SHIN SEUL-KI
PARK SE-JEONG
CHOI JONG-WOO
LEE SO-E
JO YOONG-JAE
LEE NADINE
KIM HAN-BIN
SHIN DONG-WOO
CHOI SEO-EUN
KIM JIN-YOUNG
KIM SE-JUN
LIM MIN-SU
SINGLE'S INFERNO
INFERNO ALAS-5 NG HAPON
Sa ngayon, magpapareha tayo sa Paraiso
para kina Se-jun at Min-su, na mga pinakabago sa palabas.
PARAISO NINA SE-JUN AT MIN-SU PAGPAPAREHA
SE-JUN
MIN-SU
Sa unang araw ko, interesado ako…
SE-JUN
Ang may pinakanaramdaman ako ay si Se-jeong.
Natural bang positibo ka?
-Parang? -Sa tingin ko, ganoon ako.
Sabi, "Alok ng tao, kilos ng Diyos."
-Ganyan din ako. -Ganoon pala.
-Pareho tayo ng pinahahalagahan. -Oo.
Ipinagtataka ko siya.
Baka marami pa kaming pagkakapareho.
Iyon ang iniisip ko noon.
Marami akong iniisip
kasi mga 70 porsyento akong siguradong
sasama ako kay Se-jeong.
Pero medyo nagbago iyon matapos naming mag-usap.
NAUNANG LIMANG ORAS
Se-jun at Min-su.
Magbigay-oras sa bawat isang ibang kapareha
at kilalanin ang isa't isa.
Matapos kausapin ang bawat isa,
may ilang mga hindi malilimutan.
Mas nakikipag-usap ako, mas nakakalito.
Lagi siya sa isip ko at lagi niyang nakukuha ang pansin ko.
Sa totoo lang, pakiramdam ko, hati ako.
Nakapag-usap sila.
HANHAE, HONG JIN-KYUNG, LEE DA-HEE, KYUHYUN
Binigyan sila ng oras.
-Naguguluhan siguro siya… -Oo.
-sa sasamahan niya. -Tama?
Alam mo kung sino'ng pipiliin ni Se-jun?
Sa tingin ko,
kung hindi si Se-jeong, si Nadine.
-Oo nga. -Kasi sabi niya…
-Kutob ko rin. -pinakanagtataka siya kay Nadine
noong kausap niya ako.
-Ano? Hindi totoo iyan. -At…
At sabi niya, komportable siya kay Se-jeong.
Kasi magkausap sila kahapon.
-Oo nga. -Pero tinanong ko rin si Se-jun.
Pipiliin daw niya ang nasa isip niya.
Kakaibang pagkakasabi iyan.
May nasa isip niya?
May taong nasa isip niya.
Ang galing ng pagkasabi.
Ang taong gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Ang taong gustong makasama ni Se-jun sa Paraiso ay si…
Pinili ko
si So-e.
Si So-e?
Si So-e.
-So-e, mag-impake ka para sa Paraiso. -Ano?
Si So-e nga iyon.
-So-e, mag-impake ka para sa Paraiso. -Ano?
at pumunta ka sa sigaan.
-Si So-e? -Si So-e?
Si So-e?
Talaga?
-Nakakagulat. -Talaga.
Ang gusto niya, mukhang matalino.
-Kabaliktaran siya. -Pinili niya ang kabaliktaran.
-Kahanga-hanga ito. -Si So-e!
-Halika na. -Halika na.
-Paraiso, halika na.
-So-e. -Magsaya ka.
-Pupunta ka sa Paraiso. -Magsaya ka.
Magsaya ka, So-e.
Kumain ka ng masasarap.
Paalam.
-Paalam. -Paalam.
-Si Se-jeong… -Hindi pabor sa kanya.
Sa tingin ko…
Umasa siyang siya iyon.
-Dito? -Oo, sa tingin ko, ito ang palabas.
Ang ayos mong tingnan.
Ikaw…
Pinili kita sa dalawang dahilan.
-Okey. -Sasabihin ko sa iyo mamaya.
Okey. Oo, sige.
-Kailangan mo ng tulong sa bag mo? -Ito ba?
-Kailangan mo ng tulong? -Oo nga?
Naku, So-e.
-Naguguluhan siya. -Para siyang, "Matutuwa ba ako o hindi?"
Ganyan ang pakiramdam niya.
Detalyadong nagtapat si So-e kay Yoong-jae.
Pero ngayong sumama siya sa iba,
para magsabi siya ng "Yay!" ay medyo…
-Medyo grabe. -Tama.
-Magiging kakaiba iyon. -"Yay!"
Maganda ang unang dating sa akin ni Yoong-jae.
Kaya naisip kong sumama kay Yoong-jae kahit bago ko siya makausap.
Pero pagkatapos kong makausap silang lima, nagbago ang isip ko.
Ang gusto ko nang makasama ngayon ay
iyong akala kong hindi akma sa akin
base sa mga unang dating sa akin.
Pero matapos ko siyang makausap, nakakagulat na nagkaugnayan kami.
Kaya naisip kong magsasaya kami matapos kaming magkakilala.
Kaya ko siya pinili.
Ang taong gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Si Jong-woo o si Han-bin.
-Si Han-bin. -Oo.
May kutob akong si Jin-young iyon.
Ang taong gustong makasama ni Min-su sa Paraiso ay si…
Jin-young.
Si Jin-young.
Jin-young, mag-impake ka para sa Paraiso at pumunta ka sa sigaan.
Ano…
Magsaya ka.
Sabi mo, gagawin mo iyon.
-Naku, kakaiba. -Pagdating na pagdating mo rito.
Ano'ng gusto sa kanya ng mga babae?
-Naku. -Sikat siya.
Si Jin-Young ay…
Lagi siya sa Paraiso.
Talagang sikat siya.
Seryoso.
Pakiramdam ko, may mga buhangin sa mga paa ko.
-Di ako makapagsapatos. -Kasi naipon ang mga iyon?
-Kaya… -Tama?
Hindi ko talaga naisip ito.
Sa tingin ko, walang makakaisip nito.
-Seryoso. -Oo nga.
-Ano ang reaksyon sa loob? -Sa loob?
Hindi ko alam na iaanunsyo sa publiko.
Ang reaksyon sa loob ay…
-Ano? -Siyempre, lahat ay…
-medyo nagulat. -Okey.
Nagulat din ako.
Okey ka lang?
Oo.
Talaga bang mas mapapaisip ako nito?
Maganda talagang umatras muna at pag-isipan ulit ang mga bagay.
Sa tingin ko, kung pupunta si Jin-young sa Paraiso
at hindi sila magkaugnayan…
-Abangan. -Mabuti siguro.
Oo nga.
Sinabi niya iyon bago siya pumunta kasama si Seul-ki.
Naroon ka, Seul-ki?
-Sandali, hindi mo ito alam? -Ano?
Sinabi ni Jin-young noong nagpunta siya sa Paraiso kasama si Seul-ki…
-Makabuluhan iyon? -Oo, makabuluhan. Narinig mo?
-Hindi. -Na iyon ay…
Hindi mo alam?
-Ang epekto ay… -Wala roon si Seul-ki.
Napakalaki ng epektong
-maliban kung may lalampas… -Kung may lalampas…
-hindi magbabago ang nararamdaman niya. -Oo nga.
Naku.
-Kailan? -Kailan iyon?
-Hindi ba iyon noong narito tayo? -Oo, tama.
-Tama? Naalala ko. -Pero sinabi niya sa aking
tuwing tatanungin siya ng ganyan, sinasabi niya lang, "Ayos iyon."
Sinabi niya rin iyon. Pero lumabas ang isa pang usapan.
Talaga?
Epekto.
-Epekto. -Pwede magsabi ng isa pang mahalaga?
Oo.
Kagabi, habang nag-iinuman kami, sabi niya,
"Sa totoo lang, iniisip kong napakalakas ng epektong
hindi magbabago ang isip ko malibang malampasan ng iba iyon.
