SHIN SEUL-KI
PARK SE-JEONG
CHOI JONG-WOO
LEE SO-E
JO YOONG-JAE
LEE NADINE
KIM HAN-BIN
SHIN DONG-WOO
CHOI SEO-EUN
KIM JIN-YOUNG
KIM SE-JUN
LIM MIN-SU
PIEKŁO SINGLI
Osobą, z którą chcę pójść do Raju, jest…
Osobą, z którą chcę pójść do Raju, jest Han-bin.
Co?
Zrezygnowała.
Osobą, którą wybrała So-e, jest…
Han-bin.
Han-bin, wyjdź na zewnątrz.
- Chce się zabawić. - Do So-e.
- Cześć. - Udacie się do Raju.
Obyście pamiętali, jak przygotować ryż.
Rety, teraz mamy kłopot.
Wybór So-e jest dość…
niespodziewany. Zaskakujący.
Cześć.
Zabawmy się.
Dobrze.
- Weźmiesz ją? - Oczywiście.
- Chodźmy. - Mała torba, ale napakowana.
- Tak, ciężka. - Chodźmy.
- Mamy identyczne kolory. - Tak.
Ale przypadek.
- Rozerwijmy się. - Dobrze.
Będziemy pływać i jeść pyszności.
Nie wierzę, że dostałam tę szansę, bo wygrałam.
Gdybyś była trzecia, nie szedłbym teraz z tobą.
- Zabawmy się. - Świetny pomysł.
- Nie idą jako para. - Tak.
Czy to nie kłamstwo?
Ona się oszukuje.
To było niespodziewane,
- ale to jest… - Nie.
- …bardzo dobry wybór. - Już mi jest lepiej.
- Mogę spokojnie oglądać. - Nie. So-e się oszukuje.
- To nie w porządku. - Przecież…
Yoong-jae powiedział, co czuje, więc czemu miałaby się go trzymać?
Ale teraz chciała
powiedzieć „Jo”, jak w Jo Yoong-jae, ale powiedziała „Han-bin”.
To był jej jedyny wybór.
Może nie chciała wywierać presji.
Może nie chciała już uchodzić za przylepę.
Ale to jest smutniejsza sytuacja.
Zgadzam się.
Teraz zdobywczyni drugiego miejsca, Min-su.
Min-su, wskaż osobę, z którą chcesz się udać do Raju.
Zajęłam trzecie miejsce.
Myślę o trzech wyborach,
ale szczerze mówiąc, drugi i trzeci wybór mnie nie interesują.
Gdybym wygrała, wybrałabym Jin-younga.
Ciekawi mnie wszystko…
co dotyczy Jin-younga.
Denerwuję się. Myślę, że to będzie Jin-young.
Myślę, że wybierze kogoś innego.
Osobą, z którą chce być w Raju,
jest Jin-young.
Jin-young.
Osobą, którą wybrała Min-su, jest Jin-young.
- Proszę wyjść… - Naprawdę?
- …i udać się do Raju z Min-su. - To się nie dzieje.
To szaleństwo.
Jin-young.
Jin-young, proszę wyjść i udać się do Raju z Min-su.
Można znów wybrać tego samego.
Lubi go tak, że jest gotowa spędzić z nim dwa dni z rzędu.
Tylko on ją interesował.
Tak bardzo go lubi?
Chodźmy.
- Napijmy się dzisiaj. - Dobrze.
Napijmy się i szczerze porozmawiajmy.
- Bardzo chętnie. - Tak?
Tak.
Jin-young owijał w bawełnę, mówiąc o tym, czego by chciał.
- Ale Min-su i tak go wybrała. - Jest zdecydowana.
- Idzie na zwarcie. - Tak.
Min-su robi wszystko,
- żeby zdobyć swoją sympatię. - To prawda.
- Tak. I jest szczera. - Tak.
Sądziłam, że nie pasują do siebie charakterami.
- To prawda. - Naprawdę?
Sporo się wygłupiają.
Naprawdę? Więc oboje muszą być swawolni.
Mają dobrą chemię. Po żarcie zawsze razem się śmieją.
I wreszcie miejsce trzecie, Nadine.
Nadine, wskaż osobę, z którą chcesz się udać do Raju.
- Biedna Nadine. - O rety.
I co ona zrobi?
Z kim pójdzie Nadine?
Nie wiem, kogo wybierze.
Nadine wybierze Se-juna albo…
Myślę, że nie wybierze Se-juna.
- Albo Jong-woo, albo Dong-woo. - Tak.
Nie wiem.
Tylko nie Jong-woo.
Proszę, nie. Mam złe przeczucie.
- Seul-ki, czemu tak mówisz? - Proszę.
Wybór Nadine jest wielką niewiadomą.
A jeśli wybierze Jong-woo?
- Nigdy. - Raczej ciebie.
- To prawdopodobne. - Nigdy.
- Chwila. - Jong-woo nie chce.
Tak.
Nadine, nie wybieraj Jong-woo.
Osobą, z którą chce pójść do Raju,
jest Yoong-jae.
Yoong-jae?
Osobą wybraną przez Nadine jest
Yoong-jae.
Yoong-jae, wyjdź, proszę, i udaj się z Nadine do Raju.
Baw się dobrze.
Mało ze sobą gadaliście.
Yoong-jae.
