LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
PARK HAE-LIN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
AN JONG-HOON
SINGLE'S INFERNO
Ang taong gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Lee Si-an.
Grabe.
-Lee Si-an. -Ano?
Sabi ko na sa inyo.
Oo, masyado siyang umasa.
Itinotodo na ni Jun-seo.
-Ba't niya pa itinanong? -Grabe.
-Kaya nga. -Di ba?
-Oo. -Masyado niyang napaasa si Min-seol.
Si Si-an na ang mas ginugusto ng puso ni Jun-seo.
Wala, e.
Grabe.
-Pawis na pawis ang kamay ko. -Aalis ka uli.
Diyos ko.
Kinilabutan ako ro'n.
Tara.
-Aalis na agad tayo? -Oo.
Sige.
Itim.
Dalawang araw na magkasunod tayo magpa-Paraiso.
Ano'ng gagawin ngayon?
Iba siguro ngayon.
-Pakiramdam ko nga. -Oo.
Sabi mo, pupunta ako!
-Akala ko. -Kaya nga.
Pero nagpunta sila kahapon.
-Oo. -Akala ko pupunta ako.
Dahil nagpunta sila, kaya akala ko, ikaw naman ngayon.
-Hindi pala. -Seryoso, ano 'to?
Curious tuloy ako sa pipiliin ni Jeong-su.
Oo, wala na kasi si Si-an.
Sunod ang nag-second place, Kim Jeong-su.
Mangyaring pumili ng taong gusto mong makasama sa Paraiso.
Ang taong gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Ano na'ng gagawin ni Jeong-su?
Kaya nga.
Ang putla niya.
Sino'ng pipiliin niya?
Gusto ko nang malaman.
-Si Hae-lin? -Si Hae-lin.
Si Hae-lin o ikaw.
Hindi, si Hae-lin.
Kasi sa ngayon, naka-two-on-one date pa lang siya kasama niya.
Ang taong gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Chung You-jin.
-Chung You-jin. -Ano?
-Ano?
Ano?
You-jin?
Chung You-jin.
Ano?
Dali, pumunta ka na.
Nakapag-impake ka ba?
Uy, buti at nakaayos ka.
-Dali na! -Kaya nga.
-Teka. -Magsaya ka!
Ano?
Imposible.
Siguro sa isip ni Jeong-su, ang saya ko
-kasama kahapon. -Di ba?
Ga'no kasaya?
Ang saya niya siguro kaya siya pinili ni Jeong-su.
Masayahin kasi si You-jin.
Kung si Hae-lin o Hye-jin ang makakasama ko,
maiisip nilang wala na silang puwang sa puso ko.
Makokonsensiya ako pag 'yon ang naiparamdam ko.
Kaya mas gusto kong magsaya kasama ng taong masayahin gaya ni You-jin.
-Uy. -Hi.
-Tara. -Tara, Donald Duck.
Bitbitin ko na ba?
-Ano? Salamat. -Akin na ang mabigat.
Di 'yan gano'n kabigat.
-E di… -Hindi, di ba?
Ako na ang magbitbit.
Salamat.
Wow, grabe.
Nagulat siguro si You-jin.
Naisip niya sigurong, "Ba't ako?"
Wow, ang interesting talaga nito.
Kaya nga.
Panghuli ay ang third place, Kim Te-hwan.
Curious ako kung pipiliin niya si Ji-yeon o hindi.
Kung hindi, mas curious ako kung sino.
Ngayon, parang di ko pa oras para umalis.
Dahil kapupunta ko lang kahapon,
naisip kong magpahinga muna kaysa magpunta nang magkasunod,
para makapag-isip kami sa nararamdaman namin.
Pero sa tingin ko
pipiliin pa rin ni Te-hwan si Ji-yeon kahit na sinabi niya iyon.
-Talaga? -Oo.
At sa totoo, wala siyang ibang option.
Wala nga.
Walang may chemistry kay Te-hwan.
Sa totoo, wala.
-Wala. -Wala talaga.
Ang gusto kong makasama sa Paraiso ay si…
Bae Ji-yeon.
-Bae Ji-yeon. -Ano?
Tama.
-Seryoso. -Ngayon, mas…
-Mas magiging okay. -Oo.
-Matutuwa siya? -Oo.
-Talaga? -Siyempre.
Matutuwa siya roon.
-Bae Ji-yeon. -Ano?
Kay Bae Ji-yeon lang ako interesado.
Di ko naisip na magsasaya ako kung iba ang kasama ko sa Paraiso.
-Hi. -Hi.
Hi.
Salamat.
Pinag-isipan ko.
-Pero… -Ano?
Nag-aalala akong baka masyado na akong mapilit.
Desidido na siya.
Masaya siguro si Ji-yeon dahil ganito ang nangyari.
Iminungkahi niyang pumili ng iba, pero siya pa rin ang pinili.
-Nakakatuwa 'yon. -Sobra.
Talaga?
Pero pagkarinig ko kay Ji-yeon, parang mali ang desisyon ni Te-hwan.
Paano?
Sa puntong ito,
parang kailangang umatras ni Ji-yeon
para pag-isipan ang nararamdaman niya.
Sinabi niya 'yon kay Te-hwan nang di siya sinasaktan.
Pero dahil siya ang pinili, di siya binibigyan ni Te-hwan ng space.
Kaya parang walang oras para makapag-isip.
Sa tingin mo, ang overwhelming nito sa pananaw ni Ji-yeon?
-Oo. -Pero kay Ji-yeon,
okay lang di pumunta kasi inisip pa rin siya.
Okay rin ang pumunta. Kaya mukhang okay siya alin sa dalawa.
Kaya sa huli, pumunta ulit si Jun-seo kasama si Si-an.
Pagkapunta nila ngayon,
di na siguro maguguluhan si Si-an.
Oo.
Totodo siguro ang chemistry nila.
Oo.
Nag-aalala ako kay Min-seol.
Bubulong-bulong siya sa sarili niya.
-Grabe, bubulong-bulong siya niyan. -Oo.
Ang ganda pa ng isinuot ko.
Ito na lang susuotin ko sa hapunan.
Sayang lang.
-Ang cute niyan. -Kaya…
Pang-Paraiso ito.
Akala ko aalis ako ngayon.
Itinatabi ko itong damit para sa Paraiso!
Kailangan mong magpalit.
Sabi ko na, bubulong-bulong siya.
Parang sisiw na sumisiyap si Min-seol noong nagsasalita.
-Naku. -Ang cute.
Itinatabi ko itong damit para sa Paraiso!
Ba't galit ka sa akin?
-Kausap ko ang sarili ko. -Jun-seo!
Sa susunod uli, mga loko.
May dalawang kaawa-awang bag na naiwan sa labas!
Grabe, sapat na 'yon para maiyak ka.
Teka, ano'ng sinabi niya?
Ano'ng nangyari?
-Seryoso. -Pasok ka.
-Akala ko aalis ka. -Akala ko rin.
Seryoso, sasabihin ko kung paano ang usapan namin
-nang walang labis at walang kulang. -Sige.
Nagpunta kami ro'n, at kinumusta niya ako rito sa Impiyerno
at kumusta sa Single's Inferno.
Kaya sinabi kong nagsasaya ako at okay naman.
At itinanong niya kung may mga alalahanin ako.
Kaya sinabi kong wala.
Bigla niyang itinanong, "Gusto mo bang mag-Paraiso?"
Sinabi kong gusto ko talaga.
Nilinaw mo.
Oo, sinabi ko, "Siyempre, gusto ko."
Tapos, itinanong ko ano'ng ginawa niya.
Naghapunan at uminom lang daw sila.
Kain lang daw ang ipinunta niya.
"Pumunta ako para kumain."
Sinabi niya 'yon?
Tapos sinabi ko,
"Nangako kang mag-Paraiso kasama ako at mag-whiskey."
"Ba't ka uminom nang wala ako?"
