İşte gidiyor.
İlk nereye gidecek?
O burada.
Gwan-hee.
Umutlandırdığım için üzgünüm.
Ne düşündüklerini tam olarak biliyordu.
-Aman Tanrım, vay… -Artık saklamaya bile çalışmıyor.
Umutlandırdığım için üzgünüm.
-Üzgünüm ama seni bekliyorduk. -Oh, gerçekten mi?
-Seni bekliyorduk. -Henüz kimse çıkmadı mı?
Hayır.
"Üzgünüm ama" diyor…
-Yalan söylemeyi bırak. -Keyfini bozmak istiyor.
Artık skor bir bir oldu.
Herkes birini bekliyor.
-Hı-hı. -Bu son gün ve sonuçta hiçbir
pişmanlığınız kalmasın dendi.
Birine gidersen onu başkasından kaçırmış olursun.
Sanırım bekleme oyunu oynuyorlar.
Vay, artık bunu saklamaya bile çalışmıyorlar. Bu konuda çok açık sözlü
davranıyorlar.
Kadınlar ilk adımı başkasının atmasını mı bekliyor? Neden çıkmıyorlar?
Ayrıca Min-ji'nin Hye-seon'la aynı odayı kullandığını biliyorsun, değil mi?
"Tak tak" dediğimde ikisi de bana bakacak.
Orada nefes almak zor olsa gerek.
Onlara nasıl gidebilirim?
Bugün hiç kimseye ilk adımı atmayacağım…
Ben de.
Bu hassas durumu idare etmek için ne gerektiğini bilmiyorum.
Burası kavga ettiğimiz yer.
Doğru, çok kavga ettik.
Ne oldu?
-Yani… Sanırım final… -Bana bakıp gülümsüyorsun,
Şimdi geriye kalan tek şey nihai karar.
Beni duyduğunu biliyorum.
Evet.
Yani haklısın.
Kararını verdin mi?
-Kararımı mı? -Evet.
-Evet, verdim. -Ah…
Ne düşündüğümü söylemem.
Yapma.
Vermeseydin bunu anlardım.
Nasıl emin olabiliyorsun?
İşte yine başlıyoruz.
Bundan çok sıkıldım ve yoruldum.
Nasıl olur?
-İyi geçinmeye çalışalım, tamam mı? -Anladım.
-Anladın mı? -Hı-hı.
Beni ağlatmayı bırak.
-Seni ne zaman ağlattım? -Benimle dalga geçiyorsun.
Neden elimi tuttun?
Aynı anda tutmadık mı?
Ben tutmadım.
Acı-tatlı bir his veriyor.
-Şimdi mi? -Öyle hissediyorum.
-Ne yapıyorsun? -Teşekkür ederim.
Ne için?
Ediyorum işte.
Ağlama lütfen.
Ağlama, rol yaptığını biliyorum.
-Rol yapmıyorum… -Kişisel numaran bu.
Lütfen yapma.
-"Kişisel numaran" dedi. -Aman Tanrım, ona kişisel
numarasını bırakmasını söyledi.
-Numara mı? -Ona numarayı bırak dedi.
Aman Tanrım, çok komik.
Az önce iyi gidiyorlardı…
-Jin-seok biraz utandı, hepsi bu. -Doğru, doğru.
Kesinlikle, evet.
-Böyle yapma. -Minnettarlığımı gösteriyorum.
Ben de minnettarım.
Bir nokta, o kadar mı?
Ah, buna devam edeceksin, değil mi?
Ah, bir kum tanesi kadar.
Ama evet, sen de burada benimle takılırken çok şey yaşadın, değil mi?
Burada olmana sevindim, oppa.
-Hı hı. -Çok ciddiyim.
Aynı şeyi hissediyorum.
Şimdi ne oldu? Neden ağlıyorsun? Gel buraya.
Silemiyorum, makyajın dağılabilir.
Ah, seni aptal.
-Az önce bana aptal mı dedin? -Tamam, özür dilerim.
Şimdi ne oldu? Neden ağlıyorsun?
Bilmiyorum.
Haydi, ağlama artık.
Gel buraya. Şunu yüzünden silelim.
Çok eğlendim çünkü sen vardın.
Ben de çok eğlendim.
Kavgalarımız yüzünden mi?
Evet.
Ağlama, ağlarsan beni daha çok üzeceksin.
Tamam mı?
Tamam.
Her ne kadar nihai kararda aynı fikirde olamasak da, yollarımız
ayrılmıyor.
-Onunla dalga geçip taciz ediyor. -Onunla dalga geçiyor.
Evet, sanki onunla dalga geçiyor.
Doğru, Jin-seok'un biraz teslim olmasının zamanı geldi.
Evet.
Gözyaşlarına boğulduğum duygusal bir an yaşıyordum,
çünkü sana minnettardım,
senin sayende burada eğlendim.
-Hı-hı. -Ve sen böyle konuşarak o anı mahvettin.
Devam ettiğine inanamıyorum.
Gerçekten.
En sonuna dek devam edeceğim, bu hiç bitmeyecek, sen de biliyorsun.
Lanet olsun.
-Böyle davranmaktan vazgeç. -Hop, hop, hop, hop, hop.
Ah, hadi.
-Yeterince tavır takındın. -Tamam, tamam.
-Anladın mı? -Anladım.
Ben de sayende eğlendim.
Teşekkür ederim.
Vay, bu ikisi de dönüp dolaşıp…
Doğru.
-Gerçekten de dönüp durdular. -Evet, birbirlerine döndüler.
Nedir bu?
Oh, biliyorsun.
-Ha-jeong… -Ha-jeong, kime bakıyor? Kime bakıyor?
-O gözleri epeydir görmüyorduk. -Kime bakıyor?
Hı hı.
Gwan-hee mi?
-Bu ikisinin hâlâ şansı var. -Doğru, Ha-jeong'un
imza hareketini özlemişiz.
Ha-jeong, söylemek istediğin son bir şey varsa bana ne söylemek istersin?
Hı hı.
Hmm…
Sadece dön, dolaş ve yine bana gel.
"Dön dolaş gel."
-Vay, Ha-jeong, o tek eşli bir kadın. -Evet.
Dön dolaş yine bana gel.
-Turu bitirince mi? -Hı hı, evet, evet.
“Dön dolaş ve gel”i biliyor musun?
-Min-young çok tatlı bir insan. -Bana ne söylerdin?
Sana mı?
Aklıma dört kelime geliyor.
Neymiş onlar?
Ne?
Seni bir kere sevdim.
"Bir kere sevdim."
Seni bir kere sevdim.
Şuna bakın…
-Ne, nasıl yani… -Birazcık.
Eğer seni sevdiğim kısa zaman dilimini hesaba katarsak…
büyük bir tutkuyla ilgi duyduğumu söyleyebilirim.
Lobide ilk buluştuğumuzda…
-Evet. -Arabada seni bekliyordum, altı kişi
-arasında en büyük etkiyi sen yarattın. -Memnun oldum.
-Doğru.
Nereye gidiyoruz?
-Tahminime göre Cehenneme gidiyoruz. -Ahh…
Ayrıca helikoptere birlikte bindiğimiz zamanı da hatırlıyorum…
-Ver şunu, denemek istiyorum. -Ah, o benim ilacım.
-Bırak. -Elindeki reçeteli ilaç.
İlacımı alamazsın!
Ben de aynı şekilde hissettim. İnsanlara hep bir tek şey söyledim.
Bana olumlu duygular besleyen tek kişi Gwan-hee'ydi.
Ama bir bakıma, sözü geçen duygular bir şekilde solmuş…
yani…
Senin için soldu.
Ondan sonra seninle çok nadiren konuşabildim.
-Hı hı, evet. -Ve aramızdaki şeyler
oldukça tuhaf bir hal aldı.
-Hı hı. -O zamanki hislerimle,
-böyle ifade edebildim. -Evet.
Teşekkür ederim.
Sadece benim böyle düşündüğümü sanıyordum, senin de öyle düşündüğünü
öğrendim…
hangi kararı verirsen ver, benim için bu da yeterli.
-Nasıl bu kadar iyi anlaşmaya başladınız? -İyi anlaşıyorlar, evet.
Gwan-hee bugün bana söyledikleriyle…
En başta, tanıştığımız zamanki halimizi hatırlamamı sağladı.
Uykum geldiğinde uyumam için bana omzunu vermişti.
Onunla sürekli olarak şakalaşmıştık. Tamam, tamam.
Evet, sana çok rahat olduğunu söylemiştim.
Ve bana onunla geçirdiğim zamanları hatırlattı.
Hey, biraz ister misin?
Ve ben…
Sanırım en çok seni seviyorum.
-Oh hayır, ağlıyor. -Aman Tanrım…
Hmm, biraz acı-tatlı.
Acı-tatlı bir his bu.
Hissettiğim duyguların
karşılıklı olduğunu fark ettim, o yüzden de minnettarım.
İlişkileri bitti mi?
Gwan-hee, böylece Ha-jeong'la ilgili düşüncelerini özetlemiş oldu.
-Doğru. -Ve Ha-jeong da
-kabullenmiş gibi görünüyor. -Kesinlikle.
Bir hafta içinde çok saf ve masum biri haline geldi.
Vay, haklısın.
-Kesinlikle. -Artık yumuşadı.
