SHIN SEUL-KI
PARK SE-JEONG
CHOI JONG-WOO
LEE SO-E
JO YOONG-JAE
LEE NADINE
KIM HAN-BIN
SHIN DONG-WOO
CHOI SEO-EUN
PIEKŁO SINGLI
SHIN DONG-WOO
JO YOONG-JAE
Zobaczmy.
- Ile ich jest? - Wow. Wiedziałem.
Trzy, prawda?
- Są co najmniej dwa. - Są dwa?
- Co? - Są dwa?
Są dwa?
- A więc dwa? - Dwa?
DZIĘKUJĘ CI ZA OPIEKĘ NADE MNĄ. MIŁEJ RESZTY DNIA.
- „Dzięki za wyjęcie drzazgi”. - To oczywiste.
- To od Se-jeong. - Tak.
JO YOONG-JAE: 2 GŁOSY
Jak się czujesz? Zadowolony?
To interesujące.
- Wow. - Dong-woo dostał dwa głosy.
CHODŹMY JUTRO PO WODĘ
- Ktoś tak mówił. - „Chodźmy po wodę”?
DOBRZE CI W FIOLETOWYM
Fioletowym?
SHIN DONG-WOO: 2 GŁOSY
Wróciłeś.
Jak było?
Cóż, jestem zdezorientowany.
Ja też.
Być może z różnych powodów.
Albo z tego samego.
Zagłosowałem na Seo-eun.
KIM HAN-BIN
Ciężko pracowała, gdy przygotowywaliśmy obiad.
Rozmawialiśmy w trakcie gotowania,
a ona sporo się śmiała.
Więc wybrałem ją.
Oddałam głos na Jong-woo.
CHOI SEO-EUN
Gdy jedliśmy, czułam się jeszcze niezręcznie,
więc niewiele rozmawialiśmy.
Ale gdy siedział naprzeciwko mnie, widziałam, że często się uśmiechał.
Wybrałem Seul-ki.
CHOI JONG-WOO
Dlatego, że jest bliska mojemu ideałowi dziewczyny
i ma w sobie czar, który sprawia, że chcę ją lepiej poznać.
Dlatego wybrałem Seul-ki.
Oddałam głos na Dong-woo.
SHIN SEUL-KI
Poszliśmy wczoraj po wodę i wydawał się bardzo spokojny.
Myślę, że poczuliśmy między sobą niezłą chemię.
Chyba nas to zbliżyło.
Nie, proszę.
Myślę, że Dong-woo też wysłał do mnie kartkę.
Mam wrażenie, że ciągle do mnie mówił
i na mnie patrzył.
Sądzę, że Dong-woo zagłosował na mnie.
Mój pierwszy głos w Piekle oddałem na Nadine.
SHIN DONG-WOO
To, że na początku była skrępowana
i wydawała się niezdarna,
obudziło moją opiekuńczość.
Osobą, którą chciałbym poznać lepiej,
jest Seul-ki.
Wydaje się, że Seul-ki ma czysty, niewinny wdzięk,
więc chcę ją poznać lepiej.
Wysłałam pocztówkę do Dong-woo.
LEE NADINE
Na początku,
gdy wędrowaliśmy wzdłuż wyspy, to wspomnienie zostało ze mną.
Uważam, że zajmował się mną
i zadawał mi dużo pytań.
Myślę, że to mi się w nim spodobało.
Wczoraj zagłosowałam…
PARK SE-JEONG
…na Yoong-jae.
Gdy zwiedzaliśmy razem wyspę,
był bardzo przyjazny i często inicjował rozmowę.
I bardzo się starał, żeby nie było niezręcznie.
Chyba mam drzazgę.
Zgodzisz się, żebym ja spróbował?
Tak.
Był czarujący, więc wybrałam Yoong-jae.
Zgaduję, że być może
Yoong-jae też wybrał mnie.
Mój pierwszy głos…
JO YOONG-JAE
…oddałem na Se-jeong.
Wybrałem ją, bo spodobał mi się jej wygląd.
Podobało mi się też, że zaczynała rozmowy, gdy zwiedzaliśmy razem wyspę.
Dobrze nam się rozmawiało.
Zagłosowałam…
LEE SO-E
…na Yoong-jae.
Jestem nieśmiała, więc z trudem podejmuję rozmowę.
Ale wczoraj czułam się komfortowo, rozmawiając z Yoong-jae.
Wydawał się bardzo dojrzały.
Pomyślałam, że chciałabym więcej z nim porozmawiać.
Więc Han-bin wybrał Seo-eun, ale Seo-eun wybrała Jong-woo.
Jong-woo – Seul-ki, a Seul-ki – Dong-woo.
Dong-woo wybrał Nadine.
Nie ma pary.
Wszystkie linie się krzyżują.
Dotychczas osobami, których wybory się pokrywają,
są Dong-woo i Nadine.
Tak.
A także Yoong-jae i Se-jeong.
Dwie pary.
Tylko oni dobrze się połączyli.
I niestety, Han-bin i So-e
nie dostali żadnych głosów.
Po jednej osobie z każdej strony.
Ale, jak wiecie, być może to się zmieni.
Na tym polega piękno tego programu.
I choć Dong-woo oddał głos na Nadine,
chciałby lepiej poznać Seul-ki.
Więc to głos po pierwszym wrażeniu,
gdy spotkali się na początku.
W tym show uczucia ludzi się zmieniają.
I ten trójkąt z Yoong-jae pośrodku.
So-e i Se-jeong obie wybrały Yoong-jae.
Ale ponieważ Yoong-jae wybrał Se-jeong,
So-e nie dostała głosu.
Coś mi mówi, że So-e będzie odtąd bardziej ekspresyjna.
- Tak. - Myślę, że zmieni się jej zachowanie.
- Dostała zero głosów. - Tak.
DZIEŃ 2
Co czytasz?
Czytam raport.
Jaki raport?
Cóż…
- O alternatywnej żywności. - Słucham?
Alternatywna żywność.
