LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
KIM TE-HWAN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
PIEKŁO SINGLI
Rozmowy dobiegły końca.
Z tych trzech mężczyzn
tylko jeden…
dołączy do programu.
Co?
- Masakra. - O kurczę.
- Serio? - Szaleństwo!
To okrutne.
Nagle mamy casting?
- Co? - To okrucieństwo.
Szaleństwo.
To jakaś masakra.
O kurde. Nie.
Uznałem, że jak się dostanę,
to dużo dla mnie zmieni.
Takie rozwiązanie to plus.
Warto zaryzykować, mając 33% szans.
Będzie ciekawie.
Jeśli nikt cię nie polubi, Piekło nie ma sensu.
Jeśli jakiś facet okaże się bardziej atrakcyjny ode mnie,
to nie zdziwię się, jeśli wybiorą jego.
Ale nie wiem, czy taki się znajdzie.
Wiedzieli o tym.
Serio?
Mam gęsią skórkę.
To może zaskoczyć widzów,
ale uprzedziliśmy facetów,
że dwóch zostanie wyeliminowanych.
- Zgodzili się na to. - Tak.
Nawet im się to spodobało.
Jasne.
Są pewni siebie.
- Tak. - No.
Wszyscy trzej są obiektywnie bardzo przystojni.
Stąd ta pewność siebie.
Są przekonani, że wygrają.
Najlepsze,
że kobiety nie wiedziały o eliminacji
przed rozmowami.
Nie wiedziały?
Myślały, że mają się lepiej poznać.
Ale teraz wybiorą jednego z nich.
Jak myślicie, kto przejdzie?
Myślę, że ten drugi.
Przez te szerokie bary.
- Tak. - Zgadzam się.
Czuję to.
Seong-bo miał piękny uśmiech.
- I dołeczek. - To fakt.
Poza tym jest wysoki i przystojny.
- Ten dołeczek… - To ciacho.
Jest uroczy.
- Na pewno zapunktował. - Tak.
Ma słodki dołeczek.
Ki-ha zrobił mocne wrażenie.
- Ma ładną twarz i wysportowane ciało. - Tak.
Ten trzeci.
Spodoba się kobietom.
Myślę, że wybiorą Ki-ha.
Ja też.
Dołączy do Piekła.
Pasuje.
Pasuje do Piekła Singli.
Tak.
- Racja. - Ki-ha.
Ale wszystko zależy od gustu dziewczyn.
GODZINĘ WCZEŚNIEJ
Zaczniemy teraz rozmowy jeden na jeden.
KWON KI-HA BAE JI-YEON
- Miło cię poznać. - Ciebie też.
Byłaś już w Raju?
- Jeszcze nie. - Nie?
Tylko w Piekle.
Byłem przekonany, że byłaś już kilka razy.
- Serio? - Tak.
Ciekawi cię coś jeszcze?
Jaka zwykle jesteś w związkach?
- Lubię… - Tak?
Lubię, jak możemy razem żartować.
- To ważne. - Tak.
Jestem dość zabawna.
Ja też lubię sobie żartować.
Lubię się droczyć.
Wyrażasz swoje emocje wprost?
Jestem bezpośredni.
Więc jeśli ktoś mi się podoba, wyrażam to jasno.
Jasne.
Podczas rozmowy z Ki-ha
mieliśmy podobną energię.
Poruszyliśmy różne tematy.
Było fajnie.
KWON KI-HA I CHUNG YOU-JIN
- Jaka jesteś w związku? - W związku?
Ważne, żeby obie osoby czuły się ze sobą dobrze i o siebie dbały.
- Coś takiego. - To fajnie.
- Tak robię. - Jasne.
Ja dość dużo mówię.
Więc lubię dziewczyny, które umieją słuchać.
- Czekaj, twoje włosy… - Co?
- Wpadają ci do oka. - Poprawisz?
Jasne.
Zauważyłaś włos?
Tak, był prawie w oku.
- Dzięki. - Czekaj.
Poprawię.
Już dobrze?
Tak, gotowe.
- Dzięki. - Jasne.
Od razu zauważyłem,
że łapiesz kontakt wzrokowy.
I czuję się przy tobie swobodnie.
- Serio? - Tak.
Dzięki.
Mielibyśmy o czym gadać.
- Tak? - Złapalibyśmy kontakt.
Moje pierwsze wrażenie było takie,
że przypomina mi błyszczący czarny kamień.
Błyszczący?
Z początku wydawał się surowy jak głaz.
Ale tak naprawdę jest bardzo łagodny.
KWON KI-HA KIM HYE-JIN
Jaki masz typ?
- Lubię zabawnych facetów. - Zabawnych?
- Z kim złapię flow. - Jasne.
Ja lubię osoby z podobnym poczuciem humoru.
I takie, które zaskakują urokiem.
Wyglądają na nieprzystępne, a tak naprawdę są delikatne.
Dokładnie.
Też taki jestem.
Często słyszę, że wyglądam groźnie,
ale wcale taki nie jestem.
Ki-ha ma uroczą, delikatną twarz,
i mega seksowne ciało.
A przez jego urok czułam się przy nim swobodnie.
Szybko minęło to 10 minut.
Chciałabym dłużej z nim pogadać.
Jak tam?
HONG SEONG-BO I KIM A-RIN
Stresujesz się bardziej, niż myślałeś?
Tak, bardziej.
Zwykle nie jestem wstydliwy.
- To masz nowe doświadczenie. - Tak, tutaj…
Nie jestem w pełni wyluzowany.
Rozumiem to, też tak miałam.
Ale się przyzwyczaisz.
Faceci są przyjaźni
i na pewno ciepło cię powitają.
Dopiero się poznaliśmy, więc nie wiem, czy mogę to mówić,
ale masz świetną dykcję.
- Serio? - Tak.
Mówisz bardzo wyraźnie i precyzyjnie.
- Serio? - Tak.
Dzięki.
- Jakim cudem tak ładnie mówisz? - Serio?
Nigdy nikt mi tego nie mówił.
Hong Seong-bo zrobił najlepsze wrażenie.
Jego styl najbardziej przypadł mi do gustu.
Zdziwiłam się, że w ogóle nie było niezręcznie.
Czułam się dobrze.
HONG SEONG-BO I CHUNG YOU-JIN
Było fajnie?
Czasami tak.
Ale dużo też rozmyślałam.
Nad czym?
No bo…
Widzisz, jak jedni zostają wybierani, a inni nie,
więc zaczynasz się zastanawiać.
Co?
- Ja tylko… - Co?
Zastanawiam się, czy jesteś nauczycielką.
A co, to brzmiało jak lekcja?
Jakbyś mówiła do dziecka.
- Umiesz tłumaczyć. - Serio?
Masz też fajny uśmiech.
I dużo się uśmiechasz.
Dzięki.
- Masz uroczy uśmiech. - Dzięki.
Gdy się pojawił i usiadł na sofie,
wydał mi się dość chłodny.
Takie sprawił wrażenie.
Ale podczas spotkania dużo się uśmiechał i był rozmowny.
To miła niespodzianka.
HONG SEONG-BO I KIM MIN-SEOL
Pewnie często słyszysz, że masz ładny uśmiech.
- Ja? - Tak.
Czasem to słyszę od osób, które mnie lubią.
Bo masz miły uśmiech.
Serio?
- Ja też tak mam. - Tak.
Swój pozna swego.
Jasne.
To miłe.
Nie pijesz szampana. Wzniesiemy toast wodą?
Dzięki.
Pytanie znikąd, ale jaki masz typ?
- Ja? - Tak?
Jak mówiłam wcześniej…
Lubię facetów z miłym uśmiechem.
Czemu się zawahałaś?
Bo powiedziałam, że masz miły uśmiech,
a teraz mówię, że to mi się podoba.
