SINGLE'S INFERNO
İşte geliyor.
Önce kiminle konuşacak?
Geldi.
Gwan-hee.
Birini mi bekliyordun? Benim.
Min-ji'nin aklını okudu.
-Olamaz. -Korkunç.
-Dobra dobra konuştu. -Aynen.
Birini mi bekliyorsun? Benim.
Pardon ama bildim.
-Cidden mi? -Seni bekliyordum.
-Dışarıda kimse yok mu? -Hayır.
"Pardon" dedi.
-Yalan söyledi. -Yerinde cevaptı.
Skor şu an bir bir.
-Bence herkes dikkatli. -Evet.
Son randevumuz ve çok iyi değerlendirmeliyiz.
Tek seferde tek kişiyle gidebiliyorsun,
o yüzden bence herkes bekliyor.
Kimse hislerini saklamıyor.
Her şey apaçık ortada.
Kızlar neden çıkmıyor?
Benim durumumda
Min-ji ve Hye-seon aynı odada kalıyorlar.
Kapılarını çalarsam ikisi de bana bakacak.
Ortam gerilecek.
İkisini de çağıramıyorum.
Bugün kimseye yaklaşmayacağım.
Ben de.
Bu beladan nasıl kurtulacağım, hiç bilmiyorum.
Burada tartışmıştık.
Evet, şiddetliydi.
Ne?
Son kararı vermenin…
Seni gülümsetiyor muyum?
Son kararı verme vakti geldi.
Beni duydun.
-Cidden ama. -Haklısın.
Kararını verdin mi?
-Kararımı mı? -Evet.
-Evet, verdim. -Anladım.
-Kararımı sana söylemeyeceğim. -İyi, söyleme.
Çok belli ama.
Nasıl bu kadar eminsin?
Şunu keser misin?
Bıktım artık bundan.
Nasıl yani?
-İyi geçinelim istiyorum. -Tamam.
-Tamam mı? -Tamam.
Beni ağlatma artık.
-Ne zaman ağlattım? -Hep ağlatıyorsun.
Niye elimi tutuyorsun?
Aynı anda el ele tutuştuk.
İyi. Tutmam.
Hem acı hem tatlı.
-Şu an mı? -Evet, hislerim.
Ne?
-Teşekkürler. -Ne için?
Birçok şey için.
Hiç ağlama.
Ağlama. Alışkanlık oldu.
Alışkanlık olmadı.
Alışkanlık olmasın. Ağlama.
-Onu yakaladı. -Bunu söylediğine inanamıyorum.
-Hadi dostum. -"Alışkanlık oldu."
Her şey yolunda giderken.
-Tuhaf hissettiği için. -Doğru.
-Ağlama işte. -Teşekkür ediyordum.
Ben teşekkür ederim.
Ama biraz.
Bu kadarcık.
Tanrım, hiç bırakmayacaksın.
Minnacık teşekkür ediyorum.
Kolay olmadığına eminim ama bana katlandığın için sağ ol.
-Sayende buradan zevk aldım. -Evet.
Ciddiyim.
Benim için de öyle.
Yine ne oldu?
Niye ağlıyorsun? Gel buraya.
Makyajın akacak.
Zavallım.
-Öyle deme. -Tamam.
Neyin var?
-Niye ağlıyorsun? -Bilmiyorum.
Dur. Ağlama.
Gel, kıpırdama.
Sayende eğlendim.
Ben de öyle.
-Benimle tartışmak zevkli miydi? -Evet.
Ağlama. Kötü hissediyorum.
Tamam mı?
Tamam.
Eşleşmesek bile bu bir veda değil.
-Takılıyor. -Bence de.
Onu ciddiye alması gerek ama.
Sana minnettar olduğumu ve dostluğundan keyif aldığımı
kibarlık edip söylemek istedim.
Bu da beni ağlattı.
Tamam.
Ama sen böyle deyince hissettiğim… Bunu dediğine inanamıyorum.
Cidden.
Daha bitmiş sayılmaz. Durum böyle işte.
Tanrım.
Bu kadar muzip olma.
Elini bana ver.
-Muzipliği bırak. -İyi, peki.
-Tamam mı? -Tamam.
Ben de sayende eğlendim.
Teşekkürler.
-Onlar da birbirlerine döndü. -Evet.
-Evet, birbirlerine döndüler. -Cidden.
-Ne oldu? -Hiç.
Ha-jeong şu an kime bakıyor?
-O bakışı biliyoruz. -Kim o?
Gwan-hee mi? Evet, ta kendisi.
-Belki hâlâ umut vardır. -Belki.
O bakışı bir süredir görmemiştim.
Ha-jeong, söylemek istediğin son bir sözün var mı?
Bana geri dön.
-Dönüp dolaşıp Ha-jeong'a döner. -"Ha-jeong'a döner."
-Ha-jeong ona çok bağlanmış. -Evet.
Bana geri dön.
-Sonunda mı? -Evet.
"Dönüp dolaşıp Ha-jeong'a döner" demiştim.
Senin son sözün var mı?
Sana mı?
-Var, üç kelime. -Nedir?
Neymiş o?
Ben seni sevmiştim.
"Sevmiştim" dedi.
Ben seni sevmiştim.
Cidden mi? Beni sevmiş miydin?
-Cidden mi? -Peki…
İnsanı âşık edecek türden o kısa anlar söz konusu olunca
bende en çok etkiyi sen bıraktın ve en çok seni sevdim.
İlk defa otel lobisinde karşılaştık.
-Evet. -Arabada seni beklerken
neler hissettiğim hâlâ aklımda.
-Çok güçlü bir etki bırakmıştın. -Evet.
Nereye gidiyoruz?
Sanırım Cehennem'e gidiyoruz.
Helikopter seyahatimizi de anımsıyorum.
-Bana da ver. -İlaç bu.
Reçeteli ilaç.
Benim için de öyle.
Burada bir şeyler hissettiğim tek kişi olduğunu
insanlara da söyledim.
Ama o hisler eskisi kadar güçlü değil, o yüzden…
Sence, bence değil.
Neyse, olanlardan sonra hiç konuşamadık
ve aramızdakiler gittikçe tuhaflaştı.
-Evet. -Ama doğru şekilde ifade etmem gerekirse
sanırım böyle ifade ederdim.
Teşekkürler.
Böyle hisseden bir tek benim sanıyordum.
Hislerimiz karşılıklı, bunu bilmek güzel.
Kimi seçersen seç, benim için bu yeterli.
Neyiniz var sizin? Niye bu kadar dostane oldunuz?
Gwan-hee bana bunları anlattığında
birlikte paylaştığımız tüm anları hatırladım.
Uykum gelince omzunda uyumama izin verdi
ve birçok konuda konuşarak çok eğlendik.
Birlikte geçirdiğimiz eğlenceli zamanları düşünüp durdum.
İşte, ister misin?
Sanırım
en çok seni seviyorum.
-Tanrım, ağlıyor. -Hayır.
Hayır, ağlıyor mu?
Tanrım.
Acı tatlı.
Böyle hissediyorum.