To coś, o czym chciałem poczytać.
- To dla mnie nowość. - Nuda, co?
- Nie. - Nie?
Ojej, nie.
Miałem przeczytać książkę.
Ale uznałem, że to trochę za dużo.
Czytasz ten raport w celach naukowych?
- Nie, to prywatne… - Nie?
Zainteresowanie?
Tak. Gdy coś mnie ciekawi, muszę to lepiej zbadać.
To niesamowite.
- Ja pisałam pamiętnik. - Twój pamiętnik?
Jak minęło wczoraj?
Byłam za bardzo nieśmiała.
I skrępowana.
Dlatego byłam mieszanką prawdziwej siebie
i innych elementów mnie, których nie znam.
- Bo byłaś zdenerwowana. - Tak.
Ja też tak miałem.
Ale i tak to z tobą najwięcej wczoraj rozmawiałam.
Tak.
Będzie wesoło, gdy będziemy częściej rozmawiać.
Poznajmy się nawzajem.
To jak przeznaczenie.
Tak.
- Jest bardzo bezpośrednia. - Tak.
- Ile masz wzrostu? - Zgadnij.
- Może 158 centymetrów? - Tak.
- Dokładnie? - Jestem taka niska. To smutne.
- Chciałabym mieć 160. - Wcale nie jesteś niska.
- Szczerze. - Naprawdę?
Odgadnę twój wzrost.
Wstań na chwilę.
To będzie…
Może 100… Chwila.
Sto…
- Może 185 centymetrów? - Serio?
Masz rację. Mam 185-186 centymetrów.
Może nawet 187.
Jesteś bardzo wysoki.
Dałbyś mi z pięć centymetrów?
Już są w drodze.
Powiedział „Już są w drodze”.
- Kibicuję tej parze. - „Już są w drodze”.
- Będę ich dopingowała. - Prawda? Ja też.
- Jak komedia romantyczna. - Fajni są.
Jestem głodny.
- Bardzo głodny. - Może będą płatki na śniadanie.
Płatki, chleb, mleko i sok.
Najpierw napiję się soku.
To najpierw napij się soku.
Dla mnie mleko.
Cześć.
Dzięki za wczorajszy obiad.
- Zjemy razem tosty? - Pewnie.
Jest sok i mleko.
- Co chcesz? - Już jestem.
- Sok pomarańczowy czy mleko? - Sok, proszę.
Dobrze. Proszę.
Nasz pierwszy poranek.
Dzień dobry!
Dzień dobry.
Piją to jak proteinowego shake'a.
- Cześć. - Cześć.
Dobrze spałyście?
- Zastanawiam się… - Cześć.
Są owoce. To świetnie.
- Pomogę wam. - Świetnie.
Jestem niezła w krojeniu owoców.
- Okej. - Okej!
Pomogę.
Nieźle wygląda.
Mogę tu usiąść?
- Tak, jasne. - Dzięki.
Co robiłyście rano?
- Nałożyłyśmy makijaż. - Tak.
Pierwsze wstałyście. Jesteście najbardziej produktywne.
Nie, ja wstałam późno.
- To So-e obudziła się wcześnie. - Tak?
W drodze do łazienki…
Chwila. Miałeś granatowy kaptur?
- To on ma granatowy kaptur. - To byłem ja. Czemu?
Widziałam cię rano.
- Ten kolor się wyróżnia? - Tak mi się wydaje.
Powiedziałem „cześć”, ale ty popędziłaś dalej.
- Tak? - Nie miałaś makijażu?
Nie. Dlatego ukrywałam twarz.
Nie wyglądałabyś inaczej bez makijażu.
Naprawdę?
Dziwię się, że mnie poznałeś.
Pewnie, że cię poznałem. Nie jest nas tak dużo.
To dobrze.
Wow.
Czuję, że coś jest na rzeczy.
- Przekroję na pół. - Dobra.
- Uważaj na dłonie. - Dobrze.
Byłaś głodna przed snem?
Rozmawiałyśmy, jakie jesteśmy głodne.
- Bo rzodkiew szybko się trawi. - Ja też tak mówiłam.
Bardzo szybko.
Rzodkiew jest lekkostrawna.
Chodź zjeść.
- Źle się czujemy, gdy stoisz. - W porządku.
Są pokrojone.
- Proszę. - Dziękuję.
Nie ma za co.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Seul-ki, jesteś leworęczna? - Skąd wiesz?
- Jesz lewą ręką. - Tak.
- Ty jako jedyna. - Jestem jedyna?
- Ja też. - I ja.
Poważnie?
- Wow. - Lewa ręka, lewa noga.
- Której nogi używasz? - Też lewej.
Niesamowite.
Mańkuci nie są bardziej uzdolnieni artystycznie?
- Są. - Prawda?
- Mają dobre wyczucie. - Tak.
- Prawda? - Super.
Co podać? Wody?
- Jabłek. - Dobrze.
Chcę trochę.
Skosztuj i pieczywa.
Ładna pogoda.
Widok jest tu bardzo ładny, ale stąd nie widać.
- Serio? - Tak, bardzo ładny.
Jutro możesz usiąść z tej strony.
A widok mnie jest ładny?
Nawet ładniejszym.
Dlaczego nie jesz?
Niewiele jesz.
Chcę pójść do Raju i jeść rarytasy.
- Każdy tego chce, prawda? - Ja chcę mięsa.
Patrzyła na niego, gdy to mówiła.
Tak. Jakby mówiła „chcę pójść”.
Se-jeon naprawdę nie owija w bawełnę.
„Chcę pójść do Raju”. I patrzy mu w oczy.
„Chcę pójść do Raju”.
Chcę pójść do Raju i jeść rarytasy.
- Każdy tego chce, prawda? - Ja chcę mięsa.
Od kiedy rozmawiacie ze sobą mniej formalnie?
Postanowiliśmy zacząć dziś rano.
- Reszta jest sztywna. - Zaczynamy?
- Wszyscy. - Dobrze.
- Dobrze. Cześć! - Zgoda.