At sinabi niya, "Di pa ako nagja-Johnnie Walker."
Kaya naisip kong pupunta siya kasama ako at iinom no'n.
Pero ano ba sa tingin n'yo 'yon?
Wala ba talagang ibig sabihin 'yon?
Hala, ang kawawang babaeng 'yon!
Magpakatotoo dapat.
Pag may crush ang isang tao,
-titipunin nila ang kaibigan nila. -Totoo.
At ikukumpirma nila ang paniniwala nila.
Totoo.
Tapos mapapagod na 'yong mga kaibigan.
-Parang mga pagod na kaibigan sila. -Oo.
Hindi ba positibo ang usapan namin sa labas?
Sa ngayon, di ako…
Sobrang saya ko sa usapan namin.
Bahala na. Bahala sila sa gusto nila.
Sorry, pero di ako nandito para paglaruan.
Bakit naman, di ba?
-Ano ka… -Pagkatapos…
-Seryoso… -Pagkatapos mong magsaya?
Sinasabi niya 'to ngayon.
-Pagdating niya… -Pero pag inaya siya…
-"Oy, Min-seol." -"Teka."
"Seryoso."
-"Teka." -Magli-lipstick.
-Ang cute. -Parang…
Halatang-halata kasi.
-Anuman ang gawin niya… -Hindi!
Halata kaya.
-Talaga? -Oo.
Umupo ka agad noong pagdating niya.
Kailangan ko kasing maupo. Nakahiga ako!
Tumataas din ang gilid ng labi mo.
"Pasok."
Akala ko talaga aalis ako!
Ano pa man, mukhang galit talaga si Min-seol.
Sinasabi niya pa rin siguro sa mga kaibigan niya.
Gaya ng, "Ang weird, di ba?"
"Gusto niya ng Johnnie Walker"!
Hanggang bagong taon.
Ganoon sila naupo?
Ano 'to?
Ano?
Di mo ba ako rinig?
Baliw ka ba?
-Panay ang pansin niya sa kanya. -Oo.
Parang walang pakialam si Si-an, pero conscious siya.
-Sa tingin ko rin. -Oo.
-Kita mo sa gilid ng mata mo. -Totoo.
Totoo, kita ko si Jin-kyung ngayon.
Nandito na tayo.
-Ano? -Hindi.
Masyadong relax si Jun-seo.
-Ano? -Magsaya ka.
Okay.
-Ang cute niya. -Naka-headphone siya.
Wala siyang naririnig.
Tara.
Vroom, vroom.
-Vroom, vroom. Tara. -Vroom, vroom.
-Ipagbubukas mo ba ako ng pinto? -Tara.
Oo, sakay na.
Salamat.
-Ikaw na ang magsara. -Okay, isasara ko.
-Biro lang. -Sige, salamat.
Tara na!
Kumain tayo nang marami.
Naku naman!
-"Mag-relax tayo!" -"Kumain tayo nang marami"!
"Oras nang mag-relax!"
Matutunan dapat natin 'yon.
Alamin natin paano gawin, Jin-kyung.
-Naku. -"Vroom, vroom."
-Wow, sa wakas. -Nandito na ang pagkain.
-Ang saya ko. -Ako rin.
Salamat sa pagkain.
Kumain lang muna tayo.
Gusto ko 'yan.
Siyanga pala, dahil nanalo ka sa pagpunta rito,
ang tamis siguro nito sa 'yo.
-Ako? -Oo, napanalunan mo itong date sa Paraiso.
Gusto ko talagang pumunta ngayon dito.
Ah.
Kahapon,
sobrang gulo ng isip ko.
Oo.
Magdedesisyon ka palagi agad…
Oo.
May nararamdaman ka man doon sa tao o wala.
-Mahirap talaga. -Totoo 'yan.
Ang taong unang-una sa listahan ko
ay si Si-an.
Oo.
Kaya ngayong araw,
kung ako ang naging first, si Si-an ang pipiliin ko.
-Gusto ko siyang makausap nang matagal. -Oo.
Pero wala kaming oras para doon.
Oo.
Pero ikaw
ang pinakatumulong sa akin para makapag-isip.
Salita ako nang salita.
Pero seryoso…
Naisip ko, "Walang-walang malisya ang sinasabi niya."
-Oo. -'Yon ang naisip ko.
Talaga?
Kaya naisip kong magsaya kasama ng walang-malisyang taong ito
-at makapag-isip. -Okay.
'Yon ang dahilan kaya pinili kita.
-Maganda yata ang desisyon ko. -Oo.
Mukhang tama ang desisyon ko.
Oo.
Sa tingin ko…
Mas sumasakit ang ulo ko habang papalapit sa dulo.
Oo, ang hirap talaga sa emosyon mo kaya…
Kaya kong tiisin ang pisikal na pagod.
Pero sobrang hirap ng mental strain dito.
Totoo 'yan.
Kung ano pa man,
pagkarinig ko sa sinabi ni Jeong-su tungkol kay Si-an,
malinaw na siya lang ang iniisip niya.
-Tama ka. -Oo.
Di niya naiisip si Hae-lin.
-Wala nang iba. -Totoo.
Lalong lalalim 'yon habang pinag-uusapan ito.
Mas inaamin niya, mas nagiging malinaw ang lahat.
"Simula't sapul, si Si-an."
-"Sigurado ako rito." -Parang ganoon.
Ang madalang nilang pagkikita
ang nagpalalim sa nararamdaman niya para kay Si-an.
-Dahil yata roon. -Oo.
May isa pa akong tanong.
Ano'ng mayro'n kay Si-an
na sobrang nakakabighani?
Magpapakatotoo ako rito.
Bale…
Magkasama kaming nag-Paraiso sa unang pagkakataon,
at di kami tumigil sa pag-uusap tungkol sa pag-ibig.
Habang pinag-uusapan namin 'yon,
ramdam ko ang kabog ng puso ko.
Matagal-tagal na akong di nakikipag-date.
Di ko akalaing may natitira pang romansa sa akin.
Paulit-ulit kong iniisip na tapos na para sa akin.
Pero nang kumabog ang puso ko,
nabigla ako sa sarili ko.
Naisip kong may romantic bone pang natitira sa akin.
Pero mula sa pananaw ng isang lalaki,
maraming katangian si Si-an na maaakit ang karamihan sa mga lalaki.
Ah.
Gaya ng?
May pagkapusa ang itsura niya.
At pag ngumingiti siya, mahuhulog ka talaga.
-Mukha siyang mabait pag ngumingiti. -Oo.
-Pag ngumingiti siya, ang sweet niya. -Totoo.
-Pero nakakatakot siya pag hindi. -Oo.
Kadalasang nagkakagusto ang mga lalaki sa ganoon.
Ah.
Pag kausap mo siya,
sumasang-ayon siya sa lahat sa simula.
-Ah. -Pero…
Pero mas tumatagal, lumalabas ang katigasan niya.
Ah.
Ganoon iyon.
Kaya…
Gusto kong makipag-usap sa kanya, pero…
Sayang lang.
Pero masaya naman ako.
Bakit? Kasi nakapag-isip ka?
Hindi, masaya akong makasama ka.
Nagsasaya ako.
-Ang walang-malisya mo… -Walang malisya.
Parang Oompa Loompa.
Parang gusto kitang paliitin at iupo sa balikat ko.
Ganito kalaki?
-Tapos, magdadaldal ka. -Dadaldal? Oo.
-Kung ano-ano ang sasabihin mo. -Oo. Dadaldal lang.
Sasabihin ko, "Tahimik!"
Nakakatawa 'yan.
Ang relax ni Jeong-su.
-Oo. -Oo.
Ba't mas nakakaakit ang ugali niyang ito?
-Totoo. -Kaya nga.
Dati, pag ang kasama niya ay si Si-an o iba,
iisipin ko, "Ba't ganyan siya?"
-Oo. -Pero ngayon…
Nagiging charming siya pag kasama niya si You-jin.