Aynı zamanda ona minnettarım.
Şu an gerçekten bitti.
-Gwan-hee açıkça Ha-jeong'la konuştu. -Evet.
-Ha-jeong da anlamış gibi. -Evet.
-Bir haftada yelkenleri suya indirdi. -Evet, cidden.
-Alınganlığı gitti. -Evet, tam detoks yaptı.
-Bugün hiç olmadığı kadar. -Evet.
-İkisi de çıkmamış mı? -Tanrım.
-Pes etmiyorlar. -İçeride bekliyorlar.
Niye ama?
Son konuşanın daha büyük etki bırakacağını biliyorlar.
-En son mu konuşmak istiyorlar? -Evet.
İşler kızışıyor.
Söylenecek başka bir şey yok.
En azından benim için.
Sanırım haklısın.
Dün gece kaçta yattınız?
Dün mü?
00.30 civarında yattık.
-00.30 mu? -Evet.
23.00'te yattık.
Çünkü ben de önceki gün Cennet'e gitmiştim.
Kocaman bir yerdi, odada dolaştık.
-Odada mı? -Yapacak bir şey yoktu.
Antrenman yapacak değildik.
O yüzden dolanıp durduk.
Durmadan yürüdüğümüz için…
-Çok şirin. -…o gece geç yattık.
Won-ik yürümeyi seviyor gibi.
-Won-ik mi? -Evet.
-Onu övüyor mu? -Tanrım.
Won-ik yürümeyi seviyor gibi.
-Won-ik mi? -Evet.
Pat diye Won-ik'i mi seçsem?
-"Yürüyelim mi?" -Ama o kadar fena değil.
-Onunla hiç konuştun mu? -Hayır, bir kez bile konuşmadım.
-Denemelisin. -Pişman olacağımı sanmam ama.
-Doğru tercihte bulunmalıyım. -Konuşunca çok farklı biri.
Öyle mi? Ama o zaman odasına gitmem gerek.
-Won-ik mi? Cidden mi? -Evet.
Son Won-ik, değil mi?
-Hayır, güneşe çıkmak istemiyorum. -Tamam.
Bu arada ben aslında
gerçekten kimden hoşlandığımı kimseye söylemedim.
Ama herkes Won-ik'e karşı bir şey hissettiğimi sanıyor gibi.
Onunla ilgili iyi konuşsam da insanları böyle düşündürecek
-hiçbir şey yapmadım. -Doğru.
Bence burada hiç kimse
kimi sevdiğini kesin olarak söyleyemez.
Ben hariç.
Ben gayet açık konuştum.
-Ama… -Bence konuşmak isteyecek.
-İkimizle de konuşmak isteyebilir. -Doğru.
Kimse hamle yapmıyor.
Üçünün konuşması fena olmazdı.
Min-ji'yle konuştun mu?
Hayır.
-İkimiz de ilk hamleyi yapmadık. -Cidden mi?
Bekliyor musunuz?
İlk kim dışarı çıkacak?
Hye-seon'la konuşmak istemiyor musun?
Yardım mı lazım?
-Lazım mı? -Biraz.
Oraya gidince bana yardım et.
Oraya mı?
Tanrım, niye dışarı çıkmıyorlar?
Ama ne diyeyim ki?
-Hye-seon'a? -Evet.
Sohbete çağırayım.
Konuşmak istediğin tek kişi Gwan-hee, değil mi?
Pek sayılmaz, zaten dün tüm gün birlikteydik.
-Cidden mi? -Ona söyleyecek pek bir şeyim yok.
İçeri gel.
-Neler yapıyorsunuz? -Konuşuyoruz.
-Dışarıda mı toplandınız? -Hayır, kimse yok.
Kimse yok mu?
-Sadece biri var. -Tek erkek.
-Sadece Gwan-hee. -Evet.
-Sıkıldın mı? -Biraz.
-Siz konuşun. -Gelsene.
Burada konuşabilirsiniz. Ben de gidecektim.
-Onunla mı konuşacaksın? -Min-woo, gel.
Gözlüğün yeni.
Evet.
Min-woo, herkesin ne yaptığını görmek için dışarıda mı konuşsak?
-Acaba… -Burası iyi.
İyi mi?
Orası onun yatağı. Buraya gel.
Oturabilir miyim?
Sorun olacağını sanmam.
Burası başkasının odası. Sorun olur mu?
-Sorun yok. Fark etmez. -Tamam.
Lütfen ayakkabılarımı dışarı koy.
-Tanrım. -Ne?
Nesin sen, prenses mi?
Değil miyim?
Değilsin tabii.
Boş ver.
Bir şey demeyecek misin?
Dün
bana karşı hislerin
gerçekten içten miydi diye sorgulamaya başladım.
Anladım.
Ve…
DÜN ÖĞLEDEN SONRA
Ama içinden bana karışık sinyaller vermemek geçiyorsa
Jin-seok ile gitmeni öneririm.
-Cidden mi? -Evet.
Şaşırdım.
Sohbetin böyle sonlanmasını beklemiyordum.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
…Park Min-kyu.
Böyle hissettim.
Pekâlâ…
Anladım.
Peki.
Niye ağlıyorsun?
Ne oldu?
Niye ağlıyorsun?
Hislerinle ilgili kafanın karışmasına alıştım.
Tamam.
O kadarını anlarım. Ama ben…
Hâlâ sana olan hislerimden şüphe duymana üzülüyorum.
"Benim için başkası yok" yazan bir not bile verdim.
-Ona karşı hep açıktı. -Doğru.
-Çok mantıklı biri. -Hep açık sözlüydü.
Oyunu kazansaydım seni seçecektim
ve sana not bile verdim.
Hatta kendimi açıkladım.
Senden gizlim saklım yok diye düşünüyordum.
Ama birden beni görmezden gelmeye başladın
ve bu beni çok üzdü.
Cennet'te çok eğlendiğimizi sanmıştım.
O yüzden üzüldüm.
Ağlama. Niye ağlıyorsun?
Tamam. Özür dilerim.
-Yine yelkenleri suya indirdi. -Evet.
Ağlama.
Maksadını anladım.
Dün helikopterde ağladığından da haberim yoktu.
Sana kızgın olduğum için yüz çevirdim.
Sonra ikinizin konuştuğunu fark ettim.
Ama onunla başını eğerek konuşuyordun,
o yüzden göğsüyle konuşuyor gibiydin.
Olan bitenden haberim yoktu.
Min-kyu çok kibar davrandı. Durmadan ağladığım için endişelendi.
Olan bitenden hiç haberim yoktu.
Ama helikopterde yanına oturunca
-ben… -Evet?
Kendimi sana yakınlaşırken buldum.
Senin yanında olmak istediğimi fark ettim.
Tamam.
-Hâlâ devam mı o zaman? -Tabii.
-Bu son bölüm değil mi? -Gardınızı düşürmeyin.
-Henüz bitmiş sayılmaz. -Tanrım.
Çok fena.
-Hayırsız gerçekten. -Cidden.
Söylemiştim, Möbius şeridi gibi.