- Mówimy sobie po imieniu? - Pewnie.
Jak jedzenie, Jong-woo?
Wracamy do formalnych zwrotów?
Właśnie się zarumieniłem.
Chcę się przejść.
- Idziemy wszyscy? - Tak.
- Zjemy i na spacer? - Tak.
Idziemy w grupach?
- Jak chcemy. - Dobra.
- To tymczasem. - Na razie.
Jeszcze nie byłem tak daleko.
Ani ja.
Jaki ogromny małż.
Chcesz zobaczyć, jak rzucam?
- Wysoko? - Jak bumerangiem.
Serio?
- Chcę zobaczyć. - Pokażę wam.
- Wow. - Hej, to niesamowite.
- Ale dlaczego nie wrócił? - Co? Cóż…
Mówiłeś, że rzucasz jak bumerangiem.
Znacie ten cytat?
- „Miłość wraca”? - „Miłość w końcu wraca”.
Czekałam z niecierpliwością, aż powróci.
Po prostu nie był wam pisany. Inaczej by powrócił.
Patrzcie na to. Przyroda jest niesamowita.
Hej. Co robisz?
- Walczysz z butem? - Tak.
- Próbuję go nie zapiaszczyć. - Proszę.
Otóż to.
Wsuń.
- Dzięki. - Dobra, chodźmy.
Ciekawe, co robi druga grupa.
- Pójdziemy tam, gdzie jest woda? - Chodźmy.
Jest gorąco.
Chcesz się tym osłonić przed słońcem?
- Ale co to jest? - Przywiozłem lekturę.
- Co to? - To nie jest książka.
- To jakieś… - To tylko raport.
Czytasz raport?
O alternatywnej żywności.
- Użyj tego. - Jesteś pewien?
- Osłoń się. - Dobrze.
- Nie trzeba. - To dość skuteczne.
Tak jakbyś miała kapelusz.
Jak tu chłodno.
To miejsce jest tak…
- Trudno znaleźć takie zacisze. - Tak, wyspę.
Jakie najbardziej pamiętne miejsca zwiedzaliście?
Ja kilka razy byłam w Filipinach i Japonii.
Wow, w Japonii.
Są tam gorące źródła o nazwie Yufuin.
Było rzeczywiście pięknie.
Tam jest zamek Kumamoto?
- Dobrze to znasz. - Serio.
- Byłem tam z wycieczką szkolną. - Rozumiem.
- Z wycieczką za granicą? - Ja byłem z wycieczką w Chinach.
- Wow. - Serio?
Zwiedzaliśmy w Pekinie Wielki Mur Chiński.
Ale chcę zwiedzić gorące źródła w Japonii.
Są świetne.
Można pić piwo, które pływa po wodzie.
- Brzmi wspaniale. - Niesamowite.
Byłoby miło we dwoje.
- Tak. - Nie robiłem tego.
Ani ja. W parze.
- A ty byłaś? - Gdzie? Nie.
Nigdy.
- A ty? - Moja pamiętna wycieczka?
- Nowy Jork jest ładny. - Chcę polecieć do Stanów.
- Na Manhattan? - To znaczy…
Na Brooklynie?
Brooklyn nie wygląda jak miasto.
- Ale jest modny. - Tak.
Nie byłem tam. Chciałbym polecieć.
- Ja też. - Więc nie byłeś w Stanach?
Nie byłem.
Miałem wiele sposobności,
więc celowo z tym zwlekałem.
- Jeszcze nie? - Nie?
Jeszcze nie.
Niedługo polecisz.
- Niedługo? - Tak.
To brzmi jak jakaś przepowiednia.
Kiedy polecę?
- Kiedy mogę? - Zobaczmy.
Powiedz mi.
- Zobaczmy… - Ona jest wróżką?
- Może. - Jest.
W następnym lutym.
- W następnym lutym? - Tak.
- Dobra. - Lecisz w następnym lutym.
Jak będę leciał, zadzwonię do ciebie.
- Możecie polecieć razem. - Tak.
To możliwe.
To miałaś na myśli, mówiąc o lutym?
Masz nadzieję polecieć w lutym?
O to chodzi?
- Zastanowię się. - Dobrze.
Polecicie, gdy skończymy z tym tutaj?
Akcja nabiera tempa.
To dobrze, że Se-jeong wspomniała o podróżach.
Sama rozmowa o dalekich krajach
jest ekscytująca.
A Yoong-jae uruchomił wyobraźnię.
Porwało go to i dobrze się bawił.
Myślę, że to był taki klimat.
- Se-jeong jest bezpośrednia. - Odważna.
To najgorętsze piekło na ziemi, Piekło singli.
Dziś pierwszy raz wybierzemy pary, która udadzą się na randkę w Raju.
To już dziś.
Przedtem weźmiecie udział w grze, aby zdobyć szansę na wyjątkowy posiłek.
Uczestnicy, zapraszam na plażę.
Wow, gra?
- Ciekawa, jaka to gra. - Wiem. Jestem zdenerwowana.
Idą.
Nie spodziewałam się.
Ojej!
Wszyscy są wysportowani.
- Śliczni chłopcy. - I śliczne dziewczyny.
Dzisiaj…
w grze wezmą udział panie.
Zwyciężczyni będzie mogła wybrać dwóch mężczyzn,
z którymi zje specjał dnia.
Dzisiejszy specjał
to tosty francuskie z mrożoną kawą americano.
Mam ochotę na mrożone americano.
- Ja też chcę. - I ja.
Bardzo bym chciała.
- Marzę o tym. - Ja też.
Dzisiejsza gra to walka kogutów.
Walka kogutów.
Walka kogutów?
Tutaj?
Gdy usłyszycie gwizdek, chwycicie się za stopę
i zaczniecie się atakować.
Kto puści stopę lub w trakcie gry dotknie ziemi
obiema nogami, zostaje natychmiast wyeliminowany.
To kwestia równowagi.
Wygrywa ta osoba, która dotrwa do końca.
Walka kogutów.
