SINGLE'S INFERNO 3
Ayan na s'ya.
Kanino kaya s'ya pupunta?
S'ya na ba yan?
Si Gwan-hee?
Chill! Ako lang 'to!
-Ohh! -Ohh!
Alam na alam niya kung anong iniisip nila.
-Grabe siya. Ako din! -Harap-harapan na yung pang-aasar n'ya.
Chill! Ako lang 'to!
-Alam ko naman na ikaw yung papasok. -Talaga?
-Kanina ka pa namin inaantay. -Wala pang lumalabas sa kanila?
-Wala pa. -Alam daw n'ya.
-Halata namang nag-expect s'ya. -Ayaw palamang.
-One-one na ang score ngayon. -Oo nga.
Mukhang lahat naghihintay.
-Mm-mm. -'Di ba ngayon ang final date.
Mukhang walang gustong magsisi.
Magmumukha ka kasing mang-aagaw kung ikaw ang mauuna. Kaya naghihintayan ang lahat.
Grabe, hindi na nila sinusubukang magtago sa isa't-isa. Diretsahan na
talaga.
Hinihintay ng girls na tayo ang mauna. Ayaw nilang lumabas. Ang mahirap sa
siwasyon na 'to, magkasama sa kwarto sila Min-ji at Hye-seon, Iniisip ko kapag,
kumatok ako sa kanila, sabay silang titingin sa'kin.
Oo nga, ang awkward siguro nun.
Hindi ko alam kung anong gagawin. Hindi ako ang mauunang lalapit sa kanila.
Ako din.
Hindi ko alam kung anong ang tamang gawin sa ganitong klaseng sitwasyon.
Dito tayo nag-away.
Oo nga. Hindi ko makakalimutan yun.
Ano yun?
-Kasi, ngayong araw ang… -Nakita mo lang ako, nangiti ka na.
…Final date, kailangang nang mag-desisyon.
Alam kong narinig mo 'ko.
Oo.
Pero tama ka.
Nakapag-desisyon ka na ba?
-Ako? -Oo.
-Nakapag-desisyon na ko. -Okay. Hindi ko sasabihin ang iniisip ko.
Eh 'di wag. Alam ko na kahit hindi mo sabihin.
Pa'no ka naman naka-siguro?
Ayan ka na naman. Huwag ka kasing ganyan. Ano ka ba?
Oh, bakit?
-'Wag na tayong mag-away. Please. -Oh sige.
-Promise? -Mm-mm.
Lagi mo 'kong pinapa-iyak.
-Kailan kita pina-iyak? -Lagi mo 'kong inaasar.
Ba't hawak mo yung kamay ko?
Kinuha mo kaya yung kamay ko. Ayan, wag na.
Ang bitterweet ng feeling ko.
-Ngayon? -Oo. Hindi ko alam.
-Ano yun? -Thank you ha.
Saan?
Wala lang.
Oh, 'wag kang iiyak. 'Wag ka ng umiyak. Alam kong acting lang yan.
-Hoy, hindi ha! -Branding mo na 'yan. Tama na.
-Nahuli s'ya dun. Huli talaga. Grabe -Hindi ko kinakaya si
Jin-seok. Branding daw yung pag-iyak.
Branding daw! 'Yun pala ang branding ni Min-young.
-Tumigil na daw siya. -Komidyante din to si Jin-seok.
Ang ganda talaga ng samahan nila. Mukhang nahihiya lang 'tong si Jin-seok.
-Oo nga. -Mukhang ganon nga.
-Tahan na. -Nagpapasalamat ako.
Ako din naman. Mga ganito. Grateful ako.
Sabi na hindi ka pa rin titigil.
Ayaw mo pa? Eh di ganito na lang kalaki. Pero alam ko na ang dami mong pinagdaanan
para lang makasama 'ko dito.
Masaya 'kong ginawa ko lahat yun.
-Mm-mm. -Walang biro.
Masayang-masaya rin ako. Ayan ka na naman. Umiiyak ka na naman 'no. Halika
nga. Masisira yung make-up mo n'yan. Para ka talagang sira.
-Hoy, hindi ako sira-ulo ha. -Alam ko. Sorry na. Tahan
na kasi. Ba't ka umiiyak?
Hindi ko din alam.
Tahan na. Wag ka ng umiyak. Punasahan na natin iyang luha mo.
Ah. Naging masaya ko dito, dahil sa'yo.
Masaya rin akong nandito ka.
Dahil may kaaway ka?
Oo. Tahan na. Lumulungkot ako kapag umiiyak ka. Okay?
Okay.
Pero hindi pa din sigurado na pareho tayo ng magiging desisyon.
Hanggang sa huli inaasar pa din n'ya si Min-young.
-Nang-iinis lang s'ya. -Oo mukhang ganon nga.
Atleast kahit papano, nahuhulog na siya sa kanya.
Oo nga.
Habang umiiyak na ko dito at seryoso sa mga sinasabi ko, kung panong grateful ako,
at masaya na ikaw ang kasama ko.
-Uh-huh. -Sinira mo'ng lahat ng 'yun dahil sa
sinabi mo. Kelan mo ba 'ko titigilan? Hindi nga?
Hindi ako titigil hanggang sa. umalis tayo dito.
-Hay, Wag mo na kasi 'kong asarin. -Oh, oh, oh, oh, oh, oh.
-Bilis na. Tigilan mo na ang pang-aasar. -Sige, hindi na.
-Promise yan? -Oo, promise.
Salamat pinasaya mo ako.
Salamat din.
-Paikot-ikot din 'tong dalawang 'to. -Mm-mm.
-Pero sa isa't-isa din sila babagsak. -Oo nga.
Ano yun?
Wala lang.
Tingnan n'yo si Ha-jeong. Sino kayang tinitingnan n'ya?
-Ang tagal nating hindi nakita yan. -Di ba?
Mm-hmm
Mukhang si Gwan-hee nga. Mukhang may chance pa 'tong dalawang 'to.
Ah, oo nga. Antagal hindi ginawa ni Ha-jeong yang move na yan.
Ikaw, Ha-jeong, kung meron kang sabihin sa'kin, sa huling pagkakataon,
-anong sasabihin mo? -Hmm. Sa'n ka man
mapunta, babalik ka din sa'kin.
RRH
Napaka-loyal talaga ni Ha-jeong kay Gwan-hee no?
Hmm-mm.
San ka man mapunta, babalik ka din sa'kin.
-Pag naka-ikot na ako? -Ang sweet talaga ni Min-young.
Anong masasabi ko sa iyo? Apat na salita ang nasa isip ko.
Ano yun?
Sabihin mo.
Minahal kita nung una.
-Minahal kita nung una. -Oh.
Woah!
-Hala-----! -Noon daw!
Minahal kita nung una.
Oh.
-Seryoso ka ba d'yan sa sinasabi mo? -Minahal mo talaga 'ko? Talaga?
Oo naman. Kung tatanungin mo ako, kung kailan 'yon, do'n sa napaka-ikling panahon
na 'yon, kung kailan ako nahulog at nagka-gusto sa'yo. 'Yun yung nagkita tayo
sa lobby nung hinintay kitang dumating sa kotse Ikaw kasi yung may pinaka-malaking
-impact sa'kin nung mga panahong yun. -Oo, tama. Nice to meet you.
-Nice to meet you. -Ganon ba?
Sa'n tayo ngayon?
-Hula ko, sa Inferno ang punta natin. -Ohh.
Saka, naalala ko din nung magkasama tayo sa helicopter.
-Pahingi- pahingi ako nyang gamot mo. -Ano ka ba, gamot ko 'to.
Pahinga muna. Hindi. Hindi kita bibigyan nito. Pahingi muna.
May reseta 'to. Hindi mo puwedeng inumin.
Ganon din naman ang naramdaman ko. Kaya nga lagi kong sinasabi na. Si Gwan-hee
lang ang nakaka-intindi sa'kin sa lugar na 'to.
Pero unti-unti, nawala din yung pakiramdam na yun. Kasi…
Yung sa'yo lang ang nawala.
Kasi pagkatapos nun, hindi naman na tayo madalas na nagka-usap. Tapos parang naging
awkward na tayo sa isa't-isa. Kaya, pakiramdam ko, yun ang tamang gawin.
Mm-mm.
Hmmm. Salamat. Akala ko ako lang yung nakaramdam ng ganon kaya nung sinabi mong
minahal mo 'ko noon, Okay na yun sa'kin, kahit ano pa'ng maging desisyon
mo.
Bigla kayong naging seryoso ah? Anong meron?
Oo nga, ang chill lang dapat.
Nung narinig kong sinabi ni Gwan-hee ang mga bagay na yun.
Naalala ko lahat ng pinagsamahan namin, nung nagsisimula kami dito sa Inferno.
Yung pagpapahiram n'ya ng balikat n'ya sa'kin, 'pag inaantok ako. At yung mga
kaswal pero nakakatawa naming pag-uusap. Lahat ng masasayang ginawa
-namin dito naalala ko lahat. -Sabi sa'yo sobrang komportable eh.
Eto gusto mo?
Ikaw yung- Ikaw ang pinakagusto ko dito.
-Kawawang Ha-jeong. -Hindi, umiiyak ba s'ya?
Yung nararamdaman ko? Sobrang bittersweet. Pero grateful din dahil nalaman kong may
point na pareho kami ng nararamdaman.
Hay, tapos na sila.
