SINGLE'S INFERNO
CEHENNEM
Min-woo ve Min-kyu arasında seçim yaptın mı?
Henüz değil.
Anladım. Çok farklılar, değil mi?
Bu gidişle sonuna kadar karar veremeyeceğim.
Bence Min-woo çok tatlı.
-Öyle. -Değil mi?
-Öyle. -Evet, yavru köpek gibi.
-Doğru. -Kesinlikle.
Min-woo ile konuştun mu?
Hayır, konuşmadım.
Anladım.
Onunla da konuşman lazım.
Zamanlama kadar o da önemli.
Dün ne yaptı?
-Min-woo mu? -Nasıldı?
Takıldık.
Endişelerimizden bahsettik.
Hani Min-woo aslında Si-eun'dan hoşlanıyordu ya?
Ama seninle Cennet'e gittiğinde
aynı anda hem gerilmiş hem iyi hissetmiş.
Ama Si-eun'un yanında sanırım rahat hissediyor.
Eminim bu Si-eun'un da canını sıkıyor.
-Si-eun'un mu? -Evet.
Kimi seçeceği belli.
Min-woo mu?
Ne? Hayır, Won-ik.
HANHAE, JIN-YOUNG, JIN-KYUNG, DA-HEE, KYUHYUN
-Çok yanlış anlamış. -Bihaber.
-Orada olsan sen de bihaber olurdun. -Değil mi?
Gyu-ri cesurca davranmalı.
-Evet. -Kendi gözleriyle görmeli.
Belki güneşten korunuyordur.
Ne? Hayır, Won-ik.
-Sahi mi? -Min-woo ile bir şey yok.
Bence Si-eun, Min-woo'yu seçecek.
Ne?
Ama Cennet'e gittiler ve artık gidemezler.
Birini seçecek kadar emin olmak için
onunla Cennet'e gitmiş olman gerek.
-Evet. -Değil mi?
Ben duygusal bir enerji alıyorum.
Meraktan, daha fazlasını öğrenme arzusu işte.
Won-ik'le o kadar konuştuktan sonra hâlâ o kadar emin olmaması durumu da…
Evet, ben de Min-kyu'dan emin değilim.
Min-woo'dan bile emin değilim.
Belki de haklısın.
Eminim herkes için zordur.
Acaba neler olacak?
-Çok yanlış anladı. -Cennet'te sayılırlar.
Won-ik'in adını söylediğinde ne düşüneceğimi bilemedim.
-Won-ik'in adı geçip duruyor. -Değil mi?
-Ama adı hep ayaküstü geçiyor. -Evet.
Üzüldüm.
Gyu-ri olanlardan bihaber gibi duruyor.
Ama Cehennem'e döndükleri için artık idrak edecektir, değil mi?
İfadesinin değişimini
-görmeyi iple çekiyorum. -Evet.
Birden Min-woo'yu Si-eun'un yanında mutlu mesut görebilir.
Hayrete düşer.
-Evet. -Durumları fark edebilir.
Bence fark edecek.
Hadi fotoğraf çekilelim.
Harika olur.
Gelgit yükseldi.
Çok güzel.
-Sonunda fotoğraf çekiliyoruz. -Evet.
-Daha buradasın. -Ne?
-Cennet'e gitmemişsin. -Gitmeyeceğimi söylemiştim.
Sanki onun seçimiymiş gibi.
Oraya seçilerek gidiyorsun.
"Gördün mü? Ben sana demiştim" havasında.
-İddialı ama tatlı. -Evet.
Gitmeyeceğimi söylemiştim.
-Bir ihtimal vardı ama. -Ne?
-Bir ihtimal vardı. -Tutun.
-Muhteşem. Çok güzel. -Grupça çekilelim mi?
Min-young ile fotoğraf çekilmek ister misin?
Hadi eski karım.
"Eski karın" mı?
-Eski karın mı… -Benim hatam.
Gülümsesenize.
-Gülümseyelim mi? -Bana bak.
Bir, iki, üç.
Selfie çekelim mi?
-Tanrım, bu… -Ne olmuş?
Yanlışlıkla çekmişim.
Öyle mi? Ama çok güzel çıkmış.
-Öyle sanırım. -Evet.
-Kulak kabartıyor! -Kulak kabartıyor.
Resmen öyle.
Artık anladı.
-Resme bile bakmadı. -Evet.
Sırada kim var? Min-woo ve Si-eun?
Tabii. Birer kare çekilelim.
-Peki. Sırayla. -Tamam.
Güzel çekebilen var mı?
Pek iyi değilim.
-Önde durayım. -Tamam.
Güzel çıkabilir.
Bir, iki, üç.
Fotoğraflarını Gyu-ri mi çekiyor?
-Cehennem çok eğlenceli. -Burası…
Umarım güzel çıkar. Nefesimizi bile tuttuk.
-Çenemizi de sıktık. -Değil mi?
Bugün çok mutluyum.
Cehennem'deki bu zamanın bitmesini istemiyorum.
Havai fişek olur mu?
-Tabii. -Güzel olur.
Burada bir sürü yeni şey yapıyoruz.
-Cennet'ten güzel değil mi? -Ne?
-Cennet'ten güzel değil mi? -Tabii.
-Elimi tutsana. -Olur.
Bunu yere saplayıp yakacaksın, değil mi?
-Ben sapladım. -Nasıl yaptın?
Birkaç tane saplayayım mı?
-Evet. -Evet, dene.
Çekil yoldan.
İşte. Bir saniye.
-Tanrım! -Ödüm koptu!
Çok güzel!
-Hep bir aradalar. -Evet.
-Si-eun yanından ayrılmıyor. -Doğru.
Çok güzel!
Tanrım, muhteşem.
Çabuk! Çekilin!
Korktum.
Gyu-ri mesafeli davranıyor.
-Evet. -Doğru.
-Eminim artık hissetmiştir. -Aynen.
"Yanıldım" diye düşünüyor.
-Tanrım. -Çok güzel.
Vay canına, muhteşem.
Çok güzel.
Müthiş.
-Si-eun onları kolaçan ediyor. -Bakış attı.
Si-eun havai fişekler ile ilgilenmiyor.
-İlgilenmiyor. -Doğru.
Gözleri fal taşı gibi.
Müthiş.
-Fotoğrafını çekelim. -Evet, değil mi?
-Al. -Teşekkürler.
Bu muhteşem!
Niye birden sustun?
Kendimi iyi hissetmiyorum.
Düşünüp taşınmak için biraz vakte ihtiyacım var sanırım.
Anladım.
-Bugünden itibaren… -Evet?
Sanırım bugün Min-woo ile konuşmalıyım.
Şimdi konuşsan?
Ama ne yapacağıma emin değilim.
-Bilmiyorum, onunla konuşsam mı… -Tamam.
…kendimi anlamak için beklesem mi?
Anladım.
-İyi hissetmiyorum. -Doğru.
-Kafan çok karışık. -Evet, öyle.
Doğru.
Min-woo, duş alacak mısın?
Hayır.
-Önce gidip konuşmak ister misin? -Sen ister misin?
-Şey… -İstersen sen git.
Fark etmez.
Önce sen gidebilirsin.
-Tamam, ben önden gideyim. -Peki.
Efendim?
Ne yapıyorsun? Konuşmak ister misin?
Tamam.
Bu ikisi birbiri için yaratılmamış.
