LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
PARK HAE-LIN
KIM TE-HWAN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
AN JONG-HOON
PIEKŁO SINGLI
Szkoda iść spać.
Tak, możemy jeszcze porozmawiać.
Szkoda tracić czas na spanie.
Jakie zrobiłem pierwsze wrażenie?
- Co? - Jakie zrobiłem pierwsze wrażenie?
Byłeś jak bestia.
Czemu? Przez moje włosy?
Nie, przez twoje zachowanie.
Spodziewałem się chemii, ale nie aż takiej.
To prawdziwa eksplozja.
To działa na wyobraźnię.
Ale nie mamy pewności, co zaszło.
Nie mamy.
Trzeba zabrać im kołdrę.
Są jakieś przezroczyste?
Wkurza mnie ta kołdra.
Co tam się stało?
- No nie? - Kołdra…
Wszystko zasłania.
Si-an dotąd nie dzieliła z nikim łóżka w Raju.
To pierwszy raz.
Nie tylko ona to czuje.
- Oboje. - Tak.
Oboje się otworzyli.
To będzie dla nich przełomowa noc.
Wszyscy możemy to stwierdzić.
To chyba już pewne?
- Nie? - Tak.
- Owszem. - Tak.
Otworzyła przed nim serce.
Ale to Si-an…
Racja.
Nic nie jest pewne, ale wskoczył na pierwsze miejsce.
Jest na topie.
- Ale inni są w wyścigu. - Tak.
- Kolejność może się zmienić. - Mogą go wyprzedzić.
DZIEŃ 7
RAJ KIM A-RIN I KOOK DONG-HO
Zaczyna do mnie docierać, że jesteśmy w Raju.
Wczoraj było tak…
Wydawało się nierealnie.
Fajnie się rozmawiało.
Bardzo fajnie.
I jest inaczej, niż gdy pierwszy raz gadaliśmy.
Całkiem inaczej.
Czułem się swobodnie.
Przy tobie jestem wyluzowany.
Przy pierwszej rozmowie uznałam, że jesteś nudny.
Sprawiłeś wrażenie bardzo spokojnego
i poważnego człowieka.
Ale gdy wczoraj się zrelaksowaliśmy…
Nie jestem już poważny?
Co?
- To nie tak. - Jestem płytki?
Nie. Po prostu…
Mamy takie samo poczucie humoru.
Co za ulga.
Rozmowy powinny być zabawne.
Nie chcę stąd wracać.
To zostań i zacznij sprzątać.
Do błysku.
Nie byłeś taki. Przynajmniej na początku…
Czuję się oszukana.
Oszukałeś mnie. Coś poszło nie tak.
RAJ LEE SI-AN I YUK JUN-SEO
- Noc minęła. - Nadszedł ranek.
Ciekawe, co się działo.
Dobrze spałaś?
Moje oczy…
Słońce mnie razi.
Nie mogę oddychać.
- Co? - Nie mogę oddychać.
Leży na jego ramieniu?
Poważnie?
- Tak. - Fakt.
Leży na nim.
Kim jesteś?
Żartuję. Nic nie widzę.
- Pośpij jeszcze. - Co?
Pierwszy się umyję.
Ten program mnie wykończy.
Czy kamery…
Były włączone całą noc?
- Nic nie zaszło… - Nie powinno.
- Są kamery. - Jesteśmy dorośli.
Jun-seo jest najmłodszym facetem.
Fakt.
Myślałam, że jest raczej nieśmiały i zachowawczy.
- Ale w łóżku… - Odważnie.
Cicha woda brzegi rwie.
Bestia z niego.
- Okazał się bestią. - Tak.
- Gotowy? - Tak.
Jak wyglądam? Pierwszy raz się wystroiłem.
- Fajnie. - Tak?
Czekaj.
Trochę się boję.
To mnie przeraża.
Dobra.
Chciałeś…
Proste włosy z odrobiną objętości?
- Jest gorąca? - Ma 200 stopni.
Dwieście?
Zrobisz mi siano.
- Nie, tak się prostuje włosy. - Serio?
- Czekaj. - Co?
Są za proste.
Nie ruszaj się.
Nie wierć się, muszę skończyć.
Dobrze to robisz?
- Nie ruszaj się. - Lepiej się trzymają.
Podoba mi się to.
Tak dodajesz objętości?
Wyglądam jak pies po psim fryzjerze.
Może jak gwiazda rocka?
No nie?
Mogę teraz machać głową.
Pokaż.
Nie ruszaj się.
Czekaj.
Broda do góry.
Patrz.
Faktycznie proste.
- No nie? - Fajna rzecz.
I jak? Podobają ci się?
Mogą być.
- Serio? - Tak.
Wyglądam jak niewiniątko
z prostymi włosami.
Faceci się zakochają.
Muszę uważać.
Będzie osiem dziewczyn.
Jesteś niemożliwy.
I jak?
- Nieźle. - Tak?
Brawo.
Ale gorąco.
Wspólna noc wszystko zmienia.
Raj zrobił różnicę.
Ogromną.
Wyprostowałeś włosy.
Są miękkie jak u szczeniaczka.
- No nie? - Tak.
Nasz pies ma podobne.
Mówiłem, że wyglądam jak wymuskany pies.
Masz mięciutkie włosy.
Pasują ci.
Wyglądasz teraz mniej dziko.
- Został oswojony. - Z wilka w psa.
- Dzięki, Si-an. - Proszę.
Wszystkim się teraz podobam.
Jak do tego doszło?
Si-an i Jun-seo są teraz praktycznie parą.
Tak, myślę, że już nie ma odwrotu.
- Jun-seo jest pewien. - Nie zmieni zdania.
- Tak. - Si-an też już się…
- Owszem. - Tak.
- Bo… - Tak.
Spali w jednym łóżku, a ona leżała na jego ramieniu…
Tak.