Ginamit ni Gwan-hee ang pagkakataon para sabihin lahat ng nararamdaman n'ya
-kay Ha-jeong. -Oo nga. at mukhang tanggap
-na din ni Ha-jeong ang lahat. -Tingin ko din.
Ako lang ba? O nagmukha talagang inusente si Ha-jeong ngayong linggo?
Napansin ko rin.
-Oo nga. -Nag-mellow s'ya sa mga kilos n'ya.
Oo nga. Para s'yang na-detox bigla.
Lalo ngayong araw na 'to,
Oo.
Grabe!
-Wow Hindi talaga sila lumabas? -Woooooohhh!
Mukhang hindi
-Mukhang patigasan na ang labanan. -Nagpapatigasan silang dalawa.
Bakit hindi pa sila lumabas?
Mas malaki kasi yung impact 'pag sila yung huling nakausap nung gusto nila.
-Gusto nila sila yung huling makakausap? -Mas malaki nga yung impact nun.
Ah Andaming sparks sa paligid.
Wala naman na 'kong gustong sabihin sa kanya. Wala na.
Hay, sa bagay. Tama naman. Anong oras ka naka-tulog?
Ah, parang mga 12:30 na din yun.
-12:30? -Mm.
Ako eleven lang tulog na. Kasi diba, galing ako sa Paradise nung isang araw. Sa
sobrang lawak ng kwarto, napagod ako kaka-lakad.
-Talaga? Naglakad ka? -Dahil ba nagpunta akong
Paradise no'ng nakaraan?
-Sa loob ng kwarto? -Oo. Hindi naman ako pwedeng mag workout
dun sa kwarto. Eh di lakad ako pa-ikot. Tapos ayun, late na 'ko naka-tulog.
-Ang cute nun. -Dahil sa paglakad.
Mahilig din maglakad si Won-ik.
-Si Won-ik? -Mm-hmm.
Nirereto ba n'ya si Won-ik?
Hay naku.
Mahilig din maglakad si Won-ik.
-Si Won-ik? -Mm-hmm.
Si Won-ik na ba dapat ang target ko paglabas mamaya?
-Aayain ko ba s'yang maglakad? -Bakit hindi? Parang bagay din naman
-kayo. Nasubukan mo na ba s'yang kausapin? -Hindi pa, kahit isang beses.
-Subukan mo! -Hindi na. Parang hindi ko naman
pagsisisihan kung hindi kami magkaka-usap.
Pero hindi mo makikilala ang tao hangga't hindi mo nakaka-usap.
Tama ka, pero hindi ako sigurado kung gusto ko bang makasama si Won-ik. Si Son
Won-ik yung sinasabi mo diba? Saka lalabas na ko kung kakausapin ko s'ya.
Hay.
Ah. Oo nga. Hindi ko nga alam pero wala naman akong sinasabihan na kahit sino na
may feelings ako kay ganito, o may gusto ako kay ganito.
-Mm-hmm. -Pero parang iniisip ng lahat na hulog
na hulog na talaga 'ko kay Won-ik. Totoo naman at nakapag-usap kami. Pero, parang
iniisip ng lahat na s'ya na ang pipiliin ko.
Mm-hmm. Mm-hmm. Mm-hmm. Oo nga, gets kita. Wala naman dito ang nagpakita ng
pagka-gusto sa isang tao lang, pwera na lang sakin. Yata? O-o? Diba? Parang ako
-lang ang gumawa ng ganon. Pero… -Pupunta s'ya dito para makipag-usap.
-Tingin ko kakausapin n'ya tayong dalawa. -Mm-hmm.
Naghihintayan silang tatlo.
Mas maganda nga kung sabay-sabay silang tatlong mag-uusap.
Nakausap mo na ba si Min-ji?
Hindi pa. Naghihintayan kami kung sinong lalapit.
Talaga?
Sinong mauuna?
Sino kaya sa kanila ang unang lalabas. Wala ka bang gustong sabihin kay Hye-seon?
-Kailangan mo ba ng tulong? -Sige na. Samahan mo ko pumasok dun.
Tapos, pagpasok natin. Bakit kasi ayaw nilang lumabas? Kainis.
Sandali, ano namang sasabihin ko?
-Kay Hye-seon? -Oo. Sige, kakausapin ko s'ya.
Tsk.
Kung ganon si Gwan-hee lang talaga ang gusto mong maka-usap ngayon? Tama?
Nag-usap na kami ni Gwan-hee kahapon. Halos buong araw kaming magka-sama.
-Ah talaga? -Oo, kaya… wala na
kaming pag-uusapan. Pasok.
-Kumusta? Hindi ba kayo lalabas? -Ayos lang.
Nag-uusap lang. Marami na bang tao d'yan sa labas?
-Palabas na din. -Wala pa masyado.
Wala bang tao d'yan sa labas?
-Well may isang tao. -Sabi n'ya wala masyado.
May isang naghihintay.
-Si Gwan- Ewan -Hmm.
Naiinip ka na ba?
-Huh? -Mag-usap na muna kayo. Palabas na din
naman ako, pwede na kayong mag-usap. Gusto mo s'yang kausapin?
Halika na dito, Min-woo. Pasok ka na, Min-woo.
Sige.
Parang bago yang shade mo.
Syempre, alam mo naman.
O kaya Min-woo… gusto mo bang d'yan na lang din tayo sa labas mag-usap?
Mas okay dito sa loob.
O mas gusto mo dito? Ito yung kama ni Si-eun. Dito ka maupo.
Okay lang ba sa kanya?
Okay lang yan, di naman s'ya maselan.
Hindi natin kwarto 'to. Okay lang ba yun?
Wala namang pagkakaiba kung saan. Pare-pareho lang namang kwarto yan.
Sa bagay. Pakilagay naman yung sandals ko sa labas.
Hay.
Bakit?
Prinsesa?
Hindi ba?
Pano ka naging prinsesa?
Whatever, ewan ko sa'yo.
May sasabihin ka ba sa'kin?
Uh. Ah. Kahapon kasi napaisip ako, kung totoo ba o seryoso ka man lang ba dun sa
sinabi mo na interesado ka rin sa'kin.
Mm-hmm.
Talaga?
Pero, kung ayaw mo akong mag-alala, at mag isip ng kung anu-ano.
-Okay. -Sa tingin ko, si
Jin-seok ang dapat mong piliin.
Talaga?
-Oo. -Hindi ko inaasahan 'yan. Hindi ito 'yung
akala kong pag-uusapan natin. Ibang-iba sa iniisip ko.
Ang lalaking gusto kong makasama papunta sa Paradise ay si Park Min-kyu.
Um. Seryoso ka ba?
Mm-hmm.
Okay…
Okay.
So… Hoy, sandali. Huh? Bakit ka umiiyak?
Okay lang naman sa'kin kung hindi mo ko gusto o kung ano man.
Oh.
Maiintindihan ko naman yun. Ang masakit yung pinagdudahan mo kung ano mang
nararamdaman ko sa'yo. Binigyan pa nga kita ng sulat diba. Wala na 'kong ibang
nagugustuhan.
Oo nga. Naging malinaw naman si Min-ji dun. Hindi sikreto yun. Hindi nya tinago.
Oo nga.
Ikaw ang pipiliin ko kahit anong mangyari. Binigay ko sayo yung sulat bago
yun, pinaliwanag ko rin sayo yung tungkol sa sitwasyon ko, Kaya para sa'kin, nasabi
ko na lahat ng dapat sabihin. Pero nung bigla mo na lang akong hindi pinansin
kinabukasan nun, sobrang na-frustrate talaga 'ko nun. Akala ko, naging maayos at
masaya naman tayo nung araw na yun. Kaya ako naiiyak.
Ano ka ba? Wag ka ng umiyak. Naiintindihan ko na. Kasalanan ko nga.
-Lumalambot nanaman s'ya. -Oo. Nakonsensya na.
Tahan na. Naintindihan ko na. Ang totoo nainis lang din ako nung nakita ko kayong
dalawa sa helicopter. Alam mo ng medyo naiinis na 'ko sa'yo nung araw na yun,
pero, sa tuwing titingin ako sa inyong dalawa, nakikita kita, na nilalapit mo
yung mukha mo sa dibdib n'ya. Hindi ko talaga maintindihan kung anong nangyayari
sa inyong dalawa nun… O kung ano ba'ng pinag-uusapan n'yo.
Mabait lang talaga si min-kyu. Ginagawa n'ya yun dahil umiiyak ako.
Diba. Wala talaga 'kong alam sa mga nangyari. Pero nung nasa helicopter na
tayo. Hindi ko mapigilang tumingin sa'yo. Pakiramdam ko nun. Ikaw ang gusto
kong makatabi. Nung mga oras na yun ikaw ang gusto kong makasama.
Talaga?
Hay!
Okay!
Wooh! Mukhang mahaba pa 'to.
-Mukhang ganon nga. -Di'ba final episode na 'to?
Hay, wag kang pa-kampante marami pang pasabog.
-Mukhang marami pa ngang mangyayari. -Sabi ko nga.
-Ang sama n'ya -Ansama talaga ni Gwan-hee.
Grabe talaga.
Paikot-ikot na lang s'ya.
-Mukhang nagsisimula pa lang 'to. -Hiindi 'to matatapos.
Hindi naman sa hindi ko alam kung ano yung nararamdaman ko sa'yo.