Havai fişekleri izlerken eğlendin mi?
Evet, kesinlikle.
Böyle havai fişek patlatmayalı uzun zaman olmuştu.
Eğlenceliydi.
-Hayır. -Tanrım.
-Yüz ifadesi… -Yüzüne bak.
Si-eun çok belli ediyor.
-Gerçekten. -Öyle.
-Ona şans tanımıyor. -Çok güzel.
Üşüdün mü?
-Üzerim örtülü, iyiyim. -Tamam.
Aslında kapıyı açtığımda
Won-ik'i değil, Min-woo'yu bekliyordum.
Min-woo ile gerçekten konuşmak istiyordum
ama o çıkmayınca
sohbete kendimi veremedim.
Bir an evvel oradan gitmek istedim.
Ne yapıyorsun?
Ne?
-Ben mi? -Evet.
Odama gidiyorum.
-Orada konuşalım. -Tamam.
Battaniyeni kullanayım mı?
Tabii.
Ne oldu? Bir sorun mu var?
Kendimi iyiyim sanmıştım ama…
Nasıldır, bilirsin.
Tüm stres içinde birikir,
sonra seni fiziksel olarak etkiler.
Kendini iyi hissetmiyor musun?
Hayır, daha iyiyim.
Hayır, her zamanki gibi değilsin.
Biraz irkildim.
Umarım yarın her şey daha iyi olur.
Bir şey söyle.
Ne?
Ne duymak istiyorsun?
Cehennem'de ne yaptığını anlat.
Uslu muydun?
DÜN
Cennet'te seninle konuşurken harika vakit geçirdim.
O zamandan beri aklımdaydın, o yüzden konuşmak istedim.
Burada en çok Cennet'te vakit geçirdiğimizde eğlendim.
O yüzden hislerim konusunda daha dürüst olacağım.
Eğer gidersem hiç kımıldama ve saklan.
Saklanırım tabii.
Hepimiz burada mahsuruz. Birbirimizi yeriz.
Tuhaf bir şey yapma.
Ya sen gidersen?
Bunlar dün yaşandı.
-Doğru. Saklanmasını söyledi. -Evet.
Ama istediği gibi olmadı.
Onu dinlemedi.
Uslu muydun?
Ne?
Uslu muydun? Uslu durdun mu?
Dün aklımdan çok şey geçti.
Aslında hislerini bilmiyordum.
Benim hakkımda ne düşündüğünü anlamak zor oldu.
Yani Cennet eğlenceliydi.
Ama bana karşı hislerini tam anlayamadım.
-Yani? -Yani…
Önceden de dediğim gibi
Si-eun'u merak ediyordum.
Onunla konuştun mu o zaman?
Bugün konuştum.
Konuştuk.
Dik dik bakıyorsun. Niye bir şey demiyorsun?
Sonra ne oldu?
Si-eun'la sohbet nasıldı?
Si-eun gayet açık sözlü ve sempatikti
ve onunla konuşurken farklı bir yanını gördüm.
Bugün mü?
Şaşırdı.
Bugün mü?
Önceden de konuştuk.
Ama bugün kararımı verdim.
Ben sana dikkat çekme demiştim ama sen çekmişsin.
Sözümü dinlemeyen erkekleri
sevmem ben
-Min-woo. -Ne?
Nasıl yani?
Dikkat çekme, demiştim.
Niye dedim sence?
Biliyorum. Öyle dediğini hatırlıyorum.
Niye sözümü dinlemedin?
Sanırım zamanlamamız çok kötü oldu.
Neden söz ediyorsun?
Ben sana kötü olmayacak demiştim.
O yüzden bir günlüğüne dikkat çekme dedim.
Onu azarlıyor mu?
Belki daha büyük olduğu içindir.
-Onu sorguya çekiyor. -Öğretmeni gibi.
-"Söz dinlemeyen erkekleri sevmem." -"Min-woo."
Min-woo azar yiyor gibi.
-Kız da öğretmen gibi konuşuyor. -"Min-woo, uslu dur."
Korkunç.
O yüzden bir günlüğüne dikkat çekme dedim.
Bu senin hatan.
Değil mi?
Benim hatam mı?
Daha açık sözlü olmalıydın.
-Bana mı kızıyorsun? -Hayır.
Cidden mi?
Hey.
İnanılmazsın.
Her hâlükârda, ondan…
Ne ondan?
-Ondan ben… -Sen ne?
-Ne var? -Gülme.
Tamam.
Si-eun'a kendimi yakın hissediyorum.
-Ne? -Ona yakın hissediyorum.
Niye gülüp duruyorsun?
-Kız afalladı. -Cidden.
"İnanılmazsın."
Min-woo pek kararlı.
-Doğru. -Evet.
Sanki
benimle onu
kıyaslar gibi bunu söylediğin an…
Çok itici geldi.
İtici mi?
Ben seçeneklerimi mi kıyaslıyorum?
Evet. Yani…
Ona yakın hissettiğini söylediğinde…
Eğer böyle hissediyorsan…
Si-eun'a yakın hissediyorsan
o zaman git.
Ben seçeneklerimi kıyaslamadım.
Cidden mi? Neydi o zaman?
Bana itici geldi.
Gyu-ri de aynı şeyi yapmıyor muydu?
-Yani Min-kyu ve Min-woo arasında. -Doğru.
-Evet, teknik olarak. -İkisi arasında kalmıştı.
Yani neden…
Artık bilmiyorum.
Daha açık konuşmayarak hata ettim.
Ama seçeneklerimi kıyaslamıyordum.
Peki, yani…
Nasıl ifade etsem?
Beni denklemden çıkar.
Beni sayma.
Bir tek benle ilgilenirken
benden hoşlandığını söyleyebilirsin.
Ama iki kişi arasında kalırsan bu benden hoşlanmadığını gösterir.
O yüzden…
Senin böyle biri olmanı istemem.
Kendine iyi bak.
-Çok korkuyorum. -Ben de.
"Kendine iyi bak."
Ne…
Bana söz etseydin…
Hislerinden söz etseydin…
Dur.
Dalga mı geçiyorsun?
İfade etmemi mi istedin?
En azından biz konuşurken.
Ne duymak istiyordun?
"Seni seviyorum" mu?
"Sana karşı hislerim var" mı?
"Durmadan seni düşünüyorum" falan mı?
Ben seninle konuştuğumda
beni sevdiğini pek hissetmedim. O yüzden.
Sen yokken
onu merak ettiğim için Si-eun'la konuşmuştum.
-Çok açık sözlüydü. -Tamam.
Bu yüzden iyi kaynaştığımızı düşündüm.
Konuştukça onu farklı düşünmeye
-başladım. -Doğru.
Biraz Gwan-hee gibisin, değil mi?
Ne?
Amanın.
Biraz Gwan-hee gibisin, değil mi?
Nasıl yani?
Dediklerine göre,
Si-eun önce sana adım attığı için
onunla ilgilenmeye başlamışsın.
Ama görünüşe göre…
Öyle değil.
-Sebebi o değil. -Tamam.
Si-eun ile ilk konuştuğumda
onu arkadaşım olarak gördüğüm için onun yanında rahat ettim.
Ama konuştuktan sonra bir şeyler hissetmeye başladım.
Tabii, onunla konuştuğumu göremedin.
Bana karşı hislerini açıkça ifade etmesi de hoşuma gitti.
