(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
ผู้ชายคนนี้ไง
พูดเรื่องอะไร ผู้ชายคนไหน
ใคร จุนฮีเหรอ
อธิบายมาเดี๋ยวนี้นะ
ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้
นี่
ตามมา
- อย่านะ - นี่
- ทำบ้าอะไร - ตายแล้ว
- ปล่อยนะ - จุนฮี
- นี่ - ทำยังไงดีล่ะ
- มากับฉัน - จุนฮี เกิดอะไรขึ้น
- แกเป็นบ้าอะไร - เงียบ
- เฮ้ย นี่มันอะไรกัน - ปล่อย
- ฉันถามว่าเกิดอะไรขึ้น - เงียบ
- ไปคุยกันข้างนอก - โธ่เว้ย
เดี๋ยว พี่รู้จักเขาเหรอ
- นายรู้จักหมอนี่ได้ยังไง - เขาเป็นเพื่อนผม
หา เพื่อนนาย ให้ตายสิ
นี่ งั้นก็แปลว่านายเด็กกว่าฉันสิ
ไม่อยากเชื่อเลย จะมองหาอะไร
ฉันขอบอกเลย ฉันไม่ปล่อยนายแน่
เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมพวกพี่ถึงทะเลาะกันล่ะ
- เฮ้ย นี่มันอะไรกัน - เอาไว้คุยข้างนอก
โธ่เว้ย
เจอพวกเขาไหมคะ
ไม่เจอ
หายไปไหนกันนะ
ข้างนอกก็ไม่อยู่
นี่ เกิดอะไรขึ้นน่ะ
หนูบอกแล้วว่าเดี๋ยวจะอธิบายให้ฟัง
- ทำไม... - พอเถอะคุณ
พอเลย กลับห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน
แม่เห็นลูกใส่ชุดนั้น ก็รู้แล้วว่ามันต้องมีอะไร
ก็สงสัยอยู่ว่าทำไมทำตัวแปลกๆ
ตาย ตายแล้ว
โธ่
บ้าเอ๊ย
ขอทีเถอะ
อย่างน้อยก็บอกกันก่อนสิ ว่านี่มันเรื่องอะไร
ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันล่ะ ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว
นี่ ฉันต่างหากที่จะบ้า
จินอาชอบมัน เธอพูดเองเลย
พี่พูดอะไรน่ะ
ผมก็บอกอยู่ว่าเขาเป็นเพื่อนผม
ใช่ ฉันถึงได้งงหนักกว่าเดิมไง
นี่ เขาพูดเรื่องอะไรน่ะ
พูดอะไรบ้างสิ
คราวก่อนฉันบอกให้ไสหัวไปไม่ใช่เหรอ
เป็นพวกตามตื๊อจริงๆ ใช่ไหม
แกอยากตายใช่ไหม
- ไอ้นี่ - เฮ้ย
นายว่ายังไงนะ นายเรียกเขาว่าพวกตามตื๊อเหรอ
หมอนี่นอกใจพี่นาย
เธอก็เลยเลิกกับมัน
มันคือไอ้สวะของจริง
- พี่นอกใจพี่ผมจริงเหรอ - เดี๋ยว เปล่า...
คือที่จริงแล้ว...
ไม่ใช่แค่ฉันสักหน่อย จินอาก็นอกใจฉันมาคบหมอนี่
ฉันบอกนายแล้ว
เธอบอกพ่อแม่ว่าชอบหมอนี่
เธอว่าอย่างนั้นเลย
- ไปซะ - ซึงโฮ
ไปเลย
รีบไปก่อนที่ฉันนี่แหละจะอัดแกจนเละ
หูหนวกหรือไง
ไสหัวไป ไอ้สารเลว
นี่ นายไม่เชื่อใจฉันเหรอ
ได้ ตามใจ
สักวันนายจะต้องเสียใจแน่
ยุนจินอา ยัยโง่เอ๊ย
นี่ นายรู้มาตั้งแต่เมื่อไหร่
รู้แล้วก็น่าจะบอกกันบ้างสิ
อย่างกับนายเคยสนใจชีวิตเธองั้นแหละ
ให้ตาย
ฉันน่าจะเตะก้นหมอนั่น
ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ายุ่ง
ไม่เห็นเหรอว่าเรื่องมันเป็นยังไง
ให้ตาย นายนี่หัวช้าจริงๆ
หมอนั่นบอกว่าพี่ฉันมีใจให้นาย
ฉันจะคิดอะไรออกได้ยังไง
เฮ้อ
เกิดอะไรขึ้น พวกลูกทะเลาะกันเหรอ
คยูมินนอกใจพี่ครับ
แล้วยังไง
ก่อนอื่นเลย จุนฮี ทำไมเธอ...
แม่คะ
คยูมินเขาคอยมากวนหนู
หนูเลยขอให้จุนฮีแกล้งเป็นแฟนหนู
จะได้สลัดเขาหลุดค่ะ
- แล้วที่ลูกบอกว่าชอบ... - หนูไม่ได้หมายความตามนั้น
หนูต้องพูดแบบนั้น เขาจะได้ไป
หนูต้องอธิบายอีกเหรอ
นี่ เมื่อกี้แม่ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
รู้ไหมว่าแม่ตกใจแค่ไหน
พอเถอะ อย่าดุลูกเลย
ลูกไม่ใช่คนที่ควรโดนตำหนินะ
ยังไงก็ขอบใจนะ จุนฮี
ไม่เป็นไรครับ ขอโทษที่ทำให้วุ่นวายกัน
เรื่องนั้นไม่ต้องขอโทษหรอก
เราต่างหากที่ควรจะขอโทษ
ขายหน้าเขานะพี่
แก่ปูนนี้ยังไม่รู้จักเลี่ยง พวกหลายใจอีกเหรอ
- พี่ไม่ควรคบใครแล้ว - เงียบไปเลย
- พวกเธอควรจะกินอะไรซะ - ไม่เป็นไรครับ
ไว้ผมมาใหม่คราวหน้า
มานี่เลย
บอกความจริงมา
เรื่องคยูมินเป็นความจริง
แต่ที่ลูกพูดถึงจุนฮีไม่จริงใช่ไหม
- แม่คะ พอเถอะ - โธ่
ลูกไม่อายจุนฮีบ้างเหรอ
เขาเป็นเพื่อนน้องชายลูก เขาจะคิดว่าลูกเป็นคนยังไง
เขาจะต้องคิดว่าชีวิตลูกเละเทะ ถนอมความสัมพันธ์ไม่เป็น
แล้วซึงโฮล่ะ
เขาต้องอายแน่ๆ ที่เพื่อนตัวเองเข้ามาเกี่ยวข้อง
อะไรของลูกน่ะ ทำไมถึงลงเอยกับพวกขี้แพ้ตลอด
ทำไมแม่ถึงทำอะไรที่หนูไม่ได้ขอล่ะ
แม่ชวนคยูมินมาทำไม
แม่อยากให้หนูแต่งงาน กับใครก็ได้จนตัวสั่น
แม่คิดว่ามันเป็นเรื่องเล่นๆ หรือไง
กล้าดียังไงมาขึ้นเสียงใส่แม่
คิดดูนะ
ถ้าลูกทำดีกับคยูมิน เขาก็ไม่นอกใจลูกหรอก
แม่บอกไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
แม่คะ
จริงๆ เลย
ลูกเป็นคนเดียวที่ยังโสดอยู่
ลูกสาวคนอื่นไม่เห็นจะมีปัญหา
พอถึงเวลาก็แต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝา
ลูกเป็นอะไร อายุปูนนี้ยังไม่แต่งงานแต่งการ
