Nie chcę zapeszać,
ale chyba Isla Gordon naprawdę odmieniła Waves.
Marcus dał Dysonowi wsparcie, by mógł rzucać jak babcia,
więc rywale już nas nie faulują.
Wygraliśmy trzy mecze…
Dobry!
…i zostały nam tylko trzy do play-offów.
- Hej. - Dobry.
Nico!
Po prostu wymiatam.
I wypiłam cztery litry wody przed 9.30.
Jackie, dolej mi wody.
A to oznacza siku.
Jackie?
- To najlepsza chwila w moim życiu. - Tak?
Licząc odkrycie, że jestem z dzianej rodziny.
Mój Boże. Jestem spóźniony!
Pozdrów Travisa.
ROZGRYWAJĄCA
Jasne, przekażę jej.
Rany.
„Przegapiłbyś taką okazję?”
- Ja przegapiłem. - Hej!
Gdzie byłeś dziś rano? Musiałam sama zrobić smoothie.
W kuchni jest syf. Wszystko zostawiłam.
Wybacz. Po drodze musiałem… zagłosować.
Cholera. Znowu?
Nie, to tylko lokalne głosowanie.
Chcą zakazać…
znaków stopu.
Wtedy nie będziesz się spóźniał.
Dzwonił asystent Nessa. Czekają w sali konferencyjnej.
Przekazuj mi takie wiadomości, zanim zaczniesz szpiegować online.
- Z życiem! - Gramy!
Waves stoją w obliczu wielkiego zagrożenia z wewnątrz.
Nie słyszałem o czymś takim. Nie wiem, jak z tego wybrniemy.
Nie mów, że to kolejny brat. Nie spamiętam tylu imion.
To coś o wiele gorszego i dużo mniej uroczego.
Mama Travisa, Bonnie Bugg.
Uparta menadżerka z Florydy. Nie powinna nikogo obchodzić.
Z rodzicami graczy zawsze jest ciężko.
Radzę sobie z nadgorliwymi rodzicami pełnymi pretensji o czas gry,
ale Bonnie jest inna.
Łazi po boisku na treningach, doradza, a nawet krytykuje zawodników.
Nazwała Badraga grubym.
Gość i tak ma już kompleksy. Razem zapisujemy dietę.
Każcie Travisowi odesłać ją na Florydę.
Nie rozumiesz relacji, jaką gracze mają z matkami.
Najwyraźniej.
Nie ma drugiej tak zależnej relacji.
Ci goście nie mieli nic, a matki poświęciły dla synów wszystko.
Mowa o bonach na żywność i pracy w wigilię w fabryce opon.
Ufają tym kobietom bardziej, niż komukolwiek na świecie.
Nie mogę ich rozdzielić.
Ja mam to zrobić? Bo jestem kobietą?
Nie. To twój problem, bo nie chciałaś sprzedać Travisa.
- Boże. - Dlatego ona tu jest.
Musisz zmierzyć się z konsekwencjami swojej decyzji.
Zbliżają się play-offy.
Stronimy od potknięć, a to niezły wertep.
Dobra, załatwię to. Mamy mnie uwielbiają.
Oprócz naszej.
Co dziś robisz?
Masz ochotę wpaść na wyżerkę?
Parking jest dość mały. Lepiej weź taksówkę.
Przepraszam.
- Boże, pan Ramirez. - Jackie Moreno.
Nie przedstawiono nas. Miło mi.
To zaszczyt.
Usunięto mi wyrostek w oddziale szpitala pana imienia.
Mama nigdy wcześniej nie widziała latynoskiego patrona.
Dzięki. Mojemu synowi pomogli z egzemą. Teraz ma gładkie ramiona.
Jest pan filarem społeczności. Jak Sonia Sotomayor i Fluffy.
Dziękuję.
Nie popierałem stylu życia Jacka Gordona,
ale widząc cię, nabieram przekonania, że wyszło z tego coś dobrego.
Tak trzymaj.
- Wzajemnie. - Dzięki.
Dobrze. I rzucaj.
O to chodzi!
Świetny trening.
Właśnie o to chodziło!
Świetne podanie.
Rzucasz idealnie. Po co ci te analizy?
Te same punkty co w liceum.
Po lewej na środku, prawy róg za trzy.
O to chodzi. Kocham cię!
Na zabój! Widzimy się w domu.
I nie jedz. Robię śmieciowego kurczaka.
- Dzięki. - Buziaki.
Śmieciowy kurczak! Też się załapię?
- Isla Gordon. - Znam cię.
Jesteś wśród moich ulubionych feministek.