Evet, vücudundaki tüm zehri dışarı attı.
Bugün, özellikle bugün.
Hı-hı.
-İkisi de orada mı kalıyor? -Bu oda…
-Bu bir cesaret savaşı. -İkisi de dışarı çıkmadı.
Neden dışarı çıkmadılar?
Son gidenin iyi izlenim bırakacağını biliyorlar.
-Son konuşmayı yakaladınız mı? -Sonuncusu, evet.
Her yerde kıvılcımlar uçuşuyor.
Ona söyleyecek hiçbir şeyim yok.
Kalmadı.
Bu konuda haklısın.
Dün gece saat kaçta yattın?
Dün gece sanırım, saat on iki buçuktu.
-On iki buçuk mu? -Hı hı.
11'de yattım.
-Öyle mi? -Geçen gün Cennete gittiğim için.
Oda gerçekten genişti, o yüzden etrafta dolaşmaya devam ettim, anlıyor musun?
-Odada mı? -Evet, yapacak pek bir şey yoktu ve
orada spor da yapamıyorsun. Yürümeye devam ettim.
Sonra da biraz geç yattım,
bu yüzden…
-Çok iyiymiş. -Sürekli yürüdüm…
Won-ik'de yürümeyi çok seviyormuş.
-Won-ik mi? -Hı hı.
Onu mu tavsiye ediyor?
Olamaz.
Won-ik'de yürümeyi çok seviyormuş.
-Won-ik mi? -Hı hı.
Yani rotamı Won-ik'e mi çevireyim?
-"Benimle yürüyüşe çıkmak ister misin?" -Won-ik…
Ama cidden, kötü bir eşleşme değil.
-Onunla konuşmayı denedin mi? -Onunla bir kez bile konuşmadım.
-Bir dene. -Hayır, bize burada pişman
olmayacağımız bir karar vermemizi söylediler.
Ama insanlarla konuşana kadar insanlarla asla bilemezsiniz. Farklı
oluyorlar.
Öyle mi? Ama Won-ik'i tercih etmek istediğimden emin değilim. Won-ik mi?
Son Won-ik'i kastediyorsun.
Bunu yaparsam güneşte yürümek zorunda kalacağım.
Evet. Sanırım öyle olacak…
Ben buraya geldiğimden beri
şu kişiyle ilgileniyorum diye kimseye söylemedim.
Hı hı.
Ama herkes benim Won-ik'ten hoşlandığımı düşünüyor gibiydi.
Evet, gidip onunla konuştum.
Ama insanlar ona olan sevgimi her fırsatta gösterdiğimi düşünüyordu.
-Doğru, evet. -Ve burada hiç kimse kesin bir
sevgi belirtisi göstermiyor.
Belki de… ben hariç, sanırım, değil mi?
Ben öyle yapmış olabilirim.
-Ama… -Ama konuşmak için gelecek.
-Hem seninle hem de benimle konuşacak. -Hı hı.
Üçü de harekete geçmiyor.
Üçünün karşı karşıya gelmesi iyi bir fikir olabilir.
Min-ji ile konuşmanız bitti mi?
Hayır… ilk hamleyi bekliyoruz.
Gerçekten mi?
İlk hamleyi bekliyorlar?
Hangisinin çıkacağını merak ediyorum.
Hye-seon'a bir şey söylemek istemez misin?
Yardım mı lazım?
-İlk oluyor. -Garip hissediyorum. Oraya
gidersem yardım et. Tamam mı?
Oh, ama neden dışarı çıkmıyorlar?
Peki ona ne diyeceğim?
-Hye-seon'la mı? -Evet.
Hye-seon'la konuşacağım.
Konuşmak istediğin tek kişi Gwan-hee değil mi?
Aslında Gwan-hee'ye söyleyeceğim pek bir şey kalmadı. Dün bütün günü birlikteydik.
-Gerçekten mi? -Konuşacak bir şey yok.
Girin.
-Ne yapıyorsunuz? Gelmiyor musunuz? -Ah, ben…
Sadece takılıyoruz. Herkes toplandı mı?
-Dışarı çıkmak üzereydim. -Şu anda yoklar.
Dışarıda kimse yok mu?
-Bir kişi var. -Dışarıda kimse yok değil mi?
Bir kişi var.
Gwan Hiç Kimse.
Sıkıldın mı?
-Ha? -Neden konuşmuyorsunuz?
Ben de çıkmak üzereydim. Neden konuşmuyorsunuz?
-Onunla konuşacak mısın? -İçeri gel Min-woo.
Tamam.
Artık farklı tonlar giyiyorsun.
Ah, öyle mi?
Min-woo, orada olup biteni izleyebilmemiz için dışarıda konuşmak
ister misin?
-Dışarıdaki durum… -Burada konuşabiliriz.
İstersen burada da konuşabiliriz.
Bu onun yatağı. Gel otur.
Sorun olur mu?
Oh, umursamayacağını sanmıyorum.
Burası başkasının odası. Uygun olur mu?
Kimin olduğunun ne önemi var? Odaların hepsi aynı.
Sanırım.
Çıkarmama yardım eder misin?
Sus.
Ne?
Prenses misin?
Değil miyim?
Seni prenses yapan ne?
Her neyse, işte.
Bir şey söylemeyecek misin?
Ah…
Aaa, yani dün…
Kendi kendime… şunu merak ettim… "Min-ji benimle ilgilenme konusunda gerçekten
ciddi olabilir mi?"
Hı hı.
Ve…
Ama benim yanlış şeyler… düşünmemi istemiyorsan…
-Hı hı. -O zaman bence cennete
Jin-seok'la gitmelisin.
Gerçekten mi?
-Evet. -Bu beklenmedik bir şey. Bu konuşma
hiç de… beklediğim gibi gitmiyor.
Cennete birlikte gitmek istediğim kişinin ismi…Park Min-kyu.
Yani onu seçtin…
Hı hı.
Evet.
Anlıyorum.
Yani…
Bekle, neden ağlıyorsun?
Ha? Hey, neden ağlıyorsun?
Bak, emin olmaman benim için sorun değil, bunu biliyorsun.
Tamam.
Bence bu anlaşılabilir.
Ama sana olan… hislerimden emin olamaman beni gerçekten çok üzüyor.
Sana bir not vermiştim. Benim için ikinci seçenek yok yazıyordu.
-Doğru, Min-ji bu konuda çok açıktı. -Kesinlikle.
-Bu işe mantık katıyor. -Herkesten daha netti.
Evet, mantıklı biri.
Ne olursa olsun ilk tercihim olarak seni seçeceğim.
Daha önce sana bir not vermiştim
ve durumumu sana orada anlatmıştım.
Yani sana söylenecek her şeyi söyledim.
Ama sonra ertesi gün gittin ve beni tamamen görmezden geldin.
Ve bunu sinir bozucu buldum.
Halbuki geçen gün güzel vakit geçirdiğimizi düşünüyordum.
İşte bu yüzden.
Hadi ama ağlama, neden ağlıyorsun? Anladım. Hepsi benim suçum.
-Kalbi yumuşamaya başladı. -Hı-hı, doğru.
Ağlamayı bırak.
Anladım.
Aynı şeyi… helikopterde de yaptığını bilmiyordum sonradan öğrendim.
O zaman sana çok kızgındım,
ayrıca size baktığımda ikiniz sohbet ediyordunuz.
Konuşmak için ona doğru eğilip duruyordun.
Ben de göğsüne falan mı konuşuyor diye düşündüm?
-Neler olup bittiğini anlayamadım. -Min-kyu benimle ilgilenmeye
çalışıyordu, ağladığım için böyle yaptı.
Söylediğim gibi, ne olduğunu bilmiyordum.
Neyse… Biz ikimiz helikopterde…
Böyle bir şey yaşadık. anlaştık
Hı hı.
Ve bedenim, sana doğru meyletti.
Ah, sanki seninle, beraber olmak istiyordum.
Okay.
Yani henüz bitmedi mi?
-Haydi Hyung. -Bu son bölüm değil miydi?
Gardını düşürme. Dikkatli ol.
-Bu bölüm bitene kadar bitmez. -Hayır…
-Çok kötü biri. -Gerçekten en kötüsü, cidden.
Gerçekten öyle.
Dediğim gibi. O bir kötülük abidesi.
-Henüz bitmedi, bitmedi. -Bu asla bitmeyecek.
Sana yönelik oluşan hislerimi… bilmediğimi söyleyemem…
Biliyorum.
Ama daha önce sana olan hislerimden şüphe ettiğinde hayal kırıklığına uğramıştım.
-Ben de öyle hissediyorum. -Hey, benim kadar ciddiye alan
birinin adını söyle. Varsa söyle.
Ah, yani…
Neyse, Min-kyu'nun döndüğünde bana olanlarla ilgili özet vermeyeceğini
düşünmüştüm,
ama Min-kyu arkamı kolladı.
Ve bana oradayken neredeyse kardeş gibi olduğunuzu söyledi, böylece…
Yanlış anlaşılma ortadan kaldırıldı.
Sorun çözüldü.
Yani… Anlıyorum, ne olduğunu anlıyorum.
Neyse, senden… özür dilerim.
Unut gitsin, seni anladım. O güzel anların benim için özel bir anlamı vardı.
Hadi ama tabii ki sen de benim için özeldin.