ปัญหาก็คือหนูไม่เหมือนพวกนั้น
แม่พวกนั้นอาจจะดีกว่าแม่หนูก็ได้
นังลูกคนนี้
ไม่ต้อง
ฉันมาขโมยเบียร์ แต่สงสัยจะโดนจับได้คาหนังคาเขา
นายดูเครียดๆ นะ
ไปมีเรื่องมาเหรอ
แค่เหนื่อยๆ น่ะ
จริง
ไม่โดนใครซ้อมมาก็ดีแล้ว
ได้เตะก้นอีกฝ่ายหรือเปล่า
ผมไปอาบน้ำล่ะ
เบียร์สักหน่อยไหม
ไม่เอา
สงสัยจะมีเรื่องมาจริงๆ
ฉันไม่สนหรอก
ว่าลูกจะได้แต่งงาน หรือเป็นสาวทึนทึกไปจนตาย
ฉันไม่ได้เอาแต่บ่นไปเรื่อยนะ
ที่ฉันคอยบ่นก็เพราะเป็นห่วง
- ทำไมลูกถึงไม่เข้าใจ - นอนเถอะ
ฉันนอนไม่หลับ อารมณ์มันพลุ่งพล่าน
คนที่ลำบากกว่าคือจินอานะ
คุณก็ไม่ได้ทำหน้าที่ให้ดีเหมือนกัน
คุณน่ะไม่ใช่พวกกัดไม่ปล่อย
ถึงไม่มีโอกาสเป็นผู้บริหารไงล่ะ
จะมาพูดอะไรเอาตอนนี้ล่ะ
ทำไมจะไม่ได้
ถ้าคุณยังไม่เกษียณ และทำงานตำแหน่งเดิมที่บริษัท
จินอาก็ไม่ต้องเจออะไรแบบนี้หรอก
ที่เกิดเรื่องแบบนี้ ก็เพราะเขาดูถูกพวกเรา
ขอโทษนะ
ไม่ต้องขอโทษหรอก
นายไม่ได้ชกกับเขาใช่ไหม
เขาพยายามชกจุนฮี
เขาชกจุนฮีเหรอ
ผมบอกว่าพยายาม
พี่น่าจะหาคนอื่นมาสวมรอยเป็นแฟนนะ
คยูมินโกรธหนักกว่าเดิม เพราะเขาเป็นเพื่อนผม
โง่หรือเปล่าเนี่ย
พวกนายได้คุยกันเรื่องอื่นไหม
เรื่องอะไรล่ะ เราก็แค่ให้มันไสหัวไป ก่อนจะโดนฆ่า
พี่เป็นอะไรของพี่
ฉันโดนด่าพอแล้ว
ไม่ต้องมาซ้ำเติม
นี่
เธอมาทำอะไรที่นี่ป่านนี้น่ะ
ฉันตามกลิ่นเหล้ามา
- เด็กดี - ใช่สิ
- เดี๋ยว ทำไมเธอถึง... - ทำไม
เธอมาที่นี่ เพราะห้องฉันไม่มีคนใช่ไหม
ใช่ ฉันกดกริ่งแล้วแต่เธอไม่อยู่
ฉันรู้เลยว่าเธอต้องอยู่ที่นี่
ฉันมาขโมยเบียร์เพิ่มน่ะ ไปกันเถอะ
จุนฮีล่ะ
กลับมาแล้ว แต่ไม่นานก็ออกไปอีก
ฉันเบื่อดื่มเหล้าคนเดียวพอดี เธอช่วยชีวิตฉันเอาไว้เลย
จุนฮีออกไปที่ไหนเหรอ
ไม่รู้สิ
ฉันว่าเขามีเรื่องกับใครมา
หน้าบูดมาเลย
ถามอะไรก็ไม่ตอบ
ไม่ยอมดื่มด้วย
เขาอาจจะดูเข้มแข็ง แต่ที่จริงแล้วใจอ่อนนะ
ฉันมั่นใจว่าเขาต้องโกรธ และผิดหวังมากแน่
น่าจะเป็นสาเหตุที่เขาออกไปข้างนอก
ที่จริงเวลาเขาไม่สบายใจ ฉันก็สงสารเขานะ
เขาไม่มีพ่อหรือพี่น้องผู้ชาย
ให้เปิดใจคุยด้วย
แล้วเขาก็ไม่ได้มีแม่ ที่อยู่ข้างเขาเสมอด้วย
เขามีแค่ฉันซึ่งช่วยได้ในระดับหนึ่ง
เดี๋ยวนี้ฉันเลยพยายามไม่บ่นเขามาก
เธอไม่ได้มาเพื่อดื่มใช่ไหม
อะไร ทำไม ฉันดื่มอยู่ ชนแก้ว
เธอหลอกฉันไม่ได้หรอก
คายออกมาเดี๋ยวนี้
ไม่มีอะไรเพคะ ฝ่าบาท
ดื่ม
เธอน่าจะค้างที่นี่นะ
- ได้ - เธอชอบฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
แน่อยู่แล้ว
ยังมีชีวิตอยู่เหรอ
ให้ตาย
อะไร
แค่หยอกเล่น ทำไมต้องเคืองด้วย
สนใจทดลองสินค้าไหมคะ
สินค้าใหม่ของเราค่ะ
มาทำงานเร็วนี่
พี่มาเร็วเกินไปต่างหาก
เรื่องเมื่อคืน
ขอบใจนะ
ผมแปลกใจนะ
ผมนึกว่าพี่จะโกรธที่ผมเข้ามายุ่ง
อะไรนะ
พี่จะสายแล้ว ไปเถอะ
สวัสดีค่ะ ลองดูสิคะ
หมายความว่ายังไง พูดจาไม่รู้เรื่อง
ถามก็ไม่ตอบ นี่ฉันพูดอยู่กับกำแพงหรือไง
ที่นายบอกว่านึกว่าฉันจะโกรธ
หมายความว่ายังไงกันแน่
ก็ผมทำลายโอกาส ที่พี่จะกลับไปคบกับเขา
ดูเหมือนฉันอยากกลับไปคบหมอนั่นเหรอ
ไม่งั้นพี่จะแต่งตัวแบบนั้น แล้วชวนเขามาทำไมล่ะ
เอาล่ะ
ดูเหมือนชุดของฉัน จะทำให้นายเข้าใจสถานการณ์ผิดไป
- แต่ฉันทำเพราะมีเหตุผล... - ก็ต้องมีอยู่แล้ว
ฉันไม่ได้ชวนเขามานะ
นายว่ามันสมเหตุสมผลเหรอ
- ฉันจะชวนเขามาทำไม - ไม่สำคัญหรอก
เขาคงไม่มาหรอก
ถ้าพี่แสดงท่าทีชัดเจนพอ
มันเป็นสามัญสำนึก
หมดธุระหรือยัง
ผมต้องไปแล้ว
เฮ้อ
คุณยุน มานี่ซิ
เกิดอะไรขึ้นกับสาขาในคาซัน
คุณทำอะไร เขาถึงส่งใบแจ้งว่าจะฟ้องร้องมา
รู้หรือเปล่าว่าผมโดนคุณนัม เล่นงานขนาดไหน
คุณทำพลาดขนาดนี้ได้ยังไง
คุณทำอะไรลงไป
เจ้าของร้านแฟรนไชส์ ถึงได้คิดสู้กับสำนักงานใหญ่
อย่ายืนเฉยสิ ไปจัดการซะ
ถ้าคุณไม่แก้ไข เราจะโดนไล่ออกกันหมด
ก็เพราะคุณ เข้าใจไหม
- ขอเข้าไปได้ไหมคะ - ได้
เข้าไปก่อนได้เลยค่ะ
- นั่งสิ - ค่ะ
- คุณสบายดีนะคะ - ก็ดี
ผมไม่มีทางเลือกครับ
สำนักงานใหญ่ควรจะให้ สิทธิประโยชน์กับเรา
แต่พวกนั้นเอาแต่ขูดรีดเรา
โดยการบังคับให้ซื้อวัตถุดิบราคาแพง
มันขัดสามัญสำนึก ไม่เห็นมีเหตุผลเลย
สามัญสำนึกบ้าบอ
ขอโทษค่ะ ฉันแค่หงุดหงิด
แล้ว
ในเมื่อคุณส่งหมายเตือนมา
คุณคงจะสู้จนถึงที่สุดสินะคะ
หมาจนตรอกมันก็สู้นะ
ผมยอมให้พวกนั้น เอาเปรียบต่อไปไม่ได้แล้ว
ถูกต้องค่ะ
- คุณไม่ควรยอม - ก็ใช่น่ะสิ
คุณควรจะสั่งสอนพวกมัน
สู้ให้ถึงที่สุดนะคะ
