SHIN SEUL-KI
PARK SE-JEONG
CHOI JONG-WOO
LEE SO-E
JO YOONG-JAE
LEE NADINE
KIM HAN-BIN
SHIN DONG-WOO
CHOI SEO-EUN
KIM JIN-YOUNG
KIM SE-JUN
LIM MIN-SU
PIEKŁO SINGLI
PIEKŁO, GODZ. 17
Teraz nowi uczestnicy programu,
Se-jun i Min-su, wybiorą swoje rajskie pary.
WYBÓR RAJSKIEJ PARY SE-JUNA I MIN-SU
SE-JUN
MIN-SU
Pierwszego dnia zainteresowała mnie…
SE-JUN
Najmocniej zabiło mi serce do Se-jeong.
Jesteś urodzonym optymistą?
Usiłuję nim być.
Człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi.
- Mam tak samo. - Rozumiem.
Ciekawe. Mamy podobne wartości.
Ta osoba mnie ciekawi.
Może w rozmowie odkryjemy, że mamy więcej wspólnego.
Tak właśnie wtedy myślałem.
Miałem sporo przemyśleń,
bo w 70% byłem pewien,
że pójdę z Se-jeong.
Ale to się zmieniło po rozmowie.
5 GODZIN WCZEŚNIEJ
Se-jun i Min-su.
Spędźcie, proszę, trochę czasu z każdym,
aby się poznać nawzajem.
Po rozmowach ze wszystkimi,
kilka z nich utkwiło mi w głowie.
Im więcej rozmawiam, tym mniej jestem pewny.
Ciągle o niej myślę i przykuwa mój wzrok.
Szczerze mówiąc, jestem rozdarty z powodu tych emocji.
A więc rozmawiali ze sobą.
HANHAE, HONG JIN-KYUNG, LEE DA-HEE, KYUHYUN
Rozumiem. Dostali czas.
Nie może się zdecydować,
z którą z nich pójść.
Domyślacie się, kogo wybierze Se-jun?
Myślę, że albo
Se-jeong, albo Nadine.
- Ja też. - Bo powiedział…
- Tak czuję. - …gdy rozmawiał ze mną,
że najbardziej interesuje go Nadine.
- Co? Niemożliwe. - I…
I powiedział, że czuje się komfortowo przy Se-jeong.
Bo rozmawiali wczoraj.
- Tak. - Ale spytałam też Se-juna.
Powiedział, że wybierze kogoś, o kim stale myślał.
Oryginalnie powiedziane.
Kogoś, o kim myślał?
O kim stale myślał.
Fascynujący dobór słów.
Osobą, z którą chce pójść do Raju, jest…
Osobą, z którą Se-jun chce pójść do Raju, jest…
Wybieram
So-e.
So-e?
Tą osobą jest So-e.
- So-e, spakuj rzeczy do Raju. - Co?
Tą osobą jest So-e.
- So-e, spakuj rzeczy do Raju… - Co?
…i podejdź do ogniska.
- So-e? - So-e?
So-e?
Serio?
- To zaskakujące. - Bardzo.
Jego typ to elegancka dziewczyna.
Ona jest przeciwieństwem takiej.
- To niesamowite. - So-e!
Chodźmy.
- Chodźmy. - Idziemy do Raju.
Baw się dobrze.
- Idziesz do Raju. - Baw się dobrze!
Dobrej zabawy, So-e.
Zjedz dużo pysznych rzeczy.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
- Se-jeong… - Nie idzie jej najlepiej.
Myślę, że ona…
Liczyła, że to będzie ona.
- Idziemy tędy? - Tak, chyba tu jest wyjście.
Ładnie wyglądasz.
Ty…
Wybrałem cię z dwóch powodów.
- Dobrze. - Ale później ci powiem.
Dobrze. W porządku.
- Pomóc ci z torbą? - Mówisz o tym?
„Czy ci pomóc?”
Ojej, So-e.
- Jest zdumiona. - Nie wie, czy się cieszyć, czy nie.
Myślę, że tak się czuje.
So-e dokładnie wyraziła, co czuje, w rozmowie z Yoong-jae.
Ale teraz, gdy idzie z kimś innym,
optymizm byłby trochę…
- To by była przesada. - Tak.
- Tak, to by było dziwne. - „Hurra!”
Yoong-jae zrobił na mnie dobre pierwsze wrażenie.
Chciałam pójść z Yoong-jae, jeszcze zanim z nim porozmawiałam.
Ale po rozmowie ze wszystkimi pięcioma mężczyznami zmieniłam zdanie.
Osobą, z którą teraz chcę pójść,
jest ktoś, kto na pierwszy rzut oka
wydawał się do mnie nie pasować.
Ale po rozmowie nieoczekiwanie nawiązaliśmy dobry kontakt.
Pomyślałam, że gdy się poznamy, będzie wesoło.
Dlatego wybrałam jego.
Osoba, z którą chcę pójść do Raju, jest…
Jong-woo albo Han-bin.
- Han-bin. - Tak.
Coś mi mówi, że to będzie Jin-young.
Osobą, z którą Min-su chcę pójść do Raju, jest…
Jin-young.
Jin-young, spakuj swoje rzeczy do Raju i podejdź do ogniska.
To znaczy…
Baw się dobrze.
Miałeś dla nas dziś gotować.
- O rety, to dziwne. - Na samym początku.
Dlaczego kobiety tak go lubią?
Mister Popularności.
Jin-young jest…
Ciągle tylko chodzi do Raju.
Jest bardzo popularny.
Poważnie.
Czuję, jakbym miała worki z piaskiem na stopach.
- Nie mogłam włożyć butów. - Bo utknęły?
- Więc… - Tak?
Nie przewidziałem tego.
Nikt by tego nie przewidział.
- Poważnie. - Tak.
- Jaka była reakcja w środku? - Co?
Nie wiedziałam, że ogłoszą to publicznie.
Reakcja w środku była…
Wszyscy oczywiście
byli zaskoczeni.
Ja też.
Dobrze się czujesz?
Tak.
Właściwie to wszystko skłania mnie do refleksji.
Miło jest zrobić krok w tył i wszystko jeszcze raz przemyśleć.
Jeśli Jin-young pójdzie do Raju
i między nimi nie kliknie…
- Zobaczymy. - Będzie dobrze.
Tak.
Mówił tak, zanim poszedł do Raju z Seul-ki.
Byłaś tam, Seul-ki?
- Chwila, nie wiesz o tym? - O czym?
Jin-young powiedział, że gdy poszedł do Raju z Seul-ki…
- Zrobiłaś wrażenie. - Tak, wrażenie. Słyszałaś?
Nie.
Nie wiedziałaś?
- Wpływ był taki… - Seul-ki nie słyszała.
Zrobiłaś na nim takie wrażenie,
że jeżeli któraś tego nie przebije,
to jego uczucia się nie zmienią.
O rety.
- Kiedy? - Kiedy to było?
- Nie wtedy, gdy byłyśmy tutaj? - Zgadza się.
- Prawda? Pamiętam. - Ale gdy go o to pytałam,
on mi odpowiadał, że było „w porządku”.
To też mówił, ale później była druga rozmowa.
Naprawdę?
Wrażenie.
Mogę dodać coś istotnego?
Tak.
Wczoraj wieczorem, gdy piliśmy, powiedział:
„Szczerze mówiąc, zrobiła takie wrażenie,
że nie zmienię zdania, jeśli ktoś nie zrobi większego.
Ale teraz, gdy o tym myślę,
jeśli będzie dużo drobiazgów,
one też mogą mieć na mnie duży wpływ”.
Myślę, że to ważne dla dalszego rozwoju wypadków.
O co mu chodzi?
Co on ma na myśli?
Trudno powiedzieć,
- o co mu chodzi. - Nie wiem.
