LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
PARK HAE-LIN
KIM TE-HWAN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
AN JONG-HOON
SINGLE'S INFERNO
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi
Lee Si-an.
Yok artık.
-Lee Si-an. -Ne?
Size demiştim.
Evet, beklentisi çok yüksekti.
Üsteliyor.
-Ona niye sordu? -Aynen.
-Evet, niye ki? -Değil mi?
-Evet. -Min-seol'u beklentiye soktu.
Jun-seo'nun kalbi daha çok Si-an'a kayıyordu.
Yapacak bir şey yok.
Yok artık.
-Avuçlarım terledi. -Yine gidiyorsun.
Kahretsin.
Tüylerim ürperti.
Gidelim.
-Hemen mi? -Evet.
Pekâlâ.
Siyah.
İki gün üst üste Cennet'e gidiyoruz.
Bugün ne yapacağız?
Kesin farklı olur.
-Farklı olacak gibi. -Evet.
"Gideceksin" demiştin!
-Öyle sandım. -Aynen.
Daha dün gitmişlerdi.
-Değil mi? -Giderim sandım.
Dün onlar gittiği için bugün Min-seol gider sandım.
-Belli ki gitmiyor. -Bu ne böyle?
Jeong-su kimi seçecek, merak ettim.
Evet çünkü Si-an gitti.
Sırada ikinci olan Kim Jeong-su var.
Lütfen Cennet'e birlikte gitmek istediğin kişiyi seç.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
Jeong-su ne yapacak şimdi?
Aynen.
Solgun görünüyor.
Kimi seçecek?
Kimi seçecek, çok merak ediyorum.
-Hae-lin mi? -Hae-lin der.
Ya Hae-lin ya sen.
Yok, Hae-lin der.
Çünkü daha önce üç kişi gitmişlerdi.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi…
Chung You-jin.
-Chung You-jin. -Ne?
-Ne?
Ne?
You-jin mi?
Chung You-jin.
Ne?
Çabuk, hadi.
Her şeyin hazır mı?
İyi ki giyinmişsin.
-Acele et! -Değil mi?
-Durun. -İyi eğlenceler!
Ne?
İnanılmaz.
Dün Jeong-su'nun gözüne
-eğlenceli görünmüşüm. -Değil mi?
Eğlenceli olduğu için mi?
Onu seçtiğine göre çok eğlenceli bulmuş olmalı.
Çünkü You-jin çok neşeli.
Eğer Hae-lin veya Hye-jin'le gidersem
kalbimde onlara yer kalmadığını düşünürler.
Böyle hissetmeleri beni üzerdi.
You-jin gibi eğlenceli biriyle gidip güzel vakit geçirmeyi tercih ederim.
-Selamlar. -Merhaba.
-Gidelim. -Gidelim Donald Duck.
Taşıyayım mı?
-Ne? Sağ ol. -Ağır olanı ver.
O kadar ağır değil.
-O zaman… -Ağır değil mi?
Senin için taşıyayım.
Sağ ol.
Vay canına, inanılmaz.
You-jin çok şaşırmıştır.
"Niye ben?" diye düşünmüştür.
Vay, gerçekten çok ilginç.
Aynen.
Sonuncu olarak üçüncü olan Kim Te-hwan var.
Ji-yeon'u seçip seçmediğini çok merak ediyorum.
Seçmezse kimi seçeceğini daha çok merak ederim.
Bugün benim gitmemem gerekiyor gibi geldi.
Daha dün gittiğim için
iki kere üst üste gitmektense
ara vermek hislerimizi gözden geçirme fırsatı verir dedim.
Ama bence
Ji-yeon öyle dese de onu seçecek.
-Öyle mi? -Evet.
Ayrıca başka seçeneği de yok.
Evet, yok.
Te-hwan'la arasında en ufak bir kimya olan yok.
Sahiden kimse yok.
-Kimse. -Hiç kimse.
Cennet'e birlikte gitmek istediğim kişi
Bae Ji-yeon.
-Bae Ji-yeon. -Ne?
Evet.
-Cidden. -İşte şimdi…
-Daha iyi olur. -Evet.
-Kızı mutlu eder mi? -Evet.
-Öyle mi? -Tabii.
Kendini iyi hisseder.
-Bae Ji-yeon. -Ne?
Ji-yeon dışında merak ettiğim kimse yok.
Başka biriyle Cennet'e gidersem keyif alabileceğimi sanmıyorum.
-Merhaba. -Merhaba.
Merhaba.
Teşekkürler.
Çok düşündüm.
-Şey… -Evet?
Üstelemekten endişe ettim.
Duyguları kesin.
Durum böyle olunca Ji-yeon kendini harika hissediyordur.
Başka birini seçmesini önerdi, yine de onu seçti.
-Harikadır. -Büyük olay.
Değil mi?
Ama Ji-yeon'u dinledikten sonra, Te-hwan yanlış bir tercih yaptı bence.
Ne açıdan?
Ji-yeon bu aşamada
duygularını yeniden değerlendirmek için
geri adım atmak istiyor gibiydi.
Te-hwan'ı incitmeden bunu ona söyledi.
Ama Te-hwan onu seçerek ona alan tanımadı.
Sindirmeye vakit yok gibi görünüyor.
Ji-yeon'un gözünden bakınca bunaltıcı olur mu diyorsun?
-Evet. -Ama Ji-yeon
düşüncelilikten dolayı gitmek istemedi.
Gitmek de iyi olurdu. Bence ikisini de sorun etmiyor.
Sonuç olarak Jun-seo yine Si-an ile gitti.
İkisi bugün birlikte gittikten sonra
Si-an'ın kafası karışmayacaktır muhtemelen.
Evet.
Aralarındaki kimya kesin zirve yapacak.
Evet.
Min-seol'e üzülüyorum.
Kendi kendine homurdanacak.
-Evet, çok homurdanacak. -Evet.
Bugün çok da güzel giyinmiştim.
Sanırım akşam yemeğinde giyeceğim.
Yazık oldu.
-Çok güzelmiş. -O yüzden…
Tam Cennet içinmiş.
Bugün giderim diye giymiştim.
Bu elbiseyi Cennet için saklıyordum.
Üstünü değiştirmelisin.
Homurdanacağını söylemiştim.
Min-seol konuşurken kuş gibi cıvıldıyordu.
-Tanrım. -Çok tatlı.
Bu elbiseyi Cennet için saklıyordum.
Bana niye kızdın?
-Kendime diyorum. -Jun-seo!
Görüşürüz pislikler.
Dışarıda iki tane çanta kalmış.
Tanrım, seni ağlatmaya yeter.
Jun-seo ne demişti?
Ne oldu?
-Cidden. -Gel, otur.
-Sen gideceksin sanmıştım. -Ben de.
Konuşmamızın nasıl geçtiğini hiç abartıya kaçmadan
-tam olarak anlatacağım. -Tamam.
Oraya varınca bana Cehennem'de neler yaptığımı sordu.
Single's Inferno nasıl geçiyor diye sordu.
Ona eğlendiğimi ve iyi geçtiğini söyledim.
Sonra bir endişem olup olmadığını sordu.
Ben de olmadığını söyledim.
"Cennet'e gitmek ister misin?" diye sordu.
Çok istediğimi söyledim.
Açıkça söylemişsin.
Evet, "Tabii ki isterim" dedim.
Sonra orada ne yaptığını sordum.
Sadece yemekten ve içkiden bahsetti. Bu.
Sadece yemek yemeye gitmiş.
"Yemek yemeye gittim."
Böyle mi dedi?
Sonra dedim ki,
"Cennet'e birlikte gidip viski içecektik.
Neden bensiz içtin?"
O da, "Daha Johnnie Walker içmedim" dedi.
Ben de benimle gidip içecek diye düşündüm.
Bu konuşmadan ne çıkarıyorsunuz?