-Henüz bitmedi. -Asla bitmeyecek.
Sonuçta sana olan hislerimin apaçık farkındayım.
Biliyorum.
Ama sen içtenliğimden şüphe duyunca ben çok üzüldüm.
-Böyle hissettim. -Burada benim kadar içten kimse yok.
Yemin ederim, hiç kimse yok.
Hissettiğim…
Sana Min-kyu'yu seçme demiştim
çünkü benimle bir şey paylaşmaz sanmıştım
ama kardeş gibi eğlendiğinizi
söyleyecek kadar düşünceliydi.
Bunu duyunca
şüphelerim dağıldı.
Artık tamamen iyiyim.
Ne demek istediğini anladım.
Neyse, özür dilerim.
Boş ver. Geçirdiğimiz zamanı bir tek ben özel bulmuşum.
Benim için de özeldi.
-Öyleydi. -Ama artık değil mi?
Hye-seon bana çok şey anlattı.
Ben senin için gözyaşı dökerken
siz farklı katta jakuzide eğlenmişsiniz.
Başka ne yaptınız? Masaj mı?
Jakuzide birlikte vakit geçirdik, masaj yaptırıp geri döndük.
Benimle hiçbir şey yapmadın.
-Peki ya bugün? -Bugün mü? Kaçmak mı istiyorsun?
El ele tutuşup bu gece Cennet'e gidelim mi?
-Masaj da yaptırırız. -Tanrım.
Şeytan tüyü var.
Hye-seon ve ben
çok güzel vakit geçirdik.
Ama seni unutturmaya yetmedi.
Elimde olmadan seni düşündüm
çünkü önceki gece kaldığımız odanın aynısıydı.
Hye-seon ile aynı odada kaldık.
Bizden kalan izler vardı, o yüzden tuhaf geldi.
-Beni çok mu düşündün? -Fazlasıyla.
Birlikte yürüyüşlerimizi hatırladım.
Evet, yürümüştük.
Benden bu kadar nefret etme.
Nefret etmiyorum. Hiç etmedim. Sadece üzüldüm.
Ne kadar dürüst olmalıyım, bilmiyorum
ama ikiniz arasında ideal tipime sen daha yakınsın.
Tipime sen daha yakınsın.
İdeal tipime yakın birinin hislerimi değiştirebilmesine
minnettar kaldım.
Bunun için sana teşekkür ederim.
Ciddiyim.
Kafan karışmasın diye sana iyi davranacağım.
Eşleşip bu adadan birlikte ayrılalım.
Ayrılırsak
bugünü çift olarak ilk günümüz gibi görecek misin?
Gittiğimiz gün çift oluruz.
Çok dürüstüm, değil mi?
Şirin ve bir o kadar dürüstüm.
-Ağzı kulaklarında. -Çok içtendi.
Gwan-hee hep anı yaşıyor
ve o anda hisleri çok samimi oluyor.
Onu korumaya çalışma.
-Hep böyle yapıyorsun. -Bence…
-Dur. -Yeter.
-Şu an Min-ji'ye âşık. -Öyle.
Ama ben cidden…
Canımı sıkan şu.
Öyle ödlek ki.
Hislerinden emin olmadığı için karşı tarafta mazeret sıralıyor.
Her şeye mazereti bu.
Beni kızdıran da bu.
Sorun şu ki…
-Suç atıyor. -Evet, doğru.
Ama Min-ji'de işe yaramadı,
-sonunda özür diledi. -Özür diledi.
O kadar da kötü değil.
Gerektiğinde özür diliyor.
-Özür diledi. -O kadar değil mi?
Hem Min-ji, Gwan-hee'yle başa çıkmayı biliyor gibi.
-Biliyor. -Evet.
Ona güvence verip duymak istediklerini söylüyor.
-Gwan-hee o yüzden öyle dedi. -Aynen.
Bence başta Min-ji'yle bağlarını koparmaya hazırdı.
Doğru.
Ama birden…
-Şartlar değişti. -Min-ji çok şirin ve tatlıydı.
Haklısın.
Ağladığını duyunca
-içi sızladı. -Çok etkili oldu.
-Sonra demin yine ağladı. -Evet.
Sizce Gwan-hee'nin son kararı Min-ji mi olacak?
Şu an Min-ji…
Bu sorunun bir manası yok, evet.
-Bunu bir yarışa benzetelim. -Tamam.
Hye-seon öndeydi ama Min-ji öne geçti.
-Gerçekten. -Öyle oldu.
-İçeride konuşalım. Hava serin ve güzel. -Tabii.
Si-eun ve Min-ji'yle Cennet'e gittiğimde
hep seni düşündüm.
Ne zaman güzel yemek yesem seni düşündüm.
Onlarla konuşurken seni düşündüm.
Orada olsan çok daha eğlenceli olurdu.
Seçim yapabilseydim yanında kalmayı seçerdim.
Ciddiyim.
O zaman hiç değilse daha çok konuşabilirdik.
Bugün hâlâ vaktimiz var.
Ve gelecekte de.
-Evet. -Değil mi?
Umarım öyle olur.
Bugünün son günümüz olması çok yazık.
Evet, haklısın.
Çok güvenilir biri olduğunu fark ettim.
Hep sözünü tutmaya çalışan biri.
Bunu yavaş yavaş fark ediyorum.
Orada kaç kişi var?
-Çok mu kişi var? -Sekiz kadar.
Niye diğer odada kimse yok?
Siz ikiniz konuşun.
-Konuşmanız bitti mi? -Evet.
Ne?
-Bir şey mi diyeceksin? -Tanrım.
Konuşmak isteyen kendisi.
Tam üstüne bastı.
-Onu yakaladı. -İyi geldi.
İçeride konuşmak istiyordum ama tüm odalar…
Ben içeri geçerim.
-O oda dolu mu? -Burada konuşun.
Hayır.
Burada konuşun.
Ne kadar üzücü.
Erkekler ile ne konuştunuz?
Sözümü geçiriyordum.
Min-ji ile konuştun mu?
Evet.
Özel bir şey değildi.
Sıra dışı bir şey yoktu.
Min-ji için nasıldı?
Yemek yerken ağladı falan ve…
-Ağladı mı? -Evet.
Min-kyu'yla konuşurken ağlamış.
-Niye? -Erkenden 23.00'te yatmışlar.
İkisi de kardeş gibi takıldığını söyledi.
Niye ağlamış peki? Sanırım bir şey onu üzdü.
Belki konuşurlarken bir şey onu tetiklemiştir.
-Sence nasıl sonlanacak? -Son kararın mı?
-Bir soru daha. -Yine başlıyor.
-Yine farazi soruları. -Aynen.
-Yine. -Bay Farazi.
Bunu sık sık yapıyor.
-Sence nasıl sonlanacak? -Son kararın mı?
Bana gelince
sana söylediğim gibi, fikrimi değiştirmeyi planlamıyorum.
Dünkü seyahatin üzerimde büyük bir etkisi oldu.
Benim için çok önemliydi.
Dün fark ettim ki
belki de geçen sefer Won-ik yerine seni seçmem daha iyi olurdu.