Brzmi wesoło.
Jestem podenerwowana.
To stresujące.
Są zdenerwowane.
- Bez nerwów! - Będzie dobrze!
- Podołacie! - Tak!
Nie wiadomo, kto wygra.
Będzie dużo radochy.
Dacie radę.
Gotowe.
Ciekawe, kto wygra.
Patrzcie na Nadine.
- Po prostu tak? - Nadine? Wiedziałem.
Naprzód, Nadine.
Nadine!
To bardzo trudne!
Seul-ki jest wyeliminowana.
O rety.
- Co? - O rety.
- So-e po prostu stoi. - Ma strategię.
- Co się dzieje? - Co to jest?
Musimy poczekać.
- Czekajmy. - Tylko trochę.
Nie!
- Walczą! - Co się dzieje?
Przewróciły się.
Obie upadły.
Nadine i Seo-eun odpadają z gry.
Hej, co one robią?
- Co teraz? - Zostałyśmy my.
Co się dzieje?
Czy one nie są rywalkami?
Zostały tylko one, z tylu osób.
Ta, która wygra, wybierze Yoong-jae.
Spora różnica rozmiarów.
- Ojej. - Co?
- O rety. - Patrzcie na So-e.
Ojej.
Hej, nie upadłaś.
Jakie to trudne.
- Se-jeong może wygrać, stojąc. - Widzicie?
- Widzieliście? - Co się stało?
- Co jest? - Co się stało?
Jakie to trudne.
Co się stało?
Se-jeong odpada z gry.
- Co się stało? - Mój Boże!
Mam gęsią skórkę.
- Czemu to tak fascynuje? - Wiem.
- Bo wczoraj So-e miała zero głosów. - Kibicowałam jej.
To niesamowite.
Zwyciężczynią walki kogutów pań została So-e.
Gratulujemy.
To było zaskakujące!
Nie spodziewałem się takiego wyniku.
- To było niespodziewane. - Naprawdę.
So-e może zjeść posiłek z dwoma mężczyznami,
którzy jej się podobają.
Wybierz, proszę, dwóch panów,
z którymi spożyjesz wyjątkowy posiłek.
Wybieram…
Denerwuję się.
Yoong-jae i Jong-woo.
Yoong-jae
i Jong-woo zjedzą specjalny posiłek z So-e.
Brawa dla wszystkich.
Idziemy popływać?
- Teraz pobawimy się w wodzie. - Chodźmy!
Woda jest świetna!
- Co robisz? - Hej, Seul-ki.
- Pływasz? - Tak, lubię pływać.
Lubię wszystkie aktywności wodne.
- Lubię sporty wodne. - Tak?
Wiesz, na przykład skutery wodne.
Ja lubię narciarstwo wodne.
Narciarstwo wodne.
- Jestem głodna. - Przykro mi. Szkoda, że nie wygrałaś.
Byłaś jak krewetka podczas bitwy wielorybów.
- Wiesz, o co chodzi? - Chciałam to powiedzieć.
W czerwonej sukience wyglądałabyś jak krewetka.
To tylko figura retoryczna.
Poleciałaś, aż miło.
Ale cóż.
Nie przegrałaś bez walki.
- Podły. - Dzielnie walczyłaś.
Idę sobie.
Krewetka odpływa.
- Musi jej być gorąco. Czeka w upale. - Zapewne.
- Cześć. - Cześć.
Gorąco, prawda?
- Dobrze wyglądacie razem. - Mamy podobne stroje.
Ale dobrze wyglądacie razem.
- Nieźle wygląda. - Niesamowite.
- Mrożone americano. - Posiłek ze zwyciężczynią.
Nie sądziłam, że wygram.
- Co za zwrot akcji. - Tak.
Myślałem, że pierwsza odpadniesz.
Ale wygrałaś i wszyscy byli w szoku.
Moją strategią, żeby wygrać, było stanie w miejscu.
- Nie, ale przetrwałaś atak. - Tak.
Uważnie patrzyłem na twoje nogi. Nie ustępowałaś pola.
Bardzo mi na tym zależało.
- Widziałeś jej wzrok? - Tak.
- Mówiła to, patrząc na Yoong-jae. - „Bardzo mi na tym zależało”.
- Bardzo mi na tym zależało. - Dzięki tobie zjemy.
Dziękuję.
No to jemy? Napijmy się americano.
Na zdrowie.
- Dziękuję. - Dziękuję.
To fascynujące.
Chcę tu zostać.
Do zachodu słońca.
Jak przyjemnie.
Chyba to wypiję jednym łykiem. Muszę zwolnić.
Zwolnijmy.
- Wygląda pysznie. - Od czego zacząć?
Jest awokado i krewetka…
Bardzo ładnie ci z tymi kolczykami.
- Z takimi. - Tak?
- Są świetne. - Dzięki.
- Chciałam je wypróbować. - Tak?
Zauważyłem, że zmieniłaś kolczyki.
- Są bardzo ładne. - Dziękuję.
Jak wyglądały te poprzednie?
Nie pamiętam,
ale te pasują do jej stroju.
Jesteś spostrzegawczy.
Tak, jest najlepszy.
Jakie miłe komplementy.
- Tak. - Dotyczą drobiazgów.
- Hej, bataty! - Mamy bataty.
Chwila. To pierś kurczaka?
- Chcesz tu usiąść? - Tak, usiądę w środku.
- To moja woda. - Zawsze masz wodę.
- Smacznego. - Nawzajem.
- Ale pyszne. - Tak?
- Sam w sobie jest smaczny. - Serio?
Jest dobry.
Na razie użyjmy tego.
Jesz ze skórą, Seul-ki?
Tak.
- Serio? - Jadam ze skórą.
Czemu?
- Są smaczne ze skórą. - To prawda.
Ja skórkę zawsze zdejmuję.
- Ja też. - Należy zdejmować?
Należy jeść ze skórą.
Bywało, że jadałam samą skórkę.
Powinienem skosztować?