Yoong-jae, wyjdź proszę i udaj się z Nadine do Raju.
- Wziąć ci ją? Jest ciężka? - Nie trzeba.
Byłeś w szoku, co?
Byłem trochę zaskoczony, ale…
- Daj. Poniosę ci. - Nie trzeba.
- Jest ciężka. - W porządku. Chodźmy.
Potrzebowałaś sporo czasu.
- Byłam bardzo… - Trudna decyzja?
- W ogóle nie rozmawialiśmy. - Tak.
To po prostu…
Wszystko się skomplikowało.
Myślę, że wytworzy się między nimi chemia, gdy zaczną rozmawiać.
Ale ja…
Nadine wie, że Jong-woo czuje coś do Seul-ki.
Tak.
Chciała Jin-younga, ale ten odszedł.
- Tak. - Został jej Se-jun i Yoong-jae.
- Tak. - Ale Se-jun jest wciąż nieśmiały.
- Nie miała innego wyboru. - Tak.
Jedno jest pewne.
Te trzy pary sporo dziś wypiją w Raju.
Na tym kończymy wybór rajskich par.
Idziemy spać?
Po prostu się połóżmy. I tak jest posępna pogoda.
Ale wesoło.
Nie mam nawet ochoty nic jeść.
Tak.
Ale będzie dziś wesoło. Zrobimy pyszne jedzenie.
Pachniesz jak Yoong-jae.
- To jego koszula? - Tak.
Przebierzmy się w coś wygodnego.
- Wygodnego. - Po prostu wygodnego.
Zjedzmy coś.
Hej, czemu dziś jest pogoda pod psem?
- Racja. - Jest ponuro.
- Ale jest smutno. - Co nam jest?
Ale ja lubię, gdy pada deszcz.
On wszystko lubi. Nawet tajfun.
Czemu jest taki śmieszny?
- Jestem ciekawa, jakie są dziś składniki. - Ja też.
Jest boczek.
- Nie wierzę. - Co?
- To niesamowite.
Czy to prawda?
- Co? - Chwila.
Serio?
Obiad będzie niesamowity.
Co byście powiedzieli na to?
Danie ze zwykłym boczkiem i boczek z gochujang.
Kto chce ugotować wieprzowinę?
Daj mi spróbować.
Dobrze.
To mały nóż.
Ostrożnie.
Gdzie są rękawiczki?
Uwaga na rękę.
Jak to się kroi? Tak?
Nieźle ci idzie.
Proszę. Możesz się skaleczyć, więc…
I dłonie będą ci pachniały mięsem.
- Dobrze. - Ja też włożę.
Seul-ki, umiesz kroić?
Chyba dobrze mi idzie.
Masz mokrą dłoń, więc nie wejdzie do rękawiczki.
Pokaż.
Włóż ją. Pomogę.
Musimy mieć cieńsze kawałki.
Poruszaj palcami.
Dobrze.
Gorące.
Uwaga na ręce.
Pokroić w kostkę?
Tak.
Jest uroczy.
Jong-woo dostrzega tylko Seul-ki.
W takich chwilach brakuje naszego szefa.
Tak, ale podołamy.
- Damy radę. - Tak jest.
- Han-bin. - Słyszałem, że Jin-young dobrze gotuje.
- Serio? - Miał mnie nauczyć, ale…
- Nigdy go nie ma. - Tak, ale mi obiecał.
- Ale go nie ma. - Może tylko tak mówił?
- To boczek gochujang? - Tak.
- Nie będzie za ostry? - Jest ostrawy.
Mam dziś ochotę na coś ostrego.
Pysznego i ostrego.
- Ludzie pragną ostrego, gdy są źli. - Nie. Chcę się tylko dobrze poczuć.
To znaczy, że teraz czujesz się źle?
Ale ładnie pachnie.
Od dawna nie jadłem mięsa.
- Smacznego! - Smacznego!
Smacznego.
Dziękuję.
- Jakie dobre. - Tak.
Pyszne. Jong-woo, spisałeś się.
- Naprawdę? - Tak.
- Jest smaczne i bez ryżu. - Prawda?
- Tak. - Jestem pełna.
To nasze zdjęcia?
- To Seul-ki i ja. - Przyjaciółki.
Jakie ładne.
Poróbmy dziś zdjęcia.
Może teraz?
Musimy być bliżej.
Trzy, dwa, jeden.
Udało się?
Ojej, nie mogę się doczekać.
Nie patrzyłam w obiektyw.
Miałem zamknięte oczy.
Powiemy, że to było celowe.
Zróbmy sobie jedno.
- Jakie? - Selfie.
Jong-woo jest teraz w niebie.
Nie musi nigdzie iść.
- Tak. - Naprawdę.
Trzy, dwa, jeden.
Ładnie razem wyglądacie.
- Dobrze wam razem. - Nie lepiej pionowo?
Jeszcze jedno?
Tylko wy dwoje? Jasne.
Zużyjesz całą kliszę.
Pstryknął, gdy na nią patrzyłam.
- Wtedy jest najładniej. - Naturalnie.
Wygląda naturalnie.
Zabawne.
- Pionowe jest ładniejsze. - Tak.
Podoba mi się to zdjęcie.
Mnie też.
RAJ – SO-E I HAN-BIN
- Smacznego. - Smacznego.
