SHIN SEUL-KI
PARK SE-JEONG
CHOI JONG-WOO
LEE SO-E
JO YOONG-JAE
LEE NADINE
KIM HAN-BIN
SHIN DONG-WOO
CHOI SEO-EUN
KIM JIN-YOUNG
KIM SE-JUN
LIM MIN-SU
SINGLE'S INFERNO
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay…
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay si Han-bin.
HANHAE, HONG JIN-KYUNG LEE DA-HEE, KYUHYUN
Ano?
Sumuko na siya.
Ang pinili ni So-e ay…
si Han-bin.
Si Han-bin.
Han-bin, lumabas ka.
Kilalanin si So-e.
Pupunta ka sa Paraiso.
Nag-iwan ako ng sulat kung paano magsaing sa kaldero.
May problema tayo ngayon.
Ang pinili ni So-e ay medyo…
hindi inaasahan talaga.
Hi.
Magsaya tayo.
Okey.
-Dadalhin mo iyan? -Siyempre.
-Tara na. -Parang puno ito.
-Oo, mabigat. -Tara na.
-'Uy, pareho tayo ng kulay. -Oo nga.
Nagkataon lang.
-Magsaya tayo. -Mabuti.
Lalangoy tayo at kakain.
Di ako makapaniwalang nakuha ko ito kasi nanalo ako.
Kung pangatlo ka, hindi ako makasasama sa iyo.
-Magsaya tayo. -Ayos.
Hindi sila pupunta bilang pareha.
Kasinungalingan…
Niloloko niya ang sarili niya.
Talagang hindi ito inaasahan
-pero ito ay… -Hindi.
-napakagandang pagkakataon. -Ako rin.
-Makakapanood na ako. -Nagsisinungaling si So-e.
-Sa tingin ko, mali ito. -Ano…
Nilinaw ni Yoong-jae ang nararamdaman niya, bakit kakapit pa rin si So-e?
Pero ngayon lang,
sasabihin niyang "Jo" para sa Jo Yoong-jae pero sumama siya kay Han-bin.
Ito lang ang pamimilian niya.
Baka ayaw niya siyang magipit.
Baka ayaw na niyang magmukhang kumakapit.
Pero sa tingin ko, mas malungkot ito.
Sang-ayon ako.
Susunod ang pangalawang panalo, si Min-su.
Min-su, pangalanan mo ang gusto mong makasama sa Paraiso.
Pangatlo ako.
May tatlo akong pinamimilian.
Pero sa totoo lang, hindi ako interesado sa pangalawa at pangatlo.
Kung una akong nanalo, si Jin-young ang pipiliin ko.
Nagtataka lang ako…
sa lahat tungkol kay Jin-young.
Sobra akong kinakabahan. Sa tingin ko, si Jin-young.
Sa tingin ko, pipili siya ng iba.
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay
ay si Jin-young.
Si Jin-young.
Ang pinili ni Min-su ay si Jin-young.
-Lumabas ka. -Talaga?
-Sumama ka kay Min-su sa Paraiso. -Hindi pwede ito.
Nakakabaliw ito.
Si Jin-young.
Jin-young, lumabas ka at sumama kay Min-su sa Paraiso.
Pwedeng umulit.
Ibig sabihin, gustong gusto niya siya para magkasunod na ulitin.
Siya lang ang gusto niya.
Ganoon niya kagusto?
Tara.
-Uminom tayo ngayon. -Okey.
Uminom tayo at mag-usap nang tapat.
-Gusto ko iyan. -Talaga?
Oo.
Parang paliguy-ligoy si Jin-young kapag nagsasabi ng gusto niya.
-Pero pinili pa rin siya. -Determinado siya.
-Direkta siya. -Oo nga.
Ginagalingan ni Min-su
-para makuha ang taong gusto niya. -Oo nga.
-Oo. At nagtatapat si Min-su. -Oo.
Sa tingin ko, magkakasundo ang personalidad nila.
-Totoo. -Talaga?
Madalas silang magbiruan.
Talaga? Pareho siguro silang palabiro kung ganoon.
Maganda ang chemistry nila. Lagi silang nagtatawanan.
Panghuli, pangatlong nanalo si Nadine.
Nadine, pangalanan mo ang gusto mong makasama sa Paraiso.
-Kawawang Nadine. -Naku.
Ano'ng gagawin niya?
Sino'ng isasama ni Nadine?
Hindi ko alam ang pwede niyang tawagin.
Pipiliin ni Nadine si Se-jun o…
-Sa tingin ko, hindi si Se-jun. -Hindi.
-Si Jong-woo o Dong-woo. -Oo nga.
Hindi ko alam.
Hindi si Jong-woo.
Huwag. Masama ang kutob ko.
-Bakit naman, Seul-ki? -Pakiusap.
Pinaka-hindi mahuhulaan ang kay Nadine.
Paano kung si Jong-woo?
-Hindi. -Malamang ikaw.
-Ikaw malamang. -Hindi.
Umaasa si Jong-woo na hindi siya.
Oo nga.
Nadine, huwag si Jong-woo.
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay
si Yoong-jae.
Si Yoong-jae?
Ang pinili ni Nadine ay
ay si Yoong-jae.
Yoong-jae, lumabas ka at sumama kay Nadine sa Paraiso.
Magsaya ka.