Nie umiem go rozgryźć.
A jak ty myślisz?
To jest wojna.
Powiedziała to z uśmiechem.
Mówi z uśmiechem, że to wojna.
To szaleństwo.
Super zabawa.
- Tak. - To ciekawe.
Tak naprawdę to się cieszę.
Cieszę się.
Jedna poszła, a ona tu jest.
- Tak. - Naprawdę.
Nawet gdybym został wybrany, a Seul-ki by została
i byliby tu razem,
to by nas bardziej od siebie oddaliło.
I tak zostało już niewiele czasu.
Czuję, że wszystko może mi zostać odebrane,
dlatego się boję.
Spadł mi kamień z serca.
Jakie masz plany na dzisiaj?
Ja?
Dobrze się nią zaopiekuję.
Zaopiekujesz się?
Tak jest.
- To dla niego szansa. - To prawda.
Jest jej oddany.
Tak, ale podczas gdy Jong-woo myśli o Seul-ki,
ona sama twierdzi, że to jest wojna.
Prawda?
A on o tym nie wie.
- O rety. - Trudno rozgryźć emocje.
Jaki piękny.
Byliście pierwsi.
Wziął ją za rękę?
- Co? - Tak.
Jest w tym naturalny.
Tamci są zaskoczeni.
- Jin-young był zaskoczony. - W szoku.
RAJ
Jak ładnie.
To prawda.
Co to za miejsce?
Spójrz. Szaleństwo.
SAUNA
Nie z tej ziemi.
Jak ładnie.
Bardzo ładnie.
- Prawda? - Tak.
- To musi być basen. - Tak.
Tak się cieszę.
Znalazłem.
Wygląda pysznie.
Zamów wszystko.
Waham się.
Dziewczyny mi o czymś mówiły.
- O czym? - To chyba to.
- Mówiły, że jest smaczne. - Dobra.
- Kotlety jagnięce? - Super.
Słyszałem, że to jest niezłe.
Ponoć mają dobre sashimi.
Mówiły, że muszę skosztować.
Wiedziałeś?
Że były w Raju?
Tak? Rozumiem.
Mogę zobaczyć desery?
Uwielbiam słodkie.
- Ja też. Zamówimy te dwa? - Dobrze.
- Zamawiamy te dwa? - Tak.
- Spróbujemy numeru 63? - Numer 63?
Pewnie. Zamówmy wszystko.
So-e jest szczęśliwa.
Wreszcie ma to, czego chciała.
Se-jun zachowuje się jak właściciel.
Jak syn właściciela hotelu.
To prawda.
Nie widziałem kogoś takiego jak Se-jun.
RAJ – MIN-SU I JIN-YOUNG
- Pogadamy przy jedzeniu? - Dobrze.
- Jestem głodny. - Smacznego.
Ładnie to rozegrałaś.
Dziękuję.
Ale ja chyba jeszcze nic nie zrobiłam.
Na zdrowie.
Ojej.
Wypiłeś wszystko.
- To źle? - Duszkiem.
- Pijam tylko soju… - W porządku. Dobrze.
- Po prostu… - W porządku.
Nie wiem, czy dobrze to robię.
Jeśli chodzi o etykietę picia.
- Przepraszam. - Niezwykłe.
Przepraszam.
- Mój pierwszy raz. - Rób, co chcesz.
Dobrze.
Szybko wyzerowałeś.
- To mój pierwszy raz. - Jasne.
- Zwykle są shoty. - Jesteś zabawny.
Jak to zjemy?
- To? - Musimy to połączyć.
Zrobię to dla ciebie.
Dziękuję.
Smakuje ci burger? Jeszcze kęsa?
- Chcesz jeszcze? - Tak.
Pyszny od pierwszego gryza.
Czym się zajmujesz?
Byłam bardzo ciekawa.
- Jestem… - Tak?
- Byłem żołnierzem zawodowym. - Naprawdę?
Podwodnym pirotechnikiem. Słyszałaś o tym?
Tak.
Służyłem i zostałem zwolniony.
Teraz jestem youtuberem.
- Serio? - Tak.
- Tym się zajmuję. - Nie spodziewałam się.
- Naprawdę? - Tak.
Zatem…
A ty?
Ostatnio otworzyłam sklep internetowy,
który teraz prowadzę.
Jestem też modelką.
- Naprawdę? - Tak.
Jestem prezeską butiku internetowego i pracuję jako niezależna modelka.
Mam 26 lat.
Decyduję o wszystkim, co dotyczy mojego sklepu internetowego.
Sama wybieram kreacje, prezentuję je, fotografuję i wgrywam na stronę.
LIM MIN-SU, 26 LAT, WŁAŚCICIELKA BUTIKU ONLINE, MODELKA
To niesamowite.
Masz 26 lat i jesteś prezeską?
Można tak powiedzieć.
Byłem bardzo ciekawy, dlaczego…
- Wybrałam ciebie? - Tak.
- Powiesz mi? - Sporo nad tym myślałam.
Wahałam się między kilkoma osobami.
Rozumiem.
Uznałam, że muszę się skupić i wybrać, bo nie mam czasu,
a skoro trzeba było połączyć się w pary, musiałam szybko zdecydować.
- Nie ma czasu. - Tak.
Nie ma dużego wyboru.
Która kobieta jest ci teraz najbliższa?
- Mnie? - Tak.
- Najbliższa? - Tak.
Najbliższa, bo dobrze z nią się czuję, czy…
O kim najwięcej wiesz.
Oczywiście względnie.
- To pewnie będzie Seul-ki. - Rozumiem.
Powiedziałbym, że ona jest mi najbliższa.
Rozumiem.
Wolisz jedzenie łagodne czy słone?
Zwykle jadam słone.
- Jak smakuje? - Jak woda.
Może dlatego, że już zimne.
Smakuje jak woda.
Coś tu jest nie tak.
Naprawię to.
Jesteś zabawny.
- Czemu? - Bawi mnie to, jak mówisz.
- Muszę to naprawić. - Do dzieła.
Coś jest z tym nie tak.
RAJ – SE-JUN I SO-E
- Zjedzmy. - Wygląda świetnie.
- Smacznego. - Ojej.
Wygląda pysznie.
- Skosztuj. - Dobrze.
Zacznij od tego. Szybko to pokroimy.
Najbardziej mnie ciekawi to,
- ile masz lat. - Ja?
- Tak. - Zgadnij.
Tylko najpierw tego spróbuję.
- Dobrze. - Wezmę gryza i znów cię spytam.
Dobrze.
A ja odpowiem, jak zjem to.
- Jakie dobre. - To prawda.
To niesamowite.
Tak smaczne, że mam ciarki.
- Zgadujemy swój wiek? - Dobrze. Zgadujmy.
- Mogę ja pierwsza? - Tak.
Dwadzieścia siedem?
Zgadza się.
- Naprawdę? - Tak.
- Serio? - Tak.
Zgadłaś. Skąd wiedziałaś?
Mam dobrą intuicję.
Zwykle ludzie nie wiedzą. Nie zgadują.
- Naprawdę? - Tak.
A ile ty masz lat?
Może 25?
Nie.
Dwadzieścia trzy?
Jestem za młoda?
Jesteś bardzo młoda.
Czemu? Tylko cztery lata różnicy.
Mam wielu znajomych urodzonych w 1996.
Skoro tak, to musisz być studentką.
Tak. Ostatniego roku.
Która uczelnia? W Seulu?
- Uniwersytet Hanyang. - Hanyang?
Studiuję aktorstwo na uniwersytecie Hanyang.
Naprawdę?
Lepiej uważaj.
Początkowo z ciekawości poszłam na kierunek teatr i film.
Ale zauroczył mnie proces wchodzenia w rolę
i cała ta atmosfera, gdy przebywam na scenie z ludźmi.