Patrząc, jak jesz, skojarzyłem,
jak jedzą w kreskówce Czarne buciki.
Czarne buciki.
Zabawne.
Jakie bataty wszyscy lubicie?
Nie drażnij się ze mną.
Mam ochotę obrać ci go.
Jak mam go obrać?
- Wszystko naraz. - Naraz?
A końcówkę wyciskasz.
- Tak? - Wtedy wychodzi.
Zostało trochę do obrania…
Myślę, że Dong-woo jest rozdarty między tymi dwoma.
To prawda.
A Seul-ki obserwuje, co robi Dong-woo.
Nadine umie nieświadomie zwracać na siebie uwagę.
Nie sądzicie?
Obiera batata i robi bałagan.
Jak miło słuchać fal, gdy jest cicho.
- Myślałam o tym. - Uwielbiam ten odgłos.
Jak przyjemnie.
- Chcę tu zostać. - Ja też.
Rozmawialiśmy o tym, kto wygląda najmłodziej.
- So-e wybrała ciebie. - Mnie?
To nie ja.
Myślałam, że jesteś starszy, niż się wydaje.
- Sądząc po tym, jak mówisz. - Jak mówię?
Myślę, że ty jesteś najmłodszy.
- Tak? - Widzę to.
- Stwarzasz takie wrażenie. - Naprawdę?
Ludzie emitują różne wibracje.
Jaka jesteś, kiedy randkujesz?
- Ja? - Tak.
Jeśli ktoś mi się podoba, nie ukrywam tego.
- Rozumiem. - Mówisz o tym.
Być może nie celowo,
ale nie potrafię ukrywać uczuć.
A jeśli lubi cię kilka osób,
jak sobie z tym radzisz?
Jeśli do kogoś coś czuję,
to nawet jeśli mi jest szkoda pozostałych,
uważam za słuszne wyrazić uczucia zgodnie z prawdą.
Myślę, że tak można uniknąć rozgoryczenia.
Ja zaś zauważyłem,
że zwykle ze wszystkim zwlekam, bo komuś współczuję, więc…
Ja też czasem przeciągałam związek z tego powodu.
- Ale odkryłam, że tak jest gorzej. - Tak.
- Daje się złudną nadzieję. - Właśnie.
Dlatego ufam swojej intuicji.
- Zdajesz się na intuicję? - Tak?
I zwykle masz rację?
Tak.
- Ja zwykle mam standard. - Tak?
Jaki standard?
Mój standard to ktoś, z kim się łatwo rozmawia.
Myślę, że to najważniejsze.
Ale uważam, że tutaj nie mamy czasu, żeby to sprawdzać.
Dlatego zdam się na intuicję tak jak ty.
- Jest mało czasu. - Właśnie.
Ja się nie zdaję na intuicję.
Przychodząc tutaj, myślałem,
że być może znajdę kogoś odpowiedniego dla siebie
przez rozmowy twarzą w twarz.
Z tobą najwięcej rozmawiałem, So-e. Sporo rozmawialiśmy.
Spędziliśmy sporo czasu sami.
Przy Jong-woo czułam,
jakbym rozmawiała z moim rówieśnikiem.
Yoong-jae wydaje się natomiast o wiele bardziej dojrzały.
Zwykle wybieram osoby,
które są dojrzałe.
Myślę, że Yoong-jae potrafi słuchać.
Jest w tym świetny.
W stosunku do każdego ma dobre maniery.
Każdego uważnie słucha i zadaje pytania.
To taki typ człowieka.
Teraz jesteśmy pewni tego, co czuje So-e.
- Tak. - Ale ciekawe, co czuje Yoong-jae.
- Jestem ciekaw. - Ja też.
- Idą tu. - Chodźcie.
Cześć.
- Smakowało wam? - Tak, było dobre.
Naprawdę?
- Mieliście pierś z kurczaka? - Tak, bataty i kurze piersi.
- Jedliście bataty? - Tak.
Twoje wymarzone.
- Tak. - Jej wymarzone?
To nie było marzenie.
Mówiłaś, że uwielbiasz bataty.
- Kolory waszych bluzek… - Jesteśmy jak para.
- Jesteście… - To k-popowi idole.
- Są różne. - Ale podobne.
- Co? - Dopasowani.
- Rzeczywiście. - Racja.
- Taki sam kolor. - Błękitny.
Miałeś to wcześniej na sobie? Chyba nie.
- Uwzględnijcie i mnie. - Masz rację.
- Śliczne kolory. - Wszyscy do siebie pasują.
- Wszyscy dziś mają jaskrawe kolory. - Tak.
- Właśnie. Spójrzcie na siebie. - To prawda.
Jakie ładne.
- Lubię ten odcień niebieskiego. - Pasuje do Se-jeong.
Lubię niebieski.
Mam wielką ochotę na kawę.
Prawda?
Tutaj nie możemy, prawda?
W Raju możemy.
Raju.
Była smaczna.
- Bekon był pyszny. - Chrupiący.
- Cienko krojony. - Właśnie.
- Cienki i tłusty. - Nie jest za gorąco?
Mnie jest dobrze.
- Widzieliście? Dotknęła go. - Tak.
- Dotknęła go, a on zrobił tak. - Może nie poczuł?
Jestem ciekawa.
Co uważacie za ważne u mężczyzny?
- Zależy mi na kimś ciepłym. - Tak.
Na poczuciu komfortu. Są faceci,
przy których czujesz się komfortowo.
- Są przyjacielscy, łagodni i kulturalni. - Tak.
Nawet gdy nic nie mówię, obserwują i dbają o mnie.
I muszą też być dość poważni.
To musi być zrównoważone, bez przesady.
W tym sensie mamy podobny gust.
Czy wczoraj jeden facet dostał wszystkie głosy?
- Który? - Niemożliwe.
To możliwe. Wygląda na to, że mówicie o tej samej osobie.
Nie wiem, kogo wybierze Yoong-jae.
Szczerze mówiąc, przed pójściem do Raju mamy ograniczoną możliwość rozmowy.