Pero ngayong iniisip ko iyon,
kung maiipon ang maliliit na bagay,
sa tingin ko, pwede ring maging napakamakabuluhan sa akin noon."
Sa tingin ko, mahalaga iyon sa mga mangyayari mula ngayon.
-Ano daw? -Ewan.
Ano iyon?
-Napakaano niya… -Napakahirap
-hulaan ang iniisip niya. -Hindi ko alam.
Hindi ko mahulaan.
Ano sa tingin mo?
Digmaan ito.
Sinabi niya nang nakangiti.
Sabi niya'y "digmaan" nang nakangiti.
Kabaliwan ito.
Masaya ito.
-Tama. -Masaya talaga ito.
Masaya talaga ako.
Wala na ang isa at narito pa siya.
-Oo nga. -Talaga.
Kahit ako ang piniling pumunta at nanatili si Seul-ki
at kung magkasama silang naiwan,
-mas mapaglalayo kami. -Ganoon pala.
Masama na ngang wala nang gaanong oras.
Pakiramdam ko, pwedeng mawala lahat sa akin
kaya talagang nag-aalala ako.
Ang totoo, medyo nakaraos ako.
Ano'ng mga plano mo ngayong araw?
Ako?
Aalagaan ko siyang mabuti.
Alagaang mabuti?
Tama iyan.
-Pagkakataon niya ito. -Oo nga.
Napakatapat niya sa kanya.
Oo. Pero habang iniisip ni Jong-woo si Seul-ki,
sinasabi ni Seul-ki, "Digmaan ito."
Alam ko, hindi ba?
At hindi niya alam iyon.
-Naku. -Mahirap hulaan ang emosyon.
Napakaganda nito.
Maaga kayo.
Hawak-kamay?
-Ano? -Oo.
-Napakanatural niya. -Hindi ba?
Nagulat iyong dalawa.
-Nagulat si Jin-young. -Nagulat si Jin-young.
PARAISO
Napakaganda nito.
Oo nga.
Ano'ng lugar ito?
Tingnan mo ito. Kabaliwan ito.
SAUNA
Hindi ito totoo.
Napakaganda nito.
-Hindi ba? -Oo.
-Ito siguro ang pool. -Oo.
Napakasaya ko.
Nahanap ko na.
Parang masarap.
Orderin mo lahat.
Kinakabahan ako.
May sinabi sa akin ang mga babae.
-Ano iyon? -Ito yata iyon.
-Sabi nila, masarap daw ito. -Okey.
-Lamb chops? -Parang masarap.
-At ito rin. -Masarap daw ito.
Masarap daw ang Sashimi.
Sabi nila, tikman ko raw ito.
-Ay, iyong… -Alam mo ba?
-Oo. -Na nakapunta na sila sa Paraiso?
Talaga? Kaya pala.
Patingin ng panghimagas.
Nakakarami ako ng panghimagas.
-Ako rin. Umorder tayo nito? -Okey.
-Itong dalawa? -Oo.
-Tikman din natin ang 63? -Ang 63?
Sige. Orderin lahat.
Napakasaya ni So-e.
Sa wakas nakuha ni So-e ang gusto niya.
Parang kay Se-jun ang lugar.
Parang siya ang anak ng may-ari ng hotel.
Oo nga.
Wala pa akong nakitang tulad ni Se-jun.
PARAISO MIN-SU AT JIN-YOUNG
-Mag-usap tayo habang kumakain? -Okey.
-Nagugutom ako. -Masiyahan ka sa pagkain.
Maganda ang ginawa.
Salamat.
Pero parang wala pa akong ginagawa.
Tagay.
Naku.
Inubos mo lang iyon.
-Mali ba iyon? -Inubos mo lang.
-Soju lang lagi kaya… -Okey lang.
-Hindi. Ano lang… -Okey lang.
Kahit ako inisip kong, "Tama ba ito?"
Sa usapang pag-inom.
-Pasensya na. -Una iyon.
-Patawad. -Okey.
-Unang beses ko. -Gawin mo kahit ano.
Okey.
Manginginom ka.
-Unang beses ko. -Naiintindihan ko.
-Nag-sa-shot ako kaya… -Nakakatawa ka.
Ganoon pala.
Paano natin kakainin iyan?
-Ito? -Dapat nating buuin.
Gagawin ko iyan para sa iyo.
Salamat.
Nagustuhan mo ang burger? Gusto mo pa?
-Gusto mo pa? -Oo.
Masarap mula sa unang kagat.
Ano'ng trabaho mo?
Talagang nagtataka ako.
-Ako ay… -Ano?
-Dati akong sundalo. -Talaga?
Dati akong nasa UDT. Narinig mo na iyon?
Oo, narinig ko na.
Naglingkod ako at na-discharge.
At ngayon YouTuber ako.
-Talaga? -Oo.
-Iyon ang trabaho ko. -Nakakagulat.
-Talaga? -Oo.
Kaya…
Ikaw?
Kakasimula ko lang ng site ng online shopping
na pinapatakbo ko ngayon.
Modelo rin ako.
-Talaga? -Oo.
CEO ako ng tindahan ng damit online at freelance model din ako.
Ako ay 26 taong gulang.
Mula sa simula hanggang katapusan, pinamamahalaan ko lahat sa tindahan ko.
Ako ang pumipili ng damit, nagmomodelo, kumukuha ng mga larawan at ina-upload.
LIM MIN-SU, EDAD 26 CEO NG TINDAHAN ONLINE, FREELANCE MODEL
Kahanga-hanga iyan.
-CEO ng tindahan sa edad na 26? -Oo.
Oo, masasabi mo nga iyan.
Nagtataka talaga ako kung bakit…
-Ikaw ang pinili ko? -Oo.
-Sasabihin mo? -Talagang pinag-isipan ko ito.
Hindi ako namili sa maraming tao.
Ganoon pala.
Naisip kong pumili at tumuon kasi wala akong oras
at kung magpapareha na, naisip kong bilisang pumili.
-Walang oras. -Oo.
Walang maraming pagkakataon.
Sa ngayon, kaninong babae ka pinakamalapit?
-Ako? -Oo.
-Malapit? -Oo.
"Malapit" na komportable o…
Iyong pakiramdam mong kilala mo na.
Kahit paano.
-Si Seul-ki iyon siguro. -Ganoon pala.
Masasabi kong pinakamalapit ako kay Seul-ki.
Ganoon pala.
Gusto mo ng katamtaman o maalat?
Iyong maalat.
-Ano? -Parang tubig.
Siguro kasi malamig.
Lasang tubig lang.
May mali rito.
Itatama ko ito.
Nakakatawa ka.
-Bakit? -Natatawa ako sa pagsasalita mo.
-Dapat kong itama ito. -Gawin natin.
May mali rito.
PARAISO SE-JUN AT SO-E
-Kumain na tayo. -Parang masarap ito.
Kain na.
Parang masarap.
-Kainin mo ito. -Okey.
Dito ka magsimula. Hindi ito matagal hiwain.
Ang pinakapinagtataka ko ay
-ang edad mo. -Edad ko?
-Oo. -Hulaan mo.
Kakagat muna ako nito.
-Okey. -Tatanungin kita ulit pagkatapos.
Okey.
Sasagot ako pagkakain nito.
-Ang sarap talaga nito. -Oo nga.
Kahanga-hanga ito.
Masarap, para akong kinikiliti.
-Maghulaan kaya tayo ng edad? -Oo. Maghulaan tayo.
-Pwedeng ako muna ang humula? -Oo.
Dalawampu't pito?
Tama.
-Talaga? -Oo.
Nahulaan mo talaga. Paano mo nalaman?
Magaling ang kutob ko.
Kadalasang di alam ng mga tao. Di nila mahulaan.
-Talaga? -Oo.
Sige. Ilang taon ka na?
Ikaw ba ay 25?
Hindi.
