‪(ชินซึลกิ)
‪(พัคเซจอง)
‪(ชเวจงอู)
‪(อีโซอี)
‪(โจยุงแจ)
‪(อีนาดีน)
‪(คิมฮันบิน)
‪(ชินดงอู)
‪(ชเวซออึน)
‪(Single's Inferno: ‪โอน้อยออก ใครโสดตกนรก)
‪ใช่คุณซออึนหรือเปล่า
‪คิดว่านะ
‪เดี๋ยวนะ
‪อาจไม่ใช่ก็ได้
‪หมายความว่าไง คุณซออึนนั่นแหละ
‪ไม่ใช่คุณซออึน
‪ดีใจที่ได้เจอนะคะ
‪คุณเลือกได้ฉลาดมาก
‪โชคดีไป
‪ขอบคุณค่ะ
‪- ใช่แล้ว ‪- ว้าว
‪เยี่ยม
‪ตกลงเขาเลือกคุณซออึน
‪- จากผู้หญิงสามคน ‪- ใช่
‪สุดยอดเลย
‪- สนุกดีนะ ‪- ว้าว
‪เราได้หนีไปแล้ว เราไปจากที่นี่ได้แล้ว
‪- ดีจังเลยนะ ‪- ว้าว
‪- คุณรู้ไหมว่าจะเป็นแบบนี้ ‪- ไม่เลย
‪- จริงเหรอ ‪- ผมมีอะไรในใจเยอะมาก
‪ค่ะ
‪ผม…
‪ผมเซอร์ไพรส์มากเลยตอนนี้
‪คุณได้คิดถึงผมไหมตอนที่เราคุยกัน
‪เมื่อไหร่เหรอ
‪ก่อนที่คุณกับผมคุยกัน
‪อืม
‪ทำไมคุณไม่ส่งสัญญาณให้ผมเลย
‪ฮะ ไม่ได้ส่งเหรอ
‪ใช่
‪ก่อนหน้านี้ยังไม่ชัดอีกเหรอ
‪ผมแอบรู้สึกว่าคุณอาจชอบผม
‪อ๋อ
‪แล้วคุณกังวลอะไรล่ะ
‪ผมกังวลว่า…
‪- ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้ทีหลังไหม ‪- ได้
‪เพราะว่าเรามี…
‪- เวลาเยอะวันนี้เหรอ ‪- เวลาเยอะให้สนุก
‪สนุกจัง
‪- สนุกมาก ‪- สนุกจริง
‪- สนุกมาก ‪- ฉันก็รู้สึกอย่างนั้น
‪เขากลับมาเหรอ
‪ไม่จริง
‪นึกว่าคุณจะถูกเลือกซะอีก
‪อะไรกัน
‪- เขาลืมอะไรหรือเปล่า ‪- นั่นสิ
‪- คุณลืมอะไรหรือเปล่า ‪- เปล่า
‪- ฮะ ‪- ฮะ
‪คุณไม่ได้ไปเหรอ
‪- ไม่ได้ไป ‪- ฮะ
‪ไม่จริง
‪- เรานึกว่าคุณจะได้ไป ‪- จริงเหรอ
‪- คุณไปเดตกันมานี่ ‪- คุณไปเดตกันมานี่
‪เซ็ง
‪(ชินซึลกิ)
‪- คุณชินซึลกิ ‪- คุณซึลกิ
‪เธอได้สองโหวต
‪คุณฮันบิน
‪คุณซออึนก็ได้สองโหวต
‪(ชเวซออึน)
‪ไม่รู้ใครได้ไปบ้าง
‪ออกไปข้างนอกไหม
‪ผมเศร้า
‪วิวสวยดี
‪หวัดดี
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪บ้าไปแล้ว
‪กระเป๋าของเรา
‪- เอากลับไปเก็บไหม ‪- ก็ควรเก็บนะ
‪- อีกแล้ว ‪- เอาของออกจากกระเป๋าอีกแล้ว
‪อยู่ๆ ก็มึนหัว
‪- เหมือนปวดหัว ‪- ไมเกรน
‪รู้สึกเหมือนโดนตีหัว
‪- ซับซ้อนจัง ‪- ฉันเป็นห่วงคืนนี้ที่เกาะนรกนะ
‪ในหมู่คนที่เหลืออยู่ ไม่มีใครเลือกกันเลย
‪- ไม่มีใครได้โหวตเลย ‪- ใช่
‪ฉัน…
‪- อยากรู้ว่าจะเป็นไงต่อ ‪- คุณเซจองกับคุณจงอูดูไม่โอเคเลย
‪- มันออกทางสีหน้าเลย ‪- ใช่
‪- จริง ‪- ใช่
‪- จากผู้ชายสี่คน ‪- ค่ะ
‪สองคนเลือกคุณซออึน ส่วนอีกสองคนเลือกคุณซึลกิ
‪คุณยุงแจเลือกคุณซออึน
‪- ตายจริง ‪- ใช่ไหม
‪- ตอนแรกฉันนึกว่าคุณยุงแจ… ‪- ค่ะ
‪จะไปกับคุณเซจอง
‪ฉันนึกว่าจะไปกับคุณโซอี
‪มันเป็นการตัดสินใจของเขา แต่ลองคิดดู
‪คุณโซอีหมายตาคุณยุงแจทั้งวัน
‪ใช่
‪แล้วก็มีคุณเซจองที่บอกอ้อมๆ ว่า ‪พวกเขาควรไปเที่ยวด้วยกัน
‪ใช่
‪- แต่สุดท้ายเขาเลือกคุณซออึน ‪- อืม
‪- หลังจากคุยกับเธอสั้นๆ ‪- อืม
‪ผมว่าเหลือเชื่อเลยนะ
‪ผมว่าคุณยุงแจคุยกับคุณซออึนน้อยที่สุดนะ
‪แต่ในช่วงสั้นๆ ที่ได้คุย
‪ผมรู้สึกว่าสองคนนี้คลิกกัน
‪สองคนนี้มีความเป็นธรรมชาติ
‪พวกเขาคล้ายกันตรงที่ ‪ไม่ค่อยเสริมเติมแต่งอะไรเลย
‪ผมเลยรู้สึกว่าสองคนนี้เข้ากันได้ ‪แล้วดูที่เกิดขึ้นสิ
‪- ส่วนคุณดงอูกับคุณนาดีนคุยกันเยอะมาก ‪- ใช่
‪แต่สุดท้ายเขาไปกับคุณซึลกิ
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪เฮลิคอปเตอร์
‪สุดยอดเลย
‪สุดยอดมาก
‪สนุกแน่
‪สนุกมากเลย
‪จากนั้น…
‪เฮลิคอปเตอร์บินไปแล้ว
‪- เฮลิคอปเตอร์บินไปแล้ว ‪- บาย
‪บาย
‪น่าเศร้ามาก
‪- บาย ‪- อย่าไป
‪อย่าไป
‪บินต่ำมาก
‪อยากให้เราเห็น
‪บินต่ำให้เราเห็น
‪ยั่วโมโหหรือเปล่านะ
‪อิจฉาจัง
‪ผมกำลังหั่นด้วยความโกรธ
‪เกาะสวรรค์คงจะสนุกมากเลย
‪คงจะอย่างนั้น
‪(เกาะสวรรค์)
‪(พาราไดซ์ซิตี้)
‪สุดยอด
‪ที่นี่ดีมากเลย
‪กว้างมาก ที่นี่ใหญ่มาก
‪กว้างจนตาผมกวาดไม่ทั่วเลย
‪- ใช่ ‪- ที่นี่ใหญ่มาก
‪กว้างมากเลย
‪(ห้องนั่งเล่น)
‪เพดานสูงมาก
‪ถ้าให้ทุกคนที่เกาะนรกมาอยู่นี่ก็จะยังมีที่พอ
‪มีสระว่ายน้ำด้วย
‪- เป็นเกาะสวรรค์จริงๆ ด้วย ‪- ใช่
‪(สระว่ายน้ำ)
‪ดีมากเลย
‪สระว่ายน้ำใหญ่มาก
‪- สุดยอด ‪- ใหญ่มาก
‪ใช่
‪ซึลกิ มานี่สิ
‪มาดูนี่
‪นี่ห้องนอน
‪(ห้องนอน 1)
‪ห้องนอนกว้างมาก
‪มีตรงนี้อีกห้อง
‪ติดสระว่ายน้ำ
‪ดีจังเลย
‪(ห้องนอน 2)
‪คุณนอนห้องนี้ไหม
‪ฉันเลือกห้องนี้
‪- ห้องนี้เหรอ ‪- ใช่ ฉันขอห้องนี้นะ
‪(ห้องน้ำ)
‪ห้องน้ำใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ
‪(ห้องซาวน่า)
‪ตรงนี้
‪ตรงนี้มีห้องซาวน่าด้วย
‪แล้วก็ห้องแต่งหน้า
‪สวรรค์จริงๆ
‪สวรรค์ของจริงเลย
‪- เรา… ‪- แปะมืออีกรอบ
‪อีกรอบ
‪- ฉันพูดได้แค่ "ว้าว" ‪- จริงๆ นะ นี่ที่น่าทึ่งมาก
‪ไม่ไหวแล้ว
‪ไปว่ายน้ำกันเถอะ
‪- คุณหิวไหม ‪- หิว
‪- กินกันก่อนแล้วค่อยคิด ‪- โอเค กินก่อน
‪ฉันหิวมากเลย
‪อันนี้ดูดี
‪ฉันชอบสลัด
‪- อ้อ ‪- มีปลาด้วย
‪มีปลาอย่างอื่นด้วย
‪สั่งมาให้หมดเลย
‪- โอเค ‪- ดี
‪คุณอยากกินอะไร
‪จริงๆ แล้วฉันชอบทุกอย่างเลย
‪ฉันอยากได้แค่โปรตีน เนื้อสัตว์
‪- ปลากับเนื้อสัตว์ ‪- โอเค
‪แค่นี้แหละที่ฉันต้องการ