-Anladım. -Ve gayet iyi kaynaştık.
Bana olan ilgisini ifade etti
ama ben uzaktayken
fikri hemencecik değişmiş.
Bir gün bile bekleyememesini çok saçma buldum.
Hislerimi açık bir şekilde ifade etseymişim
bunu yapmak zorunda kalmazmış.
Benim şahsi fikrim de
ona olan hislerimi anlaması gerektiği yönünde.
Hislerini benden daha çok dile getirdi diye
Si-eun'a yakın hissetmeye başlaması
hislerinin ne kadar sığ olduğunu gösterir.
O yüzden öyle bir erkekle hayatta işim olmaz.
Si-eun'a acıdım ama umarım birbirlerine kavuşurlar.
Anladım. İyi sonuçlandı o zaman.
Direkt konuya girdin.
-Doğru dedin. -Her şey yolunda.
Kendimi Gyu-ri'nin yerine koymaya çalıştım.
Önceden bahsettiğimiz gibi,
insanlar reddedilmekten hazzetmiyor
-ve kendilerinden eminler. -Doğru.
Ama başkasıyla kıyaslandığını hissettiği
böyle bir durum içinde
bence gururu ve hisleri incinmiş olabilir.
Düşününce
Min-woo en çok Si-eun'la ilgileniyordu.
Ama Gyu-ri birden Min-woo'yu seçti, bu da kafasını karıştırdı.
İşler böyle ilerledi.
-Ama Gyu-ri bilmiyor. -O sanıyor ki
Min-woo bir gecede fikrini değiştirdi.
Bence bu noktada
Min-woo, Gyu-ri'ye açıklama yapmak zorunda hissetti
-çünkü ona durmadan soru sordu. -Evet.
Bu yüzden Si-eun'un ona ilk adımı attığından söz edip durdu.
Ama mazeretleri Gyu-ri'ye şöyle düşündürdü,
"Hislerimi ifade etmedim mi?"
"Seni sevdiğimi söylememiş olabilirim ama yeterince belli ettim."
"Gwan-hee'den farkın yok."
-Bence böyle karşıladı. -Evet.
Ama öte yandan Min-woo'nun da kızmasını anlıyorum.
-Hiç adil değildi. -Kesinlikle.
Dürüst olalım. Gyu-ri de
-Min-woo ve Min-kyu arasındaydı. -Doğru.
Gyu-ri şu an beni hüsrana uğrattı.
-O… -Hüsrana uğramış.
-Böyle bir tavra gelemez. -Bu kadar küçümsememeliydi.
Saygısını korumalıydı.
Sırf ondan yaşça büyük olması
onu aşağılar tonda konuşabileceği anlamına gelmez.
Röportaj boyunca da
ona sarf ettiği sözleri saygısızca buldum.
Bence gerçek yüzünü gösterdi.
-"Gerçek yüzü." -Tanrım.
"Onunla işim olmaz" dedi.
Böyle sözleri öylece söylememeliyiz.
-Öfkelendi. -Evet.
Her hâlükârda Min-woo'nun Gyu-ri'ye karşı hislerinin
-yok olduğuna eminim. -Aynen.
-Eminim kararını verdi. -Evet.
Dediğin gibi, iyi oldu.
-Evet. Onlar için iyi. -Aynen.
-Artık Si-eun'u seçebilir. -Doğru.
-Görüşürüz. -Tamam.
Burada kimse yok.
Won-ik'le kısa sohbetimden döndükten sonra
Min-woo ve Gyu-ri'nin döndüklerini öğrendim.
Ama hiç endişelenmedim
çünkü ondan emindim ve ona fazlasıyla güvendim.
O açıdan hiç gerilmedim.
Ama vakit açısından gün zaten bitmek üzereydi.
Sadece birkaç günümüz kaldı. Zamanlamamız yine kötü olamazdı.
Sonuna geldik. Bitti sayılır.
Evet, tuhaf bir his.
Sadece seninle konuştum.
Ve Min-ji'yle.
Bu seni üzdü mü?
Hüsrana mı uğrattı?
Evet, hem de çok.
Düşününce Jin-seok kin besliyor gibi duruyor.
-Değil mi? -Onu suçlayamazsın.
Min-young kuzu kadar uysal oldu.
-Şartlar değişti. -Evet.
Beyaz elbisesinin içinde kuzuya benziyor.
-Çok narin gözüküyor. -Şartlar değişti.
-Kesinlikle. -Evet.
-Ben de üzgünüm. -Neye üzgünsün?
Tüm vaktimi seninle geçirip bunu duyduğum için…
Yanımda olmayı seviyorsun sanmıştım.
Seviyordum tabii.
Sorun ne o zaman?
-Huysuzluk mu ediyorsun? -Biri bana kötü davrandı.
Sadece bir kere davrandım.
Unut artık.
Sadece bir kez herhâlde.
-O zaman niye… -Tek şansındı ama.
Ne?
Hiç şirin davranma.
Kes şunu. Şirin davranma.
-Ne oluyor? -Gerildim.
-Ne işler çeviriyor? -Gidiyor.
-Ona mı gitti? -Cidden mi?
Mecbur kaldı.
Selam. Gelsene.
Ben…
-Buraya gelmiş. -Rahatladım.
-Çok korkmuştum. -Diğer odaya gitti sandım.
Tanrım.
Tavsiye almam lazım.
Tabii. Gel, konuşalım.
-Ben kalayım mı? -Kal.
-İkinizle de konuşmaya geldim. -Anlat.
Şu an ikilemde kaldım.
-Anlat. -Niye? Ne oldu?
Won-ik benimle konuşmak istedi ama ben onun yanındayken
-Gyu-ri doğruca Min-woo'ya gitmiş. -Evet.
-Bence hâlâ konuşuyorlar. -Tamam.
O yüzden canım sıkıldı.
Cehennem'de kaldığımıza çok sevinmiştim ama…
-Doğru. -Evet.
Bu beni delirtiyor.
Ama bence adım atmanda bir sakınca yok.
-Ne istersen yap. -Aynen.
-Katılıyorum. -Vakit kalmadığı için
bencilce davranman gayet doğal.
İstediğini yap.
Tamam.
Şimdi gideyim mi?
Risk almaktan kaçınma.
Risk alırsan pişman olacaksın.
Pişman olma. Peşinden koş.
Hadi. Ben de geleyim.
Bir saniye.
Onlara beş dakika verip sonra içeri gireceğim.
Bunu benim için çıkar.
Ne? Neyi?
-Ne? -Biraz çıkarmak istiyorum.
İzin veriliyor mu?
-Tuttum. -Yapabiliyor muyuz?
Sorun yok.
Mikrofonunu çıkardı.
Ne oldu?
-Ben… -Sohbetimiz bitti mi?
-Ne? Daha fazla konuşmak mı istiyorsun? -Hayır.
Ne zamana işiniz biter?
Kim o?
Ne zamana işiniz biter?
Min-woo ile konuşabilir miyim?
Konuşamazsın.
-Ne? -Konuşamazsın.
-Amanın. -Ne?
Tanrım.
-Gyu-ri delirdi. -Korkuyorum!
-Korkutucuydu. "Konuşamazsın." -Delirdi.
-Tanrım. -Bu kadarı da…
-Karanlık tarafa geçti. -Aynen.
Şaka yaptığına eminim ama öyle gelmiyor.