To nie przelewki.
To zrobiło na niej wrażenie.
Ale nadal może mieć wątpliwości.
- Owszem. - Tak.
Każdy ma swoje standardy.
Si-an może się wydawać, że mu nie uległa.
Ale chyba jej się podobało.
Inaczej by nie pozwoliła…
Ale ona nie zainicjowała żadnego kontaktu.
Racja.
Dlatego może jeszcze zmienić zdanie.
Więc klamka jeszcze nie zapadła.
PIEKŁO
Dziwnie się czuję.
Dlaczego? Coś cię niepokoi?
Chciałabym dziś dużo rozmawiać.
Nie miałam szans za bardzo pogadać z Dong-ho.
- Dziś to zrób. - Tylko drugiego dnia.
A-rin pewnie już wszystko wie.
- O czym? - Co czujesz.
W pokoju może zrobić się przez to niezręcznie.
Wcześniej było spoko.
Nie jestem zdołowana,
ale mi z tym dziwnie.
To zrozumiałe.
Co mam robić?
Gdy A-rin wróci,
nie chcę słuchać, jak było w Raju.
To nie słuchaj.
Pewnie będzie opowiadać.
Nie pytaj jej.
Sama powie, jak było.
Nie chcę wiedzieć.
Serio nie chcę,
zwłaszcza gdy chodzi o kogoś, kto mi się podoba.
Ciekawe, co robią.
Jesteś głodny?
Wcale.
- Jak to? - Mam kaca.
- Masz kaca? - No.
Czemu tyle wypiliśmy?
I to szybko.
Łatwo wchodziło.
Racja.
- Wrócili. - Co?
- Wcześnie. - No nie?
Hej.
Joł.
Hejka.
Co jecie?
Szybko wrócili.
Myśleliśmy, że wrócicie na lunch.
- Gadacie sobie? - Co tam?
- Hej. - Fajnie było?
Cześć.
Rany.
Jadłaś śniadanie?
Tak.
Dzięki.
Fajnie było?
Byłem już tyle razy…
Piliśmy tylko wodę.
Ten kac mnie chyba zabije.
To przestroga.
Ile wypiłeś?
- Co piliście? - Serio.
Whisky, 40-procentowe.
- Podobno masz słaby łeb. - Pół butelki.
- Około. - Wypiliście pół butelki?
Podobno sporo rozmawiali.
Spaliśmy, ale też pogadaliśmy. Kilka razy.
To nie były rozmowy, tylko monologi.
Raz ona mówiła, potem ja.
Praktycznie spaliśmy, ale odpowiadałam, jak coś mówił.
- Każdy gadał do siebie. - I znów zasypialiśmy.
Nie chciałam wiedzieć, ale byłam ciekawa.
Nie chciałam wiedzieć, co robili.
Ale ciekawa byłam.
Co wy robiliście?
Pływaliśmy.
Musiało być fajnie.
Było koszmarnie zimno.
- Prawie zamarzłam. - Serio?
Ale nie lubisz pływać.
- W basenie? - A pływałeś.
Chodziliśmy sobie.
Jak w czasie gry.
- Było zimno. - Zamarzłem.
Aż się trzęśliśmy.
Ale byłem tam pierwszy raz, więc…
Jedzenie było pyszne.
Jedliśmy i piliśmy.
- Nie chcą tego słuchać. - No.
Jak było?
Nie wiem, co mam powiedzieć.
Twarz Dong-ho aż promieniała.
- Wcale nie. - Wcale tak.
Dużo gadaliśmy.
On chyba lubi mówić.
To w sumie zaskakujące.
Ty masz podobnie.
Też lubisz gadać.
- Uwielbiam. - Tak.
On tak samo lubi rozmawiać.
Dobrze się dogadujecie.
Dlatego było super. Dużo nowych doświadczeń.
Sporo żartowaliśmy.
Zbliżyliście się.
Chyba tak.
- Raj dużo zmienia. - Owszem.
Dlatego wszyscy mówią, że trzeba lecieć.
A jak ty, Hae-lin?
Zdecydowałam się.
Już się zdecydowałaś?
Rozważałam dwie osoby.
Ale po rozmowie z Jeong-su podjęłam decyzję.
Chcesz Jeong-su?
No nie wiem.
Jeszcze nie mogę powiedzieć.
Dobra.
Si-an, opowiadaj. Co się działo po takim piciu?
- Nie wyobrażam sobie. - Nie.
- Co? - To nie tak.
Trochę się rozkleiłam.
Czemu?
Może tracę rozum.
Przestań. Jestem ciekawa.
Dużo w sobie dusiłam,
a Jun-seo ciągle…
- Wyciągnął to z ciebie? - Tak.
Uwolnił ze mnie te wszystkie emocje.
Pocieszył cię?
Mówił, że mogę być szczera.
Siedzieliście przed nami w helikopterze.
Trochę przysnęłam i otworzyłam oczy.
Już prawie je zamknęłam,
ale to zobaczyłam.
Jun-seo przyciągnął głowę Si-an do swojego ramienia.
No tak.
Szok.
Udałam, że nic nie widziałam.
Pomyślałam sobie, że się do siebie zbliżyliście.
Jun-seo potrafi oczarować.
Robi to, co chce. Bez wahania.
To atrakcyjne.
Potrafi powiedzieć wprost, że cię lubi.
To najważniejsze.
Nic innego się nie liczy.
Po powrocie z Raju
uporządkowałam sobie myśli i czuję się spokojniejsza.
Serce sporo razy szybciej mi zabiło.
Przekonałam się do niego.
No i masz.
Jak się gadało z Te-hwanem?
- Opowiadaj. - Mów.
Piliście coś?
Odrobinkę szampana.
Opowieść o ich pobycie mnie podłamała.
Szczerze mówiąc…
my zjedliśmy kolację i poszliśmy popływać.