Hiçbir anlamı yok muymuş?
Zavallı kız!
Söyleyemiyorlar.
Biri birine âşık olunca
-yanına birkaç arkadaş alır. -Aynen.
İnandıklarını doğrulamak için sorup dururlar.
Aynen.
Sonunda arkadaşlar bitkin düşer.
-Bitkin arkadaşlar bunlar. -Evet.
Dışarıda yaptığımız konuşma olumlu geçmemiş mi?
Şu anda asla…
Konuşurken iyi vakit geçirmiştim.
Neyse. Nasıl istiyorlarsa öyle olsun.
Üzgünüm, gönül eğlendirsinler diye burada değilim.
Niye izin vereyim?
-Sen zaten… -Şeyden sonra…
-Cidden… -Gönül eğlendirdikten sonra…
Bunu şimdi diyor.
-Gelirse… -Gelip konuşmak isterse…
-"Selam Min-seol." -"Dur."
"Cidden."
-"Bekle." -Ruj sürer.
-Çok tatlı. -Şey gibi…
O kadar belli ki.
-Min-seol ne yaparsa… -Hiç de bile!
Ama çok bariz.
-Öyle mi? -Evet.
Jun-seo içeri girer girmez doğruldun.
Doğrulmalıydım. Uzanıyordum!
Dudağının kenarı da seğirdi.
"Gelsene."
Gerçekten gideceğimi sanmıştım!
Her hâlükârda Min-seol çok kızgın görünüyor.
Hâlâ arkadaşlarına anlatıyor olabilir.
"Tuhaf değil mi?" diye.
"Johnnie Walker seviyor diyorum!"
Hatta gelecek sene bile.
Böyle mi oturmuşlar?
Bu ne?
Ne?
Beni duyuyor musun?
Delirdin mi?
-İlgisi hep Si-an'da. -Evet.
Si-an umursamaz davranıyor ama farkında.
-Bence de. -Evet.
-Gözünün ucuyla bakıyor. -Aynen.
Aynen, şu anda Jin-kyung'u görebiliyorum.
Geldik.
-Ne? -Hayır.
Jun-seo şu anda çok rahat.
-Ne? -İyi eğlen.
Tamam.
-Jun-seo çok tatlı. -Kulaklığı var.
Hiçbir şey duyamıyor.
Gidelim.
Vın, vın.
-Vın, vın. Gidelim. -Vın, vın.
-Kapımı açacak mısın? -Hadi gidelim.
Evet, atla bakalım.
Teşekkürler.
-Lütfen kapını kendin kapat. -Tamam, kapatırım.
-Şaka yaptım. -Tamam, sağ ol.
Gidelim!
Gidip bir sürü yemek yiyelim.
Lütfen!
-"Rahatlayalım!" -"Bir sürü yemek yiyelim!"
"Rahatlama vakti!"
Nasıl yapılıyor, öğrenmeliyiz.
Bunu yapmayı öğrenmeliyiz Jin-kyung.
-Hadi. -"Vın, vın."
-Vay, nihayet. -Yemekler geldi.
-Çok mutluyum. -Ben de.
Yemek için teşekkürler.
Hadi bir süre yemeklere odaklanalım.
Çok sevinirim.
Bu arada buraya gelmeye hak kazandığın için
yemek daha tatlı geliyordur.
-Bana mı? -Evet, bu randevuyu sen kazandın.
Bugün buraya gelmeyi çok istedim.
Anladım.
Dün
kafam karmakarışıktı.
Evet.
Bir günde karar vermek gerekiyor…
Evet.
Birine karşı bir şey hissedip hissetmediğine.
-Çok zor. -Doğru.
Listemde birinci sırada
Si-an var.
Evet.
Yani bugün
birinci olsaydım Si-an'ı seçerdim.
-Onunla uzun uzun sohbet etmek istedim. -Evet.
Ama buna vaktimiz olmadı.
Evet.
Ama kafamı toplamamda
bana en çok yardımcı olan sen oldun.
Konuşup durdum.
Ama ciddiyim…
"Söyledikleri çok zararsız" diye düşündüm.
-Evet. -Böyle düşündüm.
Cidden mi?
O yüzden bu zararsız insanla eğlenmek
-ve kafamı boşaltmak istedim. -Evet.
Bu yüzden seni seçmeye karar verdim.
-İyi bir seçim yaptım bence. -Evet.
Bence doğru seçim yaptım.
Evet.
Bence…
Sona yaklaştıkça başım daha çok ağrıyor.
Evet, duygularınla mücadele ediyorsun, bu yüzden…
Fiziksel yorgunlukla başa çıkabilirim.
Ama burada yaşanılan zihinsel zorluk gerçekten çok güç.
Doğru.
Neyse, yine de
Jeong-su, Si-an hakkında konuşunca
aklında sadece o varmış, belli oldu.
-Doğru. -Evet.
Hae-lin'i bile düşünmüyor.
-Başkası yok. -Evet.
Hoşlandığın kişiden bahsedince hislerin de artar.
İtiraf ettikçe durum netleşiyor.
"Hep Si-an vardı."
-"Bundan eminim." -Gibi.
Si-an'la sık sık görüşememek,
ona olan duygularının daha da güçlenmesine neden olmuş.
-Bence öyle oldu. -Evet.
Bir sorum daha var.
Si-an'ı bu kadar
büyüleyici kılan şey ne?
Çok dürüst davranacağım.
Şöyle…
Cennet'e ilk kez birlikte gittik
ve aşk hakkında konuşup durduk.
Böyle şeylerden konuşunca
kalbim hızla çarptı.
Uzun zamandır kimseyle çıkmamıştım.
İçimde romantizm kırıntısı kaldığını sanmıyordum.
Benim için bitti sanıyordum.
Ama kalbim tekrar çarpmaya başlayınca
kendime şaşırdım.
İçimde hâlâ bir romantizm kırıntısı kaldığını fark ettim.
Ama sadece erkek gözüyle bakınca
Si-an çoğu erkeğin çekici bulacağı birçok özelliğe sahip.
Anlıyorum.
Ne gibi?
Yüzü hafiften kedi suratına benziyor.
Gülümseyince insanı ele geçiriyor.
-Gülümserken çok güzel bakıyor. -Evet.
-Gülümsediğinde çok tatlı oluyor. -Doğru.
-Ama gülümsemeyince çok korkutucu. -Evet.
Erkekler genelde bu tarz tiplerden hoşlanır.
Anlıyorum.
Onunla konuşunca
ilk önce her şeye uyum sağlıyor.
-Evet. -Ama…
Ama konuştukça inatçılığı ortaya çıkıyor.
Anladım.
Böyle işte.
O yüzden…
Onunla daha çok konuşmak istedim ama…
Biraz yazık oldu.
Ama memnunum.
Niye? Kafanı toparlamak için vaktin oldu diye mi?
Hayır, seninle takılmak çok eğlenceli.
Harika vakit geçiriyorum.
-Senin zararsızlığın… -Zararsızlık.
Oompa Loompa gibi.
Seni küçültüp omzumda taşımak istiyorum.
Bu büyüklükte mi?
-Öyle konuşursun. -Konuşmak mı? Evet.
-Kulağıma zararsız şeyler söylersin. -Evet. Konuşurum.
"Sus artık" falan derim.
Çok komik.
Jeong-su rahat görünüyor.
-Evet. -Evet.
Onun bu hâlini daha çekici buluyorum.
-Aynen. -Ben de.
Si-an veya başkalarıyla birlikteyken
"Onun nesi var?" diyordum.
-Evet. -Ama şimdi…
Onu You-jin ile görmek onu gerçekten çekici kılıyor.
-Böyle hissetim. -Evet.
Şimdi geriye dönüp bakınca
ilk başlarda Jeong-su çok düzgün görünüyordu.
Ama galiba çok gerginmiş.