‪ฉันว่าสั่งเครื่องดื่มมาด้วยน่าจะดี
‪เราดื่มด้วยเหรอ
‪แอลกอฮอล์…
‪ฉันดื่มแอลกอฮอล์ไม่เก่ง
‪จริงเหรอ
‪อ้อ
‪จริงเหรอ
‪งั้นก็…
‪ถ้างั้น
‪ตกใจอะไรขนาดนั้น
‪ฉันนึกว่าอย่างน้อยเราจะดื่มกันสักแก้ว
‪เหรอ โอเค งั้นฉันดื่มแก้วหนึ่งก็ได้
‪อะไรที่ดื่มได้ง่ายที่สุด
‪- แชมเปญไหม ‪- ก็ได้นะ
‪เหมือนจะมีทุกอย่างเลย
‪เขาดูสับสนนะ
‪เรื่องนี้สำคัญนะ
‪เรื่องดื่มไม่ดื่มนี่ก็สำคัญ
‪- ใช่ ฉันก็ว่าสำคัญ ‪- สำคัญ
‪สองคนนี้เห็นต่างกัน
‪(เกาะสวรรค์ - ซออึนและยุงแจ)
‪น้ำอุ่นจัง
‪ดีมากเลย
‪ท่าพิเศษของผม
‪อะไรเนี่ย
‪คุณว่ายน้ำเก่งนะ
‪ดื่มให้เกาะสวรรค์
‪- ที่นี่คือสวรรค์ ‪- ใช่แล้ว
‪ตายแล้ว
‪- ฉันตื้นตัน ‪- ดีมากเลย
‪เราเลือกเมนูมาถูกแล้ว
‪วันนี้คุณทำได้ดีมากค่ะ
‪- ฉันดีใจที่… ‪- อืม
‪เราได้มาเกาะสวรรค์ด้วยกัน
‪ดื่ม ยินดีที่ได้รู้จัก
‪ดีใช่ไหม
‪กินให้อร่อยนะ
‪มากินอันนี้ก่อนไหม
‪- ได้เลย ‪- เอานะ
‪ค่ะ
‪มากินกันเลย
‪- ไม่ต้องรีบ ‪- ไม่ต้องรีบ
‪คุณชอบพาสต้าแบบไหนที่สุด
‪ถ้าต้องเลือกระหว่างซอสมะเขือเทศกับซอสครีม
‪ผมเลือกซอสครีม
‪- แต่ซอสมะเขือเทศก็ชอบ ‪- เหรอ
‪- อ้อ ‪- ครับ
‪ขอบคุณ
‪คุณล่ะชอบแบบไหน
‪ฉันชอบพาสต้าซอสมะเขือเทศมากกว่านิดนึง
‪- ซอสมะเขือเทศเหรอ ‪- ค่ะ
‪- นิดนึง ‪- อ้อ
‪อร่อยจัง
‪ตอนนี้ผมชักชอบแบบซอสมะเขือเทศแล้วสิ
‪ใช่ไหม แบบซอสมะเขือเทศอร่อยนะ
‪เดี๋ยวนะ
‪คุณไม่เคยพูดวิจารณ์ในทางลบเลยนะ
‪เหมือนคุณพูดแต่เรื่องดีๆ ตลอดเลย
‪ผมว่าคุณก็เป็นแบบนั้นนะ
‪- มีส่วน ‪- เหรอ
‪ผมพยายามจะคิดบวก
‪อ้อ
‪แต่รู้สึกว่าคุณจะเป็นคนร่าเริงนะ
‪ก็…
‪- ปกติฉันก็ร่าเริง ‪- ใช่ไหม
‪- อืม ‪- นี่แหละที่ผมรู้สึก
‪ตอนที่เราคุยกันครั้งแรก คุณดูร่าเริงมาก
‪- จำครั้งแรกที่เราคุยกันได้ไหม ‪- ครั้งแรกที่เราคุยกันเหรอ
‪เดี๋ยวนะ หัวไชเท้า…
‪- ตอนนั้นเป็นตอนที่เราคุยกันครั้งแรก ‪- ใช่ เริ่มจากหัวไชเท้า
‪- ใช่ไหม ‪- ใช่
‪เรากำลังปอกหัวไชเท้ากัน
‪ทำไมรูเยอะขนาดนี้ล่ะ
‪นั่นสิ
‪แต่เราคุยกันนานขึ้นก่อนจะมาที่นี่
‪- จริงเหรอ ‪- อืม
‪ดูเหมือนคุณตกที่นั่งลำบากนะ
‪ใช่ ผมตกที่นั่งลำบาก
‪คุณกังวลเรื่องนั้นไหม
‪แต่มันก็ไม่ใช่ว่ากังวลแล้ว ‪ฉันจะไปเปลี่ยนความรู้สึกของเขาได้
‪คุณฉลาดมาก
‪- จริงเหรอ ‪- อืม
‪- ใช่ ตอนที่คุยกันตอนนั้น ‪- ใช่
‪ตอนนั้นเปลี่ยนทุกอย่างไปเลย
‪- ใส่เสื้อคู่กันด้วย ‪- ใช่
‪แล้วนี่…
‪ที่คุณเลือกผมเพราะคุณอยากรู้เรื่องผมหรือเปล่า
‪ผมขอพูดก่อน
‪ผมอยากรู้เรื่องคุณมาก
‪ปกติผมชอบคนที่ร่าเริงมาก
‪ผมคิดว่าคุณเป็นคนที่ร่าเริงมาก
‪แต่ไม่รู้ว่าคุณเป็นแบบนี้กับทุกคนไหม
‪ผมเลยไม่ค่อยมั่นใจ
‪ว่าคุณสนใจผมไหม
‪แต่ผมไม่รู้เลย
‪ผมไม่รู้ว่าผมควรเลือกคุณไหม ‪หรือทำแบบนั้นโอเคไหม
‪- นี่คือที่ผมคิดนะ ‪- อ้อ
‪ผมคิดตอนที่อยู่ในที่พัก แล้วผมก็ออกมา
‪ผมออกมา
‪เพราะผมอยากคุยกับคุณ
‪- อืม ‪- ถ้าคุณบังเอิญออกมาข้างนอก
‪- จริงเหรอ ‪- ผมอยากคุยกับคุณ
‪- เพราะแบบนี้แหละ ‪- อ๋อ
‪- ตายจริง ‪- แต่คุณก็บังเอิญอยู่ตรงนั้นพอดี
‪มันเลย…
‪รู้สึก…
‪พูดว่าไงดี รู้สึกมีความกล้า
‪จริงเหรอ
‪ฉันก็นึกว่าฉันเป็นคนเริ่มชวนคุณคุย
‪เหรอ ผมว่าผมเริ่มนะ
‪- ไม่ใช่เหรอ ‪- เราต่างก็บอกว่าตัวเองเริ่ม
‪- งั้นหรอกเหรอ ‪- อืม
‪เรา…
‪บอกมาตามตรง คุณตั้งใจใส่เสื้อฟ้าหรือเปล่า
‪เสื้อฟ้า
‪ถึงคุณจะไม่ได้ตั้งใจใส่มา
‪- คุณก็เลือกได้ดี ‪- จริง
‪- สองคนนี้คลิกกันนะ ‪- จริง
‪ไม่ทันไรคุณยุงแจก็…
‪- สนใจ ‪- เขามีใจให้แล้ว
‪แต่คุณยุงแจมีเสน่ห์ตรงที่
‪ทีแรกฉันคิดว่าเขาจะเป็นคนนิ่งๆ ไม่ค่อยพูด
‪แต่พอเขาพูดถึงความรู้สึกตัวเอง
‪เขาพูดแบบเปิดเผยตรงไปตรงมา
‪ที่เขาตรงไปตรงมาก็ดีนะ
‪- แต่เขายังขี้อายอยู่ ‪- ใช่ เขาขี้อาย
‪แต่เขาไม่พยายามปิดบังอะไรเลย เขาพูดตรงๆ
‪เขามีเสน่ห์
‪เราควรคุยกันแบบเป็นกันเองนะ
‪เป็นกันเองเหรอ
‪- ดีไหม ‪- อืม
‪- โอเค ‪- ดี
‪- ควรพูดแบบเป็นกันเองไหม ‪- ควรนะ ก่อนที่เราจะเผยอายุ
‪- จริง ฉันก็คิดงั้น ‪- ใช่ไหม
‪ดี
‪เธออายุเท่าไหร่
‪- มาทายกันไหม ‪- ได้
‪อายุ
‪ห่างกันสักสี่ปีจะดีมาก
‪เรามานับสามพูดพร้อมกันไหม
‪- ได้ ‪- หนึ่ง สอง สาม
‪- ยี่สิบเจ็ด ‪- ยี่สิบแปด
‪- ทายถูกไหม ‪- ถูก
‪- เธอทายผิด ‪- ฮะ
‪เดี๋ยวนะ 29
‪- ไม่ใช่ ‪- งั้นก็ 31
‪ฉันอายุ 32
‪- จริงเหรอ ‪- อืม
‪เดี๋ยว
‪- เขาแก่กว่าสี่ปี ‪- ห่างกันเท่าไหร่นะ
‪เกิดปี 1995 กับ 1991
‪ฮะ
‪- ทำไมคิดว่าฉันเด็กขนาดนั้นล่ะ ‪- ไม่นะ พี่หน้าเด็กมากเลย
‪- เหรอ ‪- อืม
‪คิดว่าฉันทำอาชีพอะไร
‪- มาต่างคนต่างบอกใบ้กันไหม ‪- ได้
‪มันอยู่ในห้องนี้
‪- ไฟ ‪- ไม่ใช่
‪ฮะ
‪- ศิลปะ ‪- อืม
‪วาดรูปเหรอ
‪ฉันเรียนจบจากสถาบันแพรตต์ที่นิวยอร์ก
‪เอกวิจิตรศิลป์ สาขาจิตรกรรม
‪ตอนนี้ฉันทำงานเป็นจิตรกรอยู่ที่เกาหลี
‪เจ๋งมากเลย
‪เป็นจิตรกรเหรอเนี่ย
‪ปกติแล้วฉันจะสร้างผลงานศิลปะนามธรรม
‪ฉันชอบวาดรูปง่ายๆ ที่ประณีตบรรจง
‪ที่สร้างแรงบันดาลใจให้เกิดจินตนาการ
‪(ชเวซออึน - อายุ 28 จิตรกร)
‪- นึกไม่ถึงเลย ‪- ใช่
