SINGLE'S INFERNO
IMPIYERNO
Ano, si Min-woo o si Min-kyu ba?
Di ko pa alam.
Ah. Magkaiba talaga sila, ano?
Kung ganito, sa dulo na ako makakapili.
Parang cute si Min-woo.
-Oo. -Di ba?
-Oo. -Oo, parang tuta siya.
-Oo. -Sobra.
Nakausap mo na si Min-woo?
Hindi pa.
Ah.
Kausapin mo rin siya.
Mahalaga 'yon, pati na 'yong tiyempo.
Ano'ng ginawa niya?
-Min-woo? -Kumusta?
Magkakasama kami.
Nagsabi lang ng mga alalahanin.
Tanda mo ba, si Si-eun ang gusto no'n ni Min-woo.
Pero nang nakasama ka niya sa Paraiso,
kinabahan daw siya pero nagsaya rin.
Pero kay Si-eun, parang komportable lang siguro siya.
Sakit sa ulo rin 'to kay Si-eun.
-Kay Si-eun? -Oo.
Halata kung sino'ng pipiliin niya.
Si Min-woo?
Ano? Hindi, si Won-ik.
HANHAE, JIN-YOUNG, JIN-KYUNG, DA-HEE, KYUHYUN
-Maling-mali siya. -Parang wala siyang alam.
-Gano'n siguro pag nandoon ka. -Kaya nga.
Lumabas dapat si Gyu-ri.
-Oo. -Siya mismo ang makakita.
Baka ayaw niyang magpaaraw.
Ano? Hindi, si Won-ik.
-Seryoso? -Wala kay Min-woo.
Si Min-woo yata ang pipiliin ni Si-eun.
Ano?
Pero di pa sila nagpa-Paraiso at di na mangyayari.
Kailangan mong makasama sa Paraiso
para makasiguro sa pipiliin mo.
-Oo. -Di ba?
Pero parang may kung ano sila.
Gusto nilang magkakilala kasi interesado sila.
Tapos, di pa rin siya sigurado kahit na nakausap na niya si Won-ik…
Oo, pero di pa rin ako sigurado kay Min-kyu.
Di rin ako sigurado kay Min-woo.
Puwede rin.
Mahirap siguro sa lahat.
Ano'ng mangyayari?
-Maling-mali siya. -Nasa Paraiso na nga sila.
Di ko alam ang iisipin nang binanggit niya si Won-ik.
-Laging nababanggit si Won-ik. -Kaya nga.
-Nasisingit lang siya. -Kaya nga.
Naaawa ako.
Parang walang alam si Gyu-ri sa nangyayari.
Pero magiging malinaw sa kanya ngayong nasa Impiyerno na sila.
Gusto kong makita
-ang magiging reaksiyon niya. -Oo.
Bigla niyang makikita na masaya si Min-woo kay Si-eun.
Magugulat siya.
-Oo. -Baka may mapansin na siya.
Siguro nga.
Maglitrato tayo rito.
Ayos 'yan.
Tumaas na ang tubig.
Ang ganda.
-Maglilitrato na tayo. -Oo.
-Nandito ka pa rin. -Ano?
-Di ka nag-Paraiso. -Sabi ko, hindi ako aalis.
Para namang desisyon niya 'yon.
Dapat mapili ka roon.
Parang, "Kita mo? Di ako makakapunta 'ka ko."
-Mapagpanggap pero cute. -Oo.
Sabi ko, hindi ako aalis.
-Pero puwede sana. -Ano?
-Puwede sana. -Hawak ka.
-Ang galing nito. Ang ganda. -Sama-sama tayo.
Gusto mong magpakuha kasama si Min-young?
Tara, ex-wife.
"Ex-wife"?
-Grabe, ex-wife… -Pasensiya na.
Gandahan n'yo.
-Gandahan? -Tingin dito.
Isa, dalawa, tatlo.
Puwede tayong mag-selfie?
-Grabe, 'yan ay… -Ano 'yan?
Napindot ko.
Seryoso? Pero ang ganda.
-Siguro nga. -Oo.
-Nakikinig siya! -Nakikinig siya.
Kaya nga.
Alam na niya.
-Di niya tinitingnan 'yong litrato. -Oo.
Sino'ng susunod? Sina Min-woo at Si-eun ba?
Sige. Tig-iisa.
-Sige. Salitan na lang. -Sige.
May magaling bang maglitrato?
Di ako magaling.
-Sa harap ako tatayo. -Sige.
Baka maging maganda.
Isa, dalawa, tatlo.
Si Gyu-ri ang naglilitrato sa kanila?
-Ang saya sa Impiyerno. -Ito ay…
Sana maganda. Di pa tayo huminga ro'n.
-Tumikom pa tayo. -Kaya nga.
Ang saya ko talaga ngayon.
Ayokong mahinto ang oras na 'to sa Impiyerno.
Magpaputok kaya?
-Sige. -Okay 'yan.
Ang dami nating ginagawang bago.
-Mas ayos 'to sa Paraiso. -Ano?
-Mas ayos 'to sa Paraiso? -Oo naman.
-Hawak ka? -Sige.
Itutusok mo 'to sa lupa at sisindihan, tama?
-Uy, natusok ko. -Paano?
Maglagay ba ako rito?
-Sige. -Subukan mo.
Uy, alis.
Iyan. Teka lang.
-Hala! -Nakakatakot!
Ang ganda!
-Lagi silang magkasama. -Oo.
-Di siya iniiwan ni Si-eun. -Oo.
Ang ganda!
Grabe, ang ganda.
Dali! Alis diyan!
Natatakot ako.
Lumalayo si Gyu-ri.
-Oo. -Oo.
-Ramdam niya na ngayon. -Kaya nga.
Iniisip niya, "Mali ako."
-Grabe. -Ang ganda.
Wow, napakaganda.
Ang ganda.
Ang ganda talaga.
-Tinitingnan sila ni Si-eun. -Sinilip niya.
Di ni Si-eun tinitingnan 'yong paputok.
-Hindi nga. -Oo.
Mata niya ang kumikinang.
Ang ganda talaga.
-Litratuhan natin 'to. -Kaya nga.
-Heto. -Salamat.
Napakaganda nito!
Ba't natahimik ka?
Di maganda ang pakiramdam ko.
Parang kailangan ko rin ng oras para makapag-isip-isip.
Oo.
-Simula ngayon… -Ano?
Kailangan ko yatang makausap ngayon si Min-woo.
Kung ngayon kaya?
Pero di ko alam ang uunahin.
Di ko alam kung kakausapin ko siya
o pag-iisipan ang gusto ko.
Ganoon ba.
-Masama ang pakiramdam ko. -Oo.
-At marami kang iniisip. -Kaya nga.
Oo.
Min-woo, maliligo ka na?
Hindi pa.
-Gusto mo ba muna siyang kausapin? -Gusto mo ba?
-Kasi… -Ayos lang kung gusto mo.
Wala 'yon sa akin.
Mauna ka na.
-Sige, mauna na ako. -Sige.