- Wstyd. - Co jeszcze?
Z wyglądu.
Lubię naturalne, subtelne oczy,
nie bardzo wyraziste.
Takie jak moje?
Takie jak twoje.
Jaki ty masz typ?
Lubię zabawne kobiety.
Pogodne.
- Kogoś, z kim można się droczyć. - Dokładnie.
Spokojna i kobieca…
Czas na rozmowy dobiegł…
Chciałam coś powiedzieć.
- …końca. - Szybko.
Chciałam się podroczyć.
- Później. - Dobra.
To idę.
Chciał pogadać później.
Aż się zawstydziłam.
Nie mogę przestać o tym myśleć.
- Co? - Mówiłaś, że cię nie ruszą!
Co to było?
- Boże. - Tak bywa.
- Wiedziałem. - Serio.
Wiedziałem, że tak będzie.
AN JONG-HOON I KIM HYE-JIN
- Hye-jin, prawda? - Tak.
- Tak? - Tak.
Masz dobrą pamięć.
Nie pamiętam wszystkich imion.
Ale twoje tak.
Słyszałem, że byłaś w Raju.
Tak.
Jasne.
Pewnie na wyspie jest już ktoś, kto cię interesuje.
Tak, był ktoś.
Był, czyli…
Byłaś z nim w Raju, ale…
Wszystko może się zmienić.
- Może? - Tak.
- Jakie zrobiłam pierwsze wrażenie? - Pierwsze?
Skojarzyłaś mi się z lalką Barbie.
Wyglądasz jak żywa Barbie.
Dobry jest.
Wyglądasz jak żywa Barbie.
Serio?
Tak…
Jesteś pierwszą z dziewczyn,
przy której czuję się swobodnie.
Fajnie się rozmawia.
- Jesteś pewien? - Tak.
Jong-hoon wydaje się miły i opiekuńczy.
I myślę, że ma najlepsze ciało.
Jest najbliższy mojego ideału.
Lubisz pić?
AN JONG-HOON I CHUNG YOU-JIN
Czasami lubię wypić coś dobrze dopasowanego
do potrawy.
- To dobrze pasuje? - To?
Byłam w Piekle, więc teraz wszystko mi smakuje.
To jedyna okazja na coś dobrego.
- Rozumiem. - Tak.
Dużo się uśmiechasz.
- Nawet nie zauważam. - Jasne.
Ale często to słyszę.
Nawet wcześniej,
gdy siedzieliśmy tam,
byłaś na końcu kanapy.
- Jasne. - Ale widziałem twój uśmiech.
- Może faktycznie dużo się uśmiecham. - Tak.
Myślę, że masz powodzenie.
- Serio? - Tak.
A jaki masz typ?
Lubię odpowiedzialnych mężczyzn.
Odpowiedzialnych?
Chodzi mi o to, jak podchodzą do życia.
Lubię facetów, którzy spełniają moje standardy dobrego wychowania.
Ja też lubię uprzejme osoby.
Gdy spytałam go o typ,
powiedział, że lubi uprzejme kobiety, które dużo się uśmiechają.
Chyba mamy podobny gust.
To może nas do siebie zbliżyć.
Masz łagodny sposób mówienia. Jaki jesteś?
Jestem inny w pracy i z przyjaciółmi.
A ze swoją dziewczyną?
- Z dziewczyną? - Tak.
Jestem raczej opiekuńczy.
Jesteś troskliwy?
Staram się.
Przy bliższym poznaniu wydajesz się inny niż z początku.
Naprawdę?
Z daleka
wydawałeś się nieprzystępny.
Ale jesteś naprawdę uroczy.
- Serio? - Tak.
Uroczy i miły.
Cieszę się. To dobrze?
Pewnie.
Gdy wszedłem i cię zobaczyłem…
Uśmiechnąłem się na twój widok.
- Czemu? - Bo się uśmiechałaś.
- Serio? - Tak.
- To mnie ucieszyło. - Czemu?
Zwykle wygląd nie jest dla mnie najważniejszy.
Ale okazuje się, że może jednak jest dość istotny.
Tak?
- Tak? - Dlatego.
Masz ekspresyjną twarz.
Dzięki.
Czułam, że ze mną flirtuje.
Zwracam uwagę na takie szczegóły.
- Każdy ma swój urok. - Tak.
Od początku spodziewałam się, że Seong-bo będzie uroczy.
A po rozmowach…
- Utwierdziłam się w tym. - Dokładnie.
- Min-seol polubiła Seong-bo. - Tak.
- No.
Myślę, że go wybierze.
I fajnie razem wyglądali.
Trochę szkoda mi Ki-ha.
Wydawał się sztywny w czasie rozmów.
Raczej nie pokazał swojego uroku.
Moim zdaniem najlepiej wypadł Seong-bo.
- Tak. - Był wyluzowany.
Jong-hoon mnie zaskoczył.
Naprawdę fajnie się im z nim gadało.
Był otwarty.
- Starał się. - Dokładnie.
Wydaje się oschły, ale jest miły.
Tak.
Zwłaszcza gdy się uśmiecha.
I umie prawić komplementy.
Rozmowy dobiegły końca.
Z tych trzech mężczyzn
tylko jeden…
dołączy do programu.
Co?
- Masakra. - O kurczę.
Szaleństwo!
To jakaś masakra.
Kobiety wybiorą jednego mężczyznę.
Mam ciarki.
To okrutne, że musimy wybrać.
Dwaj mężczyźni, którzy nie zostaną wybrani,
odpadną z programu.
Odpadną?
I wrócą do domu.
To eliminacje.
- Masakra. - Oszaleję.
O nie.
To było brutalne.
Nie spodziewałam się.
To duża presja, bo mój wybór może spowodować,
że dwóch facetów odpadnie.
Serio?
Miałam myśl, że chciałabym polecieć z jednym do Raju.
Ale skoro to eliminacje, to nie jestem pewna.
- Dokładnie. - No nie?
Zdecydowałyście?
Aż głowa boli.
Możliwe, że nie będę mieć okazji
polecieć do Raju z tym, który mi się spodobał.
O tym wtedy myślałam.
Min-seol wybierze Seong-bo.
- Tak. - Niech nie udaje rozdartej.
Serio?
Z PIEKŁA DO RAJU
Oto wyniki.
Boże.
Podliczyliśmy głosy i ujawnimy,
kto został wybrany.
- Co? - Wejdzie tymi drzwiami?
Rany.
Kto to będzie?
Wybrałam Kwon Ki-ha.
Nasza rozmowa najbardziej zapadła mi w pamięć.
BAE JI-YEON WYBRAŁA KWON KI-HA
Wybrałam Hong Seong-bo.
Z nim mi się najfajniej rozmawiało.
KIM MIN-SEOL WYBRAŁA HONG SEONG-BO
Wiedziałem, że tak będzie.
To było oczywiste.
Z obu stron.
Zagłosowałam na Jong-hoona, bo jest bliski mojego ideału.
KIM HYE-JIN WYBRAŁA AN JONG-HOONA
- Różnie głosują. - Ona na Jong-hoona.
Każdy ma po głosie.
Pewnie znów się stresują.
Zagłosowałam na faceta, z którym chciałabym dłużej pogadać.
Wybrałam Jong-hoona.
LEE SI-AN WYBRAŁA AN JONG-HOONA
Sprawił wrażenie autentycznego,
więc wybrałam Hong Seong-bo.
KIM A-RIN WYBRAŁA HONG SEONG-BO
Uznałam, że jeśli spędzimy czas w Piekle,
moje uczucia mogą się zmienić.
Dlatego go wybrałam.
To decydujący głos.
To będzie niespodzianka. Widzieliśmy jej wszystkie rozmowy.
Z nimi trzema.
Myślę, że wybierze Jong-hoona.
Albo Seong-bo.