- Bardzo. - Tak.
- Rozmawiałeś wcześniej z Seul-ki. - Tak.
I jak się rozmawiało?
Było niezręcznie?
- Uważam, że jest urocza. - Rozumiem.
Jesteś rozdarty między nią a swoim początkowym wyborem?
Nie wiem, czy między nimi dwoma, ale na pewno mam dylemat.
- Więc chcę z nią jeszcze pogadać. - Rozumiem.
Chcę porozmawiać ze wszystkimi.
- Ale jest mało czasu. - Wiem.
Musimy wybierać tak nagle…
- Tak, to trudne. - Zbyt trudne.
Gdy poznaję mężczyzn, zwykle bardzo ich kokietuję.
Trochę taka jestem.
- Wydajesz się figlarna. - Tak.
- Ale żeby to okazać… - Potrzeba czasu?
- Tak, czasu. - Jasne.
Więc nic nie poradzę, że czuję się niezręcznie.
Po prostu siedzę i mówię „tak”.
Patrząc w górę.
- Faktycznie tylko tak odpowiadasz. - Racja.
- Wiem, że nie powinnam. - Nie, to w porządku.
- Taki masz charakter. - Z czasem się poprawię.
Ale to i tak niezręczne.
Idź i spróbuj teraz.
To tak krótki okres, że powinnyśmy zaryzykować
i więcej z kimś porozmawiać.
Masz rację.
Zgadzam się.
Cześć.
- Chcesz pójść po wodę? - Tak, jasne.
- Chce ci się pić? - Tak.
Przyszłaś w chwili, gdy chciało mi się pić.
Zobaczyłem cię z daleka i…
- Tak? - Cóż…
- Ładnie wyglądałaś. - Rozumiem.
Pomyślałem: „Kto to?”.
- Serio? - Tak.
Okazało się, że to ty, Nadine.
- Proszę. - Dziękuję.
Rozmawiamy przy wodzie, nie przy kawie…
- To prawda. - Nowe doświadczenie.
Chciałam z tobą porozmawiać dlatego,
że doceniam to, iż pierwszego dnia zadawałeś mi tyle pytań.
Ale ja była wobec ciebie zbyt zimna.
Mieliście udaną podróż?
Tak.
Lubisz sport?
Tak.
- Lubisz spacery? - Tak.
- Spróbuj po angielsku. - Też je lubię.
- Przepraszam. - Lubisz chodzić?
Czy lubię chodzić? Tak, lubię.
Dobrze mówisz po angielsku.
Ale odpowiadasz tak samo, nawet gdy pytam po angielsku.
- Zdawkowe odpowiedzi. - Tak.
- Dlatego czuje się niezręcznie. - Tak.
- Dong-woo naprawdę się starał. - To prawda.
Dong-woo jest zabawny. Szarmancki.
Rozumiem. Wiem, dlaczego czujesz się niekomfortowo.
Tak. Dlatego…
„Może źle to zrozumiał”. Tak sobie pomyślałam.
Rozumiem cię.
Chciałem się tobą zaopiekować,
gdy zobaczyłem, że czujesz się niezręcznie.
Dziękuję.
Tak się czułem.
Ale…
Jak się tu czujesz?
- Piekło to dobra zabawa. - Nie powinno tak być.
- Ale jest. - Musisz pójść do Raju.
Jest wesoło.
Jak często bywamy na bezludnej wyspie?
Lubię przygody.
Ale powinnaś pójść do Raju, jeść rarytasy
i cieszyć się dobrą atmosferą.
Nie jestem skupiona wyłącznie na pójściu do Raju.
Zamiast myśleć o miłym łóżku czy o wygodnej łazience,
chce pójść z kimś, kogo naprawdę chciałabym poznać.
Z kimś, kto mnie naprawdę interesuje i kto mi się podoba.
Najważniejsze jest to, że potrafisz rozmawiać.
- I to o wszystkim. - Tak.
Czujesz się tak czasem?
Że masz wiele osób, które cię interesują?
Szczerze mówiąc, chcę poznawać jedną osobę naraz.
Gdy ktoś mnie interesuje,
skupiam się tylko na tej osobie.
Zamiast spotykać się i rozmawiać z wieloma osobami,
ja tylko…
Chcę poznawać jedną osobę naraz. Na spokojnie.
Wierzysz w miłość od pierwszego wejrzenia?
- W to nie. - W to nie?
Nie.
Nigdy.
Ja…
Nie wiem. Nie jestem zainteresowana innymi,
gdy poznaję jedną osobę.
Ale jestem ciekaw. Chciałbym odbyć poważniejsze rozmowy.
Chcę zadawać pytania, ale nie mogę.
Będziemy mogli powiedzieć więcej w Raju, prawda?
Skończyłeś wodę?
Oszczędzam ją.
Woda to rzadkość.
Single, przygotujcie się, proszę, do wyprawy do Raju.
- Chodźmy. - Czas wybrać.
Chodźmy.
Dopijmy to teraz.
Masz dziś strój w pięknym kolorze.
Dziękuję.
- Kojarzy mi się z Hawajami. - Tak.
Dziękuję.
- To była wymowna rozmowa. - Dobrze im wróżę.
Prywatnie Dong-woo jest czarujący.
- Dostrzegłam jego urok. - Tak.
Jest bardzo szczery.
Rozumiem, dlaczego dostał dwa głosy.
- Nadine też jest urocza… - Właśnie.
…gdy zaczyna rozmawiać.
Szczerze mówiąc,
są jeszcze dwie osoby, z którymi chciałbym więcej pogadać.
JO YOONG-JAE
Ale nie jestem pewien, z kim chciałbym…
pójść do Raju.
Jeszcze nie jestem pewien.
- Yoong-jae ma dylemat. - Prawda?
Chyba się zastanawia.
Dostawał sygnały od Se-jeong i So-e.
- Już zdecydowałaś? - To trudniejsze, niż myślałam.
- Masz sporo przemyśleń? - Ja?
Miałam, ale teraz muszę podjąć decyzję.
