SŁODKA BYŁAM, CO?
Wybrałam zajęcia z religii wschodu, bo brzmiały łatwo, a profesor był ciachem.
Znaczenie złego oka wywodzi się z koncepcji,
że ludzie, którzy odnieśli sukces, wzbudzają zazdrość u innych.
Oznaczenie się złym okiem na biżuterii lub tatuażu
chroni nas przed złowrogimi duchami.
Niektórzy są tak ostrożni,
że wręcz nie wspominają o swoim powodzeniu,
żeby nie zapeszyć.
Ten gość był taki… bystry.
A idea złego oka potwierdziła się w sporcie.
Waves wygrało dziesięć meczów z rzędu.
Co było kluczem do utrzymania tej passy?
Milczenie o niej.
I spanie w mojej szczęśliwej koszulce przez okrągły miesiąc.
Dobranoc. Boże.
- Co? - Kocham cię, ale capisz.
Trochę szacunku, to szczęśliwa koszulka.
Dobrze, ale niech te play-offy już się zaczną.
Hej! Mieliśmy o nich nie wspominać!
- No tak. Dobranoc. - Dobranoc.
Co tam, Ali?
Boże. Siedzisz?
Nie, leżę. Jest północ.
To dobrze. Bo nie uwierzysz! Już ci, kurwa, wszystko mówię.
Po dzisiejszej wygranej chłopacy byli w euforii.
Poszli więc do klubu. Namówili nawet Jaya.
Jay poszedł do klubu?
Wiem. A będzie gorzej.
Padło na Nightingale.
Głowy się wykręcały, gacie spadały. Wszyscy się podjarali.
Tęsknię za klubami. - Ja też.
Zawodnicy tańczyli i pili. Było spoko.
Ale w pewnym momencie Jay zauważył jakiegoś kolesia.
Podszedł do niego.
- Cześć, co tam? - Hej.
Chwilę pogadali, a potem Jay strzelił go w twarz.
Co? Jay go uderzył?
Wybacz, trochę koloryzuję.
Wepchnął mu twarz w tort urodzinowy. Ale słuchaj dalej.
Ten gość!
To nowy chłopak byłej Jaya.
- Ktoś to widział? - Nie.
Koszykarze imprezowali w klubie, ale nikt nie miał telefonu.
Zadzwonię i spytam o to Jaya.
Wyłączył telefon.
Tylko go wywalili. Nie został aresztowany.
- Nie tak źle. - To nie koniec.
Komisarz Gant chce z tobą rozmawiać o 7.00.
- Wstaję! - Musiałeś zapeszyć.
ROZGRYWAJĄCA
Mówi Jay. Zostaw wiadomość.
Ojciec bał się dwóch mężczyzn.
Szefa urzędu skarbowego i komisarza ligi, Franklina P. Ganta.
W latach 60. grał zawodowo, ale wybrał Wietnam.
Został jeńcem, ale Vietcong nie potrafił go znieść.
To kawał skurwysyna.
Gość ma w nosie twoje cycki. To bohater wojenny.
No tak, a weterani gardzą cyckami.
Jeśli zawiesi Jaya, to już po sezonie.
I po mnie też. A Jay nawet nie odbiera.
Przypomnij, kiedy jest to spotkanie.
Zbliża mi się pokaźny bek.
Dzień dobry.
Ma pan dobry dzień?
Okropny. Przez waszego trenera.
Jestem bezpośredni, więc powiem wprost.
- Zawieszam Jaya Browna. - Zawiesza pan?
Za usmarowanie kogoś tortem? To standard na każdym weselu.
To nieokrzesanie i marnotrawienie ciasta.
Komisarzu, nie wystarczyłyby szczere przeprosiny i grzywna?
No nie wiem.
Nie był pan fanem ojca, ale ja jestem inna.
Nie dbał o pracowników, a ja dbam.
Jay to człowiek z dobrymi wartościami.
Nigdy nie prowokował kłopotów jako zawodnik ani trener.
W porządku.
Jeśli przeprosi publicznie, skończy się na pokaźnej grzywnie.
Ale tylko dlatego, że akceptujesz, że tak nienawidziłem twojego ojca.
Ale jestem szczęśliwa. Ucałowałabym pana!
Przepraszam, ale od 54 lat jestem szczęśliwie żonaty z Doris.
Oczywiście. Dziękuję.
Niech Bóg błogosławi pana oraz USA.
Kto by pomyślał, że Isla Gordon poprowadzi Waves do takiej passy?