Jong-hoona.
- Stawiam na niego. - Ja też.
Drzwi się otwierają.
Kto to?
Kto?
- Dziękuję. - Gratulacje.
Jong-hoon.
Dostał połowę głosów.
Pewnie się cieszysz.
Owszem.
Dziękuję.
Co za ulga.
Super.
Do twarzy mu z uśmiechem.
Twardy facet z delikatnym obliczem.
Ma niespodziewanie uroczy uśmiech.
To słodkie.
Teraz wybierzemy pary, które udadzą się do Raju.
Role się odwróciły.
- Ciekawe, kogo on wybierze. - Tak.
An Jong-hoon.
Wybierz dwie osoby,
z którymi chcesz lecieć do Raju.
- Dwie? - Co?
- Dwie? - Ale fajnie.
Pewnie You-jin i Si-an.
Si-an na bank poleci.
You-jin albo Hye-jin.
Komplementował You-jin. Mówił, że ma ładny uśmiech.
Powiedział Hye-jin,
że wygląda jak lalka Barbie.
Dwie kobiety,
z którymi chcę lecieć do Raju to…
Kim Hye-jin.
I Lee Si-an.
To mój wybór.
No jasne.
Biedna You-jin.
- Jej uśmiech nie zadziałał. - Nie.
To po co tak komplementował jej uśmiech?
PIEKŁO
Już pora kolacji?
- Siądźmy tu, w cieniu. - Dobra.
Lepiej w cieniu.
Wszyscy obok siebie?
- Tak. - Dobra.
Co to za kolacja? Masakra.
Smacznego.
- Dzięki. - Smacznego.
Dzięki.
Nic mi się nie chce.
- Mnie też. - Nie mam energii.
Jaki będzie ten nowy?
Wysportowany?
- W formie? - Wzrost 190.
Jeśli ma 190 cm…
Pełen pakiet?
Ciekawe.
- Kto to może być? - No.
Czemu oni są tacy…
- Czemu mają doła? - Deprecha.
Bo nie ma dziewczyn.
- Ktoś jest. - Przyszła.
Przyszła.
Ktoś tam jest.
- Dziewczyna? - I dobrze.
Musi ich trochę ożywić.
Myślę, że będzie pełen energii.
Czuję, że będzie się wyróżniał.
- Nie widzą. - Nie wiedzą.
- Gadają o nowym facecie. - Tak.
- Niespodzianka. - Wszystko się zmieni.
Kto to?
Cześć.
- Siadaj. - Cześć.
Rany.
- Usiądź. - Cześć.
Kto to?
Myślałem, że ktoś wraca z Raju.
Ale gdy się zbliżyła,
okazało się, że to piękna nieznajoma.
Cześć.
Dzień dobry, nazywam się Park Hae-lin.
- Ale ładna. - Śliczna.
Gdybym miała krótko się opisać,
to jestem cool i bezpośrednia.
Ale jestem też urocza i słodka.
Moje zalety to wysoki wzrost i figura.
Jestem towarzyska
i czasem bywam jak buldożer.
Ale gdy ktoś mi się podoba,
stresuję się i zachowuję się nieco niezręcznie.
Gdy z kimś flirtuję,
a on przez to się rumieni,
serce mi mocniej bije.
- Cześć. - Mogę usiąść?
- Proszę. - Dzięki.
Proszę.
Wyglądała egzotycznie i przepięknie.
Chyba jest tu najładniejsza.
Jej wygląd zrobił na mnie wrażenie.
Miała duże, piękne oczy.
Myślę, że w Piekle się pozmienia.
Jak się nazywasz?
Park Hae-lin.
„Hae”, nie „Hye”.
Tak.
- Miło cię poznać. - Was też.
Atmosfera się zmieniła. Wcześniej tak tylko siedzieliśmy.
- Dużo się uśmiecha. - Tak.
Gorąco tu.
Jadłaś już kolację?
Jadłam tylko lunch.
Poczęstuj się.
W takim razie…
Zjesz coś?
Wystarczy mi szklanka wody, dzięki.
Szybki jest.
Od kiedy on jest taki szybki?
Nagle się pobudził.
- Nudziliśmy się. - Jasne.
A dzięki tobie się uśmiechamy.
- Myśleliśmy, że przyjdzie nowy facet. - No.
- Na sto procent - Tak sądziliśmy.
Czemu?
Bo jest teraz pięciu facetów i sześć kobiet.
Tam może dojść dwóch facetów.
To możliwe.
Tam? Czyli gdzie?
Wszystkie kobiety poleciały do Raju.
Tylko kobiety?
Wszystkie.
Serio?
Więc dziś jesteśmy tylko my?
Kto wie?
Może ktoś dojdzie.
Nie wiadomo.
Nie da się przewidzieć.
Zawsze się mylimy.
A co przewidywaliście?
Że przyjdzie wysoki twardziel.
- 190 cm. - Jasne.
- Minimum. - Napakowany.
Ucieszyłam się.
Spotkałam wszystkich facetów.
Uznałam, że to mi pozwoli się wyróżnić.
Chcę jak najszybciej pogadać sam na sam.
Jeden jest w moim typie z charakteru, a inny z wyglądu.
Chcę obu poznać lepiej.
Co o niej myślisz?
Zrobiła najlepsze pierwsze wrażenie.
- Tak. - Myślę…
Ona dużo namiesza.
No nie? I jest taka pogodna.
- Faceci lubią takie kobiety. - Tak.
To prawda.
Podoba mi się jej charakter i jej reakcje.
I jest też proaktywna.
A co myślisz o jej wyglądzie?
Z wyglądu jest
najbardziej w moim typie.
Nic dziwnego.
Jest seksowna, ale też urocza.
- To mój ideał. - Jasne.
Z wyglądu jest najbliższa mojemu ideałowi.
Jest mega urocza.
Wcześniej, gdy robiliśmy zdjęcie…
Czemu usiedliście wszyscy obok siebie?
Bez powodu.
Co robimy?
- Wszyscy razem? - Jak mamy…
Może zrobię zdjęcie stąd?
Pójdę na tył.
Tak dobrze?
Dwa, trzy.
Wyglądała jak gwiazda na sesji zdjęciowej.
Tak, wygląda jak celebrytka.
Niesamowite.
- Wyróżnia się. - Ma też fajny styl.
Dziewczyny nic o tym nie wiedzą.
Tak, to trochę…
- Zdenerwują się, co? - Mocna konkurentka.
Tak sądzę.
Ona ma wyjątkową energię.
Jeong-su nie zakochuje się tak szybko,
ale ona jest w jego typie.
W dodatku nie jest nieprzystępna,
była przyjazna, nawiązała z nimi kontakt.
To jeszcze bardziej atrakcyjne.
- Cześć. - Widziałem, że masz tylko piwo.
- Super. - Bo chyba…
Nie miałaś jak zjeść, gdy rozmawialiśmy.
O kurczę.
- Bo później… - Co?
Zrobisz się głodna.
To twoja ostatnia wieczerza.
I co myślisz?
Jest inaczej, niż się spodziewałaś?
Tak.
- Czemu mówisz formalnie? - Już nie.
GODZINĘ WCZEŚNIEJ
- Rozmawiacie formalnie? - Tak.
Nie znamy swojego wieku ani nic.
Mówmy nieformalnie.
Tak?
Ale…
Na pewno?
Na pewno.
- Ja… - No?
Potrzebowałam tego.
Jasne.
Ciepło tu.
- Dopóki nie wieje. - Jasne.
- Ale po ciemku nie widać widoku. - Jasne.
W dzień jest pięknie.
- Teraz nic nie widać. - Jasne.
Ale ja mam ładny widok.
- Widok. - Widok.
- Boże. - Co?
- Dzięki. - Czekaj.
- To było dobre. - Przesuń się.