-Evet. -Evet.
Çok çabaladığı ve odaklanmaya çalıştığı
-anlaşılıyor. -Bence de.
CENNET YUK JUN-SEO VE LEE SI-AN
Vay, eşsiz bir şey.
Teşekkürler.
Saçım açıkken daha mı iyi? Açık bırakayım mı?
Bence saçın açıkken daha iyi görünüyorsun.
Görünüşün tamamen değişiyor.
Gidelim.
On saat sonra geri dönmek nasıl bir his?
On saat mi olmuş?
Evet.
Daha az geçmiş gibi geldi.
Aynen.
Ama bugün çok yoruldum.
Bütün enerjini harcadın.
Kaç kişiyle eşleştin?
Üç kişiyle.
-Doğru, üç raunt. -Evet.
Yeşil ışık yanmak bilmiyor. Yollar da çok kalabalık.
Kedi gibi misin, köpek gibi mi?
Sence?
Kedi.
Doğru.
Evet, doğru bildim.
Sen…
Sen canavar gibisin.
Niye bana canavar deyip duruyorsun?
Canavar.
İnanılmaz.
Tanrım.
Aman tanrım.
Bugün…
Bugün en iyisi.
Teşekkür ederim.
Yumul.
"Yumul."
Kazanan için.
-Yumul. -Tamam.
Biraz wasabi.
Wasabi sever misin?
Fena değil.
Biftekle iyi gidiyor.
-Jun-seo. -Evet?
-Bunu dene. -Turp mu?
Hepsini demedim…
Çok yakınlaştılar.
İkisini izleyince,
birbirinden hoşlananların yapacağı
küçük dokunuşları ve hareketleri yok.
Daha çok çift gibiler.
-Haklısın. -Evet.
-Önceki gece büyük rol oynadı. -Değil mi?
Hatta arabadayken bile şöyle dokunuşlar…
Pardon.
Yok, ben…
Jin-kyung…
Jin-kyung çenesini dinlendirdi.
Hiç beklemiyordu.
Bir an için…
-Bu… -Bu küçük dokunuşlar…
Evet, doğru.
Restoranda sırtını sıvazlamak veya birbirine yemek yedirmek gibi şeyler.
-Çiftler öyle yapar. -Aynen. Çok doğal görünüyor.
-Bir yıldır çıkıyorlarmış gibi. -Aynen.
Birincilik ödülü gerçekten iyiymiş.
Sana söylemiştim.
Kazanacağımı söylemiştim.
DÜN AKŞAM
Yine de çok düşünme ya da endişe etme.
Seninle buraya bir kere daha geleceğiz.
Yarın kesinlikle kazanacağım.
Kazanacağımı, yine geleceğimizi söyledim.
Hiç endişe duymadın mı?
-Duydum. -Ne?
-Şaka yaptım. -Şakacı.
-Kadınlar oyununu kazanırsam… -Evet?
Düşüneceğim.
Şu ana kadar kaç kere Cennet'e geldin?
-Ne? -Kaç kere oldu?
Beş mi?
Emin değilim.
Ne kadar şanslısın.
Bir dakika, ne zaman dedim ki…
Çok şanslısın.
Vay, çok lezzetli.
Bu yemekten çok keyif aldım.
-Üşüdün mü? -Evet.
Niye hiç ceket getirmiyorsun?
Yeterince ceket getirmemişim.
Ne güzel şişeymiş.
Doyduysan gidelim.
-Nutku tutuldu. -Evet, aynen.
-Yüzünden belli. -Evet.
Jun-seo biraz fazla rahat.
Ama o öyle biri.
-Evet. -Doğru.
-Bunu yapamazsın. -Aynen.
-Çok riskli. -Atmosfer kötü.
-Evet. -Çok ihtimam göstermiyor gibi.
Niye böyle yapıyor?
Harika.
-Diyelim ki kazanmadın. -Peki.
-İkinci oldun. -Peki.
Ve kazanan kişi beni seçti.
Peki.
O zaman kimi seçerdin?
İkinci olsaydım seni başkası götürürdü.
-Gerçek bu. -Evet.
Yani öncellikle birinci olduğum için çok mutluyum.
Ama ikinci olduğum için gitmiş olsaydın
Cennet'e ikinci kez gittiğim kızı seçerdim muhtemelen.
-Min-seol mu? -Min-seol.
Niye? Nedenini sorabilir miyim?
-Min-seol mu? -Evet.
Aklımı kurcalıyor.
-Sahi mi? -Evet.
Dişlerini sıktı, gördünüz mü?
-"Sahi mi?" derken. -Gördüm.
Atmosfer tuhaflaşıyor.
Ama Si-an'ın da aklında birçok kişi var.
-Doğru. -Ama yüksek sesle söylemek başka.
-Öyle mi? -Ona söylüyor.
-Sahi mi? -Evet.
-Hiç bilmiyordum. -Evet.
Kimse bilmiyordur.
Onunla Cennet'e gittiğimde
çok konuştuk.
Ama çoğu önemsiz şeylerdi.
Anladım.
-Komikti yani. -Evet.
-Komik bir kız. -Evet.
Şakaları hep isabetli.
Ama…
Ertesi gün geri döndüğümde
onu görmeye devam ettim.
Ve benimleyken olduğundan farklı olarak, morali bozuk gibiydi.
İnkâr etti.
Ama kendisi gibi davranmadığını hissettim.
Onu neşelendirip "Cehennem'de popüler olacaksın" dedim.
Ama pek öyle olmadı.
Sonra zaman geçince…
Evet.
Ona suçluluk duygusuyla baktım.
Anladım.
Bilmiyordum.
Kafam çok doluydu.
Sanırım Min-seol'u fark ettiğimden daha çok düşünüyordum.
Bu yüzden Si-an'a karşı dürüst olup Min-seol'un aklımda olduğunu söyledim.
Bu yüzden Si-an'la randevumuz sırasında tamamen ona odaklanamadım.
Ama…
Onu düşünmekle kalacak mı?
-Bilmem. -Yoksa daha çok konuşacak mısın?
Ya da öyle bir şey.
Bilmem.
Anladım.
-Niye? -Ne?
-Niye sordun? -Öylesine.
Niye soruyorsun ki?
-Öylesine. -Tamam.
Niye bu kadar sert konuşuyorsun…
Ben de bir şey diyeceğim.
Bence şu anda bana çok soğuk davranıyorsun.
-Ben mi? Niye? -Evet.
Biraz daha iyi davransan ya?
-Öyle mi? -Evet.
Soğuk mu davrandım?
Daha nazik davranamaz mısın?
Niye? Nasıl?
Çok çabuk rahatlamadın mı?
-Ben mi? -Evet.
Rahat değilim.
Sadece…
Boş ver.
Gerçekten rahat davranmıyorum.
-Öyle mi görünüyorum? -Evet.
Biraz şey…
Cidden mi?
Kibar değil miyim?
Bugün yorgun olmana veriyorum.
Genelde böyleyim.
-Yorgunlukla ilgisi yok. -Sahi mi?
-Hep böyle misin? -Evet.
Peki madem.
Yanlış bir şey mi yaptım?
Birden kafam çok karıştı.
Jun-seo'nun hislerini bilmiyorum.
İlk randevumuzda hisleri konusunda o kadar güvence vermişti ki
ertesi gün Cennet'te buluşmak için umutlanmıştım.
Ama tek yaptığımız yemek yemek oldu.
Sonra da "Doyduysan gidelim" dedi.
Cennet'e ilk gelişimizden o kadar farklıydı ki
biraz tedirgin oldum.
-Akıl oyunları mı? -Evet.
-Ama niye? -Evet.
-Öyle görünüyor. -Evet.
Ne oluyor?
Şöyle geliyor,
başta her şey çok yoğunken sonradan azaldı gibi.
Si-an böyle düşünüyor olabilir.