-'Yon ang naramdaman ko. -Oo.
Kung babalikan,
noong una, napaka-smooth ni Jeong-su.
Pero kabado siguro siya.
-Oo. -Kaya nga.
Kaya mukhang nagsusumikap siya
-at nagpo-focus. -Sa tingin ko rin.
PARAISO YUK JUN-SEO & LEE SI-AN
Wow, ang unique nito.
Salamat.
Mas okay ba kung nakalugay? Ilugay ko ba?
Parang mas bagay sa 'yo ang nakalugay.
Nababago no'n ang itsura mo.
Tara.
Ano'ng pakiramdam na bumalik matapos ang 10 oras?
Sampung oras 'yon?
Oo.
Parang mas saglit pa ro'n.
Kaya nga.
Pero pagod na pagod ako ngayon.
Inubos mo ang lakas mo.
Nakailang laban ka?
Tatlo lang.
-Oo, tatlong round. -Oo.
Ang tagal ng mga traffic light dito. Ang sisikip pa ng daan.
Sa tingin mo, pusa ka ba o aso?
Ano sa tingin mo?
Pusa?
Tama 'yan.
Oo, tama ako.
Ikaw…
Para kang halimaw.
Ba't lagi mo 'ko tinatawag na halimaw?
Halimaw.
Grabe 'to.
Grabe.
Diyos ko.
Ngayong araw…
The best ito.
Salamat.
Kain ka.
"Kain ka."
Para sa panalo ito.
-Kain. -Sige.
Kaunting wasabi.
Gusto mo ng wasabi?
Puwede na.
Bagay sa baka.
-Jun-seo? -Ano?
-Tikman mo ito. -Labanos?
Wag buo…
Close na sila ngayon.
Pag pinapanood mo sila,
ang maliliit na dampihan at kilos nila
ay di ginagawa ng mga nagkakagustuhan pa lang.
'Yon ang nakikita mo sa mga couple.
-Tama ka. -Oo.
-Malaking bagay 'yong kagabi. -Oo nga.
Kahit sa kotse kanina, 'yong mga ganitong hawak…
Sorry.
Hindi…
Jin-kyung…
Ipinatong ang baba niya.
Nabigla siya.
Sa sandaling 'yon…
-Ito… -Itong maliliit na dampihan…
Oo nga.
Para itong paghaplos ng likod niya sa restaurant o nagsusubuan.
-Ganoon ang mga couple. -Oo. Ang natural no'n.
-Parang isang taon na silang sila. -Oo.
Matamis talaga ang premyo ng first place.
Sinabi ko, di ba?
Sinabi ko sa 'yong mananalo ako.
KAGABI
Wag mo pa rin masyadong alalahanin.
Pupunta pa ulit tayo rito.
Bukas, siguradong mananalo ako.
Sinabi kong mananalo ako at babalik tayo, di ba?
Di ka nag-alala?
-Nag-alala. -Ano?
-Biro lang. -Alis.
-Pag nanalo ako sa laro ng mga babae… -Ano?
Pag-iisipan ko.
Oy, pang-ilang Paraiso mo na ito?
-Ano? -Pang-ilang Paraiso mo na?
Panlima na ba?
Di ako sigurado.
Napakasuwerte mo.
Teka, kailan ko sinabing…
Napakasuwerte mo.
Wow, ang sarap nito.
Nasarapan talaga ako rito.
-Nilalamig ka ba? -Oo.
Di ka ba nagdadala ng jacket?
Kaunti lang ang dinala ko.
Napakagandang bote.
Kung tapos ka na, tara na.
-Wala siyang masabi. -Ngayon lang.
-Halata sa mukha niya. -Oo.
Masyadong kampante si Jun-seo.
Pero ganoon talaga siya.
-Oo. -Kaya nga.
-Di puwede 'yon. -Oo.
-Delikado 'yon. -Di maganda ang vibe.
-Oo. -Parang di nagpo-focus si Jun-seo.
Ba't siya ganoon?
Ang galing nito.
-Sabihin nating di ka nanalo. -Okay.
-Naging pangalawa ka. -Okay.
At nakuha na ako ng panalo.
Okay.
Sino na ang pipiliin mo?
Kung nag-second ako, iniisip ko talagang wala ka na.
-Totoo 'yon. -Ah.
Kaya una, gusto kong sabihing masaya akong nag-first ako.
Pero kung wala ka na dahil nag-second ako,
ang pipiliin ko siguro 'yong pangalawang babaeng nakasama ko sa Paraiso.
-Si Min-seol? -Oo.
Bakit? Puwede bang itanong?
-Si Min-seol? -Oo.
Iniisip ko nga 'yon.
-Talaga? -Oo.
Nakita n'yo noong nanggigil siya?
-Noong sinabi niyang, "Talaga?" -Nakita ko.
Nagiging awkward ang mood.
Pero marami rin namang iniisip na ibang tao si Si-an.
-Totoo. -Pero kakaiba pag sinabi 'yon.
-Talaga? -Sa ibang tao 'yon.
-Talaga? -Oo.
-Di ko talaga alam. -Ah.
Wala ring nakakaalam.
Noong nag-Paraiso ako kasama siya,
marami kaming napag-usapan.
Pero karamihan do'n mga simpleng bagay lang.
Ah.
-Kaya nakakatawa. -Oo.
-Nakakatawa kasi siya. -Oo.
Magaganda ang biro niya.
Pero…
pagkabalik ko kinabukasan,
lagi ko siyang nakikita.
At parang ang lungkot niya di gaya noong magkasama kami.
Itinanggi niya 'yon.
Pero parang nagpapanggap lang siya.
Sinabihan ko siyang, "Magiging sikat ka sa Impiyerno."
Pero di niya nagawa 'yon.
Tapos lumipas ang oras…
Ah.
Nakokonsensiya ako kaya lagi akong tumitingin sa kanya.
Ah.
Di ko 'yon alam.
Ang dami kong iniisip.
Siguro mas iniisip ko si Min-seol kaysa sa inaakala ko.
Kaya nagpakatotoo ako kay Si-an at sinabing naiisip ko si Min-seol.
Kaya di ako masyadong makapag-focus noong date namin ni Si-an.
Pero…
Hahayaan mo lang ba na hanggang isip na lang siya?
-Di ko alam. -O plano mo pang kausapin siya?
O ano pa man?
Ewan ko.
Ah.
-Bakit? -Ano?
-Ba't mo itinatanong? -Wala lang.
Ba't mo itinatanong 'yon?
-Wala lang. -Okay.
Oy, ba't ang sungit mo…
May sasabihin din ako.
Sa totoo, ang cold-cold mo sa akin ngayon.
-Ako? Bakit? -Oo.
Di ba puwedeng baitan mo pa?
-Seryoso? -Oo.
Ang cold ko?
Di ba puwedeng mas baitan mo pa?
Bakit? Paano?
Masyado ka yatang komportable agad?
-Ako? -Oo.
Di ako komportable.
Kasi…
Hayaan mo na.
Di talaga ako komportable.
-Mukha bang ganoon? -Oo.
Parang medyo…
Talaga?
Di ba ako mabait?
Iisipin ko na lang na pagod ka.
Ganito ako kadalasan.
-Walang kinalaman ang pagod dito. -Talaga?
-Ganyan ka kadalasan? -Oo.
E di, sige.
May mali ba akong ginagawa?
Ang dami ko biglang iniisip.
Di ko alam ang nararamdaman ni Jun-seo.
Noong unang date namin, ang dami niyang sinabi na nagpatibay ng nararamdaman niya,
at nag-expect talaga ako sa date namin sa Paraiso.
Pero kumain lang kami.
At tapos, sabi niya, "Kung tapos ka na, tara na."
Ibang-iba siya mula sa unang date namin sa Paraiso,
kaya medyo nabigla ako.
-Nagma-mind games ba sila? -Oo.