Alam ko. Nasaktan lang talaga 'ko kanina nung pinagdudahan mo yung nararamdaman ko
para sa'yo.
-Eh sa yun ang naramdaman ko eh. -May tao ba dito na mas seryoso pa
sa'yo kesa sakin? Sabihin mo nga!
Sige na. Akala ko nung una, hindi sasabihin ni Min-kyu sa'kin kung ano
talagang ginawa n'yo sa Paradise. Pero pagbalik n'ya sinabi n'ya agad sa'kin na
parang magkapatid lang ang naging turingan n'yo habang nandun kayong dalawa.
Kaya kalimutan na natin yung nangyaring yun. Okay na siguro yun. Ummm.
Naiintindihan ko na ang lahat ng… nangyari. Pasensya ka na, sa mga nagawa
ko.
Ayos lang yun, alam ko na naman na para sa'kin lang yung espesyal na mga
nangyaring yun.
Hay, wag mong sabihin yan, naging espesyal ka din sakin. Espesyal ka pero…
Naging espesyal? Kinwento rin ni Hye-seon sa'kin ang lahat. Habang umiiyak
ako sa paradise dahil sa'yo, nagpa-party ka dun sa taas. Nakuha mo pa
nga daw magpa-spa, magbabad sa hot tub, at magpamasahe.
Oo nagpa-spa kami, nagpamasahe din kaming dalawa, tapos umakyat na.
Hindi natin nagawa yun nung tayo.
Di bumalik tayo.
-Ngayon? Pano tayo babalik? -Oo. Eh di hawak-kamay tayong umalis
mamaya tapos dumiretso na agad tayo sa Paradise. Diba? Tapos
pwede na tayong magpa-massage.
Pfff. Tss.
Iba s'ya
Masaya naman ako nung panahong magkasama kami ni Hye-seon, pero hindi sapat yung
kasiyahan na yun para, tuluyan ka ng mawala sa isip ko kasi yung paradise na
napuntahan naming dalawa ni Hye-seon nung huli, pareho dun sa kwarto na napuntahan
na nating dalawa. Kaya nung nandun kami sa kwarto, Ikaw talaga ang nasa isip ko.
-Ako ang niisip mo? Habang nandun ka? -Oo lahat ng ginawa natin lalo yun
paglalakad natin paikot sa kwarto.
Oo nga, ang saya nun.
Wag ka na sanang magalit sa'kin.
Kahit kelan naman hindi ko nagawang magalit sa'yo. Frustrated lang ako.
Hindi ko alam kung nasabi ko na ba sa'yo to noon, pero kung sa itsura lang
ang pag-uusapan. Ikaw ang type ko. Ikaw ang gusto ko. Kaya nga laking pasalamat ko
na isang babaeng kagaya mo ang talagang nakapagpa-bago sa puso ko. Salamat sa'yo.
Seryoso 'ko.
Magiging mabait ako sa'yo. 'Wag ka nang mag-duda.
Ah. Kung ganon, sakaling tayong dalawa ang magkasamang umalis dito.
Oh?
Pag-alis ba natin, 'yun na ang unang araw ng relasyon natin?
Pag-alis natin dito, tayo na. Ang astig ko, di ba? Cute, pero sobrang astig ko
din.
-Tuwang-tuwa si Gwan-hee, tingnan nyo! -Mukhang sincere s'ya sa mga sinabi
n'ya. Tingin ko, totoo yung naramdaman ni Gwan-hee na pagmamahal sa kung
-sinumang kasama n'ya ngayon. -Hmmm.
Bakit kinukunsinti mo s'ya?
-Pero tingin ko din… -Hoy, tigil mo na yung
pagkunsinti kay Gwan-hee. Tama na yan.
Tingin ko talaga, totoo yung nararamdaman n'ya kay min-ji ngayon.
Ako din.
-Oo, pero kasi… -Ang galing din kung
pano n'ya ipasa yung sisi.
Pero kasi hindi umubra yung ginawa n'yang yun kay Min-ji. Kaya nga, ilang
beses s'yang nag-sorry. Ibigay natin sa kanya yun.
-Nag-sorry s'ya. -Ibig sabihin ba nun hindi na s'ya
-masama, dahil lang nag-sorry s'ya? Sorry -na!
-Oo nga. -Yun ang sabi nila.
Ang napansin ko may sariling paraan si Min-ji para maipa-gawa kung anumang gusto
-n'ya kay Gwan-hee. -Oo nga.
Mm! Tama ka d'yan.
Hindi s'ya nahihiyang ipakita yung totoo n'yang nararamdaman. tapos sinasabi n'ya
yung mga bagay na gustong marinig ni Gwan-hee.
Oo nga, napansin ko din yan. Tatapusin na sana n'ya kung anuman yung meron sa
kanilang dalawa ni Min-ji. Pero ang nangyari…
Oo nga.
Na-realize n'ya uli na si Min-ji yung tipo n'yang babae.
HIndi n'ya nagawa yun. Biglang nabaligtad eh.
-Oo nga. -Oo. yun nga yun.
-Mukhang yun yung huling alas. -Oo, tingin ko din.
Eh umiyak s'ya ulit.
-Oo. -Kaya nga.
So tingin n'yo ba si Min-ji na talaga ang nasa puso ni Gwan-hee ngayon?
Ako sa tingin ko oo.
-Alam kong pwedeng magbago agad yun, pero… -Sabihin nating may
-karera sa puso ni Gwan-hee. -Okay.
-Mm. -Nung una nangunguna si
-Hye-seon, pero naka-habol si Min-ji. -Mukhang naka-habol nga s'ya.
-Yun ang nangyari ngayon. -Oo nga.
Wow!
Pwede ba tayong mag-usap dun sa kwarto?
Sige.
Alam mo sa tuwing pumupunta ko sa Paradise kagaya nung kasama ko si Si-eun…
Mm.
Pati nung si Min-ji ang kasama ko, Ikaw pa din ang nasa isip ko. Kahit na masarap
yung pagkain na nasa harap ko o, madami kaming pinag-uusapan ng kasama ko,
talagang ikaw pa din ang laman ng isip ko. Hindi ko talaga na-enjoy ang Paradise
nun, dahil hindi ikaw ang kasama ko. Seryoso 'ko. Kung nakasama pa kita mas
nakapag-usap pa sana tayo.
May oras pa naman tayo ngayon. Di ba? At hindi tayo dito matatapos. Sana?
Yun din talaga ang gusto ko. Ang lungkot lang na last day na natin dito.
Mm. Oo nga.
Si Min-kyu yung tipo ng taong hindi basta sumusuko. Isa pa araw-araw n'yang
pinapa-alala sa'kin na s'ya yung taong, kapag, nag-bitaw ng, pangako, talagang
tutuparin niya iyon.
Doon nagsimula.
Ah. hindi ko pa nasubukang makipag-blind date.
-Ako, mga ilang beses na rin. -Sino-sino ba'ng nasa loob?
Anong pakiramdam. May kasama ka ba? Hindi ka ba kinahbahan?
-Ako lang. -Hindi, ang ibig kong sabihin…
-E di maraming beses na? -Oo, mga walo.
Ba't walang pumupunta sa kabila?
Mag-usap na kayong dalawa.
Ugh. Tapos na ba kayo?
Oo.
May sasabihin ka pa ba?
Huh?
S'ya yung maraming kailangang sabihin.
-Tama yun! Buti nga. -Hay, ang galing n'ya dun.
-Sapul s'ya dun ah. -Oo nga.
Papasok sana ko kaso andami n'yo na dun. Parang…
Ah, okay papasok muna 'ko. Dito na kayo.
-May tao ba sa kwarto na yun? -Hindi na. Dito na kayo mag-usap.
Ugh.
Anlungkot ng boses ni Ha-jeong.
Anong pinag-uusapan n'yo? Puro lalaki kasama mo dun ah.
Wala naman masyado. Tinanong ko lang ng kung ano-ano. Naka-usap mo na ba si
Min-ji?
Naku, alam mo na.
Yun din naman ang sinabi ko. Pare-pareho lang din naman.
Ano daw nangyari sa Paradise?
Ayun, umiyak daw s'ya habang kumakain, tapos…
Umiyak s'ya?
Oo. umiyak s'ya habang kausap si Min-kyu.
-Bakit? -Ang sabi n'ya, maaga daw s'yang
nakatulog. Nag-usap lang daw sila dun ng parang magkapatid. Yun ang sabi nila.
Ano kayang dahilan, bakit siya umiyak du'n? Sinabi n'ya ba?
Ang sabi n'ya, may pinag-uusapan sila, tapos naiyak na lang s'ya.
Hmmm.
Ano kayang mangyayari?
-Saan? Sa kung sino ba ang pipiliin mo? -Dito sa sitwasyon natin.
-Ayan tingnan nyo nagtanong nanaman s'ya. -Hay, grabe talaga.
-Ano? Na naman puro na lang s'ya Ano? -Ano?
-Nakaka-ilang tanong na ba s'ya? -Mukha s'yang Ano
Mukha na nga s'yang Ano
Ano kayang mangyayari?
-Saan? Sa kung sino ba ang pipiliin mo? -Dito sa sitwasyon natin.
Gaya nga ng sinabi ko dati, wala akong balak na magbago pa ng desisyon. Malaking
bagay yung pagpunta natin dun sa Paradise kahapon. Ang dami kong na-realize dahil
dun. Bigla ko ngang naisip kahapon na sana pala, nung una pa lang… ikaw na ang
pinili kong maka-sama sa Paradise, kaysa kay Won-ik.