Başta birbirlerine çok yakındılar.
Bizi şaşırttı.
-Jun-seo'nun da bugün kafası dolu. -Evet.
Ve şu anda Si-an'ın
-seçeneği çok. -Evet.
Yani farkında olmadan seçeneklerini değerlendirip tartmaya devam ediyor.
-Evet. -Çünkü ondan hoşlanan çok kişi var.
-Hem de çok. -Evet.
Jun-seo'nun yerinde olsam sinirlenirdim.
Giderek sinirlenirdim.
Şu anda sinirli.
Öyle görünüyor.
-Evet, sinirlenirdim. -Biraz sinirlendi.
"Nesi var?" gibi.
-Jun-seo yanlış hiçbir şey yapmadı. -Bunlara katlanmak istemiyor.
-"Benim de hislerim var." -Evet.
"Bir tek o yok."
Si-an kibarca davranmasını istediğinde
Kabul edip şöyle diyebilirdi,
"Çok üzgünüm. Niyetim bu değildi."
Onu tekrar kendine çekmeliydi.
Ama "Sahi mi?" dedi.
Böyle yapmak bir şeyi düzeltmez.
Ya da gerçekten yorgun mu?
Dün çok içtiğini ve akşamdan kalma olduğunu söylemişti.
Ama bence sebebi kafasının dolu olması.
"Genelde böyleyim" dedi.
"Bir şey yapmadım."
-Yanlışı olmadı. -"Yorgunluktan değil."
"Ben böyleyim işte. Yuk Jun-seo böyle biri."
-Evet. -Hassas bir durum.
Atmosfer tuhaf. Bunu beklemiyorduk.
Evet, biraz sinir bozucu.
Gidelim mi?
Üşüdün mü?
Evet.
-Olur. -Battaniye bakayım mı?
Yok, gerek yok.
Şöyle örtsek?
-Evet, deneyelim. -Böyle mi?
Seni örtelim.
-Kolonya mı sürdün? -Hayır.
O zaman bu koku ne?
Koku sürmem.
Kendine has bir kokun var.
Nasıl bir koku?
Emin değilim. Kendi kokun mu?
Yanımdan geçince alıyorum.
-Öyle mi? -Evet, özgün bir kokun var.
Biraz üşümen geçti mi?
Evet.
Isındım.
İstediğin kadar koyarım.
Peki.
-Tatmin oldu. -Evet.
-İstediğin bu muydu? -Böyle şeyler mi?
Kendini daha iyi hissetti. Tanrım.
Vay arkadaş.
-Tatlılık yapıyor. -Evet.
Durup dururken nasıl oldu bu?
-Ne? -Seninle.
-Benimle mi? -Evet.
-Sanırım zamanlaması doğruydu. -Evet.
-Dün ve bugün. -Evet.
Dün otele ilk geldiğinde…
-Evet? -Çok cana yakındın.
-Ben mi? -Evet, enerjin.
Peki.
Niye öyleydi?
-Cana yakın mı? -Uykun mu vardı?
Nasıl cana yakın?
Gözlerin uykuluydu,
sırıtıyordun.
-Gül yapraklarını topluyordun. -Peki.
Öyle yaptın.
-Ne? Ne olmuş yani? -Ne?
Ne olmuş yani? Hoşuna mı gitti?
Evet, o yönünü görmek güzeldi.
Evet, seni öylece otururken,
rahatlamış bir şekilde görmek güzeldi.
Bugün yine güzel sohbetler edeceğimizi umarak geldim.
-El ele mi tutuşuyorlar? -Öyle mi?
Niye düzgünce tutmuyorsun?
-Ne? -Niye düzgünce tutmuyorsun?
Dün gayet iyi tutmuştun.
Öyle mi?
Kendini ifade eden insanları severim.
-Kendini ifade edenleri mi? -Evet.
Öğrenmek için nereye gidiliyor?
Şey…
-"İfade etmek" derken? -Ne?
"Seni seviyorum" mu?
-Sadece bir örnek. -Seviyor musun?
Bu cümleyi hayatımda yalnızca birkaç kez kullandım.
Tanrım.
Yüksek sesle söylemeye gerek kalmadan…
-Yok. -Davranışlarla gösteremez misin?
İkisi de güzel olabilir.
Öyle mi?
Gerçekten mi?
Çok sık "Seni seviyorum" demez misin?
Aynen.
Şimdi böyle izleyince
biraz önceki âşıklar kavgasıymış sadece.
-Aynen. -Değil mi?
Yoruma gerek yokmuş.
-Âşıklar kavgası. -Ciddiye mi aldık?
-Kibar olmasını istemiş sadece. -Aynen.
Bunu kastetmiş.
-Motive etmek için. -"Bana ilgi göster."
Doğru.
-Birbirlerinden hoşlanıyorlar. -Evet.
Motive etmek için iteklemiş.
Tanrım.
Ne güzel düzenlenmiş.
Dart var.
Nasıl oluyor?
Kendimizi mi kaydediyoruz?
İkimiz de mi?
Evet.
İşte böyle bir yere geldik.
Vay canına.
Harika.
Buluşacaklar mı?
-Ne? -Burada mı?
-Ne? -Ne?
Ne oluyor?
İnanılmaz.
Sizi görmek ne güzel.
-Aşkım, Jeong-su. -Bu çok…
-Aşkım, You-jin. -Nerelerdeydin?
Artık içebilir miyiz?
Gariplikten öleceğimi sanmıştım.
Niye? Garip olan neydi?
Senin kolan mı? İçeyim mi?
Yeni geldi. İçsene. Ne istersen.
Onları böyle bir araya mı getirdiler?
O hâlde…
Biraz riskli gibi.
İlginç bir sahne.
Standart bir buluşma değil.
Aynen.
Sıcaklık eksikti.
-Ama Jeong-su'yla… -Artık sıcak.
Tatlı bir şey yaparsa…
-Sahi. -Si-an çark eder.
-Yine mi? -Evet.
Beklenmeyen bir değişken.
Etkilenmek için mükemmel bir zamanlama.
Sizi görmek çok güzel.
Evet, sizi dışarıda görmek…
Evet.
Biz…
-İlk gün… -İlk gün Cennet'e gelmiştik.
-İlk gün çıkanlarız. -Cidden mi?
Bazı şeyler değişti.
O zaman yer değiştirsek mi?
-Çapraz şekilde, böyle. -Bu oturma düzeni…
Çapraz.
Başla.
Birbirimizin tepkilerini ölçmemiz mi gerekiyor?
Her iki seferde de birinci ve ikinci oldunuz.
-Nasıl bir his? -"Yine kaybettim."
"Yine kaybettim" mi?
-Evet, o hep… -Hislerim böyle.
Ebedî ikinci olduğunu söyleyip duruyordu.
Jeong-su beni yenemiyor gibi.
Bir kez olsun yenmek istedim.
Çok kızgınım.
Bu arada, You-jin'i seçmeni hiç beklemiyordum.
-You-jin'i mi? -Evet.
-Aklında o mu vardı? -Oompa Loompa'm.
Nasıl dolu?
Beni cam bir kavanozda tutmak istiyormuş.
Niye?
Ne? Flört mü ediyordu?
Dün Cehennem'de çok eğlenceli olduğum için.
Cidden mi?
Sanırım eğlenceliydim.
İnanılmaz birisin.
Sağ ol.
İltifat olarak kabul ediyorum.
Çok cazibelisin.
Evet.
Beni hep güldürüyorsun.
Şerefe.
-Şerefe. -Şerefe.
-Tadı beklediğimden iyiymiş. -Ferahlatıcı.
Denemek ister misin?
Şekerli mi?
O zaman deneyeyim.
Evet, şekerli seviyorsun.
Şekerliyse deneyeyim.
Normalde şekerli şeyleri sevmem.