Dalawampu't tatlo?
Sobrang bata ko ba?
Napakabata mo.
Bakit? Apat na taon lang ang agwat natin.
Marami akong kaibigang ipinanganak noong 1996.
Kung 23 ka, nasa kolehiyo ka pa.
Oo, senior na ako.
Anong school? Nasa Seoul?
-Hanyang University. -Ha?
Acting major ako sa Hanyang University.
Talaga?
Dapat kang mag-ingat.
Una akong pumasok sa theater and film studies dahil nagtaka ako.
Pero nagustuhan ko ang proseso ng pagkilala sa isang katauhan
pati na rin ang buong kapaligiran habang nasa set kasama ang mga tao.
LEE SO-E, EDAD 23, HANYANG UNIVERSITY, THEATER AT FILM MAJOR
-Kaya pala. -Ang pagsasalita niya…
-Maingat siya. -ang pagpapahayag niya…
-Magaganda talaga. -Kaya pala.
-Okey. -Iyon ang trabaho ko.
Ang galing.
-Parang bagay sa iyo. -Talaga?
Oo.
Se-jun, para kang fasyonista.
Nagtatrabaho ka sa tahian?
Mananahi ako.
-Talaga? -Oo.
-Parang si Jin-taek? -Mananahi?
-Si Jin-taek na naman. -Narito siya.
May bagong mananahing kalahok sa palabas.
NAKARAANG TAON
Kay Jin-taek ito?
OH JIN-TAEK AT KIM SE-JUN
Si Se-jun iyon?
-Mahaba ang buhok niya? -Totoo?
-Si Jin-taek iyon? -Nagtrabaho siya roon?
-Ang mahabang buhok sa tahian? -Iyong lalaki…
Siya iyon?
Tagatabas ako ng tela noon sa tahian.
Sa tingin ko, pinakamaganda ang hitsura at paikiramdam ko kapag naka-suit ako.
Kaya naisip kong ako ang gumawa ng mga suit.
Ganoon ako naging tagatabas.
KIM SE-JUN, EDAD 27, MANANAHI
Kaya pala. Bagay sa kanya ang suot niya.
Hindi karaniwang suit iyon.
-Oo nga. -Kawili-wili ito.
Hindi ko akalain.
-Talaga? -Pero bagay.
-Talaga? -Bagay sa iyo.
Gawa roon lahat ng damit mo kung ganoon?
Oo.
Napakagaling.
Gumawa ako ng mga maisusuot dito.
-Talaga? -Oo.
Napakagaling niyan.
Ganoon pala.
-May gusto akong itanong sa iyo. -Ano?
Bakit ako ang pinili mo?
Noong simula sa kapeterya,
parang mabait ka.
Cute ka at talagang mabait.
Maayos mong nahanap ang pagpunta?
Mas matagal sa akala ko.
Pwede kitang tulungan.
Okey. Salamat.
Bigla mo akong nilapitan at sabi mo aalagaan mo ako.
At gusto kong lagi kang maganda at masaya.
Pagkatapos kitang makausap, naisip kong
masayang sumama sa iyo.
Nagsasalita ka at…
-Ngayon… -Ano?
Kaibigan ko lang lahat dito.
-Medyo malungkot ako dahil doon. -Tama.
Sa tingin ko, hindi iyon masama pero medyo malungkot pa rin ako.
Sabi mo, naging kaibigan mo lahat at komportable ka sa trato nila sa iyo.
Noong una, sabi mo medyo malungkot ka.
Tama.
Dinala rito para ipakitang di ganyan ang pakiramdam ko.
-Talaga? -Oo.
Natuwa ako.
Naku naman.
-Ang bait ni Se-jun. -Oo.
-Ngayon lang siyang ganito. -Nahihiya.
Oo nga.
-Kumusta bago ako dumating? -Ano?
Kumusta? May nagustuhan ka?
-O baka isang taong… -Ano…
-Dapat siguro akong magtapat. -Ano?
-Ang totoo… -Ano?
Ilang beses kaming nakapamili, hindi ba?
Hindi nagbago ang pinili ko.
Tama.
Kasi kapag minsang may naramdaman ako,
hindi karaniwang nagbabago ang isip ko.
Okey.
Pero may nangyaring parang nag-ayos sa mga bagay.
Parang ganoon.
Ipinahayag ko ang nararamdaman ko sa kanya noon.
-Tama. -Pero sabi niya,
"Patawad pero hindi ko yata matatanggap iyan."
Kaya naging kaibigan ko lang lahat.
Tama pero iyon…
ay hindi mahalaga.
Okey.
Hindi mahalaga sa akin iyon.
Nagtataka lang ako.
-Pagkatapos nating kumain… -O?
Pagkatapos kumain?
May narinig ka sa mga nanggaling dito?
Tinanong mo ang ginawa nila rito?
May pasyalan daw…
-Namasyal sila? -Oo.
O lumangoy sila o nag-usap o diretsong natulog.
Pero sayang iyon.
Gusto kong magsaya rito kahit pa magpuyat ako magdamag.
-May lakas ka? -Oo. Kahit ano'ng gusto mo.
Kahit ano'ng gusto mo.
-Ayos! -Oo.
Basta gusto mo.
Okey? Magsaya ka lang sa lahat.
Pupunta tayo sa lahat.
Medyo kinakabahan yata si Se-jun.
-Oo nga. -Sa ngayon, parang
masaya si So-e kasama si Se-jun.
Kanina, nang umalis papunta sa Paraiso, parang hindi siya masaya.
Pero nang mag-usap sila roon,
sa tingin ko, maganda ang kalalabasan nilang dalawa.
Parang walang maraming nararamdaman si So-e sa ngayon.
Pero parang mas kinakabahan si Se-jun.
Oo nga.
Pinapakaba ako ng pagkabahala at pagkamahiyain niya.
PARAISO MIN-SU AT JIN-YOUNG
Nakapunta ka na sa tulad nito?
Siyempre, di pa.
Napakaganda nito.
Totoo ba ito?
At walang tao rito.
-Parang… -Parang nirentahan natin ito.
-Ang ganda nito. -Oo nga.
Ano?
Pasok tayo?
-Oo. -Sandali.
-'Uy… -Mas malalim sa inakala ko.
Dahan-dahan lang.
-Para kang magtuturong lumangoy. -Pumunta tayo rito.
Lumalangoy ako.
Maganda rito.
Marunong kang lumangoy?
Ang basic lang.
Iunat ang braso.
Mag-aral tayo.
-Nagtitiwala ka sa akin? -Oo.
Ikalma mo ang katawan mo.
Magaling iyan.
Huwag kang bibitaw.
-Magaling. -Unang beses ko.
Okey, ngayon hinto.
-Magaling ka talaga. Totoo. -Talaga?
Opisyal akong sertipikado.
Tagapagturo ng Leisure Sport.
Oo nga.
-Ituloy ko ba? -Okey.
Tawa sila nang tawa.
Para lang silang magkaibigan.
Sa tingin ko, gusto talaga ni Min-su si Jin-young.
Tinatawanan lahat.
-Iyan ang sabi niya. -Tama.
Sabi niya, walang oras kaya dapat siyang magmadali at pumili.
-Parang iyon ang sabi niya. -Oo.
-Walang chemistry. -Hindi ako sang-ayon.
Sa totoo lang.
May date sa pool sina Jin-young at Min-su.
Pero parang iba sa pool date niya kay Seul-ki.
Tama. Noong una…
-Seksi. -parang eksena sa pelikula.
Parehong eksena pero…
Alam mo kung bakit?
Iba ang mga tingin niya.
Tiningnan nang mataimtim ni Jin-young si Seul-ki.
-Pero ngayon, paikot-ikot siya. -Oo nga.
-Nagpapakitang gilas. -Nagsasaya.
Para lang silang magkaibigan.
-Parang matalik na magkaibigang lumabas. -Oo.
INFERNO
Ipinagtataka ko lahat.
