LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
PARK HAE-LIN
KIM TE-HWAN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
AN JONG-HOON
SINGLE'S INFERNO
Nasıl gidiyor? Seçenekleri daralttın mı?
Kim? Sorabilir miyim?
Şunu diyorum.
Bugünkü konuşmadan sonra emin olabileceğim.
-Birini mi bekliyordun? -Ne?
Seninle konuşmak istediğimi söylemiştim.
-Öyle mi? Niye? -Evet.
"Si-an'la konuşacağım" deyip durdum.
Haberi yok muymuş?
-Herhâlde. -Tanrım.
Sadece arkadaş olduklarını düşünmüş.
Seninle konuşmak istediğimi söylemiştim.
-Öyle mi? Niye? -Evet.
"Si-an'la konuşacağım" deyip durdum.
Hiç bilmiyordum.
-Geçen sefer birlikte kahve içtik… -Evet.
Kısacık sürdü.
-Evet. -Ama…
Beklediğimden farklı çıktın.
Hoşuma giden kişilik tipi de buydu.
-Anladım. -Evet. Harika buldum.
Seninle takılmak eğlenceli ve rahatlatıcı olur dedim.
Tamamen…
Seninle konuştuktan sonra
hiç emin değildim.
-Sahi mi? -Hiç.
-Hiçbir şey hissetmedin mi? -Hayır.
Hiçbir şey hissetmedim.
Beklediğimden daha rahattın. Bu da tam benim aradığım şey.
"Onunla birlikte olursam en azından sıkılmam" diye düşündüm.
Farklı frekanslardaymışız galiba.
Evet, gerçekten.
-Yazık oldu. -Evet.
Vay, öyle demek.
Nasıl desem? Dış görünüşün çok etkileyici.
Etkileyici mi?
Öte yandan da uyumlusun.
Bu tezatlık çok çekici.
Birden övgü yağdırmaya başladın.
Son randevumuz gibi olmadı.
Aynıyım. Orada da aynısını söyledim.
Hatırlamıyorsun.
-Hayır. -Ne?
Hayır.
Sandığımdan farklı çıktığını söylemiştim.
-Doğru. -Aynı şey işte.
Evet ama sanki…
Haklısın.
Kabul etmiyor.
-Etmiyor. -Hayır.
-Bir şey hissediyor. -Sahi mi?
-Evet, var bir şey. -Emin misin?
Ama diğerleriyle konuşunca
Cehennem nasıl, Cennet nasıl, yemekler iyi mi diye
sorup duramıyor insan.
Aynı yüzeysel şeylerden sonsuza kadar bahsedilemiyor.
Burada ne kadar vakit geçirirsen geçir
bazı kişilerle o seviyenin ötesine geçmek zor.
Ama konuşunca bazılarıyla mümkün olduğunu anlıyorsun.
Öyle insanlara çekim duyuyorum galiba.
Bu yüzden Min-seol en başından beri benimle rahat etti.
Ben de Min-seol'un yanında olduğum gibi senin yanında kendimi rahat hissettim.
Hoşuma giden bu oldu.
Ayrıca seninle kahve içerken
"Bu da rahat ama başka türlü rahat" dedim.
"Onunla Cennet'e gitmek eğlenceli olur" dedim.
O yüzden Cennet'e gitmeyi teklif ettim.
-Peki. -Evet.
-Kim bilir, belki olur. -Ben…
Yarınki oyunun ne olacağını çok merak ediyorum.
Kesinlikle kazanmak istiyorum.
İkincilik olmaz.
-Birinciliğe mi göz diktin? -İkincilik anlamsız.
İkincilik daha kötü.
Oynuyorsam kazanmalıyım.
Çok dürüst birisin.
Burada rol yapmak istemiyorum.
Ben de.
Jun-seo.
On günde âşık olabilir misin sence?
Başıma hiç gelmedi.
Ama kim bilir.
Bir şeyler başlıyor işte.
Si-an'ın kafası çok dolu gibi.
Mümkün.
Günü havuzda birlikte geçirdiler.
Arkadaş olduklarını düşünerek takıldılar
ama şimdi bunu duyunca
kendisinden hoşlandığı için takıldıklarını düşünebilir.
Si-an'a çok fazla gelir.
Çok yorucu olur.
-Aynen. -Yani…
Üç erkek birden.
Artık durması lazım.
Ciddiyim.
Bana kalırsa Si-an böyle biri.
Ben böyle düşünüyorum.
Biri ondan hoşlansa da önemli değil.
Onun için önemli olan onun kimden hoşlandığı.
Mümkün değil.
-Çünkü… -Ama…
Si-an'ı ne zamandır tanıyorsun?
-Onu iyi tanıyorum. -Demek öyle?
Onu artık iyice tanıdım.
Bence Si-an, Jun-seo'nun düzgün biri olduğunu düşünüyor.
Kyuhyun, bence
Si-an'ın ilgisi belki de çabuk kayıyor olabilir.
-Ama bence kalbinde Jeong-su var. -Jeong-su.
Hoşlandıklarıyla randevuya çıkan biri.
Jeong-su'ya meyledip duruyor.
-İşte Jun-seo orada devreye giriyor. -Evet, bence de.
Bence Si-an dürüst biri.
Evet. Şey gibi…
-Hislerinin onu etkilemesine izin veriyor. -Evet, tereddüt ediyor.
Ama şu anda tereddüt ettiği yok.
Tereddüt etmediği belli.
Hayır, aklı çelindi.
Biraz şaşırdı.
-Biz ikimiz… -Bilmem.
-Bence etmedi. -Hayır.
Üçümüz aklı çelinmedi diyoruz, ikisi öyle diyor.
Yanlış tahmin edebiliyoruz.
Bakalım kim haklı çıkacak.
-Göreceğiz. -Evet.
-Oyun oynamışsınız. -"Hangisini tercih edersin?"
-Evet. -Hadi. Otur.
Çok içtim.
Hadi ayılalım.
Si-an, ayıl bakalım.
Geçen yıl her şey değişti.
Hoşlandığım biri vardı.
-Si-an ne yapıyor? -O kişi…
Ayılmaya çalışıyor.
Ne yapıyorsun?
Hey, ne yapıyorsun?
Beni korkuttun.
-Çok sarhoşum. -Öyle mi?
Yüzün kızarıktı zaten.
-Evet. -Evet.
-Fazla geldi… -Çok mu içtin?
Yok, çok içmedim.
-Başkalarıyla çok konuşabildin mi? -Evet.
-Öyle mi? -Evet.
-Ne… -Şey… Ne?
Kiminle?
-Herkesle mi? -Kiminle?
-Ne? -Sizi gördüm.
-Ne gördün? -Şurada.
-Theo ile birlikteydin. -Evet.
Sonra Jun-seo ile de konuştun.
Hepsi bu kadar.
-Sahi mi? -Evet.
Sadece gördüklerim mi?
Evet.
Konuşmak için doğru zamanı bulamadım.
-Anladım. -Evet.
Biraz ayıldın mı?
-Hayır. -Hâlâ mı?
O yüzden salıncaktayım.
Temiz hava almak istedim.
Ayılınca dönersin.
-Tamam. Görüşürüz. -Evet.
Daha uzun kalmalıydı.
Si-an kalmasına fırsat vermiyor ki.
Si-an, Jong-hoon'a ilgi duymuyor gibi.
-Öyle mi? -Katılıyorum.
-Hissettim. -Belli.
Katılıyorum.
Yoksa asla böyle davranmazdı.
CENNET PARK HAE-LIN VE KIM JEONG-SU
Vay canına.
Bayıldım.
Aman.
Yine kolunu kıracaktım.
-Altına şunu sereyim. -Olur.
-Jeong-su ne kadar görgülü. -Alışkanlık olmuş.
Evet.
Vay, ne kadar güzel.
Açıldık.
Daha ne isteyebiliriz ki?
Aynen.
Bence senden yaşça büyüğüm.
-Cidden mi? -Öyle geliyor.
Yaş tahmin etmede iyiyimdir ama seni tahmin edemedim.
-Söyleyeyim mi? -Evet.
Yirmi dört.
Yirmi dört mü? Cidden mi?
2000 doğumluyum.
Ne oldu?
-1999… -Asla tahmin edemezdim.
Hiçbir fikrin yoktu.
Genelde biri güzelse
yaşını tahmin etmek zor olur.
Ne iş yapıyorsun?
Oyunculuk bölümünde öğrenciyim.
-Hiç şaşırmadım. -Niye?
Şu anda üniversitede öğrenciyim.
Oyunculuk eğitimimin bir parçası olarak klasik edebiyat okumayı seviyorum.
Akla hayale gelmeyecek karakterler içeriyorlar.
Bunları incelemek gerçekten harika.
Öğrenmek için elimden geleni yapıyorum.
PARK HAE-LIN, 24 YAŞINDA SEJONG ÜNİVERSİTESİ, SİNEMA SANATLARI
Dün gece saat kaçta yattın?
-Dün gece mi? -Evet, doğruca uyudun mu?
-Seni bekledim. -Öyle mi?
Konuşmalar bitsin diye mi?
-Evet, bitirmeni bekledim. -Anladım.
Epey uzun sürdü.
Ama…
Bekledim, sonra da…
-Elimi yüzümü yıkayıp yattım. -Anladım.
İnsanlara epey vakit ayırdın, değil mi?
Evet.
Ama ben…
-Bir dakika. -Tanrım.
Çiftler öyle yapar.
Bunu içgüdüsel olarak alışkanlıktan mı yaptı
yoksa onu etkilemek için bilerek mi yaptı?
-Bence Jeong-su için çok doğal. -Anladım.
-Bence flört ediyor. -Aynen.
-Tabii ki. -Bence de.
-Flört bu. -Kızın saçını düzeltti.
Ama ben…
Daha önce dediğim gibi aklımda iki kişi var.
Evet.