İçkimi çaldı. Kola içeyim bari.
-Beğendin mi? Söyleyeyim mi? -Gerek yok.
-Anladım. -Senlik değil mi?
-Hoşuna gitmedi. -Gitmedi mi?
Jeong-su çok kibar.
Evet, Jeong-su'yu gösterip "İzle de öğren" diyor.
Beğendin mi?
-Söyleyeyim mi? -Gerek yok.
-Anladım. -Senlik değil mi?
Nasıldı? İki gün üst üste Cennet'e gitmek bir ilk.
-Sadece yiyor. -Dursana Jun-seo!
-Sürekli yiyor. -Daha önce de yedi.
Yemek yeme artık.
Nasıldı? İki gün üst üste Cennet'e gitmek bir ilk.
Üst üste Cennet'e gitmek
-bir ilk. -Nasıl?
Hâlâ konuşabiliyor musunuz? Rahat hissediyor musunuz?
"Konuşabiliyor musunuz?"
"Pek yürümüyor gibi" dermiş.
Bolca konuşuyoruz.
-Evet. -Evet.
Bence eğlenceli.
İlk sefere göre kesinlikle daha rahat.
Bilardoda iyi misindir Jeong-su?
Deneyelim mi?
Takımlar hâlinde.
Hayatım boyunca sadece üç kere oynadım.
Öyle mi?
Harikaydı.
-Fena değildi. -İyiydin.
-Evet. -Deneyelim.
Beyaza mı vuruyorum?
Evet, beyaz topla buna vur.
-Denerim. Böyle mi? -Böyle tut.
-Böyle mi? -Evet.
-İsteka nasıl tutulur, biliyor! -Ne?
Üç kere mi oynamıştın?
-Dedim ya. -Ama…
Hemen pozisyon aldı.
Üç kere oynadığını söylemiştin.
Ona güvenme diye sana demiştim.
Ortanın sol tarafına hafifçe vur.
Of, yine zorlaştı.
-Öyle mi? -Evet.
Bunun yüzünden zor.
Zor olur, değil mi? O zaman hiçbir şeye vuramam.
Şunları dağıt madem.
Tamam, iyi fikir.
Çok sert.
Bence böyle de yapabilirsin.
-Böyle mi? -Evet.
Böyle de olur.
-Yönünü ayarlamak için alttakini kullan. -Tamam.
-Yönü mü? -Böyle koy.
-Böyle nişan al. -Nişan mı?
-Evet, şöyle bir değdir. -Peki.
-Birine böyle yardım edilir. -Çok kibar.
-Aynen.
-Sadece değdi. Evet, vurdum. -Bravo.
Şu topu sokacak vuruşu yapabilir misin?
-Bravo. -Yapabilirsin.
-Hey. -Şu güce bak!
Başaramayacağını düşünsen de çabalamalısın.
Koç gibi.
Koç gibi konuştu.
-Baş antrenör. -Tanrım.
Başları dertte.
Ne yapayım? Bak. Sarı çizgili topa mı vurayım?
-Fena değil, ha? -Fena değil.
-Sonra da şuraya geçeceğim. -Ama…
Vay, harikaydı.
Fiziksel aktivitelerde oldukça iyiyim.
-Beklendiği gibi. -Hassas bir dokunuşum var.
Öyle mi?
Değil mi?
Bir dansçının narin dokunuşu. Değil mi?
Biraz sessiz olur musunuz?
Odaklanmaya çalışıyoruz.
Ne istersen.
Bu kız çok iyi.
-İyi dokunuş yapıyorum. -Üç tane kaldı.
İnanılmazdı.
Sert mi vurayım?
Şu tarafa doğru göndermeye çalış.
Güzel.
"Güzel!"
Jun-seo şu anda bir yarışmada falan mı?
Tanrım.
Rekabetçiliği…
Nasıl bu kadar farklı olabilirler?
Şu anda skor kaç?
Bir anda hırs yaptım.
Kesinlikle yeniyoruz.
Kesin yeniyoruz.
-Kesin, çünkü… -Öyle mi?
Jun-seo'yu en azından burada yeneyim.
Peki, elimizden geleni yapalım. Hadi yenelim.
Galiba bugün şansımı kullandım.
Tamam.
Vuracak bir şey yok ki.
Sadece çizgililer…
Takım olarak oynayınca daha çok kazanasım geliyor.
-Tabii. -Elinden geleni yap.
Elimizden geleni yapalım.
Kaybedenler popolarıyla isimlerini yazsın.
Ama biraz eğri… Hop.
Yine "Hop" dedi.
Biraz…
"Hop" demeyi kesmesi lazım ama söyleyip duruyor.
Biraz yanlış gibi.
Niye böyle yapıyor?
-Sinir bozucu. -Da-hee yine üzüldü.
Şu anda sinirleri bozuldu.
-Yine kendini kaptırdı. -Evet.
Sanırım konuşma tarzı böyle.
Hop, ne yapacağını önce bana söylesen ya?
Hadi, şans bizden yana.
Bu da zor.
Yapabilirsin. İyisin.
-Öyle değil. -Gerilme.
-Uzanmak çok zor. -Öyle mi?
-Köprüyü versene. Nerede? -Köprü mü?
-Son vuruşumda istemiyorum. -You-jin de kullandı.
Tamam.
İsmini arkanla yazayım mı?
Tamam, pardon.
İstemediğini söyledin…
Vurmadan önce iyi düşün.
-Gönülsüzce vurma. -Bana "Hop" deme.
-Tamam, Si-an. -Adımla hitap et.
Şunu biraz hareket ettirsen keşke.
Tamam. Birbirlerine düştüler.
Kavga edin.
Bundan faydalanalım.
Güzel.
Çok üçkâğıtçılar.
İyi oyundu.
Eğlenceliydi.
-İsimlerini nereye yazsalar? -Eğlenceliydi Jeong-su.
-Evet. -Pekâlâ.
Çok iyisin.
Evet, fena değilim.
Tanrım, hâlâ devam ediyor.
Özellikle burada Si-an, Jeong-su'nun kıza tavrından hoşlanmıyor.
Çok kötü.
İkinci olmak nasılmış?
İyi. Önemli olan gerçek oyunlar.
Tabii ki.
Çok eğlenceli ve farklıydı.
-Dördümüz… -Uykum gelmişti.
Uykum açıldı.
-Evet. -Evet.
-Kızdın diye mi? -Evet.
Of, tansiyonum çıktı.
Ama eğlenceliydi.
-Evet. -Dengiz.
-Evet, hepimiz. -Cidden.
-Çok iyi değiller mi? -Öyleler.
-You-jin. -Niye bu kadar iyi?
Dokunuşum hassastır. Kontrolüm iyi.
Sürpriz olmadı. Oompa Loompa'm.
Vay canına, You-jin inanılmaz.
İnanılmazsın.
Teşekkürler.
Çok lezzetli.
Sen biraz mutsuz görünüyorsun.
Yok.
İkinci olmak koydu.
Hadi ama.
Tanrım.
Son kez şerefe.
Son şerefeler.
-Görüşürüz. -Şerefe.
-Size iyi eğlenceler. -Size de.
Veda mı ediyoruz?
Açıkçası o noktada Jun-seo beni zaten incitmişti.
Belki de şey yüzünden…
Jeong-su'nun nazik hareketlerini daha çok fark etmeye başladım.
Bu yüzden Jeong-su ile çıktığım ilk Cennet randevusunu
çok düşündüm.
Bu durum bende bir sürü endişeye yol açtı.
-Eğlendin mi? -Evet.
Güzel.
-Sen eğlendin mi? -Evet.
Eğlenceliydi.
Cennet gerçekten
önemli bir yer.
Cennet mi?
Evet, çok önemli.
-Değil mi? -Çok önemli.
Çok kritik.
-Anlam yüklüydü. -Bahsedip duruyor.
