyglądasz łyso.
Po prostu złowrogo.
ROZGRYWAJĄCA
Hej!
Czekaj!
Przykro mi. Nie przyjmuję prezentów dla zawodników.
W ostatnich była używana bielizna.
Ale z ciebie dowcipniś.
- Znasz mnie? - Kumpluję się z graczami.
Jestem Kyler. Znam cię z insta Isli.
- Nie słyszałam o nowym ciachu Gordonów. - Jakim ciachu?
Że ja!
- Dzięki, ale nie jem cukru. - Zabawne.
Daj telefon.
Nie mam rąk.
Pomogę.
Teraz mnie obserwujesz.
Jasne.
- Trenerze. - Tak?
Pogadamy o Dysonie?
O tym, że rzuca gorzej niż ktokolwiek od 60 lat?
Co się z nim dzieje?
Za trzy rzuca świetnie, a z wolnych nie daje rady?
To kwestia stresu. Cały tydzień pracuje z trenerami.
Nienawidzę psychologii. Co za nudy.
Co zrobić? Ja go sprowadziłam. Muszę to naprawić.
Nie chcę cię zasmucać, ale nie wiem, ile jeszcze pogra.
Jasne.
Brzmię jak matka o szczepionkach, ale zbadam temat sama.
- Cześć, Marcus. - Hej.
Hejka. Co tam?
Nie wiem, czy widziałeś, ale mam problem z wolnymi.
Tak, zauważyłem.
Miałeś tak kiedyś?
- Nie. - Jasne.
Jakieś rady?
Tak. Nie wynajmuj chaty.
Fajnie, że w końcu się zgodziłaś.
Zapraszałem cię z pięć razy.
Spokojnie. Potrzebowałam podwózki po pracy.
Nie wybaczam ci wywalenia nas.
Jeszcze raz przepraszam.
Przeczytałem wszystko o Celii Cruz.
Wiesz, że urodziła się w Hawanie?
Nie jesteś typowym podrywaczem tancerek.
Dzięki. Serio?
- Jacy oni są? - No wiesz.
Bogaci, wysocy i napakowani. Chcą ci spłacić kredyt.
To naprawdę miłe. Powinnaś ich wybrać.
Teraz też jesteś bogaty, ale mnie nie kupisz.
Nie mam kasy.
Odrzuciłem dwa miliony, by być asystentem siostry.
Ale kretyn.
Ale wygadana. Myślisz, że nie znam hiszpańskiego?
Od dziecka miałem dryg.
Fajny akcent.
- Jesteś Meksykaninem. - Tak, z Boyle Heights.
A ty?
Z Salwadoru?
Urodziłam się w Lincoln Heights.
Nie!
Często jeździłem tam z mamą.
Uwielbiała lokal Maya’s Grill.
- Maya to moja babcia. - Nie!
Straszna wredota.
Każe mi płacić inną kwotę w zależności od mojego ubioru.
Nie szkaluj mojej babci.
Ale fakt, to wredota.
Było bardzo miło. Dzięki, że oddałeś mi chleb.
To była czysta strategia. Zostało mi miejsce na sernik.
Powtórzmy to.
Wolnego.
Może kolejnym razem.
Co porabiasz?
Wracam do domu.
Obłęd.
- Dzień dobry, Dyson. - Pani Gordon.
Chciałem potrenować wolne. Mam z nimi ostatnio problem.
Nie mów.
Stawiasz mnie w złym świetle.
Musimy myśleć nieszablonowo.
Zrobię wszystko, serio.
Wiesz, jaki zespół najlepiej rzuca wolne?
Nie wiem.
Kobieca reprezentacja Indii.
Są niesamowite. Leją każdego.
A zawdzięczają to jej.
Tej staruszce?
Dyson, to trenerka rzutów.
Isha Aman.
Wzajemnie.
Przedstawiła się, dupku!
Z szacunkiem, ale ona nie pomoże.
Z szacunkiem, ale grasz do dupy. Wydałam wszystkie punkty na bilet.
W pierwszej klasie. Masz jej słuchać!
Albo wracasz do Long Beach Raccoons.
No nie wiem, jest stara.
I w ciągu pół minuty trafiła więcej razy niż ty w sezonie.