Pek değişen bir şey yok.
-Dong-ho ve ben mi? -Evet.
Bir şey değişmedi.
Seninle konuştuktan sonra herkes kişiliğin için harika dedi.
Gerçekten mi?
Ama kadınlarla…
Bir şeyden eminim.
Diğer hiçbir kadının görünüşü seninki gibi değil…
Öyle mi?
Sana benzeyen kimse yok.
Merak ettim şimdi.
Sen öne çıkıyorsun.
-Öyle mi? Mutlu oldum. -Evet.
Tadını çıkar işte.
Bunu duymak mutlu eder.
-Evet. -Evet.
Jeong-su durmadan çabalıyor.
-Evet. -Evet.
Geldik.
Ördek tekneler var.
Bak, bundan bahsediyordum.
-Ne? -Buna binmek istedim.
-Şu mu? -Öyle şeylere.
-Şişme olanlara binmek istiyorum. -Hadi madem.
Hadi.
-Hazır mıyız? -Evet.
Çok soğuk!
Ters dönebiliriz!
Hafiften bir dokunuş.
Olamaz!
Böyle normal mi?
Çok eğlendik.
-Han Nehri süpermiş. -Evet.
Yapabilirsin!
Kıza mı gösterecek?
-Biliyor herhâlde. -İyi olmalı.
Hadi bakalım.
İşte kalktı.
Bayağı iyi.
On parmağında on marifet.
Yapamadığı şey yok.
Öyle ayakta durmak zordur.
-Öyle mi? -Evet.
Çok tecrübeli görünüyor.
Ama çok da yetenekli görünmüyor.
Yapabilirsin!
Çok iyisin.
Eğlenceliydi.
-Evet. -Cidden çok eğlenceliydi.
Ama aralarında romantik bir kimya yok gibi.
-Dikkatliler. -Bence de.
Hiç hissetmiyorum.
Jeong-su sohbet doğal akışında ilerlesin istiyor.
-Ama hiç doğallık yok. -Değil mi?
Yattaki sohbetlerinden sonra kız uyumlu olmadıklarını hissetti.
-Hae-lin'in hevesi azaldı. -Evet.
Bana öyle geliyor ki
Jeong-su ilk tanıştığı insanlarda güçlü ve cazip
-bir etki bırakıyor. -Evet.
Ama zaman ilerledikçe
hareketlerine dikkat etmezse şöyle anlaşılabilir,
"Sadece benimle böyle değil.
Her kadına aynı davranıyor."
Yani ben olsam ilgi duymaya başlasam bile
sanırım
-mesafemi korurum. -Haklısın.
Aynen.
CENNET PARK HAE-LIN VE KOOK DONG-HO
Gün batımı çok güzel.
Manzaramız iyi.
Kadeh kaldıralım.
Acaba…
Yaşını tahmin edebilir miyim?
-Merak etmişsin. -Acele mi ettim?
Yo, hiç de bile.
Yaşım kaç sence?
Yirmi…
Yirmiler dedin en azından.
Yirmi dört?
Anladım.
Yirmi dört demek.
Sence benim yaşım kaç?
Yaşlı durmuyorsun.
Sence?
Otuz.
-Evet. -Gerçekten mi?
-Doğru bildin. Otuz. -Gerçekten mi?
-Vay be. -İyi tahmindi.
Ne iş yaptığını merak ediyorum.
-Tahmin edebilir miyim? -Tabii.
Ulusal Gugak Merkezi'nde haegeum sanatçısı olabilirsin.
Ya da gayageum eğitimi almışsındır.
Tellere asılıyorsundur.
Hayal edince komik oluyor.
-Üniversite öğrencisiyim. -Hangi bölüm?
Oyunculuk bölümü.
-Anladım. -Evet.
İlginçmiş.
Sence ben ne iş yapıyorum?
Başarılı bir öğrenciydin bence.
Çalışırken hesap makinesi kullanıyorum.
Tahmin etmiştim.
-O ne demek? -Evet.
-Cidden mi? -Şey gibisin…
-Matematikte iyi gibisin. -Öyle mi?
Matematik ve fen havası var.
-Ne bu? -Şey gibi…
Matematik ve fen senlik.
Muhasebeci misin?
-Doğru. Mali müşavirim. -Gerçekten mi?
-Tahmin etmede iyi miymişim? -Evet.
Tahmin yürütmede çok iyisin.
Yeminli mali müşavirim.
Kore'de büyük bir muhasebe firmasında görev yapıyorum.
Muhasebecinin görevleri genelde
denetim, vergi beyanı ve mali danışmanlık hizmetlerini içerir.
Ben mali danışmanlık hizmeti veriyorum.
Şirketlerin kritik kararlar almasına yardımcı olmak için
değerleme, mali durum tespiti, ve yatırım fonu toplamada
danışmanlık sağlıyorum.
KOOK DONG-HO, 30 YAŞINDA YEMİNLİ MALİ MÜŞAVİR
Anladım.
Hoşuma gitti.
Öyle mi?
Yapmak istediğin şey hep bu muydu?
Bana kalırsa
neyi sevdiğimi bilmediğim için bu bölümü okudum.
-Açıkçası… -İlginç.
İnsanın sevdiği işi yapması çok güzel.
-Öyle mi? -Evet.
-Sen seviyorsun, değil mi? -Evet.
Çok ilginç çünkü benden çok farklısın.
En başta ikinizi seçtim
çünkü Jeong-su'nun benimle çok ortak noktası var.
Ve sen tamamen…
-Tamamen farklısın. -Farklı.
-Aynen. -Evet.
Doğru.
O yüzden Jeong-su ile eğlenmek,
seninle de oturup konuşmak istedim.
Evet.
Hobin neydi? Ben yürüyüş demiştim.
-Hiç bahsetmedik. -Öyle mi? Söyle o zaman.
Okumayı severim.
-Öyle mi? -Evet, çok.
Ben nefret ederim.
Öyle mi? Ne kadar farklıyız.
-Tüm kitaplarımı okuyabilirsin. -Tamam.
Kitapları hiç sevmem.
Neden?
Öğrenciyken çok fazla okudum.
-Bıkmışsındır. -Okuma konusunda iyi değilim.
Dile yeteneğim yok bence.
Egzersiz peki?
Sevdiğini sanmam.
Şey…
Egzersiz yaparım. İnsanım neticede.
Ama çok da ilgi duymuyorum.
Egzersiz yapmaya bayılmıyorum.
Sağlıklı kalmak ve 100'ü görmek için
-spor yapıyorum. -Evet.
Hedefin uzun yaşam mı?
Uzun ve sağlıklı bir yaşam.
-Bunda da ayrışıyoruz. -Evet.
Ben kısa ve dolu dolu bir yaşam isterim.
Uzun yaşamak anlamsız bence.
Bence öyle.
Her şey çok farklı.
-Harika bir şey. -Hem de çok.
Farklılar ama bu kadarı da fazla.
Değil mi?
-Bazı insanları zıtlıklar çeker. -Doğru.
-Ama ben… -Evet?
Farklı insanları severim.
Seni bilmem tabii.
Ama aklımda şu var.
Bana öyle geliyor ki
normalde benim gibi biriyle çıkmazsın.
Açıkçası…
Yani, açıkçası…
Şu ana kadar çıktığım insanlardan ayrışan ilk kişi sensin.
Tahmin ettim.
O yüzden çok benzersiz bir şey gibi geliyor.
Merakımı uyandırıyor.
Masum tipleri tercih ediyorsun bence.
Değil mi? Dürüst ol.
Dürüstlüğü severim.
Bu tarz şeyler merakımı uyandırıyor.
Normalde zeki biri…
Güneş gibi parlak ve hoş insanlardan hoşlanıyorsun.
-Evet. Çok mu belli? -Ama ben öyle değilim.
-Sen kendin güneş gibisin. -Yani…
Çarpıcısın.
Güneş gibi demek?
-Yarın bir bakayım. -Şey…
Yarın kim, bana söylersin.
Çünkü gerçekten merak ettim.
Çok meraklı biriyimdir.
Bilirsin işte.
İlgi duymayınca asla merak etmezsin.
Doğru.
Her an beni şaşırtıyorsun, bir türlü toparlanamıyorum.
-Ya? Başın mı döndü? -Hayır.
Baş döndürücü bir cazibem vardır.
Hae-lin onu resmen delirtiyor.
Adamı sarstı.
-Buradaki elektrik kesinlikle farklı. -Tamamen farklı.
Aslında merak ediyorum.
Bakalım diğerleriyle nasıl geçineceksin.
-Evet. -Kadınların oyununu görmek isterim.
-Ne? -O enerjik ruhu görmek istiyorum.
-Bekliyorum. -Evet.
Sence kesin kazanır mısın?
Diğer kadınlar uzun mu?
En uzun sen olabilirsin.
-Öyle mi? -1,70 üstü müsün?
Yok. Boyum 1,70.
-Tam 1,70 mi? -Evet.
İyi bir fiziğin var.
Güçlü omuzların var.
-Cidden. -Bu iltifat mıydı?
-İltifattı. -Öyle mi?
Çok fit görünüyorsun.
Uzun boylusun, uzunsun.
Kol uzunluğum mu?
Kollarım çok uzun.
Sonra ölçeriz.
Tamam, ölçelim.
Bence aynıdır.
-Benimkiler çok uzun. -Evet.
Hatta özel yapım kıyafet gerekiyor.
-Orangutan kolu gibi. -Benim de.
Nihayet ortak bir nokta bulduk.
Peki.
-Doydun mu? -Evet.
-Hoşuna gitti mi? -Bayıldım.
Hadi kollarımızı karşılaştıralım. Yan yana tutalım.
Dedim ya, orangutan gibiyim.
Uzun. Ama benimki de uzun.
Boyuna göre uzun.
-1,70 miydin? -Evet.
Ben 1,87.
Çok uzunsun.