-Sen özeldin ama… -Geçmiş zamanda mı?
Hye-seon'dan çok şey duydum, tamam mı?
Ben senin için ağlarken sen Cennetin farklı bir katında parti yapıyordun.
Jakuziye girdin. Jakuzi ve başka ne vardı? Hazır gitmişken masaj yaptırdın mı?
Jakuziye girdim, ayrı yataklarda ayrı masaj yaptırdık, sonra yukarı çıktık.
Hı hı.
Benimle bunların hiçbirini yapmadın.
Bugün yapalım mı?
-Bugün mü? Kaçıyor muyuz? -Neden bu gece el ele tutuşup
doğrudan Cennete gitmiyoruz, ha?
Masaj da yaptırabiliriz.
Pfff.
Bu çok iyiydi.
Hye-seon'la geçirdiğim zaman…
Harikaydı. Harikaydı ama seni unutturacak kadar harika değildi.
Seni aklımdan çıkaramadım, çünkü…
Hye-seon'la bir gün önce… gittiğimiz aynı odaya gittim,
bu beni beklemediğim şekilde etkiledi.
Yani bizim… kalışımızın izleri vardı, bu da beni biraz rahatsız etti.
-Peki beni düşündün mü? Çok mu düşündün? -Evet, çok. Seninle birlikte
odanın içinde yürüdüğümü hatırladım.
Oh, yürüdük.
Benden nefret etmemeye çalış.
Senden nefret etmiyorum. Hiçbir zaman nefret etmedim.
Sadece hayal kırıklığına uğradım.
Yani sana ne kadar açık söyledim bilmiyorum, ama görünüşe bakılırsa sen
benim tipime daha uygunsun.
Bana daha yakınsın.
Ve ben… tipime bu kadar yakın olan birisi kalbimi değiştirmeyi başardığı için
minnettarım,
bunu bilmeni istiyorum. Çok hoşuma gitti.
Cidden.
Sana iyi davranacağım, böylece şüphen kalmaz.
Oh, çift olursak ve buradan birlikte ayrılırsak…
Tamam.
Dışarı birlikte çıkarsak. O zaman bunun ilişkimizin ilk günü olacağını mı
düşünürsün, yoksa yine…
İlişkimizin ilk günü olacağını.
Tutarlı biriyim, tatlıyım ama çok da tutarlı biriyim.
-Gwan-hee çok mutlu, vay be. -Kesinlikle öyle, Gwan-hee gülüyor.
O anda, oradayken, Gwan-hee birlikte olduğu kişiyi içtenlikle seviyor.
Onu şirin göstermeye çalışma.
-Ama sanırım… -Tanrım, her şeyi şirin
göstermeyi bırak. Artık yeter.
Şu anda Min-ji'yi içtenlikle seviyor. Çok da ciddi.
Tamam ama beni gerçekten rahatsız eden bir şey var.
Yani o çok korkak. İkinci birine yönelen de o.
Ama suçu karşısındaki kişiye atmanın yollarını bulmaya devam ediyor, anlıyor
-musun? -Hı hı, öyle, öyle.
Bu yüzden izlerken ona kızmadan duramıyorum.
Ama evet.
-Suçu ustaca başka tarafa aktarma şekli… -Evet, aynen öyle.
Ve bu tavır Min-ji'de işe yaramadı.
-Sonunda özür diledi. -Özür diledi.
Yani tamamen kurtarılamaz değil. Bir şeyi anlarsa "özür dilerim" diyerek devam
-eder. -Doğru.
Tamamen kurtarılamaz.
Min-ji'nin Gwan-hee'yi kazanmak için kendine özgü bazı yöntemleri var.
-Gerçekten öyle. -Hı-hı, kesinlikle haklısın.
Ona kalbini göstermeye ve Gwan-hee'ye duymak istediği cevapları vermeye devam
ediyor.
Ve Gwan-hee'ye bunları söyleten şey de bu.
Çok doğru. Başlangıçta Min-ji ile arayı bozmayı amaçlamış olabilir.
Haklısın.
Ama burada… Min-ji'yi çok tatlı ve kesinlikle sevimli çok buluyor. Bu ani bir
-dönüş, -Yani durum yine değişti.
-Evet, bu son darbeydi. -Kesinlikle, evet.
Ve yine onun önünde ağladı.
-Hı hı. -Evet, Min-ji ağladı.
Peki o zaman Gwan-hee'nin kalbi sonunda Min-ji'de karar kılabildi mi?
Min-ji şu anda…
Bunun anlamsız bir soru olduğunu biliyorum ama…
Diyelim ki bir yarış oldu. Bu bir Gwan-hee yarışı…
Tamam.
-Hye-seon öndeydi ama Min-ji onu yakaladı. -Gerçekten öyle.
-Şu andaki durumumuz bu. -Evet.
Daha serin odada konuşalım.
Olur.
Cennete her gidişimde… Si-eun'la gittiğimde de…
Hı hı.
Min-ji ile gittiğimde de…
Seni düşünmeden duramadım.
Yani hep… Güzel yemekler yiyordum ve…
Bundan ve başka şeylerden bahsederken, seni çok düşündüm.
Bu Cennet ziyaretleri çok hayal kırıklığı yarattı… çünkü sen yanımda
değildin.
Ve ben seninle Cehennem'de kalmak isterdim.
Çok ciddiyim.
Bunu yapsaydım… Daha çok konuşabilirdik.
Bugün bunun için hâlâ zamanımız var.
Ve ileride daha fazla olacak.
Değil mi?
İleriye dönük olarak bunu isterim.
Ve bunun son gün olması nedeniyle çok üzgünüm.
Hı hı, ben de.
Kararsız bir kişi olarak karşıma çıktığını söyleyebilirim.
Ve bana… Daima sözünü tutmaya çalışan biri olduğunu…
hatırlatmaya devam etti. Bu yüzden, dikkatimi çekmeyi başardı.
İşte böyle başladı.
-Ben, o randevulardan birine hiç gitmedim. -Ben gitmiştim.
Orada kaç kişi var?
-Yani benden başka… -Hayır, durun, yani…
-Başkaları da var mıydı? -Evet, sekiz civarında.
Neden diğer odaya gitmiyorsunuz?
İkiniz konuşmalısınız.
Oh… Konuşman bitti mi?
Evet.
Bir şey söyleyecek misin?
Sus.
Ha?
En çok kendisi konuşuyor.
-Olanı söylediğin için teşekkür ederim. -Tanrım, bu çok iyiydi.
Tam isabet oldu.
Odaya girecektim ama herkes içerideydi, Ve…
Oh, içeri gireceğim.
-O odada kimse var mı? -Siz burada konuşun.
Burada konuşun.
Onun hüzünlü sesini dinleyince…
Hepsi oraya toplanmış. Ne hakkında konuşuyordunuz?
Bir süreliğine kraliçe arıyı oynadım.
Peki Min-ji ile konuştunuz mu?
Ah, biliyorsun.
Her zamanki şeylerden bahsettim.
Diğerleri gibi bir sohbetti.
Peki Min-ji ziyareti nasıldı?
-Ah, yemek sırasında ağlamış ve… -Ağlamış mı?
Evet, Min-kyu ile konuşurken ağlamış.
-Nasıl yani? -Görünüşe göre erkenden, on bir
civarında yatmış. Ona göre kardeşçe vakit geçirmişler.
İkisi de böyle söyledi.
Neden ağladığını merak ettim. Sıkıntı mı yaşamış?
Bir şey hakkında konuşuyorlarmış ve o birden…
Hmm…
Sence nasıl olacak?
-Kimi seçeceğin konusunda mı? -Bu durum.
-Yine sorulara geçiyoruz. Başka bir soru. -Ah, sevgili Tanrım.
-Eğer?" Başka bir "eğer?" -Eğer…
-Başka bir "eğer" var. -"İf Boy."
O gerçekten bir "Eğer Çocuk."
Sence nasıl olacak?
-Kimi seçeceğin konusunda mı? -Bu durum.
Peki, bence…
Sana söylediğim gibi fikrimi değiştirmeye hiç niyetim yok.
Sanırım bunda dünkü gezi
büyük bir rol oynadı.
Ve ben bu konuda kapsamlı bir şekilde düşündüm.
O zaman Won-ik yerine seni seçseydim çok daha iyi olurdu.
Ah…
Sana gitmek istemediğimi söylemiştim.
Yani…
İşler bu hale gelmesi…
Bu gerçekten…
Memnun değil misin?
Bundan hiç memnun değilim. İlk önce senin Won-ik'le gitmen beni rahatsız etti.
Sanırım başından beri yanılmışım.
Fazla rahat davrandığımı söyleyebilirsin.
Çünkü ben asla değişmeyecektim.
Bu doğru, elimde değildi…
İşte böyle.
Sana kısa sürede duygularımı çözeceğimi söylemiştim.
Ve dün çözseydim, hemen söylerdim, son güne kadar uzamasını ben de beklemiyordum.
Bu yüzden sana duymak istediklerini söyleyemediğim için gerçekten üzgünüm.
-Ha? -Şöyle anlatayım. Min-ji bana
karşı her zaman çok açık konuştu.
Ve bugün bile benimle konuşurken sesinde büyük bir inanç olduğunu
hissettim.