Bakit?
Ano'ng ginagawa mo? Gusto mong mag-usap?
Sige.
Di sila nababagay sa isa't isa.
Nagsaya ka ba sa paputok?
Oo, sobra.
Ang tagal na rin mula nang nagpaputok ako nang gano'n.
Ang saya no'n.
-Naku. -Grabe.
-Ang itsura niya… -Oo.
Ipinapakita talaga ni Si-eun.
-Kaya nga. -Oo.
-Di niya binibigyan ng pagkakataon. -Ayos 'yon.
Nilalamig ka ba?
-Nakabalot ako, kaya okay lang. -Sige.
Katunayan, nang binuksan ko 'yong pinto
akala ko si Min-woo 'yon, hindi si Won-ik.
Gusto ko talagang kausapin si Min-woo,
pero dahil di siya 'yon,
di ko mapagtuunan ang pag-uusap namin.
Parang gusto ko na lang umalis agad.
Ano'ng plano mo?
Ano?
-Ako? -Oo.
Pabalik na sa kuwarto.
-Usap tayo ro'n. -Sige.
Pahiram ako ng kumot mo.
Sige.
Bakit? May problema ba?
Akala ko, okay ako, pero…
Alam mo na.
Pag nagkapatong-patong ang iniisip mo
hanggang sa naapektuhan ka na.
Di maganda ang pakiramdam mo?
Medyo umayos na ako.
Hindi, parang wala ka sa ayos.
Medyo nagulat lang ako.
Sana maging ayos ang lahat bukas.
Magsalita ka.
Ano?
Ano'ng gusto mong marinig?
Ano'ng mga ginawa mo sa Impiyerno?
Naging mabait ka ba?
KAHAPON
Nagsaya talaga ako na makausap ka sa Paraiso.
Lagi ka nang nasa isip ko, kaya gusto kong makausap ka.
Pinakanagsaya ako rito noong kasama kita sa Paraiso.
Kaya mas magpapakatotoo ako sa nararamdaman ko.
Kung aalis ako, maghintay ka lang.
Oo naman.
Di kami makakaalis. Baka kakain lang kami.
Wag kang gagawa ng kalokohan.
Kung aalis ka?
Kahapon 'yon.
-Sinabihan niya siyang wag magpapansin. -Oo.
Pero di 'yon nasunod.
Di siya nakinig sa kanya.
Naging mabait ka ba?
Ano?
Nagpakabait ka ba?
Ang dami kong inisip kahapon.
Katunayan, di ko alam ang nararamdaman mo.
Mahirap malaman kung ano'ng tingin mo sa akin.
Masaya sa Paraiso.
Pero di ko talaga malaman ang nararamdaman mo sa akin.
-Kaya? -Kaya…
Gaya ng sinabi ko sa 'yo,
interesado ako kay Si-eun.
Kinausap mo na siya?
Oo, kanina.
Nag-usap kami.
Nakatitig ka lang. Ba't di ka magsalita?
O, tapos?
Kumusta no'ng nakausap mo si Si-eun?
Tapat at masayahin si Si-eun,
at ibang Si-eun ang nakita ko habang kausap ko siya.
Kanina?
Nagulat siya.
Kanina?
Nag-usap din kami dati.
Pero ngayon, nakapagpasya na yata ako.
Sabi ko, maghintay ka, pero parang di mo ginawa.
Ayoko sa mga lalaking
di nakikinig sa akin.
-Min-woo. -Ano?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sabi ko sa 'yo, wag magpapansin.
Tingin mo, ba't ko sinabi 'yon?
Alam ko. Tanda kong sinabi mo 'yon.
Ba't di ka nakinig?
Para kasing mali ang tiyempo natin.
Ano'ng sinasabi mo?
Sinabi ko 'yon para tama ang timing.
Kaya nga pinaghintay kita ng isang araw.
Pinapagalitan niya ba siya?
Baka kasi mas matanda siya.
-Tinatanong niya siya. -Na parang guro siya.
-"Ayoko sa lalaking di nakikinig." -"Min-woo."
Parang pinapagalitan siya.
-Para siyang guro. -"Min-woo, sabi ko, magpakabait ka."
Nakakatakot.
Kaya nga pinaghintay kita ng isang araw.
Kasalanan mo 'to.
Tama?
Kasalanan ko?
Dapat mas naging tapat ka.
-Nagagalit ka ba sa 'kin? -Hindi.
Seryoso?
Uy.
Grabe ka.
Kung ano pa man, bale…
Bale ano?
-Bale ako… -Ano ka?
-Ano? -Wag kang tumawa.
A, sige.
Mas gusto ko si Si-eun.
-Ano? -Mas gusto ko siya.
Ba't tawa ka nang tawa?
-Nagulat siya. -Oo.
"Grabe ka."
Parang naninindigan siya.
-Oo. -Oo.
Noong
sinabi mo 'yan
para bang tinitimbang mo kaming dalawa…
Nakaka-turn off.
Turn off?
Akala mo naninimbang ako?
Oo. Kasi…
Nang sinabi mong mas gusto mo siya…
Kung 'yan ang nararamdaman mo…
Kung mas gusto mo si Si-eun,
e di, sige.
Di ko tinitimbang ang gusto ko.
Talaga? E, ano?
Nakaka-turn off lang.
Gano'n din naman si Gyu-ri, di ba?
-Kina Min-kyu at Min-woo. -Oo.
-Sabi niya, nalilito siya sa kanila.
Bakit ka…
Di ko na alam.
Kasalanan ko kasi di ko nilinaw.
Pero di ako namimili.
Ang sinasabi ko…
Paano ko ba sasabihin?
Wag mo na lang akong isama.
Ialis mo na ako.
Pag sa akin ka lang
interesado, saka mo sabihing gusto mo ako.
Pero kung nalilito ka sa dalawang tao, ibig sabihin, di mo ako gusto.
Kaya…
Ayokong makasama ang taong ganoon.
Ingat ka na lang.
-Nakakatakot. -Kaya nga.
"Ingat ka na lang."
Ano…
Kung sinabi mo lang sa akin…
Ang nararamdaman mo sa akin…
Teka.
Nagbibiro ka ba?
Gusto mong sabihin ko?
Pag magkausap tayo.
Ano'ng gusto mong marinig?
"Gusto kita"?
"May gusto ako sa 'yo"?
"Lagi kitang iniisip"? Ganoon ba?
Noong kinausap kita,
di ko naramdamang gusto mo ako. Kaya ganoon.
Kaya noong wala ka,
kinausap ko si Si-eun kasi gusto ko siyang makilala.
-Prangka talaga siya, -Sige.
at parang nagkasundo kami.
Nagbago ang tingin ko sa kanya
noong nag-uusap kami.
-Tapos sa 'yo… -Para kang si Gwan-hee, ano?
Ano?
Grabe.
Para kang si Gwan-hee, ano?
Bakit naman?
Base sa sinabi mo,
parang naging interesado ka kay Si-eun
kasi nilapitan ka niya.