Ellerim çok büyük. Senin de ellerin büyüktü, değil mi?
Aslında benimkiler de büyük.
Hadi üst üste koyalım.
-Tırnakların. -Tırnaklarım mı?
Tırnaklarını da sayarsak aynı.
Ellerinin büyük olduğunu düşündüm
çünkü benim ellerim…
Çoğu erkekten büyük.
Neredeyse aynılar.
-Parmakların çok uzun. -Evet.
Uykun varsa kestirebilirsin.
-Uyuyamam. -Uyursun.
Bugün pek uyumama gerek yok.
-Dün çok uyudum. -Peki.
Vardığımızda uyanırsın.
Başını çevirmemek için kendini tutuyor.
Âşık olmuş gibi.
-Evet. -Çok tatlı.
-Değil mi? -Evet.
Ama Hae-lin açısından bakınca,
Dong-ho güneşe benzeyen insanları sevdiğini söylemedi.
Söylemez ki.
Dong-ho'yu çekici kılan şeylerden biri bu.
Hae-lin, Dong-ho'ya karşı birçok duygu besliyor bence.
-Sevimli buluyor. -Evet.
Ayrıca Dong-ho'ya takıldığında
Dong-ho'nun kafası karışıyor ve masumlaşıyor.
Doğru.
Onu Jeong-su'dan farklı kılan bu.
-Aynen. -Evet.
Burada heyecan daha çoktu.
-Aynen. -Hae-lin ve Dong-ho.
-Sohbetlerini dinlemek çok keyifliydi. -Haklısın.
İnsanı içine çekiyor.
6. GÜN
Amma çok deniz sisi var.
Deniz sisi mi?
Hiçbir şey görünmüyor.
Aman.
-Theo. -Evet?
Al. Bu senin.
-Nasıl yani? -Ne?
Bu erken saatte bile ne güzelsin.
Tanrım.
Başladı.
-Theo asla değişmiyor. -Evet.
Saçını yaptın mı?
Ne?
Saçını yaptın mı Jun-seo?
-Ben mi? -Evet.
Yapmamış gibi miyim?
Hatırlamıyorsun, değil mi?
Tabii hatırlıyorum.
Ne?
-Dün sarhoş muydun? -Hayır, gayet iyiydim.
Pekâlâ, başlayalım mı?
Nasıldı? Dün Theo ile epey vakit geçirdin.
Theo biraz daha ciddileşti gibi.
Daha önce benimle sadece makara yapıyordu.
-Şakalaşıyordu. -Evet.
Ya sen You-jin?
Dong-ho mu?
Evet, Dong-ho'yu hâlâ merak ediyorum.
Yanında A-rin var.
Evet, Dong-ho'yu hâlâ merak ediyorum.
Ama açıkçası
ona duygularımı
pek belli etmedim.
Anladım.
-Hislerimi falan. -Evet.
Neler hoşlandığımızdan falan konuştuk,
şimdilik hepsi bu.
Çok tatlı. Tanrım.
-Kafası karıştı. -Çok endişeli görünüyor.
Birden meşgul oldu.
Si-an niye çıkmıyor?
-Ne? -Ne?
-Efendim? -Ne?
Ne oldu?
Yaşasın! Mısır gevreği.
Mısır gevreği çok iyi.
Mısır gevreği severim.
-Çilek reçeli yok mu? -Beklentilerin çok yüksek.
Cehennem'deyiz.
Biraz vardı sanki.
Keşke olsaydı.
Gerçekten hiç yok mu?
Bugünkü kıyafetleriniz…
-Çok uyumlu. -Ne?
Tamamen farklı.
İkiniz de siyah beyaz giyinmişsiniz.
Tarzlar tamamen başka.
Siyah beyaz.
Çok güzel görünüyor! Biraz mısır gevreği yiyeceğim.
Mısır gevreğini uzatır mısın?
-Günaydın. -Günaydın.
-Gözlük takmışsın. -Evet.
Yakışmış.
-Gerçekten mi? -Evet.
Oturacak yer kalmadı.
-İyi uyudun mu? -Evet.
Güya gelecektin, saçını yapacaktık.
Yarın gelirim.
Bugün geç kalktım.
Niye bu kadar uykuluyum?
Bu ne hanımefendi?
-Ne? -Oyun için mi?
Sen ye diye.
Sana özel hazırladım.
Vay, sağ ol.
Sence nasıl?
Yerim ben.
Sağ ol.
Resmen protesto ediyor.
Kesinlikle protesto.
-Protesto. -Öyle.
"Rahatsız oluyorum" diyor.
Bir de sertçe döküyor.
Ne?
Ne oldu?
Güzel mi?
-Çok tatlı değil mi? -Öyle.
Theo'nun kıskanması çok tatlı.
-Min-seol da etrafına bakıyor. -Gözlemliyor.
Theo çocuk gibi.
Ama cidden…
Jun-seo ve Si-an arasında ilgi çekici bir hava var.
-Çok çabuk yakınlaştılar. -Gördünüz mü? Haklı çıktım.
-Evet. -Gördünüz mü?
Ama bana hâlâ Jun-seo ve Si-an sadece arkadaşlarmış gibi geliyor.
Gerçekten mi?
Dünyadan haberin yok Jin-kyung.
Jeong-su orada olmadığı için böyle.
Si-an ona geri dönecek.
-Aynen. -Hadi ama. Yok artık.
Orada yok diye.
-Cidden. -Düşünsenize.
Aklında hâlâ Jeong-su var.
Mesela saç meselesini hatırlatan Jun-seo olmadı, Si-an oldu.
Sabah kapıyı açar açmaz bundan bahsetti.
Düşünsenize.
Kız kesin hoşlanıyor.
Jun-seo'ya karşı bir şey hissetmiyor olsa
"Nesi var bunun?" derdi.
Aynen.
-Evet. -Daha önce öyle bir bakış atmıştı.
Ama sonra tatlı buldu.
-Aynen. -En sonunda güldü.
-Diyorum size, Si-an Jun-seo'yu beğeniyor. -Evet.
Bir şey desene.
-Evet Jin-young. -Hâlâ emin değilim.
Yanında diye iyi davranıyor.
-Hiç de bile. -Öyle mi?
-Ve yemek yerken… -Hadi ama.
-Diyecek bir şey yok. Çok tuhaf. -Evet.
Yemek yerken baktı sadece.
-Aynen. -Öyle değil.
Jun-seo ve Si-an…
-Hiç anlamıyorsunuz. -Cidden.
-İçgörü sıfır. -Anlamayan kim, göreceğiz.
-Tabii. -Biz üçümüz aynı fikirdeyiz.
-Cidden. -Hiçbir fikriniz yok.
Tanrım.
-Si-an… -Anlamıyorsun.
Jun-seo'nun o vahşi tarafına…
Çekim duyuyor.
-İçten içe ona çekiliyor. -Doğru.
Bekle ve gör.
-Bakalım kim haklı. -Sinir bozucusun.
-Jeong-su dönsün de. -İçgörüyü göreceğiz.
-Hadi bakalım. -Cidden.
Bütün grup nihayet tam olacak.
Merak ediyorum. Çabuk gelsinler.
-Ben de çok merak ediyorum. -Değil mi?
Bakalım Jeong-su ne yaptı.
Ben de onu merak ediyorum.
Evet, Jeong-su ile kızı.
-Niye? -Aralarında bir şey olmuştu.
-Ne gibi? -Ya?
Uzun bir yürüyüş yaptılar.
-Evet, Jeong-su… -Bir süre beraberlerdi.
-Şey… -İlgi duyuyor gibiydi.
-Sahi mi? -Bağ kurmuşlar, öyle dedi.
Uzun bir kız, değil mi?
Dış görünüşünden dolayı mı?
Biz kızlar hep birlikte şöyle mi otursak?
-Sıra hâlinde mi? -Evet.
Onlara şöyle mi baksak?
"Hoş geldiniz."
"Tekrar hoş geldin."
"Merhaba."
Biz geldik.
Sanırım vardığımızda sizin kızlar orada olacak.
Kimler, merak ediyorum.
"Bu da kim?"
-Bu taraftan. -Ama bu…
Dayan.
Ağır değil.
Çantasını Dong-ho taşıyor.
Aynen.
Hanımların tetikte olması lazım.
Geldiler.
Döndüler.
Yürüyorlar…
-Öz güvenle. -Evet.
Herkes orada.
Bakışlara bak, mirket gibiler.
Değil mi ama? Çok tatlılar.
-Kız uzunmuş. -Acayip yakınlar.
Cidden.
Selam.
Şimdiden selam verdi.
-Merhaba. -Merhaba.
Tanrım.
-Kız enerji dolu. -Vay be.
Güler yüzlü bir kıza benziyor.
Amma sinir bozucu.
Aman tanrım.
Selam.
-Selam. -Selam.
Selam.
-Nasılsınız bakalım? -Sizi özledik.
Nihayet tanışabildik.
Tanrım.
Hepsi çok güzel.
-Görüşmeyeli nasılsınız? -Çok iyiyiz.
Sizden ne haber?
Yeni gelen arkadaş.
Açıkçası ikisi birlikte yürürken onları kıskandım.
Jeong-su gelir gelmez
bana bakıp hafifçe gülümsedi.
Ayrıca perçemiyle birlikte saçı güzel görünüyordu.
Gözüme tatlı göründü.
Sinirleniyorum.
-Gördünüz mü? -Size demiştim.
-Gördünüz mü? -Siz ikiniz yok musunuz!
-Dünyadan haberleri yok. -Tanrım.
Uzun zaman olmuştu, gördüğüne sevindi.
Öyle değil. Onunla göz teması kurması kime meylettiğini gösteriyor.
-Yüzüne baksana. -Bir süre oldu.
-Tabii ki öyle olur. -Mutsuz.
Ayrıca ona tatlı dedi.
-Yani bitmiştir. -Evet. Dönüş yok.