LEE SO-E, 23 LATA, UNIWERSYTET HANYANG, KIERUNEK TEATR I FILM
- Nic dziwnego. - To, jak mówi…
- Jest wrażliwa. - Wyraża się
- bardzo ładnie. - Teraz to ma sens.
- Rozumiem. - Tym się zajmuję.
Super.
- To do ciebie pasuje. - Tak?
Tak.
Se-jun, masz dobry gust, jeśli chodzi o modę.
Pracujesz w branży odzieżowej?
Jestem krawcem.
- Naprawdę? - Tak.
- Jak Jin-taek? - Krawcem?
- Wykapany Jin-taek. - Jin-taek wrócił.
Kolejny krawiec w programie.
ROK TEMU
To zakład Jin-taeka?
OH JIN-TAEK I KIM SE-JUN
Chwila, to był Se-jun?
- Miał długie włosy? - Poważnie?
- To naprawdę Jin-taek? - Pracuje u niego?
Ten długowłosy z zakładu krawieckiego?
To naprawdę on?
Pracuję jako krawiec w prywatnym zakładzie.
Najlepiej się czuję i wyglądam w garniturze.
Dlatego sam postanowiłem szyć garnitury.
W ten sposób zostałem krawcem.
KIM SE-JUN, 27 LAT, KRAWIEC
Nic dziwnego. Ma dopasowane stroje.
Nie sklepowe.
- Tak. - To ciekawe.
Jestem zaskoczona.
- Tak? - Ale pasuje ci to.
Pasuje do ciebie ten zawód.
Wszystkie twoje stroje są uszyte właśnie tam?
Tak.
Ale super.
Zrobiłem sobie parę rzeczy do programu.
- Naprawdę? - Tak.
To super.
Rozumiem.
- Tak. Chcę cię o coś spytać. - O co?
Dlaczego mnie wybrałeś?
Na początku, gdy gotowaliśmy, wydałaś mi się
bardzo miła.
Byłaś urocza i życzliwa.
Dobrze ci się tu leciało?
Trwało to dłużej, niż się spodziewałem.
Gdybyś potrzebował pomocy, pytaj.
Dobrze. Dziękuję.
Nagle podeszłaś i powiedziałaś, że mi pomożesz.
I podobało mi się, że cały czas byłaś urocza i radosna.
Po rozmowie z tobą pomyślałem, że…
fajnie byłoby pójść z tobą.
Rozmawiałaś i…
- Teraz… - Tak?
Przyjaźnię się tu ze wszystkimi.
- Dlatego najpierw mnie to zasmuciło. - Tak.
To nie takie straszne, ale i tak jestem smutna.
Mówiłaś, że ze wszystkimi się przyjaźnisz i swobodnie cię traktują.
Mówiłaś, że na początku cię to smuciło.
Tak.
Wziąłem cię, bo chciałem ci pokazać, że ja tak nie uważam.
- Naprawdę? - Tak.
Jestem wzruszona.
O Boże.
- Se-jun jest uroczy. - Tak.
- Robił inne wrażenie. - Nieśmiało mówi.
Tak.
Jak było, zanim przyszedłem?
Jak to wyglądało? Ktoś ci się podobał?
- A może ktoś… - Cóż…
Powinnam być szczera.
Początkowo…
Mogliśmy wybierać parę razy.
Ale ja nie zmieniałam wyboru.
Bo gdy raz coś poczuję,
zwykle nie zmieniam zdania.
Ale było zdarzenie, które wszystko rozstrzygnęło.
Coś w tym stylu.
Wyraziłam wtedy to, co do niego czułam.
Ale on powiedział:
„Przepraszam. Nie mogę tego zaakceptować”.
Dlatego tylko się przyjaźnimy.
Tak, ale to…
nic nie znaczy.
To dla mnie nieistotne.
Byłem tylko ciekawy.
- Gdy zjemy… - Tak?
Gdy zjemy?
Rozmawiałaś z osobami, które tu były?
Pytałaś, co tu robiły?
Słyszałam o parku rozrywki…
- Byli w parku rozrywki? - Tak.
Albo pływali, rozmawiali i od razu szli spać.
Ale to wielka szkoda.
Chcę się nacieszyć tym miejscem, choćbym miała nie spać.
- Masz tyle energii? - Tak. Ile chcesz.
Ile chcesz.
- Miło! - Tak.
Zrobię, co zechcesz.
Dobrze? Ciesz się wszystkim.
Wszystko zwiedzimy.
Se-jun jest chyba podenerwowany.
Na razie wydaje się,
że So-e dobrze się bawi z Se-junem.
Wcześniej, gdy odlatywała do Raju, nie wydawała się szczęśliwa.
Ale gdy już tam jest i widzę, jak z nim rozmawia,
myślę, że może wyniknąć z tego dla nich coś dobrego.
Na razie nie wydaje się, żeby So-e czuła do niego coś więcej.
Co zaskakujące, to chyba Se-jun jest bardziej zdenerwowany.
Tak.
Właściwie to jego strach i nieśmiałość wzbudzają we mnie nerwowość.
RAJ – MIN-SU I JIN-YOUNG
Byłaś w takim miejscu?
Oczywiście, że nie.
To niesamowite.
Czy ja dobrze widzę?
I nikogo tu nie ma.
- Zupełnie jakbyśmy… - Wynajęli ten obiekt.
- To niesamowite. - Naprawdę.
Co?
Wchodzimy?
- Tak. - Czekaj.
- Hej… - Jest głębszy, niż myślałam.
Powoli. Spokojnie.
- Jesteś jak instruktor pływania. - Zapraszam tutaj.
Płynę.
Jak tu ładnie.
Potrafisz pływać?
Znam podstawy.
Wyciągnij rękę.
Zacznijmy naszą lekcję.
- Ufasz mi? - Tak.
Rozluźnij ciało. Dobrze.
Tak, dobrze.
- Nie puszczaj mnie. - Dobrze.
- Dobrze ci idzie. - To mój pierwszy raz.
Dobrze, teraz stój.
- Jesteś bardzo dobra. Szczerze. - Naprawdę?
Mam oficjalne certyfikaty.
Instruktor rekreacyjny, poziom drugi.
Tak jest.
- Mogę teraz ja? - Jasne.
Oboje sporo się śmieją.
Wyglądają jak przyjaciele.
Mnie się wydaje, że Min-su bardzo lubi Jin-younga.
Wszystko ją bawi.
- Tak powiedziała. - Tak.
Że nie ma czasu, więc musi się pośpieszyć i kogoś wybrać.
- Od początku była szczera. - Tak.
- Ja nie czułam chemii. - Nie było jej czuć.
Naprawdę tak uważam.
Poza tym Jin-young i Min-su mieli randkę w basenie.
Ale wydaje się inna niż ta z Seul-ki.
Tak. Poprzednia była…
- Seksowna. - …jak scena z filmu.
To podobny scenariusz, ale…
Wiesz dlaczego?
On tu ma inne spojrzenie.
Gdy Jin-young pływał z Seul-ki, patrzył na nią bardzo intymnie.
- Tu jego wzrok jest rozbiegany. - Tak.
- Chwali się pływaniem. - Bawią się.
Wydają się zaprzyjaźnieni.
- To jak spotkanie bliskich znajomych. - Tak.
PIEKŁO
Wszystko mnie ciekawi.
Będziemy na zmianę…
Zadawać pytania?
- O albo X. - Dobrze.
- Tak? - Dobrze.
I jeden pas.
- Mam zacząć? - Tak.
Cofnijmy się do początku. Jest tu ktoś, kto ci się podoba?
Pas.
Pas?
Czy jesteś kimś zainteresowana?
Tak. O.
A co cię ciekawi?
Czy ta osoba jest zainteresowana mną.
Rozumiem.
- W porządku. - Tak?
Czemu jesteś ciekawa?