-Para saan? -Oo.
-Parang gano'n, 'no? -Oo.
Ba't ganoon sila?
Para itong
sobrang intense noong simula at humupa na ngayon.
Baka ganoon ang isipin ni Si-an.
Naging sobrang close nila sa simula.
Nagulat tayo ro'n.
-Ang dami ring iniisip ngayon ni Jun-seo. -Totoo.
At ngayon, ang magagawa lang ni Si-an ay magkaroon
-ng maraming option. -Oo.
Di niya namamalayang pinag-iisipan niya at tinitimbang ang mga option niya.
-Totoo. -Kasi maraming may gusto sa kanya.
-Sobrang dami. -Oo.
Kung ako si Jun-seo, medyo maiinis ako.
Unti-unti akong maiinis.
Naiinis na siya.
Parang ganoon nga.
-Oo, maiinis ako. -Medyo naiinis siya.
"Problema niya?"
-Wala siyang ginawang masama. -Ayaw niyang sakyan 'yon.
-"May damdamin din ako." -Totoo.
"Siya lang ba dapat?"
Noong sinabihan siya ni Si-an na tratuhin niya siya nang mas mabait,
dapat sumuko na lang siya,
"Sorry talaga. Di 'yon ang intensiyon ko."
At dapat sinuyo niya siya.
Pero sabi niya, "Seryoso?"
Walang maaayos kapag ganoon.
O pagod lang talaga siya?
Nasabi niyang marami siyang nainom at may hangover pa siya.
Pero sa tingin ko, marami kasi siyang iniisip.
Aniya, "Ganito ako kadalasan."
"Wala akong ginagawa…"
-Walang mali. -"Di 'to dahil sa pagod ko."
"Ganito lang ako. Ito si Yuk Jun-seo."
-Oo. -Maselan ang sitwasyong 'to.
Kakaiba ang vibe. Iba sa inaasahan natin.
Medyo nakakakaba ito.
Tara na ba?
Nilalamig ka?
Oo.
-Ayos lang. -Hanap ba ako ng kumot?
Hindi na.
Makakatulong ba 'to?
-Sige, subukan mo. -Ganito?
Balutin ka natin.
-Nagpabango ka ba? -Hindi.
E, ano ang amoy na 'yan?
Di ako nagpapabango.
May kakaiba kang amoy.
Anong amoy?
Ewan ko. Baka natural na amoy mo?
Napapansin ko pag dumaraan ka.
-Talaga? -Oo, may kakaiba kang amoy.
Mas mainit dito, 'no?
Oo.
Naiinitan na ako.
Ibubuhaghag ko 'gang puwede.
Okay.
-Masaya na siya. -Oo.
-Ito ba ang gusto mo? -'Yong ganyan?
Masaya na siya ngayon. Naku naman.
Naku naman.
-Sweet na siya. -Oo.
Paano 'to nangyari bigla?
-Ano? -Sa 'yo.
-Sa 'kin? -Oo.
-Tamang-tama siguro ang timing. -Oo.
-Kahapon at ngayon. -Oo.
Noong unang dumating ka sa hotel kahapon…
-Ano? -Sobrang chill mo.
-Ako? -Oo, ang vibe mo.
Okay.
Bakit ganoon?
-Ang chill ko? -Inaantok ka ba?
Paano ako naging chill?
Alam mo na, malamlam ang mata,
tumatawa ka.
-Tapos pinipitas mo 'yong mga rosas. -Okay.
'Yon ang ginawa mo.
-Ano? Ano'ng mayro'n do'n? -Ano?
Ano'ng mayro'n do'n? Kinilig ka ba ro'n?
Gusto ko ang side mo na 'yon.
Oo, masayang makitang nakaupo ka lang doon,
walang ginagawa at naka-relax.
Pumunta ako rito at umaasang magkaro'n ulit tayo ng magagandang usapan.
-Magkahawak-kamay ba sila? -Talaga?
Ba't di tama ang paghawak mo?
-Ano? -Ba't di tama ang paghawak mo?
Tama naman ang hawak mo kahapon.
Talaga?
Gusto ko ang mga taong expressive.
-Gusto mo 'yong mga expressive? -Oo.
Saan ba matututuhan 'yon?
Hindi…
-Paano bang "expressive"? -Ano?
Sabihing "mahal kita"?
-Halimbawa lang 'yon. -Mahal mo 'ko?
Ilang beses ko pa lang sinasabi 'yon sa buong buhay ko.
Diyos ko.
Nang di kailangang sabihin nang malakas…
-Hindi. -Di mo ba maipapakita sa kilos?
Maganda kung pareho.
Ganoon ba?
Talaga?
Bihira mong sabihin ang "mahal kita"?
Oo.
Teka, kung titingnan ito,
parang tampuhan ng magkasintahan 'yong kanina.
-Totoo. -Talaga?
Di na kailangang pag-isipan.
-Tampuhan lang. -Sineryoso natin?
-Gusto lang niyang baitan ni Jun-seo. -Oo.
'Yon ang kay Si-an.
-Para i-motivate. -"Pansinin mo pa ako."
Totoo.
-Gusto talaga nila ang isa't isa. -Oo.
Maliit na tulak para udyukan siya.
Diyos ko.
Ang ganda ng ayos dito.
Darts.
Paano ito?
Magre-record din tayo?
Parehas nating gagawin?
Oo.
Ito pala ang lugar na pinuntahan natin.
Grabe.
Ayos 'to.
Magkikita sila?
-Ano? -Dito?
-Ano? -Ano?
Ano'ng mayro'n?
Nakakaloka.
Masaya akong makita kayo.
-Mahal kong Jeong-su. -Ito…
-Mahal kong You-jin. -Saan kayo galing?
Makakainom na ba tayo?
Akala ko mamamatay ako dahil sa awkwardness.
Bakit? Ano'ng awkward?
Coke mo ba 'to? Painom ako?
Kadarating lang. Inom ka lang.
Inayos nila para magkita sila nang ganito?
E di…
Parang delikado ito.
Ang interesting nito.
Di ito basta double date.
Oo nga.
Kulang sa init.
-Nandito na si Jeong-su… -Mayro'n na.
Kung magiging sweet siya…
-Oo. -Mapapaisip siya.
-Ulit? -Oo.
Di ito inaasahan.
Tamang-tama ang oras na ito para madala.
Masayang makita kayo.
Ang makita kayo sa labas…
Oo.
Nagpunta kami…
-noong unang araw. -Lahat tayo.
-Mga nagpunta noong una. -Talaga?
Parang may kakaiba.
Magpalit ba tayo ng upuan?
-Naka-diagonal tayo. -Ang ayos na 'to…
Diagonally.
At simula.
Bantayan ba natin ang reaksiyon ng bawat isa?
Sa parehong okasyon, nag-first at second kayo.
-Ano'ng pakiramdam mo? -"Talo na naman."
"Talo na naman"?
-Oo… -'Yon ang pakiramdam ko.
Lagi niyang sinasabing habambuhay siyang runner-up.
Di yata ako kaya ni Jeong-su.
Gusto ko siyang matalo kahit isa.
Nakakainis.
Siyanga pala, di ko inasahang pinili mo si You-jin.
-Si You-jin? -Oo.
-Siya ang iniisip mo? -Oompa Loompa ko siya.
Pa'no nangyari?
Gusto niya raw akong ilagay sa bote.
Bakit?
Ano? Lumalandi ba siya?
Nakakatawa siguro ako sa Impiyerno kahapon.
Talaga?
Ang entertaining ko siguro.
Napakagaling mong tao.
Salamat.
Iisipin kong papuri 'yan.
Ang charming mo.
Ah.
Lagi mo akong pinapatawa.
Cheers.
-Cheers. -Cheers.
-Mas masarap pa sa inaasahan ko. -Ang refreshing.
Gusto mong tikman?
Matamis ba?
Sige, tikman ko.
Gusto mo ng matatamis.