- Zjedzmy. - Dobrze.
Jest pyszne.
- Jest sos. - Dobrze.
Myślałam o tym w Piekle.
Masz bardzo dobre maniery.
- Naprawdę? - Tak. Wyczułam to.
Najpierw myślałam, że jesteś taki tylko wobec Seo-eun,
bo ci się podoba.
- Ale chyba przy każdym taki jesteś. - Dobrze słyszeć.
Chciałam ci to powiedzieć.
Ale dobre.
- Wiesz, dlaczego cię wybrałam? - Nie.
Chciałaś się rozerwać, tak?
- To również. - Rozumiem.
Uznałam, że najlepiej rozerwę się z tobą.
Pomyślałam sobie, że gdybym przyszła z Yoong-jae,
- byłoby wiadomo jak. - Oboje…
Mogłoby być niezręcznie. Oczywiście nie chciałabym się tak czuć.
Ale jak najlepiej to ująć, jak bym się czuła?
- Myślę, że byłoby dziwnie. - Tak.
Myślę, że by cię zranił.
Gdy wczoraj poszłaś do Raju z Se-junem,
wszyscy faceci klaskali.
- Naprawdę? - „So-e idzie!”
Klaskaliśmy, ale ja się martwiłem.
Dlaczego?
Może dlatego, że czułem, że to nie była twoja wymarzona rajska randka.
Wszyscy mówili: „So-e musi być zachwycona”.
„So-e wreszcie tam pójdzie”.
Ale pomyślałem, że to może nie być takie wspaniałe.
Więc powiedziałem, że martwię się o ciebie.
Tak. Do Raju nie trzeba iść po to, żeby było dobrze.
Tak.
Doświadczyłem tego, o ile trudniej jest po powrocie z Raju.
Tak czy inaczej…
- Byłam tu z Se-junem, prawda? - Tak.
Myślałam, że będę ciągle myślała o Yoong-jae
albo że będę rozczarowana.
Tak myślałam, ale było inaczej.
- Rozumiem. - Po prostu…
Nie wiem, czy zostały mi jeszcze jakieś uczucia.
- Ale to był krótki okres. - Tak.
Więc dla swojego dobra próbowałam się szybko otrząsnąć.
Rozumiem.
A ty?
Mnie też było trudno.
- Tak. Wiem. - Tak.
Nie wiem, kiedy to się popsuło.
Nawet nie wiem, czy się popsuło.
- Jest ciężko. - Tak, jest.
RAJ – NADINE I YOONG-JAE
Szampan może być?
Tak. Wszystko jest dobre.
Ja po prostu…
Czy to nie zabrzmi dziwnie?
- Po prostu powiedz. - Chodzi o Jin-younga.
Ty i tak nie jesteś mną zainteresowana w taki sposób.
Przyszliśmy tu pogadać jako przyjaciele, więc…
Co zrobisz w sprawie Jin-younga?
Nie wiem.
Nie wiesz? Ale będziesz z nim jeszcze rozmawiała?
Nie wiem.
O rety, nie wiesz?
Naprawdę nie wiem.
- Serio? - Ale on mnie ciekawi.
Wesoło się z nim rozmawia.
Ma w sobie coś zaskakującego i pociągającego.
To chyba jego największy atut.
- Przyjemnie z nim przebywać. - Tak.
I intryguje mnie.
Fajnie byłoby przyjść z nim do Raju.
- Więc co zrobisz? - Słucham?
Co zrobię? Naprawdę nie mam pojęcia.
Po prostu nie wiem.
Więc jestem tutaj.
- Dlatego jestem z tobą w Raju. - Dobra.
Tak.
Teraz sobie myślę, że musisz być naprawdę skołowana.
Kiedy tam stałam…
Pomyślałam nawet, że Min-su wybierze Jin-younga.
Marzyłaś o tym, żeby zająć drugie miejsce?
- Drugie miejsce? - Bo byłaś trzecia.
Oczywiście. Chciałam być pierwsza.
- Pierwsza? - Tak.
Gdybyś wygrała, wybrałabyś Jin-younga?
- Tak. - Rozumiem.
Zastanówmy się wspólnie i wymyślmy coś.
Dobrze.
- Jestem w tym niezły. - Dobrze.
Jestem niezły w myśleniu strategicznym.
- To jest jak sesja psychologiczna. - Tak.
Han-bin i So-e mogliby się przyłączyć i pogadać w grupie.
- Krzeseł im wystarczy. - Tak.
RAJ – MIN-SU I JIN-YOUNG
- Dziękuję za dziś. - Dziękuję.
Z Piekła tutaj. Ten dzień szybko przeleciał.
Tak. Odtąd będę kontynuowała w tym tempie.
- Odtąd? - Tak.
Jin-young, gdy mnie zobaczyłeś,
jakie było twoje pierwsze wrażenie?
- Że jesteś trochę ugrzeczniona. - Rozumiem.
- I że możemy się nie dogadywać. - Prawda?
Ale po rozmowie było inaczej.
Przyjemnie się z tobą rozmawiało.
- Wydałaś mi się szczera. - Naprawdę?
- Rozmawialiśmy bez skrępowania. - Tak.
Zaskoczyło mnie to, jak szybko przy tobie mija czas.
- Więc myślałem o tych sprawach. - Tak.