Hadi Gyu-ri. Yapma şimdi.
-İşin bitince yanıma gel. -Tamam. Birazdan bitecek.
Tamam. Ben seni beklerim.
Henüz değil sanırım.
Henüz değil mi?
-Sorun o değil. -Ne?
Geleceğini söyledi. Ama ben sorduğumda Gyu-ri
"Konuşamazsın" dedi.
-Cidden mi? -Evet.
-Birazdan çıkarlar. -Herhâlde.
Ama bu, duyduğum en aptalca cevaptı.
-Gyu-ri mi? -İfadesi…
Evet.
Ama Min-woo'ya güveniyorum.
Sözlerine güveniyorum.
Yine de belli olmaz.
Bunu gerçekleştirmek senin elinde.
Konuyu toparlayalım.
"Toparlayalım" mı? Bunu söylediğine inanamıyorum.
Bugünlük bu kadar yeter.
Epey tedirgin ve kızgındım.
Aynı şeyleri konuşup durduk ve bir yere varamadık,
o yüzden sohbetimizi hemen bitirmek istedim.
-Çok özür dilerim. -Sorun yok.
Uyuduğunu sanmıştım.
Hayır, burada uyuyorum.
Gidelim mi?
-Çok bekledin mi? -Ne?
-Çok bekledin mi? -Evet.
-Sohbetiniz güzel miydi? -Ne?
Sohbetiniz güzel miydi?
-Sohbet ettik işte. -Anladım.
Güzel geçti mi?
-Evet. Çok güzeldi. -Anladım.
Şimdi daha iyi misin?
Kendimi daha iyi hissediyor muyum, bilmiyorum ama en azından konuştuk.
-Anladım. -Evet.
Min-woo'ya daha mı yakın hissediyorsun?
-Min-woo? -Senden bahsediyorum.
-Ben mi? -Evet.
Hayır.
Onunla konuşunca doğru kişi olmadığını anladım.
Yani
pek bana bağlı olmasa da…
Min-kyu sana daha uygun diye mi düşünüyorsun o hâlde?
Doğru.
Biraz daha düşünmem gerek çünkü…
Şey…
Sırf biri boşta diye onunla yetinecek değilim.
-Doğru. -Haksız mıyım?
-Önceden konuşmuştuk. -Evet.
O yüzden dönmek istedim.
Sohbet iyi geçti mi?
-Sohbet mi? -Evet.
Evet, idare ederdi.
Biraz korkutucuydu.
Aslında…
Sana söylemiş miydim?
Neyi?
İlgilendiğim insanlardan biri
-Gyu-ri'ydi. -Evet.
Gyu-ri ile ilgilendiğini zaten biliyordum.
Sana daha yakın hissettiğimi ona söyledim.
Anladım.
-Yani mecbur kaldım. -Evet.
-Doğru olmazdı. -Biliyorum.
Her şey yolunda gitti mi?
Ona hislerimi söyledim.
O yüzden…
Ben…
Bunları konuşmakta iyi değilim, nasıl geçti, emin değilim.
-Bilmiyorum. -Tamam.
Ama şunu biliyorum, artık endişelenecek bir şey yok.
Bunu söylemek istedim.
Seni endişelendirdiğim için üzgünüm.
Hislerim hâlâ geçen sefer konuştuğumuzdaki gibi.
O yüzden boş yere endişelenme, tamam mı?
-Ben… -Şu an…
Endişelenmemiştim. Yani sana güveniyordum.
Şu an her şey daha iyi.
Evet. Biraz konuşmak yeterli.
Sohbetin bu kadar uzamasını beklemiyordum.
Evet. Ben de tahmin etmedim.
-Biraz vakit aldı. O kadar. -Ben…
Erken çıkmalıydım.
Sorun yok.
Artık bitti.
Seni çok beklettiğim için üzgünüm.
-Sorun yok. -Çok üzgünüm.
Bak ne diyeceğim.
Cehennem'de konuşmazsan işin içinden sıyrılamazsın.
Haklısın.
-Uzun yol kat edip buraya geldik. -Evet.
Bu yolculuğumuzun son kısmı ama yine de kolay değil.
-"Niye bu kadar zor?" -Evet.
Bu soru aklımdan hiç çıkmıyor.
Aynen.
Çok uzun ve engebeli bir yoldu
ama çok seviyorum.
Seni seçiyorum.
Ben de seni seçiyorum.
"Seni seçiyorum."
Bundan şarkı yapayım.
Değil mi?
Yarın buradaki son günümüz.
Haklısın.
Yarın en güzel günü geçirmek istiyorum.
Seninle eğlenmek istiyorum.
Öyle yapalım.
-Keyfimize bakalım. -Bu gece güzel uyuyalım.
Evet.
-Hadi yatalım. -Tamam.
-Yarın konuşuruz. -Eğlenmeye bakalım.
Tamam.
-Gidelim mi? -Evet.
Çok geç oldu.
-Bu ikisi çok iyi toparladı. -Öyle.
-Min-woo ve Si-eun… -Kesin iyi uyudular.
…uzun ve engebeli bir yol kat etti.
Ama ikisi için her şey gittikçe güzelleşiyor.
Güçlü bir bağ kurdular.
-Aynen. -Doğru.
Bence Min-woo, Gyu-ri'yle konuşurken
çok zorlandı.
O yüzden bu sohbet sonrasında Si-eun ile geçirdiği vakitten
-kesin zevk aldı. -Doğru.
-Aynen. -Evet.
-"Seni seçiyorum." "Ben de seni." -"Ben de seni."
Bunu demesini beklemiyordum.
CENNET YUN HA-JEONG VE YUN HA-BIN
Gün batımına bak. Çok güzel.
-Oradan görünüyor mu? -Evet, görünüyor.
Peki oradan?
-Göremiyorum. -Buraya gel.
Geç. Yaslan.
-Görebiliyor musun? -Evet.
Bence Cehennem idare ederdi.
-Ama burası… -Çok güzel, değil mi?
Çok farklı ama bir o kadar da güzel.
Kazanıp seni getirmek istemiştim.
-Evet. -Getiremedim, üzgünüm.
Sorun yok. Öyle deme.
Tuhaf hissediyorum çünkü böyle şeylerde iyi değilim.
Her durumda,
getirdiğin için sağ ol.
-Tanrım, çok güzel. -Tanrım.
Afiyet olsun.
Ye bakalım.
-Leziz değil mi? -Evet.
Pizza için çok tereddüt etmiştim.
Birbirimizin yaşını bilmiyoruz.
Sormamın vakti geldi.
Yaşını bilen bir tek ben olacağım.
Kaç yaşındasın bakalım?
Ben mi?
-Yaşım 31. -Ne?
Ne?
Cidden mi? Sandığımdan daha gençsin.
Dur. Şu an yaşını yalnız ben biliyorum.
-Kesin bilen yalnız sensin. -Değil mi?
Hepimiz seni ya en büyüğü ya da ikinci büyüğü sanmıştık.
Bence en büyüğü Gwan-hee.
-En büyüğü o. -Yaşlı duruyor.
Genç davranmaya çalışsa da yaşlı bir tarafı var.
Farkında da değildir gerçi.
-Gwan-hee ve Ha-jeong'u seviyorum. -Cidden.
-Ben mi? -İşini merak ediyorum.
Rol yapıyorum.