- Zasłaniasz widok. - Dobra.
Jak było w Raju?
W Raju?
Fajnie.
Fajnie?
Jak tam trafiłeś?
Akurat się tak złożyło.
- Złożyło? - Może nie złożyło.
Chciałem lecieć.
Tak się złożyło?
Jeong-su często unika konkretnych odpowiedzi.
Wkurzasz się, Da-hee?
- Nie. - Czemu?
- Chce zrobić dobre wrażenie. - No.
- Ale to był kiepski unik. - Tak.
Dlatego się zreflektował.
Bo Hae-lin tak mu się podoba.
Ale ważne jest to, z kim tam jesteś.
Moje dwa pobyty…
- Były całkiem różne? - Tak.
- Totalnie. - Jasne.
Z jedną się zaprzyjaźniłem.
- Przyjaźń? - Klepaliśmy się po ramieniu.
- O tak. - A z drugą?
Dużo rozmawialiśmy.
Jaka jest?
Inna niż ty.
Jest subtelna?
- Trochę. - Delikatna i niewinna?
Taki typ?
Ty taka nie jesteś?
Raczej…
nie nazwałabym się niewinną.
Jasne.
Zadaję za dużo pytań?
Nie.
Jestem ciekawska.
Wiatr rozwiewa ci włosy. To w porządku?
Nie miał co poprawiać.
- Pilnuj mi fryzury. - Dobra.
Będę miał na nią oko.
Dobra.
Nikt cię dotąd nie zainteresował?
Cóż…
Nadal się poznajemy.
- Jasne. - Dopiero co wróciłem z Raju.
Wczoraj spędziłem pierwszą noc w Piekle.
Wczoraj poznałem kogoś pierwszy raz, z niektórymi nawet nie gadałem.
- Więc… - Jasne.
Jestem zainteresowany…
A ty?
W sumie ja też…
Myślę, że…
Jeong-su…
Mówię do ciebie, jakbyś był starszy.
Wybacz, tak założyłam.
Z wyglądu to ty jesteś najbardziej w moim typie.
- Serio? - Tak.
Gdy się uśmiechasz, masz dołeczki…
Jak to się nazywa?
- Zmarszczki? - Dołeczki?
Nie tylko o nie chodzi. Masz twarz w moim typie.
Dziękuję.
Tak to wygląda.
Zawstydziłem się.
- Serio? - Co?
Byłam zbyt bezpośrednia?
- Ale poważnie. - Co?
Z kobiet, które tu poznałem,
ty najbardziej mi się podobasz z wyglądu.
- Serio? - Tak.
A jaki masz typ?
Nie wiem.
- Ale ty jesteś śliczna. - Tak?
Miło.
Dlatego…
Musimy więcej pogadać.
Musimy.
- Poznamy się lepiej. - Tak.
To za szybko?
Nie ma czasu do stracenia.
Trzeba się spieszyć.
Chyba tak.
Owszem. Dlatego to mówię.
Zebrałem się na odwagę.
O miłość trzeba walczyć.
To właśnie robię?
Tak.
Jasne.
Co?
Wszystko dzieje się tak szybko, co?
Totalnie.
Gdybym spotkał tak uroczą kobietę jak Hae-lin,
- byłbym zauroczony. - Tak.
Oboje są pięknymi ludźmi,
na pewno mają doświadczenie.
Dlatego flirtowanie przychodzi im tak naturalnie.
Nie ma żadnych niezręczności ani wstydliwości.
Tak, są piękni,
więc nie ukrywają odczuć.
- Ale… - Myślę…
Nie wiemy, kto jej się podoba z charakteru.
Musimy zobaczyć.
- Tak. - No.
Ale widać, że mają chemię.
Cześć.
Co tam robisz?
Cierpliwie czekam.
I jak ci się podoba?
Chciałabyś kogoś lepiej poznać?
Szczerze mówiąc…
Dong-ho… Mogę mówić ci po imieniu?
Po prostu Dong-ho?
Możesz być nieformalna.
Panie Dong-ho.
Bez przesady. Zaraz się pokłonisz.
Twój charakter zrobił na mnie wrażenie.
Najlepszy ze wszystkich.
Więc…
Zastanawiałam się…
Rozmowy były dłuższe, niż myślałam.
Więc się zastanawiałam, czy zachować cię na koniec.
Jako danie główne?
Czy deser?
O czym ty mówisz?
Żartuję.
To było zabawne.
Ale postanowiłam, że chcę pogadać od razu.
To było ciekawe,
bo my faceci już się znamy,
ale nie byłaś niezręczna.
To mnie zaskoczyło i mi się spodobało.
Od razu tak cię odebrałem.
- Jak byś opisał swój charakter? - Ja?
Tylko szczerze.
- Co byś powiedział? - Jestem autentyczny.
Każdy chce zrobić dobre wrażenie.
Też tak mam.
Też nie zaprzeczę.
Zwykle siedziałbym tak.
Ale czytałem o tym online.
- Normalnie… - Po co to wyszukiwałeś?
Wyszukałem najlepsze pozy do siedzenia.
- Że co? - Wyprostuj się.
- Tak? - Tak.
Więc teraz tak siedzę.
- Sprawdził to? - Serio?
O tak?
Tak czy siak…
Z charakteru…
Myślę, że…
Jestem perfekcjonistą w ważnych dla mnie kwestiach.
W pracy i w związkach.
Gdy coś mnie interesuje, całkiem się temu poświęcam.
A ty jaka jesteś?
Jestem totalnym przeciwieństwem, ale to nawet lepiej.
Owszem.
Jeśli chodzi o kwestie zawodowe,
zawsze chce próbować wielu rzeczy.
Potrzebuję osoby, która pomagałaby mi
skupić się na czymś konkretnym.
- Ciekawe. - Tak.
Zachowujesz się bardzo swobodnie wśród facetów,
więc pewnie dogadasz się z dziewczynami.
Żadna cię nie zainteresowała?
Czasem okazuje się, że ktoś, kto cię interesuje,
nie pasuje do ciebie.
Racja. I minęło mało czasu.
Czasem za bardzo się na czymś fiksuję.
Miałem emocjonalne wzloty i upadki.
Pytałem też innych o radę.
Ale oni byli bardziej wyluzowani niż ja.
A ja przejmowałem się osobą, która mi się podobała.
- Więc czekałem na nią i… - Kto to?
- Tak było. - Kto?
Tak robiłem.
- A wtedy… - Kto to?
- Tak było. - Kto?
Tak robiłem.
- Czwartego dnia… - Żartuję.
Przez ciebie się motam.
Wzięłaś mnie pod włos.
Dong-ho jest uroczy.
Posypał się.
Dong-ho jest uroczy.
Pewnie było trudno.
- Nie trudno. - Przez te trzy dni.
W końcu to Piekło.
A teraz?
Teraz…
Znowu cię zakłopotałam?
Randka Hae-lin z Dong-ho ma wyjątkowy urok.
Ta mi się bardziej podoba.
Pewnie dlatego,
że gdy Dong-ho z kimś rozmawiał, miał kamienną twarz.
- Racja. - Był opanowany.
A przy Hae-lin pierwszy raz stracił równowagę.
Zakłopotał się.
Twarz mu się rozpogodziła, uśmiechał się.
Spojrzenie mu złagodniało.
To…
Chyba zapomniał już o A-rin.
Wymazał ją.
Praktycznie ma serca w oczach.
RAJ AN JONG-HOON I LEE SI-AN
Wygląda smakowicie.
- Smacznego. - Wzajemnie.
Pewnie jesteś głodna.
Bardzo.
Wygląda pysznie.
Ile masz lat?
- Trzydzieści… - 32.
Gdzie pracujesz?
Prowadzę restaurację.
Mam restaurację w dzielnicy Apgujeong.