Jeśli chodzi o to, jaki chciałbym mieć związek,
myślę, że początkowo wolę czuć się niezręcznie…
a nie całkiem wygodnie i spokojnie.
Jestem typem człowieka,
który czuje się dobrze w niezręcznych sytuacjach.
Ale przy tobie czuję zbyt wygodnie.
To…
Dlatego trudno mi było postrzegać cię w sposób bardziej romantyczny.
Szczerze mówiąc, nie było tak od początku.
Nie lubię czuć się wygodnie w relacji.
Ale tu pierwszy raz tak się poczułem.
Trzy godziny przeleciały w mgnieniu oka.
Tak to wygląda.
Ale może swoboda też jest w porządku.
- Tak. - Miałem takie przemyślenia.
I zastanawiałem się, czy sytuacja nie stanie się w końcu dwuznaczna.
- Rozumiem. - Bo teraz jest miło, ale…
Pomyślałem, że wykorzystam okazję
i powiem ci szczerze,
- co czuję. - Rozumiem.
- Bo teraz nie mamy czasu. - Tak.
Gdy rozmawialiśmy ze sobą wcześniej,
powiedziałem, że chcę pogadać i z innymi,
- co miało być aluzją. - Rozumiem.
Ale ty znów mnie wybrałaś, za co jestem wdzięczny.
Tak że chyba wtedy zrozumiałem.
Że powinienem
powiedzieć ci dziś, co czuję.
Już to postanowiłem, więc było mi smutno.
Ale nie chciałem ci zepsuć całego dnia.
Dlatego chciałem porozmawiać z tobą teraz,
bo to nasz ostatni pobyt w Raju.
Przed tą rozmową chciałem chronić twoje uczucia.
To wszystko.
Dobrze. Rozumiem.
Gdy przyszłam do programu, liczyłam na szczęśliwe zakończenie.
Ale na chwilę obecną
nie żałuję żadnych decyzji, które tutaj podjęłam.
Jestem tutaj, by zdobyć wspomnienia na lata.
Zatem…
Gdybym wybrała kogoś innego, bo ty nie jesteś zainteresowany,
nie czułabym się tu jak w Raju.
Nie jestem taka.
Nie chcę taka być i czego innego oczekuję od siebie.
Zatem…
Nie żałuję rozwoju zdarzeń ani wczoraj, ani dziś.
Dziękuję, że tak myślisz.
Chcę ci też podziękować, że wyszedłeś, żeby się ze mną rozerwać.
- Świetnie się bawiłem. - Tak.
- Czas leci, gdy rozmawiamy. - Tak.
- Są szczerzy. - Bardzo.
Min-su powiedziała, że kieruje się głosem serca i nie żałuje.
Ale zdaje się, że dalej będzie wybierała Jin-younga.
Myślę, że w takich rozmowach widać jego urok.
Wydaje się bardzo szczery, ale jest też taktowny i wrażliwy.
I mówi tak, że rozmówczyni nie czuje się niekomfortowo.
Myślę, że Min-su dobrze to przyjęła i zrewanżowała się szczerością.
Myślę, że, ani jedno, ani drugie nie będzie żałowało tej randki.
To znaczy, że Jin-young czuje coś do Seul-ki?
Być może do Seul-ki, ale mówił, że chce porozmawiać z różnymi osobami.
Ale dotychczas był w pełni szczery tylko z Seul-ki.
- Masz rację. - Tylko z Seul-ki, więc…
Seul-ki dąży do czegoś.
- Tęsknią za sobą. - Tak.
- Bo on jest rozrywany. - Popularny.
Pomyślmy, że dwa z dziewięciu dni spędził z Min-su.
- Ale to był pierwszy wybór Min-su. - Masz rację.
Ona chciała spędzić czas z kimś, kogo lubi, i nie żałować tego.
PIEKŁO
- Fajerwerki przed kwaterą? - Dawno tego nie robiłem.
- Straszne. - Szybko, chodźcie.
To straszne.
Nie ustawiłem ich za blisko siebie?
O rety!
- O mój Boże! - Co to było?
- Hej! - Który wybuchł?
Tamten wystrzeli później.
- Co to było? - Ojej!
- Wystrzeli później. - Ojej, co to było?
- Co to było? - Ojej.
Jakie ładne!
- Co to było? - Co to jest?
Tchórze, czemu tego chciałyście?
Trzeba było zostać w łóżkach.
Jakie ładne.
W porządku.
- Narysujmy serce. - Dobrze.
- My w tę, a wy w drugą stronę. - Dobra.
Trzy, dwa, jeden.
- Co to jest? - Co my robimy?
- Seul-ki. - Chłopaki, po dwa kółka naraz.
Ojej.
To jest piękne.
- Daj mi swój na chwilę. - Dobrze.
Zapalę jeszcze jeden.
- Już gaśnie. - Było wesoło.
Przyjemnie.
- Jestem czegoś ciekawa. - Tak?
Czy osoba, którą teraz lubisz, jest tą samą,
która zrobiła dobre pierwsze wrażenie?
Tak.
- Kto to? - Powiedz nam.
- Kto to? - So-e.
So-e?
Tak.
Jest tak krucha, że wzbudza we mnie troskę.
Myślisz o niej.
Niezły podryw.