-Oyuncu musun? -Evet.
Oyuncuyum.
Şu an bağımsız filmlerde rol alıyorum.
Seçmeler sonrası kasta girince
film hazırlığında senaryoyu çalışıp repliklerimi ezberliyorum.
YUN HA-BIN, YAŞ 31 OYUNCU
İşim hakkında ne düşünüyorsun?
-Beklentim buydu. -Cidden mi?
Ama yaşın değil.
Anladım.
Aslında bu sefer farklı hissettim.
Nasıl?
Rahat hissettiğim için yemekten daha çok tat aldım.
Önceden geldiğimde yemek yerken konuşmak zorunda gibiydim.
O yüzden durmadan konuştum.
Şimdi yemeye odaklanıyorum.
Ben yemek yerken konuşmayı şahsen sevmem.
Anladım.
Telefonuma bile bakmam.
Cidden mi?
-Ne televizyon ne bir şey. Sadece yerim. -Anladım.
Ona konuşmamasını mı söylüyor?
Evet, değil mi?
Böyle algıladığını anladım.
Sen bahsini açınca ben de anladım.
Sanırım bunda alkol var.
Başın mı döndü?
Çakırkeyif oldum.
Cidden mi?
Ondan mı suspus oldun?
-Sanırım. -Biraz yorgun musun?
Çok neşeli ve enerjiktin ama suspus oldun.
Ben insanların yanında böyle oluyorum.
Gwan-hee ilk tanıştığımızda beni sessiz sandı.
Cidden mi?
İlk tanıştığımızda baş başaydık.
-Sonra Cehennem'e gittik. -Evet.
Konuştuğumuzda bu şekilde çok sakindim.
Çoğunlukla böyle iletişim kurarım.
O da beni sessiz sanmış
ama geri döndüğümüzde çok neşeli bulmuş.
Sonra karakterimi çözemediğini söyledi.
Anladım.
Konu dönüp dolaşıp Gwan-hee'ye geliyor.
-Dilinden düşürmüyor. -Evet.
Cehennem'e dönmek istiyorum.
-Öyle mi? -Peki sen?
Kendin git o zaman.
Peki. Sen burada kal.
Bana uyar.
Burası tam bana göre.
Bir sorum daha var.
Sor hadi.
Niye Cennet'e
benimle gelmek istedin?
-Niye mi? -Evet.
Şey, ben…
Niye seni seçtiğimi merak edip durdum.
Tamam.
Ve de…
Buna bir cevap bulma gereği hissettim.
O cevabı bulma sürecinde…
Belki de durmadan düşündüğüm içindir…
Sen hep…
Ya da belki de tüm düşüncelerimde…
Seninle burada konuşma ihtiyacı hissettim.
-Yani beni niye merak ettin? -Ben…
-Demeye çalıştığım… -Tamam.
…bir şeyler hissettim.
Bir seviyede uyuşuyoruz bence.
Senden ilginç bir enerji aldım.
-Gerçekten mi? -Evet.
Kendimi huzurlu ve rahat hissettim
ve sanırım içimde tuttum.
Cidden mi?
Anladım.
Şerefe!
Benim de bir sorum var.
Yani sadece…
-Sadece tek şeker verdin. -Evet.
Aklında şeker vereceğin başka biri var mıydı?
-Benim mi? -Evet.
Aklında şeker vereceğin başka biri var mıydı?
-Benim mi? -Evet.
Dur. Biliyorsun sandım.
Neyi? Bana verdiğini mi?
Hayır.
O zaman?
Gwan-hee'yle ilgilendiğimi.
-Yok. -Cidden mi?
-Evet. -İlgileniyordum.
-Başlarda mı? -Evet.
Anladım.
O zaman niye bana şeker verdin? İşler nasıl öyle gelişti?
Gwan-hee'yle mi?
Onunla çok tartıştım.
Tamam.
Ona bir keresinde kızdım.
Evet.
Sorun şu, insanları tanımakla öyle meşguldü ki
beni falan gözü hiç görmedi.
Ona ilk yaklaşmamı bekledi sadece.
-Durum böyleydi. -Anladım.
Ama sonra sen bana ilk adım attın ve…
Bir şey hissetmezken mi?
-Evet. -Anladım.
O yüzden sana verdim.
Anladım.
O şeker aslında Gwan-hee'nindi yani
ama bana verdin, doğru mu?
Evet.
-Ha-bin muhtemelen biraz alındı. -Evet.
-Kız çok belli ediyor. -Evet.
Bu kadar tok hissetmeyeli uzun zaman olmuştu.
…uzun zaman olmuştu.
-Pardon. Uykun mu geldi? -Evet.
Yatsana o zaman.
Ben içki içince uykum gelir.
Bence yeterince yedin.
Hayır, yemedim.
Sen söylediğin için
biraz tteokbokki deneyeceğim.
Boş ver. Yeme.
Benimle konuşacak çok şeyin var sanmıştım.
Evet.
İKİ GÜN ÖNCE
Seninle burada
düzgün bir konuşma yapmak istemiyorum.
Seninle Cennet'e gitmek istiyorum.
Fırsatımız olursa sana Cennet'te her şeyi anlatacağım.
Başlarda seninle çok konuşmak istedim.
Şimdi istemiyor musun?
-Hayır, ondan değil. -Tamam.
Sadece gerek görmüyorum.
-Anladım. -Evet.
Sanki tüm bunları bırakabilirim
çünkü şey hissediyorum…
-Rahat mı? -Rahat hissediyorum.
-Ne? -Ne?
Neler oluyor…
-Ne diyor? -Ne?
-Dur biraz. -Ne?
-Rahat mı? -Rahat hissediyorum.
Bu rahatlık ve dinginlik hissini sevdim.
Bilmiyorum. Yanında böyle hissedince
ne soracağımı bilemedim.
Tüm düşüncelerimi topladıktan sonra kafamdaki soruları kenara bıraktım.
Ne?
Hadi canım.
Tüm düşüncelerimi topladıktan sonra kafamdaki soruları kenara bıraktım.
-Unuttum. -Liste yapsaydın ya.
"Cennet'e gidersek Ha-jeong'a ne sorayım?"
-"Ona soracaklarım…" -Niye?
Ben o an istediğimi yapmayı seviyorum.
Bu kadar mı?
Biz Cehennem'deyken
kendiyle ilgili birçok şeyi paylaşacak gibi duruyordu.
Ama gerçekten istekli değildi,
o yüzden sanırım hüsrana uğradım.
Aslında ona sormak istediğim birçok soru vardı.
Ama Cehennem'de çok fazla vakit geçirdiğim için
oradayken yaşadığım gerginlik
Cennet'e varınca buhar olup uçtu.
Beni tükenmiş hissettirdi.
Ha-jeong'a çok üzüldüm
çünkü bir sohbet başlatıp sürdüremedim.
Olanlardan bihaber mi? Ne oluyor?
Doğru mu anladım, emin değilim.
Ona soru sormamasının sebebi
Gwan-hee'den hoşlanıp hoşlanmadığını bilmediğinden değil,
-onun yanında rahat hissetmesinden mi? -Evet çünkü rahat hissediyor.
"Sadece anı yaşıyorum. Soru sormama gerek yok" der gibi.
-"Daha söylenecek ne var?" -Evet.
O da anı yaşıyor.
Ama çoğunluğun zıddı biri.