Çok güçlüydü. Ve burada daha önce hiç kimse benimle bu şekilde konuşmamıştı.
Ama Hye-seon'un da sözünü sakındığı söylenemez.
-Hayır, sakınmadı. -Hı hı.
Hye-seon'un da bundan sıkıldığını düşünmüyor musun?
Evet, artık bıktı.
Ve burada daha önce hiç kimse benimle bu şekilde konuşmamıştı.
Bu benim için gerçekten çok şey ifade ediyordu, beni çok etkiledi.
Bu yüzden…bir an önce bu konudaki hislerimi anlamak istiyorum.
Ama önce Min-ji'yle ve sonra da seninle bu konuları… konuşamazdım.
Beni anlıyor musun?
Anlatabiliyor muyum?
Hye-seon şaşkınlığından dolayı söyleyecek söz bulamıyor.
Hı hı.
Sanki düşüncelerini toparlıyor.
O halde Min-ji'yi tercih et. Senin için daha fazla şey ifade ettiğimi sanıyordum.
Tamam, bu noktaya kadar benimle iki kez Cennet'e gittin.
Ayrıca adadan ayrıldıktan sonraki planlarımızı konuşacak kadar ileri gittik.
Dün akşam yemeğinde ve hatta bugün kahvaltıda da aynı konu açılmıştı.
Bütün bunlara rağmen hâlâ Min-ji'yi düşünüyorsan, o zaman Min-ji'ye
gitmelisin.
Benimle çıkıp çıkmayacağından emin olmayan biriyle eşleşmek hoşuma gitmez.
Ben emin olmadığımı, söylemiyordum.
Sadece sana yönelik… hislerim hakkında duyduklarımdan etkilendi.
Ben anlaşamayacağımızı düşündüğümde… Min-ji araya girdi ve…
Bu yanlış anlaşılmayı çok iyi bir şekilde giderdim.
Bu kız "ne olursa olsun beni seçecek gibi görünüyor, belki de onu bir kez daha
kışkırtmalıyım."
Şu anda bu şekilde karşıma çıkıyor gibisin.
Sanırım artık ne yaparsam yapayım olmayacak.
Daha fazla çaba harcamayacağım.
-Çok doğru. -Daha iyi söyleyemezdi.
Kesinlikle doğru.
-Bu iyi geldi. -Çok doğru bir değerlendirme.
-Evet, bu çok iyi geldi. -Kesinlikle.
-Hye-seon her zaman kendinden emindi. -Hı hı, kesinlikle.
Onun için bardağı taşıran son damla oldu. Bu kırılma noktasıydı.
-Daha ne kadar açıklamaya ihtiyacı var? -Evet, öyle.
Kesinlikle.
Hayır, sana olan… hislerim bu yüzden sarsılmadı.
Tanrım.
-Gwan-hee… -Ah, Hye-seon daha önce onun biraz
zavallı olduğunu söylerken bu tür şeylerden bahsediyordu…
Tanrım.
Hayır, sana olan… hislerim bu yüzden sarsılmadı.
Az önce sana Min-ji'nin yanıma gelip şöyle bir şey söylediğini anlatıyordum,
"benim için tek kişi sensin." Bu bende çok derin bir etki bıraktı.
Dürüst olmak gerekirse, tamam, peki, üzerinde etki bıraktığını söylediğin için
teşekkür ederim.
Dürüstlüğü tercih ederim.
İşte anlatmaya çalıştığım bu.
Eğer böyle bir şey sizi aniden fikrini değiştirecek kadar seni sarsmaya yettiyse…
o zaman yapılacak en doğru şey onunla gitmen. Bu kadar.
Hayır, öyle bir şeyin kararımı…değiştirdiğini söylemiyorum.
Olayın etkisini yumuşatmaya çalışan bendim.
O yüzden bana kızma. Seni… kızdırmaya niyetim yok.
-Tamam mı? -Tamam.
İşte böyle oldu.
Oh, tanrım.
Umarım seni korkutup yüreğinin burkulmasına sebep olmadım.
-Küçük bir kalbim var. -Ah, gerçekten mi?
Evet, öyle.
Tanrım.
Özür dilerim.
Hayır, sorun değil.
Bu arada, Ha-jeong da bir keresinde konuşmanın tam ortasında bana kızmıştı.
Min-ji de aynı şeyi yaptığından beri ben mi hatalıyım diyorum.
Bu çok değerli bir ders.
Sanırım Gwan-hee'den nefret etmeye devam edememenizin sebebi de bu.
Bunlar sevimli bitirme hareketleri.
-Cidden o bulunmaz biri. -Evet.
Üçünüzün benimle konuşma şeklini gördükten sonra,
sanırım, Burada sorun bende. Bu benim hatam olmalı.
Kendini düşünmen için iyi bir fırsatın olmuş.
Ah, yani evet, sanırım ben tam bir pisliğin tekiyim.
Öyle düşünüyorum.
Bu gerçekten çok zor olacak.
Kararımı bu gece vermem gerekseydi…
Min-young 'u tercih ederdim.
Ve ardından denize atlar… Cehennem'den… yüzerek uzaklaşırdım, arkama bile
bakmazdım.
Yani Min-young sana ne yaptı? Onu bu duruma düşürme.
Onunla bağı olmayan tek kişi o.
-Hı hı, evet. -Öyle, değil mi?
Hiç alakası yok.
Ve ben nihai kararımı henüz vermedim.
Bu Hye-seon ve Min-ji için de geçerliydi.
Ama… benimle sohbet eden herkesbana kızıyor
ya da gözyaşlarına boğuluyor.
Evet. Bundan çıkardığım en büyük ders, hepsinin benim hatam olduğuydu.
Her ne kadar inkar etsem de,
belki de kadınları karşılaştırıyor ve seçeneklerimi tartıyordum. Böyle düşününce
bu beni çok etkiledi.
Vay, o haklı.
-Demek ders alabiliyor. -Değil mi? Gwan-hee bir
insan olarak büyümüş.
Bu Gwan-hee değişti bölümü oldu.
Gwan-hee "Single’s Inferno” üçüncü sezondan sonra da büyümeye devam edecek.
Ciddiyim.
Bana, kim olursa olsun karşısındakine kötü haber vermekten hoşlanmayan biri gibi
geliyor.
Ne zaman rahatsız edici bir şey söyleyecekmiş gibi görünse… konuşmayı
-diğer yöne çeviriyor. -Hı hı.
-Hayır, hayır, hayır. -Belki fazla iyi kalplidir?
-Ama bu şeyleri Ha-jeong'a da söylüyor. -Evet, söyledi.
Yani şu anda, Hye-seon ve Min-ji arasındaki seçeneklerini tartıyor, daha
açık söylemek gerekirse…
"Min-ji bana bunu yaptı. Bundan daha iyi ne yapacaksın?"
-Sanki hep bunu yapıyormuş gibi değil mi? -Doğru, öyle hissettiriyor. Ama Hye-seon
şöyle dedi: "Hayır, işim bitti. Başka ne yapmamı bekliyorsun?"
"Durum buysa, ona git."
Bu onun gitmesine neden oldu.
Şu anda böyle bir his alıyorum.
Ben şahsen bunun Gwan-hee'nin rahatsız edici durumdan kurtulması için…
çok geçici bir çözüm olduğunu
ve kalbinde arzuladığı tek kişi Min-ji olduğunu düşünüyorum.
Evet, şu ana kadar ona kızmayan tek kişi Min-ji'ydi.
Bunu göz önünde bulundurursak Min-ji'yi seçme ihtimali yüksek olabilir.
-Hye-seon ona çok soğuk davrandı, -Bu da onu paniğe sürükledi.
Ve sonuçta, kurtulmak için elinden geleni yapıyordu.
"Dön dolaş Ha-jeong mu, dön dolaş Min-ji mi? Hangisi?
Gerçekten sona geldik.
-Doğru. -Şu anda son aşamadayız.
-Hı hı, öyle. -Değil mi?
Vay, bu çok güzel.
Yeah!
-Vay. -Peki, lütfen herkes otursun.
Oh, buraya oturmalıyım.
-Yanıma otur. -Vay.
-Hogaardın'ı denemeliyim. -Onları açmadan oturmamızı söylediler.
Yolumdan çekilin.
-Açmamamız mı gerekiyor? -Hayır.
-Tamam, peki. -Aurora renginde bir alev mi?
Vay, atıştırmalık hazırlamışlar.
-Aralarında iyiler var mı? -Hepsi iyi. Ah, dur, hayır.
Yine yanımdasın.
Çok sıcak.
Yani seni ne mutlu ediyorsa.
Hayır!
Ah, onun yanına oturdu.
Çok sıcak ama onun yanına oturmaktan başka seçeneği yoktu.
Hı hı.
Hey, sorun olmaz. Otur.
"Sorun olmaz."
-Otur, otur. -Bunu mu istersin bunu mu?
Peki onlar nedir?
Hangisi lezzetliyse onu alacağım.
-Mavi olanı alacağım. -Bu neyli?
Bence bu daha iyi. Bunun tadı daha güzel olmalı.
Bunda ne var?
Çünkü kıyafetlerine benziyor.
-Hangisini istiyorsun Ha-bin? -Bende var, işte burada.
Sende var mı?
O anda Min-ji'nin tahmin ettiğimden çok daha ısrarcı olduğunu düşündüm.