Marami kayong napag-usapan.
ay si Yoong-jae.
Yoong-jae, lumabas ka at sumama kay Nadine sa Paraiso.
-Buhatin ko? Mabigat ba? -Hindi. Ako na.
Nagulat ka, ano?
Medyo nagulat ako pero…
-Akin na. Bubuhatin ko. -Ayos lang ako.
-Mabigat. -Okey lang. Tara.
Napakatagal mo.
-Ako ay talagang… -Mahirap pumili?
-At hindi pa talaga tayo nakapag-usap. -Oo nga.
Ano lang…
Naging kumplikado lahat.
Sa tingin ko, magkakaroon sila ng chemistry kapag nagkausap na sila.
Pero ako…
At alam ni Nadine na may nararamdaman na si Jong-woo kay Seul-ki.
Oo nga.
Si Jin-young sana pero wala na siya.
-Oo. -Sina Se-jun at Yoong-jae ang naiwan.
-Tama. -Medyo mahiyain si Se-jun.
-Kaya wala nang pamimilian. -Oo.
Ang sigurado ay
iinom nang marami ang tatlong parehang ito sa Paraiso ngayon.
Dito nagtatapos ang pagpapareha sa Paraiso.
Matulog na lang tayo?
Makulimlim naman ang panahon.
Masaya ito.
Parang ni ayaw kong kumain ngayon.
Oo nga.
Pero magiging masaya ngayon. Magluto tayo nang masarap.
Kaamoy mo si Yoong-jae.
-Kay Yoong-jae iyan? -Oo.
Magpalit tayo ng komportable.
-Komportable. -Komportable lang.
Kumain tayo.
Bakit makulimlim ngayon?
-Oo nga. -Napakamakulimlim.
Bakit napakalungkot ko?
Pero gusto ko kapag umuulan.
Gusto niya lahat. Kahit pa may bagyo.
Bakit siya nakakatawa?
-Ano kaya ang mga sangkap ngayon? -Nagtataka rin ako.
'Uy! Pork belly.
-Ano? Hindi nga. -Ano?
-Kahanga-hanga.
Totoo ba ito?
-Ano? -Sandali.
Talaga?
Masarap ang hapunan.
Kung gawin kaya natin ito?
Isang plain na pork belly, isang gochujang.
Sino gustong maghiwa ng karne?
-Gagawin ko. -Pasubok.
Okey.
Maliit ang kutsilyo.
Mag-ingat ka.
Nasaan ang mga latex?
Sandali. Ang kamay mo.
Paano ko ito hihiwain? Ganito?
'Uy, magaling ka rito.
Heto. Baka mahiwa ka kaya…
At didikit sa kamay ang amoy ng karne.
-Okey. -Magsusuot din ako.
Seul-ki, magaling ka sa kutsilyo?
Okey lang yata ako.
Basa ang kamay mo kaya hindi papasok.
Patingin.
-Isuot mo. Tutulong ako. -Kaya…
Dapat mas manipis pa rito.
Igalaw mo.
Okey, magaling.
Mainit iyan.
Ingat ka.
Hihiwain kong cube, tama?
Oo. Sa tingin ko, maganda iyan.
Napakalambing niya.
Si Seul-ki lang ang gusto niya.
Namimiss ko ang chef natin.
Tama pero kaya natin ito.
Kaya natin ito.
-Si Han-bin. -Magaling daw magluto si Jin-young.
-Talaga? -Ipakikita niya dapat sa akin pero…
-Lagi siyang wala rito. -Pero pupunta raw siya.
-Pero wala siya rito. -Baka hindi totoo.
-Iyan ang gochujang pork belly? -Oo.
-Hindi magiging sobrang anghang, ano? -Kaunti.
Parang gusto ko ng maanghang ngayon.
Masarap at maanghang.
-Naghahanap ng maanghang kapag galit. -Hindi. Gusto ko lang sumaya.
Ibig sabihin, hindi ka masaya ngayon?
Pero amoy napakasarap.
Matagal akong di nagkarne.
-Kainan na! -Kainan na!
Kain na.
-Kain na. -Kain na.
Salamat.
-Napakasarap. -Oo nga.
Masarap. Ang galing mo, Jong-woo.
-Talaga? -Oo.
-Masarap kahit walang kanin. -Tama?
-Tama. -Busog ako.
Mga larawan natin iyon?
-Kami ni Seul-ki. -Larawan ng pagkakaibigan.
Ang gaganda.
Kumuha tayo ngayon.
Kung ngayon na mismo?
Dapat tayong magdikit-dikit.
Tatlo, dalawa, isa.
Ayos ba?
Hindi ko mahintay na makita.
Hindi ako nakatingin sa kamera.
Nakapikit ako.
Sabihin nating sadya iyon.
Kumuha tayong magkasama.
-Paano? -Selfie.
Nasa langit ngayon si Jong-woo.
Hindi na dapat umalis.
-Oo. -Talaga.
Tatlo, dalawa, isa.
Bagay kayo.
-Bagay kayo. -Patayo kaya?
Isa pa?
Kayong dalawa lang? Okey.
Inuubos ninyo ang film.
Nakatingin ako sa kanya.
-Noon maganda. -Natural.
Mukhang natural.
Nakakatawa iyan.
-Mas maganda ang patayo. -Oo.