Normalde Cennet'e gelince gerginlik iki kat artar.
Ama onun gerginliği kayboldu.
Sanırım bu yüzden konuşmak istemedi.
O açıdan Ha-jeong ile kaynaşmadı.
-Böyle iyi mi? -Evet.
Seninle
konuşmak istemediğimden değil.
Sadece zorlandım.
Niyeymiş?
-Bir nedeni olmalı. -Evet.
Benim açımdan…
Yani senin için mesele olmayabilir
ama benim için aslında…
İnsanlara açılmak benim için çok zor.
Evet.
Çocukluğumdan beri böyleydim.
Kendimi ifade etmem gittikçe zorlaştı.
Anladım.
Şöyle bir şey var.
Bir şey demezsen anlayamam ki.
Kendini ifade et.
Nasıl? Ne yapayım?
Yani benden ne zaman hoşlandığını bilmiyorsan
o zaman, "Senden ne zaman hoşlandığımı bilmiyorum
ama senden etkilenmiş bulundum" de.
Benimle böyle dürüst konuş.
Ama sen bu konuda sızlanıp duruyorsun.
Tanrım!
Canım.
Bayıldım.
Evet. Birinden etkilendim diyelim.
Ve o kişiye söyledim.
-Tamam. -Ama hislerimiz karşılıklı değil.
O zaman konu kapanır.
Ne diyorsun?
Birinden etkilenirsem ve hislerimiz karşılıklı diyelim.
O zaman ikimiz…
Şu an kafam çok karıştı.
Ne demeye çalıştığını anlamıyorum.
O yüzden yatacağım.
"O yüzden yatacağım."
Çoğu insanın Ha-jeong gibi cansız bir sesi var.
-Cidden mi? -Evet.
"Tanrım, neden bahsediyorsun?"
"Ben yatacağım."
İnsanlar böyle konuşuyor.
Anladım.
HYE-SEON VE GWAN-HEE
Dışarıda mı uyuyacaksın?
Birlikte uyuyalım mı?
Sorun yok. Burada yatarım.
Şunu kanepenin yanına koymaya ne dersin?
Daha iyi olur. Kanepe çok kısa.
Ben hep kanepede yattım.
-Ayağını sarkıtarak mı? -Evet.
Böyle uyuyabilir misin?
Cehennem'den iyidir.
O yüzden hep yorgunsun.
-Bir sorum var. -Evet?
İlla kanepede ya da birlikte yatmaları mı gerek?
Diğer yatakta yatsın.
-Evet, Hye-seon bunu kastetti. -O da bunu kastetti.
Belki Gwan-hee kendini iyi tanıdığı içindir.
Anladım.
-Onun yatağına yuvarlanabilir diye mi? -Aynen.
-Hiç belli olmaz. -Evet.
Gerçekten bunu kastetti.
Zekiceydi.
Gwan-hee kendine hâkim bir erkek.
Hayır, böyle yapma nedeni
-kendine zerre hâkim olamaması. -Evet.
Bu kendine hâkim olduğunu gösteriyor.
-Bunu önlüyor. -Aynen.
-Kazayı önlüyor. -Harika biri.
Senden kaçmıyor.
8. GÜN
NİHAİ KARAR SON 1 GÜN
Beni korkuttun.
-Tanrım. -Hangisi daha iyi?
-Ne? -Saçımı yatırayım mı yoksa…
Tamam.
-Yatır. -Tamam.
-Dün Min-ji ile gelince… -Evet.
Buraya iyi tanımadığım biriyle gelmek biraz tuhaf hissettirdi.
Ama burada olup konuşunca
iki yıldır çıkıyormuşuz gibi hissettim.
İki yıl oldu mu bile?
İkinci sefer farklı geldi.
Evet, doğru. Farklı geldi.
Belki dün derin bir sohbet ettiğimiz içindir.
Anladın sen.
-Ortam mı? -Böyle birlikte olmamız.
Böyle hissediyorum.
-Birbirimizi seçersek… -Evet?
…sence görüşür müyüz?
Gerçek bir çift gibi.
Hislerini söylemek yerine hep soru soruyor.
-Bay Farazi. -Evet.
Aynı soruyu ona geri yöneltmeli.
Çünkü o Bay Farazi.
Bay Farazi.
-Birbirimizi seçersek… -Evet?
…sence görüşür müyüz?
Gerçek bir çift gibi.
Tanrım, düşüneyim.
Sanırım bir deneyeceğim.
Benden etkileniyorsan sebebi ne olabilir?
Anladın mı? Hep böyle.
-Bay Farazi. -"Bay Farazi."
Bunu fark etmemiştim
ama seninle ilgili hoşuma giden daha fazla şey görmeye başladım.
Bunu gülünç buluyorum.
Erkeklerde hoşuma giden özelliklerin var.
-Nasıl yani? -Söylemem.
Neden bahsettiğini anlamadım.
Onunla ilgili
acınası bir durum var…
Dur, böyle dememeliyim.
Etrafta yok, değil mi?
Sorun yok.
-Aynen. -Söyle hadi.
-Hepimiz anladık. -Evet.
-Anladık. -Hepimiz.
Gwan-hee benden çok büyük
ama bazen benden genç gözüküyor.
Sanki kadının liderliği ele almasını istiyor.
Bence bu sevimli sayılır.
Son yaban mersinli pastamız.
Uzun zamandır Fransız tostu yememiştim.
Artık Cennet'e gelmeme gerek kalmadı.
Acayip keyif aldım.
Beklediğimden çok daha fazlası.
-Bingsu bile başlı başına ödüldü. -Evet.
Bir daha ne zaman böyle kahvaltı ederim?
O anons sesini duyup
-yalnız gideceksin. -Tanrım!
"Yeni bir erkek yarışmacı seni bekliyor."
Yeni kadın yarışmacıya ne dersin?
Yine gitmen gerek.
Tabii.
İki parça mango.
-Hepsini ye. -Sen ye.
-Hepsini yiyebilirsin. -Dün yeterince yedin mi?
Ondan değil.
Mangolar seni hatırlatıyor.
Tanrım, çok lezzetli. Bir daha yiyemeyeceğiz.
Telefonum yanımda olsaydı ve fotoğraf çekilebilseydik
burada son defa bir şeyler yerken
var olan karemiz
benim için muhtemelen çok anlamlı olurdu.
Öncesinde bunu düşünmüştüm.
Seninle böyle kahvaltı etmek
benim için en unutulmaz an olurdu.
Aslına bakarsan…
İlk tanıştığımızda
seninle ilgili fikrim değişmez sanıyordum.
Ama zamanla çok şey yaşandı.
Eski hâlimize dönmüşken
hislerimi ifade edecek kelime bulamıyorum.
Eminim aynısını Min-ji'ye de söylersin.
"Eski sevgiliyi görmek gibiydi."
-Tam üstüne bastı. -İçini dışını biliyor.
-Hepimiz hemfikiriz. -Cidden.
Eminim aynısını Min-ji'ye de söylersin.
"Eski sevgiliyi görmek gibiydi."
Min-ji'yi görürsem…
Benimle ilk o konuşursa diyeceklerini dinleyeceğim.
Meraktan.
-Dinleyecek misin? -Evet.
CENNET CHO MIN-JI VE PARK MIN-KYU
Bugün ağlamayacağına emin misin?
Ağlamayacağım.