A teraz idź.
Jest problem.
Z Seanem Murphym.
Według pewnych źródeł Waves chcą sprzedać Marcusa Winfielda.
Co sobie myśli Isla Gordon?
Co za dupek.
Usuńcie to!
Zbadamy temat.
Kto wygadał się Seanowi Murphy’emu?
- Na pewno nie ja. - Wiem, że nie ty.
Gubisz się w obsłudze telefonu.
- I jestem lojalny. - Cholera.
Agent Marcusa. Odbierzesz?
Czyli czy jesteś gotowa na werbalne wyruchanie?
Zbyt obrazowo. Daj telefon.
Hej, Clint. Co tam w Jorku?
Byłeś na Broadwayu?
Posłuchaj, ty tępa S.
Masz szczęście, że zabrałem córkę do pracy.
S jak „słonko”.
Nie wiem, co to jest.
Pojebało cię ze sprzedażą Marcusa?
To jakaś bzdura. Uwielbiamy go i zostaje.
- Chcesz się pogrążyć? - Nie.
Mam świetnego obrońcę, który pomoże was zatopić.
- Bardzo tani. - Nie chcę pogrążyć ekipy.
Marcus odebrał to osobiście. Jest bardzo zły.
Zadomowił się w LA.
Jego żona poprowadzi galę charytatywną z Jen Garner.
Będziemy tam.
A teraz boi się, że wyląduje w pieprzonym Salt Lake City.
Park City jest ładne.
To godzina drogi! Jeździłaś kiedyś na nartach?
Znajdź kapusia i załatw go. Inaczej Marcus odejdzie.
A wtedy polecam Carla Andrewsa.
To świetny zawodnik. Męczy się w Dallas.
Na razie, Clint.
- Jak poszło? - Poszło…
Źle.
Mamy przejebane.
Dzięki za wasze wsparcie.
- Co jest? - Siadajcie.
Stygnie mi bowl ze starożytnymi zbożami.
O co ci chodzi?
Który jest kapusiem?
To do paintballa? Skąd go masz?
- Po kawalerskim Leva. - Serio?
Nie zaprosił mnie. Kumplujemy się.
Odpowiadać! Kto gadał z Seanem Murphym?
- Nie ja. - Ani ja!
Przestań! Oszalałaś?
To model Bonobos dla Troye’a Sivana!
Chcieliście sprzedać Marcusa, zablokowałam to,
a potem jakimś cudem dowiedział się o tym Sean Murphy.
Co byśmy z tego mieli?
To część planu.
Rozsiewacie plotkę, Marcus traci do mnie zaufanie,
a potem zarząd mnie wywala, by wasza jebana dwójka
przejęła mój gabinet i trzepała sobie konia.
To było obraźliwe i na granicy homofobii!
Nie jesteśmy kapusiami. Ogarnij się.
Mówi prawdę. Kochamy go.
Mówiłem mu, że to bzdura, ale był zbyt wściekły.
Dzwonię do kadr!
Bituin skopie ci zad, jeśli nie odzyskam głosu do karaoke.
- Rzucaj. - Rzucać?
Nie.
- Od dołu. - Co?
Mam rzucać jak babcia?
I co? Ja jestem babcią.
Nie mogę tak rzucać przy kumplach.
- Niektórzy są wredni. - Pamiętaj o fanach.
To oni są najgorsi.
Dobra.
Hej, jak idzie?
Isla jest ciekawa, bo od tego zależy jej praca.
Marnuje mój czas. Nie rzuca od dołu.
Chcesz wrócić do D-League i prania koszulek zespołu?
Nie rzucam od dołu. To poniżające.
Bardziej od wywalenia za słabą grę?
Być może.
Gdy zaakceptujesz coś, co wydaje się najgorsze,
pozbędziesz się strachu i ruszysz dalej.
To było piękne.
Posłuchaj rady tej mądrej kobiety.
Dobra.
Nie było tak dziwnie.
Super. Rzucaj dalej.
I leci.
Czekaj, Marcus.
Pogadajmy.
Przesiądź się do tyłu, Roy.
Przesuń fotel.
Jeszcze.
Nie wiem, kto puścił tę plotkę,
ale to nieprawda.