Uh. Sinabi ko naman sa'yo, ayokong magpunta ka dun. Kaya etong mga
nangyayari. Talagang…
Hindi ka masaya?
Hindi talaga. Hindi ako masaya na pinili mo si Won-ik kesa sa'kin.
Alam ko naman na… mali talaga ang mga naging desisyon ko doon. Pwede mong
sabihin na masyado 'kong nag relax. Kasi ako hindi na talaga magbabago ang isip ko
tungkol sa'yo. Pero kasi. Ayun. Ano na?
Tsk. Nasabi ko sa'yo noon na aalamin ko muna kung ano talaga yung tunay kong
nararamdaman. At 'pag nalaman ko kung ano yun, Ikaw ang unang makaka-alam. Pero
Hye-seon pasensya ka na, hindi ko kayang sabihin sa'yo, yung mga salitang gusto
mong marinig.
-Hmm? -Si Min-ji kasi hindi s'ya kailanman,
nagpaligoy-ligoy sa'kin. at kahit kanina, habang kausap ko s'ya, naramdaman ko yung
paninindigan nya at talagang seryoso s'ya. Sa lahat ng tao dito, sa kanya
ko lang naramdaman ang ganon.
Hindi rin naman nagpaligoy-ligoy si Hye-seon sa kanya ah.
-Oo nga. -Mm-hmm.
Tingin ko napapagod na si Hye-seon sa nangyayari.
Mukha nga.
Sa lahat ng tao dito, sa kanya ko lang naramdaman ang ganon. Walang ibang tao ang
nakapag-paramdam sa'kin ng bagay na pina-ramdam n'ya sa'kin. Kaya ang laking
bagay sa'kin nun. Gusto ko ng, maintindihan ang nararamdaman ko. Pero…
hindi ako komportableng pag-usapan ang bagay na yun sa inyo ni Min-ji.
Naintindihan mo naman. Di 'ba?
Mukhang nabigla si Hye-seon, hindi s'ya makapag-salita.
Mm-mm. Mukhang iniisip nya ang tamang sabihin.
Kay Min-ji ka na sumama. Akala ko para sa iyo mas mahalaga ako. Dalawang beses na
tayong nagpunta sa Paradise. Ang dalas din nating pinag-uusapan yung mga plano
natin, pag naka-alis na tayo dito. Kagabi sa dinner, kahit kanina habang
naga-almusal. Kung naiisip mo pa din si Min-ji sa kabila ng lahat ng bagay na
ginagawa natin sa kanya ka na. Hindi nakakatuwang makakasama ko yung taong
hindi naman pala sigurado sa'kin.
Hindi naman sa hindi ako sigurado sa'yo. Naapektuhan lang din yung nararamdaman ko,
ng mga bagay na narinig ko tungkol sa'yo.
Tingin ko, naayos ko ang ang misunderstanding na yan. Ang dating sa'kin
iniisip mo na pipiliin kita kahit anong mangyari. Iniisip mo na kahit anong gawin
mo palalampasin ko lang. Wala na sa kamay ko ang susunod na mangyayari. Hindi na 'ko
mag-aaksaya ng dito.
-Tama yun. -Ang galing ng pagkakasabi niya.
Ang galing n'ya dun.
-Buti nga kay Gwanh -hee. -Saktong-sakto yung sinabi nya.
-Bagay lang yan kay Gwan-hee. -OO nga.
-Alam ni Hye-seon kung anong gusto n'ya. -Oo, exactly. Dahil sa ginawa ni
Ano pa bang explanation ang gusto nitong si Gwan-hee?
Gwan-hee, napuno na talaga s'ya.
-Kaya nga. -Oo nga eh.
Hindi naman nawala yung feelings ko sa'yo dahil sa nangyari.
Ano ba yun?
-Hay Gwan-hee! -Di ba, eto yung sinasabi ni Hye-seon
-nung nakaraan tungkol kay Gwan-hee. -Mukha nga.
Hay naku.
Hindi naman sa… ano… nawala yung feelings ko sa iyo dahil sa nangyari.
Ang sinasabi ko lang sa'yo, malaki ang naging… epekto sa'kin noong sinabi sa'kin
ni.
Min-ji na ako lang talaga ang para sa kanya kaya nagkaganito. Nakukuha mo ba?
Alam mo, sa totoo lang? Sige, salamat at sinabi mo sa'kin… na malaki ang naging
epekto sa'yo ng sinabi niya.
Gusto ko rin na honest ka.
Pero ang point ko lang naman…
kung ang isang maliit na bagay na 'yon, sapat na para magbago ang isip mo,
mas mabuti pa nga talagang sumama ka na lang sa kanya. 'Yon lang.
Hindi, hindi naman sa… nag-bago na ang desisyon ko.
Gusto ko lang naman sabihin sa'yo ngayon para… hindi ka masyado masaktan.
Kaya… 'wag ka nang magalit.
-O-okay? -O sige.
So, ayun. Gano'n lang naman.
Hay, Diyos ko.
Sana lang… eh… 'di ka masyado natakot sa'kin.
-Hindi, sanay na 'ko. -Ah, talaga?
Oo, talaga.
Grabe.
Sorry, ha?
Di, okay lang.
Tsaka, nagalit na rin sa'kin si Ha-jeong dati… habang naguusap kami.
At pagkatapos no'ng kay Min-ji, naisip ko lang na baka ako ang problema.
May natutunan naman siya.
Dito napatunayan ni Gwan-hee na hindi ka magtatanim ng galit sa kanya, gusto lang
niyang…
masaya kayo.
-Mapapamahal ka sa kanya, 'no? -Oo.
So… ngayon na nakausap ko na kayong tatlo, parang…
sa totoo lang, ako talaga 'yong problema.
Hay… at least ngayon mas nakikilala mo na yung sarili mo.
Oo… Oo, tama ka… Siguro nga… masama lang akong tao.
Baka gan'on na nga.
Talagang… nahihirapan ako.
Siguro kung kailangan ko talagang pumili mamayang gabi,
mas pipiliin ko si Min-young.
Pipiliin ko siya… er, pagkatapos no'n lalangoy ako palayo ng Inferno.
[LAUGHS
Ano ba'ng ginawa sa'yo ni Min-young? 'Wag kang ganyan sa kanya!
Si Min-young lang 'yong walang link sa kanya.
-Oo nga. -Kahit kaunti.
Ngayon… hindi pa ako nakakapili kung sino talaga.
Kung sino kina Min-ji at kaya Hye-seon.
Pero… lahat ng makausap ko ng matino,
nagagalit sa'kin o iniiyakan ako.
Kaya ang natutunan ko 'don, baka naman ako talaga ang may problema dito.
Tanggihin ko man,
di ko namamalayang nagkukumpara na 'ko ng mga babae para lang manalo. Kaya kanina,
talagang napaisip ako sa sarili ko.
-Oooh… -Woah. Woah…
Natuto na talaga siya. Wow….
-Character development! -Nagkaro'n siya ng redemption arc.
Sigurado akong pagdating ng Season 3, ibang tao na si Gwan-hee.
Seryoso.
Sa tingin ko, ayaw niyang nagiging… tagapaghatid ng mga masasamang balita sa
-ibang tao. -Mmm…
Lalayo niya sa sarili niya ang usapan para hindi siya… paghinalaan.
Mmm…
-Hindi, hindi, hindi. -Hindi, mabait naman siya.
Kasi ganyan din siya magsalita kay Ha-jeong.
Oo nga, 'no?
Iniisip lang niya kung sino kay Hye-seon at Min-ji ang mas gusto niya,
tsaka tinitingnan niya kung ano yung options niya kaya niya sinabing,
Okay, ito ginawa ni Min-ji. Ano'ng gagawin mo ngayon?
-Ah… -Tingin ko 'yon ang ginagawa niya.
Oo, siguro nga. Pero ang sagot ni Hye-seon, Hindi, ayoko na. Bakit? Ano
ba'ng inexpect mo?
-Mm. -Mm.
Kung gano'n, sa kanya ka na lang.
So nagulat na lang si Gwan-hee.
Yon lang naman ang tingin kong nangyari.
Pero… ang akin lang naman… parang ito yung naisip niyang band-aid solution
para maiwasan niyang masaktan ang feelings ni Hye-seon kasi sa totoo lang
si Min-ji ang mas gusto niya sa kanilang dalawa.
Oo nga, so far, si Min-ji lang 'yong hindi pa nagagalit sa kanya.
-Mm… Oo. -At kung gano'n, palagay ko
malamang si Min-ji na ang pipiliin niya.
Oo, tapos ang cold ni Hye-seon sa kanya kaya nag-panic siya.
Tingin ko sinabi lang niya 'yon para iwasang magalit sa kanya si Hye-seon.
So si Hye-seon… o si Min-ji ba? Hindi ko alam.
Patapos na talaga, ano?
-Oo. -Kita ko na ang finish line.
-Oo nga. -'Di ba?
Wow! Ang ganda!
Yeah!
-Wow! -Sige, maupo kayo.
Oh, teka, diyan ako.
-Lika dito, tabi tayo. -Wow.
-Gusto kong tikman yung Hoegaarden. -Sabi nila 'wag daw muna nating buksan.
Excuse me.
-'Wag daw bukasan? -Oo.