Magpalitan at magtanong…
ng mga tanong?
-Oo o hindi. O, X. -Okey.
-Tama? -Okey.
At isang pass.
-Ako ang mauna? -Oo.
Bumalik tayo sa simula. May gusto ka ba?
Pass.
Pass?
May pinagtatakhan ka ba?
Oo. O.
Ano iyon?
Kung pinagtataka niya rin ako.
Ganoon pala.
-Okey, sige. -Ano?
Bakit ka nagtataka?
May dahilan siguro. Ano'ng dahilan?
Bakit ka interesado?
Napakasaya noong magkausap kami.
Aktibo mo bang pagpupursigihan…
Susubukan mo ba?
Oo, medyo ginagawa ko iyan ngayon.
Hindi ako masaya ngayon.
Ano lang…
Parang may dapat akong gawin.
Kailan ka kikilos?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Kailan ka kikilos para subukang pasayahin ang mga bagay?
-Malapit na. -Talaga?
-Oo. -Magiging napakasaya nito.
Nagtataka ako.
-Hindi dapat masaya rito si Seul-ki. -Tama?
Gustong-gusto niya si Jin-young.
-Oo nga. -Oo.
Nariyan si Nadine.
-Tatlo ang may gusto kay Jin-young. -Oo nga.
Siya ang sikat.
Mga tanong kay Seul-ki?
-May itatanong ba? -Maraming itatanong sa iyo, Seul-ki.
-Masasayang tanong dapat. -Tama.
May isang tao ba?
Isang taong
nasa isip mo?
Oo, wala, siguro.
-Siguro. -Siguro?
Nasa Inferno ba siya ngayon mismo?
Ano?
Iyong taong gusto mo,
-nasa Inferno ba? -Oo.
Ganoon pala.
Kung may nararamdaman ka sa isang tao, karaniwan mo bang ipinagtatapat sa kanya?
Oo.
Karaniwan akong dumidiretso sa isang bagay
kung nagustuhan ko talaga iyon.
Pero hindi ko pa nararamdaman iyon.
Ganoon pala.
Sa tingin mo ba
maaakit ka sa mas mabait sa iyo?
Hindi.
-May nararamdaman ka dapat. -Oo.
-Ano, Seul-ki… -Ano?
Pipili ka ng taong mas may nararamdaman ka.
Ikaw ba ay…
-halos nagdesisyon na? -Hindi pa.
Ganoon pala. Okey.
Okey.
Tara na!
-Ayaw ko nang maglaro. -Totoo iyan.
-Manonood na lang ako. -Okey lang.
-Mahirap talaga ito. -Nagpapasahan sila.
Napakahirap nito.
Nagulat ako kay Seul-ki.
Nang tanungin siya kung may gusto siya,
sabi niya, "Siguro."
At nang tanungin kung nasa Inferno siya,
sabi niya, "Oo."
Hindi ba mabigat ito kay Jong-woo?
Si Seul-ki
-ay na-pressure kay Dong-woo. -Oo.
Pero positibo ang reaksyon sa kabaitan ni Jong-woo.
-Tama? -Tama.
Alam niya siguro ang nararamdaman niya
at may nararamdaman din siguro si Seul-ki kay Jong-woo.
Pero ang mahalaga ay
nang tanungin siya kung gusto niyang mas magtapat ang iba,
tumanggi siya.
-Kaya si Jong-woo ay parang, "Gagawin ko?" -Oo nga.
"Lalapitan ko siya o hindi?"
Nalilito na siguro siya.
Pabalik-balik si Jong-woo sa usapang iyon.
PANG-ANIM NA ARAW
May sariling ganda ang lugar na ito.
Pwede kaming pumasok?
-Oo. -Siyempre.
Oo naman.
-Pwede ako rito? -Sige.
Dito ka maupo.
-Pwede kang maupo. -Okey.
Pabalik na sila.
Oo nga.
Paano natin sila babatiin?
Huwag natin silang batiin.
At huwag silang tingnan.
Nagtataka ako sa mga hitsura nila.
-Nagtataka ako sa nararamdaman ni So-e. -Oo nga.
-May nagbago ba? -Kumusta kaya iyon?
-Si So-e? -Tama?
-Nakausap ninyo si Min-su. -Oo.
Kumusta ang personalidad niya?
Sabi niya, mas kinakabahan siya kapag komportable siya.
Kapag may kasama siyang lalaki
at nakakapag-usap sila dahil sa chemistry,
nagiging komportable siya. Doon siya kinakabahan.
Kaya pagkaalis nila, pinag-isipan ko
at naisip kong bagay si Jin-young sa kanya.
Magiging komportable sila.
-Oo nga. -Tama.
-Tingin ko. -Talaga?
Nang bumalik ako kasama si Jin-young,
parang mas malapit ako sa kanya sa sumunod na araw.
Kaya kung hindi pa siya nakapunta sa Paraiso,
baka pwedeng mas marami pa kaming oras?
Magsisinungaling ako kung sasabihin kong hindi ako nadismaya.
Dahil lang nadismaya ako, di ibig sabihing
gusto kong sana mabago ko ang sitwasyon.
Napakainit.
-Iyon ang binigay sa kanya ni Jong-woo. -Tama.
WAG KABAHAN PAG MAY NAKIKILALA
KUNG LAGI KANG TENSIYONADO, EKSAHERADO ANG PAGSUBOK MO
KAYA KUMALMA LANG AT AAYOS DIN ANG MGA BAGAY
-Ito ay… -Gayunman,
kung naiiyak siya sa libro ni Jong-woo…
-Senyales iyon, hindi ba? -Oo.
Baka iba ang basa niya sa nararamdaman ni Jong-woo.
Hindi niya inisip na para sa kanya.
Kaya siya niregaluhan ni Jong-woo ng libro
ay dahil gusto niyang ipagtapat ang nararamdaman niya.
Pero baka inisiip niyang gamitin ang mga salitang iyon
kay Jin-young, kaya nakakalungkot.
Walang paraang malaman kung bakit siya umiyak.
-May pahiwatig ito. -Oo.
-Iyon ang nararamdaman ni Jong-woo. -Oo nga.
Baka iniisip ni Seul-ki na ganoon din siya.
Tama ka.
-Biglang maalinsangan. -Talaga?
-Pagdating natin dito. -Oo nga.
Min-su, mag-ingat ka.
Tinamaan ako pagkabitaw mo.
-Wala palang saysay. -Salamat na rin.
Bakit tahimik?
-Salamat sa lahat. -Salamat.
-Paalam. -Okey. Nasiyahan pala ako.
Oo. Nasiyahan din ako.
Sino iyan?
Tingnan ninyo.
So-e,
-nagsaya ka? -Masayang pagbalik.
Ikaw, Min-su?
Anong jacket? Di ko pa nakita.
-Ano ito? -Bagong bili ko.
-Talaga? Namili ka? -Kay Se-jun iyan?
Oo, kay Se-jun.
-Nacurious ako. -Kumusta?
-Parang napakasaya mo. -Oo.
Mahimbing ang tulog ko…
Pareho kaming mahilig sa panghimagas, nakatatlong cake kami.
At kumain kami ng prutas.
-Kinain ninyo lahat. -Ginawa ko.
-Mahilig nga kayo. -Oo.
Oo.
Komportable.
-Malambot ang kama. -Hindi ba? Parang nasa ulap.
Mas may nararamdaman ka na?
Kaunti.
Malapit din kami rito kaya…
Isang araw ka pa lang…
Nag-usap kami.
Komportable at masaya lang akong kasama siya.
-Ganoon pala. -Oo.
Nag-usap kami at mula nang bumalik ako,
parang mas komportable ako dito sa Inferno.
-Iyon na iyon. -Mabuti.
Bakit tayo pumapalakpak?
Si Min-su naman.
Ganoon din ako. Komportable at masaya.
Kumain at lumangoy kami. Bumalik at nag-usap.