Titikman ko kung matamis.
Di ko gano'n kagusto ang matamis.
Inagawan na niya ako. Magco-Coke na lang ako.
-Gusto mo? I-order ba kita? -Hindi na.
-Ah. -Ayaw mo?
-Di siya natutuwa. -Hindi?
Masyado siyang mabait.
Sinabihan niyang panoorin ni Jun-seo kung gaano siya kabait.
Gusto mo?
-I-order ba kita? -Hindi na.
-Ah. -Ayaw mo?
Kumusta? Unang beses na mag-Paraiso nang magkasunod.
-Kumakain lang. -Tigil, Jun-seo!
-Puro siya kain. -Kumain din siya kanina.
Tama na sa pagkain.
Kumusta? Unang beses na mag-Paraiso nang magkasunod.
Unang beses na mag-Paraiso
-nang magkasunod. -Kumusta?
Nakapag-usap pa rin kayo? Komportable ba?
"Nakapag-usap ba kayo?"
Tapos sasabihin niya, "Parang di na gagana ito."
Nakakapag-usap kami.
-Ah. -Ah.
Mukhang masaya.
Mas komportable ito kumpara noong unang beses.
Magaling ka ba sa pool, Jeong-su?
Subukan ba natin?
Pares-pares tayo.
Tatlong beses pa lang akong nakakapaglaro.
Talaga?
Magaling.
-Puwede na. -Magaling.
-Oo. -Subukan mo.
Tamaan ang puti?
Tamaan mo ito gamit ang puting bola.
-Subukan ko. Ganito? -Hawakan mo…
-Ganito? -Alam mo.
-Alam niya paano humawak! -Ano?
Sigurado kang tatlong beses?
-Ganoon nga. -Pero…
Pumuwesto agad siya.
Sabi mo, tatlong beses pa lang.
Sabi ko sa 'yo, wag kang maniwala.
Puntiryahin mo sa medyo kaliwa ng gitna.
Hala, ang hirap ulit nito.
-Kaya nga. -Oo.
Ang hirap nito ngayon.
Ang hirap nito, di ba? Wala akong matatamaan.
E di, ikalat mo 'to.
Okay, maganda 'yan.
Ang tigas nito.
Puwede rin siguro 'to.
-Ganito? -Oo.
Puwede rin 'to.
-Gamitin mo ang ilalim pang-set ng tira. -Sige.
-Tira? -Ilagay mo rito.
-Ganito? -Puntiryahin?
-Oo, sundutin mo lang. -Sige.
-Oo, gano'n ka tumulong. -Ang bait niya.
-Totoo.
-Sundot lang. Natamaan ko. -Magaling.
Matitira mo ba ang cue ball para tamaan 'yon?
-Magaling. -Puwede yata.
-Oy. -Ang lakas niyan!
Subukan mo pa rin kahit na mabibigo ka.
Para siyang coach!
Tunog coach siya.
-Ang head coach. -Grabe.
Lagot sila.
Ano'ng gagawin ko? Tingnan mo. Tirahin ko ba 'yong dilaw?
-Puwede na, di ba? -Oo.
-Pupunta ako ro'n. -Pero…
Wow, ang galing no'n.
Magaling ako sa mga physical activities.
-Gaya ng inaasahan. -Pino ako humawak.
Talaga?
Hindi?
Pinong paghawak ng dance major. Hindi?
Puwedeng tumahimik kayo?
Nagpo-focus kami rito.
Gawin mo ang gusto mo.
Kakaiba siya.
-Maganda siguro ang kontrol ko rito. -Tatlo na lang.
Ang galing no'n.
Lakasan ba?
Papuntahin mo ro'n.
Magaling.
"Magaling"!
Nasa competition ba ngayon si Jun-seo?
Diyos ko.
Di siya papatalo…
Ba't magkaibang-magkaiba sila?
Ano na'ng score?
Na-excite ako bigla.
Nananalo tayo.
Mananalo talaga tayo.
-Talaga, kasi… Oo. -Talaga?
Kahit dito, matalo ko si Jun-seo.
Sige, galingan natin. Ipanalo natin.
Nagamit ko na lahat ng suwerte ko kanina.
Okay.
Wala na masyadong matitira.
Mga stripe na lang.
Mas gusto kong manalo dahil team tayo.
-Sige. -Galingan mo.
Sige. Galingan natin.
Isusulat ng mga talo ang pangalan nila gamit ang puwet.
Pero medyo tabingi… Uy.
Nag-u-"Uy" na naman siya.
'Yon ay medyo…
Wag na niyang i-"Uy" si Si-an. Pero lagi niyang ginagawa.
Parang mali iyon.
Ba't lagi niyang ginagawa 'yon?
-Nakakainis. -Galit ulit si Da-hee.
Galit talaga siya.
-Di siya makaka-move on. -Oo.
Dahil siguro sa pananalita niya.
Oy, sabihin mo kaya muna sa 'kin kung ano'ng gagawin mo?
Sige na, pagkakataon natin 'to.
Mahirap din 'to.
Kaya mo 'yan. Magaling ka.
-Di ganoon. -Wag kang kabahan.
-Ang hirap abutin. -Talaga?
-Nasaan ba ang cue bridge? -Cue bridge?
-Ayokong ipanghuling tira 'yon. -Ginamit rin niya 'yon.
Ayos lang 'yan.
Magsusulat gamit ang puwet?
Okay, sorry.
Akala ko ayaw mong…
Uy, isipin mo bago ka kumilos.
-Wag basta-basta. -Wag mo akong i-"Uy."
-Si-an. -Tawagin mo 'ko sa pangalan.
Sana umusog ka rito nang kaunti.
Sige. Nagtatalo sila.
Away.
Sulitin natin.
Ayos.
Naku, ang galing nila.
Magaling.
Ang saya no'n.
-Sa'n sila magsusulat? -Masaya 'yon, Jeong-su.
-Oo nga. -Sige.
Ang galing mo.
Oo, puwede na rin.
Grabe, lagi nating nakikita.
Lalo na roon, ayaw ni Si-an kung paano siya tinatrato.
Ang sama no'n.
Ano'ng pakiramdam na mag-second?
Ayos lang. 'Yong totoo ang mahalaga.
Siyempre.
Masaya at kakaiba ito.
-Tayong apat… -Inaantok din ako.
Nagising talaga ako.
-Oo. -Oo.
-Kumulo kasi ang dugo mo? -Oo.
Ang blood pressure ko.
Ang saya no'n.
-Oo. -Magkatulad tayo.
-Oo nga. -Seryoso.
-Ang gagaling nila, 'no? -Oo.
-Sino siya? -Ba't ang galing niya?
Pino ako humawak. Magaling ang control ko.
Ganyan ang Oompa Loompa ko.
Wow, kakaiba si You-jin.
Ang galing mo.
Salamat.
Ang sarap nito.
Parang di ka masaya.
Hindi.
Di nakakatuwang mag-second.
Naku naman.
Diyos ko.
Panghuling, cheers.
Ang huling cheers.
-Bye. -Cheers.
-Magsaya kayo. -Magsaya kayo.
Ba't pamamaalam 'to?
Katunayan, medyo nasasaktan na ako kay Jun-seo noong puntong iyon.
Dahil siguro sa do'n…
mas napapansin ko kung gaano mabait kumilos si Jeong-su.
Kaya lagi kong iniisip 'yong unang date ko sa Paraiso
kasama ni Jeong-su.
Doon ako nagsimulang mag-alala.
-Nagsaya ka ba? -Oo.
Ayos 'yan.
-Nagsaya ka ba? -Oo.
Masaya 'yon.
Mukhang mahalaga talagang
lugar ang Paraiso.
Paraiso?
Oo, napakahalaga.
-Di ba? -Sobra.
Sobrang halaga nito.
-Punong-puno ng kahulugan 'yon. -Paulit-ulit siya.