ถ้าคุณแค่แกล้งทำเป็นเอาจริง ก็จะไม่ได้อะไรเลย
แถมยังขายหน้าเขาด้วย จริงไหมคะ
คุณทำงานกับสำนักงานใหญ่ ผมว่าคุณไม่ควรพูดแบบนั้นนะ
เดี๋ยวฉันก็ลาออกแล้วค่ะ
ฉันไม่ไหวแล้ว
ฉันสุดจะทนกับการเป็นคนกลาง
ระหว่างสำนักงานใหญ่ กับเจ้าของแฟรนไชส์แล้ว
เรื่องอาจจะถึงโรงถึงศาล
ถ้าคุณต้องการ ฉันจะไปให้การให้ค่ะ
นี่คุณจะลาออกจริงๆ เหรอ
แล้วคุณจะทำอะไรต่อล่ะ
ฉันเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ
พ่อฉันเพิ่งเกษียณ ออกมาก็นั่งๆ นอนๆ
ฉันจะไปร่วมวงด้วย
คุณจะมาด้วยกันไหมคะ
คุณแค่คว้าคอเสื้อเขา ไม่อยากเชื่อว่าจะถึงกับล้มป่วย
ลุกขึ้น
- ลุก - โอ๊ย
โธ่
ไหนดูซิ
ตายแล้ว
อย่าลืมสิว่าคุณน่ะแก่แล้ว
น่าจะคิดให้ดีก่อนกระโจนใส่ใคร
กินยาแล้วนอนซะ
เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง
แต่คุณต้องกินข้าวก่อนนะ
ถ้านอนแล้วจะลุกลำบาก นั่งนะ อย่าเพิ่งนอน
ฉันจะทำอะไรให้กิน
ผมควรจะกินข้าวต้มไม่ใช่เหรอ
ทำอย่างกับตัวเองทำอะไรใหญ่โต
- ฮยอนจอง - ค่ะ
- เช็กโต๊ะเครื่องปรุงหรือยัง - เช็กแล้วค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ จะรับอะไรดีคะ
ฉันมาจากสำนักงานใหญ่ค่ะ
- ฉันชื่อคังเซยองค่ะ - ค่ะ
คุณเป็นเจ้าของร้านใช่ไหมคะ
ค่ะ มีธุระอะไรคะ
ไม่หรอกค่ะ ฉันผ่านมาแถวนี้ ก็เลยแวะมาทักทาย
ฉันได้ยินว่าคุณเป็นเพื่อน กับคุณยุนจินอา
- ใช่ค่ะ - ฉันได้ยินเรื่องคุณมามาก
ค่ะ
คุณเป็นพี่สาว ของคุณซอจุนฮีด้วยใช่ไหมคะ
ใช่ค่ะ
ฉันเคยพบเขาผ่านทางคุณยุนหนหนึ่ง
- อ๋อ อย่างนั้นเหรอคะ - ค่ะ
ไหนๆ คุณก็มาแล้ว
ลองชิมกาแฟของเราดูไหมคะ ว่าดีจริงหรือเปล่า
มีอารมณ์ขันจังเลย
ก็คงจะดีหรอกค่ะ
แต่ฉันจะต้องจ่ายค่ากาแฟ
คุณคงต้องมาชิม กาแฟคราวหลังแล้วล่ะค่ะ
คุณจะคืนทุกอย่าง ที่เช่ามาจากสำนักงานใหญ่
และขายของที่ซื้อมาใช่ไหมคะ
ฉันจะโทรหาบริษัททวงหนี้...
ไม่เอาน่า จะรีบร้อนไปทำไม
คุณต้องรีบปิดร้านโดยเร็วที่สุด เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายนะคะ
ฉันทำเพื่อคุณนะ
ผมไม่ได้ขอนี่
ขอบคุณนะที่เป็นห่วง
แต่ทำไมเราไม่คุยกันก่อนล่ะ
ไม่คิดเหรอว่าคุณแก้ปัญหา ด้วยวิธีสุดโต่งไปหน่อย
คงเป็นเพราะชีวิตฉันมันโหดร้าย
ทำไมชีวิตมันถึงซับซ้อนแบบนี้นะ
พอเลย คุณยังสาวอยู่
อย่าพูดแบบนั้นสิ
อย่าคิดเอาเองสิ ว่าฉันยังสาวแล้วชีวิตจะสบาย
ฉันเคยถูกหักหลัง เคยถูกทำร้าย
พอหาอะไรมาปลอบใจตัวเองได้
ก็พอจะตั้งสติได้
แต่สุดท้าย ก็จมสู่ความสิ้นหวังอีกครั้ง
ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังมองหาความหวัง
ทุกคนเจอแบบนั้น
ฉันมั่นใจว่าทุกคนรู้สึกแบบเดียวกัน
ผมรู้ ทุกคนต่างก็พยายามทำมาหากิน
ร่าเริงหน่อยสิ
- คุณก็เหมือนกัน - ได้
จะทำงานโต้รุ่งอีกแล้วเหรอ
นายขยันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ฉันขยันตลอดแหละ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
วันนี้หายไปคนหนึ่งนี่
คุณยุนต้องไปที่สาขาค่ะ เธอก็เลย...
คืนนี้เธอมีนัดค่ะ
- อ๋อ - ไม่จริงน่า
ฉันเห็นเธอกับแฟนด้วย
จริงด้วย เมื่อกี้ฉัน อยู่ที่ร้านของพี่สาวคุณ
ครับ
สมาชิกไปเดตคนหนึ่งแล้ว พวกคุณจะไปไหนกันครับ
กลับบ้านค่ะ
ฉันยังไม่ได้คิดค่ะ
พวกคุณคงมีแผนแล้ว
ฉันกำลังจะวางแผนค่ะ
คุณจุนฮี เมื่อไหร่ คุณจะพาฉันไปคลับเจ๋งๆ คะ
ไปเลยแล้วกันครับ
ไหนนายบอกต้องทำงาน...
หมายถึงปาร์ตี้โต้รุ่งสินะ
- ผมไปหยิบกระเป๋าก่อนนะ - ผมด้วย
เราจะไปคลับจริงๆ เหรอคะ
ฉันไม่ได้แต่งตัวมา น่าจะใส่ชุดที่หรูกว่านี้
ฟังดูเหมือนพวกเที่ยวคลับเลย
คุณกึมคงไม่อยากมาด้วยกันใช่ไหม
มาด้วยกันเถอะค่ะ ไปดูเขาสนุกกัน
เอาสิ
นายว่ายังไงนะ
จินอาคบคนอื่นเหรอ เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว
ขนาดผมยังเห็นเธออยู่กับเขาบ่อยๆ เลย คุณจะไม่รู้ได้ยังไง
ไม่มีทางที่ฉันจะไม่รู้ ถ้าจินอาคบกับใครอยู่
แต่ฉันไม่เห็นผู้ชายที่ไหนสักคน แปลว่านายเข้าใจผิดทั้งเพ
เธอคงจะปิดบังคุณเหมือนกัน
นี่
ฟังนะ ผมเจอเขาที่บ้านเธอ
ต่อหน้าพ่อแม่เธอ
เธอบอกว่าชอบเขา
แต่อยากรู้ไหมว่าอะไรที่ตลกกว่านั้น
หมอนั่นเป็นเพื่อนซึงโฮ
มันเป็นเพื่อนน้องชายเธอ
หมายถึงคนที่ไปรับเธอจากที่ทำงานเหรอ
คุณก็รู้จักมันนี่ ทำไมถึงทำเหมือนไม่รู้จักล่ะ
ให้ตาย ฉันล่ะปวดหัวกับนาย อีตาโง่
ฉันบอกแค่อยู่กับหมอนี่ เธอรู้ได้ไงว่าเราอยู่ที่นี่
แถวนี้มีแค่ร้านเดียวที่เธอมานั่ง
จริงด้วย
- คยองซอน - ทำไม
เธอไปได้แล้ว