"Cennet çok önemli bir yer" derken ne demek istedi?
Jun-seo'ya mesaj verdi.
Evet, diyor ki
hisleri ve onunla ilgili daha fazla şey fark etmiş.
-Muhtemelen böyle bir şey. -Evet.
Çok önemli bir yer olduğu için
daha iyi davranması gerektiğini söyleyen bir uyarı mesajı gibi.
-O kadar mı? -"Hâlâ çok geç değil."
"Geç olmadan uyan."
Ama Jun-seo'nun bu uyarıları fark ettiğini sanmam.
Evet, asıl problem de o.
Hoşlandığınız biriyle birlikteyken en azından değişmeyi denemelisin.
Si-an çok kez söyledi.
-Doğru. -Ama bu…
-Alışkanlık olmuş. -Kıza tepeden mi bakıyor?
-Öyle değil. -Yani…
-Alışkanlık olmuş. -Ama tonu…
Otuz yıldır böyle yaşamış.
-Rekabetçi de olmuş. -Otuz değil.
Yirmi yıldır böyle.
Uyumlu değiller demek ki. Ayrılmaları gerekiyor.
Ne kadar açık sözlüsün.
-Ne? Çünkü… -Herkes…
-Gelecekte ne olacağı belli. -Doğru.
-Bence uyumlu değiller. -Evet.
-Sonları geldi. -"Alışkanlığımı düzelteceğim."
Öyle konuşarak bir şey çözülmez.
-Niye Jun-seo ile empati kuruyorsun? -Sen o musun?
Kalbim acıyor.
"Yirmi sekiz yıllık alışkanlık. Elimde değil.
Ben de istemiyorum."
-Ne kadar vakit lazım? -Çok az. En az üç ay.
Jun-seo değişim için zaman isteseydi daha iyi olurdu.
Ama öyle de yapmıyor.
-"Öyle mi? Ama ben buyum" diyor. -Geri adım atmıyor. Evet.
-Bir de dört kişilerdi. -Evet.
-Aynen. -"Hop" diye seslenmesi hiç hoş değil.
Bir de diğer çift çok tatlıydı.
Evet. Tam bir tezat.
-Bu yüzden çiftler buluşmaz. -Evet.
Bu tarz buluşmalar…
Bence bu buluşma büyük bir değişim yaratacak.
Aynen, çok önemliydi.
Evet.
CENNET KIM TE-HWAN VE BAE JI-YEON
Burası tamamen bize özel.
-Girsek mi? -Olur.
Güzelmiş. Fena değil.
-Öyle mi? -Evet.
Bayıldım.
-Bayıldın mı? -Evet.
Bayıldım.
Bu arada havuzda çok güzel görünüyorsun.
-Gerçekten mi? -Evet.
Yavru köpek gibisin.
Ayaklarımı sokmak da iyi geldi.
Evet.
Aynen.
Eğlenceli.
-Eğlenceli mi? -Evet.
Genelde tam tersini görürüz.
Te-hwan girmiyor.
Ji-yeon daha hevesli gibi.
-Bana hayalimi sormuştun ya? -Evet.
Hayalin ne?
Şu anda yaptığım işte
bir kültür inşa ediyorum.
Ben o kültürü
on kat, binlerce kat
büyüten biri olmak istiyorum.
O kültürü büyüten kişi olarak tanınmak istiyorum.
O kültürü seven herkes tarafından saygı görmek istiyorum.
Hayalim bu.
Anladım.
-Büyük bir hayal. -Evet.
Tarihî şahsiyetler öyle.
-Doğru! -Evet.
Bu hayal aklıma hiç gelmemişti.
Kore'de insanlar
çoğu zaman sevdikleri şeyleri keşfetme fırsatından mahrum kalıyorlar.
-Evet. -Bunu çok üzücü buluyorum.
Ama günümüzde daha fazla insan kişisel tercihlerini keşfetmeye başlıyor.
-Bu yüzden… -Evet
Te-hwan işi hakkında konuşmaktan hoşlanıyor.
Yaptığı iş hakkında konuşmayı çok seviyor.
Sadece kendisinden bahsediyor.
Bir konuşma karşılıklı olmalı ve her iki taraf da sorular sormalı.
İnsanlarla iyi müzik paylaşmak için bu yüzden çok çalışıyorum.
Hep onun hakkında. Hep böyle.
Bu yüzden sonlara doğru yoruldum ve daha az tepki vermeye başladım.
Değerimi bilenler tarafından bilinmek,
bu derinlikte anlayışa sahip olanlarca tanınmak istiyorum.
İstediğim bu.
Anladım.
En basit anlamda hayalim bu.
Anladım.
En basit anlamı bu muymuş?
Te-hwan'ın bu kadar öz saygısı olduğunu fark etmemiştim.
Eşsiz biri.
Peki ya kişisel yaşam hedeflerin?
Bekâr kalmaya inanan biri değilim ama…
Peki.
Ama o tarafa yakınım diyebilirim.
Hayatım sevdiğim kültürle geçsin istiyorum.
Kültür ikonu olmak istiyor gibi konuşuyor.
-Kültür bakanı. -Kültür ikonu.
-Kültür bakanı. -Evet.
Hayatımı sevdiğim kültürle geçirmek istiyorum.
-Ve sevdiğim arkadaşlarımla. -Evet.
Hayalim mutlu bir hayat sürmek.
Anladım.
Mutluluk önceliğim.
Mutlu bir yaşam sürmek.
Anladım.
Birinden hoşlanıyorsan bekâr kalmak istediğini söyler misin?
Yanlış anlaşılmasın, ben de henüz Te-hwan ile evlenmeyi düşünmüyorum.
Ama burada olay şu,
ona hayalimin mutlu bir aile kurmak olduğunu söyledim.
Senin hayalin ne?
-Evet, bunu sormuştun. -Evet.
-Hayalim iyi bir eş olmak. -Peki.
Ve ailem için güvenilir bir anne olmak.
Benim hayalim bu.
Yapılması en zor şey.
Doğru.
Evlenmek ve kendi ailemi kurmak istediğimi söylemiştim.
Bunları düşünürken
dün bile açıkçası kafam karışıktı.
Birlikte yürümemiz gereken zamanlarda
bana aldırmadan önden yürüdü.
Sanırım şimdi anladım.
-Olayı çözdüm. -Öyle mi?
Buz pateni yapmaya gittiğimizde benimle pek ilgilenmedi.
Kendi kendine eğlendi.
O hoş sahnenin arkasındaki gerçek bu mu?
Değil mi?
Gerçekten sadece kaymış.
BU SABAH
-Yemeğe odaklanmışsın. -Evet.
Sağlık için yemek lazım.
Evet.
BU AKŞAM
Bana soru soracak mısın?
-Aklıma gelince sorarım. -Ne?
-Aklıma gelince sorarım. -Peki.
"Aklıma gelince sorarım" mı?
Çoğu erkek basit ve açık sözlüdür…
-Ama bu… -Böyle tepki verilmez.
-Aynen. -Evet.
-Aklıma gelince sorarım. -Ne?
-Aklıma gelince sorarım. -Peki.
Bir anda sorunca…
-Doğru. -Evet.
-Donakaldım, düşünemedim. -Evet.
Sahiden ilgi duyuyor mu diye merak ettim.
Anlattıklarına bakılırsa benden bu kadar hoşlanıyormuş
ama ben çok az bir kısmını hissediyorum.
Çok samimi gelmiyor.
O yüzden kafam biraz karışık.
Altıncı His'in sonu kadar şaşırtıcıydı.
-Evet. -Evet.
Ji-yeon bu yüzden gitmek istememiş.
Ji-yeon o yüzden ona başkasıyla gitmesini söylemiş.
-Kalıp düşünmek istemiş. -Evet.
-Diğerlerini de tanıyabilirdi. -Aynen.