Gitmek istemediğimi söylemiştim ya?
O yüzden biraz…
İşlerin böyle sonuçlanması beni biraz…
Üzüyor mu?
Evet, benim yerime Won-ik'i seçtiğin için üzgünüm.
Birçok konuda yanıldığımı fark etmeye başladım.
Gardımı biraz düşürdüm.
Bir nevi…
Bir şeyin değişmeyeceğini biliyordum.
Ama sonra…
Bu yüzden.
Kararımı hemen veririm sandım.
Sana emin olunca söyleyeceğim demiştim.
Son ana dek kararsız olmayı beklemiyordum.
Duymak istediklerini söyleyemediğim için üzülüyorum.
-Ne? -Sorun şu ki…
Min-ji hiç lafı dolandırmadı.
Bugün bile bana karşı hislerinde açık sözlüydü.
Kimse bana onun gibi davranmadı.
Ama Hye-seon da açık sözlüydü.
-Öyle. -Evet.
-Hye-seon için yorucu olabilirdi. -Oldu da.
Kimse bana onun gibi davranmadı.
Bu beni çok etkiledi.
O yüzden bu durumu çözüp size son kararımı söylemek istiyorum
ama bunu ne seninle ne Min-ji'yle yapamadım.
Anladın mı?
Hayır mı?
Hye-seon'un dili mi tutuldu?
Kafasını topluyor sanırım.
O zaman Min-ji'yi seçmelisin.
Gözünde bundan daha değerliyim sanmıştım.
İki kez Cennet'e gittik ama hâlâ aradasın.
Hatta sonrası için akşam yemeğinde ve hatta sabah bile
potansiyel ilişkimizden söz ettik.
Ama aklında Min-ji varsa onunla olsan iyi edersin.
Ben ne istediğini bilmeyen bir erkekle olmak istemiyorum.
Kafam karışık demiyorum.
Erkeklerin seni konuştuğunu duyunca aramızdakiler bitti sanmıştım.
-Sonra Min-ji yaklaştı… -Bu konuyu yeterince açıkladım.
Şu an ona yakın hissediyorsun
çünkü kesin olarak seni seçeceğini biliyorsun.
Bu iş artık benim boyumu aştı.
Çabalamayı bırakıyorum.
-Evet. -Doğru sözleri söyledi.
-Haklı. -Tam üstüne bastı.
-Evet. -İyi geldi.
-Hye-seon dur demesini biliyor. -Evet.
-Onun sınırıydı. -Ondan daha ne istiyor?
Aynen.
Hayır, etkilendiğimi falan söylemiyorum.
Hadi.
Belki de Hye-seon bazen
zavallı olabildiğini söylerken bunu kastetmiştir.
Olamaz.
Hayır, etkilendiğimi falan söylemiyorum.
Sadece Min-ji onun tek tercihi olduğumu söyledi.
Bunun beni biraz rahatsız ettiğini söylemeye çalışıyorum.
Tamam, dürüstçe davranıp bunu söylediğin için teşekkürler.
Dürüstlüğüne minnettarım.
Ama demek istediğim şu.
Yalnızca bu bile
son kararını tekrar gözden geçirmene yol açıyorsa
bence en doğru tercih onu seçmen olacaktır.
Hayır, kararımı değiştirdiğini söylemiyorum.
Durumu doğru ifade etmek için çok uğraştım,
o yüzden lütfen kızma.
-Tamam mı? -Tamam.
Hislerim böyle.
Tanrım.
Bir ihtimal,
seni gerdim mi acaba?
-Ben hep gerginim. -Cidden mi?
Evet, ben böyleyim.
Tanrım.
Üzgünüm.
Sorun değil.
Ha-jeong da bir defasında konuşurken bana çok kızmıştı
ve Min-ji de o gün üzülmüştü, kendimi sorunun kaynağı görmüştüm.
Büyük bir aydınlanma.
Bence Gwan-hee'den nefret etmek bu yüzden zor.
Bazen şirin olabiliyor.
-Bu yarışmanın cevheri. -Evet.
Sohbet esnasında en az bir kez üçünüzü de üzdüğüme bakılırsa
belki de sorun bendedir.
-Kendini tartma fırsatın olmuş. -Evet.
Ben böyle biriyim sanırım.
Böyle düşünüyorum.
Çok zor.
Bu gece başkasını seçmem gerekirse…
…Min-young'u seçerdim
ve Cehennem'den yüzerek kaçardım. Bu kadar zor.
Min-young onun için ne yaptı ki?
-Onunla bir kez bile ilgilenmedi. -Evet.
Kararımı vermeye yakın bile değilim.
Ne zaman Hye-seon veya Min-ji'yle ciddi bir konuşma yapsam
ya bana kızıyorlar ya ağlıyorlar.
O yüzden bu durum, hatalı olduğumu fark etmemi sağladı.
İnkâr edebilirdim ama fark ettim ki
belki de onları çok fazla kıyaslayıp seçeneklerimi tartıyorumdur.
Çok doğru dedi.
-Dersini almış. -Evet, almış.
Gwan-hee değişmiş.
Gwan-hee bu yarışmadan sonra çok daha iyi biri olacak.
Cidden.
Rahatsız edici şeyleri
insanlara söylemekte zorlanan birine benziyor.
Konuşma ne zaman tatsızlaşsa duruşunu değiştirip duruyor.
Doğru.
-Bekle. -Çok iyi değil mi?
-Ha-jeong'u iyi geri çevirmişti. -Evet, aynen.
Dobra olmak gerekirse, Hye-seon ve Min-ji'yi teraziye koydu
ve şimdi Hye-seon, Min-ji'den daha mı ağır basacak, merak ediyor.
Böyle bir durum.
-Öyle mi? -Evet.
Ama Hye-seon apaçık ona bittiğini
ve artık boyunu aştığını söyledi.
Diğer kızı seçmesini söyledi, bu yüzden Gwan-hee şaşırdı.
Durum böyle gözüküyor.
Bana kalırsa o sözleri durumla başa çıkmak
ve onu yatıştırmak için söyledi.
Ve de Min-ji'ye yakın hissediyor.
Min-ji ona kızmayan tek kişi.
Bu açıdan onu seçebilir.
Hye-seon çok soğukkanlı karşıladı, bu da onu telaşlandırdı.
Durumdan kurtulmaya çalışır gibi göründü.
Hye-seon mu yoksa Min-ji mi? Bu noktada hiç fikrim yok.
Son gecemiz.
Son kez birlikteyiz.
-Evet. -Değil mi?
Tanrım, çok güzel.
Herkes otursun.
Ben buraya oturacağım.
-Bira içeceğim. -Hemen açalım.
-Hemen mi? -Evet.
Tamam.
-Ateşin rengine bakın. -Atıştırmalıklar var.
Sıcakmış.
Tabii, istersen.
Yanına oturdu.
Sıcağa rağmen yanına oturmalıydı.
Önemi yok. Otur.
-"Önemi yok." -Otur.
-Bundan ister misin? -O ne, bilmiyorum.
