(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
เธอรู้หรือเปล่าว่านายเป็นเอามาก
เป็นเอามากอะไร
เดี๋ยว
นายต้องชอบเธอมากแน่ๆ
ท่าทางไม่ไหวแล้ว
พอเลย
คุยเรื่องอื่นกันดีกว่า
ยังไงก็เถอะ หมายความว่าตอนนี้ยังไม่มีอะไรแน่นอน
ใช่ไหมคะ
คือ...
ก็ยัง...
ทำไมอยู่ๆ สะอึกขึ้นมาล่ะ เมาแล้วเหรอ
เปล่านะ
แปลกแฮะ
ทุกคน ดื่ม
- ดื่ม ยินดีที่ได้พบนะครับ - ดื่ม
อาการสะอึกติดต่อกันได้ด้วยเหรอ
คุณบอกว่าอยู่แถวมกดงใช่ไหมครับ ผมอยู่ฮวากอก ให้ผมไปส่งนะ
ไม่ต้องหรอกค่ะ
ไม่ต้องเกรงใจครับ อ้อมไปนิดเดียว
ให้ผมไปส่งดีกว่า
นายก็ติดรถไปกับเขาด้วยสิ
ฉันทิ้งกระเป๋าไว้ที่ออฟฟิศ
ฉันก็ทิ้งไว้
นายจะกลับบ้านนะ ไม่ได้ไปโรงเรียน ต้องใช้กระเป๋าที่ไหนกัน
ฉันต้องใช้ของในนั้น
ฉันต้องดูแลหมอนี่อีกแล้วเหรอ
คุณยุนอยู่แถวไหนครับ
ฉันอยู่บุนดังค่ะ
อย่างนั้นก็ไปกับเราสิครับ
ส่งซึงชอลแล้ว เราแวะไปส่งคุณได้นะครับ
ค่ะ
อ๋อ เกือบลืมไปเลย
พี่ผมฝากของมาให้พี่อยู่ในรถผมน่ะ
จริงด้วย
กำลังคิดอยู่เลยว่าจะไปเอาได้ตอนไหน ฉันไม่ค่อยได้ไปที่ทำงานนายด้วย
- ไปตอนนี้เลยสิครับ - งั้นไปตอนนี้เลยนะ
ได้ครับ
ไปกันเถอะครับ
ตกใจหมด
พี่จับมือผมทำไม
ก็มือนายอยู่ตรงนั้นนี่
ทำไม ไม่ชอบเหรอ
ไม่ใช่ครับ
นายก็จับมือฉันเหมือนกัน
ทำไมพี่ต้องจับมือผมก่อน
ผมอยากเป็นฝ่ายจับมือพี่ก่อน
อย่างนั้นคงต้องรอเป็นชาติเลย
นายไม่รู้หรอกว่าจังหวะมันสำคัญ สำหรับชีวิตคู่แค่ไหน
นี่เราคบกันแล้วใช่ไหม
ฉันแค่พูดลอยๆ
ทำไมต้องคอยย้ำอยู่เรื่อย
เหมือนนายมีความสุขที่เห็นฉันเขินเลย
พี่ต่างหากที่ทำให้ผมเขิน
ผมกลายเป็นไอ้ทึ่ม ที่ไม่กล้าแม้แต่จะจีบพี่ก่อน
ฉันใจไม่ถึงพอจะพูดเอง
ดีจังที่นายพูดออกมาก่อน
พี่อยากไปไหน
ไปหากาแฟดื่มกันไหม
ผู้เชี่ยวชาญอยู่ตรงหน้านายทั้งคน
จริงด้วย
ไปที่บริษัทเลยดีกว่า
ว่าแต่ จะไม่มีคนอยู่ทำงานดึกๆ เหรอ
ในออฟฟิศผมไม่มี ไปกันเถอะครับ
โอเค
ผมทำงานค้างไว้ครับ
ฉันมีธุระอย่างอื่นค่ะ
ครับ โชคดีนะครับ
- คุณด้วยครับ - ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ
แบบนี้ดีไหม ไม่ดีกว่า
เดี๋ยวนะ ฉันต้อง...