Musi być powód. Co było przyczyną?
Co cię zainteresowało?
Wesoło się z nim rozmawiało.
Będziesz aktywnie dążyła do…
Czy spróbujesz?
Tak, właśnie to robię.
Nie jest mi teraz wesoło.
Po prostu…
Czuję, że muszę coś robić.
Kiedy zaczniesz działać?
Co masz na myśli?
Kiedy spróbujesz sprawić, żeby ci było wesoło?
- Niedługo. - Naprawdę?
- Tak. - Będzie bardzo wesoło.
Jestem ciekaw.
- To nie powinno bawić Seul-ki. - Prawda?
Bardzo spodobał się jej Jin-young.
- Racja. - Tak.
Jest też Nadine.
- Trzy osoby lubią Jin-younga. - Tak.
Jest popularny.
Są pytania do Seul-ki?
- O co tu pytać? - Jest o co pytać, Seul-ki.
- Będzie sporo fajnych pytań. - Tak.
Czy jest jedna osoba?
Jedna osoba,
o której myślisz?
Tak, nie, może?
- Może. - Może?
Czy ten, którym jesteś zainteresowana, jest teraz w Piekle?
Słucham?
Czy ten, który cię ciekawi,
- jest w Piekle? - Tak.
Rozumiem.
Jeśli wiesz, że coś do kogoś czujesz, czy zwykle to wyrażasz?
Tak.
Mam zwyczaj podążania prosto do celu,
jeśli mam na czyimś punkcie bzika.
Ale jeszcze tego nie poczułam.
Rozumiem.
Czy zatem myślisz,
że będzie pociągał cię ktoś, kto jest dla ciebie milszy?
Nie.
- Musisz coś poczuć. - Tak.
- Zatem, Seul-ki… - Tak?
Próbujesz wybrać kogoś, do kogo coś czujesz.
Czy jesteś…
- bliska zdecydowania? - Nie.
Rozumiem. W porządku.
Dobrze.
Kontynuujemy!
- Nie chcę już grać. - To było szczere.
- Będę tylko patrzyła. - Nie, w porządku.
- To bardzo trudne. - Ciągle się wahają.
To trudne.
Ale Seul-ki mnie zaskoczyła.
Spytana, czy interesuje ją jedna osoba,
odparła, że być może.
Na pytanie, czy ta osoba jest w Piekle,
przytaknęła.
Czy to nie jest ważne dla Jong-woo?
Seul-ki odczuwała
- dużą presję ze strony Dong-woo. - Tak.
Ale dobrze przyjęła uprzejmość Jong-woo.
- Prawda? - Tak.
Więc myślę, że ona wie, co on czuje,
i również żywi do niego pozytywne uczucia.
Ale, co istotne,
spytana, czy ktoś powinien bardziej okazywać jej uczucia,
zaprzeczyła.
Więc Jong-woo zastanawia się, czy powinien
się do niej zwrócić.
Jest zdezorientowany.
W trakcie tej rozmowy Jung-woo miał w głowie rollercoaster.
DZIEŃ 6
To miejsce ma swój urok.
Możemy wejść?
- Tak. - Oczywiście.
Tak, oczywiście.
- Mogę tu usiąść? - Pewnie.
Siadaj tutaj.
- Możesz usiąść. - Dobrze.
Niedługo powinni wrócić.
Masz rację.
Jak ich powitamy?
Nie witajmy ich.
I nie patrzmy im w oczy.
Jestem ciekawa, jak wyglądają.
- Mnie bardziej ciekawią uczucia So-e. - Racja.
- Coś się zmieniło? - Ciekawe, jak było.
- Z So-e? - Prawda?
- Wszyscy gadaliście z Min-su. - Tak.
Co myślicie o jej charakterze?
Powiedziała, że jej serce bije mocniej, gdy czuje się komfortowo.
Gdy jest z facetem
i może z nim rozmawiać, bo jest dobra chemia,
wtedy czuje się komfortowo. I jej tętno przyśpiesza.
Gdy poszli, myślałem o tym
i myślę, że Jin-young by do niej pasował.
Czuliby się komfortowo.
Masz rację.
- Tak myślę. - Tak?
Gdy wróciłam z Raju z Jin-youngiem,
następnego dnia wydawał mi się bliższy.
Gdyby nie poszedł do Raju,
być może spędzilibyśmy razem więcej czasu.
Skłamałabym, mówiąc, że w ogóle nie jestem rozczarowana.
Ale choć jestem rozczarowana, to nie znaczy,
że chciałabym zmienić sytuację czy coś takiego.
Ale ciepło.
- To ta książka od Jong-woo. - Tak.
NIE DENERWUJ SIĘ, KIEDY KOGOŚ POZNASZ
JEŚLI SIĘ STRESUJESZ, TO DLATEGO, ŻE ZA BARDZO SIĘ STARASZ
NIE STARAJ SIĘ AŻ TAK, A WSZYSTKO SIĘ W KOŃCU UŁOŻY
W każdym razie,
jeśli się rozkleja przy czytaniu tej książki…
- To dobry znak, prawda? - Tak.
Ale chyba odebrała to inaczej, niż to odczuwa Jong-woo.
Nie uznała tego za wyraz jego uczuć do niej.
Jong-woo podarował jej tę książkę właśnie dlatego,
żeby jej przekazać, co do niej czuje.
Ale ona chyba zastosowała te słowa
do Jin-younga. To trochę smutne.
Nie wiemy, dlaczego płakała.
Kontekst to podpowiada.
- Jong-woo tak to czuje. - Tak.
Ale może według Seul-ki to odzwierciedla i jej uczucia.
Masz rację.
- Zrobiło się wilgotno. - Wilgotno?
- Tak. Od razu to poczułem. - Tak.
Min-su, ostrożnie.
Uderzyła mnie, gdy tylko puściłeś.
- Wszystko na nic. - I tak dziękuję.
Czemu jest tak cicho?
- Dzięki za wszystko. - Dziękuję.
- Na razie. - Dobrze się bawiłam.
Tak. Ja też.
Kto to?
Zobaczcie, kto to.
So-e,
- dobrze się bawiłaś? - Witajcie.
A ty, Min-su?
Nie widziałam tej marynarki.
Właśnie ją kupiłam.
- Serio? Byłaś na zakupach? - Od Se-juna?
Tak, od niego.
- Jestem ciekawa. - Jak było?
- Wydajesz się szczęśliwa. - Tak.
Dobrze mi się spało, więc…
I oboje tak lubimy desery, że zjedliśmy po trzy ciastka.
I jedliśmy owoce.
- Wszystko jadłaś i robiłaś. - Tak.
- Oboje lubicie desery. - Tak.
Tak.
Było komfortowo.
- Łóżko było wygodne. - Spało się na jak na chmurce.
Poczułeś coś więcej?
Trochę.
Byliśmy zżyci i tu, więc…
Jesteś tu tylko jeden dzień…
Pobyliśmy razem.
Było mi z nią komfortowo i wesoło.
- Rozumiem. - Tak.
Sporo rozmawialiśmy i odkąd wróciłam,
nie czuję się tak skrępowana, będąc tutaj w Piekle.
- I to wszystko. - To dobrze.
Dlaczego klaszczemy?
Teraz kolej Min-su.
Ja uważam podobnie. To był czas komfortu i zabawy.
Jedliśmy i pływaliśmy. Wracaliśmy i rozmawialiśmy.
Dużo rozmawialiście?
Myślę, że tak. Ciągle gadaliśmy.
Co najbardziej zapamiętałaś?
Chyba basen.
Czy moment największej ekscytacji?
Czy to nie to samo?
- Więc basen? - Rozumiem.
- Pływaliście? - Tak. Trochę pływaliśmy.
Ty chyba naprawdę nie pływałeś?
Odrobinę.