Razem z Paulą Deen i Megyn Kelly.
Uściskaj mnie.
Jak miło. Dobrze panią poznać, pani Bugg.
Po co tak oficjalnie? Mów mi Bonnie lub Buggiara.
- To Bonnie. - Super.
Twoje oddanie Travisowi jest niesamowite.
Dziękuję!
Jako jedna z niewielu wiesz, jakiej wymaga to determinacji.
- Dzięki. Mam prośbę… - Było ciężko po odejściu ojca Travisa.
Jako ostatni na Florydzie trafił na krzesło elektryczne.
Boże.
Spokojnie, zasłużył.
Kiedy już go spiekli, przyrzekłam sobie,
że zrobię wszystko dla mojego synka.
Tak zostałam striptizerką.
Tańczyłaś, by opłacić rachunki. Godne podziwu.
Żadnego tańca w tym nie było.
Po prostu rozbierałam się przed wieśniakami i pilotami Air Force.
Ale dzięki temu mogłam wspierać talent syna.
- Świetnie. - Rozumiesz mnie.
Gdy usłyszałam, że to ty zablokowałaś sprzedaż Travisa,
chciałam cię zabić.
Opracowałam cały plan.
Wykopać dziurę na pustyni, zakopać cię
i wrobić w to twojego narzeczonego.
Ale teraz Travis gra świetnie.
Nie traktowałaś go lekko, dzięki czemu się rozwinął.
Jak i ja.
Jestem w Kalifornii i jem sałatki bez majonezu.
Doceniam to.
- Piękne słowa. - Prosto z serca.
Bonnie, powiem to wprost.
Musisz być raczej obserwatorką, a nie uczestniczką treningów.
Dobrze. Jako że mówisz to ty, przystanę na tę prośbę.
Co za pogawędka dwóch byłych striptizerek!
- Nie byłam striptizerką. - Jasne!
Nie była striptizerką! No pokaż mi się tu.
Kasa leży i czeka!
Dobra, leć już.
Piloci by cię pokochali.
Na baczność i do przodu!
Tak jest!
Mówi Charlie, nie mogę odebrać.
Mam ważnego klienta. Oddzwonię, gdy będę mógł.
Cześć, Charlie. To ja… Sandy.
Wiem, że miałem się nie odzywać,
ale znalazłem twoje słuchawki AirPod.
Tak się nazywają? Czy EarPod? Air Bud?
A nie. To ten film o psach, które przecież uwielbiasz.
W każdym razie je mam.
Mogę ci je podrzucić.
Trzymaj się. Kocham cię.
Na razie.
Cholera.
Masz chwilę?
Jasne, 349, 350.
Dokończę potem. Co tam?
Potrzebuję rady. Mam problem…
no wiesz, ze sprzętem.
Kiedy sikam, czuję istny ogień.
No tak. To chlamydia, stary.
A nie kamienie nerkowe?
A jadłeś buraki czy się ruchałeś?
- Nie jadłem buraków. - Widzisz.
Wyliżesz się.
Pominę szczegóły, ale znam temat.
Po Fatboy Slimie w Amsterdamie wróciłem z rzeżączką.
Po numerku w basenie w Vegas nabawiłem się wszy.
- Chlamydia to pikuś. - Co mam z tym zrobić?
Idź do naszego lekarza, doktora Habera.
- Jest dyskretny i zna temat. - Nie leczy tylko graczy?
Aniołku mój drogi,
choroby weneryczne to 80% jego roboty.
- Dzięki. - Jasne. Wiesz co?
Gratki seksu.
Polubiłam tę Islę.
Jest bystra i bezpośrednia. Sprawdziłam ją.
Chyba ma prawdziwe cycki.
Naprawdę mnie przekonała.
Jest spoko.
Dobre wieści. Załatwiłam ci nową umowę.
- Odezwali się z Old Spice? - Lepiej.
To myjnia samochodowa i minigolf w Pensacoli.
Regionalna?
Mieliśmy brać tylko ogólnokrajowe marki.
Trzeba zarabiać, póki możemy.
Ci mormoni sypnęli nam 15 kawałków.
I kilka kuponów na darmowe mycie.
Z wyjątkami, tylko rano i bez SUV-ów.
Mniejsza. Daj mi tabletki. Od rana nawala mnie kolano.
Dam ci, ale tylko jedną.
Mogę dwie?
A może wolisz zero? Albo trzeci odwyk?
Ale tym razem wszyscy się dowiedzą.