Sonuna kadar onun yanında kalmak istiyormuş gibi bir tavır içindeydi,
ve ben onları bir süre uzaktan gözlemlemek istedim.
Gereksiz bir gerginlik yaratmaya çalışmıyorum.
Doğru, yeterince şey yaptı.
Biliyor musun, bana âşık olan insanlar oldu.
-Neden bu? -Konu ilişkilere ve duygulara gelince…
Bu çok güzel.
Fotoğraf çekmek istiyorum.
Fotoğraf çekmek istediğinde…
Bunu yap ve sonra biraz bekle,
ve gözlerine görüntü aktarsın.
-Vay, gerçekten mi? -Ben öyle duydum.
Ne zaman sokakta güzel bir şey görsem,
-bunu yapıyorum ve bir, iki, üç… -Burada kalamayacağım.
-Görüntü fotoğraf çekmeden sizde kalıyor. -Lütfen burada kal.
Kalamam.
Yanınızdakiyle kadeh kaldırmaya ne dersiniz?
İyi olur, elbette.
İyi olur, elbette. Tamam, tamam, tamam, hadi kadeh kaldıralım.
-Herkesin içkisi var mı? -Herkesin içkisi elinde mi?
-Şerefe! -Şerefe!
-Bu buradaki son günümüz. -Harika iş çıkardınız.
Hepimiz Cehennemde çok şey yaşadık, değil mi?
Her şeyin sona erdiğine inanamıyorum.
Gerçekten inanamıyorum.
-Ben de. -Değil mi?
-Erkekler yaşlarını açıklasın mı? -Bunu beğendin mi?
Bunu sevdim, aman tanrım, yaşlarını söyleyecekler.
-Tamam. -Aman Tanrım, gerilim.
Bunu yapabilir miyiz?
-Hey, hepimiz bilmiyor muyuz… -Tanrım, çok gerginim.
Benim için en büyük gizemdi.
-Aynen öyle. -Aman Tanrım, haklısın.
-Hakkında bilgi edinmek için can atıyorum. -Cidden. Ya benden gençse?
-Ah, Si-eun bilmiyor mu? -Si-eun, Min-woo'nun yaşını bilmiyor.
-Ah, Si-eun bilmiyor. -Bu doğru.
-Çok şaşıracak. -Şaşıracak. Yaşını nasıl bilmez?
-Bilmiyorsun, öyle mi? -Cennete hiç birlikte
-gidemediğimiz için bilmiyorum. -İkisi Cennete birlikte gidemediler.
Ah…
Heyecandan dinleyemiyorum.
O kadar kötü mü?
Çok tatlı.
Öyleyse açıklayayım, şu anda yirmi dört yaşındayım.
Yirmi dört yaşındayım.
Biz de şaşırdık.
O da çok şaşırdı.
Yirmi dört yaşındayım.
-En küçüğümüz olduğunu söylemiştim. -İşte bu inanılmaz.
-Vay, cidden mi? -Aynı yaştalar sanıyordum.
-Min-woo, dude, Min-woo. -İki bin yılında mı doğdun?
Evet, iki bin yılında.
-Ne, sen gerçekten mi? -İki bin yılında mı doğdun?
-Ah, ah, bu inanılmaz. -Bariz şekilde şoktasın. Bu şok edici.
-Vay be, ama… -Bu gerçekten inanılmaz.
-O daha genç. -Yakışıklı ve genç bir adam.
Neden benden genç olduğunu varsayıyorsun?
-Aynı yaşta olabiliriz. -Tamam, tamam, tamam, tamam.
Yaşı benim için büyük bir sürpriz oldu.
Ama kendi kendime şöyle düşündüm: "Ama bakar mısın, yaşına rağmen çok olgun.
"Bunu daha da ilgi çekici buldum.
Birlikte Cennete gitmemiş olmamıza rağmen hakkında hiçbir şey bilmediğim
biriyle bağlantı kurmanın mümkün olduğunu fark ettim.
Bu bana önemli olanın farklı şeyler olduğunu hatırlattı
ve bunu çok eğlenceli buldum.
Si-eun’ı dinlemek istiyorum. Yaşı kaç acaba?
Öyle değil mi?
Ah, başlangıç olarak ben…
Sadece… yirmi yedi yaşındayım…
Yirmi yedi.
-Artık sana Noona demeli, değil mi? -Vay, gerçekten mi?
Onunla olduğu için mi?
Vay, benden üç yaş küçük, değil mi?
-Benimle aynı yaşta olacağını sanıyordum. -Artık ona Noona demeli.
Şu an başın belada.
Si-eun'la konuşmak ve onun yaşını ve mesleğini öğrenmek…
harikaydı çünkü normal hayatta da benden daha büyük kadınlardan
hoşlanıyorum.
Gwan-hee.
-Bence buradaki en yaşlı adam o. -Hmm…
Ben…
Ah, 88'liyim.
-Ooh, kardeşimle aynı yaşta. -Seksen sekiz mi? Seksen
-sekiz kaç yaşında oluyor? -Otuz…
-Otuz altı. -Vay, benden iki yaş büyük mü?
-Yine de çok genç görünüyorsun. -Vay, cidden mi?
Erkekler, dinlerken başımızı yere koyalım.
-Henüz herkesin yaşını duymadık. -Onları nereye koyacağız?
Min-woo'dan bir Zodiak döngüsü önce doğmuş.
-Tam bir döngü mü? -Tam bir döngü.
-Tam bir döngü mü? Vay. -Evet, tam bir döngü.
Bu çok çılgınca.
Ve işime gelince…
Aslında bir… basketbol oyuncusuyum.
Evet, ben hâlâ… profesyonel ligdeyim.
-Güzel. -Ben profesyonelim.
Bence erkekler birbirlerine hitap ederken doğru saygı ifadelerini
kullanmalı.
-Doğru, doğru. -Öyleyse hadi yapalım bunu.
-Bu hoşuna gitmedi, hiç hoşuna gitmedi. -Evet, anlıyorum efendim.
-Evet, kendisinden çok daha büyük. -Tamam Huyung.
"Tamam Huyung," ona Huyungdedi.
Min-kyu, karşımdayken bacaklarını indirir misin?
Özür dilerim efendim. Üzgünüm.
Hemen mi başladınız?
O halde… Gwan-hee'ye bir soru soracağım.
Bugün aklında çok şey vardı, değil mi?
Düşüncelerini toplamayı başarabildin mi, yoksa hâlâ devam ediyor musun?
Ah, ben henüz…
Henüz devam ediyorum.
Elbette, elbette, evet anlıyorum.
Şimdi tamamen anladık, değil mi?
Bunlar dürüst sözlerdi.
Bize düşüncelerini toplamayı bitirdiğini söyleseydi, bu çok daha tuhaf
-olurdu. -Kesinlikle.
-Değil mi?
Tanıdığım Gwan-hee böyle davranmazdı.
Gwan-hee kendini hep gündemde tutuyor.
Ah, ben, henüz…
Devam ediyorum.
Karar vermeni engelleyen ne?
Bu iyi bir soru.
Ah, ben…
Yorum yok.
Bunu duymak ikisinin de hoşuna gitmemiştir değil mi?
-Hı-hı, evet. -Evet.
Rahatsız olmuşlardır.
Hye-seon'a bir soru soracağım.
Buraya geldiğinden beri, ah…
zamanı çevirebilsen, hangi ana dönerdin?
Won-ik'i gündeme getirmek istiyor olabilir mi?
Öyle, değil mi? Won-ik'i seçmeden önceki zamana dönmek istediğini söylemesini mi
-bekliyor? -İstediği bu mu?
-Değil mi? Bu çok zor bir soru, yani… -Bu olamaz.
Aman Tanrım, umarım değildir. Böyle olmadığını ummayalım.
Evet, umarım öyle değildir.
İlk güne…
İlk güne mi?
-İlk günde ne olmuştu? -Bu çok anlamlı bir ifade, değil mi?
Pek çok açıdan yoruma açık ama…
Her şeyi geri almak istediğini mi kastediyor?
İkisi birlikte başlamıştı,
-Doğru. -İlk gün, birlikte
-Cennete gittikleri gündü. -Bu doğru.
-İlk gün. -Zamanı oraya almak
istediğini kastetmiş olabilir.
O gün gerçekten çok eğlendiği iddia edilebilir…
Geri dönmek istediğini. Evet, evet.
-Oh, gerçekten yoruma çok açık, değil mi? -Doğru, kesinlikle.
-Değişik bir son olacak. -Evet, kesinlikle.
İlk güne.
İlk güne mi?
Sanırım bu soruyu Won-ik ile Cennete gideceğim günü seçmemi bekleyerek sordu.
Ama ona duymak istediği cevabı vermeyerek, o tatmini yaşatmak istemedim.
Bu yüzden ilk güne dönmek istediğimi söyledim.
-Çok doğru. -İşte bu.
Hye-seon biliyor.
-Onu çözdü. -Doğru, onu çözdü.
Evet, Hye-seon aptal değil.
Sorun şu ki, Gwan-hee bu tür şeylerden çok etkilenen bir tip.
Bakalım bu cevap işe yarayacak mı?
Değil mi?
İfadesine bakılırsa, bunu pek iyi karşılamamış gibi görünüyor.