-Okay, okay. -Kulay green na apoy?
Uy, may pagkain!
-Masarap kaya 'to? -Ha? Ewan ko, siguro.
Ikaw na naman katabi ko.
Ang init.
I mean, kung sa'n ka masaya.
-Hindi! -Uy, tinabihan niya siya.
Mainit doon, pero wala na rin siyang choice.
Mm-hmm.
Hindi, okay lang. Maupo ka.
Okay lang ba?
Oo nga. Ano'ng gusto mong kainin?
-Alin ba diyan ang masarap? -Ooh!
-Kung alin na lang ang mas masarap. -Ito, gusto ko 'yong blue.
-'Yan, ano ba masarap diyan? -'Yan, ano ba masarap diyan? Kung
ito kaya? Parang mas masarap 'to.
Ito ba? Sige titikman ko muna. -Kakulay ng suot mo. -Ikaw, ano gusto mo, Ha-bin?
Kumuha na 'ko.
Gano'n ba?
Naisip ko no'n, di pala talaga gano'n kadaling sumuko si Min-ji. Para bang gusto
lang niyang tabihan si Gwan-hee hanggang sa matapos ang gabi
Para bang gusto lang niyang tabihan si Gwan-hee hanggang sa matapos ang gabi
Ako naman, gusto kong makita kung paano sila pag magkasama.
-Mmm… -Mmm…
Tama. Para wala silang drama. Tama. Para wala silang drama.
Tama. Ginawa na niya ang lahat.
-Bakit? -May mga na-in love naman na s'akin.
-Ang ganda naman nito. -Gusto kong picturan.
Pag gusto mong mag-picture… gawin mo lang 'to.
-Kunwari nagpi-picture ka. -Huh?
-Para mapicturan ng utak mo. -O, talaga?
'Yon ang sabi nila.
Pag may gusto akong picturan,
ginagawa ko 'to, tapos one, two, three, may picture na 'ko.
Ayoko nang umupo rito.
-'Di mo na raw kailangan ng camera. -Sige, diyan ka lang.
Ayoko na.
-Mag-cheers kayo ng mga katabi niyo. -Sige. Cheers!
-Ready na ba? -May drinks ba kayo?
Cheers, cheers, cheers tayong lahat!
-Cheers tayo! Cheers! -Cheers!
Cheers!
-Last day na talaga natin, grabe! -Congrats sa inyo!
Ang dami rin nating pinagdaanan sa Inferno, 'no?
'Di pa rin ako makapaniwala. Seryoso, totoo na ba 'to?
Ako rin.
-'Di ba? -Age reveal ng mga lalaki!
-Talaga? -Sige, sige!
-Kinakabahan ako. -Teka, pero 'di ba alam na natin…?
Nakakakaba.
-Gusto kong malaman 'yong edad niya. -Ako rin.
-'Di ba?! -Sa totoo lang!
Seryoso. Pa'no pag mas bata siya sa'kin?
-Hindi alam ni Si-eun?! -Hindi niya alam?! Akala ko alam niya.
-Ah… Hindi niya alam ang edad ni Min-woo. -Oo nga.
-Magugulat siya. Sobrang magugulat. -Oo, magugulat talaga siya.
-Hindi mo pala alam? -Hindi! Hindi rin kasi
kami nakapunta sa Paradise.
Ah. Di pala sila nakapag-Paradise. Oh…
-Parang ayokong marinig. -Talaga ba?
Cute.
Kung gusto niyong malaman… twenty-four years old na 'ko.
Twenty-four years old na 'ko.
Actually, nagulat din kami.
Sobrang gulat niya.
Twenty-four years old na 'ko.
-Seryoso? Di nga? Woah! -Sabi sainyo, 'di ba? Siya'ng
-pinaka bata. -Seryoso? Totoo ba iyon? -Grabe, hindi siya mukhang twenty-four.
-Akala ko magkaedad lang sila. -Min-woo! Min-woo!
2000 baby ka?
2000, oo.
-Ha? Seryoso nga? -Pinanganak ka noong 2000?
-Grabe hindi talaga halata. -2000? Ah, gano'n ba?
-Kasi nakakagulat. -Gulat na gulat ka ha.
-Wow, pero… -Di ako makapaniwala.
Mas bata siya, pero ang pogi 'di ba?
Ba't inaassume niyong mas bata siya?
-Baka magka-edad lang kami. -Okay, okay, okay, okay.
Nagulat talaga ako… Pero pumasok din sa isip ko na kahit ang bata niya… ang mature
niyang mag-isip kaya mas na-intriga ako sa kanya Wow, 'di ako makapaniwalang tapos
na.
Na-realize ko na posible palang maka-connect sa isang taong
hindi ko masyadong kilala, kahit 'di kami nag-Paradise.
Napatunayan ko na 'di nga naman importante ang mga bagay tulad ng edad
at dahil do'n lalo ko siyang nagustuhan.
E, si Si-eun kaya? Excited na 'kong malaman.
Oo nga.
Uh… ang age ko nga pala ay…
Twenty… seven years old
Twenty-seven.
-Edi Noona na ang tawag niya sa'yo. -Ha, talaga?
Matanda ka sa kanya.
Wow, bata siya ng tatlong taon.
-Akala ko talaga magka-edad lang kami. -Noona na dapat tawag niya sa'yo.
Lagot ka, Min-woo.
Nang magkausap kami ni Si-eun at nang malaman ko… kung ano ang edad at trabaho
niya,
natuwa ako kasi gusto ko rin sa mga babae na mas matanda sa'kin.
Gwan-hee.
-Siya yata ang pinaka matanda. -Um…
Ako? Uh…
Eighty-eight.
-Woah! Ka-edad niya kuya ko. -Eighty-eight? Ga'no katanda na 'yon?
Eh di… thirty…
-Thirty-six. -Woah! Dalawang taon tanda mo.
-Ang bata mong tingnan! -Woah, seryoso?
Nasa sahig na mukha natin pag kausap siya.
-Di pa natin alam edad ng iba. -Oo, para na tayong halaman pag yumuko.
12 years ang tanda mo kay Min-woo!
-12 years talaga? -12 years nga.
-Isang buong zodiac loop! Wow! -Oo. Isang loop.
Hindi ako makapaniwala.
Ang tabraho ko naman…
Basketball player.
-Pro-player. -Oo. Professional basketball.
Ang galing.
Bilang team player,
palagay ko ang kailangan nating… gawin… ay galangin ang isa't isa.
Sige, sige!
-Dali, seryoso. -Boomer ka pala, e.
Okay. Okay, Hyung.
Tinawag talaga siyang Hyung!
Min-kyu, wag kang dumekwatro sa harap ko. Ha?
Sorry po, sir. Pasensya na.
Nagsisimula na.
Uh, ano… Ah. May tanong ako para kay Gwan-hee.
Alam kong marami kang iniisip ngayon.
Malinaw na ba ngayon sa utak mo yung gusto mo? O hindi ka pa rin sigurado?
Uh… Di pa 'ko…
Er, ano… sigurado.
Oo, oo, nagegets ko na.
-Ngayon? Oo, totally. -Nagegets na natin, 'di ba?
Totoo 'yong sinabi niya.
Mas nakakailang rin kung sabihin niyang tapos na niyang pagisipan 'yon.
-Totoo. -Tama.
'Di ba?
Parang 'di na siya si Gwan-hee kung ginawa niya 'yon.
-Oo. -Tapat siyang tao.
Uh… Di pa 'ko…
Er, ano… sigurado.
-Hmm. -Mm…
Ano ba'ng pumupigil sa'yo?
Maganda tanong 'yan.
Ano…
no comment na lang.
Aw…
Ang sakit din no'n kung marinig no'ng dalawa, 'no?
-Mm… Oo nga. -Oo.
Nag-aalala sila.
May tanong ako… para kay Hye-seon.
Uh… mula no'ng dumating… tayo…
kung may time machine ka, anong balikan mo?
-Gusto ba niyang i-bring up si Won-ik? -Di ba? Gusto ba niyang sabihin niya na
babalikan niya 'yong oras bago niya piliin si Won-ik?
-Oo nga, 'yon ba pakay niya? -'Di ba? Loaded question 'yon, e.
Diyos ko, sana hindi, sana hindi 'yon pakay niya…
-Bakit pa niya itatanong 'yon kay Hye-seon? -Sana hindi…
Oo, sana talaga hindi.
Yung first day?
First day?
-Bakit first day? -Pero… maraming
puwedeng ibig sabihin 'yon.
Open to interpretation 'yong sagot niya.
-Di kaya gusto niyang ibahin ang lahat? -At kung paano sila nagsimula.
-Oo. -Yon 'yong magkasama
-silang pumunta sa Paradise. -Oo nga…
-First day. -Puwede ring gusto niyang 'di
na lang sana nangyari 'yon.
O kaya puwede rin namang nag-enjoy siya noong araw na 'yon. Oo.
At gusto niyang balikan 'yon. Oo, puwede.
Grabe, andaming puwedeng ibig sabihin, 'no?
Oo, marami.
-Parang naging open ending. -Oo nga.
Yung first day?
First day?
Sa tingin ko, tinanong niya 'yon kasi akala niya pipiliin ko 'yong araw na
nagpunta kami ni Won-ik sa Paradise,
pero ayokong ibigay sa kanya 'yong gusto niyang marinig, so
sinabi ko na lang babalikan ko 'yong first day.