A dokładniej prowadzę dwa lokale.
Na parterze jest restauracja z hongkońską kuchnią fusion,
a w piwnicy pub inspirowany japońskimi lokalami.
AN JONG-HOON, 32 LATA RESTAURATOR
Dlaczego mnie wybrałeś?
Bo dziesięć minut rozmowy
najszybciej minęło mi z tobą.
Jak w mgnieniu oka.
- Naprawdę? - Tak.
Najszybciej.
Szkoda było kończyć.
Chciałem dłużej porozmawiać.
Byliśmy ostatni, nie?
Tak.
- Jakie zrobiłam pierwsze wrażenie? - Pierwsze?
Najlepsze.
- Tak? - Tak, bo się uśmiechałaś.
Byłaś w środku.
Zobaczyłem kobietę w bieli, która się do mnie uśmiechała.
I to byłaś ty.
Dlatego mnie zainteresowałaś.
Chciałem iść z tobą do Piekła.
- Może… - Możemy mówić nieformalnie?
- Dobra? - Dobra.
Gdy wcześniej
odbywały się te rozmowy, nie mogłem się doczekać ciebie.
- Serio? - Tak.
Bardzo czekałem.
Jesteś bardzo szczery.
Rozumiem.
Randka z Si-an na początku była nieco niezręczna,
ale gdy pogadaliśmy nieformalnie,
zrobiło się swobodnie i fajnie.
RAJ AN JONG-HOON I KIM HYE-JIN
- Lubisz pomidory? - Uwielbiam.
Tak?
Pokroję ci.
Dziękuję.
To też pokroić?
Czemu mnie wybrałeś?
Zwykle wygląd nie jest najważniejszy,
ale jak dla mnie byłaś najpiękniejsza.
- Naprawdę? - Tak.
Więc…
Możemy mówić nieformalnie?
Jasne.
To pomoże nam się do siebie zbliżyć.
Zgadzam się.
- Tak. - Tak.
Na pewno z czasem lepiej się poznamy.
Ale gdy cię zobaczyłem, pomyślałem,
że jesteś dość niedostępna.
Takie odniosłem wrażenie.
Bo byłaś…
Szczerze mówiąc…
Pamiętasz te ciasteczka wcześniej?
- Te ciasta? - Tak.
Ciasteczka…
Tak na nie mówię w pracy. No ale je mieliśmy.
Nikt ich nie zjadł oprócz ciebie.
- Serio? - Tak.
Przecież nam je dali.
- Dokładnie. - Miałam na nie ochotę.
A gdy je jadłaś, naprawdę wyglądałaś uroczo.
Wyglądałaś uroczo.
- Serio? - Tak.
Jak było w Piekle?
W Piekle?
Możesz najpierw zjeść.
- Dobra. - I napij się.
Wyglądałaś na chłodną osobę.
Takie sprawiłaś wrażenie,
ale dbałaś o to, żebym czuł się dobrze.
To zrobiło na mnie wrażenie.
Jestem też ciekawy Piekła.
Pewnie jest romantycznie z widokiem na morze.
- Jest fajnie. - Tak?
- Tak, będzie fajnie. - Do tego…
Nie mogę się doczekać.
Na randce z Hye-jin od początku czułem się swobodnie.
Umie słuchać i łatwo się z nią rozmawia.
Było fajnie.
Jong-hoon jest naprawdę czarujący.
Jego twarz z różnych stron wygląda…
- Inaczej? - Tak.
Masz rację.
Ma zmienny wygląd.
W okularach też wygląda całkiem inaczej.
I ma głos jak z filmików ASMR.
- Mówi powoli i cicho. - Chce się go słuchać.
Skupiasz się na jego głosie.
Brzmi spokojnie.
Jong-hoon był na randkach z Si-an i Hye-jin.
Którą bardziej polubił?
Chyba jeszcze nie zdecydował, więc też nie wiem.
Tak, myślę, że obie podobają mu się tak samo.
Raczej chce sprawdzić obie opcje.
- Mówisz jak Jong-hoon? - Tak.
Wszyscy mówmy powoli.
Żeby ludzie się skupili.
To działa.
DZIEŃ 5
PIEKŁO GODZINA 13
Nie mam siły obrać tego batata.
Czekałem na Si-an i Min-seol.
Myślałem, że dziewczyny wrócą dziś z Raju.
Czekałem na Si-an, ale ciągle nie przychodziła.
W Raju było super, nie?
- Bardzo. - Mega.
Witaj, Piekło.
- Cześć. - Wróciłyśmy.
Wróciły.
Idą.
Jest ich tylko trzech.
Czemu?
Co jest?
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Jak tam?
- Gdzie reszta? - Co się dzieje?
- Czemu jest was tylu? - Gdzie reszta?
Dużo się działo.
- Co? - Chodźcie.
Coś się stało?
Też mamy wieści.
Coś się zmieniło.
- Siadajcie. - Co tam?
- Czekaj. - Jadłyście?
Nie, umieramy z głodu.
Wygląda pysznie.
Często się widzimy.
To prawda.
Często.
Jun-seo chyba ucieszył się, gdy wróciłam.
Może przez tę rozłąkę.
Był bardziej entuzjastyczny niż zwykle.
Tak to odczułam.
Powiecie, co tu się działo?
Tak.
Po odejściu…
- Naszym? - Tak.
Gdy wyjechałyście…
- Nowa kobieta… - Nowa…
- Nagle dołączyła. - Jedna.
Serio? Nie kłamiecie?
Poleciała do Raju z dwoma facetami?
Tak, zabrała dwóch z nas.
Dong-ho i Jeong-su.
- Dong-ho i Jeong-su. - Polecieli rano.
- Rano? - Tak.
WCZEŚNIEJ TEGO RANKA
Wreszcie.
Lecimy.
Tak.
Jak się czujesz z dwoma facetami?
Super.
- Lecimy. - Wreszcie.
- Lecimy. - Ale fajnie.
- Dzisiaj? - Rano.
- Rano? - Niedawno.
Myślałam, że Dong-ho tu będzie, gdy wrócę.
Chciałam z nim więcej porozmawiać.
Rozczarowałam się.
Interesuje mnie Te-hwan, więc poczułam ulgę,
że tu jest.
- Pewnie się stresujesz. - No.
Teraz trochę poczułem stres.
„Zakaz ujawniania wieku i zawodu”.
ZASADA PIEKŁA: NIEUJAWNIANIE WIEKU I ZAWODU
Co?
- Idą. - Przylecieli.
Cześć.
Są.
Wróciły.
Wyglądają przyjaźnie.
- Cześć. - Cześć.
Myślałem, że to Jeong-su.
Jang Theo. Miło cię poznać.
- An Jong-hoon. - Jong-hoon.
- Miło mi. Yuk Jun-seo. - Cześć.
- Cześć.
Kim Te-hwan.
- An Jong-hoon. - Jong-hoon? Miło cię poznać.
Miło mi. Gdzie mam usiąść?
Tu jest zajęte?
Możesz usiąść tutaj.
Przesunąć się?
Dzięki.
Ma świetną sylwetkę.
Pewnie przegrałbym z nim starcie,
więc muszę uważać.
Przyjechał walczyć?
- Boże! - Czyżby?
Czemu myśli tylko o walce?
- Jest niemożliwy. - Serio.
Jest gotowy do walki.
Aż się gotuje.
Nie martwi mnie przybycie Jong-hoona.
Jesteśmy całkowicie różni.
Nie wejdziemy sobie w drogę.
Gdy przyszedł Jong-hoon,
przedstawiłem mu się, patrząc na Si-an.
I tyle.
- Co robiłeś? - Myślałem o tobie.
Boże.
Wkurzasz mnie.
Gdzie reszta facetów?
Słuchajcie.
- Podobno jest nowa kobieta. - No.