Parang…
Di ganoon.
-Di lang 'yon ang dahilan. -Sige.
Noong una ko siyang nakausap,
komportable ako sa kanya kasi kaibigan ang tingin ko sa kanya.
Pero pagkatapos ko no'n, iba ang naramdaman ko.
Wala ka ro'n para makitang kausap ko siya.
Gusto ko rin na nalilinaw niya sa akin ang nararamdaman niya.
-Ah. -At nagkasundo kami.
Interesado raw siya sa akin,
pero habang wala ako,
bigla siyang nagbago.
Nakakaloka lang na di siya makapaghintay kahit isang araw.
Kung nilinaw ko lang daw ang nararamdaman ko,
di niya raw ginawa iyon.
Pero sa tingin ko,
dapat alam niya ang nararamdaman ko sa kanya.
'Yong mas nagustuhan niya si Si-eun
kasi mas nilinaw ni Si-eun ang nararamdaman niya,
ibig sabihin, mababaw ang nararamdaman niya.
Kaya ayokong makasama ang mga ganoong lalaki.
Naaawa ako kay Si-eun pero sana magkatuluyan sila.
Ah. Naging maayos naman pala.
Deretsahan.
-Tama ka. -Naging maayos.
Iniisip ko 'yong nararamdaman ni Gyu-ri.
Gaya ng sinabi natin noon,
di madalas tanggihan ang gaya niya
-at mataas ang kumpiyansa. -Oo.
Pero sa mga ganitong sitwasyon
na may karibal siya,
nasasaktan siguro ang pride at damdamin niya.
Kung iisipin,
pinakainteresado si Min-woo kay Si-eun.
Pero biglang pinili ni Gyu-ri si Min-woo, kaya nalito si Min-woo.
Ganoon ang nangyari.
-Pero di alam ni Gyu-ri. -Iniisip niya
na biglang nagbago si Min-woo.
Sa puntong 'to,
pakiramdam ni Min-woo, kailangan niyang magdahilan kay Gyu-ri
-kasi tanong siya nang tanong. -Oo.
Kaya lagi niyang sinasabing nilapitan kasi siya ni Si-eun.
Pero dahil doon, iniisip ni Gyu-ri na,
"Di ko ba naipakita ang akin?"
"Di ko man sinabing gusto kita, pero nilinaw ko iyon."
"Pareho lang kayo ni Gwan-hee."
-Ganoon ang dating sa kanya. -Oo.
Naiintindihan ko ring naiinis doon si Min-woo.
-Di talaga 'yon makatarungan. -Oo.
At magpakatotoo tayo. Nalilito rin si Gyu-ri
-kina Min-woo at Min-kyu. -Oo nga.
Nadidismaya ako ngayon kay Gyu-ri.
-Siya… -"Dismaya."
-Ayaw ni Min-woo ng ganoon. -Parang nangmaliit si Gyu-ri.
Dahil nirespeto niya pa rin.
Di porke mas matanda siya,
puwede na niya siyang hamakin.
At doon sa panayam niya,
parang walang respeto ang sinasabi niya sa kanya.
Napakita niya kung sino talaga siya.
-"Sino talaga siya." -Grabe.
Sabi niya, "Ayoko siyang makasama."
Di tayo dapat magsalita nang ganoon.
-Galit siya. -Oo.
Kung anuman, sigurado akong wala nang nararamdaman si Min-woo
-kay Gyu-ri. -Oo.
-Nakapagpasya na siguro siya. -Oo.
Gaya ng sabi mo, naging maayos ito.
-Mabuti para sa kanila. -Oo.
-Kay Si-eun na siya. -Oo.
-Mamaya uli. -Sige.
Walang tao rito.
Pagkabalik ko matapos kong kausapin si Won-ik,
nalaman kong nag-uusap sina Min-woo at Gyu-ri.
Pero di ako nabahala
kasi sigurado na ako sa kanya at nagtitiwala ako sa kanya.
Kaya di ako kinabahan.
Pero sa oras, halos patapos na ang araw.
Iisang araw na lang. Ayokong mawalan ulit kami ng pagkakataon.
Ito na 'yon. Patapos na.
Oo, ang kakaiba.
Ikaw lang ang nakausap ko.
At si Min-ji.
Nalungkot ka ba roon?
O nadismaya?
Oo, sobra.
Nagtatanim pala ng sama ng loob si Jin-seok.
-Di ba? -Di mo siya masisisi.
Naging maamong tupa si Min-young.
-Nabaliktad na. -Kaya nga.
Mukha pa siyang tupa sa bestida niya.
-Maamo siyang tingnan. -Nabaliktad.
-Kaya nga. -Oo.
-Nalulungkot din ako. -Saan naman?
Ikaw lang ang nakasama ko tapos maririnig kong…
Akala ko gusto mo akong kasama.
Gusto ko.
E, ano?
-Naiinis ka ba? -May umaway sa akin.
Minsan lang akong nang-away.
Kalimutan mo na 'yon.
Minsan nga lang siguro.
-E, bakit… -'Yon lang kasi ang pagkakataon mo.
Ano?
Wag kang magpa-cute.
Tigilan mo 'yan. Wag kang magpa-cute.
-Ano'ng nangyayari? -Kinakabahan ako.
-Ano'ng binabalak niya? -Umalis siya.
-Pinuntahan niya? -Talaga?
Kailangan niya.
Uy. Pasok.
Kasi…
-Dito siya. -Buti na lang.
-Natakot ako. -Akala ko sa kabila siya.
Grabe.
Kailangan ko ng payo.
Sige. Magsabi ka.
-Puwede ako rito? -Oo.
-Kayo ang kakausapin ko. -Sige lang.
Medyo naguguluhan ako.
-Ikuwento mo. -Ano'ng nangyari?
Gusto akong kausapin ni Won-ik, pero noong kasama ko siya,
-pinuntahan ni Gyu-ri si Min-woo. -Oo.
-At nag-uusap pa rin yata sila. -Sige.
Medyo naiinis ako.
Masaya akong nandito kami pareho, pero…
-Oo. -Oo.
Nababaliw ako.
Pero ayos lang naman sigurong kumilos ka ngayon.
-Gawin mo ang gusto mo. -Oo.
-Ayos lang maging makasarili
kasi kakaunti na lang ang oras.
Gawin mo ang gusto mo.
Sige.
Alis na ba ako?
Makipagsapalaran ka.
Magsisisi ka pag hindi.
Walang pagsisisi. Gawin mo.
Tara. Samahan kita.
Teka lang.
Limang minuto pa tapos puntahan ko na sila.
Pakitanggal nga nito.
Ano? Ang alin?
-Ha? -Gusto ko nang tanggalin 'to.
Puwede ba 'yan?
-Sige. -Puwede ba 'yan?
Ayos lang 'yan.
Inalis niya ang mic.
Bakit?
-Kasi… -Tapos na tayong mag-usap, di ba?
-Bakit? Gusto mo pa bang mag-usap? -Hindi…
Kailan kayo matatapos?