Niesamowite.
Świetny mecz. Chyba dojdą do play-offów.
- Przekonamy się. - Twoja siostra daje czadu.
Z taką formą mogą wygrać.
Czemu o tym gadamy?!
- Mam tabletki, idź. - Jasne.
- Ramirez Enterprises. - Ze Stephenem Ramirezem.
Przykro mi, ale go nie ma.
Czy może oddzwonić w wolnej chwili?
W wolnej chwili? Mówi Cam Gordon.
Dzień dobry, panie Gordon. Może oddzwonić później albo jutro?
Jutro? Ma oddzwonić dziś, pizdo.
Jest pan agresywny. Rozłączam się. Do widzenia.
Co? Nie!
Halo?
Jebany milenials z pokolenia Z.
Jak tam, Trav? Pospałeś coś?
Pilnuj swojego nosa, młody. I nie nazywaj mnie tak.
Jasne, spoko.
Joł, D.
Przepraszam.
Droczę się, bo jesteś nowy. Kocham cię jak brata, stary.
Wybacz.
Zaraz dojdę.
Podsumowując, na przekór wszystkiemu,
przekonałam starego komisarka, by odpuścił sobie zawieszenie
i ukarał Jaya przeprosinami oraz grzywną.
Czekam na oklaski.
Dzięki, Ness.
Dobra robota. Komisarz jest uparty.
Wciąż jest z pierwszą żoną, a to kosa.
Zignoruję tę mizoginię i skupię się na pochwałach.
Jay przeprosi i skupimy się na tym, co najważniejsze, play-offach…
Nie możemy zapeszać. P-L-A-Y-O-F-F-Y to temat tabu.
P-L-A-Y-O-F-F-Y…
Play-offy? No tak!
Potem pogadam z Jayem. Dzięki.
Sandy, coś dziś milczysz.
Nie skomentowałeś kiepskiego doboru kolorów.
Jasne, tak zrobię.
Wyglądasz jak lody włoskie.
Hej. W porządku?
Po prostu…
Charlie i ten Bryson…
Trener o ciele boga.
Wrzucili wspólny post z podpisem: „No to startujemy”.
Wspólny post.
Cholera, poszli na całość.
Wyglądają na szczęśliwych.
Znajdziesz innego średniawego psiego fryzjera.
Są na kolejce górskiej w Santa Monice. Jak jacyś turyści z Niemiec.
Kumam. Charlie jest z tym ciachem,
a ty leżysz sam w łóżku i czytasz komiksy jak ostatni frajer.
To powieści graficzne.
- Nieważne. - Do rzeczy.
Próbuję dać ci braterską radę.
Przed Bituin była inna kobieta, która złamała mi serce.
Kiedy przestałem się smucić, pojechałem do Cabo z dwiema laskami.
Dziś zwie się je prostytutkami.
Przez kolejne dwa dni szaleliśmy.
Ja z nimi, one ze sobą, raz nawet obserwowały mnie.
Przejdź do tej rady.
Krótko potem poznałem Bituin i byłem gotów oddać jej serce.
Musisz wrócić do gry i poruchać.
Albo dać się poruchać. W końcu lubisz tak i tak.
Więcej nic ci o tym nie powiem.
Może masz rację. Boże.
Pobiorę Grindra.
- Co za dół. - Jest i on!
Szybkie pytanko, co oznacza „bizon”?
Owens, biegnij.
No dalej! Dobra robota.
Hej.
Ciężko cię złapać.
Szalony poranek.
Rozmawiałam z komisarzem. Zgodził się na grzywnę bez zawieszenia.
Musisz tylko przeczytać przeprosiny.
Nie przeproszę.
Travis, obejdź go. Badrag, tempo!
- No dalej! - Znalazłam rozwiązanie.
Mógłbyś podziękować i przeczytać te przeprosiny.
Uwierz mi, nie wiesz, co dzieje się w mojej rodzinie.
Owszem, bo nie odbierasz telefonów i nie wyjaśniasz, co się dzieje.
Rozumiem.
Rozwód to bolesna sprawa. Sama to przeszłam.
Przestań, dobra?
Twoje chwilowe małżeństwo z gościem z 90210
to nie to samo, co moje życie z dziećmi i Olivią Anne.
Rozumiem.
Ale musisz na chwilę olać ego…
To nie kwestia ego. Ten gość…
Za nic w świecie go nie przeproszę.
Jeśli masz z tym problem, zatrudnij nowego trenera.
Grajcie!
Kurwa.