ฉันมาแล้ว เพื่อน
ทำไมนายถึง...
นี่ นายมาทำอะไร
มาที่นี่ทำไม
ฉันก็มาเอากระเป๋าเหมือนนายไง
นายทิ้งกระเป๋าไว้ที่นี่ทำไม
จริงๆ แล้วฉันกลัวนายเหงา
ไม่ได้นะ ลุกขึ้นมาแล้วกลับบ้านไปซะ
ทำไม มีอะไรต้องทำเหรอ
มีอะไรก็ทำไปสิ
- จะกลับแล้วค่อยปลุกฉัน - นี่นาย
เอ๊ะ
ได้ยินเสียงอะไรไหม
ไม่นี่ ไม่เห็นมีอะไรเลย
- ไอ้... - เดี๋ยวนะ
โอ๊ย
นี่
- ผู้หญิงที่นายพูดถึงเป็นใครเหรอ - อะไรนะ
คนที่ทำให้นายรู้สึกน้อยหน้า แล้วก็หมดหวังคนนั้นไง
เธอชื่ออะไรนะ
โซจองล่ะ
นายชอบเธอมากกว่าโซจองอีกเหรอ
พูดอะไรของนาย
นายทำตัวแปลกๆ นะ
อย่ามาทำไก๋
สมัยเป็นทหารเกณฑ์
นายหลงโซจองหัวปักหัวปำไม่ใช่เหรอ
กลับไปได้แล้ว
แต่ฉันยอมรับเลยนะ
ว่าโซจองสวยจริงๆ
เลิกพล่ามสักที
นี่ นายได้กลิ่นกาแฟไหม
นายคงเมามาก
ฉันไม่เห็นได้กลิ่นกาแฟเลย
เดี๋ยวสิ ระบบรักษาความปลอดภัยล่ะ
ช่างมันเถอะ
ปิดแล้ว
ทางนี้ครับ
สักครู่นะครับ นายมานี่สิ
มาเร็ว
ไปเถอะ
กลับบ้านดีๆ นะ
ทำไมไม่ไปด้วยกันล่ะ
นายไปก่อนเลย
ฉันบอกไปแล้วไง ฉันต้องไปธุระกับพี่ก่อน
- เหรอ - ใช่
อย่าบอกนะว่า...
นายให้ฉันกลับก่อน จะได้ประหยัดค่าแท็กซี่ตัวเอง
ฉันออกให้ ไปได้แล้ว
- เอาไป พี่ครับ ไปเลยครับ - ครับ
- แล้วเจอกัน - รักนะ
ฉันก็รักนาย ไปได้แล้ว
ไปเลยครับ
ทำไมพี่ไม่รับโทรศัพท์ ผมเป็นห่วงจะแย่
- จุนฮี - ครับ
ฉันกลัว เมื่อไหร่นายจะกลับมา
นับถึงร้อยนะ ไม่สิ สิบก็พอ เดี๋ยวผมรีบขึ้นไปเลย
มาเร็วจัง
พี่ครับ
ตรงนี้ก็ไม่มี
พี่
หายไปไหนของเขานะ
พี่ครับ
โธ่เอ๊ย เชื่อเขาเลย
พี่นี่น่าโมโหชะมัด
ฉันก็แค่หยอกเล่น จะโกรธอะไรนักหนา
ผมไม่ได้โกรธ
เห็นๆ กันอยู่
ไม่ต้องกินกาแฟเลยนะ
ผมไม่อยากกิน
เอาอย่างนั้นก็ได้
จริงสิ พรุ่งนี้ฉันว่า จะไปทานมื้อกลางวันกับคุณซึงชอล
ไปด้วยกันไหม
พี่จะไปทานข้าวกับหมอนั่นทำไม
ถามเรื่องโซจอง
ไม่มีอะไรสักหน่อย
ฉันบอกให้นั่งนิ่งๆ
ไม่มีอะไรจริงๆ นะครับ
นายคงไม่เหมือนคนอื่น เพราะเรียนเอกศิลปะ