Sino 'yon?
Kailan kayo matatapos?
Puwede kay Min-woo?
Hindi puwede.
-Ha? -Di puwede.
-Naku. -Ano?
Grabe.
-Nasiraan na si Gyu-ri. -Nakakatakot!
-Nakakatakot. "Di puwede." -Nasiraan na siya.
-Grabe. -Ito ay…
-Nasiraan na siya. -Oo.
Siguradong biro lang 'yon, pero parang hindi.
Naku, Gyu-ri. Wag kang ganyan.
-Puntahan mo ako pagkatapos. -Sige. Patapos na kami.
Sige. Hihintayin kita.
Hindi pa yata.
Di pa ngayon?
-Di ganoon. -Ano?
Pupunta raw siya. Pero nang tinanong ko, sabi ni Gyu-ri,
"Di puwede."
-Seryoso? -Oo.
-Palabas na yata sila. -Baka.
'Yong sagot na 'yon ang pinakanakakalokang narinig ko.
-Si Gyu-ri? -Ang itsura…
Oo.
Pero nagtitiwala ako kay Min-woo.
Nagtitiwala ako sa kanya.
Di mo pa rin masisiguro.
Nasa sa iyo 'yon.
Tapusin na natin.
"Tapusin"? Di ako makapaniwalang sinabi mo 'yan.
Tapusin na natin do'n.
Nabigla at nainis ako ro'n.
Pero paulit-ulit kami, at walang pinatutunguhan,
kaya gusto ko na lang tapusin ang pag-uusap namin.
-Pasensiya na. -Ayos lang.
Akala ko tulog ka na.
Dito ako natutulog.
Tara na?
-Matagal ba? -Ha?
-Matagal kang naghintay? -Oo.
-Ayos naman ang pag-uusap n'yo? -Ha?
Nakapag-usap kayo?
-Nag-usap kami. -Ah.
Ayos naman ba?
-Oo. Maayos talaga. -Ah.
Mas okay ka na ngayon?
Di ko alam kung mas okay, pero mainam nang nakapag-usap kami.
-Ah. -Oo.
Bale, mas gusto mo na si Min-woo?
-Min-woo? -Ikaw ang tinutukoy ko.
-Ako? -Oo.
Hindi.
Noong kinausap ko siya, napagtanto kong hindi siya.
Kasi,
di ko hawak 'yon, pero…
Tingin mo, mas bagay sa 'yo si Min-kyu?
Oo.
Pag-iisipan ko pa 'yon, kasi…
Buweno…
Di porke't puwede 'yong isa ay siya na ang pipiliin ko.
-Oo. -Di ba?
-Dito tayo nag-usap dati. -Oo.
Kaya gusto kong bumalik.
Kumusta kayo?
-'Yong usapan? -Oo.
Ayos naman.
Parang nakakatakot.
Sa totoo lang…
Sinabi ko na ba sa 'yo?
Ang alin?
Isa sa pinagkakainteresan ko
-ay si Gyu-ri. -Oo.
Alam kong si Gyu-ri 'yon.
Sinabi ko sa kanyang mas gusto kita.
Gano'n ba.
-Kailangan kasi. -Oo.
-Di tama na hindi gawin. -Kaya nga.
Naging ayos naman ba?
Sinabi ko mismo ang nararamdaman ko.
Bale…
Di lang ako…
Di ako magaling sa pagsabi no'n, kaya di ko alam kung papaano.
-Di ko alam. -Okay.
Ang alam ko lang, wala kang dapat ikabahala.
Gusto ko lang sabihin 'yon.
Pasensiya na at nag-alala ka.
Ganoon pa rin ang nararamdaman ko noong nag-usap tayo,
kaya wag kang mag-alala, okay?
-Di ako… -Ngayon…
Di ako nag-aalala. Kasi, nagtiwala lang ako sa 'yo.
Mas ayos na ngayon.
Oo. Ilang salita lang.
Di ko alam na magtatagal 'yong usapan.
Oo. Di ko rin alam.
-Ang tagal no'n. 'Yon lang. -Siguro…
Umalis dapat ako agad.
Ayos lang.
Tapos na 'yon.
Pasensiya na't matagal kang naghintay.
-Ayos lang. -Pasensiya na.
Pero, alam mo ba?
Pag di mo nilinaw sa Impiyerno, di magiging maayos 'yon.
Tama ka.
-Ang tagal bago tayo nakarating dito. -Oo.
Ito na yong huling bahagi, pero di pa rin madali.
-"Ba't napakahirap nito?" -Oo.
Lagi kong naiisip 'yon.
Ako rin.
Napakahaba at magulong daan nito,
pero gusto ko ito.
Pinipili kita.
Pinipili rin kita.
"Pinipili kita."
Gawan ko dapat 'yon ng kanta.
Kaya nga.
Huling araw na natin dito bukas.
Kaya nga.
Gusto kong maging pinakamasaya 'yong bukas.
Gusto kong magsaya kasama ka.
Gawin natin 'yon.
-Magsaya tayo. -Matulog tayo nang mahimbing.
Oo.
-Mahiga na tayo. -Sige.
-Mag-usap pa tayo bukas. -Magsaya tayo.
Sige.
-Tara na? -Sige.
Gabi na rin masyado.
-Tinapos nila nang maayos. -Oo nga.
-Mahaba't magulo -Mahimbing siguro ang tulog nila.
ang pinagdaanan nilang dalawa.
Pero umaayos na ang kanila.
Matibay ang samahan nila.
-Kaya nga. -Oo.
At tingin ko, nahirapan si Min-woo
noong kausap niya kanina si Gyu-ri.
Kaya mas nagsaya siya kay Si-eun
-pagkatapos no'n. -Oo.
-Totoo. -Oo.
-"Pinipili kita." -"Pinipili rin kita."
Nakakabiglang sinabi niya 'yon.
PARAISO YUN HA-JEONG AT YUN HA-BIN
Tingnan mo ang sunset. Ang ganda.
-Kita mo ba riyan? -Oo.
Diyan ba?
-Di ko kita. -Tara dito.
Dito. Sumandal ka.
-Kita mo? -Oo.
Akala ko ayos sa Impiyerno.
-Pero dito… -Ang ganda, 'no?
Ibang-iba, pero ang ganda rin dito.
Gusto kong manalo't isama ka.
-Oo. -Pasensiya na, di ko nagawa.
Ayos lang. Wag ganyan.
Naiilang ako, kasi di ako magaling dito.
Pero,
salamat sa pagsama.
-Hala, ang ganda nito. -Grabe.
Kain mabuti.
Kain ka.
-Ang sarap, 'no? -Oo.
Nag-aalangan akong mag-pizza.
Di natin alam ang edad natin.
Oras na para malaman.
Ako lang yata ang makakaalam no'n.
Ilang taon ka na?
Ako?
-31. -Ano?
Ano?
Seryoso? Mas bata ka pa sa inaakala ko.
Teka. Ako lang ang nakakaalam ng edad mo.