„Taka mała, a tak absorbująca myśli”.
Albo anime. „Rety, ciągle o tobie myślę”.
Nic na to nie poradzę. Zwracam na nią uwagę.
W takim razie
co myślisz o tym, że So-e poszła dziś z kimś innym?
To chyba dobrze.
Bądź szczery.
Chcesz, żeby była szczęśliwa.
Spytała mnie o coś wcześniej.
Zdaje się, że sporo o tym myślała.
Powiedziałem, żeby postąpiła, jak uważa.
Skoro to zrobiła, to dobrze.
Tak.
Byłeś rozczarowany?
- Ani trochę? - Mówiłeś jej, co czujesz?
Dobrze, że zrobiła to, co uważa za słuszne.
Mam pytanie.
Czy chcesz pójść do Raju
z kimś innym niż osoba, z którą już byłaś?
- Tak. - Tak. Dziękuję za odpowiedź.
- Jong-woo jest szczęśliwy. - Uśmiecha się.
Jest zadowolony.
Zdecydowałaś się?
Chyba nie. W porządku.
Jeszcze ja mam pytanie.
- Dong-woo? - Nie pytałeś?
Podaj jedną cechę osoby, którą lubisz.
Ale…
- Pasuję. - Ma nozdrza.
Chciałaś, żebym podał imię, a sama się wymigujesz?
Co z tobą? To niesprawiedliwe.
Robię, co chcę.
Walka!
Oboje są świetnymi aktorami.
Ta para zdecydowanie…
Na pewno nic ich nie łączy.
Ciekawe, czy wszyscy dobrze się czują w Raju.
Nie potrafię ocenić, jak się czuje Seul-ki.
Wybrałaś?
To będzie zależało od jutra.
- Od jutra? - Tak.
- Po jutrzejszym dniu będę pewna. - Wyniku?
Tak.
- Powiedz szczerze. O ilu myślisz? - O dwóch, prawda?
- Nie. - Nie?
Hej, powiedz nam.
To zostanie między nami.
W tej chwili o dwóch.
- O tych dwóch? - To ci, o których myślimy?
- Ale to trochę… - Dwie osoby.
Oba imiona zaczynają się na „J”.
Nie jestem pewna.
Pewnie, że jesteś.
Ale zastanawiam się, co będzie jutro.
On jest w Raju. Znowu z tą samą osobą.
Min-su go wybrała.
Była bezpośrednia i zdecydowana.
Chyba jest w nim zadurzona.
Ale wygląda na to, że dobrze się razem bawili.
Seul-ki, nie było cię wtedy z nami, ale rozmawiałyśmy wcześniej.
Spytałyśmy go, jak się udała randka z Min-su i czy się dobrze bawili.
Odparł, że była ważna z innego powodu.
Wszyscy byli zaskoczeni.
Dlatego myślę, że być może
Seul-ki zdecyduje w oparciu o to, jak ją traktował.
- W jakim stopniu jest szczery. - Ile jest gotowy dla niej zrobić.
Kiedy mieliście takie rozmowy?
- Gdy był na to czas? - Nie jestem pewna.
Ja…
prawie się nie widywałam z Jin-youngiem po naszym powrocie z Raju.
- Nie widziałam nawet jego twarzy. - Dlaczego?
Myślę, że nie mogliście się zgrać.
- Bo ciągle gadasz z Jong-woo. - Ale dzisiaj…
Wszyscy byliśmy razem.
Dziś nie widziałam go nawet raz.
- Serio? - Tak.
Wszędzie się kręci. I jest bardzo popularny.
Niektóre osoby prosiły, żeby wyszedł i pogadał z nimi w cztery oczy.
- Naprawdę? - Faceci?
Nie. Dziewczyny.
Wcześniej też tak było.
Seul-ki cierpi teraz z powodu Jin-younga.
Seul-ki na pewno żywi teraz uczucia do dwóch osób.
„Jeden porusza moje serce, drugi wszystko dla mnie robi”.
Tak.
Seul-ki mogła powiedzieć, że upewni się jutro,
bo wtedy wróci Jin-young.
Jeśli on jej powie coś, co da jej poczucie bezpieczeństwa,
myślę, że wybierze Jin-younga.
Czy po powrocie z Raju Jin-young nie będzie bardziej szczery?
- Tak myślę. - Był z tą samą osobą dwa dni.
Dlatego współczuję Jong-woo.
Zatem Seul-ki powiedziała, że będzie miała pewność jutro,
bo będzie mogła z nim porozmawiać i dowiedzieć się, co naprawdę czuje.
Zdaje się, że jeśli Jin-young czegoś nie zrobi,
ona wybierze Jong-woo.
Gdyby tak się stało, nie zobaczymy już uśmiechniętego Jong-woo.
- Nie mów takich rzeczy. - Dobrze.
Ona zawsze ma zimną krew.
Zawsze rozważa najgorszy scenariusz.
To będzie punkt zwrotny.
- Jego powrót. - Tak.
DZIEŃ 7
Seksowna dziewczyna, seksowny chłopak.
Jak przyjemnie.
To prawda.
Wyobraź sobie, że to Kalifornia.
Wróciliśmy.
Już wróciliśmy.
Gdzie są wszyscy?
Wszyscy są w strojach plażowych.
Odpocznij.
- Dobrze. Na razie. - W porządku.