‪- เป็นงานที่ฉันไม่ได้นึกถึงด้วยซ้ำ ‪- จิตรกรนี่เจ๋งมากเลย
‪เจ๋งมากเลย
‪- เจ๋งสุดๆ เลย ‪- ไม่หรอก
‪บอกใบ้ฉันบ้าง
‪- ได้ ‪- แล้วบอกฉันมา
‪ฉันใส่สูทบ่อยมาก
‪- สูทเหรอ ‪- อืม เพราะงั้น…
‪เดี๋ยวนะ ทำงานที่บริษัทหลักทรัพย์เหรอ
‪ใช่แล้ว
‪- ฉันเดาเก่งมากเลยใช่ไหม ‪- ใช่
‪ปัจจุบันผมทำงานอยู่ที่บริษัทหลักทรัพย์ที่ยออึยโด
‪- ยออึยโดเหรอ ‪- ยออึยโด
‪เดี๋ยวนะ คนหน้าตาดีอย่างเขา ‪ทำงานที่บริษัทหลักทรัพย์ที่ยออึยโดเหรอ
‪ผมจบจากมหาวิทยาลัยฮันยาง ‪สาขาวิชาการจัดการการเงิน
‪และได้รับว่าจ้างทำงานกับบริษัทหลักทรัพย์
‪ผมมีหน้าที่วิเคราะห์ทรัพย์สิน
‪และสร้างกองทุนรวมหุ้นนอกตลาดพิเศษ
‪หรือการลงทุนพิเศษที่สถาบันจะมาลงทุนได้
‪(โจยุงแจ - อายุ 32 บริษัทหลักทรัพย์)
‪เข้ากับเขาดีนะ
‪เข้ากับเขามาก
‪สนุกจัง มีแค่เราที่รู้เรื่องนี้
‪- นั่นสิ ‪- บริษัทหลักทรัพย์…
‪แก้วเรา…
‪- เรายังไม่ค่อยได้กินเลยนะ ‪- โทษที
‪บริการตัวเองนะ
‪ฉันว่าฉันพูดเยอะไปแล้ว
‪ไม่หรอก ฉันก็สนุกมาก
‪ยังไม่ได้กินเยอะ แต่รู้สึกอิ่มแล้ว
‪- ใช่ไหม ‪- ใช่
‪ไม่ใช่ว่าบังคับตัวเองไม่ให้หิวนะ
‪รู้สึกว่าไม่กินก็ไม่เป็นไร
‪- ใช่ เราควรกินนะ ‪- ถ้าเรากินก็ดี แต่ถ้าไม่…
‪สนุกดีนะ
‪สนุกมาก
‪- อืม ‪- อืม
‪ได้รู้อะไรเพิ่มเยอะเลย
‪ได้รู้เยอะมากจริงๆ
‪- เดตครั้งนี้ราบรื่นดีมาก ‪- ใช่
‪ราบรื่นมาก
‪- ดูเหมาะสมกันมากเลยนะ ‪- เหมาะสมกัน
‪ผมว่าคุณยุงแจไม่ทันรู้ตัวว่าเขาดื่มไปเรื่อยๆ
‪สองคนนี้สบายใจที่ได้ดื่มด้วยกัน
‪(เกาะสวรรค์ - ซึลกิและดงอู)
‪โอ้โฮ
‪ดูดีมากเลย
‪- อาหารน่ากินมาก ‪- ใช่
‪มื้อใหญ่เลย
‪กินให้อร่อยนะ
‪อยากกินสลัดก่อนใช่ไหม
‪ขอบคุณ
‪ฉันตัดให้
‪- อร่อยมากเลย ‪- ใช่ อร่อยมาก
‪ฉันว่านี่เป็นอาหารที่อร่อยที่สุดแล้วที่ได้กินปีนี้
‪- ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- ยินดีที่ได้รู้จัก ดื่ม
‪ปกติเธอกินเยอะไหม
‪ฉันชอบอาหารเกาหลีมาก ‪อาหารเกาหลีทุกประเภท
‪ฉันต้องเรียกว่ายังไงดีนะ
‪- แล้วนายล่ะ ‪- คุณดงอูไหม
‪- คุณดงอู ‪- หรือดงอูเฉยๆ
‪แล้วคุณล่ะ ดงอู
‪เนื้อสัตว์เป็นของโปรดฉัน
‪ปกติเธอกินอะไร
‪ปกติฉันกิน…
‪ฉันแค่สงสัย
‪ฉันกิน…
‪- อยู่กับพ่อแม่หรือเปล่า ‪- ใช่
‪ฉันอยู่กับพ่อแม่
‪แต่ฉันยังเป็นนักศึกษา ‪ตอนนี้ฉันเลยพักอยู่แถวมหาลัย
‪เราเข้าเรื่องนี้กันแล้วเหรอ
‪เอางี้ดีไหม
‪ทายมาว่าฉันเรียนเอกอะไร
‪เอ่อ…
‪การละครและภาพยนตร์
‪การละครและภาพยนตร์เหรอ
‪- ใช่ไหม ‪- ไม่ใช่
‪ไม่ใช่เอกการละครและภาพยนตร์หรอกเหรอ
‪ฉันเรียนเอกเปียโนที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
‪ฉันเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย
‪ปัจจุบันฉันเรียนอยู่ปีสี่ที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
‪ฉันเรียนเอกเปียโน
‪- เปียโนเหรอ ‪- เอกเปียโนที่เอสเอ็นยูเหรอ
‪คงเป็นนางฟ้าที่นั่นแน่ๆ
‪- แค่นางฟ้ายังไม่พอหรอก ‪- เขาเกือบเหมือน…
‪ฉันเริ่มเล่นเปียโนตอนอายุสิบขวบ
‪ฉันมีความสัมพันธ์ที่ทั้งรักทั้งเกลียดกับเปียโน
‪มันไม่ได้มีแค่ทำนองเดียว ‪ฉันเลยเล่นได้หลายแบบ
‪มันดึงดูดฉัน ฉันเลยเริ่มเรียนเปียโน
‪(ชินซึลกิ - เอกเปียโน ‪มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล)
‪สุดยอด
‪(สาขาเพลงบรรเลง)
‪- นึกไม่ถึงจริงๆ ‪- นั่นสิ
‪- นี่ก็นึกไม่ถึงเลย ‪- คุณซึลกิก็…
‪ตอนนี้ปิดเทอมเหรอ
‪เปล่า จริงๆ ตอนนี้ช่วงสอบ
‪- อ้าวเหรอ ‪- ใช่ไหม
‪- แย่เลยสิแบบนี้ ‪- แย่เลย
‪แต่เอาจริงๆ มานี่ดีกว่าสอบอีกนะ
‪ขอบใจนะ เธอหมายความว่า ‪เพราะอยู่กับฉันใช่ไหม
‪แน่นอน
‪- รู้สึก… ‪- ใช่
‪รู้สึกทำตัวไม่ถูก
‪ฉันพอจะรู้อายุเธอแล้ว
‪ฉันอายุ 25
‪- อายุ 25 เหรอ ‪- อืม
‪ทายซิฉันอายุเท่าไหร่
‪ใช่ 31 ไหม
‪- คิดว่า 31 เหรอ ‪- อืม
‪ฉันอายุ 32
‪อ๋อ
‪พี่ทำอาชีพอะไร
‪- อยากรู้เรื่องนั้นที่สุดเลยเหรอ ‪- ฉันอยากรู้มานานแล้ว
‪จำได้ไหมที่คุณฮันบินบอกว่าพี่เหมือนทหาร
‪- อืม ‪- มันก็เหมาะกับพี่จริงๆ
‪- ไม่ใช่ ‪- ไม่ใช่เหรอ
‪งั้นอะไรล่ะ พี่ทำงานอะไร
‪ผมเป็น…
‪หมอครับ
‪ฮะ
‪โอ้โฮ
‪เดี๋ยวนะ นี่…
‪หมอครับ
‪ด้านไหนเหรอ
‪ศัลยกรรมตกแต่ง
‪สุดยอดเลย
‪ผมเป็นหมอครับ
‪ผมจบจากมหาวิทยาลัยยอนเซ คณะแพทยศาสตร์
‪สาขาศัลยกรรมตกแต่ง
‪มหาวิทยาลัยยอนเซเหรอ
‪นึกไม่ถึงเลย
‪- ศัลยกรรมตกแต่งเหรอ ‪- คณะแพทย์
‪ขนลุกเลย
‪ผมคิดว่าผมได้รับอิทธิพลจากพ่อผม ‪ที่ก็เป็นหมอเหมือนกัน
‪ผมเห็นพ่อผมสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อชีวิตผู้อื่น
‪ผ่านการใช้เทคโนโลยีและความรู้ทางการแพทย์
‪ตรงนี้เลยจุดประกายให้ผมเรียนแพทย์
‪(ชินดงอู - อายุ 32 ‪ผู้เชี่ยวชาญศัลยกรรมตกแต่ง)
‪เขาเจ๋งมากเลย
‪หมอแบบเขามีอยู่จริงด้วยเหรอ
‪อะไรกัน เขาดีเกินกว่าจะเป็นความจริง
‪ใช่ เขามีอยู่จริงได้ไงกัน
‪รายการนี้สุดยอดมากเลย
‪นึกไม่ถึงเลยจริงๆ
‪- ฉันมีคำถามจะถามเธอเยอะมาก ‪- จริงเหรอ
‪ใช่
‪ทำไมถึงเลือกฉัน
‪พี่บอกมาก่อนสิ
‪ฉันก่อนเหรอ
‪ตอนที่ฉันเดินเข้ามาครั้งแรกแล้วนั่งลง ‪เธอนั่งอยู่ข้างฉัน