-Ikaw lang talaga. -Di ba?
Akala namin, ikaw ang pinakamatanda o sumunod do'n.
Si Gwan-hee yata.
-Ang pinakamatanda. -Mukha nga.
Nag-aasal bata siya, pero halatang matanda siya.
Parang di niya 'yon alam.
-Gusto ko sina Gwan-hee at Ha-jeong. -Oo.
Interesado ako sa trabaho mo.
Umaarte ako.
-Aktor ka? -Oo.
Aktor ako.
Ngayon, madalas akong lumalabas sa mga independent film.
Pag na-cast ako pagkatapos ng audition,
pinag-aaralan ko ang script para sa paghahanda sa pelikula.
YUN HA-BIN, EDAD 31 AKTOR
Ano sa tingin mo ang akin?
-Gaya ng inaasahan ko. -Talaga?
Pero hindi ang edad mo.
Ah.
Alam mo ba? Ang kakaiba ngayon dito.
Bakit naman?
Mas nasasarapan ako sa pagkain kasi komportable ako.
Noong nakaraan, parang kailangan kong magsalita habang kumakain.
Kaya gano'n ang ginawa ko.
Pero ngayon, nakakakain ako.
Ayoko pa namang magsalita habang kumakain.
Ganoon ba.
Di rin ako nagpo-phone.
Seryoso?
-Walang TV o kahit ano. Kumakain lang. -Ganoon ba.
Para ba hindi siya kausapin?
Kaya nga.
Parang gano'n ang intindi niya.
Ngayong sinabi mo, oo nga.
Parang may alak ito.
Lasing ka na?
Parang nahilo.
Talaga?
Kaya ka ba natahimik?
-Siguro. -Medyo pagod ka na ba?
Ang saya-saya mo tapos ngayon ang tahimik mo na.
Ganito ako pag isa lang ang kasama ko.
Noong una, akala ni Gwan-hee tahimik ako.
Talaga?
Kami lang noong una kaming nagkita.
-Tapos, nagpunta sa Impiyerno. -Oo.
Noong nag-usap kami, kalmado lang ako.
Ganoon ako makipag-usap.
Kaya akala niya, tahimik ako,
pero ang masayahin ko raw pagbalik namin.
Tapos di raw niya ako maintindihan.
Ah.
Sa huli, tungkol pa rin kay Gwan-hee.
-Binabanggit niya siya. -Oo.
Gusto ko na bumalik.
-Talaga? -Gusto mo?
Ikaw na lang.
Sige. Dito ka lang.
Ayos lang sa 'kin.
Gusto ko rito.
May tanong pa ako.
Sige lang.
Bakit gusto mong
makasama ako sa Paraiso?
-Bakit? -Oo.
Kasi…
Iniisip ko kung bakit kita pinili.
Sige.
At kaya…
parang kailangan ko ng sagot doon.
Para malaman ang kasagutan…
At siguro, lagi ko kasing iniisip…
Lagi mong…
O dahil sa mga iniisip ko…
Parang kailangan kitang makausap dito.
-Ba't ka interesado sa 'kin? -Ano…
-Ang sinasabi ko -Sige.
parang may naramdaman ako.
Parang nagkasundo tayo,
At nagkainteres ako sa 'yo.
-Talaga? -Oo.
Parang komportable ako,
at parang sinarili ko 'yon.
Seryoso?
Ganoon ba.
Cheers!
May tanong din ako sa 'yo.
Kasi…
Isa lang ang ibinigay mong candy.
May iba ka pa bang gustong pagbigyan no'n?
-Ako? -Oo.
May iba ka pa bang gustong pagbigyan no'n?
-Ako? -Oo.
Teka. Akala ko alam mo.
Ang alin? Na ibinigay mo sa 'kin?
Hindi.
E, ano?
Na interesado ako kay Gwan-hee.
-Di ko alam. -Talaga?
-Oo. -Dati.
-Noong una? -Oo.
Ah.
Ba't mo sa 'kin ibinigay? Ba't naging ganoon?
Kay Gwan-hee?
Lagi kaming nagtatalo.
Sige.
Minsan akong nagalit.
Oo.
Kaso, masyado siyang abala na kilalanin ang iba
na di niya na ako nakumusta o kung anuman.
Gusto niyang ako ang lumapit sa kanya.
-Ganoon 'yon. -Oo.
Tapos, nilapitan mo ako, at…
Noong di ka okay?
-Oo. -Ganoon ba.
Kaya ko ibinigay sa 'yo.
Ah.
Bale, para kay Gwan-hee talaga ang candy,
pero ibinigay mo sa 'kin, tama?
Oo.
-Medyo nasaktan siguro si Ha-bin. -Oo.
-Halata si Ha-jeong. -Oo.
Ngayon na lang ulit ako nabusog nang ganito.
…nabusog nang ganito.
-Teka. Inaantok ka na? -Oo.
Mahiga ka na.
Inaantok ako pag nakainom ako.
Marami ka na yatang nakain.
Hindi pa.
Kakain ako ng tteokbokki,
kasi sinabi mo.
Hayaan mo na. Wag na.
Akala ko marami kang sasabihin sa akin.
Oo.
KAMAKALAWA
Ayokong…
magkausap tayo nang maayos dito.
Gusto kong makasama ka sa Paraiso.
-Para makapag-usap tayo? -'Yong masaya at totoo.
Gusto kitang kausapin noong una.
Ngayon, hindi na?
-Di ganoon. -Sige.
Parang di na kailangan.
-Ah. -Oo.
Parang
maisasantabi ko na kasi ang…
-Komportable ka? -Komportable talaga.
-Ano? -Ano?
Ano'ng…
-Ano'ng sinasabi niya? -Ha?
-Teka? -Ha?
-Komportable ka? -Komportable talaga.
Gusto kong komportable ako ngayon.
Di ko alam. Ngayong ganito ako sa 'yo,
di ko na alam ang itatanong ko.
At pagkatapos kong mag-isip, di ko na inisip 'yong mga tanong na 'yon.
Ha?
Naku.
At pagkatapos kong mag-isip, di ko na inisip 'yong mga tanong na 'yon.
-Nakalimutan ko lang. -Dapat inilista mo.
"Ang itatanong ko kay Ha-jeong sa Paraiso."
-"Itatanong ko…" -Bakit?
Gusto kong gawin ang maiisip ko.
Ganoon ba?
Noong nasa Impiyerno kami,
parang marami siyang gustong ikuwento na tungkol sa kanya.
Pero ayaw niya talaga,
kaya siguro ako nadismaya.
Marami talaga akong gustong itanong sa kanya.
Pero dahil ang tagal ko sa Impiyerno,
lahat ng kaba ko roon
ay biglang nawala nang pumunta kami sa Paraiso.
Parang naubos ako.
Nakokonsensiya talaga ako kay Ha-jeong,
kasi di ako makagawa ng pag-uusapan.
Wala ba siyang alam? Ano 'yan?
Di ko alam kung tama ang pagkaintindi ko.