Przyjechała nowa.
Co?
Jest w Raju z dwoma facetami.
- Z kim? - Z Jeong-su i Dong-ho.
Dong-ho i Jeong-su.
Kiedy polecieli?
- Dziś rano. - Rano.
Nie było ich, gdy wstaliśmy.
- Tak wcześnie? - Tak.
- Pewnie wrócą jutro. - Jasne.
Skoro dziś polecieli, to wrócą jutro.
Ona ciągle myśli o Jeong-su?
- Coś do niego czuje. - Tak.
Nadal?
Jeong-su…
Starałam się tego nie okazywać.
Ma dobre maniery
i sprawia, że kobieta czuje się wyjątkowo.
Więc mi się to nie spodobało.
Będą nakładać sobie maseczki
albo chwyci ją za rękę w helikopterze…
Nie chcę, żeby to robił.
Serio?
Upewniła się w uczuciach.
Chciała zapomnieć, ale się nie udało.
Pierwsze doświadczenie było najmocniejsze.
- Są serwetki? - Tak.
- Skończyłeś, Jun-seo? - Co?
- Skończyłeś? - Tak.
Czekaj.
- Pobrudziłaś się? - Dzięki.
Co?
- To drama? - Wygląda niewinnie.
Jest taki tęskny.
Ale Si-an chyba poczuła coś do Jeong-su.
Jeśli Jun-seo się nie pospieszy, może ją stracić.
Theo też skupił się tylko na niej.
Tak, Si-an ma powodzenie.
Tak.
Czterech się nią interesuje.
Co zrobi Theo?
Jest niezły. Powiedział, że o niej myślał.
To trochę zbyt wiele.
Musi uważać, bo to brzmi nieco sztucznie.
Albo jak żart.
Dokładnie.
Theo też się spieszy.
- Ale jest szczery. - Tak.
Nadróbmy wczorajszą nudę, Te-hwan.
Pistolet na wodę ma kopa.
Tak się strzela.
Tak to się robi, Te-hwan.
Odważna jesteś.
- Szukasz guza? - Nic mi nie będzie.
Cóż za odwaga. W samą porę.
Cóż…
- Miło cię widzieć. - Co jest?
Lubią wodę jak jakieś foki.
Chcę na to wejść.
Dawaj.
Raz, dwa, trzy.
- O nie. - Obróciłeś to.
Specjalnie.
Dobra, dobra.
Min-seol.
Patrzy, jak się bawią.
Ten jest lepszy, nie obróci się.
Wskocz jak syrena.
- Jak? - Wskakuj.
Dobrze.
- Dobrze. - To boli.
Zadrapałaś się.
Wszystko dobrze?
Niezbyt.
Przeżyjesz?
Tak. Czekajcie.
Dajcie mi usiąść.
Chwila.
Gdy Jun-seo uczepił się Si-an…
Uczepił?
Uczepił… No nieźle.
Gdy Jun-seo uczepił się Si-an,
pomyślałam, że proszę bardzo.
Nie będzie fajniejsza ode mnie.
To jest super.
Co ty robisz?
Szarpiesz mnie za włosy?
- Czekaj. - I tak mi wypadają.
Czekaj.
Obronię się nogami.
- Co ty robisz? - Nie wiem.
Nie bądź taka zazdrosna.
- Co? - Nie mam filtra.
Co mówisz?
To moje?
Twoje?
Co ty robisz?
Wszystkie wyglądają tak samo.
Pożyczę sobie.
- Śmiało. - Są Jun-seo?
- Chyba. - To też załóż.
Mam ci przechować?
To z nim najwięcej się śmieję.
To wychodzi naturalnie.
Jestem sfrustrowana.
Jaka urocza.
- Bardzo. - Słodka.
Mamy owoce…
- Wszystko dobrze? - Co?
Nie jest ci zimno?
- Zamarzam. - Tak?
Zrobię ci zdjęcie.
- Mnie? - Tak.
- Wolę robić zdjęcia. - Aparat?
Zrobić ci?
Tak.
Szybko poszło.
Będzie ładne.
Dobre ujęcie, z góry.
Hye-jin, spójrz.
To urocze.
Bardzo.
- No nie? - „Hye-jin, spójrz”.
Hye-jin, spójrz.
Tak zrobiłby chłopak.
Są totalnie jak para.
„Hye-jin, spójrz”.
Chodźmy zjeść.
- Co dziś na kolację? - Otwórzmy.
Co to? Budae-jjigae?
- Budae-jjigae. - Coś pikantnego.
Dziękuję.
Czym nałożyć ryż?
- Czym? - Tym.
Tutaj.
Łopatka.
Nie było jej tam.
- Nie zauważyłam. - Nie ma tam?
Jest.
Słabo widzisz?
Była tutaj.
- Gotowe? - Tak.
Weź jeszcze.
- Najpierw ryż? - Jesz dużo ryżu?
Tak.
- Chcesz dużo? - Tak.
- Więcej? - Nie.
Masz, dużo pływałeś.
Dobra.
Ile chcesz?
- Trochę. - Trochę?
- Tak. - Ile?
- Dotąd. - Pół miski?
Chcesz więcej ryżu?
Jest jak szczeniaczek.
Theo widzi tylko ją.
Lubisz szynkę?
Tak.
Nałożę ci.
Tak dużo szynki?
Lubię mięso. Proszę.
Umieram z głodu.
Mało mam.
- Mini porcja. - No nie?
- To… - Daj mi to.
Daj mi to.
- Ktoś powiedział, że mało jesz. - To niesprawiedliwe.
Masz sporo ryżu.
No nie?
Kto nalał zupę Jun-seo?
Kto mi nałożył?
Uważaj.
Dobra.
- Po co tu przyszłam? - No nie? Dzięki.
Masakra.
- Smacznego. - Smacznego.
Ktoś mi nałożył furę ryżu.
Jedz.
- Smakuje ci. - Co?
Dobre.
- Chcesz? - Są jajka?
- Tak. Chcesz? - Jedno.
Bardzo dobre.
Dzięki. Potem ci dołożę.
- Wyłowię wszystkie. - Dobre są.
Znajdę wszystkie.
Nigdy nie ma przystawek?
Jest kimchi.
- Kimchi? - Serio?
Przyniosę kimchi.
- Jun-seo dużo robi. - Wykazuje się.
Dobre to kimchi.
Zajadaj.
- Te-hwan, podasz papier? - Jasne.
- Dam ci kilka listków. - Wystarczy.
Dzięki.
Dziękuję.
Czemu tylko dla mnie i Hye-jin?
Co?
Dalej nie sięgnę.
Co to było?
Widzieliście to?
- Kubek. - Delikatnie.
Przesunął jej kubek.
- „Ja też coś robię”. - „Też pomagam”.
Przegapiłam to.
Bał się, że kubek jej przeszkadza.
- Urocze. - Patrz.
Przesunął o centymetr.
- „Zrobiłem coś dla niej”. - Serio.
Czemu wszyscy są tacy uroczy?
Masakra.
- No nieźle. - Super.
Gdy ktoś ci się podoba, robisz się słodki.
To smutne, że my to widzimy,
ale ona nie zauważyła.
- Na pewno nie. - No.
- Nie widziała. - Nie.
Myślę, że Si-an nie jest zainteresowana Jun-seo ani Theo.
- Si-an? - Tak.
Ale dołożyła Jun-seo więcej jedzenia.
- Po przyjacielsku. - Serio?
Myślę, że zależy jej na Jeong-su.
A na Jun-seo wcale?
Ja myślę inaczej.
Wcale.
- Ani trochę? - Serio?
Nic a nic.
- Zero uczuć. - To przyjaźń.
Tylko przyjaźń?
Nie zaiskrzyło.
- Serio? - Nic.
Zero.