‪- ใช่ ‪- แล้วก็
‪เรามีนามสกุลเดียวกันและเราก็ได้คุยกันสั้นๆ
‪ผมชื่อชินดงอู
‪ฉันชื่อชินซึลกิ
‪ตระกูลพยองซานชินรุ่นที่ 35
‪- เหรอคะ ‪- คุณล่ะ
‪ฉันไม่แน่ใจ
‪อยากรู้ว่าตระกูลเดียวกันหรือเปล่า
‪หลังจากนั้นฉันก็ไม่ค่อยได้เห็นเธอ
‪แล้วเธอก็กางร่มออกมาข้างนอก
‪- อ้อ ‪- ตอนที่ใส่ชุดสีแดง
‪คุณเหมือนกุ้งที่หลงไปอยู่กลางปลาวาฬสู้กันเลย
‪ถ้าใส่ชุดแดงนี่จะยิ่งดูเหมือนกุ้ง
‪- ใจร้ายจัง ‪- คุณสู้เต็มที่แล้ว
‪ดูเหมือนเธอเป็นคนที่
‪บริสุทธิ์ไร้เดียงสา
‪งั้นเหรอ
‪ก็นั่นแหละ
‪- พี่พูดถูกนะเรื่องนั้น ‪- ถูกเหรอ
‪และก็เพราะว่าเธอน่ารัก
‪- ขอบคุณ ‪- รู้ไหมว่าตัวเองน่ารัก
‪- ก็แอบรู้นะ ‪- แอบเหรอ
‪อะไร
‪อืม
‪จำตอนนั้นได้ไหมที่เราไปขนน้ำด้วยกัน
‪จำได้
‪ตอนแรกฉันนึกว่าพี่นิ่งๆ แต่พี่ตลกกว่าที่คิด
‪ไม่ได้หนักขนาดนั้นนะ
‪- งั้นเราก็กลับแบบนี้ได้เลย ‪- แบบนี้
‪ไม่เอา ไม่ไหวแล้ว
‪ฉันเลยอยากรู้จักพี่มากขึ้น
‪เธอได้คิดไหมว่ามีโอกาส ‪ที่จะไม่ถูกเลือกมาวันนี้
‪ฉันไม่แน่ใจว่าควรคาดหวังอะไร
‪หมายความว่า
‪ไม่แน่ใจว่ารู้สึกยังไง ‪หรือไม่แน่ใจว่าฉันเป็นคนแบบไหน
‪ทั้งสองอย่างเลย
‪จริงๆ เราเพิ่งมาอยู่นี่ได้ไม่นาน
‪ฉันเลยยังไม่แน่ใจว่าฉันรู้สึกยังไง
‪แต่ตอนแรก ฉันอยากรู้เรื่องพี่มาก
‪ถ้าเป็นเรื่องรูปร่างหน้าตา ส่วนไหนดึงดูดเธอ
‪จริงๆ รูปร่างหน้าตาไม่ได้สำคัญกับฉันมาก
‪แต่ถึงงั้นก็เถอะ คนเราต้องการเวลา ‪ที่จะได้รู้จักกันในระดับที่ลึกซึ้งกว่านี้
‪จริง เพราะแบบนี้ฉันถึง…
‪ต้องการเวลา
‪ต้องการเวลานานแค่ไหน
‪ไม่รู้สิ
‪เธอชอบแสดงออกไหมตอนออกเดต
‪- ฉันเหรอ ‪- อืม
‪ปกติจะ…
‪บอกอีกฝ่ายก่อนไหมว่าเธอชอบเขา
‪ก็มักจะเป็นงั้นนะ
‪- บอกเหรอ ‪- ใช่
‪บอกก่อนแบบตรงๆ เลยเหรอ
‪- ใช่ ฉันว่าฉันเป็นงั้นนะ ‪- อ๋อ
‪ตอนนี้ไม่รู้สึกแบบนั้นเลย
‪หรือฉันควรพยายามกว่านี้
‪อยากทำอย่างอื่นไหม
‪เดี๋ยวนะ ตอนนี้เธอมีแรงว่ายน้ำไหม
‪ไปได้นะถ้าพี่จะไป
‪แค่เล่นน้ำนิดหน่อยน่ะได้
‪- งั้นก็ยังไม่ต้องว่ายน้ำ ‪- โอเค
‪ออกไปสูดอากาศข้างนอกดีกว่า
‪ได้นะ หลังจากเปลี่ยนชุด
‪- ไปเปลี่ยนชุดแล้วมาเจอกันที่นี่ ‪- โอเค
‪- ข้างนอกอากาศเย็นจัง ‪- อืม
‪อากาศดีมากเลย
‪- ใช่ ดีมาก ‪- เย็นสบายมาก
‪คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‪มันก็ไม่ใช่ว่าสุดท้ายเราจะได้มาเกาะสวรรค์
‪- ด้วยกันทุกครั้ง ‪- ใช่
‪คิดว่าความรู้สึกเธอจะเปลี่ยนไปไหม
‪ไม่รู้สิ
‪วันนี้…
‪เป็นความลับ ฉันบอกไม่ได้
‪ขอโทษนะ กำลังให้การในศาลอยู่เหรอ
‪พูดแต่ว่าไม่รู้ๆ
‪ก็ฉันไม่รู้นี่ ไม่รู้สิ
‪ฉันว่าเขาจะรู้สึกผิดหวังนะ ‪ถ้าคุณซึลกิเอาแต่พูดแบบนี้
‪คุณซึลกิดูเป็นฝ่ายรับอย่างเดียว
‪- อืม ‪- ใช่
‪เพราะก่อนหน้านี้คุณซึลกิบอกว่า
‪จะแสดงออกถ้าอยู่กับคนที่ชอบ
‪- แต่ก็ยังเอาแต่บอกว่าไม่รู้ ‪- จริง
‪แต่ก่อนหน้านี้คุณซึลกิก็บอกว่า
‪เป็นคนประเภทที่ต้องการเวลา
‪อาจกำลังใช้เวลาทำความรู้จักเขาอยู่ก็ได้
‪ก็ฉันไม่รู้นี่ ไม่รู้สิ
‪อยู่ๆ ก็ทำตัวน่ารักเฉย
‪ตอนแรกระดับความน่ารักอยู่ที่ 50 ‪ตอนนี้อยู่ที่ 100 แล้ว
‪เหรอ ฉันไม่ใช่คนน่ารักอะไรหรอก
‪- แต่… ‪- อืม
‪- ไม่รู้สิ ฉันมีความรู้สึกดีๆ ให้เธอมากเลย ‪- อืม
‪และอยากดูแลเธอดีๆ
‪ขอบคุณนะ
‪หวังว่าฉันจะได้มาที่นี่กับเธออีก
‪จะไม่พูดว่า "ไม่รู้" ใช่ไหม
‪คนที่เธอเคยคบด้วย อายุเยอะสุดเท่าไหร่
‪ฉันเคย…
‪คบมาแค่คนเดียวเอง
‪- อ้อ ‪- อืม
‪มันยากไหมที่จะเปิดใจรับคนอื่นเข้าไป
‪ไม่นะ ก็แค่ฉันเรียนมานานมาก
‪ฉันเลยไม่มีโอกาสได้เจอคนเท่าไหร่
‪แน่ใจเหรอว่าไม่ได้ผลักไสพวกเขาออกไป
‪- ไม่นะ ‪- ว่ากันว่า
‪ความรักผลิบานแม้แต่ท่ามกลางสงคราม
‪- ฉันแยกเรื่องงานกับเรื่องความรักออกจากกัน ‪- อ้อ
‪รักก็ส่วนรัก งานก็ส่วนงาน
‪- งั้นเหรอ ‪- สำหรับฉันมันแยกออกจากกันเด็ดขาด
‪- โอเค ‪- ไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหน
‪ฉันไม่เคยให้งานมาขวางการคบใครสักคน
‪- คืนนี้สุดยอดเลย ‪- อืม
‪- ไม่อยากกลับไปเลย ‪- เหมือนกัน เราอยู่นี่ต่อไม่ได้เหรอ
‪ทำไมไม่อยากกลับไปล่ะ
‪เพราะโดนสั่งให้ทำนั่นนี่ใช่ไหม
‪ไม่อยากให้ถามอะไรแบบนี้เลย
‪ก็ได้ๆ ขอโทษที
‪- เรื่องนี้เรารู้กันสองคน ‪- อืม
‪ไม่ แต่มัน…
‪- โอเค ‪- ฉันรู้สึกกดดัน
‪โอเค
‪เอิ่ม
‪แรงนะนั่น
‪"ไม่อยากให้ถามอะไรแบบนี้เลย"
‪คุณซึลกิเป็นคนที่ประเภทที่ต้องการเวลา
‪ถึงคุณซึลกิจะสนใจ
‪ถ้าคุณดงอูถามคำถามเรื่อยๆ
‪เพื่อแสดงออกให้คุณซึลกิยอมรับ
‪ฉันว่าคุณซึลกิอาจรู้สึกกดดัน
‪และค่อยๆ ผลักเขาออกไป
‪สองคนนี้ความเร็วไม่เท่ากัน
‪ใช่แล้ว เป็นอย่างนั้นเลย
‪ดูไม่ค่อยคลิกกันเท่าไหร่ด้วย
‪ตอนที่คุณดงอูถาม "ดื่มไหม" ‪คุณซึลกิตอบ "ไม่ดื่ม"
‪"ว่ายน้ำไหม" "ไม่ว่าย"
‪เทียบกับตอนแรก บรรยากาศมัน…
‪- ต่างกันนะ ‪- ต่างกัน
‪ถ้าความรู้สึกที่แต่ละฝ่ายมีให้กัน ‪เริ่มที่ 50 เหมือนกัน
‪รู้สึกว่าคุณซึลกิจะอยู่ที่ระดับเดิมหรือไม่ก็ลดลง
‪- เห็นด้วย ‪- แต่คุณดงอูอยู่ๆ ก็พุ่งขึ้นไปเลย
‪ขึ้นไปสูงมากจริงๆ