- Tak? - On by to robił dobrze.
Ekstremalnie.
Co robiliście wczoraj?
- Wczoraj? - Tak. To mnie bardziej ciekawi.
Tajemnica.
- Nie powiem ci. - Co robiliście?
Poszliście do Raju, więc…
Powiemy ci, jeśli dziś nie pójdziesz.
Widziałaś wzajemną chemię z chłopakami.
Jak myślisz, jak było?
- I co z twoją chemią? - Prawie zerowa.
Gdy tam lecieliśmy, widziałam, że czują się niezręcznie.
Ale w drodze powrotnej zauważyłam większą zażyłość.
To wyglądało tak, jakby on się nią opiekował.
Widziałam.
Zaraz. Chwila. Se-jun i ja sporo sobie powiedzieliśmy.
Wy też powinniście.
- Wybacz. Tak już jest. - Daj spokój!
- Nie idź. - Opowiadaj o Raju.
- Nie idź do Raju. - Niezła randka.
Pojechaliście i wróciliście.
I ładnie pachniesz.
- Więc to tak będzie? - Dobra.
I z tej okazji ubrałeś się na biało.
Co?
Piekło singli to najgorętsze piekło na ziemi.
Za chwilę zagracie o możliwość pójścia do Raju.
Uczestnicy, proszę przyjść na plażę.
Chodźcie.
To jest to.
- Nie czuję się pewnie. - To jest to.
- Bardzo chcę wygrać. - Ja też.
Naprawdę chcę wygrać.
Se-jeong…
Zasłużyła na wygraną.
Proszę.
Se-jeong, wygrasz.
Będziemy robić coś podobnego.
Dla kobiet i mężczyzn.
Ale jaki to ma związek?
Co to jest?
Jak myślisz, co to będzie?
- Ciekawe. - Prawda?
Tu jest woda, a tu…
Piasek.
Może to będzie przepychanie.
Walka w błocie.
Raczej krwawa jatka.
Spróbowałam wielu rzeczy, odkąd tu przybyłam.
Odkąd tu przybyłaś?
Teraz zaczniemy grę pań
o randkę w Raju.
GRA UCZESTNICZEK
- Co? - Gra pań?
Gra uczestniczek.
Nie razem? Same kobiety?
Nie spodziewałem się tego.
Tylko trzy zwyciężczynie zabawy
będą mogły wybrać partnera, z którym chciałyby się udać do Raju.
Trzy pójdą na randkę?
- A jeśli wybór się nałoży? - To nie pójdziemy?
Nie możemy tak wybrać.
Pierwsza wybiera pierwsza.
A jeśli któraś będzie druga, a jej sympatia już będzie zajęta?
Co wtedy?
Wybierze innego.
- Innego. - Pójdą z kimkolwiek?
- Przecież… - Wtedy
wybiorą drugiego na liście?
- Kogoś, kogo chcą poznać. - Kim się interesują.
Dzisiejsza gra to
zapasy koreańskie.
- O rany. - Zapasy?
Zapasy koreańskie.
Zapasy koreańskie?
Nigdy tego nie robiłam.
Ojej.
- Nie robiłam tego. - Ani ja.
Zapasy koreańskie?
Najpierw każda uczestniczka wybierze kulę z czarnej skrzyni.
Te, które wybrały identyczny kolor, walczą razem.
- Ojej. - To trudne.
- Czyli losowo. - Chcę z So-e lub z Seul-ki.
Która dotknie ziemi którąkolwiek częścią ciała powyżej kolana,
nim to zrobi rywalka, przegrywa.
O pierwszym, drugim i trzecim miejscu zdecyduje czas potrzebny na zwycięstwo.
Ta, która wygra najszybciej, będzie pierwsza.
Trzeba szybko kończyć.
Konieczna jest agresja.
Teraz proszę wybrać kule.
Na początku gry ważny będzie wzrost.
Jeśli chodzi o warunki,
czy Seo-eun i Nadine nie mają przewagi?
Chwila, Se-jeong też.
Tak, Se-jeong.
Tym razem pójdzie na całość, prawda?
Rety, jestem zdenerwowana.
- Czerwona. - Stres.
Hej, czerwona!
- Ojej. - Ta sama waga.
Rzeczywiście ta sama.
Podobny rozmiar.
Co mamy zrobić?
Zróbmy to między sobą.
Ale się denerwuję.
Zielona.
Nie. Boję się.
Obie zielone!
Co?
Chwila, co?
- Dwie zielone! - Wybierajcie!
Razem?
- Tak. - Razem.
- Znów przegram. - Jak to znowu możliwe?
- Będzie ciekawie. - Jak to możliwe?
To niesamowite.
Jak mogły się tak dobrze dobrać?
Pierwsze kroki w zapasach.
Bo jak inaczej?
Po podstawówce już nikt tego nie robi.
To wstyd, walczyć na oczach chłopaka.
- Ale powinny walczyć. - Walczą o Raj.
Trzeba zapracować na wyprawę z sympatią.
Jesteś silna?
- Boję się. - To pierwszy raz. Nie wiem.
To po prostu…
Nadine, czekaj. Boję się.
Boję się.
Chcę pójść do Raju. Byłam tam tylko raz.
Chodź. Zaczynamy.
Jestem taka zdenerwowana.
Jesteście szczęściarami.
Obie macie szczęście.
Nie musicie walczyć z wyższymi.
Seul-ki i So-e wybrały czerwone kule.
Proszę wejść do ringu.
Denerwuję się, bo to nie ja walczę.
- Wiem. - To dziwne.
Obserwowanie stresuje.
- Tak. - Czemu się stresuję?
Ojej, nie mogę oddychać.
Zaczekaj chwilę.
O rety.
Muszą być w stresie.
Mają ponure miny.
Bardzo ponure.
- Co teraz zrobią? - Tak się zakłada chwyt.
Muszą przyjąć dobrą pozycję.
O rany.
Dasz radę.
- Dasz radę. - Podołasz!
- Masz to! - Uda ci się!
Nie denerwuj się.
Gotowe.
- Już jest ostro. - Ten sam poziom.
Już się naprężyły.
- Nie mogę na to patrzeć. - O rety.
Hej, patrzcie!
Podcięcie nogą.
- Twarda sztuka. - Co jest?
Ojej, trzyma się.
So-e się nie przewróciła.
W walce kogutów też jej dobrze poszło.
Ojej. Trzyma się.
Rety, chwila.
- Chwila. - Zaraz, co?
- Ojej, chwila. - Co?
- Moment. - Zaraz, co?
- Ojej, chwila. - Co?
- Patrzcie! - O rety!
- So-e wygrała? - Wygrała.
Ojej.
Straciła równowagę, próbując ją przewrócić.
Seul-ki próbowała.
- Starała się, ale… - Ojej.
Dobrze się czujesz?
So-e wygrała.
Jej czas to 6,4 sekundy.
So-e była po prostu…
- O rety, So-e. - Jest obłędna.
- Brawo. - Dobra robota.
- So-e jest silna. - Bardzo silna.
Nie poddała się, prawda?
Nie miała zamiaru.
Drugi pojedynek stoczą
Min-su i Se-jeong, które wylosowały kule zielone.
Proszę wejść do ringu.
To jest jak finał.
Chcę, żeby wygrała Se-jeong, bo jeszcze nie była w Raju.
Kibicuję jej.
- Se-jeong. - Tak.
Chcę, żeby poszła choć raz.
Se-jeong ma taką minę…
Dla żadnej to nie są żarty.
- Są zdeterminowane. - Ojej.
To ważne starcie.
- Masz to! - Dasz radę!
Nie denerwuj się!
- Chyba są zestresowane. - Tak, to widać.
- Obie mocno trzymają. - Dobra!
Są agresywne.
Są silne.
Nie, Se-jeong…
- Chwila… - Se-jeong.