Ano kaya ang big niyang sabihin sa "Mahalagang lugar ang Paraiso"?
Mensahe 'yon kay Jun-seo.
Oo, sinasabi niyang
mas nakilala niya si Jun-seo at ang sarili niyang damdamin.
-Ganoon siguro. -Oo.
Dahil napakahalagang lugar nito,
parang babala iyon na mas ayusin ni Jun-seo ang ugali niya.
-Ganoon iyon? -"Di pa huli para gumising."
"Bago pa mahuli."
Pero parang di iyon napansin ni Jun-seo.
Oo, 'yon yata ang problema.
Pag kasama mo ang taong gusto mo, dapat subukan mong magbago.
Sinabihan niya na rin.
-Totoo. -Pero 'yon ay…
-Nakagawian na. -Minamaliit niya ba si Si-an?
-Di gano'n. -Ibig kong sabihin…
-Ugali na 'yon. -'Yong tono niya…
Tatlumpung taon na siyang ganoon.
-Ayaw din niyang papatalo. -Di 30.
Dalawampung taon na.
E di, di sila bagay. Maghiwalay na sila rito.
Ang prangka mo na masyado.
-Ano? Kasi… -Tayo…
-Malinaw kung paano ang hinaharap nila. -Oo.
-Di yata sila bagay. -Totoo.
-Ito na ang wakas. -"Gagawin ko ang lahat para ayusin."
Di mo maaayos ang ganoong pananalita.
-Ba't mo kinakampihan si Jun-seo? -Ikaw ba siya?
Nasasaktan ako.
"28 taon ko nang ugali 'to. Wala, e."
"Ayaw ko rin!"
-Gaano ba katagal ang kailangan niya? -Mga tatlong buwan.
Kung nanghingi si Jun-seo ng oras para magbago, mas okay 'yon.
Pero di niya gagawin 'yon.
-Sa kanya, "Talaga? Ganito na ako." -Di siya umaatras. Oo.
-At nasa double date sila. -Oo.
-Kaya nga. -Di magandang matawag ng "Uy."
At ang sweet ng ibang pares.
Oo. Sobrang magkaiba.
-Kaya di dapat nakikipag-double date. -Oo.
Lintik na double date 'yan…
Parang malaki ang mababago nitong double date.
Totoo, sobrang laki.
Oo.
PARAISO KIM TE-HWAN & BAE JI-YEON
Sobrang pribado ng lugar na 'to.
-Maglublob ba tayo saglit? -Sige.
Ayos 'to. Puwede na rin.
-Talaga? Puwede na? -Oo.
Gusto ko 'to.
-Gusto mo? -Oo.
Gusto ko 'to.
Siyanga pala, ang cute mo riyan sa pool.
-Talaga? -Oo.
Para kang tuta.
Masarap ding ilublob ang paa.
Oo.
Kaya nga.
Ang saya nito.
-Masaya? -Oo.
Kadalasan, kabaligtaran ang nakikita natin.
Ayaw niyang lumublob.
Parang mas masaya si Ji-yeon.
-Tinanong mo ako sa pangarap ko, di ba? -Oo.
Ano'ng pangarap mo?
Bale, ang trabaho ko ngayon
ay ang pagbuo ng kultura.
Gusto kong maging isang tao
na mapapalaki ang kulturang 'yon
nang sobra-sobrang laki.
Gusto kong makilala ako ng lahat bilang nagpalaki ng kulturang iyon.
Gusto kong respetuhin ako ng lahat ng gusto ang kulturang iyon.
'Yon ang pangarap ko.
Ah.
-Malaki 'yon. -Oo.
Historical figure ang mga 'yon.
-Oo! -Oo.
Isa 'yong pangarap na di ko naisip.
Ang mga nasa Korea
ay kadalasang pinagkakaitan ng pagkakataong malaman ang gusto nila.
-Oo. -Ang lungkot no'n para sa akin.
Pero ngayon, marami nang tao ang naghahanap ng mga gusto nila.
-Kung kaya… -Ah.
Parang masaya si Te-hwan na pag-usapan ang trabaho niya.
Gustong-gusto niyang pag-usapan ang tungkol sa ginagawa niya.
Hilig niyang pag-usapan ang sarili niya.
Dapat dalawahan ang pag-uusap, nagtatanungan kayong dalawa.
Kaya lagi akong nagsisikap na magbahagi ng magagandang musika sa iba…
Laging tungkol sa kanya. Ganoon 'yon.
Kaya noong huli, napagod na akong sumagot.
Gusto ko lang makilala ng mga taong alam talaga ang halaga ko,
at gusto ko ring makilala ako ng mga may malalalim ang pang-unawa.
'Yon ang gusto ko.
Ah.
'Yon ang pangarap ko sa madaling salita.
Ah.
Sa madaling salita?
Mataas pala ang tingin ni Te-hwan sa sarili niya.
Sobrang kakaiba niya.
Paano naman ang mga layunin mo sa buhay?
Di ako ang tipo na naniniwala sa pagiging single, pero…
Okay.
Pero puwede mo sigurong masabi na 'yon ang gusto ko.
Gusto ko lang mabuhay sa kulturang gusto ko…
Parang gusto niyang maging presidente ng isang kultura.
-Minister ng Kultura. -Presidente.
-Minister ng Kultura. -Oo.
Gusto ko lang mabuhay sa kulturang gusto ko…
-At kasama ng mga mahal kong kaibigan. -Ah.
Ang layunin ko ay mamuhay nang masaya.
Ah.
Kasiyahan ang una.
Mamuhay lang nang masaya.
Ah.
Kadalasan, pag gusto mo ang isang tao, sasabihin mo bang magpaka-single?
Pasensiya na pero wala pa naman sa isip kong pakasalan si Te-hwan.
Pero ang punto ko,
sinabi kong pangarap kong makabuo ng masayang pamilya.
Ano'ng pangarap mo?
-Oo, itinanong mo 'yan. -Oo.
-Pangarap kong maging mabuting asawa. -Ah.
At gusto kong maging isang ina na maaasahan.
'Yon talaga ang pangarap ko.
'Yan ang pinakamahirap gawin.
Oo.
Sinabi kong gusto kong magpakasal at magkaroon ng sariling anak.
At habang iniisip ko 'to,
naguluhan talaga ako noong iniisip ko 'yon kahapon.
Sa mga pagkakataong sabay dapat kaming maglakad,
mauuna siya sa akin nang di ako iniisip.
Gets ko na yata.
-Alam ko na. -Gets mo na?
At noong nag-skating kami, di niya ako masyadong inisip
at nagsaya lang mag-isa.
'Yon ang katotohanan sa likod ng eksenang 'yon?
Kaya nga.
Nag-skate lang talaga siya.
KANINANG UMAGA
-Naka-focus ka lang kumain. -Oo.
Kumain nang mabuti para lumusog.
Oo.
NGAYONG GABI
May tanong ka pa ba sa akin?
-Pag may naisip ako. -Ano?
-Pag may naisip ako. -Sige.
"Pag may naisip ako?"
Simple at direkta ang karamihan sa mga lalaki…
-Pero 'yan… -Pero di kami ganoon.
-Kaya nga. -Oo.
-Pag may naisip ako. -Ano?
-Pag may naisip ako. -Sige.
Kung biglaan ang tanong…
-Oo. -Oo.
-Maninigas ako at di makakaisip. -Oo.
Napapaisip tuloy ako kung interesado ba talaga siya.
Sa mga salita niya, ganito niya ako kagusto,
pero karampot lang ang naramdaman ko.
Parang hindi tuloy totoo.
Kaya naguguluhan ako.
Katulad ng The Sixth Sense ang twist na 'to.
-Oo. -Oo.
Kaya ayaw niyang pumunta.
Sinasabihan talaga siya ni Ji-yeon na iba ang isama.
-Gusto niyang manatili at makapag-isip. -Oo.
-Makikilala rin niya ang iba. -Oo.