‪ฉันรู้สึกว่าคุณดงอูเริ่มเมานะ ‪เลยแสดงความสนใจมากขึ้น
‪เป็นไปได้
‪- ก็อาจจะ ‪- จริง
‪คิดว่าปกติเขาไม่รุกหนักขนาดนี้นะ
‪ใช่ เขาอาจทำตัวแบบนี้เพราะเขาดื่ม
‪(เกาะสวรรค์ - ซออึนและยุงแจ)
‪- ฉันนอนตรงนี้ไหม ‪- ไม่
‪แบบนั้นฉันจะไม่สบายใจกว่า
‪ดีจังเลย
‪ดีมากเลย
‪เดี๋ยว มานี่แป๊บสิ
‪มาลองนอนตรงนี้ดู
‪รู้สึกคนละอย่างกันเลย
‪มาลองดูสิ
‪ขนที่ใช้คนละแบบกันเลย
‪ต่างกันมาก
‪- ดีมากใช่ไหมล่ะ ‪- ว้าว
‪สวรรค์ชัดๆ
‪- ราตรีสวัสดิ์ ‪- จะนอนตรงนั้นเหรอ
‪ไม่เอา มานอนนี่
‪ที่นี่ดีจังเลย
‪อืม
‪ซออึน ขอบคุณนะ
‪- ฉันต่างหากควรขอบคุณ ‪- ฮะ
‪- ฉันควรขอบคุณ ‪- ไม่ ฉันต่างหาก เพราะเธอแท้ๆ
‪เพราะพี่นั่นแหละ
‪จริงๆ
‪เราจะยังกลับมาที่นี่ได้อีกใช่ไหม
‪หวังว่านะ
‪วันนี้เป็นไงบ้าง
‪- วันนี้เหรอ ‪- อืม
‪ฉันจะไม่มีวันลืมเลย
‪จริงๆ นะ
‪ฉันว่าจังหวะเวลาทุกอย่างเหมาะเจาะ
‪อืม
‪นี่แหละที่ทำให้วันนี้ดีมากเลย
‪ฉันชอบมากที่ได้คุยกับพี่วันนี้
‪- ฉันก็ด้วย ‪- ฉันอยากรู้มาก
‪ฉันคิด "ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร"
‪"เขาเป็นอะไร ทำอาชีพอะไร"
‪จริงเหรอ
‪ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ
‪แต่ฉันว่าเรากินอาหารได้ไม่เยอะเลย
‪ฉันไม่ได้ทันสังเกตจนตอนท้าย ‪แต่แปลกใจที่เรากินได้ไม่เยอะ
‪- ยังมีอาหารเช้าพรุ่งนี้ ‪- ก็จริงนะ
‪เลือกเลยว่าจะสั่งอะไร
‪ดีมากเลย สบายมาก
‪นอนกันเถอะ
‪เธอดูมีความสุขมากเลย
‪ฉันชอบมากนี่
‪นี่ก็ดีเหมือนกัน
‪ดีมาก
‪นอนเถอะ
‪จริงๆ นะ วันนี้ดีมาก
‪ไม่ใช่แค่เพราะเรามาที่นี่
‪แต่เพราะเราได้คุยกันเยอะมาก
‪มันดีมากเลย
‪- มันสนุกเพราะเรามาที่นี่ด้วยกัน ‪- ใช่
‪นอนซะนะ
‪ราตรีสวัสดิ์
‪ตลกดีที่เราคุยข้างๆ กัน
‪ใช่ไหม
‪คุยกันอีกแป๊บนึงได้ไหม
‪- ฮะ ‪- สักสิบนาที
‪ได้สิ
‪ไม่ว่าอะไรใช่ไหม
‪- เดี๋ยว อะไรเนี่ย ‪- อะไร
‪เขายังไม่อยากนอน
‪เขาบอกไปตามตรง
‪มันทำให้ผมนึกถึงตอนที่คู่รักเผลอหลับไป
‪- ตอนคุยโทรศัพท์กัน ‪- ก็ใช่นะ
‪เขาเป็นแบบนี้เพราะเขาตื่นเต้นมาก
‪(เกาะนรก)
‪มีใคร…
‪แบบว่า…
‪เปลี่ยนใจไหม
‪หมายถึงคนที่ชอบ
‪เอาจริงๆ นะ
‪ฉันพูดถึงแต่คนเดิมมาตั้งแต่ต้นเลย
‪- จริงเหรอ ‪- อืม
‪อ๋อ
‪แต่ว่า…
‪พูดไงดีล่ะ
‪ถ้าฉันชอบใครแม้แต่นิดเดียว
‪ฉันจะแสดงออกค่อนข้างชัดเจนเลย
‪แต่ตอนนี้ยังแค่ไม่กี่วันเอง
‪- ฉันกังวลว่าเขาอาจจะ… ‪- อืม
‪รู้สึกอึดอัด
‪หรืออะไรแบบนั้น
‪แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้เป็นแบบนั้น
‪อืม
‪แต่วันนี้
‪ฉันว่าคุณซออึน…
‪พูดไงดี คุณซออึนไป…
‪- ไปกับเขา ใช่ไหม ‪- อืม
‪ฉันกะแล้วว่าเขาจะเลือกคุณซออึน
‪- จริงเหรอ ‪- อืม
‪ใช่ เพราะฉันเห็นสองคนนั้น ‪เข้าไปคุยข้างในด้วยกัน
‪- แต่ตอนที่เรากินมื้อสายด้วยกันก่อนหน้านั้น ‪- อืม
‪- เราคุยกันเยอะมาก ‪- อืม
‪ฉันคิดว่าเขาอาจจะอยาก
‪คุยกับคนอื่นมากกว่านี้
‪อืม
‪หรือไม่ก็ฉันคิดว่า
‪ฉันอาจจะไม่มีเสน่ห์ก็ได้
‪คุณโซอีเข้าใจอะไรเก่งดีนะ
‪- คุณโซอีจ้องยุงแจตลอดเลย ‪- ใช่
‪คุณล่ะ คุณนาดีน
‪ตอนนี้ฉันแบบว่า…
‪กลับมาที่ศูนย์
‪- รู้สึกเหมือนเริ่มนับหนึ่งใหม่ ‪- อ๋อ
‪เข้าใจใช่ไหม
‪ฉันก็คุยกับเขาแค่ช่วงสั้นๆ
‪แบบว่า…
‪ปกติฉันไม่ค่อยเข้าหาผู้ชายแบบนั้น
‪- อืม ‪- นั่นถือว่าเป็นครั้งแรกเลยที่ฉันทำแบบนี้
‪- คุยกับเขาน่ะเหรอ ‪- เข้าหาคนที่ฉันรู้สึกดีด้วย
‪- จริงเหรอ ‪- แล้วคุยด้วย
‪- มันบ้าดีนะ ‪- มาก
‪ตอนนี้ฉันเลยภูมิใจในตัวเองมาก
‪- คุณได้เจอประสบการณ์ใหม่ ‪- ใช่ ได้เจอประสบการณ์ใหม่
‪แล้วมีอะไรเปลี่ยนไปไหม
‪มีนะ แต่ตอนนี้แบบว่า…
‪ฉันลองแล้วไม่ได้ผล พอคิดจะลองอีกมันก็…
‪- ท้อใช่ไหม ‪- อืม
‪แต่ฉันไม่อยากให้คุณคิดว่า
‪เขาตัดสินใจแบบนั้นไปเพราะเขาไม่ได้สนใจคุณ
‪ฉันว่าเขาคุยกับคุณ
‪เพราะเขาก็ยังสนใจคุณอยู่บ้าง
‪(วันที่ 3)
‪(เกาะสวรรค์ - ซึลกิและดงอู)
‪- ซึลกิหลับสบายไหม ‪- อืม
‪พี่พูดแบบนี้
‪ตลอดเลยเหรอ
‪- แบบไหนล่ะ ‪- แบบ…
‪- เอาเถอะ กินให้อร่อยนะ ‪- เธอก็ด้วย
‪ปกติฉันย่างปลากินบ่อย
‪- และเขาก็เสิร์ฟปลาให้เรา ‪- อืม
‪เราต้องกินให้อิ่มก่อนไป
‪อืม
‪- อีกไม่นานเราก็ต้องกลับไปแล้ว ‪- อืม
‪ประสบการณ์ของเธอ ‪บนเกาะสวรรค์เป็นยังไงบ้าง
‪ดีมากนะเพราะว่า…
‪เรามาอยู่ในสิ่งแวดล้อมคนละแบบกันเลย
‪ที่นี่ใหญ่อย่างกับสนามกีฬา
‪ฉันรู้สึกอย่างนั้นนะ
‪- เรื่องนั้นมันก็จริง ‪- อืม
‪แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอรู้สึกยังไงกับอย่างอื่นด้วย
‪อ๋อ
‪แต่นี่เป็นครั้งแรกของเราที่นี่
‪และนี่ก็แค่สองวันเอง
‪เพราะงั้นเวลาพี่ถามฉันแบบนี้
‪ฉันรู้สึกว่า
‪มันตอบยาก
‪ดูไม่ได้เลย
‪- มันแย่กว่าพูดว่า… ‪- ใช่
‪- "ไม่สนุก" อีกนะ ‪- แต่ฉันว่าก็ดีนะที่บอกตรงๆ
‪เหมือนว่าคุณดงอูจะไม่เคยได้ยิน ‪อะไรแบบนี้มาก่อนนะ
‪นั่นสิ
‪ไม่รู้ว่าวันนี้เราจะต้องทำอะไรบ้าง
‪รู้สึกว่าผู้ชายจะได้เล่นเกม
‪ถ้าฉันชนะ
‪จะยังอยากให้ฉันเลือกอยู่ไหม
‪ฉันอยากให้พี่
‪เลือกคนที่พี่ชอบ
‪ตามความรู้สึกพี่ ไม่ต้องสนว่าฉันรู้สึกยังไง