Gusto ko itong larawan.
-Ako rin. -Tama.
PARAISO SO-E AT HAN-BIN
-Kain tayo. -Kain tayo.
-Okey.
Alam kong masarap.
-Heto ang sawsawan. -Okey.
Iniisip ko ito sa Impyerno,
sa tingin ko, maginoo at mabait ka.
-Talaga? -Oo. Madalas kong naramdaman.
Noong una, akala ko kay Seo-eun ka lang ganoon
kasi gusto mo siya.
-Pero sa tingin ko, ganoon ka sa lahat. -Masaya akong marinig iyan.
Gusto ko lang sabihin.
Mabuti.
-Alam mo bakit kita pinili? -Bakit?
Gusto mo magsaya, hindi ba?
-Iyan din, oo. -Ganoon pala.
Sa tingin ko, pinakamagsasaya ako kasama ka.
Matapos kong pag-isipan, alam kong kung isasama ko si Yoong-jae,
-lalabas na inaasahan iyon… -Pareho kayong…
Hindi komportable siguro. Syempre susubukan kong maging hindi ganoon.
Pero paano ko pinakamailalarawan ang nararamdaman ko?
-Sa tingin ko, magiging kakaiba. -Oo.
Sa tingin ko, masasaktan ka.
Noong pumunta ka sa Paraiso kasama si Se-jun kahapon,
pumalakpak lahat.
-Talaga? -"Pupunta si So-e!"
Pumalakpak kami pero nag-alala pa rin ako.
Bakit?
Naisip kong hindi iyon ang pinakagusto mong date sa Paraiso?
Sabi ng lahat, "Sobrang matutuwa si So-e.
Sa wakas, pupunta roon si So-e."
Pero akala ko, baka hindi maging masaya para sa iyo.
Kaya sabi ko, nag-aalala ako sa iyo.
Tama. Di kailangang pumunta sa Paraiso para bumuti ang mga bagay.
Tama.
Naranasan kong naging mas mahirap pagbalik galing Paraiso.
-Ganoon pa man… -Tama.
-Narito ako kasama si Se-jun, tama? -Tama.
Akala ko, iisipin ko si Yoong-jae
o baka madismaya ako.
Akala ko, ganoon ang mangyayari pero hindi.
-Ganoon pala. -Ano…
Hindi ko alam kung may nararamdaman pa ako.
-Pero sandali lang iyon. -Oo.
Kaya para sa sarili ko, minabuti kong mabilis nang alisin iyon.
Ganoon pala.
Ikaw ba?
Mahirap din para sa akin.
-Tama. Alam ko. -Oo.
Hindi ko alam kung saan nagkamali.
Ni hindi ako sigurado kung may nagkamali.
-Mahirap. -Oo, mahirap.
NADINE AT YOONG-JAE
Ayos lang ang champagne?
Oo. Ayos lang kahit ano.
Ano lang…
Sandali, kakaiba bang sabihin ko?
-Sabihin mo lang. -Tungkol kay Jin-young.
Hindi ka rin naman ganyan kainteresado sa akin
at tayo'y rito para mag-usap bilang magkaibigan…
Ano'ng gagawin mo kay Jin-young?
Hindi ko alam.
Hindi mo alam? Pero lalapitan mo pa rin siya?
Hindi ko alam.
Naku, hindi mo alam?
Hindi ko talaga alam.
-Talaga? -Nagtataka ako sa kanya.
Masayang makipag-usap lang sa kanya.
Nakagugulat at nakaaakit siya.
Iyon yata ang pinakamalakas na dating niya.
-Napakakomportableng kasama siya. -Tama.
At nagtataka ako.
Naisip kong masayang pumunta sa Paraiso kasama siya.
-Ano'ng gagawin mo kung ganoon? -Ano?
Ano'ng gagawin ko? Hindi ko talaga alam.
Seryosong hindi ko alam.
Narito lang siguro ako.
-Kaya narito ako sa Paraiso kasama ka. -Okey.
Oo.
Ngayon, iniisip ko ito, talagang nadismaya ka siguro.
Kaya noong nakatayo ako…
Akala ko, pipiliin ni Min-su si Jin-young.
Hiniling mo bang sana pangalawa kang nanalo?
-Pangalawa? -Kasi pangatlo ka.
Siyempre. Sana una ako.
-Una? -Oo.
Kung nauna ka, si Jin-young pa rin ang pipiliin mo?
-Oo. -Ganoon pala.
Pareho tayong mag-isip at magplano.
Okey.
-Magaling ako riyan. -Okey.
Magaling akong magplano.
-Parang bukas na pagpapayo. -Oo nga.
Pwede silang samahan nina Han-bin at So-e.
-Kasya sila roon. -Oo.
PARAISO MIN-SU AT JIN-YOUNG
-Salamat sa araw na ito. -Salamat.
Mula sa Impyerno hanggang dito, ang bilis ng araw.
Oo nga. Magtutuloy na ako sa ganitong bilis mula ngayon.
-"Mula ngayon"? -Oo.
Nang una mo akong nakita,
ano'ng una mong naisip?
-Baka mahinhin ka? -Ganoon pala.
-At baka hindi tayo magkasundo. -Talaga?
Pero komportable ako nang mag-usap tayo.
Komportable kang kausap.
-Pero parang tapat ka. -Talaga?