Ja pierdolę. Wyraził się jasno. Jay jest zawieszony, póki nie przeprosi.
Co za dzieciak.
Umazanie gościa tortem to istne zen.
Ratuję go, a on nie umie przeprosić?
Nie powinien iść do klubu.
I czemu mnie nie zabrali? Mam lśniącą koszulę.
Nieważne. Od tego są asystenci.
No tak. Zastąpi go trener Tony. Nie prowadził zespołu, ale da radę.
Był asystentem w pięciu zespołach.
Tata zatrudnił go z 20 lat temu. Wciąż czekał na okazję.
Super. Awansowanie kogoś z wewnątrz zapewni nam dobry wizerunek.
Biały kumpel ojca w końcu dostaje szansę.
- Nie psuj. - Dobra.
- Miłego zawieszenia, Jay. - Tak!
- Zgarniemy play-offy bez niego. - Nie zapeszaj.
No tak, też w to wierzę.
Od tygodnia noszę bieliznę Bituin. Nie jest lekko.
Mamy w domu telefon, kochanie? Dzwonił może Stephen Ramirez?
Nikt nie dzwonił. Pies się zerzygał.
B-8.
Bingo!
B jak bingo!
Co? Wygrała już trzeci raz!
Teraz ci lepiej?
Dobra, trenujemy dalej.
Możemy pogadać?
Chciałem posiedzieć na telefonie.
To bardzo ważne.
Co?
Travis zachowuje się jakoś dziwnie.
Bo jest z Florydy. Jego ojcem był jakiś Jeffrey Dahmer.
Nie chodzi o to.
Ciągle chodzi do łazienki. Poci się, ma wahania.
- To znaczy? - To akcja jak w Degrassi.
Peter obiecał Mii imprezę, a zamiast tego się naćpał.
Holly J. się wkurzyła, bo zaplanowała to…
Czemu gadasz o jakimś serialu?
Travis coś bierze.
Posłuchaj mnie. Stawką jest jego kariera i reputacja.
Choć u Travisa raczej tylko kariera.
Jeśli nie jesteś pewien, nie wtrącaj się.
No tak, rozumiem.
Proszę wszystkich o uwagę!
Wszyscy wiedzą, co zrobił Jay w klubie.
Uniknęlibyśmy tego, gdybym tam był.
Zawsze mam czas. Wystarczy napisać.
Zastąpi go trener Tony. Brawa dla niego.
Dzięki.
Wiem, że to spora zmiana,
ale macie moje wsparcie.
Jesteście w topowej formie i dostaniemy się do play-offów.
Tak!
Chcę tylko powiedzieć, że fakt, że jestem tu z wami,
to szczyt mojej kariery.
Bo, szczerze mówiąc, nie było lekko.
Tyle lat siedziałem za linią.
Trzydzieści.
Schodzisz z tematu. Nie trać ich uwagi.
To moja chwila.
Wielu nie wierzyło w mój sukces.
Mój ojczym twierdził, że nigdy nie będę trenerem.
Któryś z was ma ojczyma?
Jesteście tu wbrew tym sukinsynom!
Ja lubię Keitha, mojego ojczyma.
- Co? - Jest na każdym meczu.
No weź spierdalaj.
- Serio? - Tak, wypad!
Zmień to nastawienie!
Możesz przejść do rzeczy?
Jasne, żaden problem.
Przepraszam za nerwy. Skupmy się z powrotem na grze.
- Bez żadnych spraw osobistych. - Jasne.
- Z nim wygramy! - Tak!
- Ja pierdolę. - Jedziemy!
Jeszcze w kwestii wyjazdów.
Badrag ma bana na hotel Ritz-Carlton, więc w razie play-offów…
- Ali, proszę cię. - No tak, złe oko.
Jeśli faktycznie się uda, przenocuje w Four Seasons.
Czemu dzwoni Charles Tracy?
Co słychać? Wykiwasz mnie z kolejnej umowy?
Wciąż gniewasz się o Hoopli? Czytałaś? Zyski wzrosną o 15%.
Czego ode mnie chcesz?
- Chodzi o Jaya Browna. - Tak?
Chce przejść do Bostonu. Załatwmy to.
Jay ma kilkuletni kontrakt. Kto ci to powiedział?
Jego agent. Nie wiedziałaś?
Oddzwonię.
Boże.
Mówi Jay. Zostaw wiadomość.
Hej! Po jednej kłótni z szefową chcesz zwiać na drugi koniec kraju?
Wiesz co? Ni cholery nie rozwiążesz umowy.