A Theo interesuje się tylko Si-an.
- Jun-seo też chce Si-an. - Jun-seo.
- A Min-seol lubi Jun-seo. - Tak.
Ale pogmatwane.
Skomplikowane.
Co to?
Co mamy do jedzenia?
Super.
Słodkie ziemniaki.
Dobre. Trochę rozmiękłe, ale dobre.
Widzę, że ci smakuje.
Nie jesteś pełna?
Chcesz coś?
Trochę tego.
Chcę też pogadać.
- Co? - Chcę pogadać.
- To się streszczaj. - Co?
Bądź facetem i ją zaproś.
To nie tak.
W sensie?
Bo on chce pogadać z nią.
Si-an ma powodzenie.
W sensie?
- Dobra. - Chodź tu.
Dobra.
Gdzie nie wieje?
Żebyśmy sobie usiedli.
Dawno nie gadaliśmy.
- Brakowało mi tego. - Mnie?
Trochę.
Wczoraj nic nie mówiłem, bo cię nie było.
Wczoraj?
Wczoraj…
Pytali mnie, czemu milczę.
Po twoim przyjeździe się obudziłem.
- Zauważyli to. - Serio?
Wczoraj też oglądałem. Pięknie, co?
Pięknie.
Tak.
Idziemy do pociągu?
- Co? - Obejrzymy zachód stamtąd?
Dobra.
Pięknie.
- Zimno mi. - Tak? Dlatego mam dwie.
Dwie co?
- Moje bluzy. - Czemu dwie?
Żeby cię nią okryć.
Żebyś nie zamarzła.
To dawaj.
Zrobię ci pelerynę.
O tak.
Moja szyja…
Pasuje ci.
- Dzięki. - Mój styl.
Dzięki.
- Ułóż tak, jak ci wygodnie. - Tak.
- Zdrowie. - Zdrowie.
- Co? - Co tak patrzysz?
Patrzę na zachód słońca, zasłaniasz mi.
- Też patrzę na zachód. - Jasne.
Jest piękny.
- No nie? - Tak.
Bardzo piękne.
Co?
Dziękuję.
- Piękne słońce. - No nie?
Tęskniłem za tym.
- Czekałem. - Tak?
Wreszcie wyrzucasz z siebie to, co w sobie dusiłeś.
Gdybym robił tak przy innych, poczułabyś się niezręcznie.
Więc się hamowałem.
- To dobrze? - Tak, dobrze.
Wczoraj nawet się nie pożegnałem.
- Pewnie tęskniłaś. - Jasne.
Masz rację.
- Odeszłam bez pożegnania. - Owszem.
Jak się czułeś? Zestresowany?
Nie. Czemu miałbym mieć stes?
A czemu nie? Pojawił się nowy facet.
A mam powód się stresować?
Boże, jesteś wkurzający.
Jadłaś coś dobrego w Raju?
- W Raju? Tak. - Tak.
- Było inaczej niż ze mną? - Całkiem inaczej.
Ale…
nasze jedzenie było lepsze.
Urocze.
Aż się zawstydziłam.
- Tak? To fajnie. - Tak.
Nie w tym sensie.
- Jesteś taki… - Jasne, jasne.
Strasznie się wczoraj nudziłem po kąpieli.
Ale widziałem ładne kwiatki.
Chciałem ci nazrywać.
Ale miały za mocne korzenie i się nie udało.
Te kwiaty?
Tak, takie.
Ale jednego zerwałem.
- Po co? - Dla ciebie.
Twój pierścionek.
Pokaż mi.
A tu masz pierścionek z kwiatka.
Ładny, co?
Wiedziałem, że tak zareagujesz. Dlatego go zrobiłem.
Serio?
Co to?
Na razie go noś, ale potem wyrzuć.
Zanim wrócimy. Bo będą się śmiać.
- Nie wyrzucę. - Co?
Zostawię go.
Kiedy go zrobiłeś?
Wczoraj w nocy.
- Byłeś tu? - Włóczyłem się sam.
POPRZEDNIEJ NOCY
Przyciąłem go nożyczkami do paznokci.
- Cóż za poświęcenie. - Tak.
To urocze.
- Tak. - Tak.
Boże.
To słodkie.
Nie wiedziałem, czy wypada.
Ale wspomniałaś, że chcesz mieć romantyczne, szczęśliwe życie.
Jakie masz cele? Marzenia?
DZIEŃ 2 - KOLACJA W RAJU
Chcę mieć romantyczne, szczęśliwe życie.
Fajnie.
- Dobra robota. - Nie?
Dlatego uznałem, że wypada zrobić coś takiego.
Poważnie, dobra robota.
Faktycznie bywam wkurzający.
- Brawo. - No nie?
Wzruszyłam się.
- Pierścionek z kwiatka. - Tak.
Niebo zrobiło się czerwone.
- Ale ładnie. - Nie?
Tak.
Zrobimy sobie selfie?
Dobra.
Raz, dwa, trzy.
Jeszcze jedno.
- Nie. - Czemu nie?
Zatrzymam sobie to.
Tylko dla mnie.
- Dam ci później. - Dobra.
Romantycznie.
- Tak. - Jest świetny.
Prawdziwa miłość.
Jestem przekonany, że Si-an coś do niego czuje.
Widzieliście, jak zmieniała się jej mina?
Wzruszyła się.
To jest jak cisza przed burzą.
Theo jest świetny.
Ja mam takie zdanie.
Si-an lubi Theo i podoba jej się to, jak on wyraża uczucia.
Ale chciałaby poznać lepiej też innych.
Jest ciekawa Jeong-su.
Myślę, że dużo jej siedzi w głowie.
Ale Theo jest fajny.
Jestem trochę pijany.
Serio? To zwolnij.
Jestem czerwony?
- Nie. - Serio?
To czemu tak czuję?
Serio?
- Zimno ci? - Nie.
Dać ci kurtkę?
Nie jest mi zimno.
Nie? W razie czego powiem.
Daj, sprawdzę.
Faktycznie ciepła.
- Wiem. - Bez gęsiej skórki.
Nie jest zimno.
Powiedz, jak zmarzniesz. Mnie jest ciepło.
Ile trwał twój najdłuższy związek?
Dwa lata.
Potem dwa kolejne po rok.
- To mamy podobnie. - Tak?
Gdy jestem w związku, cały się temu oddaję.
Za bardzo się angażuję w związki.
Ja też.
Ciekawe, jak bardzo.
Gdy się zakochuję, to totalnie.
- Serio? - Tak.
Ale on też.
- Tak? - On też.
Jesteś tak czarująca?
- Tak pewna siebie? - Tak.
Pokazałam tutaj tylko 10% siebie.
Serio?
- To pokaż mi więcej. - Dobra.
- Pokaż się. - Dobra.
Moje serce.
Nie? Cofam to.
- Urocze. - I jak się wycofała.
Coś mi przyszło do głowy.
- Nosisz okulary? - Tak.
- Serio? - W aucie.
- Pewnie ci pasują. - Tak?
Założę je jutro na śniadanie.
- Serio? - Tak.
Będą ci pasować.
Załóż to, w czym wyglądasz najlepiej.
- Dobra. - Jestem ciekawa.
Ty nosisz soczewki…
- Tak. - Od ośmiu lat?
Od ilu? Od dziesięciu?
- Nie mówiłam o tym. - Nie?
Co?
Boże.
Rany.
Nie mówiłam o tym.
Serio? Nie…
Z kim mnie pomyliłeś?
Gdy gadaliśmy wczoraj w twoim pokoju…
Nie mówiłam o ośmiu latach.
Niech ktoś go znokautuje.
Chyba nawet nie mówiłam o soczewkach.
Z kim mnie mylisz?
- Przepraszam. - Prosto w twarz?
Przepraszam.
Chyba zgadywałem.