‪ฉันอยากถามอะไรเธอหน่อย
‪อืม
‪เธอมักจะชอบคนที่ชอบเธอมากกว่า
‪หรือว่ากลับกัน
‪แน่นอนว่าต้องเป็นคนที่ฉันชอบ
‪ถึงเขาจะไม่ค่อยชอบเธอก็ตามเหรอ
‪ใช่
‪เหมือนกัน
‪คนที่ฉันชอบ
‪อ้อ
‪แต่รู้ไหม
‪ความรู้สึกของคน ‪ไม่ใช่ว่าจ่ายเงินแล้วจะได้มาใช่ไหมล่ะ
‪- ก็จริง ‪- อืม
‪เพราะงั้นถึงเขาจะไม่ชอบฉัน
‪ฉันก็จะเคารพการตัดสินใจ
‪ฉันพยายามเอาชนะใจได้ ‪แต่ฉันบังคับให้เขาชอบฉันไม่ได้
‪น่าเศร้านะ
‪อะไรเหรอ
‪ฉันอยากอยู่กับเธอนานกว่านี้
‪แต่เวลาน้อยเกินไป
‪ตอนเรากลับไป
‪เราไม่มีทางรู้เลยว่าเราสองคน
‪จะได้คุยกันอีกเมื่อไหร่
‪และฉันรู้สึกว่า
‪มันจะมีความท้าทาย
‪หวังว่าเราจะไม่หวั่นไหวไปกับเรื่องนั้น
‪และได้เจอกันแบบนี้อีกนะ
‪ฉันว่าคุณซึลกิไม่ชอบสิ่งที่เกิดขึ้น
‪- ฉันไม่รู้สึกอะไรจากเขาเลย ‪- มีกำแพง
‪- เห็นด้วย ‪- รู้สึกได้จริงๆ
‪เป็นคุณจะชอบไหมถ้ามีคนคอยถามคุณอยู่นั่น
‪คือคุณซึลกิก็บอกเขาตลอดนะ
‪ถ้าคุณซึลกิไม่พูดอะไรและเขาพูดต่อไปเรื่อยๆ
‪มันก็คิดได้ว่าเขาไม่รู้ตัว
‪แต่คุณซึลกิบอกเขาแล้วว่าต้องการเวลา
‪บอกความรู้สึกไปแล้ว แต่คุณดงอูก็กดดันอยู่นั่น
‪เป็นฉันก็คงจะตอบแบบเดียวกัน ฉันก็คงไม่ชอบ
‪แต่ฉันว่าคุณซึลกิก็ไม่ได้ตรงไปตรงมา
‪ฉันว่าคุณดงอูแค่อยากได้คำตอบชัดๆ
‪เขาเป็นหมอด้วยไง
‪ตอนรับมือกับคนไข้ก็ต้องรู้
‪ว่าคนไข้รู้สึกยังไง
‪"รู้สึกยังไงบ้างพอตัดไหมแล้ว"
‪- "อาการบวมดีขึ้นไหม" ‪- เขาต้องรู้
‪- เขาต้องถาม ‪- ใช่ อาจเพราะเขาเป็นหมอ
‪- ใช่ ‪- มันดิ่งลงเหวเลย
‪- เขาทำลายบรรยากาศการสนทนา ‪- มันเริ่มตอนที่เขาถามว่า
‪- "ซึลกิหลับสบายไหม" ‪- เห็นด้วย
‪- ตอนนั้นแหละที่เอากำแพงกั้นเลย ‪- จริง
‪"ซึลกิหลับสบายไหม" นี่เลี่ยนนะ
‪- ใช่ ‪- จริง
‪แต่คุณซึลกิก็ควรพูดความรู้สึกบ้าง
‪- ใช่ ‪- เธอไม่ชอบที่เขาพูดแบบนั้น
‪- เธอไม่ชอบ ‪- เธอลืมมันได้นะ แต่เธอไม่ชอบไง
‪เธอถึงได้พูดว่า "รู้สึกกดดัน" ‪และ "ฉันไม่ชอบ"
‪- ผมว่าคุณดงอูทำได้ดีมากนะ ‪- อืม
‪- สองคนนี้ไม่เหมาะสมกัน ‪- สองคนนี้ไม่เหมือนกัน
‪- ไม่เหมาะสมกัน ‪- ไม่ใช่ความผิดเขานะ
‪คุณดงอูก็แค่ชอบคุณซึลกิ
‪- จริง ‪- ใช่
‪(เกาะนรก 10:00 น. )
‪ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อ
‪ตอนแรกฉันนึกว่าฉันเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪แต่ตอนนี้ไม่แน่ใจแล้ว
‪ผู้หญิงที่เราเลือก
‪สนใจผู้ชายคนอื่นมากกว่า
‪- เรามีเวลาคุยไม่มาก ‪- ก็จริง
‪ฉันว่ามันเห็นชัดที่ผู้หญิง
‪จะสนใจคนที่ได้คุยด้วย
‪สนใจผู้ชายที่แสดงออกถึงความรู้สึก
‪ฉันว่านายไม่ควรกังวลเรื่องนั้น
‪ฉันพยายามไม่สนเรื่องนั้น
‪ถ้าสนหมดทุกเรื่อง
‪ฉันคงรู้สึกกดดันและแสดงออกไม่ได้เข้าไปใหญ่
‪- มันจะยิ่งแย่ไปกันใหญ่ ‪- อืม
‪แค่มั่นใจก็พอ
‪- ให้ตายสิ ‪- ให้ตายสิ
‪แมลงวันตัวนั้นบินไปทั่วเลย
‪ขนาดแมลงวันยังพยายามหนัก ‪เราก็ควรพยายามให้หนักด้วย
‪ให้ตายสิ ฉันดึงดูดแมลงวัน
‪วันนี้นี่…
‪ไม่ใช่สัญญาณดีเลย ‪เมื่อวานกระดุมกางเกงหลุด
‪วันนี้ดึงดูดแมลงวัน
‪ช่วยไม่ได้นะที่ต้องตีความ
‪- เพราะเกิดขึ้นกับเรา ‪- แต่แมลงวันชอบเรา
‪- คนอื่นอาจชอบเราด้วย ‪- นั่นก็เป็นวิธีตีความอีกแบบ
‪ในเมื่อแมลงวันชอบเรา
‪- แปลกดี ‪- คนอื่นก็อาจชอบเราด้วย
‪ซึลกิสนุกไหม
‪อืม ก็เป็นประสบการณ์ใหม่
‪- เดินระวังด้วย ‪- อืม
‪- ตอนแรกที่มาทางนี้ฉันเดินลงมาคนเดียว ‪- อ้อ
‪เดินด้วยกันสนุกดี
‪ไว้ครั้งหน้าไปกันอีก
‪อ่านนี่
‪"อย่าสร้างกฎ"
‪ไหวไหม ไม่หนักเหรอ
‪ไหว
‪พวกนั้นกลับมาแล้วเหรอ
‪กลับมากันแล้ว
‪- มาถึงตอนไหนกัน ‪- กลับมาแล้ว
‪- หวัดดี ‪- กลับมาเร็วมากเลย
‪นั่นสิ
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- อรุณสวัสดิ์
‪อรุณสวัสดิ์
‪ดูสองคนนั้นสิ ดูกระปรี้กระเปร่ากันมาก
‪วิ่งตอนนี้ก็ยังได้
‪ทำเว่อร์เกินไปไหม
‪ซึลกิไปก่อนไหม
‪- ฉันจะไปส่ง ‪- กระเป๋าฉัน…
‪ยินดีต้อนรับกลับ
‪- สาวๆ พวกเขากลับมาแล้ว ‪- สนุกไหม
‪เรากลับมาแล้ว
‪ได้กินอาหารอร่อยๆ เยอะไหม
‪กินเยอะเลย
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪มาแล้วเหรอ
‪- กลับมากันแล้วเหรอ ‪- หวัดดี
‪พวกคุณกลับมาแล้ว
‪หวัดดี
‪หน้าตาเปล่งปลั่งมาก
‪- ดูไม่เหมือนเดิมเลย ‪- เป็นไงบ้าง
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪- คุณสวยมากเลย ‪- ตายแล้ว
‪สวยมากเลย
‪- คุณซออึน ‪- ขอบคุณ
‪- วางกระเป๋าตรงนี้นะ ‪- ขอบคุณนะ คุณยุงแจ
‪ไว้เจอกัน
‪- ไว้เจอกัน ‪- โอเค
‪- ไว้เจอกัน ‪- ขอบคุณ
‪มาแล้ว
‪- เป็นไงบ้าง ‪- คิดถึง
‪ไม่ได้คิดถึงเราเลยเหอะ
‪เขาไม่ได้คิดถึงเราเลย
‪อย่างแรกฉันอยากรู้ว่านายกินอะไร
‪ตอนแรกที่เข้าไป ช่วยไม่ได้จริงๆ ‪ที่ต้องพูด "ว้าว" เป็น 20 รอบ
‪จริงเหรอ
‪ช่วยไม่ได้จริงๆ ที่ต้องพูด
‪ตั้งสองสามนาที
‪เราไม่เคยไปที่แบบนั้นมาก่อน
‪ตื่นตาตื่นใจดีที่ได้เห็นที่แบบนั้นในเกาหลี
‪จริงเหรอ
‪สวยขนาดนั้นเลยเหรอ
‪- สวยมาก ‪- เพดานสูงมาก
‪ใหญ่มาก
‪ได้กินอาหารดีๆ เยอะไหม
‪กินอะไรบ้าง
‪สเต๊กกับ…
‪เรากินเยอะมาก แซลมอนย่าง