Bale, di niya siya tinatanong
di dahil sa alam niyang si Gwan-hee ang gusto ni Ha-jeong,
-pero dahil komportable siya sa kanya? -Oo, ganoon nga.
"Gusto ko ang sandaling 'to. Di ko na kailangang magtanong."
"Ano pa bang itatanong?"
Nadala siya no'n.
Pero ibang-iba siya sa iba.
Kadalasan, pag pumunta ka sa Paraiso, dumodoble 'yong kaba.
Pero 'yong kanya, nawala.
Kaya siguro ayaw niyang magsalita.
Di sila nagkakasundo ni Ha-jeong pag ganyan.
-Ganito? -Oo.
Hindi naman sa
ayokong kausapin ka.
Nahihirapan lang ako.
Ba't naman?
-May dahilan siguro. -Oo.
Para sa akin…
Wala lang 'yon siguro sa 'yo,
pero para sa akin…
Nahihirapan talaga akong magkuwento sa iba.
Oo.
Ganito na talaga ako, bata pa lang.
Kaya mas nagiging mahirap na sabihin ang nararamdaman ko.
Ah.
Pero alam mo?
Pag di ka nagsalita, walang makakaalam.
Sabihin mo lang.
Ano'ng gusto mong gawin ko?
Kung di mo alam kung kailan mo ako nagustuhan,
sabihin mong, "Di ko alam kung kailan kita nagustuhan,
basta alam kong nagustuhan kita."
Magpakatotoo ka nang ganoon.
Pero panay ang sabi mo ng kung ano-ano.
Diyos ko!
Naku.
Gusto ko 'to.
Bale, may gustong-gusto ako.
At sasabihin ko sa kanya.
Pero di gano'n ang nararamdaman niya.
E di, gano'n.
Ano'ng sinasabi mo?
Halimbawa, may gusto ako sa tao, at ganoon din siya.
Tapos, kaming dalawa…
Di ko talaga maintindihan.
Di ko alam ang sinasabi mo.
Kaya matutulog na ako.
"Kaya matutulog na ako."
Maraming katono si Ha-jeong.
-Talaga? -Oo.
"Ay, naku, ano'ng sinasabi mo?"
"Matutulog na lang ako."
Gano'n magsalita ang iba.
Ah.
HYE-SEON AT GWAN-HEE
Matutulog ka talaga sa labas?
Gusto mo, tabi tayo?
Di na. Doon ako matutulog.
Itabi mo kaya 'to sa sofa?
Mas ayos 'yon. Maikli lang 'yong upuan.
Lagi akong natutulog sa sofa.
-Tapos nakalaylay ang paa mo? -Oo.
Kaya mong ganoon?
Kaysa naman sa Impiyerno.
Kaya ka laging pagod.
-May tanong ako. -Ano?
Ba't kailangang sa upuan o tabi sila?
Sa kabilang kama na lang.
-'Yon ang sinasabi ni Hye-seon. -Si Gwan-hee rin.
Baka kasi kilalang-kilala ni Gwan-hee ang sarili niya.
Ah.
Baka kasi mapunta siya sa kama ni Hye-seon?
-Malay mo. -Oo.
Seryoso yata siya.
Mapagmasid, ah.
Mapagtimpi si Gwan-hee.
Hindi, ganito siya,
-kasi alam niyang di siya magtitimpi. -Oo.
Ibig sabihin, kaya niyang magtimpi.
-Iniiwasan niya. -Oo.
-Paglayo sa aksidente. -Ayos.
Ang galing mo ro'n.
IKAWALONG ARAW
HULING DESISYON D-1
Tinakot mo 'ko.
-Naku. -Ano'ng mas okay?
-Ano? -Nakalugay ba o…
Sige.
-Nakalugay. -Sige.
-Noong kasama ko kahapon si Min-ji… -Ano?
Ang kakaiba na kasama ko 'yong taong di ko pa ganoon kakilala.
Pero 'yong makasama at makausap ka rito para bang
dalawang taon na tayo.
Dalawang taon agad?
Kakaiba sa pangalawang pagkakataon.
Oo. Iba nga.
Baka kasi malalim ang pag-uusap natin kahapon.
Alam mo na 'yon.
-'Yong mood? -Magkasama na ganito.
'Yon ang pakiramdam ko.
Kung tayong dalawa ang magkasamang aalis,
tingin mo, magkakasama talaga tayo?
Magiging tayo talaga?
Di niya sinasabi ang nararamdaman niya.
-If Boy siya. -Oo.
Itanong niya rin dapat 'yon.
Kasi If Boy siya.
-If Boy. -If Boy.
Kung tayong dalawa ang magkasamang aalis,
tingin mo, magkakasama talaga tayo?
Magiging tayo talaga?
Ay, teka, isipin ko.
Parang gusto kong subukan.
Kung gusto mo ako, ano kayang dahilan?
Kita n'yo? Ganyan siya.
-If Boy. -"If Boy"?
Di ko 'yon napansin dati,
pero marami akong nakikita sa 'yo na gusto ko.
Humahanga talaga ako.
Mayroon sa 'yo na gusto ko sa lalaki.
-Ano 'yon? -Di ko sasabihin.
Di ko alam ang sinasabi mo.
Medyo may
nakakaawa sa kanya…
Di ko dapat sabihin 'yon.
Wala siya, di ba?
Ayos lang 'yan.
-Oo. -Sabihin mo lang.
Naiintindihan natin siya.
-Alam namin. -Oo.
Mas matanda sa akin si Gwan-hee
pero minsan, parang mas bata siya.
Parang gusto niyang babae ang may kontrol.
Pero sa tingin ko, ang cute no'n.
Huling blueberry natin 'to.
Di pa ako nakakapag-French toast.
Parang di ko na kailangang mag-Paraiso.
Nagsaya talaga ako.
Higit pa sa inaasahan ko.
-Premyo na 'yong bingsu. -Oo.
Kailan kaya ulit ako makakapagganito?
Maririnig mo 'yong sound effect
-at aalis mag-isa. -Grabe!
"May bagong lalaking kalahok."
Kung babae kaya?
Aalis ka ulit?
Siyempre.
Dalawang mangga.
-Sa 'yo na. -Kainin mo.
-Ubusin mo na. -Sapat na ba 'yong kahapon?
Hindi naman.
Naaalala kita sa mangga.
Grabe, ang sarap. Di na natin 'to makakain.
Kung dala ko ang phone ko, at malilitratuhan kita,
itong larawan natin dito
na magkasamang kumakain sa huli
ang magiging pinakamahalaga sa akin.
Iniisip ko 'yon kanina.
'Yong makasama kang mag-almusal nang ganito
ang pinakamahalagang sandali sa akin.
Sa totoo lang, pakiramdam ko…
Noong nagkita tayo,
di ko naisip na magbabago ang tingin ko sa 'yo.
Pero ang daming nangyari.
At ngayong nagkabalikan tayo,
di ko alam ang sasabihin para sa nararamdaman ko.
'Yan din ang sasabihin mo kay Min-ji.