Tadı daha güzel olan.
Mavi olandan alayım.
Bu daha iyi.
Bence bu daha iyi.
Bu üzerindekine uyuyor.
-Ha-bin, ne alırsın? -Şundan.
Min-ji'nin beklediğimden çok daha ısrarcı olduğunu fark ettim.
Elinden geldiği kadar yanında kalmaya kararlı gözüküyordu.
Bir açıdan buna katlanmaya hazırdım.
Karışmamayı tercih etti.
Güzel tercih. Elinden geleni yaptı.
Fotoğraf çekmek istiyorum.
Fotoğraf çekmek istediğinde
-böyle yapıp üç saniye bekle. -Tamam.
Görüntü kalıcı olur.
-Cidden mi? -Öyle duymuştum.
Ne zaman güzel bir şey görsem böyle yapıp üçe kadar sayarım.
-Burada kalamayacağım. -Sonra aklımda kalıyor.
-Kal. -Kalabileceğimi sanmıyorum.
-Kadeh kaldıralım mı? -Harika olur.
Tamam millet.
-Hadi. -Hazır mısınız?
Herkes hazır mı?
Tamam, şerefe!
-Şerefe! -Şerefe!
-Bugün son günümüz. -Eğlenceliydi millet.
Harika iş çıkardınız.
Biteceğine inanamıyorum. Cidden, inanamıyorum.
-Ben de. -Değil mi?
Önce erkekler yaşını söylesin.
-Güzel. -Yaşımızı mı söylüyoruz?
-Onlar bize söyleyecek. -Gerildim.
-Kaç yaşında, merak ediyorum. -Ben de.
-Cidden. -Sabırsızlanıyorum.
Ya benden küçükse?
-Si-eun bilmiyor mu? -Si-eun yaşını bilmiyor.
-Si-eun'un bilmediğini unutmuşum. -Doğru.
-Şaşıracak. -Öyle şaşıracak ki.
-Yaşını bilmiyor musun? -Hayır.
Hiç birlikte Cennet'e gidemedik.
Dur, bunu yapamayacağım.
Gerildin mi?
Çok şirin.
Öncelikle
yirmi dört yaşındayım.
Yirmi dört yaşındayım.
Biz de şaşırmıştık.
Gerçekten şaşırdı.
Yaşım 24.
-Min-woo! -Gördün mü? Genç demiştim.
-Cidden mi? -Genç beklesem de…
-Min-woo! -2000'li misin?
Evet, öyleyim.
-Cidden mi? -Min-woo, 2000'li misin?
-Herkes irkildi. -Anladım.
-Çok şaşırdım. -Tanrım, ama cidden…
Yakışıklı delikanlı.
Daha genç olduğu ne belli?
-Aynı yaşta olabiliriz. -Doğru.
Kaç yaşında olduğunu öğrenince çok şaşırmıştım.
Ama yaşına göre çok olgun olduğunu da fark etmemi sağladı.
Kişisel bilgilerimizi paylaşma fırsatımız olmasa da
böyle uyuşmamız çok güzeldi.
Böyle şeylerin önemli olmadığını fark etmiş oldum.
Her şeyi daha net görmemi sağladı.
Si-eun'un yaşını çok merak ediyorum. Anlamak güç.
Öncelikle
ben 27 yaşındayım.
Yirmi yedi.
Senden büyükmüş.
-Cidden mi? -Yaşça büyük biriylesin.
Üç yaş daha küçük.
Benim yaşımda sanmıştım.
Min-woo hapı yuttu.
Si-eun'la konuşup yaşını ve mesleğini öğrendikten sonra
çok sevindim çünkü yaşça büyük kadınları seviyorum.
Sıra Gwan-hee'de.
-Bence buradaki en yaşlı kişi. -Evet.
Ben
1988'liyim.
-1988'li mi? -Abimle yaşıt.
-Kaç yaşında? -Otuz altı.
-İki yaş büyük mü? -Çok gençsin.
Tamam. Artık en yaşlı kim, öğrendik.
Herkesin yaşını duymadık.
Min-woo'dan 12 yaş büyüksün.
-On iki yaş mı? -Evet.
-İnanılmaz. -Değil mi?
İşime gelince
-basketbolcuyum. -Şaşırmadım.
-Hâlâ profesyonel oynuyorum. -Anladım.
-Havalı. -Atletim.
Bence artık erkekler birbirine nasıl hitap edeceğini konuşsun.
-Emredin. -Öyle yapalım.
-Eski kafalı. -Emredin.
Tamam efendim.
Ne dedi, duydunuz mu?
Min-kyu, bacak bacak üstüne atma.
Evet, doğru. Üzgünüm.
Şimdiden başladı mı?
Pekâlâ.
Gwan-hee'ye bir sorum var.
Bugün kafan çok karışık, biliyorum.
Kararını verdin mi yoksa hâlâ düşünüyor musun?
Henüz değil.
Henüz kararımı vermedim.
-Gayet iyi anlıyorum. -Biz…
-Anlıyoruz. -Evet.
Dürüst davranıyor.
Kararı kesin olsa şaşırırdım zaten.
-Evet. -Doğru.
Tanıdığım Gwan-hee böyle yapmaz.
Dürüst davranıyor.
Henüz değil.
Henüz kararımı vermedim.
Niye karar veremedin?
Güzel soru.
Pekâlâ, ben…
Yorum yok.
-Bu, ikisini de mutlu etmez. -Tabii.
Rahatsız edici.
Hye-seon'a sorum var.
Zamanı geriye alabilsen ne zamana dönerdin?
Yine mi Won-ik meselesi?
Won-ik'i seçtiği ana mı
-demesini istiyor? -Belki?
Kesin bir cevap duymak istiyor.
-Hadi canım. -Umarım ondan sormamıştır.
Umarım ondan değildir.
İlk güne.
İlk gün mü?
-Nasıl yani? -Birçok anlamı olabilir.
Bu birçok anlama gelir.
-Baştan mı başlamak istiyor? -Temiz bir sayfa istiyor.
-O gün onunla Cennet'e gitmişti. -Evet, doğru.
Belki o gün olanları geriye almak istiyordur.
-Tam aksine belki de sevdi. -Eski günleri yâd edebilir.
-Birçok şekilde yorumlanabilir. -Haklısın.
-Yoruma açık. -Evet.
İlk güne.
İlk gün mü?
Won-ik'le Cennet'e gittiğim güne dönmek istediğimi
söylememi bekledi benden
ama ona bu hazzı yaşatmak istemedim.
O yüzden ilk günü seçtim.
-Biliyordu. -Hye-seon zaten biliyormuş.
-Onun içini görüyor. -Aynen.
Hye-seon cin gibi.
Gwan-hee böyle şeylerden kolaylıkla etkilenir.
-Evet. -Acaba nasıl hissediyor?
Acaba nasıl?
-Pek mutlu gözükmüyor. -Gözükmüyor.
Benim sıram mı?
Min-ji.
-Bize tam ortasında katıldın. -Evet.
Eminim birçok kişiyle konuştun.