- Dzięki za wszystko. Odpocznijcie. - Dobrze.
Dobrze się bawiłeś?
Jin-young, wczoraj było dużo zabawnych zdarzeń.
- Jakich zdarzeń? - Tutaj? Mnóstwo.
W tej chwili Raj może stać się Piekłem.
- Serio? - Tak.
Jak było, Jin-young?
Cóż, po prostu…
Moja historia nie jest tak ważna. Ciekawi mnie, co się działo tutaj.
Powiedz, co robiłeś.
Wczoraj?
Wczoraj piłem soju.
To pewnie były szczere rozmowy.
Rzeczywiście, były.
Tak czy inaczej, rozmawialiśmy.
Jong-woo, na razie wystarczy. Ciekawe, co ty masz nam do powiedzenia.
Wczoraj zebraliśmy się razem i graliśmy w gry.
I mówiliśmy o naszych uczuciach.
- O uczuciach… - Tak. Bo minęło trochę czasu.
Pomyśleliśmy, że już czas na szczerość. Były bezpośrednie pytania.
Pewnie sporo pytań do Seul-ki.
Naprawdę.
- Była w centrum uwagi, prawda? - To prawda.
Bombardowanie dywanowe.
Rozumiem.
Jong-woo, wydajesz się bardzo zadowolony.
Tak.
Co masz na myśli?
Odkąd tu jesteś, nie byłeś tak zadowolony.
- Świetnie wyglądasz. - Tak?
Więc wczoraj mieliście poważne rozmowy?
I co mówiła Seul-ki?
Seul-ki…
Powiedziała, że jest kimś zainteresowana.
Spytaliśmy więc, czy już się zdecydowała, ale nie odpowiedziała nam.
Tak, nie odpowiedziała.
Mieliście wczoraj ładną pogodę?
- Wczoraj było mgliście. - Rozumiem.
Odpalaliśmy fajerwerki.
I zrobiliśmy sobie dużo zdjęć w kawiarni.
Powinny tam być. Bardzo dużo.
- Jestem ciekawy. - Idziemy obejrzeć?
- To chodźmy. - Czekajcie.
Pójdziemy zobaczyć.
Seul-ki i Jong-woo zrobili sobie wczoraj dużo zdjęć.
- Dowiedzą się. - Raj pozazdrości Piekłu.
Tak.
Jestem ciekaw.
Teraz jest więcej zdjęć.
Nie jestem na żadnym z nich.
Zgadnijmy, których nie było.
Hej, Seul-ki!
- Cześć. - Cześć!
Dobrze się bawiliście?
- Tak. - Dobrze.
Wydajecie się wypoczęci.
Ty tak samo, Seul-ki.
Idziecie się opalać?
- Opalać? - Ty akurat nie musisz.
Seul-ki, jesteś dziś różowa.
Chciałam dziś wyglądać ładnie.
- Strój pasuje do pogody. - Widać, że się postarałaś.
Tak, starałam się.
- Co to jest? - Jak to oglądać?
Walka się zaczęła.
Wczoraj w Piekle musiało być wesoło.
- Dobrze się bawiłaś, Seul-ki? - Niebiańsko.
- Dobrze? - Tak.
- Co było najfajniejsze? - Wszystko.
- Tak? - Żałujesz czegoś?
Czy żałuję? Nie jestem pewna.
- Rozumiem. - Nie wiem.
- Nie wiesz? - Nie wie.
„Nie wiem” to ogólnik.
Ale zrozumiałam,
że zależnie od tego, z kim jestem, to może być piekło albo niebo.
- Wczoraj było niebo? - Wczoraj…
Na to wygląda.
Wczoraj tu mi się podobało.
- Dobrze. - Podjęłaś decyzję?
Nie, dziś ją chyba podejmę.
- Dziś? - Tak.
Dobrze.
- Idziemy na spacer? - Dobrze.
- Idziecie? - Na razie.
Wy dwoje, dobrze.
Widzę, co ludzie teraz myślą.
Każde słowo jest…
Zupełnie jakbym czytał im w myślach.
Gra…
Daj spokój, nie denerwuj się.
Dobrze.
Nie mam sposobu, by stanąć pomiędzy nimi.
- Co? - Między nimi.
Jeśli się nie wcisnę między nich, trudno będzie pogadać.
Wiesz, Jong-woo…
był taki sam od początku.
Tak.
Ale jeśli wciąż nic się nie dzieje,
ona może nic do niego nie czuć.
Dlatego to może być dosyć niestabilna relacja.
Nie ma co się troskać.
Zostały już tylko trzy dni.
Czas szybko zleciał.
Chciałbym cię poznać jeszcze lepiej, a moje uczucie stało się mocniejsze.
Będę bardziej się starał
pokazać ci, co czuję, w czasie, który nam pozostał.
Jest zbyt wiele osób, którym się podobasz.
Bo jesteś tak czarująca.
Skoro jesteś w centrum uwagi,
musisz odczuwać sporą presję.
Liczę, że przez resztę czasu będziesz się czuć komfortowo.
Gdy rozmawialiśmy, czułam, że byłeś wobec mnie bardzo taktowny.
I wiem, że mówisz to wszystko, bo naprawdę ci na mnie zależy.
- To trudne? - Na twoim miejscu…
Ja bym tak nie potrafiła.