นายดูจะจริงจัง กับความสัมพันธ์ฉาบฉวยเหลือเกิน
พ่อคนอ่อนไหว
ใครๆ ก็มีอดีตทั้งนั้น อีกอย่าง
พี่เป็นคนบอกผมเอง
คนเรากลายเป็นบ้าเวลามีรัก
บอกว่าคนเราต้องทุ่มเทให้ความรัก
ถ้าไม่ทำ ถือว่าไม่ให้เกียรติกัน
พี่พูดเองไม่ใช่เหรอ
นายท่องจำทุกคำที่ฉันพูด ได้หมดเลยสินะ
แน่นอน ผมเป็นผู้ชายอ่อนไหวนี่
มานี่หน่อย ผมมีอะไรให้ดู
อะไรเหรอ
ว่าไง
เพิ่งถึงบ้านเหรอ
เพิ่งถึงที่ไหนกัน
ถึงสักพักแล้ว อาบน้ำก่อนแล้วค่อยโทรหาพี่
ดูสิ เปลี่ยนเสื้อเรียบร้อย
ผมว่าเบียร์รสชาติดีขึ้นเยอะ ถ้าดื่มหลังอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ
แม่น่าจะปลุกหนูสิ
ปกติลูกตื่นตอนนาฬิกาปลุกนี่
แม่นึกว่าวันนี้ลูกตั้งใจจะไปสาย
หนูขอยืมรถนะคะ
ขับระวังๆ นะ
ลูกลืมตั้งนาฬิกาปลุกก่อนนอนเหรอ
ได้ยินเสียงเหมือน ลูกคุยโทรศัพท์กับใครจนดึกเลย
ใครเหรอ คุยกับผู้ชายหรือเปล่า
จะไปรู้ได้ไง
อย่าไปยุ่งเลย ปล่อยลูกเขาไปเถอะ
กินขนมอินจอลมีเป็นมื้อเช้าเหรอ
ทำไมไม่กินซุปกันบ้างล่ะ
แอบดื่มโดยไม่บอกฉันอีกหรือเปล่า
เปล่านะ
ฉันว่าต้องใช่แน่ๆ
คุณเองก็มีส่วน
ทำให้จินอากับคยูมินต้องเลิกกัน
อะไร ฉันพูดผิดตรงไหน
เราอาจจะไม่รวยเท่าบ้านฝ่ายชาย
แต่เราก็ควรพิสูจน์ตัวเองบ้าง
พวกเขาจะได้ไม่คิดว่า จินอาไม่คู่ควรกับลูกชายเขา
ผมตกงานมาทั้งชีวิตหรือไง
ผมทำงานมา 30 กว่าปี
คนเป็นพ่อทุกคนก็ต้องทำไม่ใช่เหรอ
พ่อต้องมีงานดีๆ ทำ
ลูกๆ จะได้มั่นใจพร้อมจะทำสิ่งต่างๆ
นึกดูสิว่าเดี๋ยวนี้ วันๆ คุณทำอะไรบ้าง
ให้ตายเถอะ
ผมล่ะเบื่อจริงๆ
ว่าไง
ฉันเหรอ
ฉันกำลังจะออกไป ทำไมเหรอ
ใกล้ถึงแล้วเหรอ
อ๋อ ยังหรอก ฉันยังอยู่ในบ้าน
กำลังจะลงไปข้างล่างพอดี
ได้เลย
ทีหลังโทรมาก่อนสิ ถ้าเกิดคลาดกันจะทำยังไง
ก่อนหน้านี้พี่ปิดเครื่อง ผมโทรไม่ติดเลย
แบตหมดน่ะ
ครับ
ว่าแต่ เพิ่งลงมาเลยเหรอ
ใช่
ขำอะไร
นายดูอยู่ตลอดเลยใช่ไหม
ตอนแรกก็ไม่เห็นหรอก
พอวางสายแล้ว บังเอิญ...