W nocy zamieniliśmy kilka słów i zasnęliśmy.
A Si-an mówiła,
że oni dużo gadali w łóżku.
Oni byli pijani.
- Serio? - Tak, więc…
Gadali po pijaku.
Wypili sporo whisky.
Powinnam lecieć do Raju się upić?
No.
Ale mam słabą głowę.
Chyba dużo myślisz o Jun-seo.
To oczywiste, co?
Zaciskam zęby.
- Jak było? - Super.
- Tak? - Serio.
To fajnie.
Dużo gadaliśmy.
O swoich doświadczeniach, o tym, czego doświadczyliśmy
aż do wczorajszego pobytu w Raju.
O tym, jak nam siebie brakowało.
I jacy jesteśmy w związkach.
Było fajnie. Dużo gadaliśmy.
Czas szybko zleciał.
Jasne.
Dziś mężczyźni zagrają w grę…
O Raj.
…o randkę w Raju.
Proszę wszystkich o zebranie się przy ringu.
Zaczyna się.
Będzie się działo.
Jun-seo i Theo.
- Tak. - Będzie moc.
- Jong-hoon też będzie zdeterminowany. - Tak.
Będą się siłować?
To będzie prawdziwa bitwa.
- Serio. - No.
Rany.
Idą.
Czemu ja się stresuję?
Mężczyźni zawalczą o randkę w Raju.
Tylko trzech najlepszych zawodników będzie mogło wybrać kobietę
i zaprosić ją na randkę do Raju.
Panowie zmierzą się w…
- zapasach. - No jasne.
Wiedziałam, że tak będzie.
Jeśli jakakolwiek część ciała powyżej kolana dotknie ziemi
lub jeśli zawodnik wypadnie z ringu,
przegrywa.
Trzech zwycięzców eliminacji przejdzie do finału.
Trzeba wygrać jedną rundę.
Tak.
Ważne, na kogo trafimy.
Przeciwników dobierzemy w losowaniu.
Kim Jeong-su, wylosuj piłkę.
KIM JEONG-SU - ZIELONA
YUK JUN-SEO - CZERWONA
JANG THEO - ŻÓŁTA
Każdy ma inną.
KOOK DONG-HO - CZERWONA
Yuk.
Kook i Yuk.
- Mocne starcie. - Tak.
O nie.
Nie będzie łatwo.
JUN-SEO KONTRA DONG-HO
AN JONG-HOON - ZIELONA
JEONG-SU KONTRA JONG-HOON
Nie chciałem tej piłki.
Nie będzie dziś łatwo.
To dla nich walka o Si-an.
Muszą wygrać, by awansować.
Obaj są wysportowani.
- Musi być żółta. - Musi?
Theo i Te-hwan.
Bitwa dwóch T.
THEO KONTRA TE-HWAN
Zaczynamy pierwszą walkę.
Kim Jeong-su i An Jong-hoon.
Wejdźcie na ring.
Nie wiem, kto wygra.
Rany.
- Do boju! - Do boju!
- Powodzenia! - Powodzenia!
- Dasz radę! - Hej!
Zacznijcie po gwizdku.
Gotowi.
Patrz na jego uda.
Nie wiem, kto wygra.
Mają równe szanse.
Dawaj.
- Nie ma żartów. - Serio.
Nie ma żartów.
Może być różnie.
O kurde.
Rany.
Walczą jak w finale.
Boję się, że wypadną.
- Boże. - Rany.
Boję się, że wypadną.
Patrzcie na Jeong-su.
Nie wiem, kto wygra.
Nie mogą się zmęczyć.
- Ale są zmęczeni. - Walcz.
Stopa mu wypadła.
Nie użył żadnej techniki.
- Szkoda. - No.
Wygrał Kim Jeong-su.
Brawo.
Nieźle.
Pora na walkę czerwonych, Yuk Jun-seo i Kook Dong-ho.
Wejdźcie na ring.
Powodzenia.
Dalej.
Nie wiadomo.
Może Dong-ho jest silniejszy.
- Może być dobry. - Jest wysoki.
Może był zapaśnikiem.
Jun-seo wygląda na silnego.
Jest umięśniony.
Nie zrób nic sobie.
Powodzenia!
Zacznijcie po gwizdku.
Gotowi.
Boję się.
Są jak byki.
Dwa byki.
Ale się trzymają.
Jest silniejszy, niż myślałem.
- Dong-ho? - Mają różną wagę.
Wygrywa Yuk Jun-seo.
Powalił go.
Na szczęście obyło się bez kontuzji.
Patrz tam.
Ale dziura.
Obaj byli waleczni.
- Brawo. - Fajna walka.
To było super.
Ani drgnął.
Otrzep się.
Obaj chcieli wygrać.
Był jak byk.
Żółci zawodnicy, Jang Theo i Kim Te-hwan.
Wejdźcie na ring.
- Tego też jestem ciekawy. - Theo.
- Pokaż, co umiesz. - Dawaj.
Powodzenia.
Różnica wzrostu. Jeden jest znacznie wyższy…
To daje przewagę.
- Te-hwan jest silny? - Jest.
Czuję, że Theo będzie dobry.
Wygląda na silnego.
Długie nogi mogą być wadą.
Środek ciężkości jest wyżej.
Zacznijcie po gwizdku.
Gotowi.
Kto wygra?
Powodzenia.
Wygrał Kim Te-hwan.
Co teraz pocznie Theo?
Przegrywa wyścig.
Co on teraz zrobi?
Te-hwan jest silny.
- Szybko poszło. - Dobry jest.
Trójka finalistów
to Yuk Jun-seo, Kim Te-hwan i Kim Jeong-su.
Druga runda to…
- Ostateczne starcie. - Co?
- Ostateczne? - Co to?
- Ostateczne starcie. - Co?
- Ostateczne? - Co to?
- Trzech naraz? - Wszyscy zawalczą?