Jeong-su'yu unutmuştum
ama onu tekrar görmek beni mutlu etti.
Neticede Cennet'e ilk kez birlikte gittiğim kişi.
Yani ilk aşkım gibi bir şey.
Kamp ateşinden sonra ortalık durulmuştu.
Neler oluyor?
Onları yürürken görünce
fark ettim ki Dong-ho kızın çantasını taşıyor.
İki erkekle gitmiş olsa da
daha çok Dong-ho ile yakınlaşmış gibi geldi.
-Görüşmeyeli nasılsın? -Seni özledim.
-İki gün oldu. -Evet.
-Yüzünüzü gören cennetlik. -Otursana.
-Eğlenceliydi. -Selam.
-Bir alkış. -Memnun olduk.
Adım Park-Hae-lin. "Hae" diye, "Hye" değil.
Dün üçünüz ne yaptınız?
Sorguya mı çekiliyoruz? Ne olmuş üçümüze?
Bir sır.
Sır mı?
Hadi ama, siz de anlatın.
Ablalarım.
Öyle demesen mi?
Bir sevgi sözcüğü.
Yani siz…
Yürek yemiş.
Kıza bak.
"Ablalarım!"
-Ne? -Çok iyiydi.
-"Ablalarım!" -Yapıştırdı!
-Tanrım, bayıldım! -Resmen savaş ilanı.
Savaş ilan etti.
Oyun bitti.
Hepsi delirdi.
Vay, tek bir kelime yetti.
Hadi ama, siz de anlatın.
Ablalarım.
-Öyle demesen mi? -Bir sevgi sözcüğü.
Yani siz…
Yürek yemiş.
Kıza bak.
Öyle demesen mi?
Bir sevgi sözcüğü.
Yani siz ne yaptınız? Merak ediyorum.
Geldiğimde hiç kız yoktu.
Biz de sizin ne yaptığınızı merak ediyorduk.
Üçümüz de geceyi Cennet'te geçirdik.
-Geceyi birlikte geçirdik. -Öyle mi?
-Bir yatakta mı? -Hayır, üç ayrı yatakta.
Bu odada kim kalıyor?
Oda arkadaşın benim.
O da neydi?
En enerjik o, en az enerjik benim.
Yok canım.
Birçoğunuz benden daha enerjikmiş.
Sen demiştin.
Öyle demiştin.
Ama çaktırmıyorlar.
Öyle mi?
Biz utangacız…
-Uzun zaman oldu. -Niye enerjik değilsin?
Ben mi? Şey, biz…
Eğlenmişsinizdir.
-Kontrol gitti bile. -Evet.
-Aynen. -Eyvah.
Bir de masanın başında oturuyor.
Çok zeki. Zekâsı güneş gibi pırıl pırıl.
Tanışmak için çok bekledim hanımlar.
Ne?
Tanrım, herkes niye bu kadar güzel?
Harika biri.
İnanılır gibi değil.
Çok enerjik ve son derece neşeli.
Çok ilginç bir kişiliği var.
Çok güler yüzlü.
Aniden enerji seviyesini yükseltti.
Dolayısıyla enerjim düştü.
Bitkim hissettim sanırım.
Böyle oldum.
Çok canlı ve iddialı görünüyordu.
Bana öyle geldi ki
Dong-ho bile ondan etkilenebilir.
Yeni gelen kişi bunu yapabilecek kadar çekici.
Bocaladılar.
-Ağızları açık kaldı. -Evet.
Yabancılar varken öyle davranmak zor.
Gerçekten eşsiz biri.
-Cidden. -Hae-lin öne çıkıyor.
-Havalı kız. -Evet.
Harika biri.
İnsan ona kızamaz bile.
-Evet. -Doğru.
-Kızan sen olursan kaybedersin. -Aynen.
Çünkü Hae-lin zararsız biri.
Sinirlenirsen kaybedersin.
O yüzden herkes…
-Şaşırdılar. -Sadece oturup izleyebilirler.
Kızarsın
ama kızarsan
-kötü karakter olursun. -Aynen.
Kızacak bir şey yok. Onlar için güzel deyip duruyor.
Ama hanımlar bunu iltifat olarak algılamıyorlar.
"Ne oluyor? İltifat mı ediyor, dövüyor mu?" diyorlar.
Kesinlikle.
"Ablalarım" demek yürek ister.
-Gerçekten öyle. -Cidden.
Bir slogana dönüşebilir.
-Değil mi? -"Ablalarım."
-Şu anda A-rin… -Çok cesurcaydı.
Şimdiden strese girdi.
A-rin güneşin altında eridi. Yüzünden belli oluyor.
-Hislerini gizleyemiyor. -"Eridi!"
Evet, güneş tepede.
A-rin bugün kendinde değil gibi.
Öyle mi?
Çünkü o geri döndüğünde burada yoktun.
"Her şey çok karışık" dedi.
Konuşmak istedim ama hiç kendinde değildi.
Ona yaklaşamadım.
Bu tarz durumlardan hiç anlamıyorum.
Bu sabah kahvaltıda
A-rin yemek yerken…
Böyle yedi. Çok az yedi.
Yemek yerken boşluğa bakıyordu.
A-rin'in kendinde olmaması canımı sıktı.
Cennet nasıldı?
Çok hoşuma gitti.
-Güzeldi. -Değil mi ama?
-Erkekler nasıldı? -İkisini seçmene ne neden oldu?
Jeong-su görünüş açısından tam benim tipim.
Dong-ho'nun kişiliği de…
-Senin tipin mi? -Yakın.
-Hangisini daha çok sevdin? -Ben mi?
Hâlâ çok kararsızım.
İkisi de çok…
Birini seçmen gerekirse?
Pek emin değilim.
İkisini de beğendim.
İkisi de iyiydi.
-En akılda kalıcı olan neydi? -Neyle? Cennet'le mi ilgili?
Evet, Cennet'le ve ikisiyle de.
Ama en akılda kalıcı olan
ve en çok kimi beğendiğim farklı şeyler.
En akılda kalıcı kısım…
Suda yüzen şeylere binmemizdi.
Şöyle sallananlar.
-Vay be. -O yüzden yüzüm…
-Sormamız lazım. -Jeong-su ile.
Romantik bir kıvılcım hissettin mi?
Kesinlikle.
Hangisiyle?
Dong-ho.
Dong-ho mu?
Anladım. Ne olduğunu sorabilir miyim?
Cevap vermek zorunda değilsin.
Şey…
Söylesem mi, bilmiyorum
ama cazibeleri çok farklı, yani ikisiyle de olmayı sevdim.
O hâlde hangisine
daha yakın hissettiğine mi bakacaksın?
Evet çünkü birbirlerinden çok farklılar.
Ama onların bir şey hissettiği ne malum?
Demek gitmeden evvel Cehennem'de bir gün geçirdiniz?
-Evet. -Şaşırtıcı bir yanı olan
birileri var mıydı?
Jeong-su biraz…
-Şaşırtıcı mı? -Şaşırtıcı demezdim, daha çok…
Ciddi bir yanı olacağını düşünmemiştim ama varmış.
Yine mi uykun geldi Si-an?
Kendimi çok bitkin hissediyorum.
Dikkatini çeken ne oldu, merak ediyorum.
-Acaba neydi. -Merak ettim.
Özel bir şey olmadı.
Kişiliği tam bana göre.
Sakin biri…
-Ayrıca Jeong-su çok konuşuyor. -Evet.
Genel izlenimini beğendim sadece.
Sakin ve derin sohbetleriniz oldu mu?
Evet, iddialı insanlardan ziyade sessiz insanları severim.
Sakin biri.
-Sakin biri. -Dong-ho buradaki en sessiz kişidir.
Ama eğlenceli de olabiliyor.
Doğru.
Tuhaf değil miydi?
Bütün bir günü sadece erkeklerle geçirdin.
Tuhaf değildi.
Harika bir kişiliğin var gibi görünüyor.
A-rin'i hiç bu kadar soru sorarken görmemiştim.
-Çok konuşkan. -Evet.
Cennet özetiyle iki kişiyi nakavt etti.
Başım ağrıyor!
Evet.
Dong-ho'nun Cennet'te ne yaptığını çok merak ediyordum.
O yüzden onunla bir konuşma başlatmak istiyorum.
Kafam karışık.
Açıkçası Jeong-su'ya karşı hislerim azalmaya başlamıştı.
Theo'ya biraz daha yakındım
ve Jun-seo ile bir kez daha konuşmam gerektiğini düşünüyordum.
Ama bugün Jeong-su geri dönünce
gerçekten sarsıldım ve kafam karıştı.
Nerede bu?
İçeride kimse yok.
-Yok mu? -Yok.
Haklıymışsın.
Nereye gitmişler?
Şu anda panik hâlindeler.
Aynen.
-Cidden mi? -Evet, dedik sana.
-Evet, bunu diyorduk. -Evet.
Niye böyle ki?
"Niye?" diye mi soruyorsun?
-Her şeyi gördün. -Jeong-su gitti.
-Yerleşiyor mu? -Kim?
Dong-ho.
-Evet. -Yerleşiyor mu?
Burada bekleyelim.
Selam.
-Selam. -Selam.
-Meşgul müsün? -Ne?
-Meşgul müsün? -Vaktimiz bol.
-Öyle mi? -Evet.
Biraz daha burada otursak mı?
Sırada ne var?
Ne?
-Ne haber? -İyidir.
İkiniz ne yaptınız, merak ettik.
Hayır.
-Etmedin mi? -Hiç mi?
Aslında hayır. Merak ediyorum.
-Hiç öyle görünmüyorsun. -Ne yaptınız?
Seçildiklerine göre iyi vakit geçirmişlerdir.
Minnettarız.
Evet.
Minnettar olduğumuzu söyleyip duruyoruz.
-Neşeli biri gibi. -Öyle.
Tuhaf geçmemiştir kesin.