-Doğru. -Kesinlikle. Evet.
Sıra bende mi?
Ah, Min-ji… Noona.
Sen bize… yarışmanın ortasında katıldın…
-Evet. -Ve eminim birçok insanla konuşmuşsundur.
Evet.
Peki, nihai kararını verebildin mi?
Ben mi?
Kararımı verdim mi?
Ah…
Evet, verdim.
Ve gerçekten doğru kararı verdiğimi umuyorum.
Hye-seon'a bir sorum var.
Ah, buraya geldiğimizden beri bir sürü şey yaşadık.
Kalbinin çarpmasını sağlayan an neydi?
Bir erkek yüzünden mi?
-Bir erkek yüzünden. -Bir erkek yüzünden.
Aklıma gelen hiçbir şey yok.
Vay, olmadı diyor.
-Duymak istediği cevabı vermiyor. -Hı hı.
-Hye-seon ona çok kızgın olmalı. -Evet.
Hı hı, sıkılmış gibi görünüyor.
-Evet. -Hmm…
-Artık onunla oyun oynamak istemiyor. -Evet.
-Sanırım sorun da bu. -Sonuna dek bekleyecek…
Bazı sonlar rahatsız eder.
Cidden mi?
Kimse için heyecanlanmadın mı?
Hayır.
Öyle diyorsan.
Oh! Tebrik ederim.
Ah…
Huyung'lar ve Nuna'lar…
Buradaki en genç kişi.
Çok sevindirici.
İşte bunu sevdim.
Umarım hâlâ iletişim halinde olabiliriz ve sık sık buluşabiliriz.
Cehennem'deki zaman sona erdikten sonra da görüşelim.
Eksikliklerime rağmen bana bu kadar iyi baktığınız için… hepinize teşekkür ederim.
-Çok tatlı. -Hadi.
Hiçbir eksiğin yoktu.
Yaklaşık… Altı yıldır kendi işimi yürütmeye çalışıyorum.
Ve ilk kez ara veriyorum.
Bu kadar… anlamlı vakit geçirmeme yardım ettiğiniz için teşekkür ederim.
Buradaki… günlerimi asla unutmayacağım.
Teşekkür ederim.
-Ağlama. -Hı hı.
Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır.
Gözyaşlarını tut. Hâlâ bir günümüz var. Henüz bitmedi.
Ağlıyor.
Herkese çok… teşekkür etmek istiyorum.
Bence tanıştığım herkesin bu kadar tatlı insanlar olması çok şaşırtıcı.
Ve ben kurduğumuz bu bağlar ve sizlerle tanışma şansı bulduğum için minnettarım.
Çok eğlendim.
Ve, burada geçirdiğim her an için hepinize minnettarım.
Ağlıyor musun?
Gwan-hee, Hyung.
-Gerçekten ağlıyor mu? -Gerçekten mi?
-Ha? Vay canına. -Bu çok çılgınca.
Aman Tanrım, seni seviyorum Gwan-hee. Gerçekten ağlıyor.
-Bu adamın nesi var? -Onu bu kadar çekici
-kılan bunun gibi şeyler. -Kesinlikle.
-O gerçekten büyüleyici. -Büyüleyici biri.
-Gwan-hee, Hyung. -Ah hayır.
-Hyung. -Anlaşılabilir bir durum, evet.
Neden ağlıyor bu?
-Tanrım, artık tüm bahisler kapandı. -O gözyaşları…
Sonunda gözyaşlarıyla duygusal bir bağ kurarlarsa?
-Değil mi? Bu da olabilir. -Evet.
Neden ağlıyor bu?
Tatlım, yapma!
-Tatlım, ağlama. -Kişilik bozukluğun mu var?
Hmm…
Hadi ama neden ağlıyorsun?
Ah…
Oh, evet.
Nasıl anlatabilirim? Profesyonel bir sporcu olarak antrenman yapmak…
Benim için hep zorlu bir deneyim oldu. Evet.
Gelecek haftadan itibaren antrenmanlara geri döneceğim.
Ve tekrar form tutmak için antrenmanlara başlayacağım.
Ama buradaki hiçbir anıyı unutmayacağım.
Yani kışın sezon başladığında…
İzlemeye gelin.
Antrenmanlara döneceği için ağlamıyor, değil mi?
Ah hayır…
-Antrenmanları düşündüğü için mi ağlıyor? -Yorucu antrenmanlar yüzünden mi?
Kesinlikle. Adadan ayrıldıktan sonra sıkı bir programa başlaması gerekiyor.
Çünkü çok güzel vakit geçirdi.
-Cehennem gibi bir antrenman onu bekliyor. -Doğru.
Sanırım Gwan-hee de burada kalırken payına düşen duygusal iniş-çıkışlarla
uğraşmak zorunda kaldı.
-Evet. -Elbette öyle.
Antrenman yüzünden ağlamıyor.
Doğru.
Çok iyiydin Hyung. Güzel konuşmaydı.
Ama o gerçek bir insan, biliyor musun?
-Sonuçta… -Kesinlikle.
Burada onlara evlenmelerini falan söylemiyoruz.
Kararı konusunda bu kadar çelişkili olması…
Çok ciddiye alıyor.
-Bu gerçek bir insan olduğunu kanıtlıyor. -Doğru, o…
Böyle olacağı belliydi, ama o hâlâ kararını vermediğini söyledi.
Acaba Hye-seon ve Min-ji ne hissetmiş olabilir?
Sinirlenmişlerdir.
"Hâlâ kararını vermedin mi" diyorlardır.
-Böyle deseler haklılar. -Haklısın.
Hye-seon tüm bu zorlu süreçten oldukça yorulmuş görünüyordu.
-Hı hı. -Evet.
Bunun nereden geldiğini anladım.
Hye-seon, Gwan-hee'nin kaprislerine boyun eğmekten vazgeçmiş gibi görünüyor.
-Evet. -Herhangi bir konuşmasının onu
heyecanlandığını söyleseydi, Gwan-hee buna bayılırdı.
-Doğru. -Ve sözleriyle kararını kendi
lehine çevirmek istediğini sanmıyorum.
Hı hı.
Bu yüzden Hye-seon, Gwan-hee'yi harekete geçiren şeyi herkesten çok daha iyi
anladı,
onu bu kadar iyi tanıyınca huyuna gitme konusunda daha isteksiz hâle geldi.
Ve şimdiye kadar yeterince huyuna gitti. Hiç yapmadı değil.
Evet, doğru.
-Bütün bu huyuna gitmeler -Evet.
"Bütün bunlara katlanmak zorunda mıyım?" Diye sormaya yöneltti.
-Her şeyden bıktı. -Evet, yoruldu.
-Evet. -Hıh.
Ah, içeri gel.
Neden öyle ağladın?
Ha?
Neden öyle ağladın?
Seni ağlatan ne oldu?
Biliyorum. Çok mu acıklıydı? Evet, az önce kamuoyundaki imajım…
Ah. Ağlayarak her şeyi harekete geçirdin.
Bu yüzden gözyaşları takip etti. Ha?
Sadece bir kişiyi kışkırtmışım.
Tamam… peki, neden hâlâ kararını vermedin?
Verdim.
Peki neden?
Min-ji yanında oturduğu için kötü mü hissettin?
Min-ji oradaydı ve sen de oradaydın…
Duygularım hakkında konuşmak ve herkesin önünde kararımı verip vermediğimi
açıklamak istemedim.
Ve bu verilmesi kolay bir karar değildi, o yüzden…
Bu konuda konuşmak istemedim.
Ah, sana söylemek istediğim… son şey şu olacak…
Sen çok nazik bir insansın…
Buradakiler arasında en iyisisin…
Ve bu, benim için gerçekten önemli…
Senin… etrafındakileri, gerçekten çok önemsediğini söyleyebilirim.
Yani, ben… Eee…
Bu konularda senden çok şey öğrendim.
Ve ben sana bunu söylemek istiyordum.
Sandığından çok daha iyi bir insansın. Hakkını vermeliyim.
Evet.
Gitmeden önce…
bunu bilmeni istedim.
Teşekkür ederim.
Seninle… Min-ji'den… daha önce tanıştık,
ve sana yaptıklarımdan dolayı kendimi kötü hissediyorum…
Seninle daha çok zaman geçirdim.
Ve seni incittim…
Bu yüzden kötü hissediyorum.
Sanırım böyle.
Hmm…
Dışarıdan insanlarla seçeneklerimi değerlendiriyormuşum gibi görünebilir,
ve tabii ki aklına böyle bir şey gelmesi gayet normal, ama…
Hı hı.
Ama evet.
Sana saldırmamdan rahatsız mı oldun?
Hayır, ben sadece, biliyorsun…
hissettiğim duygular ve burada seninle geçirdiğim anlar…
Onlar benim için…
her şeyden daha önemliydi.
Özeti bu.
Onun böyle ağlayacağı aklıma gelmezdi.
-Hı hı. -Sanırım kararını verdi. Bir sonuca vardı.
Doğru.
-Sanki bu bir vedaya benziyor. -Evet.
Yani tüm bunları söylemesinin bir sebebi olmalı,
Hye-seon'a onu seçmeyeceğini bildirecek, değil mi? Başka açıklaması olabilir mi?
Evet. Doğru.
"Seninle gelmeyeceğim için çok üzgünüm."