พี่ถอยรถเก่งไม่เบาเลยนะ
อยากเจอผมขนาดนั้นเลยเหรอ
- ปลดล็อกประตูสิ - เปิดอยู่แล้วครับ
ทำไมพี่น่ารักจัง
อย่ามา
ถ้าผมมารับพี่ทุกวัน ผมจะได้เห็นแบบเมื่อกี้อีกไหม
ฉันห้ามแล้วนะ
ทำไมล่ะครับ พี่น่ารักมากนะ รู้ตัวไหม
จริงเหรอ
เชื่อด้วยเหรอ
ปล่อย
ไม่ปล่อย ผมรอตั้งนานกว่าจะได้กุมมือพี่
ว่าแต่...
นายว่าจะไม่เป็นไรเหรอ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
กลัวไหม
เราไม่ได้ทำอะไรผิดนี่
ตอนนี้อย่าเพิ่งกังวลเลยครับ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นค่อยตัดสินใจ
นายก็พึ่งพาได้เหมือนกันนี่
หลงผมมากเลยสินะ
คุณกง เรื่องสาขาทังจิน...
จัดการให้เรียบร้อยนะ
ไม่ต้องห่วงครับ เราจะตั้งใจทำให้เต็มที่
นั่งก่อน
เรื่องร้านใหม่ที่ทังจิน...
ประธานของห้างกับเจ้าของร้านใหม่
เป็นญาติของหัวหน้านัม
ซึ่งก็แปลว่าพวกเขา มีความสัมพันธ์กับคุณโจด้วย
พวกเขาต้องสัมผัสได้ว่า เราใส่ใจพวกเขาเป็นพิเศษ
ผมจึงจะไปที่นั่นเอง
(ฉันไม่ไปเด็ดขาด)
ผมอยากพาหัวหน้างานไปกับผมคนหนึ่ง
อาทิตย์หน้าผมมีนัดไปดูร้าน แค่ไม่กี่ร้าน ผม...
ถ้ามีเวลาว่าง ก็ไปจัดการร้านอื่นๆ ด้วยนะ
ครับ
มองให้เป็นโอกาสที่ดีสิ
คุณควรเปิดรับความท้าทายใหม่ๆ บ้าง
ตกลงกันเองนะ คุณเยอึน รายงานผลให้ผมทราบด้วย
- ค่ะ - ดงอู
ครับผม
ผมคงไปไม่ได้
ฉันไม่ไป
ฉันด้วย
พวกนั้นจะให้ฉันทำอะไรเนี่ย
อาทิตย์นี้ไม่มีใครว่างเลยเหรอคะ
ฉันไม่ว่าง ถึงว่าง ฉันก็ไม่ไป
ยิ่งไปกับคุณกงนะ ไม่มีทาง
พูดเป็นเล่น คิดจะไม่ไปก็ไม่ไปได้เหรอ
เราต้องหารือกันก่อนสิ
นั่นคือวิธีเปิดประเด็นของเธอเหรอ คิดว่าตัวเอง...
คุณฉลาดก็เลยเข้าใจอะไรเร็ว
คุณเป็นใครถึงบอกว่าจะไม่ไปได้
ฉันไม่ไปก็เพราะฉันเกลียด จนยอมลาออกได้เลย
อ๋อ นั่นคือคำขู่ใช่ไหม
คุณสองคนเถียงกันไป ก็ไม่ได้อะไรหรอกค่ะ
ยังไงฉันก็ต้องไปเพราะฉันเด็กที่สุด
ฉันเคยเตือนเธอว่า อย่าหัวอ่อนเหมือนคุณยุน
ฉันไม่ได้จะปกป้องเธอ
แต่คนรอบตัวเธอจะโดนตราหน้าว่า เป็นพวกไร้ความรับผิดชอบ
ขอโทษค่ะ อย่างนั้น ฉันขอพูดตรงๆ นะคะ
ฉันไม่อยากไปกับคุณกงเลย
พูดแล้วขนลุก
ไม่เจอกันนานเลยนะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
คนโชคดีมาแล้ว
อะไรเหรอ ทำไมฉันถึงโชคดีล่ะ
คุณยุนคะ
(ดูงานที่ทังจิน)
"ดูงานที่ทังจิน"