Evet.
Kararını verdin mi?
Ben mi?
Kararımı verdim mi?
Evet, verdim.
Umarım doğru kararı vermişimdir.
Hye-seon'a bir sorum var.
Buraya geldiğimizden beri birçok şey yaşandı.
Tüm bu anların içinde kalbin en çok ne zaman titredi?
Bir erkek yüzünden mi?
Bir erkek yüzünden.
Aklıma bir şey gelmiyor.
Aklına bir şey gelmiyor.
İstediği cevabı ona vermeyecek.
Hayır.
-Hye-seon üzüldü. -Doğru.
-Sanırım yoruldu. -Evet.
Artık egosunu okşamak istemiyor, hele ki son gecede.
Çok tuhaf olsa gerek.
Gerçekten mi?
Hiçbir şey hissetmedin mi?
Hayır.
Öyle diyorsan.
Tebrikler millet.
Umarım herkes…
Aramızda en küçük olan o.
Çok tatlı.
"Çok tatlı."
Buradan gittikten sonra da
umarım sık sık görüşürüz, demek istemiştim.
Birçok eksikliğim vardı, bu yüzden benimle ilgilendiğiniz için teşekkürler.
-Çok şirin. -Eksikliğin yoktu.
Kendi işimi kuralı altı yıl oldu
ve bu benim ilk tatilimdi.
Bu tatili anlamlı kıldığınız için teşekkürler.
Burada geçirdiğim zamanı unutacağımı sanmıyorum.
Teşekkürler.
-Ağlama. -Tamam.
-Pekâlâ… -Hayır, yapma.
Ağlamak için henüz erken. Daha yarın var.
Her şey için minnettarım.
Buradaki herkesin çok iyi olduğunu görmek muhteşem.
Hepinizi tanıdığım için minnettarım.
Çok iyi vakit geçirdim.
Sizinle geçirdiğim her bir an için minnettarım.
Tanrım.
Ağlıyor musun?
Gwan-hee.
-Ağlıyor mu o? -Cidden mi?
-Ne? Gerçekten mi? -Daha neler.
-Gwan-hee'yi seviyorum. -Bir türlü çözemedim.
-İnsanlar onu bu yüzden seviyor. -Doğru.
-Çok tatlı. -Gerçekten.
-Gwan-hee. -Hayır.
-Gwan-hee. -Niye ağladı, biliyorum.
Ne oldu?
-Durumlar yine değişebilir. -O gözyaşları…
O gözyaşları kavuşmalarını sağlayabilir.
-Evet, olabilir. -Değil mi?
Ne oldu?
Canım.
Canım, ağlama.
Çok mu duygusalsın?
Ne oldu? Niye ağlıyorsun?
Tanrım.
Pekâlâ…
Profesyonel atlet olarak kariyerim boyunca
antrenman yapmayı hep zor buldum.
Gelecek hafta yine antrenmanlara başlayacağım.
Zor bir antrenman sürecinden geçerken burada paylaştığımız
güzel zamanların kıymetini bileceğim.
Bu kış sezon başlayınca
beni izlemeye gelin.
Antrenman yapmak istemediği için mi ağlıyor?
-Çok zor olduğundan mı? -Belki.
-Antrenmanlarına dönmesi gerek. -Burada çok eğlendi.
Korkunç bir antrenman onu bekliyor.
Bu sezon boyunca Gwan-hee'nin çok iniş çıkışları oldu.
Evet, antrenman yüzünden ağladığını sanmam.
Doğru.
Harikaydın Gwan-hee.
Harikaydın.
Görünüşe göre kalbi temiz.
Sebebi şu ki
onlardan kimseyle evlenmelerini istemiyoruz.
Ama o çok ciddiye alıyor.
-Çok içten. -Çok saf.
Bunun olacağını biliyorduk ama kararını vermediğini söylemişti.
Acaba Hye-seon ve Min-ji neler hissetti?
Ben olsam kızardım.
"Daha kararını vermedin mi?"
-Böyle hissederdim. -Doğru.
-Hye-seon yorgun gibiydi. -Evet.
Sebebini anlıyorum. Hye-seon artık Gwan-hee'yi eğlendirmek istemiyor.
Kalbinin titrediğini söylese Gwan-hee mutlu olacaktı.
Ama onu seçme nedeninin bu olmasını bence istemiyor.
Bence Gwan-hee'yi oradaki herkesten iyi tanıyor.
Onu o kadar iyi tanıyor ki artık eğlendirmek istemiyor.
-Elinden geleni yaptı. -Öyle.
"Sırf onun gibi biri için bu kadar ileri gider miyim?"
-Böyle hissediyordur. -Yorgun.
-Tükenmiş. -Evet.
Selam, buyur.
Niye ağladın?
-Ne? -Niye o kadar ağladın?
Niye ağladın?
Biliyorum. Utanç verici.
Dostum, itibarım yerle bir olacak.
Sen ağlamaya başlayınca senden sonra herkes ağladı.
O kadar çok kişi ağlamadı.
Neyse, sorun ne? Kararını vermedin mi?
-Verdim. -Öyle mi?
Min-ji yanında oturduğu için kötü mü hissettin?
Hem sen hem Min-ji.
Kararımı orada kimseyle paylaşmak istemedim.
Benim için karar vermek
hiç kolay olmadı.
O yüzden…
Ulu orta paylaşmak istemedim.
Sana söylemek istediğim son bir şey var.
Burada tanıştığım insanlar içinde
en sıcakkanlı kişi sensin.
Ayrıca çok düşünceli olduğunu söyleyebilirim.
Senden öğrendiğim birkaç şey var.
Şunu da söylemek istiyorum…
Sandığından çok daha iyi bir insansın.
Yani…
Gitmeden önce söylemek istedim.
Teşekkürler.
Min-ji'ye yaşattıklarım için pişmanım
ve sana yaşattıklarım için daha da çok pişmanım.
Birlikte daha fazla vakit geçirdik.
Sanki…
Seni incittim ve berbat hissediyorum.
İnsanlar seçeneklerimi tarttığımı zannedebilir.
Sen de böyle düşünüyorsan buna karşı çıkamam.
Evet.
Böyle işte.
Sana öncesinde kızdığım için mi bu?
Sanırım biraz.
Seninleyken hissettiğim duygular ve birlikte paylaştığımız anılarımız
burada biriyle yaşadıklarım veya hissettiklerimden
çok daha özeldi.
Ağlamasını beklemiyordum.
Bence kararını verdi.
-Bana veda gibi geldi. -Öyle.
Onu seçemeyeceğini böyle mi söylüyor yani?
-Evet. -Bu sohbetin manası bu mu?
"Seni seçmediğim için çok üzgünüm.
Ama çok iyi bir insansın."
Bana kalırsa Gwan-hee'nin hislerine dair
-en ufak fikri yok. -Evet.
Bu yüzden kendini suçluyor.
-Haklısın. -Yaptığı yanlışın farkına varıyor.
-Bence Min-ji'yi seçecek. -Şu ana kadar Min-ji.