"Sen harika bir insansın"anlatmaya çalıştığı nokta bu gibi görünüyor.
Ama onu böyle görünce şunu düşünüyorum.
Gwan-hee de kendi duygularını tam anlayamıyordu.
Kendini suçlamaya ve katılımcılara karşı yaptığı yanlış ve incitici eylemleri
-düşünmeye başladı. -Doğru.
-Sanırım Gwan-hee Min-ji'yi seçecek. -Şu ana kadar Min-ji.
Yarın ne olacağını henüz bilmesek de.
-Ben Hye-seon'u seçeceğini düşünüyorum. -Ha?
-Gerçekten mi? -Evet, sanırım Hye-seon'u seçecek.
Cidden mi?
Nedenini bilmiyorum ama ben de aynı şekilde düşünüyorum.
Benimle aynı fikirde misin?
-Olaya şöyle bakmayı deneyin. -Hı hı.
Elbette…onu seçmediği için üzülebilirdi, ama onun önünde,
-Aynen öyle. -tekrar böyle ağlamaya başlaması?
-Kesinlikle, evet. -Kalıcı bir bağlılık hissediyorum.
-Ah, kalıcı bir bağlılık mı? -Çünkü onu çok seviyordu.
Hâlâ böyle hissediyor.
İşte bu yüzden onu seçeceğini düşünüyorum.
Yani benim yorumum şöyle,
sanki Gwan-hee'nin atan iki kalbi varmış gibiydi.
Evet.
Ama Hye-seon'a itirafta bulunurken birini susturdu.
Bu doğru.
Sanki bütün dikkatini Min-ji'ye odaklayabilmek için her şeyi yoluna
-koymaya çalışıyordu. -Sorun şu ki, tüm bunlara rağmen
gerçekten ilgi duyduğu kişinin Hye-seon olduğunu düşünüyorum.
Hı hı, kesinlikle.
Hye-seon böyle ağlamaya başladığında
çok üzüldü.
Sanırım Hye-seon'la hâlâ özel bir bağlantısı var.
Gözyaşı bağlantısı. Bağlantı olduğunu görebiliyordum.
Evet ve bir insanın gözyaşlarına boğulması çok şey gerektirir.
Birinin ağlaması için etkilenmesi ve her şeyin yerli yerine oturması gerekir.
-Kesinlikle. -İkisi birbirine bağlıydı.
-Bu gerçekten bir saçmalık. -Fikir ayrılıkları yaşamayalı uzun zaman
olmuştu. Bu kadar öngörülemez olması çok ilginç.
Bu konuda gerçekten bölünmüş durumdayız. Evet. Sonunu çok merak
ediyorum.
Sanırım bu ilk oldu.
The final day.
-Final. -Dön, dolaş oldu.
Ve işte…
İşte son gün.
Dostum,
ben de dışarı çıkmak için can atıyorum.
Bu arada, ne dersin,
dış dünyaya uyum sağlamamız biraz zaman alacak mı?
Kesinlikle öyle düşünüyorum.
Böyle bir yürüyüşe çıkması henüz kararını vermediğini gösteriyor.
-Kafa yorduğunu gösteriyor. -Doğru.
Düşünüyor.
Kararını vermiş olsaydı, yürümezdi, huzur içinde olacaktı.
-Bu doğru. -Evet, henüz karar vermedi.
Bu gerçekten son gün.
Öyle, değil mi?
-Gwan-hee'nin kararını merak ediyorum. -Hı hı.
Gwan-hee'nin kimi seçeceğini mi?
-Evet. -Çok merak ediyorum.
Tanrım, çok gerginim.
-İnsanı merakta bırakıyor. -Bu kez sonuç tahmin edilemez.
Bu, dünyanın en sıcak cehennemi "Single's Inferno”daki son gününüz.
Şu andan itibaren nihai kararları açıklamaya başlayacağız.
Gergin misin?
Ha? Biraz gerginim.
Bay Lee Jin-seok,lütfen
Cehennemin kapılarına doğru ilerleyin.
Aman Tanrım, çok gerginim.
Bay Lee Jin-seok'u seçenler,
-lütfen yanına gidip onun önünde durun. -Demek bu böyle olacak.
Min-young muhtemelen gidiyor, değil mi?
Vay.
-Seçimi yapanları rastgele seçiyorlar. -İşte gidiyor, işte gidiyor.
Şuna bakın.
Hı hı, işte gidiyor.
-Görüşürüz. -Hoşçakal, görüşürüz.
Hemen döneceğim.
-Elveda. -Geri döneceğini sanmıyorum.
-Geri dönmeyecek miyim? -Gidiyorsunuz.
Jin-seok buna çok sevinecek.
Bu sinir bozucu.
Oppa.
Bana hep iyi baktığın için teşekkür ederim.
Ve sen olmasaydın burası gerçek bir Cehennem olabilirdi.
Çıkınca bana ekmek pişir.
Min-young.
Teşekkür ederim.
Son.
Çok fenasın.
Bay Lee Jin-seok, lütfen seçmek istediğiniz kişinin ismini açıklayın.
Cehennemden… birlikte ayrılmak… istediğim kişinin, ismini açıklıyorum.
Bayan An Min-young.
Bunu biliyordu.
Aferin onlara. Vay!
-Sevimli bir çift oldular. -Öyle oldu.
Bayan An Min-young.
So cute!
Hepimiz bu filmin sonunu biliyorduk, değil mi?
Evet.
Beni dinlesen iyi olur.
-Sen de beni dinlemelisin. -Tamam.
-Ve banma tavır almayı bırak. -Tamam, tamam.
Böyle görünce yeni evli çifte benziyorlar.
-Hı hı. -Evet.
-Bu çok doğru. -Evet, aynen öyle oldu.
Evet.
-Bedelini çok ağır ödedi. -Artık tek eşli bir kadın oldu.
Ama Min-young 'un dönüşümü de çok tatlıydı. Onu dönüşürken izlemek gördüğüm
-en tatlı şeydi. -Gerçekten çok tatlı. Haklısın.
Bayan Kim Gyu-ri.
Lütfen Cehennemin kapılarına doğru ilerleyin.
-Gyu-ri. -Ah,
bunun nasıl sonuçlanacağını bilmiyorum.
Bayan Kim Gyu-ri'yi seçenler, lütfen yanına gidip onun önünde durun.
Ben gidiyorum.
Tek eşli biri.
-Min-kyu'ya hayranım. Harika bir adam. -Evet.
Merhaba Gyu-ri.
Seninle iki kez Cennete gitmekten büyük bir keyif aldım.
Seninle cehennemde vakit geçirirken…
pek çok şey hakkında etraflıca konuşma fırsatı bulduk.
Uzun zamandır böyle bir heyecan yaşamadım.
Hepsi için teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim Oppa.
İlişkiyi geliştirmeye devam edelim.
Tamam.
-Bence bu ikisi eşleşecek. -Ah, hayır, ben…
Ha? Eşleşmeyecekler mi?
Ama ilişkimizi geliştirmeye devam edelim dedi.
-Evet, öyle dedi. -Doğru.
Arkadaş olarak.
-Ha? Vay, cidden mi? -İki olası yorum var. Arkadaş olarak
-ya da bir çift olarak demek istemiştir. -Aynen öyle, evet.
Bayan Kim Gyu-ri, lütfen seçmek istediğiniz kişinin ismini açıklayın.
Cehennemden birlikte ayrılmak istediğim kişinin ismini açıklıyorum…
O kişi Park Min-kyu.
O kişi Park Min-kyu
İşte bu.
-Çok rahatladım. -Doğru seçimi yaptı.
O kişi Park Min-kyu.
Sana hep yaban mersinli turta getireceğim.
Kaç tane?
İstediğin kadar.
Sen bıkana dek.
O da tek eşli bir erkek.
Ve bağlılığı meyvesini verdi.
Evet.
Bayan Yu Si-eun,
lütfen Cehennemin kapılarına doğru ilerleyin.
İyi şanslar.
Bayan Yu Si-eun'ı seçenler, lütfen yanına gidip onun önünde durun.
Evet.
-Sonucu bilmesine rağmen gidiyor. -Aynen öyle.
Öncelikle, Si-eun…
Seninle, her konuştuğumda,
senin hakkında…
yeni şeyler öğrendim.
Ve senin pek çok güzel özelliğin var.
Bu yüzden kendimi senden bu kadar etkilenmiş ve şaşkın halde buldum.
Bana bu tür duygular yaşattığın için teşekkür ederim. Ve sayende Cehennem benim
için katlanılır hâle geldi.
Burası onlar için cennetti, ha?
Burası onların cennetiydi.
Zamanlamamız bundan daha yanlış olamazdı…
ve biz çok acı yaşadık.
Ama yaşanan onca acıya rağmen bu kadar çok konuşabilmemiz harikaydı.
Gerçekten çok mutluydum. Bunu hiçbir zaman unutmayacağım.
Teşekkür ederim.
Konuşarak geçirdiğimiz zamandan gerçekten keyif aldım.
Çok mutluydum.
Zorluklara, iyi katlandın.
Cehenneme en başta, birlikte bırakıldık.
Seninle herkesten daha fazla zaman geçirdim ve fırsat buldukça konuştuk.
Bu sayede senden çok şey öğrendim.