- Naprawdę? - Tak.
Jesteś niesamowity.
Dziękuję ci za te słowa.
Być może chcesz porozmawiać z kimś innym,
więc wejdę do środka i dam ci trochę czasu.
- Zostańcie i rozmawiajcie. - Nie, w porządku.
- Możemy rozmawiać razem. - Wy też musicie porozmawiać.
Nie, w porządku. Bądź z nami.
Skoro jesteś taki taktowny, to nie odmówię.
- Chcecie być sami. - Rozumiem.
Minął szmat czasu.
Piękna dziś pogoda.
To prawda.
Bardzo dużo rozmawiasz z Jong-woo. O czym tyle rozmawiacie?
Ze mną nie zamieniasz ani słowa.
Gdy jesteś ze mną, zawsze jest cicho.
Dlaczego tyle plotkujesz z Jong-woo?
To dyskryminacja.
Gdybyście mieli okazję, gadalibyście całymi dniami.
To urocze. Jest zazdrosny.
Powinienem był zostać w Piekle, prawda?
Co nie?
Dobrze się bawiłeś?
Ty po prostu…
Nie przewidziałem tego.
Co wczoraj robiłeś? Co jadłeś?
Wczoraj?
- Jadłeś coś pysznego? - Pysznego?
- Jadłem dobre rzeczy. - Jadłeś mięso?
Oczywiście.
Ja też trochę zjadłam.
- Słyszałem. Boczek? - Tak.
Cóż…
Ja wczoraj piłem soju.
Wczoraj był dzień na soju.
Nie na szampana.
Trochę się wstawiłem.
- Serio? - Tak.
Ojej. Chcę zobaczyć więcej.
Rozmowa z Jin-youngiem była bardzo krótka.
Jeśli chodzi o niego, Seul-ki wydaje się bardzo zaciekawiona.
Jej rozmowy z Jong-woo są bardzo głębokie.
Gdy konwersuje z Jin-youngiem, tematy są o wiele lżejsze,
ale ciekawie się to ogląda.
- Tak. - Tak jakby…
Gdy Seul-ki jest z Jin-youngiem, wygląda jak kobieta,
która się właśnie zakochała i jest tym zachwycona.
To widać.
- Zakochana kobieta. - Tak.
Myślę, że Jong-woo nie ma szans z Jin-youngiem.
Z tego, co widzę, Seul-ki naprawdę zadurzyła się w Jin-youngu.
Ale myślę, że i ona jest zdezorientowana.
Nie wie, który z nich bardziej ją pociąga.
- Jin-young, ważysz 80 kg? - Jong-woo, chcesz wygrać?
- Tak. - Mam 77 kg mięśni.
Siedemdziesiąt siedem?
- Jeśli jeden z nas pójdzie… - To niewielka różnica.
…to przed pójściem do Raju
może damy temu, kto zostanie,
- szansę rozmowy z Seul-ki? - Świetny pomysł.
- Nie słyszałem, co mówiłeś. - Nie szkodzi.
Rozumiem. Dobra.
- O rany. - Słyszeliście go?
Zaczęło się.
- Teraz myśli o sobie. - Tak.
- Nie zostaję tu. Robi się strasznie. - Dobra.
Nie dajecie mi wyboru. Idę do kwatery kobiet.
Se-jun jest zabawny.
Nie dajecie mi wyboru. Idę do kwatery kobiet.
Poważnie, to było bardzo…
To było mocne.
Trzeba to było zrobić wczoraj.
Wszystkich męczy bezustanny stres.
Stresuję się, gdy na to patrzę.
Czemu? Bo nie chcesz przegrać?
Nie chcę przegrać.
- Bo nie lubisz przegrywać? - Nie.
Cóż, po prostu…
To ma związek z jedną kobietą?
Tak. Inaczej nie byłoby ważne, czy wygram, czy przegram.
Poszedłbym teraz spać.
Jeśli to szansa, żeby pójść do Raju jak wczoraj,
to dopilnuję, żebym wygrał.
Piekło singli to najgorętsze piekło na ziemi.
Dziś zagracie w kolejną grę, aby zdobyć szansę na pójście do Raju.
Uczestnicy, zapraszam na plażę.
Chodźmy.
Idziemy.
Mamy to.
Spójrzcie tam.
Już się stresuję
- tym starciem. - Wiem, prawda?
Ciekawe, co się tam wydarzy.
- Będzie ostro. - Tak.
Już idą.
- Będą mieli straszne miny. - Wiem.
Powodzenia.
Dacie radę.
Powodzenia.
Zaczynamy.
- Czemu jestem zdenerwowana? - Prawda?
Bo jestem przerażona.
Panowie zagrają teraz o możliwość pójścia do Raju.
Podobnie jak wczoraj, tylko trzech najlepszych
będzie mogło wybrać kobietę, z którą chcieliby pójść do Raju.
Teraz wyjaśnię zasady gry.
Najpierw wejdziecie do dołu.
Na dźwięk gwizdka będziecie musieli wypchnąć z niego pozostałych.
Osoba, której obie nogi znajdą się poza dołem, odpada.
Ostatni, który zostanie w dole, wygrywa.
Dobra, do dzieła.
Rety, nie mogę patrzeć.
- Będzie gorąco. - Tak.