วันนี้ท่าทางดุดันจังนะ
ทะเลาะกับใครมาใช่ไหม
พักนี้มีแต่คนกวนประสาทฉัน
คงเหนื่อยแย่เลยสิ
แต่เจ้าคยูมินนี่ทึ่มจริงๆ
ตานั่นนึกว่าเธอคบกับจุนฮีแหละ
ทำไมเธอไม่บอกฉัน ว่าเขาเจอจุนฮีที่บ้านเธอ
อ๋อ ฉันกะจะบอกเธอทีหลังน่ะ
แค่พูดถึงก็หงุดหงิดแล้ว จะวุ่นวายเปล่าๆ
เธอก็รู้ว่ามันเป็นยังไง
เวลาที่ไม่อยากพูดถึงใครสักคนน่ะ
ฉันก็เลยไม่ได้เล่าให้ฟัง
รู้แล้ว ฉันเข้าใจว่าเธอพูดถึงอะไร
แต่เธอจะรับมือกับหมอนี่ได้แน่เหรอ
ถ้าฉันทำไม่ได้ก็สมควรตาย
เธอฟังดูมุ่งมั่นมาก ฉันจะเชื่อใจเธอ
ขอให้จบกันได้ด้วยดีนะ
(เยอึน)
คุณยุนมาด้วยกันสิคะ
ขอบคุณนะคะ
นี่ อีคยูมิน
คุณจะไปไหนนะ บ้านฉันเหรอ
บ้าไปแล้วหรือไง
ผมไม่ได้บ้า ผมต้องกู้ชื่อเสียงของผม
คุณทำให้ผมดูเป็นไอ้สารเลว ไม่ยุติธรรมเลย
ผมต้องไปหาพ่อแม่คุณอีกรอบ บอกว่าคุณก็นอกใจผมเหมือนกัน
ผมจะทำให้พวกท่านขอโทษผม
- นี่ - เจ้าบ้านั่นก็เหมือนกัน
จะเป็นเพื่อนซี้ซึงโฮหรือใครก็ช่าง
ผมจะทำให้มันต้องคุกเข่าขอโทษ
นี่คุณบ้าขนาดนี้มาตลอดเลยเหรอ
- อย่างคุณ... - น่าสมเพชมาตลอดเลยเหรอ
อย่างคุณมีสิทธิ์อะไรมาว่าผม จะหยิ่งอะไรนักหนา
คุณเรียนมาสูงกว่าผมหรือไง ที่บ้านรวยกว่าผมเหรอ
ไม่อยากเชื่อว่าคุณ จะทำให้ฉันต้องทำแบบนี้
ฉันบอกคุณยุนว่าเราอยู่ที่นี่ แต่เธอไม่ตอบเลย
ช่างเขาเถอะ
ผมบอกว่าผมจะตายจริงๆ นะ
- ฉันก็บอกว่าเอาเลย - คุณคิดว่าผมแค่ขู่เหรอ
ใช่
เชื่อเขาเลย เดี๋ยวนี้คุณเกลียดผมมากเหรอ
คุณอยากให้ผมตายเหรอ
อยากจบกับผมจริงๆ เหรอ
จะต้องให้ฉันบอกอีกกี่ครั้ง
เพราะไอ้เบื๊อกนั่นใช่ไหม
เลิกเรียกเขาเสียๆ หายๆ ได้แล้ว
เขาไม่สมควรโดนแบบนั้น
ไม่ใช่เพราะคนอื่นหรอก
ฉันก็แค่เกลียดตัวเองที่โง่หลงรักคุณ
ฉันเกลียดตัวเองเหลือเกิน เรื่องมันก็แค่นั้น
คยูมิน
เราอย่าเกลียดกันเลยนะ
ต่างคนต่างอยู่เถอะ นะ
ลาก่อน
ผมจะไม่มีวันปล่อยคุณไป
ผมจะทำให้คุณรักผมอีกครั้งให้ได้
อะไรน่ะ
เดี๋ยว คุณทำอะไรน่ะ
เดี๋ยวนี้เขาฮิตเต้นแบบนี้เหรอ
ฉันนึกว่าเธอมัวแต่เต้นอยู่ ถ่ายมาตอนไหนน่ะ
คุณนั่นแหละที่มัวแต่เต้น
ตอนแรกก็ไม่อยากไป แต่กลับสนุกกว่าใครเลย
ก็นั่นน่ะสิ
เวลาทำอะไรฉันทุ่มสุดตัวไงล่ะ
อรุณสวัสดิ์
- คุณยุน เมื่อคืนฉันส่งข้อความไปหา - นี่
คุยกับแฟนเป็นยังไงบ้างคะ
- เธอรู้ได้ยังไงน่ะ - อะไรนะ
มันไม่สำคัญหรอก
สิ่งสำคัญก็คือพวกคุณ กลับมาคบกันหรือเปล่า
สรุปว่าจบลงด้วยดีใช่ไหมคะ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้แหละ
มิน่าล่ะ
ฉันกำลังจะส่งข้อความไปอีกรอบ แต่เพื่อนคุณห้ามไว้
ค่ะ คุณโจ
ผมก็กังวลเรื่องร้านในคาซันนะ
แต่ยุนจินอาคงจัดการเรียบร้อยแล้ว
ครับ เจ้าของร้านคงทำโวยวาย
เพื่อเรียกร้องความสนใจจากเรา
เราจะจบเรื่องแค่นี้ไม่ได้นะคะ
เขาน่าจะยังไม่พอใจมาก
แต่ถ้าเราใจอ่อนกับเขา เจ้าของร้านคนอื่นอาจทำตามได้นะ
เราควรจะเชือดไก่ให้ลิงดู
เดี๋ยวนี้ทำแบบนั้นยากแล้ว
ใช่ค่ะ
เราควรจะมุ่งไปที่การเปิดร้านต่อไป
เน้นทำให้ทุกอย่างกลับเป็นปกติ
โดยให้จินอาเป็นผู้ดูแลร้านนั้น
ฉันคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ที่เราจะทำให้บริษัทและสาขานั้นได้
ทานข้าวกลางวันหรือยังคะ
- อ๋อ คุณยุน - ค่ะ
เรื่องที่เกิดตอนงานเปิดร้าน...
ที่คุณตั้งใจจะจ่ายเงินน่ะ
ฉันจะรีบจัดการโดยเร็วที่สุดค่ะ
ไม่ต้องหรอก
ผมคิดว่ามันรุนแรงเกินไป
ที่จะให้พนักงานออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด
บริษัทจะจัดการค่าใช้จ่ายเอง
ผมจัดการไปแบบนั้นแล้ว อย่าลืมก็แล้วกัน
คุณนัมช่างเอาใจใส่พนักงาน น่านับถือจริงๆ ครับ
เล็กน้อยน่า
ทำอะไรอยู่ล่ะ
คุณควรจะสำนึกในบุญคุณนะ
- เอ่อ... - ไม่ต้องหรอก ไม่เป็นไร
ขอบคุณค่ะ คุณนัม
คุณช่วยพูดให้ฉันใช่ไหมคะ
เรื่องค่าใช้จ่ายน่ะ
ฉันไม่มีอำนาจจะพูดให้เธอหรอก
เราแค่ทำตามนโยบายของบริษัท
โธ่ ฉันก็อยู่มานานพอตัว
ก็พอจะรู้อะไรบ้างค่ะ
เธอกลับไปที่โต๊ะดีกว่า
ก่อนที่คนอื่นจะเริ่มนินทา
ขอบคุณนะคะที่ช่วยฉันเสมอ
ฉันไม่ได้ช่วยเธอเฉยๆ นะ
งั้นเธอก็ไม่ไปทำงานที่ออฟฟิศแล้วสิ
ใช่ ฉันจะทำงานที่ร้าน
ร้านเธอจะมีคนชื่อคังเซยองมาดูแล
ฉันรู้จักแล้ว
เธออยู่ที่นี่ ตอนที่คยูมินบุกมาเมื่อวาน
เร็วชะมัด
- อะไรเหรอ - เปล่านี่
เธอทำงานเก่ง คงไม่ก่อปัญหาเรื่องงาน
แปลว่าฉันควรระวังเรื่องอื่นเหรอ
ฉันแค่พูดเฉยๆ
เธออิจฉา กลัวว่าฉัน จะสนิทกับหล่อนมากกว่าเหรอ
ไม่จริงนะเพคะ ฝ่าบาท
หิวแล้ว ไปหาอะไรกินกัน ฉันเลี้ยง