-Oo. Komportable tayong mag-usap. -Tama.
Nakagugulat talaga kung gaano kabilis ang oras kapag kasama ka.
-Kaya iniisip ko iyon. -Tama.
Sa klase naman ng relasyong gusto ko,
mas gusto kong magsimulang hindi komportable…
kaysa talagang komportable at kampante.
Ako ang klase ng taong
komportable sa mga hindi komportable.
Pero komportable ako sa iyo.
Ano…
Kaya mahirap para sa aking makita ka sa mas romantikong paraan.
Sa totoo lang, hindi ganito mula sa simula.
Ayaw kong maging komportable kapag nasa relasyon ako.
Pero unang beses itong komportable ako.
Sa isang kisap-mata, lumipad ang tatlong oras.
Parang ganoon.
Kaya naisip ko, "Baka okay rin na komportable."
-Tama. -Naiisip ko lahat ito.
At iniisip ko kung biglang magiging hindi tiyak ang mga bagay kalaunan?
-Ganoon pala. -Maganda ngayon pero…
Kaya naisip kong kunin ito
para magtapat sa iyo
-ng nararamdaman ko. -Ganoon pala.
-Kasi wala na tayong oras ngayon. -Tama.
Nang magkausap tayo kanina,
sabi ko gusto kong kumausap ng iba't ibang tao
-para magpahiwatig sa iyo. -Ganoon pala.
Pero pinili mo ako ulit at ipinagpapasalamat ko ito.
Ganoon pa man, noon ko yata nalaman
na dapat kong
sabihin sa iyo ngayon.
Napagpasyahan ko na iyon kaya medyo malungkot ako.
Pero ayaw kong sirain ang buong araw mo.
Kaya gusto kitang makausap ngayon
kasi huling beses na natin dito.
Gusto kong ingatan ang damdamin mo hanggang mag-usap tayo.
Iyan na iyon.
Naiintindihan ko.
Nang una akong sumali, umasa ako at nangarap ng masayang katapusan.
Pero sa ngayon,
hindi pagsisisi ng anumang desisyon ko rito
at paggawa ng magagandang alaala ang mga layunin ko, sa tingin ko.
Kaya…
Kung pumili ako ng iba kasi akala ko hindi ka interesado,
magiging medyo hindi Paraiso iyon.
At hindi ako ganoon.
Hindi ganoon ang gusto ko o inaasahan kong maging.
Kaya…
Hindi ko pinagsisisihan ang kinalabasan kahapon o ngayon.
Salamat ganyan ka mag-isip.
Gusto rin kitang pasalamatan sa pagpunta at pagsasaya kasama ko.
-Nagsaya talaga ako. -Tama.
-Lumilipad ang oras pag magkausap tayo. -Tama.
-Nagtatapat sila. -Oo nga.
Sabi ni Min-su, lagi niyang sinusunod ang puso niya at wala siyang pagsisisi.
Pero parang lagi niyang pipiliin si Jin-young.
Nakikita natin siguro ang dating ni Jin-young sa ganitong mga pag-uusap.
Parang napakaprangka niya pero medyo maingat at sensitibo.
At kung magsalita siya, magiging komportable ka.
Parang maayos tinanggap ni Min-su at nagtapat din siya sa kanya.
Kaya sa tingin ko, hindi nila pagsisisihan ang date na ito.
May nararamdaman si Jin-young kay Seul-ki kung ganoon?
Pwedeng si Seul-ki pero sabi niya, gusto rin niyang kumausap ng iba.
Pero hanggang ngayon, kay Seul-ki pa lang talaga siya naging tapat.
-Tama ka. -Si Seul-ki pa lang kaya…
Gustong ituloy ni Seul-ki ang mga bagay.
Patuloy nilang namimiss ang isa't isa.
-Masyado siyang sikat. -Sikat siya.
Kung iisipin mo, dalawa sa siyam na araw ang ginugol niya kay Min-su.
Pero ito ang pinakamagandang pamimilian ni Min-su.
Gusto lang ni Min-su na makasama ang gusto niya nang walang pagsisisi.
IMPYERNO
-Paputok sa harap ng lodge? -Matagal ko nang hindi ito nagawa.
-Nakatatakot. -Dito.
Nakatatakot ito.
Masyado ko bang pinaglapit?
Naku!
-Diyos ko! -Ano iyon?
-'Uy! -Alin ang pumutok?
Mamaya puputok iyan…
-Kailan iyon? -Naku!
-Mamaya puputok iyan… -Naku, ano iyon?
-Ano iyon? -Naku.
Napakaganda!
-Ano iyon? -Ano iyon?
Bakit gusto ninyong gawin, mga takot?
Natulog na lang dapat kayo.
Napakaganda nito.
Ayos na tayo.
-Gawa tayo ng puso. -Okey.
-Paganito kami. Paganoon kayo. -Okey.
Tatlo, dalawa, isa.
Ano'ng ginagawa natin?
-Seul-ki. -Guys, dalawang bilog.
Naku.
Maganda talaga ito.
-Akin na ang iyo sandali. -Okey.
Magsisindi pa ako.
-Namamatay na. -Ang saya noon.
Ang saya noon.
-May ipinagtataka ako. -Ano?
Ang gusto mo ngayon, siya rin ba
ang may magandang unang dating?
Oo.