"Parang nakita ang ex."
-Ang galing niya. -Kilala niya siya.
-Pare-parehas tayo ng iniisip. -Grabe.
'Yan din ang sasabihin mo kay Min-ji.
"Parang nakita ang ex."
Kung makita ko siya…
Kung kausapin niya ako, makikinig ako sa kanya.
Gusto ko lang.
-Makikinig ka muna? -Oo.
PARAISO MIN-JI AT MIN-KYU
Sigurado kang di ka iiyak?
Oo.
Tatawa talaga ako.
Tapos, magpapakatotoo lang ako kay Gwan-hee.
Sasabihin ko, mahalaga siya
at inaalala mo siya
kahit pa kumakain tayo sa kuwarto.
Sasabihin ko ring puro na tungkol sa kanya
ang pinag-usapan natin.
Sige. Ayos 'yan.
-Ang bait ni Min-kyu. -Oo.
-Kaya nga. -Parang ang mature
ni Min-kyu rito.
Wag kang kabahan, okay?
-Wag ka nang mag-alala. -Hindi.
Ba't mo naisip 'yon?
Nababahala ka kagabi.
-Simula kagabi… -Hindi.
-Nainis lang ako. -Oo.
Alam kong inis ka.
Naku.
Umiiwas siya.
Wag mong kausapin.
Huwag.
Wag daw siyang kausapin.
Ganyan siya magbiro.
Sumandal ka sa kanya at matulog.
Sumandal ka na.
Matulog ka.
Teka. 'Yong ayos na 'yon.
Napapalibutan siya ng trio.
-Oo. -Oo nga.
-Grabe. -Ano na'ng mangyayari
kay Gwan-hee?
-Gwan-hee… -Nagpasya na siya?
May kakausap sa kanya
sampung minuto bagong ang huling desisyon.
Kung sino man 'yon…
Wala pang sigurado hangga't walang huling desisyon si Gwan-hee.
-Oo. -Mahalagang makita
kung paano siya kay Min-ji sa Impiyerno.
-At si Ha-jeong pa. -Ano?
Wala na akong pag-asa sa kanila.
Tanda mo ang sinabi ni Ha-jeong?
-"Bumalik"? -Babalik siya.
-Umaasa. -"Balik kay Ha-jeong."
Oo.
Nagpapasalamat ako kay Gwan-hee
kasi kahit patapos na,
di pa rin tayo sigurado at gusto ko 'to.
-Di natin alam ang susunod. -Oo.
-Kaya nga. -Kung halata 'yon, wala nang silbi.
Aminin na nating naging mahalaga siya para sa show.
-Oo. -Magiging pangit kung wala siya.
IMPIYERNO
-Sa tubig siguro tayo ngayon. -Kaya nga!
Kung lalangoy tayo, ibabato ko 'yong iba.
Ilan siguro.
-Salamat. -Walang anuman.
-Mamaya uli. -Sige.
-Magkasama ba kayo? -Oo.
Kung magkasama kayo, yabangan n'yo si Si-eun.
-Sige na. -Bye.
Hello.
-Grabe. -Kumusta?
-Ang ganda mo ngayon. -Talaga?
Kuwentuhan mo kami. Gusto na naming malaman.
Nakakadismaya.
-Ano? -Seryoso?
Di ganoon.
-Dismaya? -Pinili ko siya.
-Oo. -Nakakadismaya kasi
di siya 'yong tipong nagkukuwento.
-Ah. -Naging interesado ako sa kanya, di ba?
Gusto raw niyang mag-usap sa Paraiso.
Kasi limitado 'yong mapag-uusapan dito,
gusto niyang mag-usap sa Paraiso.
Pero pagdating doon, sabi niya ang komportable niya sa akin
na di na niya ako tatanungin
at di na siya interesado.
-Talaga? -Oo.
-Di na siya interesado? -Oo.
Ano? Ang kakaiba niya. Ganyan ba siya?
Parang, "Bakit pa? Ang mahalaga ay gusto kita."
"Di mahalaga ang sa 'yo."
Ganoon siguro siya.
Ang kakaiba niya.
Di natin 'yon inasahan.
Akala ko sasabihin ni Ha-bin ang lahat.
Akala ko matutuwa ka sa kanya pagkatapos.
Akala ko rin.
Dapat iba na lang ang isinama ko.
-Oo. -'Yon ang nararamdaman ko.
Akala ko sina Ha-bin at Ha-jeong…
-Kumusta sa Paraiso? -Bagay kayo.
Di na kami nag-usap kasi sobrang komportable.
-Ah. -Ginanahan siyang kumain.
Kaya sabi ko, "Kain pa."
Nag-usap ba kayo?
-Oo naman. -Ah.
Kayo ba?
Kami rito… Sinabi lang naming mas magiging masaya rito.
-Mas masaya rito. -Sobra.
Nagkausap kayo ni Si-eun, Min-woo?
-Si Gyu-ri muna ang kinausap ko. -Oo.
Tapos, kinausap ko si Si-eun.
Wala masyadong nangyari. Nagsaya lang kami.
-Kumusta? -Nagpasya ka na?
-Ano… -Ano?
Nakapagpasya na si Min-woo.
Pati na rin ako.
Pero mas okay pa siya sa inaasahan ko.
Ang direkta niya.
-Ayos 'yan! -Oo.
-Ang mature no'n. -Oo.
Ang galing ni Min-woo.
-Ang cool niya. -Mas nagustuhan ko siya.
Kaya nakapagpasya ako kahapon. Di magbabago 'yon.
-Grabe. Gabi ka na natulog kagabi? -Ayos!
Tiwala ako sa desisyon ko.
At kahit pa mabait si Won-ik,
wala akong nararamdaman sa kanya.
Oo.
Maraming iniisip si Won-ik.
Kaya nga.
Nakokonsensiya ako roon.
Pero kung makokonsensiya lang ako,
di ako nagpapakatotoo sa sarili ko.
Kaya nagpasya akong itodo na kay Min-woo.
Natutuwa ako sa 'yo.
-Nagsaya ka ba roon? -Oo, pero…
Hindi…
Nagsaya ka ba?
Ang mga ginawa lang namin
-ay magpamasahe sa spa. -Ah.
-Ayos 'yan. -Gano'n at…
-Tingnan n'yo siya. -Narinig niya ang spa.
Sabi niya, wag 'yon.
Dalawang beses ko siyang nakasama.
-Kumusta? -Si-eun, tama ka.
Iba talaga pag pangalawang beses.
-Di ba? -Oo.
-Iba talaga. -Di ko alam ba't ko naisip
na di magiging masaya pag isang tao lang.
-Pero… -Mas masaya, di ba?
-Mas kampante ka. -Oo,
-iba talaga. -Oo.
Mas nagustuhan ko si Gwan-hee nang nakasama niya si Hye-seon.
Napagtanto kong gusto ko siya.
Minsan, mapagtatanto mo ang pagkagusto mo
pag nakita mong may kasama siyang iba.