-Yarın olacakları bilmiyoruz. -Bence…
-Bence Hye-seon'u seçecek. -Ne?
-Cidden mi? -Evet.
-Cidden mi? -Bence onu seçecek.
Sebebini söylemek güç
-ama bence de. -Sence de mi?
-Yani bir düşün. -Tamam.
Onu seçmezse kötü hissedebilir.
-Evet. -Ama böyle ağlamazdı.
Hâlâ ona bağlı.
Hâlâ bağlı mı?
-Hâlâ ona karşı hisleri var. -Onu çok sevmiş.
Bu yüzden bence onu seçecek.
Gwan-hee'nin hareketlerini ben şöyle yorumladım.
-İki kadına karşı hisleri var. -Evet.
-Ama sonunda birini bırakacak. -Aynen.
Bence Min-ji'ye odaklanmak için Hye-seon ile ilişkisini noktaladı.
Ama günün sonunda Hye-seon'dan daha çok etkilenebilir.
Hye-seon ağlamaya başlayınca o da gözyaşlarına hâkim olamadı.
Bence ortada bir bağ var.
-Gözyaşı bağı. -Aynen.
İnsanlar o kadar kolay ağlamaz.
-Duygulanıp etkilenmeliler. -Doğru.
Aralarında bir bağ var.
-Bilmiyorum. -Farklı fikirlerimiz var.
-Hiç bu kadar fikir ayrılığı yaşadık mı? -Acaba ne olacak?
İlk kez oluyor.
FİNAL GÜNÜ
-Final günü. -Final.
-Her şey başa dönüyor. -Son gün.
Gün bugün.
Tanrım.
Buradan gitmek istiyorum ama tuhaf geliyor.
Evet. Bence burası üzerimizde
kalıcı bir etki bırakacak. Değil mi?
Büyük bir etki bırakacak.
Eğer yürüyüşe çıktıysa
-hâlâ kararsız demektir. -Hâlâ düşünüyor.
Kararını verseydi
yürüyüşe çıkmazdı. Huzurlu olurdu.
-Haklısın. -Kararını daha vermemiş.
Bugün gerçekten son günümüz.
Evet.
-Gwan-hee'yi merak ediyorum. -Evet.
Kimi seçecek?
Evet, çok merak ediyorum.
Gerginim.
Ben de meraktan ölüyorum.
Hiç belli olmaz.
Yeryüzündeki en sıcak cehennem Single's Inferno'da bugün son gününüz.
KIM GYU-RI
PARK MIN-KYU
Son kararınızı vereceksiniz.
AN MIN-YOUNG
LEE JIN-SEOK
CHO MIN-JI
LEE GWAN-HEE
CHOI HYE-SEON
YUN HA-JEONG
YUN HA-BIN
Gergin misin?
Evet, biraz.
Lee Jin-seok.
Cehennem'in Kapıları'na doğru ilerle.
Gerildim.
Hanımlar, eğer Lee Jin-seok son kararınızsa
lütfen karşısına çıkın.
-Demek böyle oluyor. -Anladım.
Min-young gidecek, değil mi?
-Gidiyor. -Tanrım.
Evet, gidiyor.
-Hoşça kal. -Güle güle.
Döneceğim.
-Görüşürüz. -Bence dönmezsin.
-Öyle mi? -Gideceksin.
Jin-seok çok sevinecek.
Gerginim.
Jin-seok.
Bana iyi davrandığın için teşekkür ederim.
Burası sensiz tam anlamıyla cehennem olurdu.
Çıkınca bana ekmek pişir.
Min-young.
Teşekkürler.
Son.
Tanrım.
Lee Jin-seok, lütfen son kararını bildir.
Cehennem'den birlikte ayrılmak istediğim kişi…
An Min-young.
-Tanrım. -Onlar adına çok sevindim.
-Tatlı bir çift. -Öyle.
An Min-young.
Çok tatlı!
Bunun olmasını zaten bekliyorduk.
Evet.
Beni dinlesen iyi edersin.
-Sen de. -Dinleyeceğim.
-Bana çok kötü davranma. -Davranmam.
Yeni evli gibiler.
Cidden.
O kadar nazdan sonra dersini almış.
-Doğru. -Öyle.
Kesinlikle.
-Ne ders. -Gözü başkasını görmüyor.
Değiştiğini görmek güzeldi.
-Evet, öyle. -Değişmesi güzeldi.
Kim Gyu-ri.
Cehennem'in Kapıları'na doğru ilerle.
-Sıra Gyu-ri'de. -Ne olacak, bilmiyorum.
Beyler, Kim Gyu-ri son kararınızsa
lütfen karşısına çıkın.
Hoşça kalın.
Ondan başka kimsesi yok.
-Min-kyu harika biri. -Evet.
Selam Gyu-ri.
Cennet'e iki defa gittik
ve orada konuşurken eğlendim.
Cehennem'de de harika vakit geçirdik.
Bir süredir ilk defa kalbimin çarptığını hissettim.
Teşekkürler.
-Ben de teşekkür ederim. -Tamam.
Umarım iyi anlaşırız.
Tamam.
-İyi hissediyorum. -Tanrım…
Ne? Olmaz mı?
Onunla iyi anlaşmak istiyor.
Evet, öyle dedi.
-Ama belki de arkadaş olarak. -Ne?
İki anlamı olabilir.
-Ya arkadaş ya sevgili olarak. -Doğru.
Kim Gyu-ri, lütfen son kararını bildir.
Cehennem'den birlikte ayrılmak istediğim kişi…
…Park Min-kyu.
Park Min-kyu.
İşte bu kadar.
-Rahatladım. -Sevindim.
Park Min-kyu.
Yaban mersinli turta ısmarlayacağım.
Kaç dilim?
İstediğin kadar.
Miden bulanana dek.
Hiç fikir değiştirmedi.
-Sonunda işleri yoluna girdi. -Evet.
Yu Si-eun.
Cehennem'in Kapıları'na doğru ilerle.
Bol şans.
Beyler, Yu Si-eun son kararınızsa
lütfen karşısına çıkın.
Evet.
-Olacakları zaten biliyor. -Öyle.
Öncelikle, Si-eun,
seninle konuştukça
olumlu yanların ile birlikte yeni taraflarını da keşfedebildim.
Kalbimi titreten de bu oldu.
Sana beslediğim hisler için minnettarım.
Cennet'teki her şey için teşekkürler.
Yani Cehennem'deki.
Sanırım burası ona Cennet'ti.
Burası ona Cennet'ti.
Zamanlamamız hep kötü oldu
ve zor zamanlar geçirdik.
Ama en sonunda konuşabildiğimize sevindim.
Çok mutlu oldum.
Bunu hiç unutmayacağım.
Teşekkürler.
Çok güzel sohbetler ettik.
Keyif aldım.
Burada harika iş çıkardın.
Cehennem'e birlikte geldikten sonra
en çok seninle vakit geçirdik ve çok konuştuk.
Senden çok şey öğrendim.
Harika anılarımız oldu.
Harikaydın. Teşekkürler.
Yu Si-eun, lütfen son kararını bildir.