Robert?
Cześć. Sandy?
Tak, wejdź.
Napijesz się czegoś?
Wybacz stres. Wróciłem na Grindra po dość…
bolesnym zerwaniu.
Weźmy prysznic.
Dopiero co zrobiłem fryzurę, ale…
nie ma sprawy, chodźmy.
Zaczekaj, pójdę po gumkę.
Są w szufladzie obok żelków z melatoniną.
Wszystko w porządku?
Boże.
Pomocy! Cholera.
- Obrona! - Gramy!
Przerwa.
Zobaczmy, co powie drużynie trener Tony Spagnoli.
Damy radę.
Mam idealną zagrywkę. „Pięć zasłon”.
- Co to? - Jakiś Jackson Pollock.
To proste.
Badrag zasłania Dysona, ten zasłania Marcusa,
który mija Dysona i zasłania Travisa.
Travis podaje do Badraga, a wy robicie podwójną zasłonę
i Marcus rzuca. Trafienie.
Rzucę za dwa punkty i naciskajmy dalej.
- Nie, uda się. - To zbyt skomplikowane.
- Nie jesteś moim ojczymem. - Nie twierdzi tak.
Jeszcze zabroń mi noszenia spodenek.
W porządku, trenerze?
Nie, przestań pytać.
Jesteś zły, bo nam zależy?
Dość! To ja tu rządzę. Macie grać tak, jak wam każę.
Chuj, zasłony.
- Pięć zasłon. - Jedziemy.
Pięć zasłon na trzy.
- I trzy. - Pięć zasłon!
Co to, kurwa, jest?
Nie wiem, ale trener coś szykuje.
Gracze Waves wyglądali na zagubionych.
Nie odrobią już strat. Wszystko rozstrzygnie się jutro.
Jebany Tony.
To ma być geniusz? Badrag prawie stracił oko.
Pogadam z nim.
Utknąłem pod prysznicem. Jestem przerażony i nagi!
Tak, Siri, możesz wysłać!
- Boże, Sandy! - Isla!
W porządku?
Wybacz, dzwoniłem do pięciu różnych osób.
- Boże. - Przemarzłem.
Chodź.
Poznałem gościa.
Uznałem, że mnie lubi, ale chyba mnie okradł.
- Okradł cię. - Kurde!
Nie wolno zapraszać do domu obcych!
Wiesz coś o nim?
Miał zarost i zdjęcie z daleka. Wydawał się normalny.
Jak na Grindra.
Boże, ukradł telewizor?
I książkę Toma Forda. Jezu!
Przynajmniej faktycznie był gejem.
Sandy, co się z tobą dzieje?
Nie wiem.
Ness kazał mi wrócić do gry w poruchanie.
Kiedy spotykałem się z Charliem,
byłem przekonany, że mu się trafiło, ale to ja miałem szczęście.
Co ja pocznę?
Odzyskaj go.
- Co? - Kochasz go.
Jesteśmy Gordonami.
Nie jęcz. Leć go odzyskać.
Gordonowie… nie przegrywają.
Chwila. Jak mecz?
Przegraliśmy.
Boleśnie.
Jay chyba już nie wróci.
Musi znów tego chcieć.
Chyba nie wiem, jak to zrobić.
Jeśli ktoś miałby do niego dotrzeć…
to ty.
Gordonowie nie przegrywają.
Dobra.
Racja.
- Poradzisz sobie? - Chyba tak.
Nie dzwoń na policję. To zbyt wielki wstyd dla rodziny.
Dzięki.
Jezu, Sandy!
Bo mi się podobało!
Trener Tony się myli. Ten mecz to było dno.
Tak jak te jego zagrywki.
HYDROKODON
Isra! Co tu robisz?
Cześć. Mam na imię Isla.
Jest Jay?
Minutnik się wyłączył!
Kakaowe kulki z awokado. Wejdź.
- Przyszłam do Jaya. - To Marcel.
Marcel, poznaj Islę.
Jesteś taka ciekawa i złożona. Jestem fotografem. Mogę?
- Teraz? - Tak. Głowa do góry.
- Jednak nieważne. Winka? - Nie, dziękuję.
Poproszę.
Wybacz, Olivia. Nie widziałam, że tu mieszkasz.
Olivia Anne. W tym tygodniu mieszkam tu z dzieciakami.
Dzieci są tu cały czas, a tylko rodzice się zmieniają.
To dla nich lepsze.
- Kulkę z awokado? - Dzięki.