Pero di alam ni Te-hwan at pinili pa rin siya.
At kung totoong gusto siya,
di niya sasabihing, "Pag may naisip ako."
Di sasagot nang ganoon.
-Gusto mong malaman. -Maninigas…
Kahit wala kang maisip,
di mo 'yon isasagot.
Puwedeng mag-imbento.
-"Curious ako sa lahat." -"Ano'ng paborito mong kulay?"
"Grabe, napakarami ng tanong ko."
"Ano ba'ng uunahin?"
-At makakapag-isip ka. -Oo.
Nakatuon lang talaga si Te-hwan sa kung sino siya.
Malakas 'yon, kaya lagi niyang sinusunod ang mahigpit niyang pamantayan
sa kilos at salita niya.
At katunayan,
-puwede niya siyang samahan sa pool. -Dapat lang.
-Di niya ginawa? -Pero…
-nakapagpasya na siyang hindi. -Di siya sumunod?
Ayaw niyang magpabasa ngayon.
-Parang naging matigas lang siya. -Oo.
Di siguro maganda ang sunod-sunod na pagpa-Paraiso.
Siguro nga.
Hindi man maganda,
pero mahalaga 'yon para mas makilala mo.
-Mukha ngang mahalaga. -Oo.
Nasisira ang tatlong couple.
-Sobra. -Totoo.
Hindi ngayon araw sa paraiso.
Ang lulungkot ng lahat.
Oo.
Ba't ka malungkot?
Ako? Ang tagal ko na sa Impiyerno.
-Di ko na maalala kung paano sa labas. -May bukas pa.
-Di rin naman yata ako aalis. -Ba't naman?
Tutulungan ka namin.
-Saan? -Ano'ng sinasabi mo?
Wag kang mangialam!
-Teka… -Wag ka raw mangialam!
Tumatawa-tawa ka ngayon.
-Kaya niya 'yan. -Kaya niya?
Okay naman ako.
Talaga? Pupunta ka siguro bukas.
Wag kang papaiwan.
Sisiguraduhin ko.
Sinasabi ko lang na okay lang maging palaban.
Pero di puwedeng sabihin kung sino'ng pinili natin, di ba?
-Hindi, nasa sa 'yo 'yon. -Talaga?
Pero kung nag-iingat ka, puwede mong ilihim.
Maingat talaga ako, kasi akala ko bawal sabihin.
Sabihin mo lang.
Sige na.
-Ano? -Sino…
Sino'ng pinili ko?
Hindi, sino'ng nasa isip mo?
Jong-hoon.
Ano?
Ano? Biglaan naman?
-Ano 'yon? -Hye-jin, ano'ng mayro'n?
-Tamang-tama 'yon. -Oo.
Pinili ko rin ngayon si Jong-hoon.
-Grabe. -Seryoso?
Di mo naisip 'yon.
-Ngayong round? O bago siya pumunta? -Ang cool mo!
-Ang cool niya! -At…
-Lagi kong… -Magpalit ba tayo?
Lagi kong pipiliin si Jong-hoon.
-Di ko kaya ang mga cheesy! -Ano?
-Buti nagtanong ako. -Ano?
-Oo, seryoso ako ro'n. -Di ko alam.
Magaling, Hye-jin.
-Di 'yon cheesy. -Sigurado siya.
Oo.
Di ko alam.
Pero ba't di mo alam?
Kasalanan ko 'yon.
-Bakit? -Di ko masyadong ipinakita.
Pero naramdaman ko sa kanya.
Noong una, ang bait niya talaga sa 'kin.
-Sobrang saya ko. -Nauutal siya.
Kinakabahan ako ngayon.
Nakita kong ang dami nilang Polaroid photo.
E di, kakausapin ko muna si Hye-jin.
Ang bilis no'n.
-Ang makitang ganoon… -Ang galing.
-Ayos 'yon. -Nasisiyahan ako ro'n!
-Diyos ko. -Ang saya nito.
Ang totoo ni Hye-jin.
Nang marinig ko 'yon,
talagang nagpapasalamat, natutuwa, at masaya ako.
Sa tuwing nakikita kita,
ang ganda-ganda mong tingnan.
May kung ano sa 'yo na kinikilig ako.
-Talaga? Totoo? -Oo.
-Mabilis akong maniwala.
-Oo. -Kaya magpakatotoo ka.
-Nagpapakatotoo ako. -Wag mong gayahin si Jeong-su.
Paano ba siya?
Hayaan mo na.
Sige.
Di ko lang masabi, pero ngayong araw, suot mo 'yong scarf.
-Scarf? -Oo.
-'Yong suot mo sa leeg. -Ah.
Bagay talaga sa 'yo ang damit mo.
-Talaga? -'Yong damit.
At 'yong dilaw na suot mo kahapon.
Kaya…
Ang babaw ng "Magandang damit," alam mo 'yon?
Pero nahirapan akong sabihin kahit 'yong mga gano'n.
Gano'n kahirap sa akin na lapitan ka.
Maiintindihan naman. Ako na ang mauuna kung ganoon.
-Hindi, ayos na ngayon. Ako na. -Talaga?
Oo, simula ngayon, ako na ang mauunang lumapit sa 'yo.
Gusto kong…
mag-Paraiso bukas kasama ka.
-Ako? -Oo.
Grabe.
Siguradong pangalan mo lang ang laging isusulat ko.
"Jong-hoon."
Maglitrato tayo para maalala natin ito.
-Tara? -Oo.
Iuunat ko ang kamay ko 'gang kaya ko.
Okay.
Ayos.
-Biglaan. -Ang galing.
Di ko inasahan 'to sa Impiyerno.
Pagkakita natin sa nangyari sa Paraiso,
-medyo nalungkot tayo. -Oo.
At ang cool ni Hye-jin.
-Totoo. -Oo.
-Ngayon. -Oo nga.
Okay sila.
Ipagpapatuloy nila ito.
-Magpa-Paraiso silang magkasama. -Oo.
May gusto ka bang makausap dito?
Libreng oras natin 'to, kaya mag-usap na kayo.
Gusto kong makipag-usap.
Kanino?
-Dong-ho. -Alis na.
Sige na. Dito lang kami.
Magpapahinga na ako pagkatapos nito.
Di ka rin makikipag-usap sa 'min?
Siyempre kakausapin ko kayo, magli-lip balm muna ako.
-Ang palaban ng mga babae rito. -Oo.
Mukhang di masaya si A-rin.
Gusto kong maglakad-lakad.
-Tara? -Gusto mong maglakad?
Ikaw ba, A-rin?
-Maraming iniisip o tahimik lang? -Curious ako.
Kasi…
Baka nagkakamali ako,
pero akala ko ang dami kong nakuhang assurance.
Kasama ko sa kuwarto sina Hae-lin at You-jin, kaya…
Kaya tahimik ang kuwarto n'yo?
Di na ako makapagsalita.
Gusto kong ikuwento ang nangyari at ibahagi ang naramdaman ko.
Pero pag kasama sila, di ko magawa.
-Pumunta ka sa amin. -Di puwede.
Kaya di ko alam ang nangyayari.
Pagbalik dito, di ko pa nakakausap si Dong-ho.
-Gawin mo mamaya. -Kaya…
Sigurado akong nakausap niya kanina si Dong-ho.
Kaya di ko alam kung ni-reject ba ni Dong-ho,
o binibigyan niya ng pagkakataon.
Curious ako roon.
Bumalik tayo galing Paraiso kahapon.
Di mo talaga naaalala ang oras dito.
Nagkape tayo kahapon.
Kahapon ng umaga.
-Oo. -Ngayon din ba?
-Oo. -Nakakainggit.
Gusto mo ng kape?
Nababaliw na nga ako.
'Yon ang masasayang araw.
Paano?
'Yon ang masasayang araw… Siyempre, mas masaya ako ngayon.
Kung babae ang maglalaro para sa Paraiso bukas,
ayos lang ba kung ma-kidnap ka?