-Sino? -Sabihin mo.
-Sino iyon? -Si So-e.
Si So-e?
-Si So-e? -Si So-e?
Oo.
Napakaliit niyang di ko mapigilang magmalasakit.
Iniisip mo siya.
Pick-up line.
"Para sa sobrang liit, lagi kong iniisip."
O palabas na anime. "Hindi ko siya malimutan."
Ewan. Hindi ko mapigilang mapansin siya.
Okey, kung ganoon.
Ano ang pakiramdam mong iba ang kasama ni So-e ngayon?
Mabuti.
Magtapat ka.
-Gusto mo siyang sumaya. -Gusto mo siyang sumaya.
May tinanong siya sa akin noon.
Parang masyado niya iyong pinag-isipan.
Sabi ko, gawin niya ang komportable.
At kung ginawa niya, mabuti iyon.
Tama.
Nadismaya ka ba?
-Kahit kaunti? -Hindi ka nagtapat?
Gusto kong ginagawa niya ang tama para sa kanya.
May tanong ako.
Gusto mong pumunta sa Paraiso
kasama ang iba bukod sa nakasama mo na?
-Oo. -Oo. Salamat sa sagot.
-Napakasaya ni Jong-woo. -Nakangiti si Jong-woo.
Siguradong masaya siya.
Nagpasya ka na?
Parang hindi pa. Okey.
-May tanong pa ako. -Talaga?
Hindi pa si Dong-woo?
Magbigay ng katangian ng taong gusto mo.
Pero…
-Pass ako. -May ilong siya.
Pinagbanggit ninyo ako ng pangalan pero ngayon umiiwas kayo?
Ano'ng problema ninyo? Madaya.
Gagawin ko ang gusto ko.
Laban!
Magaling umarte ang dalawa.
Ang dalawang iyan ay siguradong…
Siguradong walang namamagitan.
Maayos kaya silang lahat sa Paraiso?
Sa ating lahat, hindi ko alam ang nararamdaman ni Seul-ki.
Pumili ka na?
Sa tingin ko, depende bukas.
-Bukas? -Oo.
-Makasisiguro ako sa makalawa. -Ang resulta?
Oo.
-Magtapat ka. Ilan ang iniisip mo? -Dalawa, ano?
-Hindi. -Hindi?
'Uy, sabihin mo lang.
Isisikreto natin.
Sa ngayon, dalawa.
-Ang dalawang iyon? -Tapat ba sila?
-Pero medyo… -Dalawang tao.
Parehong nagsisimula sa J.
Hindi ko alam iyan.
Syempre alam mo.
Pero iniisip ko talaga ang mangyayari bukas.
Nasa Paraiso siya ulit ngayon kasama ang parehong tao.
Pinili siya ni Min-su.
Prangka at determinado siya.
Gusto niya talaga siya.
Pero parang masaya silang magkasama.
Seul-ki, hindi mo kami kasama pero nag-uusap kaming lahat kanina.
Tinanong namin siya sa date niya kay Min-su at kung nagsaya sila.
At sabi niya, napakamakabuluhan iyon sa ibang paraan.
Kaya nagulat lahat.
Kaya iniisip kong baka
ibabase ni Seul-ki ang desisyon niya sa pagtrato sa kanya.
-Napakatapat niya. -Hanggang saan siya pupunta para sa akin?
Kailan kayo nag-usap ng ganyan?
-Tuwing may oras? -Hindi ako tiyak.
Ako…
Halos hindi ko nakita si Jin-young mula nang bumalik kami mula sa Paraiso.
-Ni hindi ko nakita ang mukha niya. -Bakit?
Sa tingin ko, mali ang panahon.
-Kasi lagi mong kausap si Jong-woo. -Pero ngayon…
Magkakasama lahat.
Ngayon, hindi ko siya nakita.
-Talaga? -Oo.
Nasa kung saan-saan siya. Sikat talaga siya.
Kaya lagi siyang tinatanong ng ilan na lumabas at pribadong mag-usap.
-Talaga? -Ng mga lalaki?
Hindi. Ng mga babae.
Nangyari rin kanina.
Nasasaktan ngayon si Seul-ki dahil kay Jin-young.
Siguradong may dalawang tao sa puso ni Seul-ki ngayon.
"Ang nagpapatibok ng puso ko at ang gagawin lahat para sa akin."
Tama.
Kaya siguro sinabi ni Seul-ki na makasisiguro siya bukas
kasi babalik na si Jin-young.
Kung may sasabihin si Jin-young na makapagpapanatag kay Seul-ki,
sasama siya kay Jin-young sa tingin ko.
Hindi ba mas magiging tapat din si Jin-young galing Paraiso?
Dalawang araw kasama ang iisang tao.
Kaya ako naaawa kay Jong-woo.
Sinasabi ni Seul-ki na makatitiyak siya
sa makalawa kasi makakausap niya siya at malalaman ang nararamdaman niya.
Parang kung walang gagawin si Jin-young,
pipiliin niya si Jong-woo kung ganoon.
Kung ganoon, ngayon na huling ngingiti si Jong-woo.
Huwag kang magsabi ng malulungkot.
-Laging malinaw ang isip niya. -Hindi…
Laging pinakapangit ang iniisip niya.
Mahalagang sandali ito.
-Kapag balik niya. -Oo.