ไว้คราวหน้านะ วันนี้ครบรอบวันตายแม่ฉัน
วันนี้เหรอ ฉันลืมไปเลย
ไม่เป็นไร ไปซื้อของกินของใช้กัน
- ฉันไปเอากระเป๋าเงินก่อน - ได้
เวลาผ่านไปเร็วจัง
ผ่านมาสิบปีแล้ว
ใช่
ท่านเสียหลังจุนฮีสอบเข้ามหาวิทยาลัย
วันนั้นอากาศหนาวมาก
ใช่ หนาวมาก
ไม่ได้ข่าวจากพ่อเธอเลยเหรอ
ฉันกลัวเขาจะโทรมา
และถามว่าขอกลับมาอยู่กับเราได้ไหม
บางทีเธอก็ดูหัวแข็งมากเลยนะ
ฉันรอดมาได้เพราะแบบนี้แหละ
โตมากับจุนฮีโดยไม่มีพ่อแม่ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ไว้ฉันเจอแม่บนสวรรค์เมื่อไหร่
ฉันจะขอให้ท่านจ่ายให้ฉันอย่างงาม
เพราะฉันเลี้ยงลูกชายแม่มาดี
อย่างน้อยฉันก็สมควรได้รับมัน
ใช่ เธอเลี้ยงเขามาดีมาก
ฉันก็ไม่รู้นะว่าเขาจะลงเอยกับใคร
แต่ฉันจะเป็นพี่สามีใจร้าย
ฉันจะปล่อยให้หล่อนมาบงการเขาไม่ได้
ฉันจะแสดงให้เห็น ว่าใครใหญ่ตั้งแต่ต้น
นี่ ฉันสงสารว่าที่ภรรยาเขาแล้ว
น่าสนุกออก เธอดูจากข้างสนามก็พอ
ก็จริง
เธอกับคยูมินจบกันจริงหรือยัง
อย่าพูดถึงเขาเลย
- ฉันขอถามอีกอย่าง - อะไร
หมอนั่นต้องโง่ขนาดไหน
ถึงเชื่อว่าเธอกับจุนฮีเป็นแฟนกัน
น่าขำชะมัด
ตลกเนอะ
- นั่นสิ - คอหมูราคาเพียง 1,000 วอน
คอหมูราคาเพียง 1,000 วอน
ยังเป็นชั่วโมงเร่งด่วนอยู่
อาจจะหาแท็กซี่ไม่ได้นะ
จุนฮีจะมารับ
เธออยากนั่งหน้าไหม
ไม่ล่ะ ฉันจะไปแล้ว
บ้านเธออยู่แค่นี้เอง เราจะไปส่ง
เธอไปทำกับข้าวเถอะ
ฉันจะเอารถเข็นไปเก็บ
นี่
ยัยบ้านี่
นี่ นายน่าจะเสนอตัวไปส่งเธอสิ
- ก็เธอปฏิเสธไปแล้ว - เจ้าบ้า
นายยังหงุดหงิด เรื่องสองสามวันก่อนอยู่อีกเหรอ
มีอะไร ทำหน้าเศร้าทำไม
ผมไม่เป็นไร
จินอามาที่ร้านพี่เหรอ
ใช่
เธอจะไปทำงานร้านอื่นชั่วคราว
สำนักงานใหญ่พยายามปิดสาขานั้น
เธอต้องรู้สึกผิดแน่ที่ปล่อย ให้เป็นแบบนั้น สมแล้วที่เป็นเธอ
ฉันไม่แปลกใจเลย ที่เธอจบเรื่องกับคยูมินไม่ได้สักที
ฉันได้ยินว่านายไปบ้านเธอมา ทำไมไม่บอกฉันล่ะ
ไม่มีโอกาสน่ะ
เธอบอกพี่เหรอ
ไม่ คยูมินมาหาฉัน
สภาพดูไม่ได้เลย
เขามาหาพี่เหรอ เมื่อไหร่
เมื่อวาน
พนักงานจากสำนักงานใหญ่ก็อยู่ เธอชื่อว่าอะไรนะ
ใช่ คังเซยอง
ฉันกำลังคุยกับเธอตอนที่เขาโผล่มา
จินอารีบมาทันทีเลย
คงทะเลาะกันใหญ่โต จินอาโกรธจัดเลย
ฉันเป็นห่วงเธอนะ
ถ้าจินอาอยู่ใกล้กับฉันก็ดีสิ
จำวันที่นายอารมณ์เสียกลับมาบ้าน แล้วออกไปได้ไหม
ฉันไปจิ๊กเบียร์เพิ่มจากบ้านนาย
มีคนมาเคาะประตู ฉันเลยไปดู ปรากฏว่าเป็นจินอา
เธอมาห้องผมเหรอ
เธอหาฉันไม่เจอ เลยเดาว่าฉันอยู่กับนาย
เลี้ยวขวาสิ
จริงด้วย
ใจลอยไปอยู่ไหนหมด
กลับมาแล้วค่ะ
ไง
ผลไม้พวกนี้ได้มาจากไหนน่ะ
คยองซอนให้มาค่ะ
เราไปซื้อของด้วยกัน
เพราะวันนี้ครบรอบวันตายแม่เธอ
- พวกนั้นของแม่นะ - โธ่
เพราะแบบนี้ แม่ถึงเห็นคยองซอน เป็นลูกแม่ไงล่ะ
- มานั่งนี่แป๊บหนึ่ง - ทำไมคะ
นั่งสิ
ลูกเลิกกับคยูมินเรียบร้อยแล้วใช่ไหม
- แม่คะ - ฟังนะ
แม่รู้ว่าคยูมินผิดเต็มๆ เขาไม่ควรทำแบบนั้น แต่...
ทำไมแม่ถึงปล่อยวาง เรื่องเขาไม่ได้สักที
เพราะเขาเรียนมาสูงเหรอ เพราะครอบครัวเขามีหน้ามีตาเหรอ
ลูกเห็นแม่เป็นคนยังไง
แม่จะบอกว่าต่อไปให้หาคนที่ดีกว่าเขา
อย่าไปหลงอะไรที่เปลือกนอก
ไม่มีทางอยู่แล้วค่ะ
สัญญาแล้วนะ ทำให้ได้ล่ะ
แม่จะคิดยังไงกับพวกเรานะ
ท่านคงภูมิใจในตัวพี่
และผมมั่นใจว่าท่านคงคิด ว่าผมหล่อเกินไปมาก
จินอาชอบกินนี่มากเลยนะ
ฉันน่าจะชวนเธอมา
คนจะคิดว่าเธอเป็นลูกสาวพี่เอานะ
บางทีเธอก็เหมือนลูกสาวฉัน บางทีก็ถึงกับเป็นแม่
ตอนที่พ่อแต่งงานใหม่
แล้วทิ้งให้เราอยู่กันเอง นายคิดว่าฉันหันไปพึ่งใครล่ะ
จะพึ่งน้องชายก็ไม่ได้
จินอาเป็นคนเดียวที่อยู่ข้างฉันเสมอ
ขนาดพี่สาวน้องสาวแท้ๆ ยังทำไม่ได้เลย
ชีวิตฉันเหลือเป้าหมายอยู่สองอย่าง ทายสิว่าอะไร
อย่างหนึ่งต้องเกี่ยวกับผมแน่ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม
อีกอย่างผมไม่รู้
ทำให้จินอาได้แต่งงานกับผู้ชายดีๆ
แค่พูดถึงเธอฉันก็คิดถึงแล้ว
ดูซิว่าเธอทำอะไรอยู่
สวัสดี
ทำอะไรอยู่
ปล่อยวางอดีตเหรอ ลบล้างความทรงจำ
อะไร จะทิ้งหมดเลยเหรอ
เปลืองเงินอีกแล้ว ไม่เข้าท่านะ
ฟังนะ
เสื้อผ้ามันไม่ได้ทำอะไรผิด
เข้าใจแล้ว
ได้ อือ
นาย...
นายมาทำอะไรที่นี่
ผมได้ยินว่าพี่แวะมาหาผม
พี่มาทำไม
คยองซอนเล่าแค่นั้นเองเหรอ
น่าจะบอกให้หมด กั๊กไว้ทำไม
ฉันไปหาเธอที่บ้าน แต่เธอไม่อยู่
ฉันเลยไปหาเธอที่ห้องนายแล้วก็เจอ
พี่ไปหาพี่ผมจริงๆ เหรอ
จะไปหาใครได้ล่ะ
ผมถามว่าพี่แวะมาหาผมหรือเปล่า
คือฉัน...