Kochanie, grasz lepiej niż kiedykolwiek,
ale jeśli dowiedzą się o twoim kolanie, nie przedłużą ci umowy.
Musimy wytrzymać jeszcze trochę.
- Dobrze. - Tak.
Idź na werandę i pomachaj tym kurczakiem.
Nie martw się salmonellą. To tylko spisek rządów.
- Hejka, dupki. - Jak poszło z Bonnie?
Odbyłyśmy długą rozmowę i wyciągnęłam dwa wnioski.
Jakie?
To świetna kobieta, a wy jesteście seksistami.
Wcale nie!
Mamala poślubiła mnie i moją byłą.
Nie wiem, kto to taki, ale Bonnie osiągnęła coś niesamowitego.
Samotna i pracująca, z seryjnie zabójczym mężem,
a i tak umożliwiła synowi karierę.
Zgodziła się nieco wycofać?
Tak, wystarczyło być miłym.
- Nauczcie się czegoś. - Nazwałaś nas „dupkami”.
Proszę bardzo.
Wspomnicie to, gdy Theron zbrzydnie do jej biografii.
Oglądałbym.
No to…
skąd pan jest?
Z Pittsburgha. Pokaż penisa.
Powiedz „A”. Żartuję! Masz chlamydię.
Serio? Może zbadamy krew?
Możemy, jeśli chcesz marnować sprzęt.
Widziałem fujary każdego rozmiaru, kształtu, koloru i schorzenia.
Rozpoznam chlamydię z daleka.
Za to rzeżączkę wyczuję.
Tu wszystko gra. No i dobra.
Co mam zrobić?
Przepiszę ci leki i wszystko przejdzie.
- Jasne, kozaku? - Serio?
Tak.
Ale powinieneś powiadomić o tym partnerów seksualnych z 30 dni.
Nie mógłby pan się tym zająć?
Nie. Schowaj wacka.
Miłego dnia.
Cześć, z tej strony Jackie od…
seksu.
Jezu, Bonnie!
Przepraszam.
Zjadłam kilka Whooperów i musiałam się zdrzemnąć.
I wybrałaś moje biuro? Bez butów i skarpetek?
Burger King zawsze wzmaga mój artretyzm.
Dobrze, że jesteś. Usiądź.
Dobrze.
To ten napój z Erewhon?
- Słyszałam o nich. - Tak. Chcesz spróbować?
Jasne!
Rany!
Strzeż się, Hailey Bieber.
Zepsuł się.
Chcesz serwetkę? W czym mogę ci pomóc?
Myślałam o naszej rozmowie. Masz rację.
Nie mogę cały dzień czekać na Travisa. Potrzebuję czegoś własnego.
To świetna decyzja. Gratulacje.
Będę pracować dla ciebie.
Nie mam za wielu wakatów z powodu recesji, gospodarki i COVID-a.
Jasne.
To był durny pomysł. Jak mawiał mąż: „Co za durna suka”.
Boże, tak za nim tęsknię.
Nie jesteś durną suką.
Zagubiłam gdzieś swoją toczsamość.
Co?
Moją toczsamość.
No wiesz, zbiór moich cech.
- A, tożsamość. - Przecież mówię.
Całe życie byłam mamą Travisa Bugga
i żoną Zabójcy z Kissimmee.
To się chyba nie zmieni.
Może wrócę do striptizu. Macie tu jakąś bazę marynarki?
Nie wiem. Raczej w San Diego.
Bonnie, jesteś kimś więcej niż tylko mamą Travisa.
Przed tą pracą byłam tylko córką Jacka Gordona.
Kobiety nie były tu mile widziane.
Aż do teraz.
Dlatego cię zatrudnię.
Będę wiceprezeską Waves!
Nie, ale coś ci znajdę.
Dziękuję, Islo Gordon. Jesteś moim aniołem stróżem.
Co takiego dla mnie masz?
Za chuja.
Zaczekaj. Będziesz mentorką kobiety, która należy do grupy chronionej.
To matka durnego rapera, a nie grupa chroniona.
Proszę. To miła, starsza pani.
Podobno Azjaci szanują starszych.
Ale naszych. Stare białe kobiety to nie mój problem.
Postanowione. Wybacz.
Bonnie, chodź!
To Ali Lee, szefowa sztabu i moja przyjaciółka.
Na razie, nie?
Isla, nie rób tego.
Macie sporo do nadrobienia. Bonnie, słuchaj się jej.
Jasne, będę pomocna.
Ale najpierw muszę zapalić. Popilnuj tego.
Pogadajmy.
Stephen! Wszyscy mnie straszą.