Hep güleceğim.
O zaman dürüst olup Gwan-hee'ye anlatacağım.
Oda servisinde yemek yerken bile
ona çok değer verdiğini
ve onun için endişelendiğini söyleyeceğim.
Ayrıca yalnızca onunla yaşadıklarını
konuştuğumuzu söyleyeceğim.
Tamam. Harika olur.
-Min-kyu çok iyi. -Cidden.
-Öyle. -Min-kyu burada
çok olgun bir tavır sergiliyor.
Çok gerilme, tamam mı?
-Endişelenme. -Telaşlı değilim.
Niye? Sence endişeli miyim?
Tüm gece gergindin.
-Dün geceden beri… -Hayır.
-Üzüldüm. -Evet.
Üzüldüğünü biliyorum.
Hayır.
Gözlerini kaçırdı.
Benimle konuşma.
Hiç konuşma.
Konuşmamasını söyledi.
Gwan-hee'nin şaka anlayışı bu.
Omzuna yaslanıp uyumaya bak.
Yaslansana omzuna.
Yaslanıp uyu.
Dur. Şu dizilime bak.
Gwan-hee'nin etrafını üçlü sarmış.
-Evet. -Haklısın.
-Tanrım. -Şimdi Gwan-hee'ye
ne olacak?
-Bence Gwan-hee… -Karar verdi mi?
Nihai karardan önce
biri hâlâ onunla konuşmak isteyecek.
Artık her kim olursa…
Bence Gwan-hee nihai kararını verene dek hiçbir şey kesin değil.
-Haklısın. -Min-ji'yle Cehennem'de
nasıl iletişim kuracağını görmek önemli olacak.
-Öte yandan Ha-jeong var. -Ne?
-Ben bile ikisinden umudumu kestim.
Ha-jeong ne demişti?
-"Geri dönmesi" mi? -Geri dönecek.
-Ümidi var. -"Ha-jeong'a dönecek."
Aynen.
-Gwan-hee'yi gördüğüme sevindim. -Evet.
Çünkü sona az kalmış bile olsa
hâlâ emin değiliz ve bunu seviyorum. Şükrediyorum.
-Bizi tedirgin ediyor. -Aynen.
-Cidden. -Her şey ortada olsa anlamı olmazdı.
Bu program için bulunmaz nimet olduğunu kabul edelim.
-Kesinlikle. -Onsuz sıkıcı olurdu.
CEHENNEM
-Kesin bugün suya gireceğiz. -Çok haklısın!
Yüzmeye gidersek milleti batırmam gerekecek.
Belki bir çifti.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
-Görüşürüz. -Görüşmek üzere.
-Aynı odada mısınız? -Evet.
Aynı odada kalıyorsanız Si-eun'un önünde böbürlenmelisin.
-Gidin. -Hoşça kal.
Selam canlarım.
Selam.
-Tanrım. -Nasıldı?
-Çok güzelsin bugün. -Cidden mi?
Nasıl geçtiğini anlat. Meraktan ölüyoruz.
Umut kırıcıydı.
-Ne? -Cidden mi?
Ondan değil.
-Nasıl yani? -Onu ben seçtim.
-Evet. -Şu açıdan umut kırıcıydı.
Kendinden söz eden biri değil.
-Anladım. -Bu yüzden onu merak etmiştim ya?
Cennet'te konuşmak istediğini söyledi.
Burada söyleyebileceğimiz şeyler sınırlı olduğu için
Cennet'e gidip orada konuşmak istedi.
Ama oraya gidince de benim yanımda öyle rahat hissetmiş ki
bana soru sorma gereği duymamış
ve artık merak etmiyormuş.
-Cidden mi? -Evet.
-Artık merak etmiyor mu? -Evet.
Ne? Garip biri. Mizacı mı bu?
"Ne önemi var? Önemli olan seni sevmem" der gibi.
"Hislerinin önemi yok."
Sanırım böyle hissetti.
Biraz tuhaftı.
Bunu hiç beklemiyorduk.
Ben Ha-bin içini döküp her şeyi anlatır sanmıştım.
Sonrasında ona kanın kaynar sanmıştım.
Ben de öyle sandım.
Başka biriyle gitmeliymişim.
-Evet. Anladım. -Böyle hissettim.
Ha-bin ve Ha-jeong kesinlikle…
-Cennet nasıldı? -Birbirinize yakışıyordunuz.
O kadar rahattı ki konuşmamıza gerek bile kalmadı.
-Anladım. -İştahı yerindeydi.
"Daha çok ye" dedim.
Hiç konuştunuz mu?
-Evet, tabii. -Anladım.
Peki ya diğerleriniz?
Buradakiler… Hepimiz burası daha eğlenceli olacak diyerek gittik.
-Gayet eğlenceliydi. -Kesinlikle.
Si-eun'la yeterince konuştun mu Min-woo?
-Son kez Gyu-ri'yle konuştum. -Evet.
Sonrasında gidip Si-eun'la konuştum.
Pek bir şey olmadı. Eğlendik.
-Ne oldu? -Karar verdin mi?
-Sorun şu… -Evet?
Min-woo kararını çoktan verdi.
Ben de verdim.
Ama beklediğimden de iyi biri çıktı.
Gayet net ve açık sözlü.
-Harika! -Kesinlikle.
-Çok olgunca. -Evet.
Min-woo harika biri.
-Çok havalı. -Ona daha çok âşık oldum.
Dün kararımı verdim. Kararım artık değişmeyecek.
-Büyük olay. Geç mi yattın? -Aferin sana!
Kararıma güveniyorum.
Won-ik de iyi biri olmasına rağmen
ona karşı bir şey hissetmiyorum.
Evet.
Sanırım Won-ik'in kafası karışık.
Evet, değil mi?
Bu konuda çok kötü hissediyorum.
Ama kötü hissederek oyalanırsam
o zaman hislerime karşı dürüst olmam.
O yüzden Min-woo için her şeyimi ortaya koymaya karar verdim.
Senin için çok heyecanlandım.
-Orada eğlendin mi? -Evet ama…
Yani ben…
Sen eğlendin mi?
Spa masajı falan gibi
-şeyler yaptık. -Anladım.
-Güzel. -Bunu yaptık ve…
-Yüzüne bak. -Spayı duydu.
Yapmamasını söylemişti.
Aynı erkekle iki kez gitmiş oldum.
-Nasıldı peki? -Si-eun, haklıydın.
İkinci sefer çok farklıydı.
-Öyle mi? -Evet.
-Çok farklı. -Niye aynı erkekle ikinci kez gitmek
eğlenceli olmaz diye düşündüysem.
-Ama… -Daha eğlenceli, değil mi?
-Daha rahatsın. -Evet, kesinlikle
-çok farklı geldi. -Doğru.
Gwan-hee'nin Hye-seon'la Cennet'e gitmesi onu olan sevgimi artırdı.
Onu ne kadar sevdiğimi fark ettim.
Bazen sevdiğiniz birini başkasıyla görünce
onu ne kadar sevdiğinizi fark edersiniz.
Sadece sürecin bir parçasıydı.
Bu arada, Min-ji de çok iyi biri.
Tavuk dövüşünde birinciliği almak için kararlı olduğunu söyledi.
Sebebini sorunca seni seçmek için olduğunu söyledi.
-Seni seçmek istiyordu. -Beni mi?
-Evet, böyle dedi. -Anladım.