IKAPITONG ARAW
Seksing babae, seksing lalaki.
Napakaganda nito.
Talaga.
Kunwari nasa California.
Balik na tayo.
Nakabalik na tayo.
Nasaan sila?
Nakabihis sila para sa dagat.
Magpahinga tayo.
-Okey. Paalam. -Okey.
-Salamat sa lahat. Magpahinga ka. -Okey.
Nagsaya kayo?
Jin-young, maraming masasayang nangyari kahapon.
-Anong mga bagay? -Dito? Marami.
Sa ngayon, pwedeng maging Impyerno ang Paraiso.
-Talaga? -Oo.
Kumusta, Jin-young?
Ano lang…
Hindi ganoon kahalaga ang kwento ko. Nagtataka lang ako sa nangyari rito.
Magkwento ka.
Kahapon?
Uminom ako ng soju.
Nagtapat kayo kung ganoon.
Nagtapat talaga ako.
Ganoon pa man, nag-usap kami.
Jong-woo, iyan na sa ngayon. Pakikinggan namin ang kwento mo?
Kahapon nagsama-sama kami at naglaro
at nag-usap ng mga damdamin.
-Mga damdamin… -Tama. Lumipas na kasi ang oras.
Inisip naming oras nang magtapat kaya direktahan kaming nagtanungan.
Maraming tanong si Seul-ki.
Marami talaga.
-Sa kanya ang mga tanong, hindi ba? -Oo.
-Tama. -Sobrang dami.
Ganoon pala. Okey.
-Tama. -Jong-woo, parang masaya ka.
Oo.
Ano iyon?
Parang ngayon ka pinakamasaya.
Para ka talagang mabuti.
Ano, kahapon, nag-usap kayo ng masinsinan?
Ano'ng sinabi ni Seul-ki?
Si Seul-ki…
sigurado raw na interesado siya sa isang tao.
Kaya tinanong namin kung desidido na siya pero hindi siya sumagot.
Oo, hindi niya sinagot iyan.
Maganda ang panahon kahapon?
-Makapal ang fog kagabi. -Ganoon pala.
Nagpaputok kami.
At kumuha kami ng maraming larawan sa kapeteriya.
Nandoon pa dapat ang mga iyon.
Nagtataka na ako ngayon.
-Pumunta tayo ngayon. -Sandali.
Titingnan lang natin.
Maraming larawan sina Seul-ki at Jong-woo.
Maiinggit ang Paraiso sa Impyerno.
Tama.
Medyo nagtataka ako.
Mas marami nang larawan.
Wala ako saanman diyan.
Hulaan ninyo ang kinunan.
'Uy, Seul-ki!
-Hi! -Hi!
Nagsaya kayo?
-Oo. -Masaya iyon.
Para kayong nakapahinga.
Parang nakapahinga ka rin, Seul-ki.
Magpapa-tan kayo?
-Tan? -Ang totoo, baka hindi mo kailangan.
Seul-ki, napaka-pink mo.
Gusto kong magmaganda ngayon.
-Tugma sa panahon ang suot mo. -Pahiwatig ba iyan?
Oo, medyo.
Paano ko ito panonoorin?
Simula na ng laban.
Masaya siguro kahapon sa Impyerno.
-Nagsaya ka, Seul-ki? -Parang langit iyon.
-Nagsaya ka? -Oo.
-Ano ang pinakamasaya? -Lahat.
-Lahat? -May pangit?
Pangit? Hindi ako sigurado.
Ganoon pala.
"Hindi sigurado"?
Malabo iyan.
Pero naisip kong
depende sa kasama ko, pwedeng maging langit o impyerno ang lugar na ito.
Ibig sabihin langit ang kahapon?
Parang ganoon.
Gusto ko rito kahapon.
-Okey. -Nagdesisyon ka na?
Hindi pa pero ngayon siguro.
-Ngayon? -Oo.
Okey.
-Lakad tayo? -Okey.
-Lalakad? -Paalam.
Kayo palang dalawa? Okey.
Nakikita ko na ang iniisip nila.
Bawat isang salita ay…
Parang nababasa ko ngayon ang isip nila.
Ang laro…
Sige na, huwag kang kabahan.
Okey.
Wala akong makitang daan para singitan sila.
-Ano? -Silang dalawa.
Malibang ipilit ko ang sarili ko, parang mahirap magsabi.
Si Jong-woo…
ganoon pa rin mula sa simula.
Tama.
Pero kung wala pa ring nangyayari,
baka hindi siya gusto.
Kaya baka mas hindi siguradong relasyon iyan.
-Huwag tayong masyadong mag-alala. -Okey.
Tatlong araw na lang ngayon.
Lumilipad lang dito ang oras.
Mas gusto pa kitang makilala at mas lumakas pa ang nararamdaman ko.
Mas susubukan ko pa
para ipakita sa iyo ang nararamdaman ko.
Napakarami lang taong may gusto sa iyo.
Kasi napakaganda mo.
Dahil lagi kang pinapansin ng lahat,
nagigipit ka siguro.
Sana magsaya ka sa natitirang oras na komportable ka pa rin.
Habang nag-uusap tayo, pakiramdam ko, talagang isinasaalang-alang mo ako.
At masasabi kong sinasabi mo ang mga iyan kasi talagang nagmamalasakit ka sa akin.