Nie sprzedałabym cię.
Kumam, to biznes.
Nie, ani biznes, ani nic innego.
Nie tak dawno temu sprowadziło mnie Seattle.
Zabrali mnie na stadion.
Wszędzie były moje zdjęcia z trofeami.
Miałem być opoką zespołu.
Kupiłem dom, sprowadziłem mamę, oddałem wszystkie okulary.
Rok później odszedłem.
Interesy.
Było ciężko.
Adoptowałem psa. Musiałem go tam zostawić.
- Nie wziąłeś go? - To był terrier.
Potrzebują wilgotnego klimatu.
Przestań wciąż go wspominać.
Dowiem się, kto rozpuścił plotkę.
Zdławię ją w zarodku, choćbym miała torturować Murphy’ego.
Siadaj do przodu. Nie jestem szoferem.
Cieszę się, że wystąpisz w programie.
To moje marzenie.
- Grałem w tenisa… - Hejka, suko!
- Isla Gordon? Co tu robisz? - Kto wykapował?
Nie wiem, o czym mowa. Prowadzę wywiad.
Niech ten piorący żonę zawodnik MMA sobie zaczeka.
Wyłączcie to!
Spokojnie.
Możesz pogardzać mną w podcaście,
co pewnie ma związek z tym, że odrzuciłam cię
po imprezie Red Bulla w 2008.
Były tam o wiele lepsze laski.
Jak mogłeś tak łgać i narazić moją relację z MVP?
Miałabym sprzedać Marcusa Winfielda?
Kto powiedział taką bzdurę?!
Jestem dziennikarzem. Nie zdradzam źródeł.
Jakim znowu dziennikarzem?
Jesteś pieprzonym Frasierem sportu.
- Mad Dogiem? - Co?
Mad Dog prowadził program sportowy we Frasierze.
- Oglądałaś ten serial? - Co za incel.
Przykro mi, że nie lubią cię tak bardzo, że ktoś przyszedł do mnie.
Może podszkól się z przywództwa.
Pocałuj mnie w dupę!
Halo?
Boże.
Mam pocałować kogoś w dupę?
Tak, Islę Gordon.
Bardzo mi przykro, pani Evert.
Mnie również.
Zadowolona?
Obraziłaś legendę.
Jackie.
Cześć. Jackie, nie?
Pomóc wam?
Czekają na zawodników. Jestem na ciebie zła.
Czemu?
Bo obserwujesz Kyler, ale nie mnie.
Tak mnie nienawidzisz?
Co? Wcale nie.
Udowodnij.
Wybacz, jeśli walę chipsami.
Przejdź go.
No dalej!
Dołączysz do nas, Marcus?
Nie, to chyba przedłużony COVID.
Hej.
- Wciąż jest zły? - Bardzo chory.
Nie przyda się dziś, ale są dobre wieści.
- Ta babcia naprawiła Dysona? - Tak twierdziła Ali.
- Nie uwierzycie. - Sprawdźmy.
Dyson, rzucaj.
- No dobra. - Gotowy?
Dajcie mu piłkę.
Dyson, tak nie rzucają faceci.
- To jakiś żart. - Rzuć jeszcze raz.
Nagram to.
Tak, jak Mama Gąska.
- Bez jaj! - To było dno.
Co to miało być?
Wczoraj trafił ze 100 razy.
Wstydzi się.
Zapłacicie mi, nie?
Wybacz najście, ale muszę spuścić parę.
Isla…
Może tata miał rację, odsuwając mnie.
Nadaję się do takiej pracy?
- Isla… - Wiem, wiem.
Ojciec był emocjonalnym tyranem.
Traktował rodzinę jak pracowników, a pracowników jak psy,
ale może to konieczne, by odnieść pieprzony sukces.
To brzydkie słowo!
To Wes.
Chciałem powiedzieć, byśmy pogadali potem.
Nie, muszę teraz.
Wybacz, młody.
Isla, proszę cię.
Jesteś przeciwieństwem ojca.
Jesteś troskliwa, rozważna,
przyznajesz się do błędów.
To czyni cię dobrą szefową.
Racja.
Wrócę do biura i przeproszę swoich durnych braci.