Ale czarna.
Dobra, co?
Wcale nie są słodkie.
Nie, są raczej…
…skomplikowane.
Sprzedawaj je.
Chciałabym, ale to bezwzględna branża.
No tak.
Chodzi o to, że jedzie za nami na wschód?
- Też tam jedziecie? - Kupiliśmy farmę w Berkshires.
Od dziecka marzyłam o domu, w którym będę wyprawiać wesela.
Dziewczynki będą miały lepiej. Nie będą już dzielić się koniem.
Zabieracie dzieciaki.
Pewnie o tym gadaliście w klubie?
Powiedziałem tylko, że kupiliśmy dom i sprawimy sobie identyczne kurtki.
Nagle ogarnął mnie mrok. Od tortu czekoladowego.
Muszę znaleźć Jaya. Gratuluję domu weselnego.
- Pa. - Na razie.
Ma świra na twoim punkcie.
Obdzwoniłam wszystkie hotele.
W końcu zrozumiałam, że jesteś tu.
I co?
Wpadłaś jeszcze mnie zbesztać?
Nie, rozmawiałam z twoją byłą.
No tak.
Zwykle nie pozwalam, by życie prywatne zakłócało pracę.
Ja robię to nagminnie.
Myślę, że jestem tak popaprana,
bo w dzieciństwie często brakowało mi ojca.
Nie zrobię tego twoim dzieciom.
Pozwolę ci przejść do Bostonu.
Nie wiem, co powiedzieć.
Dokończ z nami sezon.
Przeproś. I wygraj z nami ostatni raz.
- To mogę zrobić. - Dzięki Bogu.
- Jesteśmy tak blisko… - Nie!
- Nie wypowiadaj tego słowa. - Boże!
Nie lekceważ złego oka.
Traktuję je bardzo serio.
Muszę iść. Rano mam trening.
- Miło było pogadać. - Tak.
- Witaj z powrotem. - Dzięki.
Wysłałam ci wiadomość głosową.
To już nieważne. Skasuj ją.
Oby trener Tony miał lepszy humor.
Bez jaj. Wczoraj mi się wypłakał.
Nie będę pocieszał dorosłego chłopa.
Mam dla was niespodziankę.
Miło was widzieć, panowie.
Brawa dla trenera Tony’ego.
Dzięki. To tylko kilka dni, ale były one najlepsze w moim życiu.
Gdyby ojczym mnie teraz widział…
Byłby z ciebie dumny. Jak my wszyscy.
- Wracaj do analiz. - Czas na Phoenix.
Powiem wam, jak wygramy.
Podania do podkoszowego. Szybkie i częste.
Szybkie akcje. Phoenix nie wróci do obrony.
Wykorzystajcie to.
Grajcie do środka i do boku. Będziemy rzucać za trzy.
Waves przegrywają dwoma punktami.
Badrag podaje do boku.
Rzuca!
Trafia! Koniec meczu! Waves wygrywają!
Trafiają do play-offów!
Niesamowite!
Isla Gordon podejmuje wyłącznie dobre decyzje,
a Jay Brown zaliczył bezbłędny sezon.
Tak jest!
Hej.
Miałeś rację z Travem.
Chodź.
Travis, czekaj.
Joł, to Prada!
Pogadajmy.
Lev, wygraliśmy!
Wiem! W końcu mogę wypowiadać to słowo?
Jasne! Gramy w play-offach!
- Uczcimy to? - Tak.
Konam z głodu. Jedźmy do Felix. Ty stawiasz.
Brzmi super.
A więc złe oko nie istnieje.
Istnieje, nie żartuj tak.
Jasne.
O co chodzi, Travis?
Cześć, szefowo.
Musimy pogadać.
Muszę to załatwić.
Dobrze wyglądasz.
Podobno ukończyłeś szósty krok. Moje gratulacje.
Dziękuję.
Zaczynam powoli łapać tę całą trzeźwość.
Chyba jestem…
jak to mówią, wyleczony czy coś.
- „Trzeźwy”? - Mam się dobrze.
Jeszcze tylko kilka miesięcy
i przekażę sędziemu, że przeszedłeś odwyk.
Kilka miesięcy?
Zauważyłem, że waszej placówce przydałby się mały remont.
Moglibyście reklamować ją jako bardziej luksusową.
Spa, zimne kąpiele, jurty.
Traficie do klientów z wyższej półki.
- To pewnie spory wydatek. - Tak.
Ale mógłbym pomóc.
Napisy: Krzysztof Zając