Ve çok güzel anılar biriktirdim.
Bunlar için teşekkür ederim.
Bayan Yu Si-eun, lütfen seçmek istediğiniz kişinin ismini açıklayın.
Cehennemden birlikte ayrılmak istediğim kişiyi açıklıyorum…
İsmi Choi Min-woo.
-Tamam. -Yaşasın. Sonunda.
Onlar adına mutluyum.
Aman Tanrım.
-Birbirlerine çok yakışıyorlar. -Evet öyle.
Ama Won-ik için üzülüyorum.
İsmi Choi Min-woo.
Hadi gidelim.
Harikaydın.
-Sen de harikaydın. -Teşekkür ederim.
Bugün çok güzel giyinmişsin.
Sen de öyle.
-Nasıl görünüyorum? -Prensese benziyorsun.
-Gerçekten mi? -Hı hı.
Sen de prens gibisin.
-Gerçekten mi? -Evet.
Beni kaçırmaya mı geldin?
Evet.
-Şimdi nereye gidiyoruz? -Kaçıracağımı söylemiştim, değil mi?
Cennete birlikte gitmemiş bir çiftin ilk eşleşmesi değil mi bu?
-Ohhh… -Ha? Vay.
Bu çok başarılı bir tespit.
Sadece Cehennemdeki konuşmalarıyla dahi gerçekten iyi eşleşiyorlardı.
Burada böyle bir çift bulabileceğimizi bilmiyordum.
-Evet. -Değil mi?
Farkında olmadan, ona âşık olduğumu ve çok hoşlandığımı söylemeliyim.
İyi misin?
Senin için üzülüyorum.
Bay Lee Gwan-hee,
lütfen Cehennemin kapılarına doğru ilerleyin.
-Vay. -Efsanevi bir savaş.
Her şey bu an içindi.
Bay Lee Gwan-hee'yi seçenler, lütfen yanına gidip onun önünde durun.
Oh. Artık bildiğinden eminim.
Geliyorlar.
Oh hayır Ha-jeong.
Yani bu otomatik olarak…
Ha-bin demek oluyor…
Won-ik'in yanında.
Memnun oldum.
-Ha? -Kalkmıyor.
Cidden mi?
Vay, eğer Hye-seon gitmezse…
-Ha? -Bu her şeyi değiştirir.
-İşte gidiyor. -Ah, elbette, doğru.
O da kalktı.
Evet.
Sanırım Cehenneme geldiğimden beri yaptığım en iyi şey,
önce seninle konuşmaya gelmekti.
Senin sayende kalbim atmayı bırakmayacak.
İyi ki seninle tanışmışım.
İlk tanıştığımızda
hissettiğim duyguları asla unutmayacağım.
Ve ben…seninle aynı duyguları karşılıklı olarak paylaştığımıza inanıyorum, bunu
yakalamak çok zordur.
İlk adadan başlayarak, seninle çok derin, sohbetler yaptık ve karşılıklı
duygularımızı paylaştık.
Emin olduğum tek şey, senin çok nazik bir beyefendi ve gerçekten iyi bir insan
olduğundu.
Bana sen de iyi bir insansın dediğin için sana ayrıca teşekkür etmek isterim.
Ah…
Peki…
Min-ji, elbisenin rengi çok güzel.
Ah, benim… İdeal kadınım olmaya çok yakınsın, ve sana…
daha iyi… davranamadığım için, gerçekten çok üzgünüm.
Bunu sana söylemek istedim, çünkü beni rahatsız ediyordu.
Bana karşı… hissettiğin duygulardan dolayı senden özür dilemek istedim.
Benimle ilgilendiğin süreçte…
Seni bir şekilde üzmüş olabilirim.
Seni çok sevdim…Ha-jeong.
Hadi…adadan ayrıldığımızda…
bir şeyler yiyelim.
Hye-seon,
ben yanında yokum diye… Takılıp düşme…
Tek başına yemek yeme…
ya da, kendi başına ağlama.
Ah, eminim ki… bensiz de idare edebilirsin.
Aman Tanrım, Min-ji'yi seçiyor.
-Evet, Min-ji'yi seçiyor. -Evet.
Sanırım Hye-seon'u seçiyor.
Bay Lee Gwan-hee, lütfen seçtiğiniz kişinin ismini açıklayın.
Ah…
Sizce kimi seçecek?
Benim,
hiçbir fikrim yok.
Hye-seon'la olan ilişkisi beni sürekli şaşırtıyor.
Bence Min-ji'yi seçecek.
Ah…
Cehennemden birlikte ayrılmak istediğim kişinin ismini açıklıyorum…
Ha-jeong mu?
Hâlâ onu mu bekliyorsun?
Ha-jeong mu?
Choi Hye-seon.
-Sana ne dedim? -Ha?
Gördün mü?
Gerçekten mi?
Gördün mü?
Biliyordum, bunda bir iş vardı…
-Evet, bu hiç mantıklı değildi. -Gözyaşları içinde uyum mu
sağladılar? Ne zaman olduğunu anlayabiliyordum.
Gördün mü?
-Unni, tam beklediğimiz gibiydi. -Doğru, evet, öyle.
Siz neden bu kadar tek boyutlu düşünüyorsunuz?
-Öyle, değil mi? -Dostum, bu inanılmaz.
-Öğrenecek çok şeyiniz var. -Bizimle sonuna kadar
uğraştığına inanamıyorum, Gwan-hee.
Öyle, değil mi?
Bu tamamen berbat bir şey dostum.
Cidden ama bizi son ana kadar duygusal olarak tüketti.
-Evet, kesinlikle. -Vay, Gwan-hee, sen ne yaptın…
Sen gerçekten en iyisisin, Gwan-hee.
Choi Hye-seon.
Bugün elimi çok sıkı tutuyorsun.
Tutmamam için neden yok.
Çok komiksin.
Harikaydın.
Dünkü konuşmayı ve
ondan önce Cennet'te yaptığımız konuşmaları bir araya getirirsek,
duygusal uyumu yakalamak için çok kapsamlı konuşma yaptık.
Hye-seon'u bu kadar unutulmaz bulmamın
ve onu düşünmeden duramamamın,
ee nedeni buydu sanırım. Eğe Min-ji'yi seçersem…
Hye-seon'u düşünmeye devam edeceğimi hissettim. Ama Hye-seon'u seçersem
Min-ji'yi o kadar düşünmediğimi fark ettim,
bu yüzden…Hye-seon'u seçerken hiç tereddüt etmedim. Kararımda bu çok etkili
oldu.
Sanırım anladım.
Anladım mı?
Tanrım, şu an şoktayım. Bunu hiç beklemiyordum.
-Ha? -Bilmiyordum.
-Neyi? -Bu şekilde sonuçlanacağını.
-Bu şekilde sonuçlanacağını mı? -Hı hı.
Ben, seçilmeyeceğimden neredeyse emindim.
Vay, bu çok çılgınca.
Merhaba.
Benim… Son seçimim ise…
Yun Ha-jeong'du.
Bu adada duygularımı gerçekten…
harekete, geçiren kişi oydu.
Ve bana erkeksi tarafımı… gösterilebilirdi.
Ama yapamadım, bunun için üzgünüm ve çok pişmanım.
Bana bunları hissettirdiği için ona teşekkür etmek istiyorum.
Her türlü kararı verirken her şeyimi ortaya koyarım.
Ve kararlarımı çok düşünürüm. Zamanı geri alabilsem bile pek bir şey
değişmezdi.
Duygularımı aktarma açısından bakıldığında, elimden gelen her şeyi
yaptığımı düşünüyorum.
Her zaman duygularıma sadık kaldım ve bu nedenle kesinlikle pişman değilim.
-Doğru. -Evet.
Evet, bu kadar.
Evet, "Single's Inferno”nun en olaylı ve tutkulu sezonu oldu,
ve sonuç olarak dört tane çift oluşturmayı başardılar.
Her birini tebrik etmek istiyorum.
Herkesi tebrik ederiz.
Bizi… sonuna dek tetikte tutmayı başardılar.
"Single's Inferno"nun bu sezonunu nasıl… bulduğunu söyler misin?
İkinci sezonun katılımcısı olarak,
üçüncü sezonu izlerken katılımcıların iç etkileşimini okumaya
çalıştım.
Aynı fikirde olduğumuzdan eminim… Üçüncü sezondaki bazı katılımcılar anlamadığımız
bazı şüpheli kararlar aldılar.
-Evet. -Ama ikinci sezonu yaşamış biri olarak,
onların düşünce şeklini anladım.
Sonuçta, her şeyden bu kadar uzakta olduğunuzda, sanki dünyada oradaki
insanlardan başka kimse yokmuş gibi geliyor.
-Çok sürükleyici bir deneyim ve bu yüzden… -Bu seni yarış atına
dönüştürüyor, değil mi?
Kesinlikle. Başka hiçbir şey umurunda değil ve sadece…
-Önüne bakıyorsun. -İleriye ve nihai karara
bakarak koşmaya devam ediyorsun.
Bize her şeylerini vermeye kararlı olan katılımcıları bir kez daha alkışlayalım.
Açıkçası ben orada olsaydım her gün ağlardım.
Evet, katılımcılara başarılı olduklarını söylemek isterim.
-Biliyorum, hem de her gece. -Çok ağlardım.