-Ayon. -Ayon na nga.
Naku, alam talaga ni Hye-seon.
-Basang-basa niya, 'no? -Oo, basang-basa niya… Oo…
Oo, 'di magpapatalo si Hye-seon.
Kaso, madaling maapektuhan si Gwan-hee sa ganyan.
-Oo… -Kaya di ko na alam kung…
'Di ba?
Sa mukha pa lang, parang apektado nga siya.
-Oo. -Totoo. Totoo.
Ako naman?
Er… Min-ji… Noona.
No'ng sumali ka rito… nasa gitna na tayo ng show.
-Mm… -At sure akong marami
kang nakausap na tao.
Oo.
Kaya… nakapili ka na ba sa kanila ngayon?
Ako?
Nakapili na ba ako?
Uh… Tsk…
Oo, nakapili na 'ko.
At sana talaga tama ang… napili ko.
May tanong ako kay Hye-seon.
Uh… Mula no'ng dumating tayo rito, marami na'ng nangyari.
Ngayon, ano'ng moment ang talagang nagpakilig sa'yo?
Dahil sa lalaki?
-Oo, dahil sa lalaki. -Dahil sa lalaki.
Wala akong maisip, e.
Woah… wala raw.
So… 'di niya bibigay sa kanya hanggang sa dulo.
Mm…
-Galit na galit siguro si Hye-seon. -Oo…
Mm… Pagod na rin siya.
-Oo. -Mm…
Ayaw na niyang makipaghabulan kay Gwan-hee.
-Oo… -Oo, parang gano'n na nga.
Kahit hanggang sa dulo…
Ang awkward naman nito.
Seryoso?
Hindi ka kinilig kahit kanino?
Mm….
O, sige, sabi mo, eh.
Good job sa ating lahat.
Uhh…
Mga Hyung at Noona…
Ang bunso natin.
Ang cute.
Cute daw.
Sana pag-uwi nating lahat magkita-kita pa rin tayo,
kahit na matatapos na ang oras natin dito sa Inferno.
Tsaka gusto ko lang din kayong pasalamatan sa pag-aalaga niyo kahit may
mga kulang sa 'kin.
-Ang cute~! -Ikaw naman…
Wala namang kulang sa iyo.
Ako… anim na taon ko nang inaasikaso ang negosyo ko at
ngayon lang ako nagkaroon ng break. Uh, kaya…
Gusto ko kayong pasalamatan at naging makabuluhan ang oras ko rito.
Kasi… talagang… di 'ko 'to makakalimutan.
Kaya salamat.
Wag kang umiyak.
Wag, wag, wag, wag kang iiyak.
Hala, ako rin.
Wala munang iiyak, may isang araw pa tayo.
Umiyak na siya.
Gusto ko lang… ka… kayong… pasalamatan lahat…
Nakakamangha lang na nakakilala ako ng mga taong tulad niyo.
Nagpapasalamat ako… dahil nakilala at naging kaibigan ko kayo…
Nag-enjoy ako.
At… Nagpapasalamat ako sa bawat sandaling nakasama ko kayo.
Hay…
Umiiyak ka?
-Gwan-hee! Hyung! -Umiiyak ka?
-Umiiyak siya? -Seryoso?
-Huh? Wow! -Nakakatawa.
-Diyos ko, mahal na mahal ko si Gwan-hee. -Bakit siya ganyan?
Dahil sa mga ganito kaya siya nagiging charming.
'Di ba? Totoo,
-ang charming nga niya. -Oo, sobrang charming nga niya.
-Gwan-hee! Hyung! -Hay!
-Hyung… -Oo, naiintindihan ka
namin. Okay lang 'yan.
Okay lang 'yan.
-Di mo na talaga alam, 'no? -Ang iyak niya…
Pa'no kung mag-connect sila dahil sa pag-iyak nila?
-'Di ba? Posible rin 'yon! -Totoo.
Okay lang 'yan.
Uy… Tahan na, tahan na…
-Tahan na, baby… -F ka ba sa MBTI?
Um…
Bakit? Ba't ka umiiyak?
Naku naman!
Ah, kasi…
Bilang professional athlete… nakakapagod talaga, mm…
ang training naming lahat kada araw. Um… Mm…
Simula next week magte-train na ulit ako.
Babalik na ako…sa hardcore training namin doon,
dala-dala ang mga natutunan ko.
Pag-dating ng winter season,
sana makanuod kayo.
Di naman siya umiiyak kasi magte-training na ulit siya, 'di ba?
Naku…
-Naiyak dahil sa training. -Kasi babalik na siya sa training niya.
Oo, dahil kailangan na niyang maghirap sa training pag-alis ng island.
Kasi nag-enjoy siya 'don.
May matinding training na naghihintay sa kanya.
-Oo nga… -Palagay ko marami rin siyang na-
experience na emotional ups and downs doon.
-Mmm… -Oo, pero umiiyak siya
dahil sa dahil sa training.
Oo.
Hyung~ Good job, Hyung! Good job.
Pero genuine naman siyang tao, 'di ba?
-Kung tutuusin… -Oo.
'Di naman din natin sinasabing ikakasal sila…
Mmm.
Kaya kung naguguluhan siya sa desisyon niya…
Sineseryoso niya.
-Ibig sabihin genuine ang reaction niya. -Oo nga. Si Gwan-hee…
Oo. At alam na nating lahat 'yon, pero ang sabi niya di pa siya nakakapag-decide.
Ano kaya ang naramdaman ni Hye-seon at Min-ji?
Nainis siguro sila.
Parang, Di ka pa nakakapag-decide?
-Oo, parang gano'n. -Baka… Oo…
Pero mukhang pagod na nga si Hye-seon, 'no?
-Mmm. -Oo.
Pero naiintindihan ko siya,
kasi mukhang sinasakyan lang ni… Hye-seon kung ano'ng gusto gawin ni
Gwan-hee.
-Mm. Mmm…Oo. -Kung sinabi lang niyang kinilig
siya kay Gwan-hee, matutuwa 'yon.
-Mm… -Tama.
Palagay ko di niya 'yon ginawa kasi ayaw niyang i-manipulate ang desisyon ni
Gwan-hee.
-Mmm… -Mm. Mm.
Tsaka sa kanilang lahat, mukhang si Hye-seon ang… pinaka… nakakaintindi kay
Gwan-hee.
At dahil do'n, lalong ayaw niyang gumawa ng kahit ano'ng makakaimpluwensya sa
kanya.
At ginawa na niya ang lahat ng puwede niyang gawin. Kitang-kita niyo.
Oo, totoo.
-Napagod na lang siya, parang, Na naman? -Oo.
-Mm… Mm… -Tsaka, Gano'n ko ba talaga siya ka-gusto?
Mm-hmm.
Uy. Pasok ka.
Bakit ka umiyak?
Huh?
Bakit ka umiyak?
Bakit umiyak ka ng sobra kanina?
Oo, 'di ba? Mukha akong tanga.
Hay… 'Yong public image ko… siguro…
Ikaw kasi, nauna kang umiyak, okay? Sumunod lang naman ako… uh?
Ikaw lang yata umiyak sa kanila eh.
Gwan-hee… bakit… 'di ka pa nakakapag-decide?
Hindi.
Edi bakit?
Na-guilty ka? Dahil katabi mo lang si Min-ji kanina?
Kasi nando'n si Min-ji, nando'n ka rin, at…
ayokong pagusapan ang feelings at ang naging desisyon ko sa harap ng ibang mga
tao…
Tsaka hindi naging madali ang… pagdesisyon ko.
Ayoko yung pagusapan kanina.
Tsk. Uh… Ang huli kong gustong… sabihin sa'yo
Uh… ikaw ang pinaka… uh… mabait na taong nakilala ko…
Sa… lahat ng mga taong nakilala ko rito sa Inferno
At…
Er… talagang nakita ko 'yong pag-aalaga mo sa mga kasama mo. Er…
Gusto ko ring sabihin sa'yo… na…
marami akong natutunan sa'yo. Totoo iyon…
Tsaka… gusto ko lang ding malaman mo…
na… 'di mo man tanggapin sa sarili mo, isa kang mabuting tao. Ayun… Uh…
Bago ka umalis,
gusto kong malaman mo 'yon.
Salamat.
Alam mo… sa totoo lang… higit pa… sa… mga nagawa kong kasalanan kay Min-ji, uh…
nagi-guilty ako sa mga nagawa ko… sa'yo.
Mas matagal kasi tayong nagkasama,
at feeling ko…
nasaktan din kita.
Kaya… siguro…
Uh…
Siguro nga nagmukhang pinagkukumpara ko kayong dalawa ni Minji,
kung iyon ang naging dating sa iyo malamang, masasaktan ka talaga…
Mmm…
[SNIFFLES) Pero…
Apektado ka sa sinabi ko kanina?
Hindi, alam mo kasi yung mga, uh, naramdaman ko para sa iyo, yung mga
sandaling magkasama tayo mahalaga sakin lahat kaysa sa mga
Di ko inakalang iiyak siya nang gano'n.
-Mm… -Mukhang nakapag-decide na siya sa wakas.
Mmm…
-Tsaka mukhang nagpapaalam na siya. -Oo…
Mmm…
Sa tingin niyo ba sinasabi niya… ang lahat ng 'yan…
para malaman ni Hye-seon na… hindi siya ang pipiliin niya sa dalawa?