Madalas kayong nag-usap?
Oo yata. Usap lang kami nang usap.
Ano ang hindi malilimutang sandali?
Ang swimming pool yata.
O iyong pinakananabik ka?
Hindi ba pareho?
-Ang swimming pool kung ganoon? -Iyon nga.
-Lumangoy kayo? -Oo. Lumangoy kami sandali.
Hindi ka talagang lumangoy?
Kaunti lang.
-Talaga? -Kaya niya iyon.
Totoong langoy.
Ano'ng ginawa ninyo?
-Kahapon? -Oo, nagtataka ako.
Sikreto iyon.
-Hindi ko sasabihin. -Ano nga?
Nagpunta kayo roon…
Sasabihin namin kung hindi ka pupunta.
Nakita mo ang chemistry sa mga lalaki.
Kumusta iyon?
-O ang chemistry ninyo? -Halos wala, ano?
Noong una, parang nagkakahiyaan silang dalawa.
Pero nang pabalik na, nakita kong naging napakalapit nila.
Parang inalagaan niya siya.
Sa tingin ko.
Sandali. Marami kaming impormasyon ni Se-jun.
Dapat kayo rin.
-Pasensya na. Ganito iyon. -Sige na!
-Bawal umalis. -Magkwento ka.
-Huwag kang pumunta. -Ayos ang date mo.
Sige na. Pumunta at bumalik kayo.
Ang babango rin ninyo.
-Ganito ba iyon? -Okey.
At nakaputi ka para sa okasyon.
Ano?
Single's Inferno ang pinakamainit na impyerno.
Maglalaro kayo mamaya para sa pagkakataong pumunta sa Paraiso.
Pumunta kayo sa dalampasigan.
Tara na, kayong lahat.
Ito na iyon.
-Hindi ako kumpyansa. -Ito na iyon.
-Gusto ko talagang manalo. -Ako rin.
Gusto ko talagang manalo.
Si Se-jeong…
-Dapat siyang manalo. -Oo.
Pakiusap.
Se-jeong, kaya mo.
Gagawa siguro tayo ng kapareho.
Tig-isa tayo.
Ano ang kaugnayan nito?
Ano lahat ng ito?
Ano sa tingin mo ito?
-Nakakapagtaka. -Di ba?
May tubig dito at dito…
Buhangin iyan.
-Tulakang laro. -Ngayon…
Duelo sa putik.
Parang madugo.
Napakarami ko nang sinubukan.
Mula nang dumating?
Sisimulan natin ang laro ng mga babaeng kalahok
para makapunta sa Paraiso.
LARO NG MGA BABAE
-Ano? -Laro ng mga babae?
Laro ng mga babae.
Hindi magkasama? Mga babae lang?
Hindi ko akalaing kanila lang.
Ang unang tatlong panalo lang sa laro
ang makapipili ng lalaking gusto nilang makasama sa Paraiso.
Tatlo sa atin ang pupunta?
-Paano kung magkapareho? -Hindi makakapunta?
-Di makapili. -Di aalis?
Una ang unang pipili.
Paano kung pangalawa ka at wala na ang crush mo?
Paano na?
Pumili ng iba.
-Pumili ng iba. -Kahit sino na lang?
-Pero… -Kaya
ang isa pang gusto mo?
-Ang gusto mong makilala. -Ang interesado ka.
Ang laro ngayong araw
ay wrestling.
-Hala. -Korean wrestling?
Wrestling.
Korean wrestling?
-Naku. -Hindi ko pa nagagawa iyon.
Naku naman.
-Di ko pa nagawa iyon. -Ako din.
Wrestling?
Pipili muna ng bola mula sa itim na kahon ang mga babaeng kalahok.
Ang pareho ng kulay ang magduduelo.
-Naku. -Ang hirap.
-Kahit sino. -Gusto ko si So-e o si Seul-ki.
Ang may anumang bahagi ng katawang mas mataas sa tuhod
ang tumama sa lupa bago ang sa kalaban, talo.
Ang pinakamabilis manalo ang tutukoy sa una, ikalawa at ikatlo.
Ang pinakamabilis manalo ang una.
Basta bilisan na lang.
Dapat agresibo ka.
Pumili kayo ng bola ngayon.
Mahalaga ang laki sa simula ng laro.
Sa pisikal,
lamang ba sina Seo-eun at Nadine?
Si Se-jeong din.
-Oo, si Se-jeong. -Se-jeong.
Titigasan niya ngayon, ano?
-Kinakabahan ako. -Naku.
-Pula. -Kinakabahan ako.
'Uy, pula!
Laban ng magsingbigat.
Ganoon nga.
Magkasinglaki sila.
-Ano'ng gagawin? -Ano?
Dapat nating gawin sa atin.
Kinakabahan ako.
Berde.
Hindi. Natatakot ako.
-Berde. -Pareho.
Ano?
Sandali, ano?
-Berde sila pareho! -Pili!
Sabay?
-Oo. -Sabay.
-Matatalo na naman ako. -Bakit naulit iyon?
-Kawili-wili ito. -Paanong posible?
Talagang kahanga-hanga.
-Paanong nagtugma? -Hindi ba?
Unang beses nila siguro.
-Tama. -Bakit hindi?
Pambatang laro lang ito, hindi ba?
Nakakahiyang gawin ito sa harap ng gusto mo.
-Pero dapat nilang gawin. -Mananalo sila.
Dapat nilang pagsikapan.
Malakas ka ba?
-Natatakot ako. -Hindi ko alam.
Ito lang ay…
Sandali. Natatakot ako.
Natatakot ako.
Gusto kong pumunta sa Paraiso. Isang beses pa lang ako.
Tara. Halika na.
Kinakabahan ako.
Swerte kayo pareho.
Talagang swerte.
Halos mapunta kayo sa matangkad.
Pinili nina Seul-ki at So-e ang pula.
Pumasok sa bilog.
Kinakabahan ako kasi hindi ako iyon.
-Kaya nga. -Kakaiba ito.
Nakakakabang manood.
-Oo nga. -Bakit ako kinakabahan?
-Hindi ako makahinga. -Naku.
Sandali.
Naku.
Kinakabahan sila.
Parehong matapang.
-Ano nang gagawin nila? -Ganyan humawak.
Dapat pumwesto nang maganda.
Naku.
Kaya mo iyan.
-Kaya mo iyan. -Kaya mo!
-Kaya mo iyan! -Kaya mo!
-Huwag kabahan. -Kaya mo!
Handa.
-Matindi na agad. -Patas sila.
Matindi na agad.
-Hindi ko yata kayang manood. -Naku.
Tingnan ninyo!
Tinabig ng binti.
Tinabig nga.
-Ang tibay niya. -Ano na?
Kinakaya niya.
-Hindi tutumba si So-e. -Oo.
-Magaling din si So-e sa sabong. -Tama.
Kinakaya niya.
Sandali lang.
-Sandali. -Sandali, ano?
-Tingnan ninyo! -Naku!
-Panalo si So-e? -Oo.
Naku.
-Natumba siya sa pagpatid. -Oo.
-Lumaban si Seul-ki. -Oo.
-Sinubukan niya pero… -Naku.
Okey ka lang?
-Panalo si So-e. -Ayos ka?
Ang oras niya ay 6.40 segundo.
Si So-e lang ay…
-Naku, So-e. -Pambihira si So-e.
-Magaling. -Ang galing.
-Ang lakas ni So-e. -Napakalakas ni So-e.
Hindi talaga siya bumigay, di ba?
-Hindi ba? -Hindi talaga.
Ang pangalawang magtutuos ay
sina Min-su at Se-jeong na pumili ng berdeng bola.
Pumasok kayo sa bilog.
Parang huling laban.
Gusto kong manalo si Se-jeong kasi hindi pa siya nakakapunta.
Susuportahan ko siya.
-Kay Se-jeong. -Tama.
Sana makapunta siya.