‪- น่าอร่อยจัง ‪- อร่อย
‪ถึงได้ชื่อว่าเกาะสวรรค์ไง
‪- ตอนนี้คุณก็รู้อาชีพกับอายุเขาแล้วสิ ‪- ใช่
‪- นั่นสิ ‪- ฉันอยากรู้มาก
‪- เซอร์ไพรส์ไหม ‪- เป็นไงบ้าง
‪เป็นไปตามที่คิดไว้ไหม
‪ฉันว่างานเขาก็เหมาะกับเขา
‪ตามความคิดฉันนะ
‪ฉันก็แบบ "อ๋อ"
‪- ฉันพูดแบบนั้น ‪- คุณยิ้มตลอดเลย
‪- จริงมาก ‪- ตอนคุย คุณ…
‪ใช่ ฉันว่าฉันชอบคุยกับเขาที่นั่นนะ
‪เราคุยกันเยอะมาก
‪สองสามชั่วโมงเลยไหม
‪- หกชั่วโมงมากกว่า ‪- หกชั่วโมงเหรอ
‪หกชั่วโมงเลยเหรอ
‪- จริงเหรอ ‪- อืม
‪คลิกกันไหม
‪ก็สนุกดี
‪ดงอู
‪ทำไมดูหน้าเซ็งๆ ยังไงไม่รู้
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ก็แค่เหนื่อยน่ะ
‪- อ๋อ ‪- อ๋อ
‪ฉันก็ได้คุยกับเขาเยอะมากเลย
‪แต่ว่า…
‪ในเมื่อฉันได้ทำความรู้จักคนหนึ่งไปแล้ว
‪ฉันก็อยากทำความรู้จักคนอื่นด้วย
‪- อืม ‪- อืม
‪ฉันอยากทำความรู้จักคนอื่นบ้าง
‪- อ้อ ‪- อืม
‪ฉันว่าบรรยากาศเปลี่ยนแน่วันนี้
‪ฉันก็ว่างั้น
‪แทนที่จะไปเกาะสวรรค์
‪ฉันอยากโฟกัสกับคนที่ฉันรู้สึกดีด้วย
‪ฉันจะได้ไม่ต้องเสียใจภายหลัง
‪วันที่สอง…
‪ไม่สิ วันที่สาม ใช่ไหม
‪- วันที่สาม ‪- แต่
‪ทำไมรู้สึกเหมือนอยู่มาเป็นเดือนแล้ว
‪- เพราะกลับมาจากเกาะสวรรค์ไง ‪- รู้สึกแบบนั้นจริงๆ
‪ยากจัง
‪ยากเหรอ
‪ฉันมีอะไรในใจหลายอย่าง
‪เราเอาแต่เก็บความรู้สึกไว้ข้างใน
‪มันเลยยากที่จะพูดได้แบบเปิดเผย
‪ฉันเริ่มคับข้องใจ อีกคนก็เริ่มคับข้องใจด้วย
‪ฉันเอาแต่พูดอ้อมค้อมเลี่ยงประเด็น
‪อ้อมค้อมเหรอ
‪- รู้สึกแบบนั้นนะ ‪- ตลกดี
‪ไปเดตที่เกาะสวรรค์มาสนุกไหมคะ
‪วันนี้เราจะจับคู่กันอีกครั้ง
‪- อะไรนะ อีกแล้วเหรอ ‪- เราไม่ได้จะไปอีกใช่ไหม
‪แต่วันนี้
‪คู่เดตที่ไปเกาะสวรรค์มาแล้วด้วยกัน ‪จะเลือกกันอีกไม่ได้
‪(คู่เดตเมื่อวานเลือกกันอีกไม่ได้)
‪จริงเหรอ
‪งั้นเราก็เลือกได้
‪ฉันจะรอดูคู่เดตใหม่ที่จะได้ไปเกาะสวรรค์
‪แต่ก่อนอื่น คุณต้องเล่นเกม ‪เพื่อจะได้ไปออกเดตและทานมื้อพิเศษ
‪ผู้เข้าแข่งขัน เชิญมาที่ชายหาดค่ะ
‪มื้อพิเศษ
‪ผู้ชายต้องเล่นเกมบ้างแล้ว
‪ถึงตาเราแล้ว
‪กล่องเหรอ
‪ไม่รู้ว่ามีอะไรข้างใน
‪มีกล่องอยู่ เอาไว้ทำอะไร
‪- กล่องนั่นไปอยู่ทำไมตรงนั้น ‪- กล่องเหรอ
‪คงต้องทำอะไรที่แอคทีฟ
‪- ใช่ ‪- อาจต้องลงน้ำ
‪ตายแล้ว
‪- สู้ๆ ‪- สู้ๆ
‪วันนี้ผู้ชายจะได้เล่นเกม
‪ผู้ชนะจะได้โอกาส
‪เลือกผู้หญิงสองคน
‪ไปทานมื้อพิเศษด้วย
‪มื้อพิเศษของวันนี้คือทงคัตสึและโซบะเย็น
‪- ว้าว ‪- โซบะเย็น
‪ของโปรดฉันเลย
‪- บ้าไปแล้ว อยากกินมาก ‪- ชอบโซบะเย็นมาก
‪ต้องอร่อยมากแน่ๆ
‪ทงคัตสึ
‪โซบะเย็นเหมาะมากตอนนี้
‪คงจะสดชื่นมาก
‪โซบะเย็น
‪นี่คือเกมของวันนี้
‪กรุณาเปิดกล่องดำที่อยู่ตรงหน้าคุณ
‪- เปิดละนะ ‪- เดี๋ยว
‪- มาเปิดพร้อมกัน ‪- พร้อมกันเหรอ
‪มา
‪- สาม สอง หนึ่ง ‪- สาม สอง หนึ่ง
‪- อะไรน่ะ ‪- อะไร
‪อะไร
‪อะไรเหรอ
‪- อะไร ‪- อะไรน่ะ
‪อุปกรณ์ปีนเขาเหรอ
‪- อ๋อ ‪- ชักเย่อ
‪- เอาไว้ชักเย่อ ‪- ชักเย่อเหรอ
‪เกมวันนี้คือเกมชักเย่อ
‪นี่มัน…
‪บ้าไปแล้ว
‪เป็นแบบตัวต่อตัว
‪ใส่สายคล้องไหล่ให้เรียบร้อย
‪เมื่อได้ยินเสียงนกหวีด ‪วิ่งไปหาธงฝั่งของคุณให้เร็วที่สุด
‪คนที่ดึงธงได้ก่อนเป็นฝ่ายชนะ
‪นี่เป็นเกมทัวร์นาเมนต์
‪นี่มัน…
‪โหดมาก
‪- โหดมาก ‪- ต้องใช้กำลัง
‪ใช้กำลังล้วนๆ
‪ศึกแห่งศักดิ์ศรี
‪แต่ถ้าแพ้
‪- จะไม่ถูกคนชนะลากเหรอ ‪- นั่นสิ
‪ตายแล้ว
‪- เสียศักดิ์ศรีเลยนะนั่น ‪- น่าเศร้าเลย
‪ตายแล้ว
‪เราจะเริ่มยกแรก ณ บัดนี้
‪คุณดงอูและคุณยุงแจ ‪กรุณาใส่สายคล้องไหล่ค่ะ
‪เป็นศึกของผู้ชายกล้ามใหญ่
‪ไม่รู้ใครจะชนะ
‪ดุเดือดจัง
‪ดูสิ
‪ดูหน้าเขาสิ เขาดูเหมือนเป็นอีกคนเลย
‪- ขาของคุณยุงแจแน่นมาก ‪- ใช่
‪กล้ามใหญ่มากทั้งสองคน
‪ไม่แน่ใจว่าใครจะชนะ
‪เป็นศึกระหว่างโบรกเกอร์หุ้นกับหมอ
‪ไม่เคยเห็นโบรกเกอร์หุ้น ‪หรือหมอที่หุ่นล่ำแบบนี้มาก่อนเลย
‪- ฉันก็ไม่เคย ‪- ดูเหมือนไม่จริง
‪เกมจะเริ่มต้น ณ บัดนี้
‪ไม่รู้ใครจะชนะ
‪ระวังตัวด้วยนะคะ
‪เตรียมพร้อม
‪- ตายแล้ว ‪- เดี๋ยว
‪เดี๋ยวนะ
‪- แรงพอๆ กันเลย ‪- นั่นสิ
‪เดี๋ยวนะ เดี๋ยว
‪เดี๋ยว
‪บ้าไปแล้ว
‪เดี๋ยว
‪ไม่ขยับเลย
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- บ้าไปแล้ว
‪สุดยอด
‪เดี๋ยว
‪แข็งแรงมากทั้งสองคน
‪- บ้าไปแล้ว ‪- หน้าแดงกันหมดเลย
‪กำลังปะทะกำลัง
‪- โอเคกันไหมเนี่ย ‪- หน้าแดงกันหมดแล้ว
‪สูสีกันเลย
‪เดี๋ยว
‪ไม่ขยับเลย
‪ยังไม่ออกจากตรงกลางไปเลย
‪ไม่ขยับเลย
‪เดี๋ยว นี่มัน…
‪- ตาแดงแล้ว ‪- โห
‪ไม่เคยเห็นคุณยุงแจดุขนาดนี้มาก่อน
‪เขาขึ้นมาแล้ว
‪- เขาขึ้นมาแล้ว แค่ต้องขึ้นอยู่แบบนั้นให้ได้ ‪- ใช่ไหม
‪ตายแล้ว
‪แค่อึดใจเดียวก็ทำให้แพ้ได้เลย
‪ก็จริงนะ
‪- บ้าไปแล้ว ‪- ดูสองคนนี้สิ
‪เขาลุกขึ้นแล้ว
‪เดี๋ยวนะ
‪ลุกขึ้นกันแล้ว
‪คุณทำได้
‪แค่อีกก้าวเดียว
‪ว้าย
‪จะก้าวไหม
‪ไปข้างหน้าแล้ว
‪โห
‪- เขาล้ม ‪- โห
‪ดีมาก
‪- โอเคไหม ‪- เก่งมากเลย
‪เก่งมากเลย
‪ผู้ชนะรอบนี้คือคุณดงอูค่ะ
‪คุณดงอู
‪ต้องแข่งอีกไหม
‪มันทำให้อับอายไหมที่เสียศักดิ์ศรี