- Ten jeden raz.
- Masz to! - Dalej!
Przewróć ją i…
Minęło już pięć sekund.
- Przewróć ją. - Już pięć sekund.
- O rety! - Ojej!
O rany.
Nie mogę patrzeć.
- Popłaczę się. - Ojej.
Dlaczego jej się nie udało?
Wygrała Mi-su. Jej czas to 7,24 sekundy.
Świetnie ci poszło. Szkoda.
Te, które się starały, przegrały.
Prawda?
Min-su i So-e dobrze wczoraj spały w hotelu.
Se-jeong jest w Piekle już od sześciu dni.
Masz rację.
- Nie daj się. - Starałaś się.
Ostatnią walkę stoczą Seo-eun i Nadine, które wylosowały żółte kule.
Proszę wejść do ringu.
- Zaczynamy! - Macie to!
- Dacie radę! - Ostrożnie.
Dalej. Podołacie.
Tylko ostrożnie.
Seo-eun jest w tym dobra.
Dobrze ustawia środek ciężkości.
Nadine chyba uprawia sporty.
Jest szczupła, ale może być silna.
Ale środek ciężkości Se-eun jest widoczny.
Yoong-jae chwali Seo-eun, ale ona nic nie zrobiła.
To urocze.
Myślę, że ona ją podniesie.
Gotowe.
- Od razu wstała. - Cieszę się. To coś innego.
Jak się broni!
- Nadine jest wysoka. - Najwyższa.
Racja.
Ojej, Nadine.
O rety, Nadine.
Ojej.
Czy to talent?
Co to było?
Kto wygrał?
Kto to wygrał?
Co się stało?
- Seo-eun… - Pierwsza dotknęłam ziemi.
Nadine wygrała. Jej czas to 7,68 sekundy.
- Co? Wygrałam? - Pierwsza upadłam.
- Nadine wygrała. - Brawo!
- O rety! - Dobra robota!
Świetnie!
To była świetna walka.
Świetnie. Prawdziwe koreańskie zapasy.
- Brawo. - Brawo.
- Jesteś bardzo silna. - Twoje nogi.
Oto wyniki rywalizacji o możliwość udania się do Raju.
Pierwsze miejsce: So-e z czasem 6,4 sekundy.
Znowu wygrała.
Drugie miejsce: Min-su z czasem 7,24 sekundy.
Znów tam będzie.
Miejsce trzecie: Nadine z czasem 7,68 sekundy. Gratuluję.
Ojej. Super.
Myślę, że będzie kolizja.
Tak, jest kolizja.
Min-su i Nadine obie lubią Jin-younga.
Tak właśnie przewidujemy.
Min-su znów wybierze Jin-younga.
Myślę, że pójdą.
- Tak? - Pójdą.
Naprawdę?
- Ale reszta… - Chwila. Jeśli chodzi o So-e…
- So-e… - Chyba nie wybierze znów Yoong-jae?
Naprawdę się martwię.
To by było bardzo…
So-e, jaką znam, wybierze Yoong-jae.
- Nie, ale… - Ale naprawdę.
- Dawna So-e wybrałaby Yoong-jae. - Tak.
Ale darowała go sobie.
Tak.
Ale może chcieć z nim porozmawiać w ładnym miejscu,
w miłej atmosferze, w Raju.
- Myślę, że tak. - Tak.
- Myślę, że tak! - Wiesz, że mam rację.
- Zastanów się. - Nie.
- Nie? - Nie.
Nie ma innego wyboru.
Nie.
Zdecydowałyście, z kim pójdziecie?
Nie cierpię tego.
- Czemu? Za duży wybór? - Nie lubię tego.
- Bo musisz wybrać? - Tak.
- Bo mam więcej możliwości. - Tak.
Ale dopiero co wróciłyśmy i znów idziemy…
Wybierzesz tak samo?
- Nie wiem… - Tak?
Czy ja wiem?
- Wybierzesz? - Nie wiem.
To ważne.
To ważne dla Nadine.
- Dla Seul-ki też. - Tak.
Tak.
Muszę się jeszcze zastanowić.
Jeszcze z kimś nie rozmawiałaś?
Zgadza się.
- Są takie osoby. - Ja też o tym myślałam.
- Z kimś, z kim nie rozmawiałam. - Z kimś, kto mnie ciekawi.
Rozumiem.
Właśnie po to się idzie do Raju.
- Tak. - Żeby lepiej ich poznać.
- To prawda. - To okazja.
Mogłabyś pójść.
Ciągle zachęcają koleżanki.
Idź z innym…
Tak. Idźcie z kimś innym.
To urocze.
Nie wiem czemu, ale myślę, że dziś może być coś…
w stylu…
Nie można pójść z tą samą osobą, co wczoraj.
Jeśli już się było…
- Nie. - Nie sądzę.
Skądże.
- Bo to zostało wygrane w grze. - To jest jak reguła.
Myślę, że Jin-young pójdzie.
Ale ja chcę dziś tu zostać.
Byłeś zbyt wiele razy?
Nie dlatego, że myślę, że zostanę wybrany.
- Tu jest specyficzna atmosfera. - Tak.
Ale ja ciągle trafiam tam, do idealnego miejsca.
To może być psychologicznie…
To trudne dla kogoś takiego jak ja.
Co tam?
Mam mnóstwo tematów do rozmowy.
- Ze mną? - Tak.
- Pogadamy teraz? - Tak.
Chcesz trochę porozmawiać?
Będzie mówiła o Yoong-jae?
O Yoong-jae.
- Przestańcie. - No nie.
Jakie „no nie”? Wiecie, co się wydarzy.
Waham się teraz pomiędzy dwoma wyborami.
Jedną z tych osób cenię.
A druga pozwoliłaby mi pozbyć się utrzymujących się uczuć.
Nie wiem, co robić.
Ale ty jesteś mądra, więc proszę cię o radę.
- Ja jestem mądra? - Tak.
Ty tam byłaś wczoraj.
Jak się wczoraj czułaś w Raju?
Jak się czułaś? Jak wybrałaś?
Wesoło i przyjemnie spędziłam czas z Se-junem.
- Czułam się o wiele lepiej… - Tak.
…rozmawiając z nim.
Ale przede wszystkim odczuwam wdzięczność.
Takie uczucie?
Bo przecież gdy czułam się taka zagubiona,
- on mnie zabrał do Raju. - Tak.
Ale gdybym wybrała tę drugą możliwość,
wiem, że miałabym nikłe szanse na sukces.
To znaczy gdybym wybrała to drugie.
Ale, szczerze mówiąc…
gdy się nad tym zastanowić, w Raju powinno się spędzać przyjemne chwile.
Tak.
Gdyby chodziło o mnie, chyba wolałabym dać sobie
inny Raj niż wczoraj.
- Bo ty to wywalczyłaś. - Tak.
To szansa.
- Nikt ci nie może zabronić. - Tak.
Prawda?
Chyba masz rację.
To jest jak prezent dla mnie.
To brzmi w porządku.
Tak.
To ironiczna sytuacja.
To ośmieli So-e.
- Tak. - Tak.
Ale jeśli wezmę kogoś, kto nic do mnie nie czuje,
czy to naprawdę będzie prezentem dla mnie?
Czas, który tam spędzę, nie będzie prezentem.
Ale ona jeszcze wciąż żywi do niego uczucia
i chciałaby się ich pozbyć.
Skoro tak, ona tam pójdzie
tylko po to, by ponownie sprawdzić, co on czuje.
Zamierza to robić dwa dni z rzędu?
Czy to nie byłoby okrucieństwo wobec samej siebie?
Ale ja myślę,
że So-e kłamie, mówiąc o pozbywaniu się resztki uczuć.
To tylko wymówka, żeby tam pójść.
Tak.