Gdy jeden zawodnik pokona dwóch, zgarnie dwie wygrane
i gra dobiegnie końca.
…gra dobiegnie końca.
To turniej.
Robią z tego turniej.
Jeśli będą mieć jedno zwycięstwo i jedną porażkę,
mogą walczyć cały dzień.
- To test wytrzymałości? - Tak.
Dlatego to ostateczne starcie.
- Będzie intensywnie. - Tak.
Zaczynamy pierwszą walkę.
Kim Jeong-su i Kim Te-hwan.
Wejdźcie na ring.
Jeong-su ma dobrą równowagę.
Umie zachować równowagę.
I ma dużo energii.
A to najważniejsze.
Zacznijcie po gwizdku.
Gotowi.
Rany.
- Nogi szerzej. - Jazda!
Zaatakował nogę.
Chce go obrócić?
Rany.
- Rany. - Co się stało?
To musiało boleć.
Co się stało?
Wygrywa Kim Jeong-su.
Są tacy poważni.
Ale emocje.
To musi boleć.
Zaczynamy drugą walkę.
Yuk Jun-seo i Kim Te-hwan. Wejdźcie na ring.
Powodzenia.
Dawaj.
Będzie ciekawie.
Myślę, że go podniesie.
- Przewróci go? - Podniesie i…
Będzie nieźle, jak Te-hwan wygra.
To będzie ciekawe.
Zacznijcie po gwizdku.
Gotowi.
Chcą się wykazać przed kobietami.
- Podniesienie ich upokorzy. - Wstyd.
Te-hwan nie może odpuścić.
Rany, wygrał.
Wygrywa Yuk Jun-Seo.
- Nieźle. - O kurde.
Wygrał.
Wygrał Yuk Jun-Seo.
Silny jesteś.
- Nieźle. - O kurde.
Tak myślałam.
TRZECIE MIEJSCE TE-HWAN - 2 PRZEGRANE
Zaczynamy ostatnią walkę.
Kim Jeong-su kontra Yuk Jun-seo.
Wejdźcie na ring.
- Zwycięzca… - Poleci.
Poleci do Raju.
Si-an tak czy siak znów będzie w Raju.
Na to wygląda.
Mieli 1. i 2. miejsca w pierwszej grze.
Faktycznie.
Jun-seo?
Stawiam na Jeong-su.
Jest mocny.
Nie da się nic zrobić.
Ale nie wiadomo. Czułem siłę Jun-seo.
W walce z Jeong-su dałem z siebie wszystko.
Nie wiesz, czego się spodziewać, póki nie zaczniesz.
Ja też nie jestem jakiś słaby.
Więc liczyłem na wygraną.
Jeśli przegrasz, stracisz ją.
Serio.
Zacznijcie po gwizdku.
Gotowi.
Są silni.
Kibicowałam Yuk Jun-seo.
Chciałam znów lecieć z nim do Raju
i spędzić razem więcej czasu.
To koniec.
- Obrócili się. - Kto?
No tak.
Wygrywa Yuk Jun-seo.
Kurczę!
To było mocne.
Porządne powalenie.
Prawdziwa walka.
Tak.
Okazał się najsilniejszy.
Jest za silny.
- Podniósł mnie. - To byk.
Pewnie są zmęczeni.
No nie?
Oto wyniki walki o randkę w Raju.
Pierwsze miejsce, Yuk Jun-seo.
1. MIEJSCE: YUK JUN-SEO 2 WYGRANE
Drugie miejsce, Kim Jeong-su.
2. KIM JEONG-SU 1 WYGRANA, 1 PORAŻKA
Trzecie miejsce, Kim Te-hwan.
3. MIEJSCE: KIM TE-HWAN 2 PORAŻKI
Trzech najlepszych zawodników po południu
wybierze kobietę, z którą poleci do Raju.
Ciekawe, kogo wybiorą.
Chciałem lecieć z Si-an,
więc byłem zły, że przegrałem.
Wkurzyłem się na siebie.
Nic nie idzie po jego myśli.
Nie może nic zrobić.
- Owszem. - Może jej ukraść torbę.
Schować jej torbę.
To…
- Tylko to mu zostało. - Torbę Si-an?
Nie ma innej opcji.
Niech sam się schowa w jej torbie.
Jedno z dwóch.
Trudna sytuacja.
- Szkoda mi Theo. - Kiepsko.
Teraz macie czas na randki z wybranymi osobami.
Pa.
- Mam rezerwację. - Powodzenia!
- Z kim? - Dong-ho.
Są podekscytowane.
Chcą wykorzystać czas.
Si-an, chodź.
Przeraziłam się!
- Od razu wyszedł. - Tak trzeba.
Musi się spieszyć.
Gdzie jesteś?
Wejdziesz?
Nie byłaś tu nigdy, co?
Nie byłam w pokoju facetów.
- Które twoje? - To.
- To? - Tak.
Co?
- Co? - Co jest?
- Co? - Dziwna jesteś.
- Bo jest dziwnie. - Co?
- Niezręcznie. - Czemu?
- Co? - Czemu niezręcznie?
- Nie wiem. - Jesteś jeszcze ładniejsza.
- Co jest? - Znowu to samo.
Chcesz kwiatka?
Schowałem dla ciebie.
„Tęskniłem za tobą”.
- Pójdę już. - Pa.
Weź to ze sobą.
Co?
TĘSKNIŁEM ZA TOBĄ!
- Niespodzianka. - Rany.
On lubi zaskakiwać.
Chciałem ci to powiedzieć, ale się wstydziłem.
Czemu nagle jesteś dziwna?
Nie wiem.
Czego nie wiesz?
Nie wiem.
Głupio jej.
Czuje się niezręcznie.
- Głupio jej. - Tak.
Bo Theo to dobry facet.
Właśnie.
Ona była rozdarta i się wahała,
a on od początku był pewien swoich uczuć.