Siz ne yaptınız?
Geri dönünce ikinizin gittiğini duyduk
ve çok şaşırdık.
-Suratın niye asık? -İyiyim.
-Yorgun musun? -Evet.
-O yüzden galiba. -Çok eğlenmişsinizdir.
Değil mi? Cehennem'de olmak güzeldir.
Elbette.
Öyle mi?
Cehennem güzeldi.
Konuşalım mı?
-Olur. -Gidelim.
-Şu tarafa gidelim. -Tamam.
Güneş kremi sürmem lazım.
-Sürdün mü? -Hayır.
İyi vakit geçirdin mi?
Hayır.
Gerçekten mi?
-Hayır mı? -"Hayır" mı dedi?
-Kâküllerin uzamış. -Ne?
-Kâküllerin uzamış. -Evet.
Böyle daha iyi görünüyorsun.
İyi görünsün diye uzattım.
Nasıldı?
Su kayağı eğlenceliydi.
Kulağa öyle geliyor.
Yalnız yaptım.
Suya da yalnız düştüm.
Eğlencelidir.
Değildi.
Gitmek istemedim.
Hadi canım. Hae-lin ile en çok sen konuşmuşsun.
-Ben mi? -Evet, ikiniz.
Kim dedi?
Kim dedi bunu?
-Kim? -Erkekler.
-Ne? -Erkeklerden biri.
Bu doğru değil.
Yüzeyseldi.
Anladım.
-Yalancı. -Jeong-su'nun nesi var? Tanrım.
Umutsuz vaka.
-Kıza söyleyemiyor. -Cidden mi?
"Gitmek istedim" diyemiyor.
Kızı rahatlatmalı.
"Su kayağı yapmak istemedim, eğlenceli de değildi" dedi.
Sadece gerçekleri söylese de olurdu.
Ama acınası bir durum.
-Ama… -Aynen.
-Katılıyorum. Hoş olmadı. -Evet.
-Jeong-su'nun sözleri… -Ama kızı rahatlatmalıydı.
Yine de hiç…
Hae-lin'in saçını arkaya itmişti.
Aslında katılıyorum.
Mesela, "İyi vakit geçirdim. Çok iyi sohbet ettik."
Böyle diyebilirdi.
-Ama yalan söyledi. -Aynen.
Doğru.
Olay bu.
Si-an ve Jeong-su sevgili olurlarsa Si-an çok üzülecek.
Aynen.
"Hani eğlenmemiştin?" diyecek.
Önce…
Aman.
-Gerçekten zararsız biri. -Çok iyi geldi.
-Evet. -Çok neşeli.
-Değil mi? -Evet.
Pozitif bir enerjisi var.
Niye bu kadar suratsızsın?
-Ne? -Suratsız görünüyorsun.
-Ben mi? -Evet.
Hiç de bile.
-Sadece yorgun musun? -Evet, yorgunum.
İyi uyumadın mı?
Hayır, iyi uyudum.
Bugün ne yapacağız acaba?
-Bugün mü? -Evet.
Takıl benimle.
Olur.
Ne habersiniz?
Gelsene.
Jeong-su'nun kızları.
-Evet. Jeong-su'nun kızları. -Nasıl yani?
Jeong-su'nun kızları artmış gibi.
Ne hakkında konuştunuz? Nasıldı? Çabuk anlatın.
Dün birbirimize Cennet'in nasıl geçtiğini sorduk.
Azar yiyordum.
Azar mı?
Neden bahsediyorsun?
-Doğru değil. -Niye?
Bilmem.
Niye?
Niye azar yiyordun?
Ne?
Ne oldu? Dönünce hislerin mi değişti?
-Ne? -Hislerin mi değişti?
Değişen yok.
Yok mu?
Jeong-su'nun cevabı inanılmazdı.
-Evet. -"Değişen yok."
Evet.
Bu cevap herkes için geçerli olabilir.
-Yani… -Sıradan biri değil.
O cevabı
-o kadar kısa sürede vermek… -Çok etkileyici.
Biraz…
-Şimdi her şey değişebilir. -Otur.
Nerede kaldılar? Geciktiler.
Gideyim mi?
Neden? Tadını çıkar.
-Ben… -Anın tadını çıkar.
Buna cesaretim yok.
Şey…
Uykum geldi. Gidip kestireceğim.
-Ne? Uykun mu geldi? -Lavaboya gideceğim.
Ben de. Sonra kestireceğim.
Seninle geleyim.
Bugün tek uykusu olmayan ben miyim? Çok iyiyim.
"Bu kızın nesi var böyle?" diyor.
-"Hasta herhâlde." -Cidden, Hae-lin.
-Ama çok zararsız kız. -Evet.
Bugün tek uykusu olmayan ben miyim? Çok iyiyim.
Pek uyumadın.
Kaç saat uyudun?
-Hemen uyuyakaldın mı? -Kaçta yattık?
-Erken yattık. -Sabah 5.30'da uyandık.
Kendimde değilim.
Hiç kendimde değilim.
Niye?
Jeong-su'nun yüzünü görünce aklım gitti.
Kendimi deli gibi hissediyorum.
Ben de öyleyim.
Onu unutmuştum
ama geri döndüğünde onu görmek çok hoşuma gitti.
Çok uzun zaman oldu, duygularım tekrar değişebilir.
Çok zor.
Evet…
Öyle bir cazibesi var demek ki.
-Evet. -Gerçekten.
Kabul etmek lazım.
Kamp ateşinde bile…
-Hatalar yaptı. -Falsoları oldu.
Bu ikisi fena kaptırdı.
-Vay be. -Hye-jin de.
Artık bize katılıyor musun?
Ne diyorsun?
Katılıyorum.
Gördün mü? Zorluk çekiyor.
-Hanhae. -Evet?
-Katılıyor musun? -Katılıyorum.
-Ama daha bitmedi. -Bekleyin.
-Hisleri mi? -Evet.
Yok, bence Si-an'ın kafasında birden fazla seçenek var.
-Evet. -Pes etmedim.
-Aynen. -Sabırlı olalım.
Jun-seo hâlâ orada.
-Evet. -Değil mi?
Nasıl bir cazibe olabilir?
Yani…
Kızlar için beş yıldızlı otel gibi mi?
Oradayken
her şey harikadır, kendini şımartılmış gibi hissedersin.
Jeong-su'nun verdiği his bu mu?
Bence sebebi bıraktığı ilk izlenim.
İlk deneyim büyük etki bıraktı.
Ne oldu peki? Sabah Cennet'e gittiniz…
Evet, Cennet'e gidip oy kullandık.
-Nereye gitsek oradalar. -Ama…
-Su içmeliyiz. -Su alabilir miyiz?
Evet, elbette.
Size engel olmayız. Alın.
Burası en serin yer.
Aynen. Buraya güneş gelmiyor.
-Güzel de esiyor. -Hayır.
Direkt yiyebiliriz. Temizler.
Bir, iki…
Bir dakika. Altı erkek mi olduk?
Altı erkek, yedi kız.
Doğru.
Yedi kız.
Sen birini buraya getirince yedi oldu.
-Ben mi getirdim? -Evet. Çantasını da taşıdın.
Onun için taşıdım.
Gidelim.
İkinize mutluluklar. Mutlu olun.
"İkinize mutluluklar."
Resmen hakaret etmedi mi?
-Değil mi? -Kesinlikle.
Bu da mı öylesineydi?
Bu kasıtlıydı.
Burada kasıt vardı.
İkinize mutluluklar. Mutlu olun.
-İyi sohbetler. -Sağ ol.
Nereye gitmek istersin?
-Randevudayız. -Kiminle randevuya çıkmak istersin?
Burası çok bunaltıcı.
-Sohbet bile edemiyoruz. -Değil mi?
Bilerek kabalık etmeye çalıştığını sanmıyorum.
O öyle biri.
-Şaka yaptı. -A-rin olsaydım…
Canın sıkılırdı.
Kızardım.
Neden böyle algılandığını anlayabiliyorum.
Sözümüz kesilmeden önce ne konuşuyorduk?
Onlar gelince karıştı.
Yeni kız geldikten sonra ne yaptın?
-Bire bir konuşmalar yapmışsınız. -Aslında… Selam.
Selam.
-Ne yapıyorsunuz? -Laflıyoruz.
-Öyle mi? -Evet.
Ben de katılayım mı?
Keyfine bak.
Tamam.
-Oturabilirsin. -Su da alayım.
Ne zaman konuşmaya çalışsalar birileri girip çıkıyor.
Daha gizli bir yerde konuşsalar ya?
-Bir köşe bulmalılar. -Evet.
Burada herkes deliriyor.
Selam.
Selamlar.
Polaroid'leri almaya geldik.
Hep birlikte çekelim.
Evet, güzeldi.
Sessiz olun.
-Bekârlar. -Bu ne?
Lütfen hemen havuz başında toplanın.
Yüzme havuzunda mı? Yine mi?
Oyun olacak
Niye yine havuz? Kafayı yiyeceğim.
Nasıl bir oyun olabilir ki?
Yine üstlerini çıkardılar.
Sadece çıplak ten var.
Ne oluyor? Niye hiçbir şey yok?
Ne yapıyoruz?
Sadece boş bir havuz var, merak ettim.
Aynen.
Bugün özel bir yemek şansını kazanmak için çiftler hâlinde oyun oynayacaksınız.
Çiftler hâlinde mi?
Çiftler hâlinde.
Kazanan çiftlerden her ikisi özel bir yemek yemek için
ilgi duydukları kişiyi seçecek.
-Biz seçeceğiz. -Randevumuzu biz seçiyoruz.
Bugünkü çift oyunumuz şapka kapma mücadelesi.
Şapka kapma mı?
Kadınlar erkeklerin sırtına çıkacaklar.
Rakiplerinin şapkasını ilk çıkaran çift kazanır.