- Jaki masz standard wyboru? - Mój standard?
Może to ktoś, kogo wciąż jestem ciekawa?
Wybierzesz kogoś, kto cię ciekawi?
A jak masz dwie różne osoby?
Kogoś, kogo jesteś ciekaw, i kogoś, kogo lubisz?
Chcę ją wybrać, bo jestem jej ciekaw,
ale boję się, że ona mnie nie.
Tego się boisz?
Moje zamartwianie się nie zmieni jego uczuć.
To ważne, żeby kierować się sercem.
- Rozumiem. - Tak.
Jesteś bardzo mądra.
Ja też się bardzo martwię.
Ale czuję, że to jest czas,
by szczerze mówić o uczuciach.
Pomogła ci trochę moja rada?
Jesteś świetną rozmówczynią.
- Naprawdę? - Tak.
- Nie wiedziałam. - Masz ładne brzmienie głosu, jak…
W swojej pracy… Chwila. Nie możemy o tym mówić.
Ciekawi cię mój zawód?
Oczywiście.
- Jesteś ciekaw? - Tak.
A mój?
- Jestem ciekawa. - Jesteś?
Oczywiście, że tak.
To zabawne.
Zgadza się. Zupełnie, jakbyśmy dzisiaj zaczynali.
- Wesoło się o tym rozmawia. - Prawda?
Wesoło.
Może to złudzenie,
ale Yoong-jae ma więcej prywatnych rozmów.
Wyglądało to tak, że tylko zadawał pytania,
rozmawiając z Seo-eun.
- Tak? Ale Seo-eun… - Prawda?
Nie uważasz, że pytał ją z czystej ciekawości?
- Tak. - Seo-eun coś do niego czuje.
Serio?
Jeśli coś czuje, nie za późno zwraca się z tym do niego?
Przecież wydaje się, że jest zainteresowana.
- Tak? - Tak.
Naprawdę?
PIEKŁO – GODZ. 17
Wybierzemy teraz pary, która udadzą się na randkę do Raju.
Serce mi wali.
Nagle jestem zdenerwowany.
A jak wybraliśmy tak samo?
Boże.
Proszę…
Uczestnicy płci męskiej już wybrali kobiety, które im się podobają.
Naprawdę?
30 MINUT WCZEŚNIEJ
Hej, to bilet.
Mamy to wziąć ze sobą.
Jestem rozdarty.
PIEKŁO - RAJ
Teraz proszę uczestniczki,
aby kolejno podeszły do ogniska
i wypowiedziały imię mężczyzny, z którym chcą się udać do Raju.
To my mamy wypowiedzieć ich imiona?
Chyba tak.
Jeśli mężczyzna, którego wywołacie, wybrał i was,
uciekniecie do Raju i będziecie delektować się swoją randką.
- Myślisz, że trafnie wybrałeś? - Tak.
Ciekawe, co będzie. Ktokolwiek pójdzie?
- Do Raju? - Też jestem ciekaw.
Wreszcie wybierzemy pierwszą parę, która pójdzie do Raju.
- Tą samą metodą, co wcześniej? - Tak.
panowie już wybrali panie, z którymi chcą pójść do Raju.
Kobiety będą kolejno podchodzić do ogniska
i wypowiadać imię chłopaka, z którym chcą pójść do Raju.
Jednak zarówno mężczyzna i kobieta
muszą wybrać się nawzajem,
aby to było możliwe.
Jeśli się nie wybiorą nawzajem, zostaną w Piekle, bez względu na ilość głosów.
To ważne, żeby uczucie było odwzajemniane.
- Tak. - Liczba głosów nie ma znaczenia.
Pytanie brzmi, czy to będą Se-jeong i Yoong-jae?
- Czy So-e and Yoong-jae? - Jestem ciekawa.
Wiele osób jest ciekawych.
Na dodatek Seo-eun zwróciła się wcześniej do Yoong-jae,
i być może wyraziła uczucie, mówiąc to wszystko.
Ale rozmowa Seo-eun i Yoong-jae była…
Była mało treściwa, prawda?
- Co? Nie zgadzam się. - Była treściwa?
Myślę, że Seo-eun na swój sposób wyraziła, co czuje do Yoong-jae.
- Myślę, że to wyraziła. - Tak, ale…
Seo-eun nie okazuje swojego uroku w oczywisty sposób
i nie flirtuje.
- Nie flirtuje. - Tak.
Uważa, że nie była
bezpośrednia i ciepła mówiąc o tym,
jak rozwija się jej uczucie do Yoong-jae.
- Myślę, że on to wie. - Serio?
Zgadnijmy.
- Chcę, żeby wybrał So-e. - Dobrze.
- Ale chyba wybrał Se-jeong. - Tak.
Myślę, że tym razem Yoong-jae wybierze Se-jeong.
A Dong-woo wybierze Seul-ki.
Co?
Nie Nadine?
Ale ciekawi mnie to, że powiedział,
że chce poznać Seul-ki.
Zatem jedna z tych dwóch.
Dong-woo na pewno wybierze Nadine.
- Tym razem Nadine? - Tak.
- Pośpieszmy się i zobaczmy. - Też jestem ciekawa.
- Pierwsze wybory pary do Raju. - Tak.
WYBÓR RAJSKIEJ PARY
Pierwsza wybiera Nadine.
- Nie smućmy się. - Na razie.
- Do zobaczenia. - Cześć.
- Bierzesz ze sobą pluszaka? - Nie, nie biorę.
LEE NADINE
Osobą, z którą chcę pójść do Raju jest…
- Dlaczego tak mnie to denerwuje? - Wiem.
Nie sądziłem, że będzie tak źle.
Osobą, z którą chcę pójść do Raju,
jest Dong-woo.
Czy wyjdzie Dong-woo?
- Tak. - Myślę, że tak.
Chce się nią zaopiekować.
Tak, wysyłali sobie sygnały.
Dong-woo, kierowałeś się sercem, dokonując wyboru?
- Tak. - Bez wahania?