Ang hitsura niya lang ay…
Walang hindi seryoso.
-Determinado sila. -Naku.
Malaking laban ito.
-Kaya mo iyan! -Kaya mo iyan!
-Kaya mo 'yan! -Huwag kabahan.
-Kinakabahan yata sila. -Oo, halata nga.
-Parehong matindi ang kapit. -Okey!
Agresibo sila.
Malalakas sila.
Hindi, si Se-jeong…
-Hindi… -Se-jeong.
-Se-jeong, ngayon lang.
-Kaya mo iyan! -Sige na!
Pabagsakin siya…
Limang segundo na.
-Pabagsakin. -Limang segundo.
-Naku! -Naku!
Naku.
Hindi ko kayang manood.
-Iiyak ako. -Naku.
Bakit hindi pumapabor sa kanya?
Panalo si Min-su. Ang oras niya, 7.24 segundo.
Ang galing. Sayang.
Kakaibang ang naghirap ang natalo.
Oo nga, ano?
Mahimbing ang tulog nina Min-su at So-e sa hotel kagabi.
Anim na araw na sa Inferno si Se-jeong.
Tama ka.
-Wag kang masaktan. -Galingan mo.
Ang huling laban ay sina Seo-eun at Nadine na pumili ng dilaw na bola.
Pumasok kayo sa bilog.
-Sige na! -Kaya mo iyan!
-Huwag masaktan.
Sige na. Kaya mo.
Huwag masaktan. Ingat.
Magaling si Seo-eun dito.
Maganda ang balanse niya.
Marami yatang nilalaro si Nadine.
-Ganoon pala. -Payat siya pero malakas.
Pero lumalabas ang balanse ni Seo-eun.
Magaling daw si Seo-eun kahit wala pa siyang ginagawa.
Ang cute talaga noon.
-Bubuhatin niya siya. -Oo.
Handa.
-Tumayo siya agad. -Nasasabik ako. Iba ito.
Lumalaban siya.
-Matangkad si Nadine. -Pinakamataas.
Oo nga.
Naku, Nadine.
Naku.
Kaya ba iyon?
Ano iyon?
Sino'ng panalo?
Ano iyon?
-Si Seo-eun ang unang… -Una ako.
Panalo si Nadine. Ang oras niya ay 7.68 segundo.
-Panalo ako? -Una akong bumagsak.
-Panalo si Nadine. -Magaling!
-Naku! -Magaling!
Magaling!
Magaling na laban.
Magaling. Parang tunay na wrestling.
-Magaling. -Magaling.
-Napakalakas mo. -Ang mga binti mo.
Ito ang resulta ng laro para makapunta sa Paraiso.
Unang pwesto si So-e sa 6.40 segundo.
Panalo na naman siya.
Pangalawa si Min-su sa 7.24 segundo.
Uulit siya.
Pangatlo si Nadine sa 7.68 segundo. Binabati ko kayo.
Naku, ang galing.
Sa tingin ko, may pareho…
Hindi, may pareho.
Parehong gusto nina Min-su at Nadine si Jin-young.
-Oo nga. -Iyan ang hula natin.
Uulit si Min-su kay Jin-young.
Pupunta sila.
-Talaga? -Oo.
Talaga?
-Pero ang iba… -Sandali. Si So-e…
-So-e… -Di niya pipiliin si Yoong-jae?
Nag-aalala talaga ako.
Napaka…
-Seryoso ako. -Pipiliin ni So-e si Yoong-jae.
-Hindi pero… -Talaga nga.
-Pipiliin ng dating So-e si Yoong-jae. -Oo.
Ayaw na sa kanya.
-Oo. -Tama.
Pero baka gusto siyang kausapin sa magandang lugar
na may magandang kapaligiran tulad ng Paraiso.
-Baka nga. -Oo.
-Baka gawin niya. -Tama ako!
-Isipin mo. -Hindi.
-Hindi? -Hindi.
Wala nang pamimilian.
Hindi.
Naisip na ninyo ang isasama ninyo?
Ayaw ko nito.
-Bakit? Ang daming pamimilian. -Ayaw ko.
-O na dapat kang pumili? -Oo.
-Kasi marami akong pamimilian. -Tama.
Kababalik lang namin tapos babalik kami ulit…
Iyon pa rin ang gusto mo?
-Hindi ko alam… -Ikaw?
Ako?
-Ikaw? -Hindi ako sigurado.
Mahalaga ito.
Para kay Nadine.
-Kay Seul-ki rin. -Oo.
Oo.
Mas pag-iisipan ko pa.
May mga hindi ka pa nakakausap?
Oo, tama.
-Mga hindi ko pa nakakausap. -Naisip ko rin iyan.
-Iyong hindi ko pa nakakausap. -At pinagtataka ko?
-Okey. -Okey.
Kaya nga pumupunta sa Paraiso.
-Tama. -Para mas magkakilala.
-Tama. -Pagkakataon.
Pwede kang pumunta.
Hinihikayat nila sila.
Magsama ng isa.
-Tama. Magsama. -Oo.
Ang cute.
Sa kung anong dahilan, sa tingin ko, may kung ano ngayon…
Parang…
Hindi dapat pumunta kasama ang parehong tao.
O kung ikaw ay…
-Hindi. -Di nga.
Wala talaga.
-Naipanalo ito sa laro. -Parang patakaran.
-Patarakan 'yon. -Pupunta si Jin-young.
Pero gusto ko rito ngayon.
Maraming beses ka na?
Hindi dahil sa tingin kong mapipili ako.
-May tiyak na pakiramdam dito. -Tama.
Pero pabalik-balik ako roon, maayos lahat.
Baka naman sa sikolohiya…
Mahirap talaga iyon para sa akin.
Ano na?
Marami akong dapat sabihin.
-Sa akin? -Oo.
-Gawin natin? Ngayon na? -Oo.
Gusto mong mag-usap?
Pag-uusapan si Yoong-jae?
Si Yoong-jae.
-Tumigil ka. -Hindi nga.
Ano'ng "hindi nga"? Alam n'yo ang mangyayari.
Hati ako ngayon sa dalawang pamimilian.
Ipinagpapasalamat ko ang isa.
At ang isa ay paglimot sa natitirang nararamdaman.
Hindi ko alam ang gagawin.
Pero matalino ka kaya gusto ko ang payo mo.
-Matalino ako? -Oo.
-Pumunta ka rin kahapon. -Oo.
Kumusta ang Paraiso kahapon sa iyo?
Kumusta? Paano ka pumili?
Nagsaya kami ni Se-jun at nagustuhan ko ang oras namin.
-Mas magaan ang pakiramdam ko… -Tama.
…kapag kausap siya.
Pero kahit paano, mas nagpapasalamat ako.
Pakiramdam mo?
Ibig kong sabihin, noong parang naliligaw ako,
-dinala niya ako sa Paraiso. -Tama.
Pero kung pupunta ako kasama iyong isa,
alam kong maliit ang pag-asa ko sa kanya.
Kung siya ang pipiliin ko.
Pero sa totoo lang…
kung iisipin mo, dapat masaya sa Paraiso.
Oo.
Kung ako iyon, baka regaluhan ko ang sarili ko
ng ibang Paraiso kaysa kahapon.
-Kasi pinaghirapan mo iyon. -Oo.
Pagkakataon ito.
-Walang magsasabi sa iyo ng iba. -Tama.
Tama?
Sa tingin ko, tama ka.
Parang regalo sa sarili ko.
Parang tama itong pangungusap.
Oo.
Kakaiba ang sitwasyong ito.
Mahihikayat si So-e.
-Tama. -Oo.
Kung isasama ko ang walang nararamdaman sa akin,
regalo ba talaga iyon sa sarili ko?
Hindi regalo sa sarili ko ang oras doon.
Pero marami pa talaga siyang nararamdaman
kaya dapat niyang iwaksi.
Kung ganoon,
pupunta siya roon para tingnan ang nararamdaman.