-Uzunlar avantajlı olacak. -Evet.
Bir de uzun kollular.
Önce çiftleri belirleyeceğiz.
Kutudan aynı renk top çekenler çift olacak.
-Fazladan biri var. -Evet, biri dışarıda kalacak.
Ama gri topu çeken kadın
oyuna katılamayacak.
-Hiç adil değil. -Fiyasko.
Tanrım.
Çok fena.
İlk topu Kim A-rin çekecek.
-Beyaz top. -Kim A-rin, beyaz.
Kırmızı.
Chung You-jin, kırmızı.
-Mavi seçtim. -Kim Min-seol, mavi.
Ne? Bir dakika.
Çekilişlerde kötüyümdür.
-Bae Ji-yeon, sarı. -Tanrım.
Daha kimse griyi seçmedi.
Yüzde 33 şans var.
Sona kalacak.
-Eyvah. -Eyvah. Bir dakika.
Kim Hye-jin, gri.
Olamaz!
Olamaz.
-İnanılmaz. -İnanmıyorum.
KIM HYE-JIN KATILAMIYOR
-Mor. -Park Hae-lin, mor.
Son olarak Lee Si-an yeşili seçti.
Yeşil.
Şimdi erkekler toplarını çekecekler.
Mavi. Kim Min-seol ve An Jong-hoon.
Sarı. Bae Ji-yeon ve Jang Theo.
Yeşil. Lee Si-an ve Kook Dong-ho.
Hiçbiri eşleşmedi, inanılmaz.
Kırmızı. Chung You-jin ve Kim Jeong-su.
Beyaz. Kim A-rin ve Yuk Jun-Seo.
Son olarak mor. Park Hae-lin ve Kim Te-hwan.
Nasıl oldu bu?
-Doğru mu? Bölündüler. -Hepsi dağıldı.
Ne oldu?
-Eşleşemediler. -Hiçbirinde kimya yok.
Oyuna odaklanabilecekler.
Uğraşıp kazanmalılar.
Doğru.
Kazanmalıyız.
Şu anda çok gaza geldim.
Bence en sağlamları sensin.
-Evet. Merak etme. -Evet.
O yüzden rahatım.
-Ama… -Saçını tutabilir miyim?
-Evet, rahat ol. -Olur mu?
Denesene.
-Sağ ol. -Harika.
Böyle olabilir demek.
-Onlar için sadece bir oyun. -Evet.
Böyle daha eğlenceli olabilir.
İlk eşleşme.
Kırmızı topu seçen Chung You-jin ve Kim Jeong-su
yeşil topu seçen Lee Si-an ve Kook Dong-ho ile karşılaşacak.
-Bol şans. -Hadi bakalım.
Yapabilirsiniz.
Beyler, hanımları sırtınıza alın ve hazırlanın.
Lütfen düdük çaldığında başlayın.
Hazır.
-Solak mısın? -Hayır.
Durun, çok yaklaşmayın.
Korkuyorum.
Si-an'ın boyu ona avantaj sağlıyor.
Korkuyorum.
Çok uzun.
-Tanrım. -Az kalsın düşüyordu.
You-jin korkmuyor muydu?
Tanrım!
Bitti.
Düşürdü.
Güzel.
-Bir dakika. -Eyvah.
-Dur! Bırak kızı! -Geriye düştü.
Güzel.
-Güzel. -Tanrım!
Lee Si-an ve Kook Dong-ho kazandı.
Hey!
Çok uzunlar!
-Epey uzunlar. -Hem de çok.
Uzağa erişebilmek bir avantaj gibi görünüyor.
Uzun çift olarak en avantajlı takım onlar.
Sıradaki karşılaşma.
Mor topu seçen Park Hae-lin ve Kim Te-hwan,
sarı topu seçen Bae Ji-yeon ve Jang Theo ile karşılaşacak.
Hadi girelim.
-Nasıl ya? -Gördün mü? İyi yüzücü.
Evet. Ama hepsi uzağa erişebildiğimizi biliyorlar.
Evet, biliyorlar.
Tanrım. Niye bu kadar uzunlar?
Bir, iki, üç.
Hey, bize nazik davranın.
Nazik mi? Özel yemek için her şey yapılır.
Lütfen düdük çaldığında başlayın.
Hazır.
Durun.
-Hayır. -Ne?
-Aman, ne oldu öyle?
Onun nesi var?
-Te-hwan mıydı o? -Te-hwan…
Te-hwan mıydı o?
Böyle olacağını biliyordum.
Tanrım.
Hey…
Şimdi tam zamanı!
Dikkat. Çok dengesiz görünüyor.
İleri git…
Tanrım, düştü.
-İkisi de mi düştü? -Ne oldu?
Geri git. İleri git…
İleri git…
-Kazandık mı? -Park Hae-lin ve Kim Te-hwan kazandı.
-Kazandık. -Bravo.
Harikaydın.
Biz kazandık sanmıştım.
Te-hwan çok komikti.
Kimsenin o kadar eğildiğini görmemiştik.
Saldırıya uğramaktan da değil. Kendiliğinden yere yığıldı.
Bu raundun son karşılaşması.
Mavi topu seçen Kim Min-seol ve An Jong-hoon…
Hadi.
…beyaz topu seçen Kim A-rin ve Yuk Jun-seo ile karşılaşacak.
Çok gergin görünüyorlar.
Beyler, hanımları sırtınıza alın ve hazırlanın.
Çok sağlam görünüyor, değil mi?
Lütfen düdük çaldığında başlayın.
Hazır.
-Yapabilirsiniz! -Hadi.
Hadi.
Yaklaş.
-Kafası… -Saçını mı çekti?
Kim Min-seol!
Kız çok iyi.
-Kazandık mı? -Jong-hoon, kazandık!
Vay be.
Kim Min-seol ve An Jong-hoon kazandı.
Çok korkutucuydu.
-Harikaydı. -Bravo.
Tehlikeli bir takım.
Min-seol biraz…
-Çok iyi. -Biraz tehdit oluşturuyor.
Sürpriz at.
Evet, sürpriz at.
-Elinden geleni yapmak lazım. -Evet.
Final turu üçlü bir karşılaşma olacak.
Lee Si-an ve Kook Dong-ho.
Park Hae-lin ve Kim Te-hwan.
Kim Min-seol ve An Jong-hoon. Lütfen hazırlanın.
Çok eğleneceğiz.
Güzel.
Önemli olan strateji mi?
-Tabii. -Değil mi?
Önce bir çiftin elenmesini beklemek lazım.
Evet.
En iyisi diğer iki takımın yarışması mı?
Lütfen düdük çaldığında başlayın.
Hazır.
-Dikkat et. Yavaş olabilirsin. -Evet.
Sağ taraf.
Hadi.
Niye ikisi de bize geliyor?
-Planladınız mı? -Hadi.
Niye ikisi de bize geliyor?
-Hadi. -Planladınız mı?
Hadi.
Korkuyorum.
Mücadele etmelisiniz.
-Hayır. -Bunu planladınız mı?
Çok iyi kaçıyor.
Dur.
Kendi hallerine bırakalım.
Bırakalım.
Güm!
-Olamaz! -Güzel.
-Hae-lin ve Te-hwan elendi. -Bize karşı birleştiler.
Hadi ama.
Si-an çok…
Çok kolay kaybettiler.
Göster hünerlerini Si-an.
Geri git.
Geri!
Düştüm.
Geri!
Düştüm.
-Olamaz! Min-seol. -Tekrar ayağa kalkabilir.
Hey, dur!
-Şapkanı aldı mı? -Hayır.
Geri mi gideyim?
Ne?
Vay, amma zor.
Vay, hiç kolay değil.
-Si-an'ın kolları çok uzun. -Evet.
-Şuraya yürüyeyim. -Geri gideyim.
Çok yakınsın.
Si-an, Dong-ho'nun kafasını hiç umursamıyor.
-Kızların kafaları rahat. -Evet.
Çok yakınsın.
Çok yaklaştın!
Çok korkutucu.
Çok korktum.
-Kafa mı attı? -Ne?
Kafa mı attı?
Birbirlerine kafa atıyorlar.
Kes şunu!
Güzel!
Lee Si-an ve Kook Dong-ho kazandı.
-Şapkam nerede? -Şurada.
Çok iyilerdi.
Kız bu işi biliyor.
Haklarını vermek lazım.
Kafa atması…
Islandım.
Harikaydın Min-seol.
İkiniz de öyle.
Özel bir yemek randevusu söz konusuydu.
Kazananlar
Lee Si-an ve Kook Dong-ho.
Si-an tüm oyunları kazandı.
Az buz bir şey değil.
Dong-ho, Si-an'ın oyun partneriydi sadece. Ne eksik ne fazla.
-Aynen. -Değil mi?
Kafasını resmen böyle tutuyordu.
Ama kazandıkları için
-Dong-ho da birini seçebilecek. -Doğru.
Acaba Si-an'ın aklında kim vardı da bu kadar mücadele etti?
Bence çok bariz.
-Değil mi? -Belli ki Jeong-su.
-Evet, çok belli. -Ama…
Jun-seo olamaz mı?
Jun-seo'yu şimdi seçecek yoksa onunla Cennet'e mi gidecek,
vermesi gereken karar bu.
Anladım.
Hiç ikna olmuş gibi değilsin.
Ama Dong-ho birini seçecek, değil mi?
-Onlar bir takımdı. -Evet.
Daha merak uyandırıcı.
Dong-ho, A-rin'i seçmeyecek mi? İkisi konuşamamışlardı.
Bence de A-rin'i seçecek.
Lee Si-an, kazanan olarak
lütfen özel yemek randevusuna çıkmak istediğin kişinin adını söyle.
Özel yemek randevusuna çıkmak istediğim kişi
Kim Jeong-su.
Lee Si-an, Kim Jeong-su'yu seçti.
Özel yemek randevunuzun tadını çıkarın.