-Mahirap ba? -Kung ako ikaw…
hindi ko yata kaya iyan.
-Talaga? -Oo.
Ang galing mo.
Maraming salamat sa pagsasabi niyan.
Baka may iba ka pang gustong kausapin
kaya papasok na ako para bigyan ka ng oras.
-Pwede ka rito, mag-usap lang kayo. -Okey lang.
-Pwede tayong mag-usap lahat. -Mag-usap din kayo.
Okey lang. Samahan mo kami.
Kung napakamapagbigay mo, hindi ako tatanggi.
-Magsolo kayo. -Sige.
Matagal na rin.
Maganda talaga ang panahon.
Oo nga.
Lagi mong kausap si Jong-woo. Ano'ng pinag-uusapan ninyo?
Kapag ako tahimik ka.
Kapag kasama mo ako, laging ganito.
Bakit lagi mong kausap si Jong-woo?
Diskriminasyon iyan.
Kung may pagkakataon, siguro makapag-uusap kayo nang apat na araw.
Ang cute niya. Nagseselos siya.
Dito na lang dapat ako sa Impyerno, ano?
Ano?
Nagsaya ka ba?
Ikaw…
Biglaan iyon.
Ano'ng ginawa at kinain mo kahapon?
Kahapon?
-Masarap ang kinain mo? -Masarap.
-Kumain ako ng masarap. -Karne?
Siyempre.
Ako rin.
-Oo nga raw. Pork belly? -Oo.
Ano…
Nag-soju ako kahapon.
Araw ng soju kahapon.
Hindi iyon para sa champagne.
Kaya nalasing ako.
-Talaga? -Oo.
Naku. Gusto ko pang manood.
Napakaiksing pakikipag-uusap kay Jin-young.
Parang napakanagtataka ni Seul-ki kay Jin-young.
Kapag kausap niya si Jong-woo, malalim ang usapan.
Pero kapag kausap niya si Jin-young, mabababaw ang usapan
pero mas nakakapanabik silang panoorin.
-Tama. -Parang…
At kapag kasama ni Seul-ki si Jin-young, para siyang
babaeng nagmamahal at sobrang ikinatutuwa iyon.
Halata talaga.
-Babaeng nagmamahal. -Tama.
Wala yatang laban si Jong-woo kay Jin-young.
Sa tingin ko, may nararamdaman talaga si Seul-ki para kay Jin-young.
Pero sa tingin ko, si Seul-ki mismo naguguluhan.
-Tama. -Sa kung kanino siya mas naaakit.
-Jin-young, 80 kilo ka? -Jong-woo, nais mong manalo?
Ito ay 77 kilo.
-Pitumpu't pito? -Oo.
-Kung pupunta ang isa sa atin… -Walang kaibahan.
…bago pumunta sa Paraiso,
hayaan kaya natin ang maiiwang
-kausapin si Seul-ki? -Ayos iyan.
-Hindi ko narinig ang sinabi mo. -Okey lang.
Ganoon pala. Okey.
-Naku. -Narinig ninyo siya?
Nagsimula na.
-Naniniguro na. -Oo.
-Di ako pwedeng manatili. Nakakatakot na. -Okey.
Wala akong magagawa kundi pumunta sa mga babae.
Napakanakakatawa niya.
Wala kayong iniwang magagawa ko kundi pumunta.
Okey, seryoso, iyon lang ay…
Matindi iyon.
Kahapon natin sana ginawa.
Pagod na lahat sa pagiging laging tensyonado.
Napapagod ako tuwing manonood ako.
Bakit? Kasi ayaw mong matalo?
Ayaw kong matalo.
-Kasi ayaw na ayaw mong natatalo? -Hindi.
Ibig kong sabihin…
Dapat bang may babae?
Oo, kundi hindi mahalaga kung manalo o matalo.
Matutulog na lang ako ngayon.
Kung pagkakataong pumunta sa Paraiso,
sisiguruhin kong manalo.
Ang Single's Inferno ang pinakamainit sa mundo.
Ngayon, maglalaro kayo para sa pagkakataong pumunta sa Paraiso.
Mga kalahok, pumunta sa dalampasigan.
-Tara na. -Naku.
Tara na.
Kaya natin ito.
Tingnan ninyo roon.
Kinakabahan na ako
-sa panonood ng laban. -Kaya nga, hindi ba?
Ano kayang mangyayari riyan?
-Talagang matindi ito. -Oo.
Parating na sila.
-Nakatatakot ang mga mukha nila. -Alam ko.
Kaya ninyo iyan.
Tara na.
-Bakit ako kinakabahan? -Kaya nga.
Kinakabahan, natatakot ako.
Sisimulan natin ang laro ng mga lalaki para makapunta sa Paraiso.
Tulad kahapon, unang tatlong panalo lang
ang makapipili ng babaeng kalahok na gusto nilang isama sa Paraiso.
Ipaliliwanag ko ang laro ngayon.
Una, pumasok sa hukay.
Kapag tumunog ang pito, itulak palabas ang ibang mga tao.
Matatanggal ang taong may parehong binti sa labas.
Ang huling maiwan ang nasa unang pwesto.
Okey, gawin natin ito.
Naku, hindi ko kayang manood.
-Magiging matindi ito. -Tama.
-Makakikita tayo ng dugo ngayon. -Hindi mananalo kasi gusto lang.