Wczoraj po długim dniu pracy
zamierzałem wrócić do domu, zjeść kurczaka i obejrzeć coś w TV.
Zamiast tego żona poinformowała mnie, że nasza kochana córka
musi się zbadać pod kątem chorób wenerycznych.
Przykro mi, Stephen,
ale to chyba sprawa osobista.
To sprawka twojego brata!
Co? Odwyk, żona, gej. Zostaje Jackie. Niemożliwe.
To był on!
- Nie wiem, co powiedzieć. - Napraw to.
Jackie ma poślubić Daniellę?
Co? Nie, jest na studiach.
Masz mnie za radykała? Jackie ma odejść.
- Mam zwolnić brata? - Tak.
Jako prezes zarządu zawsze wspierałem twoją rodzinę.
W zamian powinnaś dopilnować, bym więcej go tu nie widział.
Jackie!
- Od 20 minut siedzi w łazience. - Zaraził córkę Stephena chlamydią.
- Co? - Tak.
Nasza słodka myszka Mickey?
- Tak. Mam go zwolnić. - Zabawne. Przychodzę z tym samym.
- Odpuść. - Wlała Gatorade do ekspresu.
No to go wypij. Lecę na mecz.
Jeszcze raz bardzo przepraszam. Mam nadzieję, że mi wybaczysz.
- I może znów się spotkamy. - Hej! Gdzieś ty był?
Przeżyję spóźnienia do pracy i brak coli lub słodyczy,
ale nie możesz rozsiewać cholernych chorób!
Gadałaś z Nessem?
Nie, ze Stephenem Ramirezem.
Zaraziłeś jego córkę chlamydią.
- Nie znam jej! - Chyba znasz. To Daniella.
- Ciągutka? No to znam. - Z iloma kobietami spałeś?
Z wieloma, wybacz. Stephen mnie zabije?
Każdy ma chrapkę na kogoś z pracy,
ale nic się z tym nie robi!
Zwłaszcza z córką prezesa zarządu!
Chce, bym cię zwolniła.
Masz wziąć odpowiedzialność i załatwić to, jak dorosły.
W porządku.
Przepraszam. Nie przywykłem do takiej popularności u dziewczyn.
To teraz twoje życie.
Jesteś bystrym, przystojnym Gordonem.
Będziesz miał wiele różnych okazji.
- Noś gumki, idioto. - Będę. Zawsze!
Od zaraz.
Idź do loży VIP-ów. Twoja ulubienica coś odstawia.
Bez jaj.
Każdy ma podpisać klauzulę.
Poproszę chardonnay z tequilą.
Bonnie, co ty odwalasz? Co ci się stało?
Artretyzm się nasilił. Na szczęście znalazłam wózek.
Ukradła go z gabinetu. To dla kontuzjowanych zawodników.
O co chodzi z ekipą filmową?
Nie złość się,
ale pracowałam grzecznie w gabinecie tej mądrali.
Nudziłam się jak diabli.
Zrozumiałam, że nie mogę być w tle.
Chcę opowiadać swoją historię.
Dawno temu u Buggów.
To program o niedocenianej kobiecie, byłej imprezowiczce,
która podbija męski świat sportu.
To o mnie.
Zabierzmy ją. Scott Disick nas ocenia.
Cześć!
Pogadam z nim. Chcę poznać Kris Jenner.
Nie sądzę. Chodź.
Zabieraj łapy, geju!
Rzuć mi drinkiem w twarz. To pójdzie do zwiastuna.
Zabierzcie te kamery. Dziękuję.
- Spokojnie. - Nie nazywaj go tak.
Bardziej chodziło o ton.
Zabierz swoją ekipę i wyjdź stąd.
Wiem, o co chodzi. Zazdrościsz mi.
Niby chcesz wspierać kobiety, ale jesteś taka jak twój tatuś.
Wiesz co?
Wszyscy na ciebie narzekali, ale ja szukałam pozytywów.
Ale to oni mieli rację.
Zero z ciebie pożytku.
Zabieraj te cholerne kamery i spieprzaj do swojej Pensacoli
albo sama cię tam zaciągnę.
To koniec transmisji.
Po zaciętym meczu Waves pokonują Seattle 108 do 105.
Świetny mecz, Isla.
Tak. Postarali się.
W porządku? Ta kobieta była szalona.
- Tak, dzięki. - Miłego wieczoru.
Hej, w porządku? Bonnie Bugg cię znokautowała.
Na jakieś dwie minuty. Ale już dobrze.