O kadar farkında değil ki yine de kızı seçti.
Kızdan hoşlanıyorsa
asla "Aklıma gelirse sorarım" demeliydi.
Öyle cevap verilmez.
-Her şeyi bilmek istersin. -Donup…
Aklına bir şey gelmese bile
öyle cevap vermezsin.
Bir şey uydurursun.
-"Her şeyi merak ediyorum." -"En sevdiğin renk ne?"
"Tanrım, ne çok var."
"Önce hangisini sorsam?"
-Düşünmek için de vakit kazanırsın. -Evet.
Te-hwan kendisini ortaya koyuyor.
Güçlü bir karakter. Davranışlarında ve konuşmalarında
katı prensiplerine uyuyor.
Ve açıkçası
-onunla havuza girebilirdi. -Girmeliydi.
-Hiç girmedi mi? -Ama…
-Girmemeye karar verdi. -Sonra girmedi mi?
Bugün ıslanmak istememiş.
-İnatçı ve dikkafalı biri çıktı. -Evet.
Cennet'e üst üste yapılan seyahatler iyi olmuyor gibi.
Galiba.
İyi olmayabilir
ama birini tanımak için çok önemli.
-Önemli görünüyor. -Evet.
Üç çift de dağılıyor.
-Aynen. -Kesinlikle.
Bugün hiç cennet gibi değildi.
Herkes kasvetli görünüyor.
Evet.
Niye sıkkınsın? Söyle.
Ben mi? Çok uzun zamandır Cehennem'deyim.
-Dışarıyı unuttum. -Yarın var.
-Gideceğimden şüpheliyim. -Niye?
Sana yardım ederiz.
-Nasıl? -Nasıl yani?
Bir şey yapma!
-Dur… -Bir şey yapma dedi!
Gülüşe bak.
-Kendini halledebilir. -Öyle mi?
İdare ediyorum.
Öyle mi? O zaman yarın gidersin.
Geride kalma.
Mutlaka giderim.
Girişken olmakta bir sıkıntı yok diyorum.
Kimi seçtiğimiz hakkında konuşmamız yasak, değil mi?
-Hayır, sana bağlı. -Öyle mi?
Dikkatli olmak istersen saklayabilirsin.
Dikkat ediyordum çünkü söyleyemiyoruz sanmıştım.
Söyleyebilirsin o zaman.
Hadi.
-Ne? -Kim…
Kimi mi seçtim?
Hayır, aklında kim var?
Jong-hoon.
Ne?
Ne? Durup dururken mi?
-Nasıl yani? -Hye-jin, ne oluyor?
-Mükemmel zamanlama. -Aynen.
Ayrıca bu sefer Jong-hoon'u seçtim.
-Tanrım. -Cidden mi?
Anlamadın mı?
-Bu sefer mi? O gelmeden önce mi? -Harikasın!
-Harika biri! -Ve…
-Ben… -Yer değiştirelim mi?
Jong-hoon demeye devam edeceğim.
-Pardon, engel olamıyorum. -Ne?
-İyi ki sormuşum. -Ne?
-Evet, ben ciddiyim. -Bilmiyordum.
Bu iyiydi Hye-jin.
-Engel olmaya gerek yok. Çok iyi. -Kız net.
Evet.
Bilmiyordum.
Neden bilmiyorsun?
Aslında benim hatam.
-Niye? -Çok belli etmedim.
Ama ondan hissettim.
Başta bana çok iyi davrandı.
-Minnet duydum. -Kekeliyor.
Biraz gerginim.
Bir sürü Polaroid resim çektiler, gördüm.
O zaman gidip Hye-jin ile konuşayım.
Çok çabuk oldu.
-Bu kadar hızlı çıkması… -Harika.
-Çok iyi. -İçimi ısıttı.
-Tanrım. -Çok iyi geldi.
Hye-jin çok dürüst.
Hakkımda iyi düşünmen
beni çok duygulandırıp mutlu etti. Minnettarım.
Seni her gördüğümde
hep çok güzelsin.
Sana dair beni mest eden bir şey var.
-Öyle mi? Cidden mi? -Evet.
-İnsanların sözlerine kanarım.
-Evet. -O yüzden samimi ol.
-Samimiyim. -Jeong-su gibi olma.
O nasıl ki?
Boş ver.
Peki.
O anda bir şey söyleyemedim ama bugün bir şal takmıştın.
-Şal mı? -Evet.
-Boynuna dolamıştın. -Evet.
Giydiklerin sana çok yakışıyor.
-Öyle mi? -O kıyafet.
Ve dün giydiğin sarı kazak.
Yani…
"Güzel kıyafet" demek zor bir şey değil.
Ama o sözleri bile edemedim.
Sana yaklaşmak benim için işte bu kadar zor.
Anlaşılabilir bir şey. O zaman konuşmayı ben başlatırım.
-Yok. Artık sorun yok. Yapabilirim. -Öyle mi?
Evet, şu andan itibaren önce ben yaklaşırım.
Yarın Cennet'e…
…seninle gitmek istiyorum.
-Benimle mi? -Evet.
Vay canına.
İsmini yazmaya devam edeceğim kesin.
"Jong-hoon."
Anı olsun diye bir resim çekip yatalım.
-Çekelim mi? -Evet.
Kollarımı olabildiğince uzatacağım.
Peki.
Güzel.
-Birden. -Harika.
Cehennem'de bunu görmeyi beklemiyordum.
Cennet'te olanları izleyince
-canımız sıkılmıştı. -Evet.
Ayrıca Hye-jin harikaydı.
-Aynen. -Evet.
-Az önce. -Öyleydi.
Onlar adına sevindim.
Buna devam edecekler.
-Birlikte Cennet'e gidecekler. -Evet.
Burada konuşmak istediğin biri var mı?
Şu anda boş zamanımız, konuşmaktan çekinme.
Konuşmak istiyorum.
Kiminle?
-Dong-ho. -Hadi madem.
Gidin. Biz üçümüz buradayız.
Sonra gider yatarım.
Biz kızlarla konuşmayacak mısın?
Tabii ki konuşacağım. Önce dudak kremi süreceğim.
-Buradaki tüm kadınlar iddialı. -Evet.
A-rin mutlu görünmüyor.
Biraz yürümek istiyorum.
-Yürüsek mi? -Yürüyüş sever misin?
Ya sen A-rin?
-Kafan mı dolu, sadece sessiz misin? -Düşündüm.
Yani…
Yanılmış olabilirim
ama çok fazla güvence aldığımı sanmıştım.
Oda arkadaşlarım Ha-elin ve You-jin…
O yüzden mi sizin oda çok sessiz?
Hiç konuşamıyorum.
Neler olduğundan, hislerimden bahsetmek istiyorum.
Ama etrafta onlar varken olmuyor.
-Bizim odaya gel. -Evet, olmaz.
O yüzden ne oluyor, hiç bilmiyorum.
Bugün döndükten sonra Dong-ho ile konuşmadık.
-Sonra konuş. -Yani şöyle…
Bugün Dong-ho ile konuştuğuna eminim.
Reddedilmesine rağmen hâlâ Jong-ho'nun mu peşinde
yoksa Jong-ho ona bir şans mı veriyor?
Bunu merak ediyorum.
Evet, dün Cennet'ten geldik.
Burada zaman algını kaybetmişsin.
Dün birlikte kahve içtik.
Dün sabah.
-Doğru. -Bugün içtin mi?
-İçtim. -Kıskandım.
Canın kahve mi çekti?
Deli oluyorum.
Güzel günlerdi.
Neden geçmiş zaman?
Güzel günlerdi. Şimdi daha güzel.
Yarın Cennet'e gitmek için bir kadınlar oyunu olsa
kaçırılmanda bir sakınca olur mu?
-Kaçıracağım gerçi. -Tabii.
Kesinlikle olacak.