Kook Dong-ho,
lütfen özel yemek randevusuna çıkmak istediğin kişinin adını söyle.
Özel yemek randevusuna çıkmak istediğim kişi…
Kim A-rin.
Kook Dong-ho, Kim A-rin'i seçti.
Özel yemek randevunuzun tadını çıkarın.
Hae-lin'in yüzünde şaşkın bir ifade var.
Tanıdık olmadığı bir duygu bu.
Çok açım.
-Acıktın mı? -Evet, kurt gibi.
Ben de.
Rekabetçi ruhundan dolayı
seni takdir ediyorum.
-Şey… -Evet?
Seninle Cennet'e gittikten sonra…
Evet.
Seninle hiç randevuya çıkmamışız gibi geldi.
Ve seni seçtim.
Ne?
Seni bu yüzden seçtim.
Bravo.
Dün ne yedin?
-Dün mü? -Evet.
Şey…
Bir yattaydık.
Şampanya içtik.
Bir de sandviçler vardı.
-Anladım. -Matah değil.
Evet, böyle yapıyor.
-Kızı rahat ettiriyor. -Zor değil.
Evet.
Dünkü randevu eğlenceliydi.
Hae-lin çok çekici ve harika biri.
Ama
onunla randevum sırasında
ne zaman yeni bir yere gitsek aklıma sen geldin.
Ve aklıma…
…konuştuğumuz şeyler falan geldi.
-Yani… -Bunu gerçekten bilmiyordum.
Açıkçası
bunun sıradan olmasını istemiyorum.
Seni daha yakından tanımak istiyorum.
Anladım.
Burada geçirdiğim süre boyunca
en azından bir kez olsun seninle oraya dönmek isterim.
Cennet'e mi?
Cennet'e son yolculuk mu?
Eğer sen de istersen.
Üç kez de gidebiliriz.
Olan oldu artık.
Niye pes ediyorsun?
Çift olacaklar.
Hanhae, sonunda birlikte olacaklar.
Gerçekten hiç anlamıyorsun.
-Hâlâ mı? -Bekleyin.
-Hâlâ mı? -Neyi bekleyelim?
Sabırlı olmamızı istiyor.
-Bekle. -Nefesini tuttun, bekliyorsun.
Serbest dalışçı mısın?
Burada kalanlarla çok sohbet ettin mi?
Evet.
Dün sadece Theo ve Jun-seo ile konuştum.
Ama o konuşmalardan sonra…
Artık konuşmama gerek kalmadı.
Diğer…
Diğerleriyle ilgili kararımı verdim.
-Anladım. -Böyle işte.
Ya sen?
Gerek duymuyorum.
Şey…
Diğer kızlarla ilgili…
Ben…
Hislerim böyle.
Peki.
Ona güvence verdi.
Cevap verdi.
Bu yüzden geri döndüğünde "Hiçbir şey eğlenceli değildi" dedi.
Sanırım artık diğer kadınlarla işinin bittiğini söyledi.
Kastettiği buysa.
Umarım bunu kastetmiştir.
Böyle söyledikten sonra farklı davranırsa…
Çok yanlış olur.
-Evet. -Ya Hae-lin derse?
-Cidden. -Ya da başkası.
-Bu çok… -Evet, bu…
-Yok artık. -Yani…
Daha böyle bir şey olmadı.
Bundan sonra ne olacak bilmem ama çok iyiydi.
-Evet. -Bir erkek olarak…
-Samimi ve dürüsttü. -Evet.
Aslında son sözlerini biraz zayıf bulmuştum
ama şimdi düşününce, bence harika.
"Hislerim böyle" dedi.
Ben olsam şöyle derdim,
"Senden başka kimseye gerek yok."
Kesin olarak belirtirdim.
Düşünceli davranmak adına üstü kapalı cevap vermesi
en iyi seçenekti.
Çok düşünceli.
Si-an'ın kafası hâlâ karışıktı.
O kadar kesin bir cevap vermek…
Si-an baskı hissederdi.
Bence Jeong-su düşünceli davrandı.
Sadece "Hislerim böyle" dedi.
Tüm bunlardan sonra Si-an ve Jun-seo'nun hâlâ bir şansı var mı sence?
-Biraz bekleyin. -Sahi mi?
Bu bölüm kaç kere daha soracaksınız?
Si-an ve Jun-seo bari bir kez birlikte Cennet'e gitsin.
-Cennet'e mi? -Bir kerecik.
Evet.
Bu arada Theo ne olacak?
-Si-an hâlâ… -Theo'yu umursayan yok.
Si-an'ın aklında Theo var.
Emin misin?
Afiyet olsun.
Sana da.
-Sayende bunları yiyebiliyorum. -Lafı olmaz.
Şanslıydım sadece.
Evet.
-Si-an her şeyi halletti. -Evet.
Yüzü aydınlandı.
-Çok mutlu. -Yüzü güldü.
Uzun zaman olmuştu.
-Çok şeffaf. -Onu hiç böyle görmemiştik.
Ondan çok hoşlanıyor.
E, Cennet'te neler yaptın?
-O konuşmayı tamamlayamadık. -Doğru diyorsun.
Dün…
Gittim.
-Gittim… -Gittin.
Bir baktım, helikopterdeyim.
Ama Hae-lin zaten oradaydı.
Jeong-su da oradaydı. Konuşuyorlardı.
Onları selamlayıp oturdum.
Hae-lin aramıza oturdu.
İlk kez helikoptere biniyormuş.
-Yok, onu demiyorum. -Tabii.
"Onu demiyorum."
-Gerçekten matematik ve fen insanı. -Evet.
Muhasebeci gibi konuşuyor.
Her şeyi sırayla anlatıyor.
-Yok, onu demiyorum. -Tabii.
Sana her şeyi anlatıyorum.
-Ben… -Evet, çizelge.
Ben böyleyim.
Sonra oraya vardık.
Eşsiz bir deneyimdi.
Hae-lin'i daha yakından tanıma fırsatıydı.
Çok sohbet ettik.
Yani sence
Cennet'te birini daha yakından tanıma isteği mi uyanıyor?
Zaman dardı.
Sadece bir günden sonra emin olmak zor
ama hangi yöne gideceğimi anlamamı sağladı.
-Niye? -Ne?
-Sadece ben konuştum sanki. -Yok.
Dün özel bir deneyim yaşadın. Bende bir olay olmadı.
Sen ne yaptın?
Boş vaktimiz vardı.
Seni soruyorum.
Bana biraz sıkıcı geldi.
Yazık oldu.
Daha fazla konuşmak istedim ama şartlar müsaade etmedi.
Çok sinirim bozuldu ve hevesim kaçtı.
Böyleydi işte.
Bir sürü şeyden dolayı şöyle düşündüm, "Tanrım, neden her şey…"
Başkalarıyla konuşup güzel vakit geçirirsin sanmıştım.
-Ama sonra… -Öyle olmadı.
Ama oda arkadaşlarıma sorunca
öyle olmadığını gördüm.
Bu kendimi biraz kötü hissettirdi.
Anladım.
O yüzden bugün bekledim.
Bekledim.
Ama Jeong-su kendi çantasını taşırken sen iki çantayı birden taşıyarak geldin.
AYNI GÜNÜN SABAHI
-Selam. -Selam.
Selam.
Ayrıca yeni gelen kız yaklaşırken bir şeyler söyledi.
Ama konuşurken sadece sana bakıyordu.
O yüzden yakınlaştığınızı ve çok konuştuğunuzu varsaydım.
-Ben… -Aklıma gelen buydu.
Ne? Niye gülüyorsun?
-Kızı tatlı buluyor. -Evet.
Dong-ho, A-rin'in yanında rahat görünüyor.
Evet.
İyi anlaşıyor gibiler.
Ama Hae-lin'in yapacaklarına bağlı olarak
işler biraz değişebilir.
Hâlâ o ihtimal var.
Şimdi Cennet'e gidecek olan kişileri eşleştireceğiz.
Niye tüylerim ürperdi ki?
Erkekler çoktan
Cennet'e gitmek istedikleri kadınları seçti.
CENNET'TEN CEHENNEM'E
Hanımlar.
Lütfen Cennet'te randevuya çıkmak istediğiniz kişinin adını söyleyin.
Henüz karar vermedim.
Ben de.
Bu önemli.
-Aynen. -Gerçekten.
Te-hwan ve Ji-yeon kesin giderler, değil mi?
-Evet, yüzde yüz. -Evet, giderler.
-Ama Dong-ho… -Evet?
Onu hâlâ çözemiyorum.
Bence bu rauntta A-rin'i seçer.
En azından bir kez.
-Dong-ho. -Değil mi?
Tüm bunlardan sonra başka birini seçmez.
Onunla birlikte en az bir kez gider.
-Evet, en az bir kez. -Dün Hae-lin ile gitti.
-Theo, Si-an'ı seçmiştir. -Evet.
Peki ya Jeong-su?
-Jeong-su… -Muhtemelen Si-an'ı seçmiştir.
Bence Si-an'ı seçmiştir. Çünkü başka birini seçerse…
-Öyle yaptıysa işi biter. -Kesinlikle.
Geri dönüşü olmaz.
Öyle yaparsa adını bile anmam.
-Yani… -O hâlde Jeong-su…
"Şu tip" dersin.
Hâlâ sunucusun.
-Öyle yapamazsın. -Üzgünüm.
Bence anlaşılabilir bir şey söyledi.
Si-an'la son konuşmasında her şeyi açıkça dile getirmişti.
-Duygularını açıkça belli etti. -Evet.
Asıl sorun Si-an'da.
Bence Si-an, Jeong-su'yu seçecek.
Sanmıyorum.
-O an bu an. Vakti geldi. -Jun-seo'nun sırası. Evet.
-Vakit geldi. -Cidden mi?
Sıra Jun-seo'da mı?
-O gün bugün. -Jun-seo.