Mmm… Oo.
Parang, Pasensya na at hindi ikaw ang pinili ko,
Pero mabuti kang tao. Parang gano'n 'yong pinaparating niya.
Pero base lang sa estado niyang 'yan,
… parang 'di niya naiintindihan ang sarili niyang nararamdaman.
-Mmm… -Mmm…
Kaya sa huli… sinisisi niya ang sarili niya… at pinag-iisipan niya ang mga nagawa
-niya. -Oo. Tsk, tsk.
Palagay ko pipiliin ni Gwan-hee si Min-ji. Mm. Oo.
-Oo, mukhang si Min-ji nga. -Pero di rin natin alam; may bukas pa.
Pero… ang akin lang, feeling ko pipiliin niya si Hye-seon.
Huh?
-Talaga? -Oo. Palagay ko pipiliin niya si Hye-seon.
Seryoso?
Oo, ako rin, 'di ko alam kung bakit, pero 'yon ang palagay ko.
O, talaga? Pareho tayo.
-Oo. Isipin niyo na lang… -O…
Puwede namang… nagi-guilty siya kasi 'di si Hye-seon ang pinili niya.
-Tama. -Pero para maiyak siya nang gano'n?
-Totoo iyan. -Na-attach na siya sa kanya.
-Oh… Na-attach siya. -Puwede ring dahil minahal niya siya.
'Yon ang nararamdaman niya…
Kaya palagay ko si Hye-seon nga…
Teka, ito naman interpretation ko:
Kumbaga para siyang may dalawa tumitibok na puso.
Okay…
at hininaan niya 'yong lakas ng isa para makausap si Hye-seon.
Oo nga…
Para bang inaayos lang niya ang lahat para mas… makapag-focus siya kay Min-ji.
Pero Palagay ko si Hye-seon lang talaga ang gusto niya sa kanila …
… at kung tutuusin, no'ng umiyak siya… uh…
nang magsimulang umiyak si… Hye-seon…
naramadaman kong may feelings siya para kay Hye-seon.
Nag-connect sila. Oo, gano'n.
Oo, kasi hindi gano'n kadaling magpaiyak ng tao, 'no?
Kailangan may nararamdaman ka talaga sa puso't isip mo para mapaiyak ka.
-Tama ka. -Masyado na silang connected.
-Ang hirap. -Wow, ang tagal din… mula no'ng mahati
tayo… na'ng ganito, hindi ba? Ngayon lang ulit to nangyari.
Hati-hati tayo, 'no? Oo… Ano kaya'ng mangyayari…
Final day na.
-Final. -RRH na ito.
Heto na…
Heto na.
Hay, grabe.
Gusto ko nang umuwi, pero ayoko ring umalis.
Oo nga, sa tingin mo ba…
mahihirapan tayong mag-adjust pag-uwi natin?
Tingin ko mahihirapan tayo.
Kaya siya nagliliwaliw, kasi hindi pa siya nakakapag decide. Oo.
-Nagmumunimuni pa siya. -Tama.
Kung decided na siya…
-Oo… -Oo… Tama.
-Totoo. -Kaya hindi pa siya decided.
Ang bilis ng panahon.
Oo nga.
-Ano kaya desisyon ni Gwan-hee… -Oo nga.
Kung sino'ng… pipiliin niya?
-Mm. -Mm. Curious ako.
Hay, kinakabahan ako.
-Talagang mapapaisip ka. -Grabe. 'Di mo talaga mahuhulaan, 'no?
YU SI-EUN
Dumating na rin ang pinaka-huling araw ninyo sa pinakamainit na inferno, ang
Single's Inferno.
PARK MIN-KYU
Sa ngayon, ipapaalam na ninyo ang inyong huling desisyon.
AN MIN-YOUNG
LEE JIN-SEOK
CHO MIN-JI
LEE GWAN-HEE
CHOI HYE-SEON
YUN HA-JEONG
YUN HA-BIN
Kinakabahan ka ba?
Huh? Oo, medyo.
Mr. Lee Jin-seok,
lumapit ka na sa gates of Inferno.
Ang tibok ng puso ko.
Para sa mga pumili kay Mr. Lee Jin-seok,
maaari na kayong tumayo sa kanyang harapan.
Uy! Ganito pala ang mangyayari.
-Hay? Lalapit na ako? -Congrats sa inyo.
Lalapit du'n si Min-Young, di ba?
Oh, wow.
-Kahit sino ang pipili. -Ayan na siya, ayan na.
Hindi nga?
Hmm, ayan na siya.
-See you! -Sige, bye!
Kita ulit tayo.
-Bbye! -Tingin ko, hindi ka na babalik.
-Ano? Hindi na ako babalik? -Aalis ka na.
Yung ngiti ni Jin-seok abot hanggang tainga.
Medyo nakakakaba talaga.
Oppa. ]giggles]
Salamat dahil lagi mo akong inaalagaan.
Kung wala ka ritosiguradong magiging Inferno ang lugar na ito para sa akin.
Ipag-bake mo ako pag labas natin. ]giggles]
Min-young.
Salamat.
Tapos na.
Shh. Ikaw talaga! ]Giggles]
Mr. Lee Jin-seok, sabihin mo na kung ano ang iyong desisyon.
Ang taong… gusto kong makasamang umalis dito sa Infernowalang iba
kundi si An Min Young.
Sabi na nga ba.
Masaya ako para sa kanila.
-Ang cute nilang couple. -Bagay na bagay sila.
Kundi si An Min Young.
Alam na natin kung ano yung ending nito.
Yup.
Simula ngayon, makikinig ka na sa sasabihin ko ah.
-Makikinig ka rin sa akin, okay? -Okay.
At huwag ka nang masyadong magtampo. ]giggles]
Okay, okay.
Mukha nga talaga silang bagong kasal pag nakikita mo silang ganyan.
-Oo nga. -Oo.
-Natuto na siya. -Oo. Totoo nga iyan.
Oo nga.
-Pinagsisihan niya iyon. -Ngayon, faithful na siya sa isang lalaki.
Nakakatuwa yung naging pagbabago ni Min-Young. Yung makita kung paano nangyari
-iyon, talagang nakakatuwa. -Tama kayo.
Ms. Kim Gyu-ri, lumapit ka na sa gates of Inferno.
-Wow! -Oh, heto pang isa.
Hindi ko alam kung anong mangyayari dito.
Para sa mga pumili kay Ms. Kim Gyu-ri, maaari na kayong tumayo sa harapan niya.
Aalis na ako, guys.
Isa lang talaga yung gusto niya.
-Dapat si Min-kyu ang tularan. -Oo nga.
Hello, Gyu-ri.
Nag enjoy ako sa dalawang beses nating pagpunta sa Paradise, para makapag-usap
tungkol sa maraming bagay, pati na rin yung mga oras na nakasama kita rito sa
Inferno.
Ngayon na lang ako ulit ako naging ganito kasaya na may makilala.
Salamat sa lahat.
Gusto kitang pasalamatan, Oppa.
Oh~
Sana magpatuloy ang relationship natin.
Oo.
-Bagay silang dalawa sa isa't isa. -Ugh! Tingin ko, hindi.
Ha? Bakit naman hindi?
Pero sinabi niya, sana magpatuloy ang relationship nila eh.
-Oo, sana magpatuloy. -Oo nga.
Bilang magkaibigan.
-Huh? Wow, totoo ba? -May dalawang pwedeng ibig sabihin ito.
Pwedeng kaibigan, o bilang boyfriend, girlfriend.
Tama ka, oo nga, exactly.
Ms. Kim Gyu-ri, sabihin mo na kung ano ang iyong desisyon.
Ang taong gusto kong makasamang umalis dito sa Inferno
Ayos!
-Nakahinga na ako. -Tama ang pinili niya.
Ay si Park Min-kyu.
Bibilhan kita ng maraming blueberry pies.
Ilan ba?
Kahit gaano karami pa ang gusto mo.
Hanggang sa mabusog ka.
Isa lang ang gusto niya.
Nagbunga yung pagiging tapat niya.
Oo nga.
Ms. Yu Si-eun, lumapit ka na sa gates of Inferno.
Good luck.
Para sa mga pumili kay Ms. Yu Si-eun, maaari na kayong tumayo sa harapan niya.
Iyon!
Humarap pa rin siya kahit alam niya na ang sagot.
-Hm. -Naku!
Unang una, Si-eun, sa tuwing may pagkakataon tayong makapag-usap, marami
akong nalalamang bago sa iyo, kaya habang tumatagal mas lalo kitang nagugustuhan.
Salamat, dahil sa iyo, marami akong emosyon na naramdaman.
Ang galing mo, kinaya mo ang hirap dito sa Paradise, ay hindi pala ang ibig kong
sabihin… sa Inferno.
Mukhang ito yung Paradise para sa kanila, hindi ba?
Paradise pa rin ito.
Yung timing natin, palaging hindi tumutugma, at marami tayong pinagdaanang
hirap,
pero maganda ring nakapag-usap tayo ng masinsinan kahit mahirap.
Masayang masaya ako. Hindi ko ito makakalimutan.
Salamat.
Sobrang saya ko na nabigyan ako ng pagkakataong makausap ka.
Bilib ako…sa tapang mo.
Sabay tayong nakarating dito sa Inferno sa simula pa lang.
Mas maraming oras kitang nakasama, kaysa sa ibang nandito.