Ne olursa olsun kazanacağım.
Ne?
Gerçekten coştun.
Yarın Cennet'e gitmem gerekiyor.
Birlikte gidelim.
Gidelim.
Yine o gülümseme.
Hangi gülümseme?
Yine yaptın.
Sadece tuhaf geldi.
Gülümsemek bana tuhaf geliyor.
Gülümserken tuhaf görünüyorum.
Bu…
Dong-ho toparlanamıyor.
Bir tek Hae-lin'in yanında öyle gülümsüyor galiba.
-Dong-ho… -Evet?
-Sana söylemedim, değil mi? -Neyi?
-İdeal tipimden bahsederken… -Evet.
Yanaklarından bahsetmemiştim, değil mi?
-Bahsetmemiştin. -Niye ki?
Utanınca kızaran erkeklerden hoşlanırım.
Böyle demiştim.
Al işte.
O kadar utangaç değilim.
Daha çok heyecanlı mısın?
Daha önce hiç senin gibi biriyle tanışmamıştım.
Hisleri konusunda bu kadar direkt ve net olan biri…
Umarım yarın kızlar seçer.
Büyük yatakta yatmana izin veririm.
Sana takılmak benim de hoşuma gidiyor galiba.
-Çok fazla asılıyor. -Evet.
"Asılıyor."
Vay.
-Şakası yok. -Aynen.
Ama o öyle yapınca Dong-ho ne yapacağını bilemiyor.
Evet.
Hae-lin bunu komik ve matrak buluyor.
-Evet. -Ona takılmak istiyor.
Çizgi roman hikâyesi gibi.
Ana karakter utangaç bir oğlan.
Sonra bu süper neşeli kahraman geliyor.
-Hareketleri tatlı. -Okulun popüler kızı.
-Evet. -Sonra…
-"Hey, n'aber?" diyor. -Evet!
-O hava var ya? -Aklıma hep o fikir geliyor.
Sonra fark etmeden yavaşça kıza doğru çekiliyor.
-Tanrım. -Evet.
Konuşmaları çok uzun sürdü.
-Merak ettim. -Hae-lin ve Dong-ho mu?
Daha önce konuştuklarına eminim.
Konuştular.
Konuştular, değil mi?
-Evet, bugün. -Onları birlikte gördüm.
Bire bir konuşuyorlardı.
Bence önemli bir şey.
Onun çalıştığı yer
ve benim çalıştığım yer aynı.
-Ne? -Lokasyonu.
Aynı yerde oturuyoruz.
Ailelerimiz aynı şehirde.
Ne?
Ayrıca aynı ayda doğmuşuz.
-Kader. -Ortak noktanız çok.
Bu yüzden benim için çok büyük bir şok oldu.
O şokun getirdiği bir heyecan da vardı.
"Ne? Bu da mı?" dedim.
Kader mi?
Böyle oldu işte.
Bunu öğrenince büyük etki yarattı.
Sanırım bu yüzden hislerim daha da arttı.
Sanırım herkes içeri geçmiş.
Yok, geçmemişler.
-Hâlâ buradalar. -Evet.
Sen nasıl istersen. Ben su içeceğim.
Döndüler.
Selam.
Konuşma iyi geçti mi?
İki üç saat sürdü.
-Ne? Sahi mi? -Güneş doğdu doğacak.
Saat kaç?
Niye bu kadar kabasın?
Alkol falan mı aldın?
Hayır, gözlerim kurudu.
Öyle mi?
Güneş doğacak sandım.
Neredeyse yatacaktım.
Çok korkunçsunuz.
Çok yorgunum. Yatmak üzereydim.
Aynen.
Yüzümüzü yıkayamadık.
Sadece iki saat uyudun ama hâlâ sohbet edebildin.
Çok komik.
Cehennem çok eğlenceli.
İkiniz konuşun.
Beklediğimiz için yüzümüzü bile yıkayamadık.
Yok, yorgunsan sonra konuşabiliriz.
Gidelim.
Dur, hapşıracağım.
Demek ki yatmak istiyor.
-Üşümüş. -Hapşırık sadece.
-Üşümüşsün. -Hayır.
Dün de titriyordu.
Sahi mi?
Gidelim. Çok bir şey demeyeceğim zaten.
Gidelim.
Beni bekle.
Gidelim.
Yorgunsan yarın konuşalım.
Ondan değil.
-Yorgunsun, esneyip duruyorsun. -Öyle değil.
-Ben… -"Yatacak mısın?"
Çabucak konuşup yatalım. Çok yorgunum.
Şey…
-Bugün konuşmadınız mı? -Konuştuk.
Tekrar neden konuştuğunuzu merak ettim. Uzun süre yoktunuz.
Yatmadan önce ne konuştuğunuzu duymak için beklemek istedim.
Sadece konuşmak istedi sanırım.
Konuşmasını dinledim.
Çoğunlukla dinleyen bendim.
Oturduğumuz süre boyunca.
Anladım.
Merak ettim sadece.
Seninle konuşmak için bahane yarattım.
Bugünkü oyundan sonra,
Cennet'ten döndüğümüzden beri konuşmadık.
Doğru.
Bugün konuşmaya bolca vaktimiz olur demiştim.
-Hepsi sana geldi. -Geldiler.
Burada konuşuyorduk. Sonra You-jin geldi.
Konuşmak istedi, ardından onunla konuştum.
Böyle oldu yani.
Aslında ne konuştuğunuzu merak etmiyorum.
Sadece…
Hâlâ aklımda olduğunu bilmeni istedim.
Söylenen şeyler beni ilgilendirmiyor.
Çünkü önceden beri
seninle konuşuyoruz.
Gerek Cennet'te gerekse burada.
Her neyse, bu kadar.
Hepsi bu.
Ne?
Yatalım mı?
Hayır, durabiliriz. Biraz daha duralım.
Öyle mi?
İstemiyor gibi davranmıyorum.
Biliyorum.
-Biliyor musun? -Evet.
-Yanlış anlamanı istemem. -Uykum var.
-Uykun var diye mi? -Evet.
Gidelim.
Pek uyuyamadık.
Bu ikisinden de emin değilim.
Bir şeyler ters.
Kook Dong-ho'nun dâhil olduğu bir aşk üçgeni.
Açıkçası bugünkü konuşmaya bakınca…
-Hae-lin'le mi? -Kafa karışıklığına gerek yok.
Bence Hae-lin'e karşı daha güçlü hisler besliyor.
Ama A-rin bahsetmişti.
Yeterince girişken olmadığını düşünmüştük.
Ama konuşmaları sırasında
çok fazla güvence aldığını söyledi.
Gidip konuşmak istemese bile sorun olmaz.
Bence aklından geçen buydu.
Böyle düşünüyorsa gardını mı düşürüyor yani?
Bence Dong-ho daha önce hiç böyle bir şey yaşamamıştır.
Duygularını açıkça göstereceğini hiç sanmıyorum.
-Hae-lin'e meyletse bile. -Evet.
CENNET JUN-SEO VE SI-AN
Burası çok rahat. Harika.
Nihayet Cennet'teyiz.
Değil mi?
Söylesene.
Evet.
Kafasını çevirdi.
Evet. O tonda konuşma.
Kızla şöyle konuşma işte.
Yorgunuz, değil mi?
Duş almak ister misin?
Hayır, önce konuşalım.
Konuşalım mı?
Duştan sonra mı istersin?
Daha iyi olur.
Cennet'teki ikinci günün nasıl?
-İkinci günüm mü? -Evet.
Uyudun mu?
"Uyudun mu?"
Saçmalık.
Cidden mi?
Yok artık.
Ya gerçekten uyuduysa?
-Ne? -İlişki biter.
-Evet. -Yok artık.
Uyumuş mu?
Uyudun mu?
Alt yazı çevirmeni: Sabiha Filis