‪ต่อหน้าคนที่สนใจ
‪มันทำให้เศร้า
‪- เหรอ ‪- อืม
‪ตอนดูนี่หายใจลำบากมาก
‪- ใช่ ‪- เครียดมาก
‪รอบต่อไปจะเริ่มต้น ณ บัดนี้
‪คุณจงอูและคุณฮันบิน เชิญก้าวมาข้างหน้าค่ะ
‪- ใส่ให้กันไหม ‪- ได้
‪- สู้ๆ ‪- สู้ๆ
‪ทำฉันตื่นเต้นจัง
‪สู้ๆ
‪คุณทำได้
‪ผู้ชายสองคนที่ยังไม่ได้ไปจากเกาะนรก ‪จะต้องชนะให้ได้
‪ใช่
‪เตรียมพร้อม
‪คุณฮันบิน…
‪- คุณต้องลุกขึ้น ‪- สู้ๆ
‪- สู้ๆ
‪- เขาจะพลิกเกมได้ไหม ‪- ดูเท้าเขาสิ
‪สู้ๆ
‪ไปเลย
‪คุณจงอูกัดกรามแน่นเลย
‪เดี๋ยวนะ
‪- ตายแล้ว ‪- คุณทำได้
‪ตายแล้ว
‪คุณทำได้
‪- ลุกขึ้น ‪- ไปเลย
‪ไปเลย
‪- ไปเลย ‪- ไปเลย
‪คุณทำได้
‪เขาไม่ขยับเลย
‪ดีแล้ว คุณทำได้
‪อย่างอเข่า
‪- สุดยอดเลย ‪- สุดยอด
‪- ใกล้แล้ว จงอู ‪- ใช้เท้าซ้าย
‪- เท้าซ้าย ‪- คุณทำได้ อดทนไว้
‪เก่งมากเลยทั้งสองคน
‪เก่งมากทั้งสองคน
‪- ทำได้ดีมาก ‪- สุดยอด
‪วันนี้จะเป็นนาดีนหรือเปล่า
‪- เยี่ยม ‪- เยี่ยม
‪ผู้ชนะรอบนี้คือคุณจงอูค่ะ
‪โอเคไหม
‪- ดีมาก ‪- คงเหนื่อยน่าดู
‪ทำได้ดีมาก
‪เจ๋งมาก
‪เจ๋งมากจริงๆ
‪คุณฮันบินเก่งมากเลย หุ่นสองคนนี้ไม่เหมือนกัน
‪ใช่ คุณจงอูสูงกว่าด้วย
‪พวกเขาทำดีที่สุดแล้ว
‪ผู้ชนะทั้งสองคน คุณจงอูและคุณดงอู
‪จะได้แข่งขันในรอบสุดท้าย
‪รอบสุดท้าย
‪เป็นรอบสามทาง
‪- ฮะ ‪- ฮะ
‪ยังไง
‪รอบสามทางเหรอ
‪รอบสามทางคืออะไร
‪ไม่เหมือนกันเหรอ
‪- เดี๋ยว ‪- ฮะ
‪มีคนใหม่เหรอ
‪- ฮะ ‪- มีคนใหม่มาเหรอ
‪เดี๋ยวนะ
‪- ตายแล้ว ‪- ฮะ
‪- มีคนใหม่มาเหรอ ‪- คนใหม่นี่
‪มีอีกคนเหรอ
‪- จริงเหรอ ‪- ไม่จริงใช่ไหม
‪- เดี๋ยว ‪- อะไรนะ
‪- เขามาแล้ว ‪- เขามาแล้ว
‪- บ้าไปแล้ว ‪- ฉันพูดถูก
‪- ขนลุกเลย ‪- ฉันด้วย
‪คนนี้ผมยาว
‪ไม่น่าเชื่อ
‪- เขาดูดีนะ ‪- ใช่
‪จริงเหรอเนี่ย
‪- เขาไม่ธรรมดานะ ‪- ไม่ธรรมดา
‪- เขามั่นใจ ‪- ใช่
‪- ฉันว่าเขาสูงนะ ‪- เขาดูสูงอยู่นะ
‪- เขาสูง ‪- ใช่
‪- เขาดูมั่นใจมาก ‪- ใช่
‪ฉันก็ว่างั้น
‪เขาเดินเปิดตัวเข้ามาแบบมั่นมาก
‪- เหมือนพระเอกเลย ‪- ใช่
‪- เขาดูดีนะ ‪- ใช่
‪หวัดดีครับ
‪เขาเท่มากเลย
‪- หวัดดีค่ะ ‪- หวัดดีค่ะ
‪- หวัดดีครับ ‪- ยินดีที่ได้รู้จัก
‪หวัดดีครับ
‪- หวัดดีค่ะ ‪- หวัดดีค่ะ
‪- หวัดดีครับ ‪- หวัดดีครับ
‪- ยินดีที่ได้รู้จัก
‪หวัดดีครับ
‪- หวัดดีครับ ‪- หวัดดีครับ
‪สวัสดีครับ ผมชื่อคิมจินยอง
‪(คิมจินยอง)
‪ตอนแรกๆ ผมขี้อายมาก แต่พอคนได้เริ่มรู้จักผม
‪ผมคิดว่าผมเป็นคนที่อยู่ด้วยแล้วสนุก
‪ผมไม่ค่อยมีงานอดิเรกอะไรมาก
‪แต่ผมชอบมอเตอร์ไซค์ ‪ผมชอบออกไปขี่มอเซอร์ไซค์
‪ตอนที่ผมเครียด ผมจะออกไปขี่มอเตอร์ไซค์
‪ผมรู้สึกดีเวลาได้ออกไปรับลม ‪อยู่ในโลกส่วนตัวของผม
‪มันช่วยคลายเครียดได้ด้วย
‪ผมเข้ายิมอาทิตย์ละห้าวัน
‪ผมวิ่งด้วย
‪ผมออกกำลังกายแบบหนักเป็นประจำ
‪ดังนั้นผมมั่นใจว่าผมจะไม่ตามหลังคนอื่น
‪ถ้าเป็นเรื่องสมรรถนะทางกีฬา
‪ตอนที่ผมเห็นผู้หญิง ‪ผมรู้สึกสปาร์กได้ในเวลาแค่สามวินาที
‪ดังนั้นผมหวังว่า ‪ผมจะรู้สึกสปาร์กกับคนพิเศษแบบนั้นได้
‪ระหว่างแข่งในรายการนี้ครับ
‪สามวินาทีเหรอ อยากรู้จัง
‪เขามีเสน่ห์มาก
‪- เขาดูมีคาริสม่า ‪- ใช่
‪ต้องรอดูว่าเขาจะพลิกเกมได้ไหม
‪รอบสุดท้ายจะเริ่มต้น ณ บัดนี้
‪รอบสุดท้ายเป็นรอบสามทาง
‪คือเขาสามคนจะ…
‪พวกผู้ชาย…
‪- อยู่ๆ พวกผู้ชายก็ดูอยากแข่งขัน ‪- มันเป็นการแข่งขัน
‪ฉันตื่นเต้น
‪- แค่นี้ก็ตื่นเต้นแล้ว ‪- ใส่ให้กันเลยไหม
‪ฉันกลับมาที่เกาะนรกจริงๆ แล้วสินะ
‪เพิ่งมารู้ตัวตอนนี้
‪เขาให้ความรู้สึก
‪- โหดๆ นะ ‪- ใช่
‪หลังแน่นมาก
‪- เขาจะออกมาอีกไหม ‪- เขาฟิตมาก
‪เขามีกล้าม
‪- เขาต้องเซอร์ไพรส์เราแน่ ‪- รู้สึกได้ว่าเขาจะชนะ
‪จริงเหรอ
‪ฉันรู้สึกอย่างนั้นนะ คิดว่าคนใหม่จะชนะ
‪- เรามีคาริสม่ามากๆ ‪- ใช่
‪เขาดูมีคาริสม่ามาก แต่ถ้าเขาแพ้…
‪นั่นสิ ผมก็กลัวอยู่
‪เราจะเริ่มเกม ณ บัดนี้
‪คุณชเวจงอู
‪คุณชินดงอู
‪และคุณคิมจินยอง เกมรอบสุดท้าย
‪เตรียมพร้อม
‪ขนลุกเลย
‪เห็นหน้าเขาไหมตอนที่โยนธง
‪หน้าเปลี่ยนจากแบบนี้ไปเป็นแบบนี้เลย
‪แสดงได้ดีมาก
‪เพิ่งเกิดอะไรขึ้น
‪เขาแข็งแรงมาก
‪ฉันขนลุกเลย
‪เห็นไหม บอกแล้วว่าเขาจะชนะ
‪ห้าวินาที ไม่ถึงด้วยซ้ำ
‪บอกแล้วว่าเขาจะชนะ
‪เก่งมากเลย
‪ตอนนี้ผู้ชายทุกคนอยู่ไม่สุกแล้ว
‪นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน
‪อะไรเนี่ย
‪ง่ายๆ แบบนี้เลย
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- เขาแข็งแรงมาก
‪ฉันอยากรู้เรื่องของเขามาก
‪- ชายปริศนาที่อยู่ๆ ก็โผล่มา ‪- ใช่
‪ใช่ ฉันอยากรู้
‪ผู้ชนะคนสุดท้ายของเกมชักเย่อ
‪คือคุณจินยอง ยินดีด้วยค่ะ
‪- ยินดีด้วย ‪- เขาคงไม่รู้ว่าเราเป็นใคร
‪คุณจินยอง คุณเป็นผู้ชนะคนสุดท้าย
‪เชิญเลือกผู้หญิงสองคน ‪ที่คุณอยากไปทานมื้อพิเศษด้วย
‪เลือกได้เลยครับ
‪เขาเพิ่งมาถึงและเขาก็จะได้ ‪ไปเดตมื้อพิเศษกับผู้หญิงสองคนแล้ว
‪อะไรกัน
‪ไม่รู้เขาจะเลือกใคร
‪เขาบอกว่าใช้เวลาสปาร์กแค่สามวินาที
‪ผมอยากไปกับคนที่สอง
‪และคนที่สี่ครับ
‪คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