ก็ได้
ฉันไปหานาย
ฉันอยากขอโทษและขอบคุณ
แต่นายเอาแต่พูด ว่าฉันทำผิดตรงไหนบ้าง
ฉันดีใจที่วันนั้นไม่ได้คุยกับนาย
คงจะน่าอายถ้าต้องฟังต่อหน้าคยองซอน
น่าอายตรงไหน ที่ผมพูดเป็นความจริงทั้งนั้น
จะโผล่มากวนประสาทฉันทำไม
- ฉันดูเหมือนพวกหัวอ่อนหรือไง - ก็ใช่น่ะสิ
ทำไมพี่ถึงใจอ่อนให้หมอนั่น ปล่อยให้มันทำกับพี่แบบนั้น
ทำไม...
ทำไมถึงปล่อยให้คนพรรค์นั้น ทำแบบนั้นกับพี่
ฉันไม่ได้หัวอ่อนนะ
ให้ตายสิ อดขำไม่ได้ เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว
พี่ไม่ได้ขำ ผมเพ้อเจ้อตรงไหน
ก็ได้ เอาเป็นว่านายพูดถูก
ไม่มีอะไรจะพูดแล้วใช่ไหม
มี
ร่มนั่นมันอะไร
ฉันเอามาเผื่อฝนตก นายจะทำไม
ผมนึกว่าพี่กำลังทิ้งข้าวของ จะได้เริ่มต้นใหม่
นี่ก็ด้วยเหรอ
- ส่งมา ผมเอาไปทิ้งเอง - ไม่ต้อง ฉันเก็บมา...
พี่เก็บมันกลับมาเหรอ
- พี่คงชอบร่มคันนั้น - ให้ตายสิ
- เจ้าตัวดี - นี่
- ก็เก็บไว้สิ - มานี่เลย
เลิกแหย่ฉันสักที
ตาบ้า
โกรธเหรอ
ต้องกลับบ้านหรือเปล่า
จะไปไหนได้ล่ะ
พี่คิดอะไรน่ะ
ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย
อะไร
ช่างเถอะ
ไปทำอะไรสนุกๆ กัน
ได้
- อยากกินอะไรไหม - ไม่ล่ะ
ทำไมล่ะ ดื่มโค้กกัน
ฉันรู้สึกผิดที่ให้นายจ่าย ฉันไม่ได้เอากระเป๋าเงินมาด้วยซ้ำ
แปลว่าถ้าไม่มีผม พี่ก็กลับบ้านไม่ได้สิ
โอ๊ย ฉันพลาดอีกแล้ว
เสร็จผมแน่
ผมไปซื้อโค้กให้นะ
งั้นเอาข้าวโพดคั่วด้วยได้ไหม
- นั่นแก้วผม - หา
อ้าว จริงด้วย
ขอบคุณที่มาชมภาพยนตร์ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
หนังสนุกดีนะ
นายไม่ได้ดูหนังสักหน่อย
พี่ก็มองเหมือนกันเหรอ
เปล่านะ
พี่ไม่หิวเหรอ
หิว
งั้นพูดว่า "ช่วยซื้อของอร่อยๆ ให้ฉันหน่อยค่ะ"
นายอยากตายเหรอ
ส่งมา
นายจะซื้อของกินให้ฉันหรือเปล่า
จะซื้อไหม
เขาวาดสวยดีนะ
พี่จะชมภาพวาดของคนอื่น ต่อหน้าผมไม่ได้นะ
ขอโทษก็ได้ ฉันไม่รู้นี่
ผมคงต้องแสดงฝีมือบ้างแล้ว
ดูเหมือนรอแด็งไปหน่อยไหม
นางแบบไม่ค่อยจะ...
เมื่อไหร่จะเสร็จ
ยากจังแฮะ
ตัวแบบไม่มีอะไรพิเศษ
ไม่มีอะไรให้เน้น
งั้นก็ไม่ต้องวาด
- เสร็จแล้ว - ขอดูหน่อย
จ่ายมาก่อน
ฉันบอกแล้วไงว่าไม่มีเงิน
ไม่ต้องเป็นเงินก็ได้
แล้วอะไรล่ะ
ฉันไม่ได้เอาอะไรมาเลยนะ
- เจอแล้ว - อะไร
ความงามของฉันไง
ปัดโธ่ เอาไป
ไหนดูซิ
ฉันดูเป็นแบบนี้เหรอ
เหมือนเปี๊ยบเลย
นี่มันภาพถ่ายชัดๆ
ตัวฉันดูเป็นแบบนี้จริงๆ เหรอ
ใช่ พี่ตัวเล็กจริงๆ
นี่
นี่มันเว่อร์ชัดๆ
พี่ก็เป็นแบบนี้แหละ ตัวเล็กน่ารัก
ฉันไม่น่ารักหรอก
ลืมแล้วเหรอว่าฉันอายุเท่าไร
บางคนอาจจะเห็นว่าพี่น่ารัก โดยไม่สนอายุก็ได้
อือ ก็มีประเด็นนะ
แต่ฉันก็แก่เกินกว่า จะเรียกว่าน่ารักแล้วล่ะ
แต่คนเคยเรียกฉันแบบนั้นบ่อยๆ นะ
สมัยฉันอายุ 20 กว่าๆ
ผมรู้จักพี่สมัยนั้น
ไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก
จริงด้วย นายรู้อดีตของฉันนี่
งั้นก็ช่างมันเถอะ
พอมาคิดดูแล้ว พี่น่ารักนะ
ใช่ พี่น่ารักนะ
เหมือนดาราคนนั้นเลย
ฉันสัญญาว่าของที่นายซื้อให้วันนี้
ฉันจะชดใช้ให้เป็นสิบเท่า
เตรียมตัวไว้ก็แล้วกัน
ผมจะทำให้พี่หมดตัวเลย
อย่าเอาเสื้อผ้าฉันไปล่ะ
ให้ตาย พี่คิดอะไรทะลึ่งจัง
ฉันแค่พูดเล่น
ถ้าพี่กำลังปล่อยวางอดีต
แล้วพี่คิดว่าผม เป็นคนจากอดีตของพี่หรือเปล่า
หมายความว่ายังไง
ทำไมพี่ถึงพยายามเอาร่มนี่ ไปทิ้งพร้อมของอย่างอื่นล่ะ
นายพูดอะไรน่ะ
ฉันหยิบมาด้วยโดยไม่ได้คิดน่ะ
เมื่อกี้พี่ไม่ได้พูดแบบนี้
ถ้าฝนตกฉันก็จะใช้ไง
ถ้าไม่ตกก็ไม่ใช้
ร่มมีไว้กันฝน ต้องมีความหมายด้วยเหรอ
ไม่ต้องมีหรอก
อย่าเอาไปทิ้งก็พอ
ฉันไม่เคยบอกว่าจะทิ้ง
แล้วถ้าพี่ทิ้งล่ะ
ฉันไม่มีวันทิ้งหรอก
ทำไมถึง "ไม่มีวัน" ล่ะ
ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ไปได้
จะเอายังไง
เก็บให้ดีๆ ล่ะ
ก็ได้
ฉันไปก่อนนะ
พี่จะทำอะไรต่อ
อะไรนะ
จะเข้านอนเหรอ
คงไม่นอนทันทีหรอก
ทำไม นายล่ะ
จะทำอะไรดีนะ
ไม่รู้สิ นายอยากทำอะไรล่ะ
อยากทำด้วยกันไหมล่ะ
ตายแล้ว
- โธ่ อย่าๆ - ไม่นะ
ฉันควรจะไปทางไหน ทำแบบนี้เหรอ
- อยู่ตรงนั้นก่อน - ได้
นี่ ผมจะไปหา รอตรงนั้นนะ
ได้
ไม่นะ
ตามมา
กำลังไป รอด้วย
เดี๋ยวจะโชว์ของให้ดู
ตามมาอยู่หรือเปล่า
เร็วสิ
พี่ตามผมอยู่หรือเปล่า
คุณจะทำงานที่สาขาคาซันนานแค่ไหนครับ
ยังไม่มีกำหนด ดูแลสาขาของฉันดีๆ ล่ะ
ไว้กลับมาฉันจะเลี้ยง
ผมจะตั้งตารอเลย ขอตัวก่อนนะครับ
ได้ ขอให้โชคดี
คุณกึม ฉันให้ดูแค่สองสาขา
ที่อยู่ใกล้สาขาที่คุณดูแลอยู่แล้ว
ฉันต้องขอบคุณเหรอ
ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ
คุณยุนเลือกไม่ได้สักหน่อย
แล้วมีอะไรที่ฉันควรรู้ เกี่ยวกับสาขาซูซอไหมคะ
เจ้าของร้านได้ขออะไรไหม ชอบอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า
จะถามคุณยุนทำไม ถามน้องชายเจ้าของร้านเลยสิ
คุณกึมฉลาดไม่เบาเลยนะเนี่ย
คุณต้องเลี้ยงฉันมื้อใหญ่เลยนะ
ได้
ดูแล้วเธอน่าจะเลี้ยงคุณมากกว่า
อยากจะดูแลสาขาซูซอจนเนื้อเต้น
ถ้าเธอจะทำงานได้ดีก็ดีสิ
ใช่เรื่องงานที่ไหนกันคะ
เธอกำลังพยายามเข้าหาคุณซอค่ะ
ทำไมเธอถึงไม่อยาก ให้เขาเข้ากันได้ดีล่ะ
ฉันก็ไม่ได้คัดค้านนะคะ
ถ้าคุณคังคบกับน้องชายคุณ คุณจะรู้สึกยังไงคะ
- น้องชายฉันเหรอ - ค่ะ
บ้าชัดๆ ไปกันใหญ่แล้ว
เห็นไหมคะ คุณซอเป็นน้องชายเพื่อนคุณ
ก็เหมือนเป็นน้องชายคุณไม่ใช่เหรอ
มันก็จริงนะ
แต่น้องชายฉันก็คือน้องชายฉัน
น้องชายเพื่อน ไม่ใช่น้องแท้ๆ สักหน่อย
มันต่างกันนะ
เรามีเมล็ดกาแฟแบบไหนบ้าง
แล้วเจอกันนะ
อร่อยจังเลย รสชาติดีมากครับ
จริงเหรอ ขนาดตอนชงฉันไม่ค่อยใส่ใจนะ
แต่ก็อร่อยขนาดนี้เลยเหรอ
พี่เป็นผู้เชี่ยวชาญชัดๆ
ใช่แล้ว
ใครเป็นคนทำเนี่ย
เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวนี้ฉากแอ็กชั่น ที่ตัวการ์ตูนต่อสู้กัน
หรือถล่มข้าวของไม่เพียงพอแล้ว
เราลองอย่างอื่นบ้างดีไหม
อย่างพวกหน้าไม้หรือค้อนน่ะ
หน้าไม้กับค้อนเหรอ นั่นมันของคลาสสิกเลยนะ
จุนฮีเพิ่งพูดไปไม่ใช่เหรอ
ใช่ ทำนองนั้น
นี่
ไม่ค่อยสบายเหรอ
ไม่รู้ทำไมถึงคลื่นไส้ครับ แถมยังปวดหัวแทบระเบิดด้วย
รู้สึกไม่ดีเลย
นี่ เอาไปกินสิ
ขอบคุณครับ
นายน่าจะไปหาหมอนะ
คงอย่างนั้นครับ เดี๋ยวผมมานะ
เดี๋ยว
หมอนั่นเพิ่งบอกว่าไม่สบายไม่ใช่เหรอ
นั่นสิ
ฉันนั่งแท็กซี่เอาก็ได้
ที่ทำงานไม่ยุ่งเหรอ
ไม่ต้องห่วง ผมออกมา หลังประชุมเสร็จน่ะเลยไม่เป็นไร
พี่ก็รู้ว่าผมเก่ง
ถ้าไม่มีผม บริษัทอยู่ไม่ได้หรอก
จริงเหรอ ไม่รู้เลยนะเนี่ย
พี่ไม่รู้เหรอ
พี่นี่ดูผู้ชายเก่งๆ ไม่เป็นเลย
ฉันไม่นับนายเป็นผู้ชายหรอก
มันเป็นแค่สำนวนโวหาร
ไม่เห็นต้องพูดให้เห็นชัดๆ เลย
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นนะ
นายเป็นผู้ชายเนอะ ใช่ไหม
พี่จะสื่ออะไร
เลิกงานกี่โมงครับ
ต่อจากนี้เหรอ
กว่าฉันจะเริ่มทำงาน อย่างเป็นทางการก็พรุ่งนี้
จะกลับเมื่อไหร่ก็ได้ ถามทำไมเหรอ
ผมจะมารับ
จริงเหรอ โธ่ ไม่ต้องหรอก
เอาจริงเหรอ
โธ่
ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป คุณต้องเปิดร้านให้เร็วขึ้นนะคะ
งดดื่มและนอนแต่หัวค่ำนะ
ฉันจะจัดการเรื่องสั่งซื้อ วัตถุดิบและของที่ต้องใช้เอง
เหมือนคุณเป็นเจ้าของร้านเลย
ให้พนักงานจากสำนักงานใหญ่ ทำงานให้ผมขนาดนี้จะดีเหรอครับ
คุณจะมัวมาห่วงฉันไม่ได้นะคะ
พวกเราทำได้ค่ะ สู้ตาย
ครับ พวกเราทำได้
ผมว่าวันนี้คุณดูร่าเริงดีนะ
เหรอคะ จริงเหรอ
แทบจะเป็นคนละคนเลยครับ
เป็นเพราะพ่อหนุ่มข้างนอกหรือเปล่า
ฉันต้องไปแล้ว พรุ่งนี้เจอกันนะคะ
นี่พี่ ถามหน่อยสิ
ถ้าเกิดว่า...
ว่าอะไร
ผมจะขอให้พี่...
ขออะไร
ที่ผมจะพูดคือ...
ผมแค่สงสัยว่า
ถ้าผมขอให้พี่...
เลี้ยงข้าวผมพรุ่งนี้ได้ไหม
ฉันก็พานายไปกินข้าวตลอด
ได้ ฉันเลี้ยง ตะกละได้เต็มที่
พี่แน่ใจนะ
แน่ใจสิ
ก็ได้ครับ
ถึงแล้ว
จริงด้วย
วันนี้สนุกมากเลยนะ
ผมน่าจะทำให้สนุกกว่านี้
ก็ใช่ว่าเราจะไม่เจอกันอีกสักหน่อย
นั่นสิ
- ฉันเข้าข้างในล่ะ - ครับ
บาย
- นี่ค่ะ คุณอี - ขอบคุณค่ะ
ขนาดไม่ใช่ชั่วโมงเร่งด่วน ลูกค้ายังเยอะเลย
คุณกับเจ้าของร้าน ต้องทำงานเข้าขากันดีแน่ๆ
ฟังดูแปลกๆ นะ
ฉันแค่บอกว่าพวกคุณพบกัน ในเวลาที่เหมาะสมค่ะ
ขนาดความรัก ยังต้องอาศัยจังหวะเวลาเลย
แต่ปัญหาก็คือพวกผู้ชายน่ะ
ชอบทำพังโดยไม่รู้อีโหน่อีเหน่
ใช่
ฉันว่าเธอพูดถูกที่สุดเลย
แต่ถ้าเราพลาดจังหวะนั้นมาตลอดล่ะ
เราต้องรอให้มันมาถึงเหรอ
ถ้างั้นคุณก็คงแก่ตายตามลำพัง ไม่ก็ผิดหวังจนตายค่ะ
จะรอให้มันดูแน่นอนไม่ได้หรอกค่ะ
ทำไมล่ะ ต่อให้รู้ว่าทั้งสองฝ่าย มีใจให้กันก็ไม่ได้เหรอ
ถ้ารู้ก็เรื่องหนึ่งค่ะ แต่ถ้าคุณกำลังผิดหวังมากล่ะ
สมมติว่าตอนนั้น มีผู้ชายอีกคนเริ่มจีบคุณ
เขามีบางอย่างที่สดใหม่ เป็นหนุ่มหน้าใหม่
คุณจะหลงหนุ่มคนใหม่หัวปักหัวปำ
- จังหวะคือทุกอย่างจริงๆ - ใช่
(บะหมี่ถ้วย)
(คิมบับ)
(บูแดจีแก)
(ต็อกบกกี)
(รามยอนใส่แป้งต็อกบกกี)
(หมูสามชั้น)
(ไก่ทอด)
ฉันพร้อมแล้ว
รีบยิงสิ
- อะไร - โดนอะไร
ดีพอแล้วล่ะ
- ริบอายเหรอ - ดีพอแล้ว
ดีมาก คุณพัค ทำดีมาก
- ได้หมึกยักษ์ - เยี่ยม
- ไม่เอา ฉันอยากกินเนื้อ - หมึกก็ดีนะ
- ฉันจะเล็งริบอาย - ยอดไปเลย