- Tak? - Tak.
- Z nikim cię nie mylę. - Nie? Dobra.
Głupio mi, więc się napiję.
- Za karę? - Tak.
To ja też. Zdrowie.
Ale kto mu to powiedział?
Chciał jej pokazać, że zapamiętał coś o niej.
I wspomniał coś, co mu się skądś przypomniało.
To był błąd.
Chciał zabłysnąć, a się pogrążył.
- Te-hwan zdecydowanie jest młodszy. - Tak.
- Chce się wykazać. - Tak.
To oczywiste. Chce pokazać, jaki jest cool.
Chce być męski.
- Ważne, żeby Ji-yeon go lubiła. - To najważniejsze.
- Rany. - Dużo wypiłeś?
- Tylko puszkę. - Serio?
- Dokończysz? - Jasne.
Jasne?
Mężczyźni się nie poddają.
To się nie poddawaj i dopij.
Dobrze się bawiliśmy w Raju, nie?
- Tak. - Podobało mi się.
Dlatego czasem o tobie myślę.
- Tak? - Zastanawiałem się…
Czy może masz dziś zły humor.
- Tak? - Tak.
Byłaś cicha na lunchu.
Tak tylko siedziałaś.
Gadałam ze wszystkimi oprócz ciebie.
- Serio? - Tak.
Czemu nie ze mną?
Myślałam, że mnie unikasz.
Jak to? Nawet spytałem, czy wszystko dobrze.
- Kiedy? - Nie zauważyłaś?
„Wszystko dobrze?”
„Jedz”.
Serio? Nie wiedziałam.
Wiesz, że czasem gadam do siebie.
„Jedz, Min-seol”.
Właśnie. To jak miałam zauważyć?
Byliśmy razem w Raju,
a ja nawet nie zauważyłam.
Dokładnie.
Miałem na ciebie oko.
Będę teraz uważniejsza,
więc się staraj.
Dobra?
Dobra.
Zabawne.
- Ale… - No?
Powiedzieć ci coś śmiesznego?
Gdy byliśmy w Raju, to praktycznie tylko ja mówiłam.
- No. - A teraz ty dużo mówisz.
Bo jestem pijany.
Wtedy też byłeś.
- Byłem? - Tak.
- „Byłem?” - „Byłem?”
„Byłem?”
„A nie mogę?”
- Serio jesteś pijany? - Możesz więcej mówić?
- Ja? - Tak.
- Tak będzie łatwiej. - Lubię, jak dużo mówisz.
To nie tak, że tylko gadasz.
Lubię cię słuchać.
- Zależy, kto… - Bądź taka częściej.
- Serio? - Tak.
Moim zdaniem,
biorąc pod uwagę cały dzień…
Teraz jesteś najbardziej wyluzowany.
Z tobą czuję się najlepiej.
Ja z tobą też.
Czuję się swobodnie i niczym się nie przejmuję.
Dokładnie.
Z tobą czuję się jak na prawdziwych wakacjach.
- Powinnam się cieszyć? - I jesteś taka…
Wiesz, co w tobie lubię?
- Co? - Cóż…
Nie chciałem o tym mówić.
Ale jak na kobietę…
szybko się szykujesz.
Bam, bam, i jesteś gotowa.
- Do czego? - Do wyjścia.
- W sensie makijażu? - Tak.
Coś wspaniałego.
To miał być komplement?
Miała ciekawą minę.
To zaleta?
Ogromna, mała.
To jedna z twoich zalet.
Mała?
Teraz zaczniesz mnie wyzywać?
- To będzie następne? - Proszę cię.
To komplement.
- Serio? - Tak.
Chcesz pogadać z kimś jeszcze?
Zanim stąd wyjedziesz.
Cóż…
Z Si-an.
- Si-an? - Tak.
To do niej idź.
Wiem.
Ja pogadam z Theo.
Z Theo? Wymienimy się?
Chcesz?
A gdzie teraz są?
- Tam. - Tak? To chodź.
Za chwilę.
Mówiłaś, że chcesz iść.
Kiedy to mówiłam?
- Pytałam, z kim chcesz pogadać. - Tak?
Min-seol zdała sobie z czegoś sprawę.
- To przez jego ton i „małą”. - „Mała”.
On jest taki oczywisty.
- Słychać to po jego tonie. - Tak.
Ale to w nim lubię.
Mógł się trzymać Min-seol,
ale z nią nie flirtował.
- No. - Tak.
- To pokazuje… - Zależy mu na Si-an.
Jest szczery.
I co myślisz? Miałaś najwięcej randek.
- Ciekawi mnie, co czujesz. - Ja?
- Czemu nic nie mówisz? - Bo…
Nie miałam nawet kiedy.
- Ciągle gdzieś cię ciągają? - To takie…
Nadal Theo?
Tylko jego wybrałam do Raju.
To prawda.
I z nim nigdy nie czuję się niepewnie.
Ale…
Część mnie nadal lubi Jeong-su…
- Gdy zapominasz, wraca. - Zrobił wrażenie.
Pierwsza randka w Raju zapadła mi w pamięć.
Tak czy siak, Theo wygrywa.
Tak, na ten moment skłaniam się ku Theo.
Nie czuję od niego żadnej presji.
To widać.
Nie pyta mnie o inne randki
ani kto mnie interesuje.
Nie wypytuje, kto mi się podoba.
- Takie pytania… - Mogą przytłaczać.
- Bardzo. - Tak.
Czułabym się niezręcznie, ale on nic nie mówi.
Po prostu pokazuje swoje uczucia.
„Lubię ciebie i tylko ciebie”.
- I tyle. - Nic więcej.
To mi się w nim podoba.
Nie obchodzi go, kto ci się podoba.
Bo ty podobasz się jemu.
Dba o to, żebym czuła się przy nim dobrze.
To naprawdę miłe.
I wydaje się szczery.
- To do mnie trafia. - Jasne.
No to nie masz po co rozmawiać z innymi, nie?
- Nie. - Tylko Theo.
Tak.
Theo i… nikt inny.
- Nikt inny. - Mówi, że nikt.
Nawet nie wspomniała o Jun-seo.
Nie. Zaskakujące.
- To trochę… - Puść!
Co jest?
- Si-an, gdzie byłaś? - Widziałam to.
Szukaliśmy cię.
- Nie kłam! - Powiedz jej.
On chce z tobą pogadać.
Serio? Byłam tu.
Szybko ją znaleźliśmy.
- Nuda. - No nie?
Szukaliście jej?
Napijesz się?
No dobra.
„No dobra”.
Tak Jun-seo rozmawia z Min-seol.
- Tak. - Racja.
- „No dobra”. - Ten ton.
Jaka para tak rozmawia?
Ja…
Nieważne.
Wybacz mój ton.
Nie ma sprawy, gadamy nieformalnie.
Fajnie tu zawiewa.
- Rozpuściłeś włosy. - Tak.
Przed programem zastanawiałem się, czy je ściąć.
Ale nie ściąłem.
Teraz nie mogę ich okiełznać.
Mam ochotę ci je wyprostować.
- Serio? - Totalnie.
Próbowałem prostownicy, ale nie wyszło.
- Nie? - Nie.
Później ci wyprostuję.
- Wpadnij do mnie. - Chcę, żeby były proste.
- Tak? - Tak.
Może jutro?
- Jutro? - Tak.
- Dobra. - Przyjdź jutro rano.
Ty przyjdź.
- Ja? - Pewnie.
Dobra, to ja tego potrzebuję.
No tak.
Dobra, mogę przyjść.
- Przyjdź. - Dobra.
- Dodam objętości. - Trochę.
- Przyda się. - Jasne.
Tak zrobię.
Jak tam?
Wiesz już, kto ci się podoba?
Kto? Mogę spytać?
Napisy: Małgorzata Fularczyk