Balak niyang gawin iyon sa dalawang araw?
Hindi ba kalupitan iyon sa sarili mo?
-Pero… -Tingin ko…
Kasinungalingan ang pagkalimot ni So-e sa nararamdaman.
-Oo nga. -Palusot lang iyon.
Tama.
Hindi ko yata mapapanood si Yoong-jae kapag nandoon siya.
-Ang hirap. -Kampante si Seo-eun.
-Kampante siya? -Di ba?
-Alam niya. -Ganyan lang siyang tao.
Kung ako si Seo-eun, sasabihin ko, "Kahit ano."
-"Sige lang." -Tama.
Kung nagtatapat si So-e ng nararamdaman niya,
sasabihin ko sumama siya kay Yoong-jae.
"Punta lang."
-"Sige na, So-e." -Kasi alam nating
-nahirapan si So-e. -Oo.
Langoy na.
-Bahala ka. -Wag.
So-e, huwag.
Huwag.
Gusto kong pumunta sila.
-So-e, wag. -Dapat.
-Wag, So-e. Alis. -Alis.
-Mabuting pumunta… -Ang gusto mo.
-Nadine. -Ano?
May iniisip kang tao?
-Oo. -Nakapagdesisyon ka na?
-Oo. -Talaga?
Hindi ako sigurado kung pupunta ako sa sigurado ako
o kung susubok ako ng iba.
Mahirap ito.
Napakaaga pa.
Medyo gitna ka na dumating.
Dahil huli kang dumating, hindi masamang kilalanin ang iba.
Magdadala ako ng jaket.
Giniginaw ka?
-Hindi. -Sigurado ka?
Napaka-cute ni Nadine.
-Napaka-cute. -Napaka-cute.
Gusto ko siya.
Tinutulak siyang iba ang piliin.
Gusto mong maglaro?
-Ano? -Maglaro?
-Cubes. -Ayaw.
-Ayaw mo? -Oo.
Marami akong iniisip.
-Talaga? -Oo.
Ano ang gagawin ko?
Dapat akong mauna.
Ako dapat ang una.
Nakaranggo lahat sa isip mo?
Gusto kong pumunta kasama ang talagang gusto ko.
Tama.
-Pero baka hindi posible. -Tama.
Kaya nag-aalala ako.
-Pwedeng mauna siyang umalis. -Oo.
Nag-aalala talaga ako.
Ito ang pwesto ni Seul-ki?
-Kay Seul-ki iyan. -Ganoon pala.
Nabasa niya ang libro.
Teka, binasa niya, di ba?
-Binasa niya. -Oo.
-Talaga? -Oo.
Binasa niya?
-Mabuti. -Napakasaya mo.
Hindi.
Sabi niya, hindi niya binasa.
Jong-woo, karaniwang malakas ang pakiramdam mo sa isang tao?
Oo, hindi ako…
-Hindi ka nag-iiba? -Hindi.
Sinusubukan yata ng lahat na maging ganyan.
Kaya ko sigurong subukan at mas magpakatapang habang narito.
Kumusta?
-Paumanhin. -Hi.
Nasa loob pa?
Oo, yata.
Hindi ko pa siya nakitang lumabas.
Bakit?
Gusto kong makausap si Jin-young.
Ano'ng gagawin?
-Ano'ng gagawin? -Bakit nakakatawa?
Maghintay ako?
-Ano'ng gagawin ko? -Ano pang magagawa mo?
Kakausapin ko lang siya?
Sasamahan kita.
-Hi. -Hindi ganyan.
-Para umayos lahat… -Hi.
Hi.
-Galing sa templo iyon. -Tama.
Gusto mong kumuha ng tubig?
-Okey. -Baka kayong dalawa?
Sinusubukan din ni Se-jeong.
-Napakasikat niya. -Seryoso.
-Gusto nila si Jin-young? -Oo.
Hindi umaayos ang mga bagay.
Napakakumplikado ng lahat.
Ginulo ni Jin-young lahat.
-Seryoso. -Tama?
Matagal na ang huling usap natin.
-Salamat sa pagpunta. -Oo naman.
Salamat.
Okey.
Kumusta ang Paraiso kahapon?
Kahapon?
-Ang Paraiso ay ano lang… -Oo.
-Laging maganda? -Magandang lugar.
Magandang lugar.
Ano'ng pakiramdam mo?
Pakiramdam ko…
Hindi ako talagang komportable roon.
-Ganoon yata iyon. -Ganoon pala.
Nagugulo yata ang daloy ng lahat
tuwing may pupuntahan akong tulad noon.
Hindi ganito ang mga tao noong una.
Naging ganito nang dumating ka.
-Talaga? -Oo.
Aktibo nang lumalabas ang mga tao. Tulad natin ngayon.
Kaya nagugulo ang daloy habang nag-uusap ang mga tao.
Medyo ginugulo mo ang mga bagay.
Ginugulo mo lang.
-Mahirap ito. -Parang mahirap.
Mahirap talaga.
Napakahirap.
Napakasimple ng mga bagay para sa akin dito.
Nagsasaya ako kasama ang mga kaibigan.
Pero ngayon, pakiramdam kong dapat hindi na simple.
Lalo na ngayong araw.
Nagsimula yata ngayong araw.
-Ang pagbabago sa akin. -Okey.
Mas kumplikado ang sitwasyon kaysa inisip ko.
-Dito. -Ang sitwasyon?
Hindi kumplikado para sa iyo, ano?
Kumplikado rin sa akin.
-Talaga? -Oo.
Ano'ng kumplikado? Masasabi mo sa akin?
Tuwing kakausap ako ng bago,
iba ang mga nararamdaman ko.
Hindi ko alam
kung ibig sabihing gusto ko ang taong pinagtataka ko
o gusto ko ang taong pinakakaba ako
o ang taong kasama kong magsaya.
Hindi ko pa naitatakda ang pamantayan.
Kaya tatlo ang gusto mo?
Nagtataka ako.
Nadine, nagtataka ako sa iyo.
-Sa akin? -Oo.
At siguro maganda ka rin.
Napakaganda ng dagat.
Medyo hindi maganda ang panahon pero…
Maganda ang tubig!
Oo, ang tubig lang ay…
Alam mo ang Jurassic World?
-Jurassic World? -Oo, Jurassic World.
Tingnan mo.
Talagang parang Jurassic World.
'Uy, tama ka!
Parang ganoon nga.
Alam mo ang pelikulang If Only?
If Only?
-Oo. -Hindi.
Hindi mo alam?
Parang ganito, paano ba?
Parang melodrama pero…
Mahilig ako sa melodrama.
Magkaiba iyon at romansa.
-Magkaiba? -Oo.
Paano? Hindi ako sigurado sa kaibahan.
Ang melodrama ay parang…
Romansa at melodrama?
Talaga? Pag-iibigan ba ang melo?
Kumusta?
-Maligayang pagdating. -Napakalamig.
-Heto ang kumot ko. -Ayos lang ako.
-Parang giniginaw ka rin. -Heto.
-Aalis ka? -May isa rito.
-May isa pa. -Okey.
Aalis na ako.
Paalam.
-Paalam. -Paalam.
Narito ka.
Oo. Narinig mo na?
Min-su.
Nadine.
Saan ka galing?
Ako? Sa dalampasigan.
-Sa dalampasigan. -Ang init.
Nasaan si Jin-young?
Kausap si Min-su.
Nag-uusap sila?
Ayos daw iyon.
Dumating si Min-su.
-Kausap mo si Jin-young? -Oo.
Kasama siya.
Hindi ko talaga alam ang iniisip ni Jin-young
o ano ang…
Hindi ko alam ang iniisip niya!
Hindi ko siya mahulaan.
Hindi ko siya mahulaan at ginugulo niya ako
kaya kumplikado sa pakiramdam ko.
Naging mas kumplikado yata ang mga ito.
-Talagang nainis siya. -Oo.