- ทำใจสบายๆ - นายต้องใจเย็นๆ
- ผ่าน คนต่อไป - กลับไปต่อแถว ตาฉันแล้ว
ยืนตรงนี้ใช่ไหม
เขาเล็งอะไรน่ะ
- เล็งริบอายเลย - ริบอาย
- ริบอายเหรอ นี่ - ริบอาย
- ไม่มีทาง - ใครจะไปยิงโดน
- เฮ้ย - นายทำได้
- พระเจ้า ไม่อยากจะเชื่อ
ให้ตาย เป็นไปได้ยังไงกัน ไปกันเถอะ
- มาเร็ว - ขอบคุณล่วงหน้าครับ
- เอานี่ไปด้วยไหม - ไม่ต้อง
ฉันได้ริบอายใช่ไหม
หัวหน้า เขายิงโดนริบอายจริงๆ
เย็นนี้ฉันต้องเข้าออฟฟิศนะ
ยังทำงานอยู่เหรอ
เดี๋ยวผมก็กินเลี้ยงทีมเสร็จแล้ว
พี่จะอยู่ออฟฟิศถึงกี่โมง
ฉันยังมีงานต้องทำ คงสักพักน่ะ
ใครคอยส่งข้อความมาหาเหรอคะ
อ๋อ เพื่อนน่ะ
เจ้าของสาขาซูซอหรือเปล่า
พี่สาวคุณจุนฮีใช่ไหมคะ
เปล่า เพื่อนคนอื่นน่ะ
คุณเสร็จแล้วใช่ไหม
ฉันหิวแล้ว ไปหาอะไรกินกันเถอะ
คุณยังติดเลี้ยงข้าวฉันอยู่นะ
ฉันยังมีงานต้องทำอีกหน่อย
นอกจากรายงานแล้ว คุณยังต้องทำอะไรอีกเหรอ
ทำเสร็จแล้วนี่
อะไรกัน
ไม่อยากเลี้ยงฉันล่ะสิ
ไปกันเถอะ ฉันเลี้ยงเอง
นี่ครับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณที่เลี้ยง
อิ่มชะมัด
เราไปดื่มวันหลังแล้วกันนะ
อะไร นายไม่ได้ออกค่าเหล้าสักหน่อย
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
ทำไมถึงเอาความสนุก มารวมอยู่วันเดียวล่ะ
นี่
สาวสวยคนนั้น
- จากบริษัทกาแฟใช่ไหม - ไหน
ใช่
พี่ครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
- จะไปไหนกันครับ - ไปกินข้าวเย็นน่ะ
นายมากินเลี้ยงทีมเหรอ
ครับ มากับเพื่อนในทีม
พี่จะกินข้าวแถวไหนล่ะ
- ก็คงแถวนี้แหละ - เรากำลังหาร้านอยู่ค่ะ
แต่พวกคุณคงทานมาแล้ว
ที่จริงพวกเรา
กำลังจะไปหาอะไรดื่มที่ผับครับ
พวกคุณคงไปด้วยไม่ได้
เพราะที่นั่นไม่ได้ขายกับข้าวดีๆ
จะเอายังไงดีล่ะ
พวกเราก็ไม่ได้อยาก กินข้าวจริงๆ สักหน่อย
ใช่ไหม
มีแต่คนคิดว่าฉันเป็นแบบนั้นค่ะ
แต่ไม่จริงเลยสักนิด
ฉันเคยมีแฟนแค่สองสามคนเอง
แต่คุณยุนประสบการณ์เธอเยอะค่ะ
จริงเหรอ
สเปกคุณเป็นยังไงครับ
ชอบผู้ชายแบบไหน
คงจะเป็น
คนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจมั้งคะ
งั้นคุณคงไม่ชอบหนุ่มเสเพลสินะ
- จุนฮี นายตกรอบ - ตกรอบแล้ว กลับบ้านไป
คุณจุนฮีเป็นหนุ่มเสเพลเหรอคะ
เปล่าครับ พวกนี้แค่พูดเล่น
พูดเล่นกับผีสิ
ได้ สมมติว่านายไม่ใช่
ในบรรดาสาวที่นายจีบ เคยมีใครปฏิเสธบ้างไหม
ไม่มี นั่นก็หมายความว่า
นายจะล่อลวงสาวที่ไหนก็ได้...
หุบปากไปเลย
หมายความว่าอัตราความสำเร็จ 100 เปอร์เซ็นต์เลย
ไม่ครับ ผมว่าสัก 99 เปอร์เซ็นต์
แล้วหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่เหลือคืออะไร
แปลว่ามีผู้หญิงคนหนึ่ง ที่จุนฮีจีบไม่ติด
ใครเหรอ
ใคร
อะไร
ดื่มเถอะ ดื่ม
ผู้หญิงที่คุณจุนฮีพูดถึง คุณยุนรู้ไหมคะว่าใคร
ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
ต้องสาวกว่าพวกเราแน่เลยเนอะ
พวกเราก็ยังสาวนะ
คุณยังบ่นว่าเดี๋ยวนี้ตื่นไม่ค่อยไหว
เพราะแก่แล้วอยู่เลย
นั่นเพราะฉันเหนื่อยเกินไปต่างหาก
อยากรู้จังว่าเป็นผู้หญิงแบบไหน
ทำไมถึงไม่หลงเสน่ห์เขานะ
ว่าแต่ว่า ทำไมคุณ ถึงเอาแต่ยิ้มแบบนั้นล่ะคะ
ฉันเหรอ
เปล่านี่
เขาต้องคุยๆ กับใครอยู่แน่
แต่ยังไปไม่สุดทาง
เป็นโอกาสเหมาะที่จะจู่โจม
ฉันต้องลุยได้แล้ว
ต้องรุกแรงกว่านี้
แต่อะไรมาขวางทางนายล่ะ
มันต้องมีสาเหตุ
ที่เพลย์บอยอย่างนาย ลังเลที่จะเดินหน้าสิ
ฉันแค่ไม่อยากประมาท
อะไร นายไม่มั่นใจ ในความรู้สึกตัวเองเหรอ
ก็ไม่เชิง
ฉันมั่นใจในความรู้สึกของฉัน
- แต่ว่า... - ผู้หญิงไม่แน่ใจเหรอ
ฉันยังไม่ได้ถามเธอ
ประหม่าเป็นเหมือนกันเหรอ
ทำไม กลัวโดนปฏิเสธเหรอ
ฉันถึงได้บอกว่าไม่อยากประมาทไง
เธอรู้หรือเปล่าว่านายเป็นเอามาก
เป็นเอามากอะไร
- ก็ดูตัวเองสิ - เดี๋ยว
นายต้องชอบเธอมากแน่ๆ ท่าทางไม่ไหวแล้ว
พอเลย
คุยเรื่องอื่นกันดีกว่า
ยังไงก็เถอะ
หมายความว่าตอนนี้ยังไม่มีอะไรแน่นอน
ใช่ไหมคะ
คือ...
ก็ยัง...
นายไม่รู้หรอกว่าจังหวะมันสำคัญ สำหรับชีวิตคู่แค่ไหน
นี่เราคบกันแล้วใช่ไหม
- ผมบอกว่าพี่สวย - จะบ้าเหรอ
ผมบ้าเพราะใครบางคนนั่นแหละ
พี่อยากมาค้างกับผมไหม
นายว่าจะไม่เป็นไรเหรอ
เราไม่ได้ทำอะไรผิดนี่
ลูกจะทำอะไรก็ระวังหน่อยนะ
ไม่งั้น
- จะตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน - พี่ครับ
จินอาบอกว่าจะมาหาฉัน แต่ฉันติดต่อเธอไม่ได้เลย
- คุณไม่เคยปฏิเสธอะไรแบบนี้ - ให้ตายสิ
ถ้าวันหนึ่ง
ฉันเกิดเสียใจที่ตอนนั้น
ฉันไปจับมือนายล่ะ
ผมจะไม่ยอมให้พี่อยู่คนเดียวอีกแล้ว
คำบรรยายโดย: ณิชา อ้นเอี่ยม