Cehennem'den birlikte ayrılmak istediğim kişi…
…Choi Min-woo.
-Tamam. -Evet, seçimini yaptı.
-Tanrım. -Güzel bir çift oldular.
Won-ik'e yazık oldu.
…Choi Min-woo.
Gidelim.
Harikaydın.
-Sen de. -Teşekkürler.
-Bugün çok şıksın. -Değil mi ama?
-Ben nasılım? -Prenses gibisin.
-Öyle mi? -Evet.
Sen de prens gibisin.
-Gerçekten mi? -Evet.
Prens, prensesi için mi geldi?
-Tabii ki. -Nereye gidiyoruz?
Bunlar Cennet'e birlikte hiç gitmeyen ilk çift değil mi?
-Tanrım. -Haklısın.
Sadece konuşup Cehennem'de takılarak eşleştiler.
-Bunun olmasını beklemiyordum. -Aynen.
Onu beklediğimden daha çok sevdiğimi söylemek istiyorum.
İyi misin?
Kötü hissediyorum.
Lee Gwan-hee.
Cehennem'in Kapıları'na doğru ilerle.
-Tanrım. -Efsane.
Hepimizin beklediği an.
Hanımlar, Gwan-hee son kararınızsa
lütfen karşısına çıkın.
Onu seçeceğimi bildiğine eminim.
İşte geliyor.
Tanrım.
Ha-jeong.
Bu durumda Ha-bin eşleşemeyecek.
Won-ik'in yanında kalacak.
-Seni görmek güzel. -Seni de.
-Ne? -Ayağa kalkmadı.
Gerçekten mi?
Hye-seon gitmezse…
-Ne? -…işler çok değişecek.
-İşte geliyor. -Tabii ya.
Biliyordum.
Cehennem'de verdiğim en güzel karar
sana yanaşıp konuşmaktı.
Kalbimi yerinden oynattın.
İlk tanıştığımızda nasıl hissettiğimi asla unutmayacağım.
Karşılıklı hislerimize olan inancım tam.
En başından beri en çok seninle konuştum
ve hislerimi paylaştım.
Tatlı ve sıcak kalpli harika bir erkek olduğun belli.
Beni iyi biri olarak gördüğün için teşekkürler.
Min-ji, elbisenin rengini sevdim.
Tanrım.
-Biliyorum. -Şimdi…
İdeal tipime en yakın kişi sensin.
Sana daha iyi davranmadığım için pişman oldum.
Sana bunu dün söylemek istedim.
Eminim seni mutlu ettiğim de oldu, üzdüğüm de oldu.
Duygudan duyguya soktuğumu biliyorum
ve bunun için özür dilerim.
Senden gerçekten hoşlandım Ha-jeong.
Umarım buradan ayrıldıktan sonra
birlikte yemek yeriz.
Hye-seon, ben olmasam bile tökezleyip düşmediğinden emin ol
ve tek başına yemek yeme.
Tek başına ağlama da.
Bensiz idare edeceğini biliyorum.
-Min-ji'yi seçecek gibi. -Min-ji.
Hayır, Hye-seon'u seçecek.
Lee Gwan-hee, lütfen son kararını bildir.
Sence kimi seçecek?
Bence…
Hiçbir fikrim yok.
Ya Hye-seon…
-Kafamı karıştırıyor. -Evet.
Bence Min-ji olacak.
Cehennem'den birlikte ayrılmak istediğim kişi…
Ha-jeong mu?
-Kimse emin değil. -Ha-jeong mu?
…Choi Hye-seon.
-Ben demiştim! -Gördün mü?
Gerçekten mi?
Gördünüz mü?
Evet, bir şeyler sezmiştim.
Üzüldüğü için ağlamadı.
-Tabii. -O gözyaşları?
Tam o an hissettim.
Ben size ne dedim?
Jin-kyung.
-Biliyordum. -Haklı çıktık.
Çok basit düşünüyorsunuz.
-Evet, aynen. -İnanılır gibi değil.
-Daha çok yolunuz var. -Sonuna dek bizi kandırdı.
Cidden.
Gwan-hee! Bu kadar olmaz!
Ama son ana kadar kanımızı kuruttu.
-Cidden. -İnanılmaz biri.
Gerçekten harika.
…Choi Hye-seon.
İnanamıyorum.
Bugün elimi sıkı tutuyorsun.
Tutmamam için sebep yok.
Saçmalıyorsun.
Harikaydın.
Hem dün hem Cennet'te yaptığımız konuşmalar
gerçekten bağ kurduğun biriyle yapılacak türdendi.
Sanırım bu yüzden onu unutamadım
ve kendimi hep onu önemserken buldum.
Min-ji'yi seçseydim aklım Hye-seon'da kalacaktı.
Ama Hye-seon'u seçersem
aklımın Min-ji'de o kadar kalmayacağını hissettim,
o yüzden de tereddüt etmeden Hye-seon'u seçtim.
Anladım.
Bu nasıl olur?
Hayrete düştüm. Beklemiyordum.
-Ne? -Hiç beklemiyordum.
-Neyi? -Bunun olmasını.
-Beklemiyor muydun? -Hayır.
Beni seçmeyeceğini zaten biliyordum.
Tanrım, delilik.
Selam.
Son kararım…
…Yun Ha-jeong.
YUN HA-JEONG
Burada bana birçok farklı duyguyu tattırdı.
Onun yanında daha erkek gibi olmalıydım.
Çok pişmanım ve elimden geleni yapmadığıma üzgünüm.
Ondan çok şey öğrendim ve ona bunun için teşekkür ediyorum.
Verdiğim her kararı samimiyetle aldım
ve hiç fevri değildi.
Zamanda geriye dönsek bile hiçbir şey değişmezdi.
Hislerimi karşı tarafa yansıtabildim
ve benim için bu önemli.
Hislerim konusunda hep dürüsttüm, o yüzden pişmanlığım yok.
-Pekâlâ. -Tamam.
Single's Inferno hiç olmadığı kadar sıcak ve dolu dolu geçti.
Dört çiftle yarışmayı bitirdik.
Herkesi tebrik ederiz.
Tebrikler.
Son ana kadar nefeslerimizi tuttuk.
Bu sezon hakkında ne düşünüyorsun?
İkinci sezonda yarışmacı olarak
kendimi onların yerine koymak için çaba sarf ettim.
Anlaması zor olan anlar olsa da
eski bir yarışmacı olarak onlarla bir hayli empati yapabildim.
Çünkü orada yarışınca o yer sizin dünyanız oluyor.
Kendinizi kaptırıyorsunuz.
Yarış atına dönüyorsun, değil mi?
Evet, doğru.
Tek bir hedefe kilitleniyorsunuz.
-Tek bir hedefe mi? -Evet.
Son seçime.
Bir kez daha yarışmacılarımıza emekleri için teşekkür ederiz.
-Gerçekten. -Evet.
-Herkes harika iş çıkardı. -Orada olsam her gün ağlardım.
-Evet, her gece. -Doğru.
Alt yazı çevirmeni: Övünç Uygar