Nie będę mogła patrzeć na minę Yoong-jae, gdy tam będzie.
- To trudne. - Seo-eun jest odprężona.
- Ciekawe czemu. - Prawda?
- Ona wie. - Ona po prostu taka jest.
Na jej miejscu powiedziałabym: „Rób, co chcesz”.
- „Śmiało”. - Tak.
Skoro So-e jest chętna w takim stopniu wyrażać uczucia,
- powiedziałbym jej: „Idź z Yoong-jae”. - Tak.
„Po prostu idź”.
- „Idź, So-e”. - Bo wszyscy wiemy,
że jej było najtrudniej.
Idź popływać.
Rób cokolwiek.
So-e, nie.
Nie rób tego.
Nie. Chciałbym, żeby poszli.
- So-e, nie. - Muszą.
- Nie, So-e. Po prostu idź. - Idź.
- Trzeba iść… - Rób, co chcesz.
- Nadine? - Tak?
Jest ktoś, o kim myślisz?
- Tak. - Zdecydowałaś?
- Tak. - Naprawdę?
Nie wiem, czy powinnam pójść z kimś, kogo jestem pewna,
czy spróbować z kimś innym.
To trudne.
Jest za wcześnie.
Dołączyłaś mniej więcej w połowie.
W tej sytuacji powinnaś poznać różne osoby.
Pójdę po kurtkę.
Zimno ci?
- Nie. - Na pewno?
Nadine jest urocza.
Bardzo urocza.
Lubię Nadine.
Nakłania Min-su, by poszła z kimś innym.
Pobawisz się kostką?
- Co? - Kostką.
Nie, dzięki.
- Odpadasz? - Tak.
Muszę dużo przemyśleć.
- Serio? - Tak.
Nie wiem, co robić.
Powinnam była wygrać.
Potrzebowałam zwycięstwa.
Rozumiem, że masz już w głowie ranking.
Chciałabym pójść z kimś, kogo naprawdę lubię.
Jasne.
- Ale to chyba niemożliwe. - Tak.
I trochę się martwię.
- Bo on może wyjść pierwszy. - Tak.
Właściwie to bardzo się martwię.
To jest miejsce Seul-ki?
- Tak, jej. - Rozumiem.
Hej, chyba czytała książkę.
Musiała ją czytać.
- Chyba przeczytała. - Tak.
- Tak? - Tak.
Przeczytała?
- To dobrze. - Jak się cieszysz.
Wcale nie.
Mówiła, że pierwszego dnia nie czytała.
Jong-woo, zawsze tak mocno stawiasz na jedną osobę?
Tak, ja nie…
- Nie wahasz się? - Nie.
Myślę, że każdy próbuje taki być.
Chyba spróbuję zdobyć się tutaj na większą odwagę.
Cześć.
On jeszcze jest?
Chyba tak.
Nie widziałem, żeby wychodził.
Dlaczego?
Chcę porozmawiać z Jin-youngiem.
Co mam zrobić?
- Co mam zrobić? - Czemu to takie śmieszne?
Mam zaczekać?
- Ojej, co mam zrobić? - Cóż, możesz tylko czekać.
Pogadać z nim? Co mam robić?
Wejdę z tobą.
- Cześć. - To nie to.
Cześć.
- Bierzemy to ze świątyń. - Tak.
Chcesz pójść po wodę?
- Dobrze. - Może oboje?
Se-jeong też próbowała.
- Ależ on jest popularny. - Bardzo.
- Czwórka lubi Jin-younga? - Tak.
Nie układa się.
Wszystko jest zbyt skomplikowane.
Jin-young narobił zamieszania.
- Poważnie. - Prawda?
Minęło sporo czasu od naszej rozmowy.
- Dzięki, że przyszedłeś. - Pewnie.
Dziękuję.
W porządku.
Jak wczoraj było w Raju?
W Raju? Wczoraj?
Myślę, że w Raju jest…
- Zawsze miło? - To miłe miejsce.
Miłe miejsce.
Jak się czujesz?
Czuję się…
Nie było mi tam w pełni komfortowo.
- I tak to wyglądało. - Rozumiem.
Uważam, że bieg rzeczy przerywa się,
gdy trafiam w takie miejsce.
Ludzie początkowo tacy nie byli.
Tak się stało, gdy ty przyszedłeś.
- Naprawdę? - Tak.
Ludzie aktywnie wychodzą na zewnątrz. Tak jak my teraz.
Bieg rzeczy zostaje przerwany, gdy ludzie rozmawiają.
Wprowadziłeś wielkie zamieszanie.
Wielkie wzburzenie.
- To utrudnienie. - Brzmi poważnie.
Poważne utrudnienie.
Ogromne.
Moja sytuacja tutaj była bardzo prosta przez cały czas.
Bawiłam się ze znajomymi.
Ale teraz czuję, że nie powinna być taka prosta.
Zwłaszcza dzisiaj.
Myślę, że to się zaczęło dzisiaj.
To zmiana w tym, co czuję.
Sytuacja jest chyba bardziej złożona, niż myślałam.
- Znaczy się tutaj. - Sytuacja?
Nie dla ciebie, prawda?
Dla mnie też taka jest.
- Naprawdę? - Owszem.
Co jest takie trudne? Możesz mi powiedzieć?
Gdy rozmawiam z nowymi osobami,
doznaję różnych odczuć.
Zatem nie wiem,
czy to znaczy, że wolę osobę, kim jestem zainteresowany,
czy raczej tę, przy której mam szybsze tętno,
albo tę, z którą dobrze się bawię.
Jeszcze chyba nie określiłem oczekiwań.
Czyli lubisz trzy dziewczyny?
Jestem ciekawa.
Nadine, jesteś kimś, kto mnie interesuje.
- Ja? - Tak.
Uważam też, że jesteś czarująca.
Jakie piękne morze.
Pogoda nie jest najlepsza, ale…
Woda jest świetna!
Tak, woda jest…
Znasz film Park jurajski?
- Park jurajski? - Tak, Park jurajski.
Obejrzyj się.
Zupełnie jak w tym filmie.
Hej, masz rację!
Taki klimat.
Słyszałaś o filmie Jeśli tylko?
Jeśli tylko?
- Tak. - Nie.
Nie znasz?
To… jak by to powiedzieć?
Tak jakby melodramat, ale…
Lubię melodramaty.
Romanse różnią się od melodramatów.
- Różnią się? - Tak.
Ale jak? Nie bardzo dostrzegam różnicę.
Melodramat jest…
Romans i melodramat?
Serio? Czy to to samo?
Cześć.
- Witaj. - Jak zimno.
- Nie jest ci zimno? Weź koc. - Nie, dzięki.
- Ty też marzniesz. - Weź. Lecę.
- Lecisz? - Tu jest jeden.
W porządku.
Pobiegnę.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Jesteś tu.
Tak. Słyszałeś?
Min-su.
Nadine.
Gdzie byłaś?
Ja? Na plaży.
- Na plaży. - Ojej. Jak ciepło.
Gdzie jest Jin-young?
Rozmawia z Min-su.
Poszedł do niej?
Jest miły.
Min-su przyszła.
- Rozmawiałaś z Jin-youngiem? - Tak.
Z Jin-youngiem.
Szczerze mówiąc, nie wiem, co Jin-young myśli,
ani…
W ogóle nie wiem, co on myśli!
Nie potrafię go rozgryźć.
Jestem zdezorientowana,
więc moje uczucia są skomplikowane.
Myślę, że wtedy stały się skomplikowane.
- Musiała być poirytowana. - Tak.
Hej, to znaczy, że Jong-woo ma szansę.
To szansa dla Jong-woo.
Naprawdę.
Jong-woo.
Możemy chwilę pomówić?
Podobno czytałaś książkę.
- Tak. - Nadine mi powiedziała.
Otworzyłam ją wczoraj i dzisiaj.