Napakarami kong natutunan sa iyo…
magaganda ang naging ala-ala natin.
Nagpapasalamat ako sa effort mo.
Ms. Yu Si-eun, sabihin mo na kung ano ang iyong desisyon.
Ang taong gusto kong makasamang umalis dito sa Inferno
ay si Choi Min-woo.
-Ayos! -Yehey!
Ayos, masaya ako para sa kanila.
Hay naku!
-Bagay na bagay talaga silang dalawa. -Sobra.
Kaso nakaka-awa si Won-ik.
Choi Min-woo.
Halika na.
Ang galing mo.
-Ikaw rin, ang galing mo. -Salamat.
Ang ganda ng suot mo.
Ikaw din, bagay iyan sa iyo.
-Ayos ba? -Para kang prinsesa.
-Talaga? -Oo.
Ikaw naman, mukha kang prinsipe.
-Oh, talaga? -Oo.
Nandito ka ba para sagipin ako?
Oo naman.
-Saan na ba tayo pupunta? -Sayo ako, di ba?
Unand beses ito na… may couple na hindi nag Paradise.
-Huh? Woah! -Wow, napansin mo pa iyon.
Nagkapalagayan sila ng loob kahit sa Inferno lang sila nakapag-usap.
Hindi ko inaasahan na makakakuha tayo ng couple sa ganitong paraan.
-Oo. -Kaya nga eh.
Nahulog na pala ako sa kanya, hindi ko yun namalayan, gustong gusto ko na pala siya.
Ayos ka lang ba?
Masakit ito sa 'kin.
Mr. Lee Gwan-hee, lumapit ka na sa gates of Inferno.
-Wow. -Matinding laban ito.
Ito yung pinakahihintay nating sandali.
Lakad, bilisan mo na.
Para sa mga pumili kay Mr. Lee Gwan-hee, maaari na kayong tumayo sa harapan niya.
Siguro naman alam na niya.
Ayan na sila.
Naku po, Ha-jeong.
Ibig sabihin si Ha-bin wala na siyang pag-asa.
Pareho sila ni Won-ik.
Nice to meet you.
-Huh? -Ba't hindi pa siya tumayo?
Seryoso ba? Paano kaya kung hindi tumayo du'n si Hye-seon?
Huh?
-Tumayo na rin siya. -Oh, oo naman.
Ayan na nga ba.
Yon!
Ang pinaka magandang ginawa ko simula nung dumating ako dito ng Inferno…
yung ako yung unang lumapit sa iyo para makipag-usap.
Salamat, pinatibok mo ang puso ko.
Sa tingin ko, hinding hindi ko makakalimutan yung mga naramdaman ko, lalo
na nung una tayong magkita. At nananiwala ako na totoo yung feelings natin… para sa
isa't-isa noon.
Naging malalim ang pag-uusap nating dalawa, pareho tayo ng naramdaman simula
pa nung una.
Ang alam ko lang na sigurado ako, mabuti kang tao, magaan kang kasama. May mabuti
kang puso.
Gusto ko ring magpasalamat dahil mabuti tao rin ang tingin mo sa'ki. Kaya salamat.
Uh.
Ano.
Min-ji, ang ganda ng kulay ng suot mo.
-Alam ko. -Talagang bagay sa iyo alam mo bang…
nagustuhan kita dahil ikaw yung malapit sa tipo kong babae.
Uh, pasensya na kung hindi kita maalagaan ng mabuti.
Gusto kong sabihin sa iyo ito dahil matagal na itong gumugulo sa'kin.
Gusto kong humingi ng tawad kung ano man yung emosyong naramdaman mo sa'kin…
kung gusto mo man ako,
kung nasaktan man kita, o nagalit ka sa'kin. Pasensya ka na.
Nagustuhan kita, Ha-jeong.
Sana minsan uh kumain tayo sa labas.
Hye-seon, pag wala ako sana hindi ka matalisod o kumain ng mag-isa, o umiyak
nang mag-isa.
Kahit alam ko na kaya mo kahit wala ako.
Ibig sibhin, si Min-ji-
-Si Min-ji, si Min-ji. -Oo.
Hindi, tingin ko si Hye-seon talaga iyan.
Mr. Lee Gwan-Hee, sabihin mo na kung ano ang iyong desisyon.
Uh.
Tingin mo, sinong pipiliin niya?
Naku, hindi ko natalaga alam.
Yung sa kanila ni Hye-seon pa rin ang palagi kong naiisip.
Hm. Tingin ko si Min-ji.
Uh.
Ang taong gusto kong makasamang… umalis dito sa Inferno ay si…
Si Ha-jeong?
Umaasa ka pa ba rin diyan?
Si Ha-jeong?
Ay si Choi Hye-seon.
-Anong sabi ko sa inyo? -Ha?
O di ba?
Talaga?
Kita niya na?
Sabi ko na eh, alam kong sila talaga ang mag mamatch.
-Oo nga, bakit kaya? -Nag sync sila sa pag-iyak. Du'n mo
talaga malalaman pag nangyayari iyon.
Kita nyo na? ]Laughs]
-Unni, alam nating mangyayari iyon. -Oh, di ba. Tama tayo?
Bakit isang side lang kasi ang tiningnan nyo?
-Kaya nga, di ba? -Hindi ako makapaniwala.
-Marami pa kayong kailangang pagdaanan. -Pinaglaruan mo kami hanggang sa dulo ah.
Kaya nga, di ba?
Gwan-hee, ang sakit mo sa ulo!
Sa totoo lang, hanggang sa dulo, pinaglalaruan niya yung emosyon natin.
-Sobra, totoo iyan. -Wow, Gwan-hee, ikaw talaga yung…
The best ka, Gwan-hee.
Ay si Choi Hye-seon.
Totoo ba ito?
Uy, ang higpit ng hawak mo sa'kin ah.
Wala nang dahilan para hindi kita hawakan.
Nakakatawa ka.
Proud ako sa iyo.
Malalim na yung pag-uusap namin kahapon, pati na rin yung pag-uusap natin
sa Paradise…
nangyari iyon dahil malalim na ang nararamdaman namin para sa isa't isa.
Kailangan nating magkasundo. May mga dapat pinag-usapan. Kaya nga hindi ko
makalimutan si Hye-seon, hindi rin siya mawala sa isip ko.
Uh, Pakiramdam ko, laging tatakbo sa isip ko si Hye-seon pag si Min-ji ang piliin
ko,
di katulad ng pag si Hye-seon ang pinili ko, tingin ko, hindi ko gaanong maiisip si
Min-ji.
Kaya hindi na ako nagdalawang isip na… si Hye-seon ang piliin sa bandang huli.
Naiintindihan ko na pero bakit?
Grabe, hindi ako makapaniwala. Hindi ko 'to inaasahang mangyayari.
-Huh? -Hindi ko talaga alam.
-Ang alin? -Na ganito ang magiging resulta.
-Na ganito ang mangyayari? -Oo.
Alam ko nang hindi niya ako mapipili.
Grabe ang sakit nito.
Hello! ]Chuckles]
Ang pipiliin ko ay si Yun Ha-jeong.
Siya talaga yung nag-iisang taong nagkaroon ng malaking epekto sa 'kin.
Sana mas naipakita ko pa yung pagiging gentleman ko,
pero hindi ko nagawa, kaya humihingi ako ng tawad pinagsisisihan ko iyon.
Nagpapasalamat ako sa kanya dahil hinayaan niya akong maramdaman ito.
Pinag-iisipan ko lahat ng desisyon ko sa bawat pagkakataon…
pero mukhang wala pa ring magbabago, ito pa rin ang resulta kahit na ibalik ko pa
yung oras.
Tingin ko naman, nagawa ko ang lahat para maipakita yung totoo kong
nararamdaman para sa kanya.
Naging totoo ako sa nararamdaman ko, kaya wala akong pinagsisisihan sa bandang huli.
-Oo nga. -Oo.
Kakaiba ito.
Ito yung season ng Single's Inferno na talagang ang daming nangyari, at lumabas
ang matitinding emosyon.
Congratulations sa apat na couples natin.
Congratulations sa inyong lahat.
Dahil sa kanila, nakatutok pa rin tayo hanggang sa dulo.
Anong masasabi nyo season na ito ng Single's Inferno?
Uh, naging participant din ako ng Season two, di ba?
Kaya ngayon, habang pinapanuod ko sila, sinusubukan kong basahin ang balak ng mga
kasali sa Season 3
Masasabi nating lahat na ilan sa participants, may mga naging desisyon sila
na mahirap intindihin.
-Oo. -Pero dahil sa napagdaanan ko, kahit
papaano, naiintindihan ko kung paano sila mag-isip.
Kung ikaw kasi… yung nasa kalagayang nila, mararamdaman mo na kayo lang ang tao
sa mundo.
-Ibang experience talaga. -Para kang naging kabayo, na
limitado ang nakikita. Oo.
Wala ka nang pakialam sa iba ang iisipin mo na lang yung hinaharap, kung ano ang
magiging huling desisyon.
-Isipin mo yung hinaharap. -Doon ka na lang
naka-focus, sa magiging resulta.
Palakpakan natin ang mga kasali dahil binigay nila ang best nila. ]laughs]
Grabe, kung ako yung nandu'n, araw-araw akong maiiyak.
Gusto kong batiin ang mga kasali, napakagaling ninyo.
-Kaya nga eh, gabi-gabi. -Maiiyak din ako.