Rahatça konuştuk
ve seninle ilgili böyle kararlı olmasından etkilendim.
Anladım.
Eminim başın ağrıyordur.
Hayır, kesin Min-ji'yi seçecek.
Hye-seon'u seçmeye karar verdim.
Ama ilk izlenimlerime göre Min-ji ideal tipime daha yakın.
-Doğru. -Daha çok benim tipim
ama Hye-seon daha…
Evlenecek olsam Hye-seon'u seçerdim.
-Anladım. -Evet.
Daha neler.
-İnanılmaz. -Çok gerildim.
-Bununla uğraşamam. -Çekimden sonra
masaj yaptıracağım.
Boynum tutuldu.
-Gevşemem lazım. -Artık başa çıkamıyorum.
Evlenecek olsam Hye-seon'u seçerdim.
-Anladım. -Evet.
-O kadar ilerisini mi düşündün? -Evet.
-Tanrım, sen… Planlı biri. -Çok ileri gidiyorsun.
-Neyse, hislerim böyle. -Tamam.
Helikopterdeyken Hye-seon ve Min-ji arasındaydım.
Bilerek oturdum.
-Anladım. -Ruh hâlimi ölçmek istedim.
-Ama sorun şu… -Bana kalırsa…
Bir kızı huzurlu hissettirdi.
-Evet. -Ama diğer kızı duygusallaştırdı.
O duygusal karmaşayı hissettim.
Diken üstünde olan oydu.
Çünkü ağladı!
-Min-ji ağladı mı? -Evet.
-Niye? -Helikopterde ağladı.
-Helikopterde mi? -Fark etmedin mi?
Çok ağladı.
-Helikopterde mi? -Evet.
-Ben yok muydum? -Yanında oturuyordun.
-Yanımda mı ağladı? -Evet.
-Niye? -Bilmiyorum.
Gwan-hee bilmiyormuş.
Bilmiyormuş.
Böyle şeyler onu etkiliyor.
Evet, fazlasıyla.
Onun yüzünden ağladı diye etkilenecek.
Tanrım, çıldıracağım.
Bu işin sonunu göremiyorum.
Kim bilir ne olacak?
Ağlayıp durdu.
-Ne yapsam bilemedim. -Nasıl fark etmedim?
-Ama niye ağladı? -Aynen.
-Çünkü kırıldı. -Evet.
Sanırım onunla geçirdiği Cennet randevusunu sevmiş.
Evet. Öncesinde Cennet'e gitmişlerdi.
Ağladığını bilmiyordum.
Min-ji seçimini yapmadan önce
Jin-seok'u seçmesini söylemiştim.
Ama o, Min-kyu'yu seçti.
Buna sinirlendim,
Min-ji benimle sohbet açmaya çalışınca
onu görmezden geldim.
Öğrendiğime göre buna çok kırılmış
ve çok ağlamış.
O zaman fark etmedim
ama Min-kyu bahsini açınca hayrete düştüm.
Keşke öğrenmeseydi.
-Keşke hiç bilmeseydi. -Möbiüs şeridi gibi.
-Hiç sonu yok. -Gwan-hee'den gidip
konuşması beklenir.
Neyse. Muhtemelen gider.
-Delireceğim. -"Çok ağlamışsın."
Sizce Gwan-hee şu an ideal tipiyle mi çıkmak istiyor?
Yoksa potansiyel eşiyle mi?
Bene Gwan-hee ve ailesi de dâhil, bunu kimse bilmiyor.
Gwan-hee de dâhil kimse bilmiyor.
-O da mı bilmiyor? -Haklısın.
-Bilmiyor. -Zerre fikri yok.
-Haklı. -İkisini de seviyor
-ama bilemeyiz… -Söylemek güç.
Ama bence Gwan-hee nihai kararını verince
her şey neyi daha çok sevdiğine bağlı olacak.
Rahatı mı seçecek, heyecanı mı?
Heyecan istiyorsa o zaman Min-ji.
Ama rahat istiyorsa Hye-seon'u seçecek.
O zaman Ha-jeong çerçevenin dışında mı?
-Evet. -Tamamen mi?
-Bence… -Hâlâ ümidimi yitirmedim
ama pek ihtimal yok.
Min-woo.
Giriyor musun?
Tanrım, ne oluyor?
-Tanrım. -Çok havalı!
Direkt daldılar.
Min-kyu!
Çok güzel.
Çok havalı.
Ben gidip…
-Tutun! -Ne yapıyorsunuz?
-Hadi. -Yakalayın!
Hepsi Gwan-hee'yi batırmak istiyor.
Ben tutarken çıkmaya çalış.
Dikkat et.
İşte böyle.
Batırsana onu.
-Si-eun'la göz teması kurdu. -Tanrım.
Ananasa benziyorsun!
Ananas insan.
-Selam. -Şimdi yap.
Hey!
Biri yardım etsin!
Gel buraya.
Niye suya girmiyorsun Min-ji?
Ayakkabısı yok.
-Benimkini vereyim. -Sorun değil.
-Ben iyiyim. -Giy.
Al bakalım.
Sadece bacağım lütfen.
Sana lazım değil mi?
İyiyim. Devam et sen.
-Hayır. -Gördü mü?
Tanrım! Çok korktum!
Hayır, dur!
-Fotoğraf çekiminde gibi miyim? -Evet, öyle.
Hey!
Dün ben ağlarken
o ikisi Cennet'te günlerini gün ediyorlardı.
-Tanrım. -Ben ağlayıp konuşurken
onlar diğer odada eğleniyorlardı.
Beni en çok bu şaşırttı.
Ertesi gün mutlu duruyorlardı.
Evet.
Ama söz konusu Gwan-hee'yse son ana kadar belli olmaz.
-Değil mi? -Ben de öyle hissediyorum
ama bence beni seçecek.
-Niye? -Benimle daha heyecanlı.
Belli oluyor mu?
İdeal tipi benim.
Cidden mi? Öyle mi dedi?
Evet. Benimle konuşmak istedi ama ben onu Cennet'e götürmedim.
Tanrım. O zaman oyun bitti.
Dürüst ol. İlgili gibi miydi?
İnsanlara göre daha çok kiminle ilgileniyor?
Kimden bahsediyorsun?
Gwan-hee'den bahsediyorum.
-Tarafsız ol. -Pekâlâ…
Dün oraya gittiği malum.
Karar veremiyor, değil mi?
Bence karar verirken çok zorlanıyor.
Bu anlaşılabilir.
Evet.
Kendimi muhakkak açıkça ifade edeceğim.
-Evet. -Karar vermesine yardım edeceğim.
Haklısın.
Min-ji'nin ağlamasına hâlâ şaşkınım. Birçok açıdan şaşkınım.
-İlk ben mi söyledim? -Evet.
Helikopterde nasıl hissettin?
Min-ji için endişelendim.
-Min-ji mi? -Evet.
Anladım.
İkiniz çıkıyor gibiydiniz.
Hye-seon…
Bugün yarınki nihai karardan önce
randevuya çıkmak için son gün.
Umarız herkes randevularının sonuna kadar tadını çıkarır.
Hye-seon ve Min-ji arasında karar vermem gerek sanırım.
Gwan-hee'den hamle yapmasını bekle.
Benimle konuşma, demişti.
Yine de.
Alt yazı çevirmeni: Övünç Uygar