- Po prostu otworzyłaś? - Tak, ale…
Przeczytałam dziś tę stronę
- i skłoniła mnie do rozmyślań. - Rozumiem.
Cóż, najpierw otrzyjmy ci łzy.
Mokre chusteczki…
Po co mi mokre chusteczki, skoro płaczę?
Ojej, przepraszam.
Pomyślałam, że powinien dać jej chusteczki, ale nie mokre.
Jong-woo jest uroczy.
- To jego urok. - Osobliwy urok.
Po co mi mokre chusteczki, skoro płaczę?
Ojej, przepraszam.
Ja też jestem skołowany.
Znowu?
Proszę.
Możesz mówić do lustra.
Będę je trzymał.
Nie chcemy, żeby ci się zepsuł makijaż.
Szczerze, odkąd tu jesteśmy,
nie miałam wielu trudnych chwil.
Ale myślę,
że dziś pierwszy raz tak się poczułam.
Przez całe życie
zawsze robiłam to, co chciałam.
I wszystko, czego chciałam,
osiągałam dzięki ciężkiej pracy i silnej woli.
- Tak. - Zawsze…
osiągałam.
- Tak. - Tutaj doświadczyłam,
jak to jest, gdy mi się nie układa.
I wtedy pomyślałam o tobie, Jong-woo.
Domyślam się, że…
musiało ci być ciężko.
Bardziej, niż mi się wydawało.
- Rozumiem. - Tak.
Jong-woo, szczerze, dostrzegam twoje starania
względem mnie.
- Tak, dostrzegasz. - Skłamałabym,
mówiąc, że tego nie czuję.
Tak.
To, że tak się staram,
nie znaczy, że oczekuję czegoś w zamian.
Po prostu kieruję się sercem. Robię to, co mi podpowiada.
Od początku
ciągle wybierałem ciebie.
Nie dostrzegałem innych.
Nie wiem dlaczego. Po prostu tak czułem.
To dość zaskakujące, że robiłeś tak
od początku.
- Ja po prostu… - Ojej.
Ciągle chciałem pójść z tobą,
więc było bardzo ciężko, ale…
Proszę. Weź to.
Czekaj.
Już nie ma.
- Już nie płacz. - Też chciałam ciężko pracować
i tę sposobność…
- Tak. - …chciałam wykorzystać z tobą.
Dzisiaj…
bardzo chciałam pójść z tobą, Jong-woo.
- Serio? - Gdy ze sobą walczyłyśmy.
Gdybym się popłakał, byłoby dziwnie,
więc się powstrzymam, bo jestem płaczliwy.
Jestem bardzo wrażliwy.
- Popłaczmy sobie tu razem. - Chcesz?
Ojej.
Wygram grę. Obiecuję.
Dobrze? Choćby nie wiem co.
Ale jeśli zostaniesz wybrany, idź i baw się za mnie.
Nie wiem, czy to możliwe.
- Wahałbym się. - Spoko.
Seul-ki, chcę pójść z tobą, więc chyba bym nie mógł.
Naprawdę nie mogę.
Jestem wdzięczny, że mi to powiedziałaś.
Nie byłem tu jeszcze tak szczęśliwy.
- Naprawdę? - Moja twarz…
- Moja twarz nie nadąża za emocjami. - Naprawdę?
W każdym razie…
Skończyłeś książkę?
Przeczytałem to, co miałem.
- Wszystkie, ale… - Tak?
- Wszystkie? - Tak…
Przyszedłeś tu i…
Tylko tu czytam.
Czytam dużo książek, rozpalam dużo ognisk
i czekam na ciebie.
Tak.
Kiedy wracasz,
jestem ciekaw, co robiłaś, więc cię wypytuję.
No tak.
Chciałbym niedługo pójść z tobą na randkę.
Jong-woo sobie poradzi, nawet jeśli nie pójdzie do Raju.
Ale Seul-ki przeczytała książkę i uznała, że to był najtrudniejszy dzień.
W tej wymianie dało się odczuć wszystkie
- szczegółowe fakty i emocje. - Tak.
W trudnych chwilach
podejście do randek i tym podobnych może się zmienić.
Jong-woo trwa przy Seul-ki na dobre i złe.
- Od początku mogła na niego liczyć. - Tak.
- Zawsze. - Moim zdaniem
Seul-ki nie powiedziała Jong-woo, że go lubi lub kocha.
Powiedziała tylko, że tym razem chciała pójść do Raju z nim.
Przyjmijmy, że nic więcej się za tym nie kryje.
Wiecie, jaka jest prawda o tej rozmowie?
- Jaka? - Z chwilą, gdy Jin-young
ponownie wyrazi swoje uczucia do Seul-ki,
to się rozpadnie…
Rozpadnie się.
- Prawda o… - Czym?
…tej rozmowie i łzach.
Trzymał przed nią lustro
- i ocierał jej łzy. - Tak.
- To minie? - A nie?
- Nie. - Myślę, że ona to poczuje.
Prawda?
Myślę, że coś może z tego być.
Dziś znów tam będziesz.
Drugi dzień z rzędu. Czy to nie jest rekord?
Chciałabyś poznać pozostałych?
Myślę, że dlatego rozmawiam przed podjęciem decyzji.
Ale to rzadka okazja.
Powinnaś chyba wszystko przemyśleć.
Jestem niezdecydowana.
- Dlatego… - Zatem…
…ja też muszę pogadać z wieloma osobami.
Chcesz teraz pomówić z innymi?
Cóż…
Myślę, że tak.
Miałem mniej okazji do tego niż inni.
- Muszę wszystko dobrze przemyśleć. - Tak.
Cóż.
- W tym momencie Min-su… - Zatem ona…
- Może nie zdecydować się na niego. - Tak.
Ale gdy się zastanawiam, kogo Min-su mogłaby wybrać
zamiast Jin-younga,
- nikt mi nie przychodzi do głowy. - Nikt.
- Wybór Nadine zależy od tego Min-su. - Tak.
Ale mam przeświadczenie, że Min-su wybierze Jin-younga.
Jestem bardzo ciekawa,
jak to się skończy.
So-e zapewne
wybierze Yoong-jae.
- Jin-kyung, chcesz zaprzeczyć. - Tak.
Ale wiesz, że tak będzie.
Tak.
Teraz wybierzemy pary,
które udadzą się na randkę w Raju.
Osoby, które wygrały możliwość pójścia do Raju,
to So-e, Min-su i Nadine.
Podejdźcie, proszę, do ogniska.
A jeśli jeszcze nie wybrałam?
Ja też nie zdecydowałam.
Ciekawe, kogo wybierze Nadine.
Nadine wybierze…
Jin-younga?
- Mnie? - Ale jest i Min-su.
Ona może znów wybrać Jin-younga.
- To możliwe. - Może być dziwnie.
LEE SO-E
LIM MIN-SU
LEE NADINE
Zdobywczyni pierwszego miejsca, So-e,
wybierze osobę, z którą chce pójść do Raju.
Szczerze mówiąc, jeszcze się nie zdecydowałam,
bo Yoong-jae mnie interesuje,
a Se-junowi jestem wdzięczna.
Ale gdy nagle się okazało, że muszę kogoś wybrać,
stało się to problematyczne.
Co powinnam zrobić?
Se-jun, idź po kurtkę.
Nie sądzę, żebym to był ja.
Poważnie.
Myślę, że wybór nas zaskoczy.
Zaskoczy?
Tak.
- Dasz radę. - Przepraszam.
Słuchaj serca, So-e.
- Nie może tego wydusić. - Wiem.
Powinna kierować się sercem.
Wybierze wdzięczność czy uczucie?
Czy ona wybiera? Czemu nic nie mówi?
Osobą, z którą chciałabym pójść do raju, jest…
Napisy: Dariusz Makulski