-Gagawin ko rin naman. -Sige.
Sigurado 'yon.
Mananalo ako kahit ano'ng mangyari.
Ano?
Desidido ka talaga.
Kailangan ko talagang mag-Paraiso bukas.
Magpunta tayo.
Tara.
Ganyan na naman ang ngiti mo.
Ano'ng ngiti?
Ayan ka na naman.
Naiilang lang ako.
Naiilang akong ngumiti.
Naiilang din akong ngumiti.
'Yan…
Di siya makapag-focus.
Sa harap lang yata ni Hae-lin nakakangiti nang ganyan si Dong-ho.
-Dong-ho… -Ano?
-Di ko sinabi sa 'yo, tama? -Ano?
-Nang sinabi ko ang ideal type ko… -Oo.
Di ko sinabi 'yong pisngi, tama?
-Hindi nga. -Bakit kaya?
Gusto ko ang mga namumula pag nahihiya.
'Yon ang sinabi ko.
At heto ka.
Di naman sa nahihiya ako…
Natataranta lang?
Wala pa akong nakilala na katulad mo.
Taong direkta at tapat sa nararamdaman nila…
Sana babae ang pumili bukas.
Patutulugin kita sa master bed.
Sa puntong ito, parang natutuwa na ako rito.
-Nilalandi niya talaga siya. -Oo.
"Nilalandi"!
Wow.
-Di biro iyon. -Totoo.
Pero tuwing ganoon siya, di malaman ni Dong-ho ang gagawin.
Oo.
Sobrang natutuwa roon si Hae-lin.
-Oo. -Gusto niyang asarin.
Oo, para itong kuwento sa comic book.
Mahiyaing lalaki 'yong bida.
Tapos may darating na masayahing heroine.
-At cute pa siya… -Sikat na babae sa school.
-Oo. -At tapos…
-Tapos siya, "Uy, kumusta?" -Oo!
-Alam mo 'yon? -Naiisip ko nga 'yon.
Nang di namamalayan, naaakit siya sa kanya.
-Diyos ko. -Oo.
Ang tagal nilang mag-usap.
-Curious ako. -Kina Hae-lin at Dong-ho?
Sigurado akong nag-usap sila kanina.
Oo.
Oo, di ba?
-Oo, kanina. -Nakita ko sila.
Nag-one-on-one sila.
Para sa akin, mahalaga 'yon.
Parehas ang lugar kung saan siya nagtatrabaho
at kung saan ako nagtatrabaho.
-Ano? -Ang lugar.
Magkalugar kami.
Magkabayan ang magulang namin.
Ano?
Pareho pa kami ng buwan ng kapanganakan.
-Tadhana. -Maraming pagkakatulad.
Kaya sobrang nakakagulat sa akin.
Pero na-excite ako sa pagkagulat na 'yon.
Sabi ko, "Ano? Pati 'to?"
Tadhana ba 'to?
'Yon ang nangyari.
Pagkarinig ko, ang laking bagay no'n sa akin.
Kaya siguro mas lumalim ang nararamdaman ko.
Pumasok na yata ang lahat.
Hindi pa.
-Nandito pa sila. -Oo.
Una ka na. Kukuha ako ng tubig.
Nakabalik na sila.
Uy.
Nagkausap ba kayo?
Mga dalawa o tatlong oras 'yon.
-Ano? Talaga? -Magmamadaling araw na.
Ano'ng oras na?
Ba't ang sama n'yo?
Ano, uminom ba kayo?
Hindi, ang tuyot ng mata ko.
Talaga?
Akala ko sisikat na ang araw.
Mahihiga na sana ako.
Nakakatakot kayo.
Pagod na ako. Matutulog na sana ako.
Kaya nga.
Di kami nakapaghilamos.
Dalawang oras lang ang tulog mo, pero ang daldal mo pa rin.
Ang saya nito.
Ang saya sa Impiyerno.
Mag-usap kayo.
Di kami nakapaghilamos kahihintay namin.
Kung pagod ka na, sa susunod na lang.
Tara.
Teka, babahing ako…
Gusto na raw niyang mahiga.
-Nilalamig siya. -Bahing 'yon.
-Nilalamig. -Hindi.
Nangangatog din siya kahapon.
Talaga?
Tara. Wala naman ako masyadong sasabihin.
Tara.
Hintayin mo 'ko.
Tara.
Bukas na lang kung pagod ka na.
Hindi gano'n.
-Parang antok na antok ka na. -Di gano'n.
-Ano… -"Mahihiga ka na?"
Bilisan natin at matulog. Pagod na ako.
Buweno…
-Nag-usap din kayo kanina, di ba? -Oo.
Curious ako ba't kayo nag-usap ulit. Pero ang tagal n'yo.
Naisip kong maghintay at malaman ang pinag-usapan n'yo bago matulog.
Gusto niya lang makipag-usap.
Nakinig ako sa kanya.
Halos nakinig lang ako.
Buong oras.
Ah.
Curious lang ako.
Dahilan ko lang 'to para makausap ka.
At pagkalaro n'yo kanina…
di na tayo nakapag-usap mula nang bumalik tayo.
Totoo 'yan.
Akala ko marami tayong oras para makapag-usap ngayon.
-Kinausap ka nilang lahat. -Oo.
Nag-usap kami rito. Tapos, dumaan si You-jin.
Nagsabi rin siya, kaya nakipag-usap din ako.
Ganoon pala.
Katunayan, di ako curious sa pinag-usapan n'yo.
'Nga lang…
Gusto ko lang ipaalam na iniisip pa rin kita.
Kaya di ako interesado sa napag-usapan.
Pero simula pa dati…
nag-uusap na tayo,
sa Paraiso man o dito.
Ano pa man, 'yon lang.
'Yon lang.
Ano?
Tulog na ba tayo?
Hindi, dito muna tayo. Dito muna.
Talaga?
Di ako kumikilos na ayaw ko.
Alam ko.
-Alam mo, di ba? -Oo.
-Ayokong masamain mo. -Inaantok ako.
-Kasi inaantok ka? -Oo.
Tara na.
Di rin tayo nakatulog.
Di rin ako sigurado sa kanila.
Parang may mali.
Love triangle 'to kasama si Dong-ho.
Katunayan, sa pag-uusap ngayong gabi…
-Hae-lin? -Parang wala na dapat ikalito.
Parang mas malakas ang nararamdaman niya kay Hae-lin.
Pero sinabi 'to ni A-rin kanina.
Akala natin di siya ganoon palaban.
Pero noong nag-uusap sila,
marami raw siyang nakuhang assurance,
kaya kahit di niya kausapin, okay lang.
'Yon siguro ang iniisip niya.
Pero kung ganoon, parang nakakampante yata siya?
Parang di pa ito naranasan ni Dong-ho sa buong buhay niya.
Di yata basta-basta ipapakita ni Dong-ho ang nararamdaman niya.
-Kahit na gusto niya si Hae-lin. -Oo.
PARAISO YUK JUN-SEO & LEE SI-AN
Ang komportable rito. Ayos 'to.
Paraiso talaga 'to.
Di ba?
Tingin mo?
Oo.
Tumalikod siya.
Oo. Wag gano'n ang tono mo.
Wag gano'n ang tono sa kanya.
Pagod kasi tayo, tama?
Magsa-shower ka ba muna?
Hindi, mag-usap muna tayo.
Gusto mong mag-usap?
O pagkaligo na lang?
Parang mas okay 'yan.
Kumusta ang pangalawang araw mo sa Paraiso?
-Pangalawa? -Oo.
Tulog ka na?
"Tulog ka na?"
Nakakatawa 'yon.
Seryoso?
Imposible.
Pa'no kung nakatulog talaga?
-Ano? -E di, wala na 'to.
-Sigurado. -Grabe.
Nakatulog siya?
Tulog ka na?
Nagsalin ng Subtitle: Christianne