Więc jest jej go szkoda.
- Boli cię głowa? - Tak.
To zrozumiałe.
Mam mętlik w głowie.
- Mętlik? - Tak?
W kwestii uczuć czy…
Tak.
Nie mamy dużo czasu, więc rób, co uważasz.
Dla mnie…
to zawsze byłaś ty.
To nie znaczy, że musisz mnie wybrać.
To twoje życie i twoja decyzja.
Lubię cię, więc oczywiście…
Chciałbym, żebyś mnie wybrała.
Ale nie chcę na ciebie naciskać
ani niczego wymuszać.
Rozumiesz?
Nawet jeśli się rozczaruję…
Pewnie będzie mi smutno i popłaczę pod prysznicem.
Weź.
Żartuję.
Pewnie to wiesz…
Ale postaw na pierwszym miejscu swoje potrzeby i szczęście.
Bez presji.
Posłuchaj instynktu.
Nigdy mnie nie przyciskałeś.
Jestem ci wdzięczna.
Theo jest…
Szkoda go zostawiać.
To świetny facet.
- Racja. - Tak.
Co?
- Theo. - Zamiana.
Co?
Theo, chodź na chwilę.
Ja? Nie Si-an?
Idźcie razem na randkę.
- Oni będą gadać? - Chciał z nim porozmawiać.
Długo rozmawiałeś teraz z Si-an?
Chyba jest rozdarta.
Powiedziałem, by zrobiła, co uważa.
I że niczego nie żałuję.
Si-an miała dużo na głowie.
No nie?
Nie będę wchodzić w szczegóły.
Sama może ci powiedzieć.
Ona chyba traktuje to bardzo poważnie.
Podoba mi się to podejście.
Więc uznałem, że też powinienem
z nią spróbować.
Wczoraj tak uznałem.
Chciałem ci to powiedzieć.
Bo do tej pory
spędziłeś z nią sporo czasu, nawiązaliście więź.
No nie?
Stąd ta rozmowa.
Myślę, że jej na tobie zależy.
Tak czy siak…
- Ja zrobię swoje. - I dobrze.
Idę naprzód jak prawdziwy mężczyzna.
Zrób to samo.
- Robiłem to. - Tak?
Szczerze mówiąc,
od początku dałem jej do zrozumienia, co do niej czuję.
Gdy ją polubiłem,
zamknąłem serce i nie wpuściłem tam nikogo innego.
Ale prawda jest taka,
że może wybrać, kogo chce.
Drzwi otwierają się od środka.
Więc uważam…
To jej wybór.
Nawet jeśli dam jej z siebie wszystko,
to nie znaczy, że wybierze mnie.
Z tobą może być tak samo.
Może nawet wybrać Jeong-su.
Dajmy z siebie wszystko.
Dobra, postarajmy się.
Postarajmy się.
- Obaj się postaramy. - Dobra.
- Obaj są niesamowici. - Serio.
Są tacy cool.
- Zdobyła serca świetnych facetów. - Owszem.
Si-an to szczęściara.
- Tak. - Wygrała program.
To honorowa walka dwóch mężczyzn.
Tak to widzę.
Nigdy nie było takiej rozmowy między facetami.
Racja.
Tym bardziej robi to wrażenie.
Obaj są świetni. Si-an ma szczęście.
Jeśli Jeong-su wkroczy do akcji, będziemy mieć czworokąt.
Wydaje mi się,
- że trudno mu będzie się wcisnąć. - Już nie.
Nie ma miejsca.
Mówiłaś, że Si-an lubi Jeong-su.
Mówiłam, że mogłaby zmienić zdanie. Zależy, co zrobi Jeong-su.
Ulegnie mu, jeśli znów przyjdzie z grzywką?
Oby nie.
To Si-an, więc do końca nic nie jest pewne.
Właśnie tak.
Aż do ostatniej chwili.
Tak sądzę.
Ale zagmatwane.
Chcesz gdzieś pójść?
Dokąd?
- Gdzie chcesz iść? - Obojętnie.
- Gdzieś w cieniu… - Do Raju.
Do Raju?
Tracę głos, nie?
Miałem o tym wspomnieć.
Tu jest fajnie.
- W cieniu. - Super.
Jak tam?
- Co? - Dawno nie gadaliśmy.
Tutaj jeden dzień to długo.
To prawda.
Wczoraj był mój pierwszy dzień w Piekle.
Nudziłam się.
- Innym się podobało. - Kto tak mówił?
Wszyscy tylko udają.
- Nie było fajnie? - Nie dla mnie.
Nie?
A ty jak się czułeś?
W Raju…
Dobrze się bawiłeś? Było inaczej?
Było fajnie.
Wszyscy tak mówią.
Wczoraj wybrałam cię na randkę do Raju.
Nie wiedziałeś? Myślałeś, że cię wybiorę?
Myślałem, że wybierzesz Jeong-su.
Serio? A wybrałam ciebie.
Szczerze mówiąc,
moje uczucia raczej się nie zmienią.
Ile zostało dni? Cztery? Trzy?
Nigdy wcześniej nie byłam tak bezpośrednia.
Jest zdezorientowany.
- Widać po minie. - To oczywiste.
Zabawne.
Jest niepewny.
Gdy rozmawiałaś z innymi,
nie chciałaś ich lepiej poznać?
Nie.
W tym momencie moje uczucia do ciebie
mogą się jedynie osłabić albo umocnić.
Nic więcej.
Więc jeśli będę mogła lecieć do Raju,
to wybiorę ciebie.
Pamiętaj o tym.
Ale powiedz mi, jeśli byś tego nie chciał.
Ale to…
Nie. Chcę lecieć z tobą.
To ją wyróżnia.
Ta osobowość.
Zamurowało go.
Tylko Hae-lin mogła to powiedzieć.
Nie. Chcę lecieć z tobą.