Cieszę się. Posłuchaj…
Nigdy nie wypominam komuś, że nie miał racji,
ale po dzisiejszym wieczorze…
No dobra, przepraszam, że nazwałam cię seksistą.
Już nigdy nie zaufam kobiecie.
- Nie o to chodziło. - Za późno. Nienawidzę kobiet.
Możesz się czegoś napić?
Z radością.
- Tak? - Tak.
Dzięki za propozycję. Jest bardzo miło.
Ile można dąsać się i walić konia?
Możemy zjeść choć jeden posiłek bez wspominania o masturbacji?
Dzięki.
Boże.
- Co, tatar? - Nie, Charlie tu jest.
Z kimś. Nie patrz.
Nie. Przestań.
Nie patrz.
Co to za gość?
Nieważne. Nie gap się.
- Przestań. - Zobaczył mnie.
- I? - Wypada podejść.
- Nie. - Chodź.
Widział mnie. To byłoby niemiłe. Chodź ze mną.
Zabiję cię.
Hej!
- Ness, Sandy. - Co tam, Charlie?
Cześć.
Zostawiłem ci wiadomość o słuchawkach.
Nie odpowiedziałeś. Nie wiem, co z nimi zrobić.
Możesz je wyrzucić. Poznajcie Brysona.
Miło mi.
Jesteś w świetnej formie.
- Bo jestem trenerem osobistym. - Co porabiacie?
Wpadliście coś przekąsić po treningu?
To randka.
Charlie zapisał się na darmowy trening, by były pozazdrościł mu ciała.
Na etapie ścięgien podkolanowych,
które ma idealne,
wiedziałem, że chcę z nim wyjść.
- To było miesiąc temu. - Trzy tygodnie.
Przy okazji, nie mogę pozbyć się sflaczałych mięśni pleców.
- To genetyczne? - Spotykacie się od trzech tygodni?
- Zerwaliśmy miesiąc temu. - Pięć tygodni.
Na imprezie, którą przede mną ukryłeś.
I po trzech tygodniach ruszyłeś dalej.
Wracamy do stolika. Miło było cię poznać, Bryson.
Masz może wizytówkę lub konto na Insta?
Wiesz co? Innym razem, kumam.
Dobranoc.
Wcisnęliśmy gaz do dechy. Teraz musimy to utrzymać.
Bez tej socjopatki będzie o wiele łatwiej.
Wiesz, że przecięła mi opony? Serio.
Wygląda lepiej?
No cóż…
na pewno będzie małe limo.
Ale nie tak łatwo spieprzyć taką twarz.
Zobacz, mój Uber.
Anderson. Już podjeżdża.
- Jasne. - Zbieram się.
Niech nie czeka.
- Dobranoc. - Do zobaczenia.
Panie Ramirez!
- Panie Ramirez. - Czego chcesz?
Dla pana.
Kosz z owocami.
- Największy, jaki był. - Głównie melon.
Przepraszam za swoje zachowanie.
Darzę wielkim szacunkiem pana,
pana córkę, całą rodzinę oraz wszystkich przodków.
Przepraszam, że zhańbiłem ją i pana.
I?
Do tego jestem dupkiem.
Będę chodzić do kościoła co tydzień.
- Lub co dzień. - Posłuchaj.
Jesteś Gordonem, ale nie takim jak oni.
Nie zachowuj się jak oni. Nie stać cię na błędy.
Musimy spełniać wyższe standardy.
Ma pan rację. To daje mi do myślenia.
Wolnego, młody.
Spotkaj się jeszcze z moją córką, a cię zabiję.
Jestem bogaty. Wywinę się.
Rozumiem, proszę pana.
To wszystko.
Do widzenia.
Isla, ktoś do ciebie.
Wejdź.
Pewnie jesteś zły, ale twoja mama przesadziła.
- Musiała odejść. - Posłuchaj.
Słyszałaś piosenkę „Dear Mama” 2Paca?
Rapuje o tym, jak świetną ma matkę.
Cóż…
Ja tak nie mam.
Gdybym miał coś nagrać, szłoby to pewnie tak…
Bonnie, czemu upierdliwa jesteś?
Więcej cię w pobliżu nie chcę!
Pasuje ci to?
A co z buziakami i kurczakiem?
Kocham tę starą sucz, ale ma naprawdę straszne pomysły.
Cały czas się wtrąca. Nie mogę zapraszać panienek.
To nie do wytrzymania. Muszę czasem spuścić parę.
- Za dużo informacji. - Chciałem dać ci znać.
Na serio,
dzięki.
Proszę.
Do zobaczenia.
Napisy: Krzysztof Zając