Chyba bez.
Jest powód, dla którego ją wybrałeś?
To ktoś, z kim rozmawiałeś?
Rozmawiałem z nią.
Dong-woo
nie wybrał Nadine.
Nie wyszedł.
- Czy to zatem Seul-ki? - Wow.
- Mam ciarki. - Poważnie?
Czemu zatem tak miło ją traktował?
Mieli świetne rozmowy.
Niespodziewane.
Może chciał wybrać tę, która jemu się podoba, nie tę, której on się podoba.
Ale to jest Nadine.
Chyba podoba mu się Seul-ki.
Rozumiem.
- O rety. - Nie idzie to najlepiej.
Nadine nie uda się dzisiaj do Raju.
Proszę wrócić do swojego pokoju.
Nadine.
Kochanie.
Chodź tu.
O nie.
Jedzenie.
Nie wiem, jak mam gotować.
Obejrzyj się.
- Uśpiłyśmy ci dziecko. - Nadine.
Kazałyśmy mu być cicho, bo wyszłaś.
Ciekawe, z kim on tam pójdzie.
To zbyt…
- Okrutne. - To jest okrutne.
To okrutne.
Jest trudniej, niż przypuszczałam.
Poprosiłam Dong-woo,
żeby wypił ze mną wodę i porozmawiał.
Pierwszy raz w życiu zrobiłam coś podobnego.
Zaproszenie chłopaka do rozmowy
jest jak wyrażenie zainteresowania nim.
Więc myślałam, że mnie zaakceptuje.
Miałam gonitwę myśli.
P: CZUŁAŚ SIĘ ŹLE?
Nie powiedziałabym, że źle, ale…
Tak, czułam się źle.
Tak.
SHIN SEUL-KI
Osobą, z którą chciałabym pójść do raju,
jest Dong-woo.
Wiedziałem.
To Dong-woo.
- Myślę, że wyjdzie. - Tak.
Jeśli nie, to coś jest nie tak.
Musiałby nienawidzić Raju.
Właśnie.
Za bardzo lubi Piekło.
- Dobrze mu tu. - Nienawidzi Raju.
- Co? - Nie wychodzi?
- Wiedziałam. - To była Seul-ki.
Tym razem Seul-ki.
Wybrał tę, którą chce lepiej poznać.
Mówił, że ona go ciekawi.
Cześć.
Dzięki.
Chodźmy.
Idziemy do Raju?
Chodźmy.
Nie jest ciężka?
- Nie. Lżejsza od mojej. - Naprawdę?
- Tak. - Niewiele wzięłam.
- Masz wszystko? - Tak.
- Wzięłaś kostium kąpielowy? - Tak.
Teraz wyjdzie i wybierze Se-jeong.
- Dobrze. - Cześć.
- Do zobaczenia. - Cześć.
- Seul-ki po prostu odpłynęła. - Odpłynęła?
- Wiem. - Odpłynęła?
- Do widzenia. - Ojej.
Do widzenia.
Baw się dobrze.
Ciekawe, z kim popłynął.
Myślę, że wiem. I jednocześnie nie wiem.
- Jak myślisz, z kim? - Z Nadine.
Tak, zgadują, że z Nadine.
Chłopaki jeszcze nie wiedzą.
Jeśli Jong-woo wybrał Seul-ki…
Nie wiem. Wybrałem, kierując się sercem.
To zaboli, jeśli nie zostanę wybrany,
ale muszę spróbować.
PARK SE-JEONG
Osobą, z którą chcę pójść do Raju jest…
LEE SO-E
Osobą, z którą chcę pójść do Raju,
jest Yoong-jae.
Yoong-jae.
Chwila, co?
- To Seo-eun. - Seo-eun.
- Tak. - Serio?
Seo-eun.
CHOI SEO-EUN
Osobą, z którą chcę pójść do Raju,
jest Yoong-jae.
- Wiedziałem. - Chwila, która to już?
Trzecia.
- Trzecia. - Trzy go wybrały?
Yoong-jae.
Yoong-jae nie wywarł na mnie silnego wrażenia…
CHOI SEO-EUN
…bo mało ze sobą rozmawialiśmy.
Ale gdy poszliśmy po zimną wodę…
- Ale co to jest? - Przywiozłem lekturę.
Co to?
- To jakieś… - To tylko raport.
Miał ze sobą raport.
To była zaskakująca cecha charakteru,
więc zaciekawił mnie i chciałabym go lepiej poznać.
PARK SE-JEONG
Yoong-jae był najprzyjemniejszy i często ze mną rozmawiał.
- Pojedziesz? - Tak.
- Zastanowię się. - Dobrze.
Kiedy polecę? Kiedy mogę?
Zobaczmy.
- Powiedz. - Zobaczmy…
W bardzo uroczy sposób usiłował rozładować niezręczną atmosferę
i to mi się w nim spodobało.
LEE SO-E
Szczerze mówiąc, nie wahałam się, kogo wybrać.
Moim typem zawsze był ktoś dojrzały.
Gdy rozmawiałam z Yoong-jae, wydawał się dojrzały.
Przez to, jak mówił, i jak się zachowywał.
Sprawiał wrażenie dojrzałego.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Jak przyjemnie.
- W Raju musi być wesoło. - Ciekawe, co robią?
Pewnie się bawią.
To trudne.
Mam dużo przemyśleń.
Tak mi smutno.
Nie płacz.
- A jak emocje nie pozwolą zasnąć? - To możliwe.
Muszę zaryzykować.
Muszę się zbliżyć.
Byłam zainteresowana, ale to nie były poważne uczucia.
Zostałam dosłownie porzucona.
- Co? - Ktoś idzie.
Ktoś idzie.
- Chwila. - W taki sposób?
Był taki świetny.
Chcę porozmawiać z tym nowym.
Z jakiegoś powodu jestem podekscytowana…
A jeśli będzie zbyt zimna? Zmartwiłbym się.
Szczerze mówiąc, jestem rozdarta.
Napisy: Dariusz Makulski