Jesteś oszołomiony?
Nie, nie jestem.
Powinniśmy być szczerzy.
Tak to wygląda.
Tu jesteś.
Rany, You-jin.
To You-jin.
Tu jesteś.
Cześć.
Też chciałam porozmawiać z Dong-ho.
- To chodź. - Masz powodzenie.
- Jak skończycie… - Nie mam.
Gdzie chcesz zaczekać?
Mam cię zawołać?
- Możesz? - Tak.
- Będę w pokoju. - Przyjdę.
Przyjdź, jak skończysz.
Do zobaczenia.
You-jin też chce z nim pogadać.
Mam nadzieję, że będzie miała szansę.
Zebrała się na odwagę.
Co powinienem zrobić?
Byłaś ze mną szczera,
więc to przemyślę i dam ci znać.
Będę wdzięczna.
Będę wdzięczna,
ale cokolwiek powiesz, moje podejście się nie zmieni.
Na pewno
ci powiem.
Pewnie masz dużo do przemyślenia.
Dzięki. Chodźmy.
Pójdziesz do You-jin?
Powinienem.
Zaraz wrócę.
- Hej. - Hej.
- Fajna stylówka. - Co tam?
- Dzięki… - Nie, ja…
Co?
Mówiłem o koszuli Te-hwana.
Fajna koszula.
Ty też ładnie wyglądasz.
- Co? - Tak?
Co?
Pochwalił jego strój.
A ja myślałam, że mówił do mnie.
- Też dobrze wyglądasz. - Dzięki.
Chodźmy pogadać.
Jak było?
Nie mieliśmy okazji porozmawiać,
a w międzyczasie dwa razy byłeś w Raju.
Faktycznie nie zgraliśmy się czasowo.
- A ten ciągle o czasie. - Czas…
- Lubi liczyć. - To dla niego ważne.
Byłam rozczarowana.
Zwykle jestem szczera.
Racja, jesteś.
Będę bardzo bezpośrednia.
Bo…
Skoro tyle czekałam,
mam zamiar mocno o ciebie walczyć.
Ale…
Jeśli ty na ten moment
jesteś już pewien swoich uczuć…
to może być niezręczne.
Nie chcę się wtrącić.
Taki mam plan,
ale jeśli poczujesz się z tym źle…
Nie poczuję się źle.
Zawsze jesteś miła i taktowna.
Ale jestem ciekawy.
Czy moje zachowanie było niejednoznaczne, skoro wszyscy…
Zrobiłem coś nie tak?
Nie. Po prostu każdy ma swój typ.
Nie rozmawiałam o tym zbytnio z A-rin,
ale z Hae-lin trochę tak.
Powiedziała, że z charakteru
ty jesteś bardzo w jej typie.
A one obie były z tobą w Raju.
- Tak. - Ja nie miałam okazji.
Racja.
Masz rację.
One już były.
Muszę się szybko zdecydować, żeby wszyscy wiedzieli, na czym stoją.
Tak? Miałam nadzieję, że wstrzymasz się z decyzją.
Na to liczyłam.
- Ratunku. - Nie możesz
zdecydować po pobycie w Raju ze mną?
Mam wrażenie, że tylko ja nie mam danych.
To trochę rozczarowujące.
Jeśli nie jesteś jeszcze pewien
i się zastanawiasz…
Jeśli mimo to szybko zdecydujesz,
będę rozczarowana.
Więc po cichu liczę, że jeszcze nie podejmiesz decyzji.
Jeśli jeden ze zwycięzców zabierze A-rin do Raju,
chcę spędzić czas z Dong-ho w Piekle, bez niej, sam na sam.
Od razu o tym pomyślałam.
Żeby ktoś zabrał stąd A-rin.
Szybka decyzja nie da jej szans.
To prawda.
Jeśli on podejmie teraz decyzję, to ją wykluczy.
Nie nawiązali żadnej więzi.
You-jin szczerze wyraziła, co czuje.
A Dong-ho nie chciał nikogo zwodzić.
You-jin nie umiała dotąd pokazać mu, co czuje.
Dong-ho nawet nie wiedział.
Nagle słyszy, że trzem kobietom na nim zależy.
Speszył się.
Myślał, że zrobił coś nie tak.
Że je zwodził.
Nie było tak. Po prostu jest miły.
Owszem.
Dlatego go lubią.
Jak się czujesz?
Dong-ho ma powodzenie.
Ktoś chciał z nim porozmawiać.
You-jin i ta nowa się nim interesują.
Był z nią w Raju, nie?
Ma powodzenie.
Byłaś w Raju z popularnym facetem.
Poznałam już dość osób.
Myślę, że na tym etapie nie powinnam zagadywać Jun-seo.
Ale to dobry moment, żeby spróbować.
Przechodzą.
Kto?
Nie wiem, nie widzę.
Jun-seo…
Widzę tylko Jun-seo.
Obok niego idzie Jeong-su?
To nie Theo.
- Co? - Nie gadacie z nikim?
Ty rozmawiałeś?
Trochę tak.
Tak?
Wejdź.
Co tam?
Gdzie twoje okulary przeciwsłoneczne? Masz zwykłe.
Tak.
Co tam, Min-seol?
- Tutaj? - Fajnie jest?
- W Piekle? - Tak.
Fajnie.
- Tak? - Tak.
Walki były ciekawe.
- Tak? - Fajne.
Nieźle wypadłem, co?
Boże.
Owszem.
Min-seol założyła skarpetkę na rękę?
- Serio? - Można cofnąć?
Boże.
Owszem.
- Serio? - Ma skarpetę.
To skarpetka?
- Założyła na dłoń. - Nasza najmłodsza uczestniczka.
- To słodkie. - Jest urocza.
Słodsza niż szczeniaczek.
Jestem Yuk Jun-seo.
- Co? - Jestem Yuk Jun-seo.