- Dziś zobaczymy krew. - Sama wola zwycięstwa nic nie da.
Potrzeba też szczęścia.
I strategii.
Panowie, proszę wejść do dołu.
- Wchodźcie. - Dobra.
- Denerwuję się. - Ja też.
Patrz, jakie przyjmują pozycje.
- O rety. - O mój Boże.
To jest stresujące.
Patrzcie na ich twarze.
Ojej.
Są naprawdę dzicy.
Dlatego że za nami połowa programu.
Tak.
Ojej, czekajcie.
- O rany! - Chwila.
O mój Boże!
Nie mogę na to patrzeć.
Nie mogę patrzeć. Nie wiem.
To trudne, jak on siedzi.
- Omal cię nie wypchnęli. Ostrożnie. - Ostrożnie.
Próbował, ale tamten się wywinął.
- Omal cię nie wypchnęli. Ostrożnie. - Ostrożnie.
Dalej.
O rety.
- Dong-woo… - Poluje na Jong-woo.
Bo obu zależy na Seul-ki.
No chodź.
Naprawdę tego nie chcę.
Złapał go za nogę.
Ma jego nogę.
Trudno. Poddaję się.
Jest zabawny.
Se-jun…
Se-jun został wyeliminowany.
- Podobasz mi się, Se-jun. - Odpadł bardzo nieładnie.
Wyrzucili go. Powiedział: „Poddaję się”.
Podoba mi się Se-jun.
- Lubię go. - Ojej, Se-jun.
Ale zabawa.
Ma czerwone ciało.
Skóra mu się zaczerwieniła.
Gdy za wcześnie się zaatakuje, traci się siły.
Czemu idziesz po mnie?
Łapcie go za nogi!
Puszczajcie mnie.
Dong-woo został wyeliminowany.
Jin-young jest bardzo silny.
- Boję się. - Ja też.
To bolesne.
Jeszcze jeden i będzie po wszystkim.
Masz rację.
- Ojej, Han-bin. - Han-bin.
Han-bin został wyeliminowany.
- Wszyscy są gotowi. - Tak.
Ta trójka najbardziej chce wygrać.
Ale Yoong-jae nikomu nie przeszkadza.
Zatem to decydująca walka między Jin-youngiem a Jong-woo.
Nie mogę patrzeć.
Ruszyli.
Tych dwóch… Ostrożnie.
- To trudne. - Tak.
- Yoong-jae tylko obserwuje. - Prawda? Więc teraz…
Boję się.
Zaczynamy.
- Wszystko gra? - Tak.
- Ojej. - Końca nie widać.
O rety.
Poważnie.
Połączmy siły.
- Chciał się tylko przyglądać. - Tak.
- Ale teraz chce to zakończyć. - Tak.
Nie wiadomo, co się stanie. To zależy, kogo podniosą.
Jong-woo? Ojej.
Ojej, to Jong-woo?
Nie róbcie tego.
Nie. O rety.
Proszę.
- Trzymaj się. Strząśnij ich. - Dalej.
- Wytrzymaj choć raz. - Trzyma się.
- Strząśnij ich. - Dalej.
Wytrzymał!
Trzeba wykręcać ciało.
Znowu?
- Proszę. Tylko tym razem. - Chyba się popłaczę.
Naprzód.
- Co? - O rety!
Dalej.
- Co? - O rety!
Jong-woo i Jin-young zostali wyeliminowani.
- Co się stało? - Chcemy powtórkę.
Wypadł, przerzucając go.
Jin-young odpadł?
- Jeszcze nie wiemy. - To obłęd.
Nie wiem, jak to się skończyło.
Co się wydarzyło?
Wydaje mi się, że nogi Jin-younga pierwsze opuściły dół.
Jakie są zasady?
Żeby ktoś odpadł, obie jego nogi muszą być poza dołem.
- Obie. - Zatem…
- Odpada Jin-young. - Tak.
On chyba pierwszy dotknął tyłkiem ziemi.
- Tylną częścią uda. - Co widać na powtórce?
- Czy to igrzyska? Co za napięcie. - Puściliście? Pokażcie!
- Właśnie, co to ma być? - Po prostu…
- Patrzcie. - Chwila.
- Wypadł pierwszy… - Nie, nogi Jin-younga były wewnątrz.
- Jednak Jong-woo. - Serio?
Nogi Jin-younga były wewnątrz.
JIN-YOUNG – JONG-WOO
Obie jego nogi są na zewnątrz.
- Noga Jong-woo jest wewnątrz! - Tu!
- Tam! - Tak jest.
Na samej linii!
- Tuż pod tyłkiem Yoong-jae. - Tak!
- To nie jego noga? - Ledwo widać.
- Czy to igrzyska? - Pod jasnozielonymi szortami.
- To niesamowite. - To jest niesamowite!
- Bogowie wreszcie go wysłuchali. - Prawda?
- Wysłuchali go. - „Proście, a będzie wam dane”.
A oto ostateczne wyniki.
To ranking mężczyzn, którzy walczyli o szansę na pójście do Raju.
Pierwsze miejsce zajął Yoong-jae.
Dziękuję.
Drugie miejsce.
Jong-woo.
Brawo.
Trzecie miejsce: Jin-young.
Wielkie brawa dla wszystkich.
Napisy: Dariusz Makulski