Gerçekten mi?
-Hep bu anı bekliyordum. -Yuk.
-Kesinlikle. -O korkunç tahminde ısrarcı mısınız?
Bence Jeong-su'yu seçti.
-Hayır, Yuk. -Seçmedi mi?
CENNET'E GİDECEK ÇİFTLERİN EŞLEŞMESİ
Chung You-jin'in seçimiyle başlayacağız.
-Bol şans. -Niye hep ilk ben gidiyorum?
Jou-jin'in hisleri neler acaba?
-You-jin mi? -Hiç bilmiyorum.
Evet.
You-jin'e sakin ve dengeli biri lazım.
Cennete birlikte gitmek istediğim kişi…
Kook Dong-ho.
Chung You-jin'in eşleştiği kişi…
Dong-ho ile konuşmaya pek vaktimiz olmadığı için
beni seçer ve biraz sohbet ederiz diye umuyordum.
Ama Dong-ho onun böyle hissettiğini bilmiyor.
Duygularını hiç ifade etmedi.
Chung You-jin'in eşleştiği kişi…
…olmadı.
Lütfen odana dön.
Chung You-jin'in eşleştiği kişi…
Biri onu seçmiş.
…olmadı.
Lütfen odana dön.
Herkese böyle mi haber veriyorlar?
…olmadı.
Lütfen odana dön.
Herkesin duyacağı şekilde mi anons edecekler?
-Çok acımasızca! Ağlayacağım! -Cidden.
Tüylerim hâlâ diken diken. Tanrım.
Beklediğinizden geç döndüm, değil mi?
Hiç de bile.
Burada niye bu kadar duman var?
Sprey sıkmıştım.
Pardon.
Kimin seçtiğini veya kimin seçmediğini bilmiyor musun?
Görünüşe göre ne kızlar ne erkekler biliyor.
-Sadece birbirlerini seçenler gidiyor. -Onlar gidebiliyor.
Park Hae-lin.
Lütfen seçimini yap.
Cennete birlikte gitmek istediğim kişi…
Kook Dong-ho.
Aynen.
-Biliyordum. -Dong-ho çok popüler.
Dün ikisiyle de Cennet'e gitmeme rağmen
Dong-ho'ya olan ilgim biraz daha arttı.
Aklıma gelip duruyor.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
Kook Dong-ho.
Her şey Dong-ho'nun kararına bağlı.
Park Hae-lin'in eşleştiği kişi…
Kim A-rin'in eşleştiği kişi…
Eşleşecekler mi?
-Dong-ho dışarı çıkıyor. -Evet.
Ne?
Hae-lin'i seçerse her şey bitmez mi?
Her şey biter.
Her şeyi bitirir.
Gidelim.
-Gidelim. -Gidelim.
Al işte!
Nihayet.
Gitsinler.
Tanrım.
Ağır değil mi?
Ağır.
Taşımamı ister misin?
Eğlenelim.
"Eğlenelim."
Çok tuhaftı.
Eğlenmeyecek misin yani?
Yok, eğlenelim. Bip, bip.
A-rin çok mutlu.
"Bip, bip" çok tatlıydı.
Bir kez gitmelilerdi.
-Aynen. -Doğru.
Nihayet…
-Ne? -Nihayet sıra A-rin'e geldi.
Dong-ho'yu seçen ikisi gidemedi.
Sıcaktan mı, öfkeden mi, bilmiyorum.
Hiçbir fikrim yok.
Dong-ho mu?
Evet, böyle olacağını biliyordum.
Seçerken biliyordum.
O yüzden sorun olmaz dedim.
Yine de…
İyi değilsin.
Olmayacağı konusunda haklıymışım, yani kötüyüm.
A-rin'i
daha önce hiç bu kadar heyecanlı görmemiştim.
Biraz üzücüydü.
Saçım garip mi? Bakar mısın? Çok mu demode oldu?
-Hep açıyordun. -Harika oldu.
-Öyle mi? -Evet.
Kolyem olmadı, değil mi?
-Olmuş mu? -Evet.
Fazla mı abartılı?
Cennet'e gidecek, onu anladım.
Ama keşke biraz sessizce gitseydi.
"Sessizce."
A-rin mutluluğu hak ediyor.
-Evet, bunca zaman… -Evet.
-İlk kez gidiyor! -Evet.
-Sessizdi. Aynen. -Kendini tutamamış.
Cennet'e gidecek, onu anladım.
Ama keşke biraz sessizce gitseydi.
Çok gerginim.
Son ana kadar, ayakkabılarını giyerken bile…
Ayakkabılarım nasıl?
Kurdeleler çok mu büyük?
-İyiler. -Çok tatlı.
Onun bu kadar heyecanlı olduğunu gördükten
ve Dong-ho ile eşleştiğini duyduktan sonra…
Pek iyi bir his değildi.
Tabii ki mutlu olamaz.
-Anlıyorum. -Evet.
Ama A-rin çok fazla soru sormuş.
-Değil mi? -Evet.
Ayakkabılarına bari kendin karar ver.
You-jin'in hislerine baksana.
Bizim oda "Dong-ho odası".
Çünkü üçümüz de oda arkadaşıyız.
Bir sonraki fırsatta
mutlaka kazanıp Dong-ho ile ilk ben konuşacağım.
Hae-lin biraz sinirli görünüyor.
Evet.
-Kızgın ve kararlı görünüyor. -Öyle.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi
Kim Te-hwan.
Nihayet sıra bu ikisine geldi.
-Yaşınızı ve mesleğinizi alalım. -Kesindi.
İlk kez mi gidiyorsun?
-…Kim Te-Hwan. -Evet.
-Eğlen. -Kim Te-hwan.
Lütfen dışarı gel.
Küçük bir çocuk gibi.
Çok tatlı.
Te-hwan 2005 doğumlu mu sizce?
Öyle görünüyor.
-Şu taraftan gidelim. -Hadi.
-Şuradan mı? -Evet, dikkat et.
-Topuklu rahat mı? -Evet.
Hava çok güzel.
Nihayet Cennet'e gidiyoruz.
-Değil mi? -Evet.
Kim Hye-jin.
Lütfen seçimini yap.
Sizce Hye-jin kimi seçecek?
Emin değilim.
Birlikte Cennet'e gittiniz.
Yakınlaşmadınız mı?
Evet, yakınlaştık.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
An Jong-hoon.
Jeong-su ile bir kez Cennet'e gitmiştik
ama Jong-hoon ile üçümüz gittik.
Bu sefer onunla yalnız gitmek farklı hissettirir diye düşündüm
ve onu seçtim.
Kim Hye-jin'in eşleştiği kişi…
…olmadı.
Lütfen odana dön.
Jong-hoon kimi seçti?
-Si-an mı? -Evet.
Öyle görünüyor.
Yüreğim burkuldu.
O kadar hazırlanmıştır.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
-Yuk. -Yuk mu?
Jun-seo tam bir gizem.
Bilmiyorum.
Ne hissettiğimi bilmiyorum.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
Jang Theo.
Ne?
-Nasıl yani? -Ne?
-Neler oluyor? -Ne bu?
Belli ki gitmek istemiyor.
Min-seol'u seçmemiştir.
Dün Jun-seo ile konuşurken öğrendiğim en önemli şey
Si-an'a merak duyduğunu söylemesiydi.
Jun-seo'ya takılıp kalmamam gerektiğini anlamamı sağladı.
Burada Jun-seo'dan sonra en ilgi çekici kişi Theo.
Ona merak duymaya başladım.
Kim Min-seol'un eşleştiği kişi…
…olmadı.
Lütfen odana dön.
Tanrım, Min-seol.
-Merhaba. -Vay, merhaba!
Hazırlanmama gerek yoktu, size söylemiştim.
-Si-an'ın seçimini merak ediyorum. -Kimi seçti?
-Yuk. -Yuk'u seçti.
Bu sefer Yuk.
Ben de Yuk derdim.
Lee Si-an. Şimdi sıra sende.
Lütfen dışarı gel.
Bol şans.
Sonuncu o mu?
Sonuncu.
30 DAKİKA ÖNCE
LEE SI-AN
THEO, JEONG-SU, JONG-HOON VE JUN-SEO'NUN SEÇİMİ SI-AN OLDU
Dört oy.
-Tüm oyları süpürdü. -Cidden.
Altı erkekten dördü onu seçti.
Seçme şansımın olmamasını tercih ederim.
Olmamasını tercih ederim.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
Çok önemli bir karar.
-Yuk diyecek. -Yuk mu?
Gerçekten bilmiyorum.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
Yuk Jun-seo.
Cennet korkutucu bir yer, değil mi?
Demek bu yüzden "Buraya gelmelisin" diyorlarmış.
Beklediğimden daha güzeldi.
SONRAKİ BÖLÜM
Dong-ho şu anda çok meşgul görünüyor.
Onunla konuşmak isteyen kadınlar vardı.
Eğlendin mi? Farklı mıydı?
Seninle gitmek istiyorum.
Daha önce onun gibi birini hiç tanımadım.
Benimle Cennet'e gittikten sonra karar versen?
Düşüneceğim.
Odadaki birinin ona karşı hisler beslediğini bildiğim için
biraz rahatsız oluyorum.
En çok kimi beğeniyorsun?
Şu anda Theo.
Bu yüzden kafam karışık.
Çiçek ister misin?
Benim için hep sen oldun.
Hislerim değişmedi.
Si-an benim ilk tercihim.
En başından seni seçmem gerekirdi.
Bana yer var mı ki?
Cennet'e gitmek peki?
Tabii ki istiyorum.
Sanırım o zaman daha emin oldum.
Çok hızlı gitmiyor musun?
Ne?
Ona sarıldı mı?
Bu ikisi aklımı başımdan alıyor.
Bunu daha önce hiç görmemiştik.
-Tanrım! -Ne?
Alt yazı çevirmeni: Sabiha Filis