Yuk znaczy sześć. Siedem, osiem…
Nie lubię cyfry sześć.
Myślisz, że polecisz do Raju?
Tak.
- Tak? - Tak.
Grunt to pewność siebie.
Skończyłeś już rozmowy?
Jeszcze nie, za chwilę.
To idź.
To chodźmy.
No dobra.
Ale się ucieszyła.
To oczywiste.
Min-seol mówiła, że zostaje.
- A jednak wychodzi. - Tak.
- Rany. - Boże.
Jest jak dziecko.
Co?
Czemu jak dziecko?
- Bo się tak uśmiechasz. - Dokładnie.
Przed chwilą miałaś doła.
„O rany!”
- I nagle szminka. - Dołujesz się, a teraz…
„Co za kłopot”.
Zaraz wracam.
- Pójdziemy tam? - Dobra.
- Dobrze ci tu? - Tak.
- Tak? - Przyzwyczaiłam się.
Zawsze masz ze sobą tę torebkę. To urocze.
Mnie też pasuje, nie?
- Co? - Tak. Jest twoja.
Daj.
Dzięki.
Nadal się o mnie martwisz?
Że się nie przystosowałam?
Trochę.
Radzę sobie.
- Tak? - Tak.
Po prostu…
Udało mi się poznać facetów naturalnie.
Chcę rozmawiać tylko z tym, kto mnie interesuje.
A kto cię interesuje?
Mnie?
Chłopaki nic nie mówili.
- Nie? - Nie gadamy o tym.
Ty i Jong-hoon.
Jong-hoon cię interesuje?
Czyli chcesz pogadać też z Jong-hoonem?
Już nie.
Czyli to cię interesowało?
Już wszystko wiem.
Spytał mnie o Jong-hoona.
O to, co o nim myślę.
Czemu pytał?
- Co wczoraj robiłeś? - Wczoraj?
Podobno piliście whisky.
Jedliśmy i piliśmy, nic więcej.
- Nie? - Nie.
Trochę gadaliśmy.
- Piłeś whisky? - Tak.
- Miało 40%. - Miałeś się napić ze mną.
Whisky.
Ale nie Johnnie Walker.
- Nie piłeś tego? - Nie, jakieś inne.
- Nie rozumiem cię. - Mnie?
Już prawie koniec, ale nic mi nie mów.
Dobra.
- Lepiej nie wiedzieć. - Jasne.
Chyba wszyscy tak uważają.
Fajnie tak ciągle latać do Raju.
- To będzie czwarty raz? - Tak.
Chcesz lecieć do Raju?
Bardzo chcę.
Cały czas to mówię.
- Czemu? - Co?
Czemu?
Bo jest fajnie i jest więcej czasu, żeby pogadać i się poznać.
To prawda.
Dobra, rozumiem.
Mogę to zabrać?
Serio?
Tylko o tym chciałeś pogadać?
Nuda.
Spytałeś tylko o co, co interesowało ciebie.
Co z tobą? Nieważne.
Jun-seo?
Wybierze mnie.
Wczoraj był z Si-an. Nie poleci znów z nią.
Powinien lecieć dziś ze mną.
Jeśli mnie nie wybierze, będzie mi wstyd.
Si-an, dokąd idziesz?
Pogadajmy.
No to jesteśmy.
Włosy ci się znów zakręciły.
Wziąłem prysznic, bo się spociłem.
A tak się natrudziłam.
Wiem.
Nie sądziłem, że każą nam walczyć w południe. Bez lunchu.
Przyznam, że było świetnie.
- Tak? - Bardzo.
Przyznaję.
Chcesz znów polecieć?
Rób, co chcesz.
Tak zrobię.
Ale pytam ciebie.
Pewnie, że chcę.
Jasne.
Rany.
Ja…
Chciałabym znów polecieć do Raju z Jun-seo.
Myślę, że mogłoby wydarzyć się coś wyjątkowego.
Min-seol spytał o to samo.
Tak.
Będzie przykro tej, której nie wybierze,
Si-an albo Min-seol.
Z Min-seol było inaczej.
Spytał ją, czy chce lecieć, i skończył rozmowę.
Jakby postanowił,
że ją zaprosi.
Ale jeśli jej nie weźmie…
Będzie niezręcznie.
Z jej perspektywy wyszedłby na chama.
Więc myślę, że dziś weźmie do Raju Min-seol.
Ale rozmawiał potem z Si-an.
Powiedziała, by robił, co chce, ale chciałaby lecieć.
Gdyby tego nie powiedziała, wybrałby Min-seol.
Si-an wyraziła się jasno.
Właśnie.
Jun-seo nie ma wyjścia, musi wybrać Si-an.
Si-an powiedziała wprost, że chce lecieć,
więc jeśli wybierze Min-seol,
Si-an może się wkurzyć.
Tak.
Jeong-su pewnie wybierze Si-an,
więc ona tak czy siak poleci.
- Tak. - Pytanie z kim.
Tak.
Podczas walk miałaś dziwną minę.
Zmartwiłem się.
Tak?
Trochę dziwnie się poczułam, zakręciło mi się w głowie.
Nie możesz stać w słońcu.
- Już dobrze. - Powinnaś lecieć do Raju.
Rany.
A zaprosisz mnie?
- Pewnie. - Serio?
Tak.
„Pewnie”.
- Pewnie. - Serio?
Tak.
Nie chcesz wybrać kogoś innego?
Nie. Myślisz, że bym chciał?
Nie, ale…
Chciałam o czymś pogadać.
Cóż…
Byliśmy wczoraj w Raju.
Nie zrozum mnie źle.
Dziś możesz lecieć jeszcze raz.
A przecież celem Raju jest to, żeby…
- No wiesz… - Poznać ludzi?
Tak, bo w Raju chodzi o to,
żeby lepiej kogoś poznać.
Tak.
Więc chciałam o tym pogadać.