Parte lang 'to ng proseso.
Oo nga pala, iba talaga si Min-ji.
Determinado raw siyang manalo sa sabong.
Noong tinanong ko kung bakit, para daw mapili ka niya.
-Pipiliin ka niya. -Ako?
-Oo, sinabi niya. -Ah.
Nag-usap lang kami,
at natuwa ako kung gaano siya kadeterminado.
Ah.
Masakit siguro ang ulo mo.
Pipiliin niya si Min-ji.
Medyo nagpasya na akong piliin si Hye-seon.
Pero kung sa unang impresyon lang, mas tipo ko si Min-ji.
-Oo. -Mas siya ang tipo ko,
pero si Hye-seon ay sobrang…
Kung kasalan, si Hye-seon ang pipiliin ko.
-Ah. -Oo.
Grabe ka.
-Grabe siya. -Nase-stress ako.
-Di ko kaya 'to. -Pag natatapos tayo,
nagpapamasahe ako lagi.
Ang tigas ng leeg ko.
-Mag-relax ako dapat. -Di ko na siya kaya.
Kung kasalan, si Hye-seon ang pipiliin ko.
-Ah. -Oo.
-Naisip mo na 'yan? -Oo.
-Grabe, ikaw… May plano siya. -Grabe ka.
-'Yon ang nararamdaman ko. -Oo.
Nasa helicopter kami, at nasa gitna ako nina Hye-seon at Min-ji.
Sinadya ko 'yon.
-Ah. -Gusto kong masiguro ako.
-Pero… -Sa nakikita ko…
Kampante 'yong isang babae.
-Oo. -Pero 'yong isa, emosyonal.
Ramdam ko 'yong iba't ibang emosyong 'yon.
Siya 'yong kinabahan.
Umiyak kasi siya!
-Umiyak si Min-ji? -Oo.
-Bakit? -Umiyak siya sa helicopter.
-Sa helicopter? -Di mo alam.
Iyak siya nang iyak.
-Sa helicopter? -Oo.
-Wala ba ako ro'n? -Katabi mo siya.
-Umiyak siya? -Oo.
-Bakit? -Di ko alam.
Di alam ni Gwan-hee.
Di niya alam.
Naapektuhan siya nito.
Sobra.
Matutuwa siya kasi iniyakan siya ni Min-ji.
Grabe, nakakabaliw 'to.
Wala yata 'tong katapusan.
Ano na'ng mangyayari?
Umiiyak siya.
-Di ko alam ang gagawin. -Di ko alam?
-Ba't siya umiyak? -Oo.
-Kasi nasaktan siya. -Oo.
At nagustuhan niya ang date nila sa Paraiso.
Oo. Nagpunta sila sa Paraiso.
Di ko alam na umiyak siya.
Bago magpasya si Min-ji,
sabi ko, piliin niya si Jin-seok.
Pero pinili niya si Min-kyu.
Nainis ako roon,
kaya nang kakausapin ako ni Min-ji,
di ko siya pinansin.
Sinabi sa 'king sobra siyang nasaktan doon
at umiyak nang umiyak.
Di ko 'yon napansin no'n,
pero nang sinabi 'yon ni Min-kyu, nagulat ako.
Sana di niya nalaman.
-Sana di niya alam. -Mobius strip 'to.
-Walang katapusan. -Asahan natin siyang
kakausapin niya siya.
Bahala na. Siguro nga.
-Nababaliw ako. -"Umiyak ka raw."
Gusto ba ni Gwan-hee ang tipo niya?
O ang puwedeng mapangasawa?
Wala yatang nakakaalam, pati na si Gwan-hee at magulang niya.
Walang may alam, pati na si Gwan-hee.
-Di rin niya alam? -Oo.
-Hindi nga. -Di talaga.
-Oo. -Gusto niya sila,
-pero di natin malalaman… -Oo.
Pero pag nagpasya si Gwan-hee,
doon 'yon sa kung ano ang mas gusto niya.
Sa komportable o kasabikan?
Kung kasabikan, si Min-ji.
Pero kung komportable, si Hye-seon.
E di, wala na talaga si Ha-jeong?
-Oo. -Wala na?
-Siguro… -Umaasa pa ako,
pero parang wala na.
Uy, Min-woo.
Tara?
Grabe, ano 'yan?
-Hala. -Ang cool!
Nag-dive sila.
Min-kyu!
Ang galing.
Ang cool.
Uy…
-Hulihin siya! -Ano?
-Uy, wag. -Hulihin siya!
Ibabato nila si Gwan-hee.
Sumampa ka habang hawak ko.
Ingat.
'Yan.
Uy, ibato n'yo na.
-Tumingin siya kay Si-eun. -Grabe.
Para kang pinya!
Taong pinya!
-Hi. -Ngayon na.
Hoy!
Tulong!
Tara dito.
Tara dito, Min-ji.
Wala siyang sapatos.
-Itong akin. -Ayos lang.
-Hindi na. -Isuot mo.
Heto.
Paa ko lang.
Ayaw mo ng sapatos?
Sige na.
-Naku. -Nakita niya?
Hala! Natatakot ako!
Teka!
-Para 'kong nasa photo shoot. -Oo.
Uy!
Noong umiiyak ako,
nagsasaya sila sa Paraiso.
-Grabe. -Kaya noong umiiyak ako,
nagsasaya sila sa ibang kuwarto.
Mas nagulat ako ro'n.
At masaya sila kinabukasan.
Oo.
Pero kay Gwan-hee, sa huli 'to matatapos.
-Kuha mo? -Oo. Pakiramdam ko rin,
parang pipiliin niya ako.
-Bakit? -Mas nasasabik siya sa 'kin.
Kita naman, di ba?
Ako 'yong tipo niya.
Talaga? Sabi niya?
Oo. Kaya gusto niya akong kausapin, pero di ko siya isinama.
Hala. E di, wala na.
Para bang interesado siya?
Kanino raw siya pinakainteresado?
Sino'ng tinutukoy mo?
Si Gwan-hee.
-Sa tingin mo. -Buweno…
Nagpunta siya roon kahapon.
Di siya makapagpasya.
Nahihirapan siguro siya.
Sabagay.
Oo.
Lilinawin ko lang ang sarili ko.
-Oo. -Tutulungan ko siyang magpasya.
Oo.
Nagulat pa rin akong umiyak si Min-ji. Nakakagulat.
-Ako ba ang nagsabi sa 'yo? -Oo.
Ano'ng naramdaman mo nang nasa helicopter ka?
Inaalala ko si Min-ji.
-Si Min-ji? -Oo.
Halata.
Parang kayo talaga.
Si Hye-seon…
Ngayon ang huling araw para mag-date
bago ang huling desisyon bukas.
Nawa'y magsaya ang lahat sa kanilang date.
Kailangan kong magpasya kung sino kina Hye-seon at Min-ji.
Hintayin mong kumilos si Gwan-hee.
Wag ko raw siyang kausapin.
Kahit na.
Tagapagsalin ng Subtitle: Christianne