-Oo. -Suwerte rin.
-At plano. -Plano.
Mga lalaking kalahok, pumasok sa loob ng hukay.
-Pasok sa loob. -Okey.
Kinakabahan ako para sa kanila.
Tingnan ninyo silang pumupwesto.
-Naku. -Diyos ko.
Sobrang nakakakaba.
Grabe ang mukha nila.
Naku.
Mararahas talaga.
Nangangalahati na kasi sila.
Oo nga.
Naku, sandali.
-Naku! -Sandali…
Diyos ko.
Hindi ko ito mapapanood.
Hindi ko kaya. Hindi ko alam.
Ang hirap dahil nakaupo siya.
-Halos matulak ka palabas. Ingat. -Ingat.
Sinugod niya pero nadulas siya.
-Halos matulak ka palabas. Ingat. -Ingat.
Sige na.
Naku.
Puntirya si Jong-woo.
-Tama? -Pareho nilang gusto si Seul-ki.
Tara na.
Ayaw kong gawin ito.
Ayaw ko talagang gawin ito.
Nakuha ang binti niya.
Nakuha niya ang binti niya.
Suko na ako.
Nakakatawa siya.
Si Se-jun…
Natanggal si Se-jun.
-Gusto kita, Se-jun. -Lumabas siyang kahit paano lang.
-Hindi. -Nilabas siya. Sumuko siya.
Gusto ko si Se-jun.
-Gusto ko si Se-jun. -Naku, Se-jun.
Masaya ito.
Namula siya.
-Pula na. -Namula ang balat.
Nakakapanghina ang masyadong maagang atake.
Bakit ako?
Ang mga binti!
Bitawan n'yo ako.
Natanggal si Dong-woo.
Mukhang malakas si Jin-young.
-Natatakot ako. -Ako rin.
Mahirap ito.
Isa na lang at tapos na.
Tama ka.
-Naku, Han-bin. -Han-bin.
-Han-bin.
Sige na, Han-bin!
Natanggal si Han-bin.
-Patas silang tatlo. -Tama.
Silang tatlo ang pinakagustong pumunta.
Pero walang katulad ng gusto si Yoong-jae.
Kaya desisyong laban sa pagitan nina Jin-young at Jong-woo.
Hindi ko talaga kayang manood.
Gumagalaw sila.
Iyong dalawa… Ingat.
-Mahirap ito. -Oo.
-Nanonood lang si Yoong-jae. -Hindi ba? Kaya ngayon…
Natatakot ako.
Tara na.
-Okey ka lang? -Oo.
-Naku. -Walang katapusan ito.
Naku.
Seryoso.
Magtulungan tayo.
-Ipapaubaya niya sa kanila. -Tama.
Pero sasali siya para tapusin.
Hindi natin alam ang mangyayari. Depende sa bubuhatin.
Si Jong-woo? Naku.
Naku, si Jong-woo?
Hindi, huwag.
Huwag. Naku.
Pakiusap.
-Pigilan. Kumalas sa kanila. -Tara na.
-Pigilan kahit ngayon lang. -Pumipigil.
-Kumalas sa kanila. -Sige na.
Tumagal siya!
Kung iikot, mapipigilan.
Na naman?
-Sige na. Ngayon lang. Pakiusap. -Iiyak yata ako.
Sige na.
-Ano? -Naku!
Sige na.
-Ano? -Naku!
Natanggal sina Jong-woo at Jin-young.
-Ano'ng nangyari? -I-replay.
-Tama. -Bumaliktad siya.
Nauna si Jin-young?
Hindi pa natin alam.
Hindi ko alam ang kalalabasan.
Ano bang nangyari?
Sa tingin ko, unang lumabas ng hukay ang mga binti ni Jin-young.
Ano'ng patakaran?
Dapat nasa labas ng hukay ang parehong binti para matanggal.
Hindi isa, dalawa.
-Si Jin-young pala. -Oo.
Unang tumama ang likod niya sa lupa.
-Likod ng hita niya. -Ano'ng mga resulta ng replay?
-Olympics ba ito? Napakahigpit. -Nagpe-play ba?
-Tama, ano ito? -Ano lang…
-Tingnan ninyo. -Sandali.
-Tama, una siyang lumabas… -Hindi, nasa loob siya.
-Si Jong-woo. -Talaga?
Nasa loob ang kay Jin-young.
JIN-YOUNG JONG-WOO
Lumabas ang parehong binti.
-Nasa gilid ang kay Jong-woo! -Hayan!
-Hayan nga.
Nasa linya!
-Nasa ilalim ni Yoong-jae. -Oo!
-Hindi niya binti iyon? -Wala roon.
-Seryoso, Olympics ba ito? -Sa berdeng shorts.
-Kahanga-hanga ito. -Kahanga-hanga!
-Sinagot ang hiling niya sa wakas. -Hindi ba?
-Sinagot siya. -"Humiling at ikaw ay tatanggap."
Narito ang mga huling resulta.
Ito ang huling ranggo ng laro ng mga lalaki para pumunta sa Paraiso.
Unang pwesto si Yoong-jae.
Salamat.
Pangalawa.
Si Jong-woo.
-Mahusay. -Naku.
At pangatlong pwesto si Jin-young.
Magagaling kayong lahat.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Ewygene Templonuevo