- Drugie brzydkie słowo. - Już liczy.
Wybacz.
- Na razie. - Do widzenia!
O co obwinisz nas tym razem?
A może znów okaleczysz brata?
- Strzeliłam ci w oko? - Nie, to od loda.
Nie chcę o tym gadać. Ale gardło to twoja wina.
A ja mam wielkiego siniaka na kroczu, którego dawno nikt nie widział.
Miał złamane serce, a ty posiniaczyłaś mu jaja.
- Zadowolona? - Nie.
Usiądźcie.
Proszę.
Przepraszam, że was podejrzewałam.
Ale jeśli to wy…
Nie!
Wierzę wam.
Założyłam tak, bo nie zawsze mnie wspieraliście.
Na przykład próbując mnie obalić.
Od tego czasu jesteśmy lojalni,
co bywa bardzo trudne, bo jesteś wrzodem na tyłku.
Kiedy znów nam zaufasz?
Przysięgam na życie narzeczonego, że już wam ufam.
Po prostu dobija mnie, że nie znam źródła przecieku.
Kiedyś sieć obiegła plotka, że mam HPV.
I mam, ale nie wiem, kto to rozsiał.
Plotkę, a nie wirusa. Wirusa rozsiewam ja.
I wiesz co?
- Pogodziłem się z tym. - Świetna historia.
Takie rzeczy będą się zdarzać. Musisz się z tym pogodzić.
W porządku?
Prawie.
Dam wam 10 000 $, jeśli odpuścicie.
Dziesięć!
Czekajcie! Boże.
Przebiorę się, bo…
Nie! To boli!
Pierdolcie się! Jesteśmy kwita!
Młody!
Będziesz dzisiaj rzucał jak Betty White?
To najlepsza ze Złotek. Brałbym do samego końca.
Joł.
Isla u Murphy’ego.
Nigdy w swojej karierze dziennikarskiej
nie zostałem zaatakowany w tak obcesowy sposób.
Nagranie mówi samo za siebie.
Zobaczcie.
Kto wykapował?
Niech ten piorący żonę zawodnik MMA sobie zaczeka.
Wyłączcie to!
Jak mogłeś tak łgać i narazić moją relację z MVP?
Miałabym sprzedać Marcusa Winfielda?
Pocałuj mnie w dupę!
Niech mnie!
Cholera, szefowa ostro o ciebie walczy.
Słuchajcie. Zacznie następująca ekipa:
Travis, Badrag, Owens, Lewis za Marcusa i Victor za Dysona.
Może z ławki zagrasz lepiej.
Jak mogłaś zapomnieć o dźwięku?
Będę miała farta, jeśli zakończę dzień z pracą.
Hej, trenerze.
W porządku?
Tak.
Sofia!
Hej. Może zjemy jutro kolację?
Znajomy pracuje w stekowni i upichci nam coś dobrego.
Jestem zajęta.
A w piątek?
Nigdy nie znajdę czasu
dla takiego parszywego fana szybkich numerków.
O czym ty mówisz?
Sprawdź na TikToku i wywal mój numer.
Dobrze, laska!
Ostro.
Nie uwierzycie, ale właśnie przeleciałam Gordona.
Na serio!
W połowie trzeciej kwarty LA potrzebuje wsparcia.
Jonson fauluje Badraga.
Dyson za Victora.
Victor, chodź.
Wchodzi numer sześć, Dyson Gibbs.
To pierwsze minuty Dysona na boisku.
Winfield rzuca! Trafia!
Marcus Winfield za dwa punkty z linii rzutu wolnego.
Coś takiego, Winfield rzuca od dołu.
Czemu rzuca jak babcia?
By wesprzeć Dysona.
Trafia!
Nikt nie robił tego od Archiego Chambersa.
Gratuluję wygranej. Portland to dobra ekipa.
A ty chciałeś sprzedać Marcusa.
Ludzie uwielbiają twój występ. Oglądalność poszybowała.
Musisz wrócić!
Przyjdę, jeśli powiesz mi, kto był kapusiem.
Niezła próba!
Znów o to pytała.
PROCHY
ZNÓW O TO PYTAŁA.
Lepiej uważaj.
Napisy: Krzysztof Zając