Żebym cię nie wybierał?
Nie, skąd.
Powiedzieć to wprost?
- Może zaprosisz kogoś innego? - Kogoś innego?
Żebyś sprawdził, czy twoje uczucia się zmienią.
Bo nigdy nie wiadomo.
- Tak myślisz? - Tak.
- A się zmienią? - Może.
Albo gdy tam będziesz,
zaczniesz za mną tęsknić i będziesz myślał tylko o mnie.
To da ci na to szansę.
Mam wziąć kogoś innego?
Jak chcesz.
Chciałam to powiedzieć.
To sugestia.
A jeśli znów wybiorę ciebie?
Cóż…
To z chęcią polecę.
Podziękuję i polecę.
- Tak? - Tak.
Czy nie chcesz?
To nie tak.
Nie o to chodzi.
- Rozumiem cię. - Tak?
Nie nawiązałeś innych więzi.
Ja też nie.
Rozmawialiśmy tylko ze sobą.
Spotykaliśmy się głównie ze sobą.
Do końca zostało mało czasu.
Jeśli nie poznamy więcej osób,
możemy żałować.
Jasne.
To test?
Ale to urocze.
Dlatego mieliśmy go za młodszego.
- Tak. - I młodo wygląda.
To test?
- To nie test. - Nie?
Tak uważasz?
To słodkie.
Myślałem, że to test.
- Nie. - Nie?
- Nie. - Dobra.
A jeśli faktycznie wybierze inną?
Zachęcała go.
- Co? - Była szczera.
Chce dla niego dobrze.
Ona nie traktuje Te-hwana zbyt nonszalancko?
Nie, myślę, że szczerze chce, żeby poznał inne kobiety
bez złych intencji.
Bo wczoraj byli w Raju razem.
Ale mimo że to powiedziała,
na jej miejscu
i tak miałabym skrytą nadzieję, że wybierze mnie.
- Tak. - Ale nie chce go naciskać.
- Jestem wykończona. - Hej.
Jestem zmęczona.
A jeśli nie polecę?
O czym gadaliście? Zabierze cię?
- Do Raju? - Tak.
Kto?
- Jun-seo? - Tak.
Nie powiedział.
- Serio? - Serio?
Myślałyśmy, że chciał ci to powiedzieć.
Że mnie zabierze?
- „Dawno nie byliśmy”. - Pili whisky.
Spytałam go, czemu pił beze mnie.
On lubi Johnnie Walkera.
Powiedział mi, że tego nie pił.
I następnym razem się go napijemy.
Czyli cię zabierze.
Tak powiedział,
ale nie wiem, czy mnie dziś zaprosi.
Twój wybór może zależeć od decyzji Jun-seo.
Owszem.
Ciekawe, kogo zaprosi.
Jestem ciekawy.
No nie?
Min-seol albo Si-an.
Jeśli Jun-seo wybierze Si-an,
kogo zaprosi Jeong-su?
- Jeong-su? - Może Hae-lin?
Nawiązał relację tylko z Hae-lin i Hye-jin.
„Spędzimy znów razem czas?”
- Wybierze Hae-lin. - Nie Hye-jin.
- Hae-lin? - Tak.
- Hae-lin? - Tak myślę.
- Najciekawsze, kogo wybierze Jun-seo. - To ważne.
Teraz wybierzemy pary, które udadzą się do Raju.
Zwycięzcy gry, którzy wygrali randkę w Raju,
Yuk Jun-seo, Kim Jeong-su, Kim Te-hwan.
Wyjdźcie na zewnątrz.
- Powodzenia. - Powodzenia.
Dzięki.
Bawcie się dobrze.
Dajcie znać, co jedliście.
To idę się zabawić.
- Cześć. - Na razie.
Do jutra.
Chodź, zwycięzco.
Chodźmy.
Ciekawe, kogo wybierze.
Starałam się przy pakowaniu.
Więc jeśli zostanę…
Na 100% polecisz.
Tak myślisz?
Zostanę dziś w pokoju sama!
Zaczynamy od zwycięzcy. Yuk Jun-seo.
Wybierz osobę, z którą chcesz lecieć na randkę do Raju.
Jestem rozdarty między Lee Si-an,
z którą byłem wczoraj, i Kim Min-seol.
Chcę lecieć do Raju z…
Yuk Jun-seo wybrał…
Aż obgryzam paznokcie.
Pewnie Min-seol.
Min-seol. Ją wybierze.
- Serce mi wali. - Min-seol.
Baw się dobrze.
Myślę, że wybierze Min-seol.
Bo był z Si-an.
Chcę lecieć do Raju z…
Czy się zdecyduje i wybierze Si-an?
Nie sądzę.
Yuk Jun-seo wybrał…
Chcę lecieć do Raju z…
Lee Si-an.
Chodźmy.
Tak od razu?
Dobra.
Chcę porozmawiać.
To idźcie.
W KOLEJNYM ODCINKU
Myślałam, że już wschód.
Prawie poszłam spać.
To stresujące i wyczerpujące psychicznie.
Z początku chciałam lecieć z tobą do Raju.
Czemu chcesz dziś iść?
Chodźmy razem.
Masz powodzenie.
Znowu się martwię.
Powiedziałam już wszystko.
Co się dzieje?
Ale akcja!
Cześć.
Coś się zmieniło.
Trochę.
Flirtował?
Ty, trochę krzywo.
- Ty, najpierw pomyśl. - Jun-seo.
Nie możesz być dla mnie milszy?
Nie chcę, żebyś czuł presję.
Ale chcę, żebyś o mnie myślał.
Trochę o tobie myślę.
Tęsknisz za Si-an, nie?
Cześć, Si-an.
Poznałam lepiej Theo i widzę, że to szczery facet.
Robię coś źle?
Ta dezorientacja… Chyba nie oszalałam, co?
Napisy: Małgorzata Fularczyk