Ibig sabihin may pag-asa si Jong-woo.
Pagkakataon ito ni Jong-woo.
Iyon talaga.
Jong-woo.
Pwede tayong mag-usap?
Binasa mo raw.
-Oo. -Sinabi ni Nadine sa akin.
Binuksan ko kahapon at ngayon.
-Binuksan mong parang ganito? -Oo…
Pero nabasa ko itong banda ngayon
-at napaisip ako. -Ganoon pala.
Pahirin muna natin ang mga luha mo.
Wet wipes…
Bakit ito habang umiiyak ako?
Naku, patawad.
Dapat tisyu ang binigay niya, hindi wet wipes.
Iyan ang dating ni Jong-woo.
-Iyan ang dating niya. -Dating ni Jong-woo.
Bakit wet wipes habang umiiyak ako?
Naku, patawad.
Naguguluhan na rin ako ngayon.
Na naman?
Heto.
Manalamin ka.
Hahawakan ko.
Hindi dapat masira ang make up mo.
Ang totoo, mula nang dumating tayo rito,
hindi ako nahirapan.
Sa tingin ko,
ngayon ako unang nahirapan.
Buong buhay ko
lagi kong ginagawa ang gusto ko.
At lahat ng gusto ko
lagi kong nagagawa sa sipag at tiyaga.
-Oo. -Nabuhay ako…
Ginawa ko ang mga iyon.
-Tama. -Naranasan ko rito
kung paanong hindi maayos lahat.
Tapos naisip kita, Jong-woo.
Naisip kong baka iyon ay…
mahirap talaga para sa iyo.
Higit pa sa inisip ko.
-Ganoon pala. -Tama.
Ang totoo, nakikita ko ang pagsisikap
na ginagawa mo.
-Tama. Nakikita mo. -Magsisinungaling ako
kung sabihin kong hindi ko ramdam.
Oo.
Dahil sinubukan ko,
hindi ibig sabihing may inaasahan akong kapalit.
Sinsunod ko lang ang puso ko at ginagawa ko ang pinagagawa nito sa akin.
Mula sa simula,
lagi lang kitang pinipili.
Wala akong ibang makita.
Hindi ko alam kung bakit.
Ang paggawa mo mula sa simula
ay medyo nakakagulat.
-Ano lang… -Naku.
Gusto kong laging sumama sa iyo
kaya napakahirap pero…
Heto. Kunin mo.
Sandali.
Wala na.
-Huwag kang umiyak. -Gusto kong magtrabaho
at sa pagkakataong ito…
-Oo. -…gusto kong gamitin sa iyo.
Ngayon…
gusto talaga kitang makasama, Jong-woo.
-Talaga? -Nang nag-wrestling kanina.
Kakaiba kung iiyak ako rito
kaya pipigilan ko kasi iyakin ako.
Napakasensitibo ko.
-Umiyak na lang tayong magkasama. -Pwede?
Naku.
Ipapanalo ko ang susunod. Pangako.
Ayos? Basta mananalo ako.
Pero kung mapili ka, sige lang at magsaya ka para sa akin.
Hindi ko alam kung paano.
-Mag-aalala ako. -Okey.
Gusto kitang kasama, Seul-ki, kaya hindi ko yata kaya iyon.
Hindi ko talaga kaya.
Salamat sinabi mo ito sa akin.
Ito ang pinakamasaya rito.
-Talaga? -Parang ang mukha ko…
-ay hindi makasabay sa emosyon ko. -Talaga?
Oo. Pero…
Tinapos mo ang libro?
Oo. Tinapos ko.
-Binasa ko pero… -Talaga?
-Lahat? -Oo…
Pumunta ka rito…
Nagbabasa lang ako.
Nagbabasa ng mga libro, nagsisiga ng apoy
at hinihintay ka.
Oo.
Nang bumalik ka,
nagtaka ako sa ginawa mo kaya tinanong kita.
Tama.
Gusto kong mag-date tayo.
Okey lang kay Jong-woo kahit hindi siya pumunta.
Pero binasa ni Seul-ki ang libro at ngayon raw ang pinakamahirap na araw.
Lahat ng mga bagay at nararamdaman
-ay naramdaman sa salitang iyon. -Oo.
Kapang nahihirapan ang isang tao,
nagbabago ang pag-iisip sa date at mga ganoon.
Laging susuportahan ni Jong-woo si Seul-ki.
-Naroon siya para sa kanya mula sa simula. -Oo.
-Lagi siyang naroon. -Tingin ko,
Hindi sinabi ni Seul-ki kay Jong-woo na gusto o mahal niya siya.
Sabi niya lang, "Gusto kitang makasama sa Paraiso ngayon."
Baka dapat nating tingnan na ganyan at wala nang iba.
Alin ang totoo at hindi rito?
-Ano iyon? -Kapag si Jin-young ay
nagtapat ulit kay Seul-ki,
-guguho… -Tapos na?
-Guguho iyon. -Oo.
-Iyon lang… -Ano?
…ang salita, luha, lahat.
Pinaghawak ng salamin
-at pinahiran ng luha. -Oo.
-Mawawala? -Hindi ba?
-Hindi. -Mararamdaman niya siguro.
Hindi ba?
Sa tingin ko, posibleng may mabuo.
Pupunta ka ulit ngayon.
Dalawang magkasunod na araw. Pambihira iyon?
Gusto mong makilala ang iba?
Kaya siguro ako nagsasalita bago pumili.
Pero kakaibang pagkakataon ito.
Dapat mo sigurong pag-isipan ito.
Nagdadalawang-isip lang yata ako.
-Kaya pala… -Kaya…
Kakausap din ako ng mga tao.
Gusto mong kumausap ngayon?
Ano…
Oo, palagay ko.
Wala akong maraming pagkakataong tulad ng iba.
-Pag-iisipan kong mabuti. -Tama.
Sige.
-Sa ngayon, si Min-su… -Si Min-su…
-Mahirap sa kanyang piliin siya. -Tama.
Pero kapag iniisip ko ang pipiliin ni Min-su
kung hindi si Jin-young,
-wala akong maisip. -Wala.
-Depende kay Min-su ang pagpili ni Nadine. -Tama.
Pero malakas ang kutob kong si Jin-young.
-Curious ako. -Gagawin niya?
-Oo. -Paano na?
Parang si So-e
pipiliin si Yoong-jae.
-Alam kong gusto mong itanggi. -Tama.
Pero alam mong mangyayari.
Oo.
Ito na ang oras
para magpareha ng pupunta sa Paraiso.
Ang mga nanalo ng pagkakataong pumunta sa Paraiso ay
sina So-e, Min-su at Nadine.
Lumabas kayo sa sigaan.
Paano kung hindi pa ako nagpapasya?
Hindi pa rin ako nagpapasya.
Sino kaya ang kay Nadine?
Pipiliin niya…
-Si Jin-young? -Oo.
-Ako? -Pero nariyan si Min-su.
Baka ulitin siya ni Min-su.
-Baka nga. -Magiging kakaiba ang order.
LEE SO-E
LIM MIN-SU
LEE NADINE
Unang nanalo si So-e na pipili
ng taong gusto niyang makasama sa Paraiso.
Hindi pa talaga ako nakakapagpasya
kasi pinagtataka ko si Yoong-jae
at nagpapasalamat ako kay Se-jun.
Pero nang biglang kailangan kong pumili,
naging medyo mahirap iyon.
Ano'ng gagawin ko?
Se-jun, mag-jaket ka.
Talagang hindi yata ako.
Seryoso.
Isang hindi siguro inaasahan.
Nakakagulat?
Nakakagulat.
-Kaya mo iyan. -Patawad.
Kahit ano'ng gusto mo, So-e.
-Hindi niya masabi. -Alam ko.
Sundin pa rin niya ang puso.
Pasasalamat o kilig?
Nag-iisip siya? Walang sinasabi?
Ang taong gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Ewygene Templonuevo