ฉันรู้ว่าทุกคนยุ่ง เพราะต้องดูแลร้านแทนฉัน
ถ้าไม่ต้องทำงานที่สาขาคาซัน ฉันก็คงจะไปเอง
- แต่ฉันไม่อยากรบกวนทุกคนเลยค่ะ - ไม่เลย
ไม่รบกวนเลยค่ะ
ไปตรวจร้านเพิ่มอีกหนึ่งร้าน แค่วันเดียวไม่ลำบากเลยค่ะ
จริงไหม เยอึน
จริงค่ะ
เหรอคะ ถ้ามีคนทำงานแทนฉันวันหนึ่ง ฉันก็ไปได้ค่ะ
พูดแล้วนะคะ
- ตกลงตามนี้เลยนะ - ค่ะ ฉันไปเอง
ถ้าอย่างนั้น ฉันไปดูร้านที่คาซันให้นะ
ขอบคุณนะคะ
- ไปก่อนนะคะ - ค่ะ
ฉันมีประชุมค่ะ โชคดีนะคะ คุณยุน
เดี๋ยวทางนี้เราจัดการให้นะคะ
ขอโทษนะคะ ฉันไม่ควรรบกวนคุณเลย
ทำไมต้องขอโทษล่ะ
ไปดูงานที่ทังจินสองวัน
แล้วก็ต้องไปกับคุณกงด้วย
- อะไรนะ - ขอโทษนะคะ
ดูงานเหรอ ที่ไหน ผมไปด้วยได้ไหม
ไม่ได้หรอก แถมต้องไปตั้งสองวัน
ก็ดีสิ
ผมว่าพอพี่เสร็จงานแล้ว เราไปเที่ยวกันต่อ
ก็น่าจะดีนะ
ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
ทำไมฉันต้องรับปากด้วยนะ
พี่ไม่ได้ไปคนเดียวใช่ไหม
ต้องไปกับผู้ชายเหรอครับ
บริษัทพี่นี่เหลือเกินจริงๆ
ให้พี่ไปกับผู้ชายได้ยังไง
ใครครับ อายุเท่าไร
ปัญหาไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก
ปัญหาคือเขาน่ารำคาญมากต่างหาก
เจ้านายลามกคนนั้นเหรอ
ที่ชอบแต๊ะอั๋งพนักงานผู้หญิง...
ไม่ได้ อย่าไปนะ
ฉันก็ไม่อยากไป
แต่ฉันอาสาว่าจะไปแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าต้องไปกับเขา ไม่มีใครบอกฉันเลย
ฉันตั้งใจจะไปกับนาย...
พี่อยากไปกับผมนี่เอง
ใช่ ฉันคิดไว้อย่างนั้น
แล้วไงล่ะ ยังไงก็ไม่ได้อยู่แล้ว
ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ เราไปด้วยกันได้นะ
คิดว่าผมจะปล่อยให้พี่ ไปกับไอ้โรคจิตนั่นสองต่อสองเหรอ
แล้วงานนายล่ะ ขอวันหยุดยากนี่
ถ้าพวกนั้นไม่ให้ผมลาหยุด ผมจะลาออกเลย
นายมันบ้าไปแล้ว
ผมบ้าเพราะใครบางคนนั่นแหละ
เดี๋ยวคืนนี้...
หลังแวะไปดูร้านแล้ว ฉันจะไปหาคยองซอนสักหน่อย
เราไม่ค่อยได้เจอกัน ฉันว่าเธอคงงอน
พี่ไม่งอนหรอก พี่เขากำลังเป็นไข้ใจ
ก็ดีครับ เดี๋ยวผมไปด้วย
จะไปด้วยเหรอ
อยู่ด้วยกันตอนพี่นายอยู่ด้วย จะไม่อึดอัดเหรอ
เราจะได้ลุ้นไปด้วยกันไง
มาดูกันว่าใครจะเล่นละครเก่งกว่า
ไร้สาระชะมัด
ยังเหลืออีกเยอะเหรอครับ
คุณกลับไปก่อนเถอะค่ะ ฉันต้องโทรหาพนักงานส่งของก่อน
คงคุยไม่นานหรอก
คุณทำงานหนักมาทั้งวัน เพราะฉันไม่อยู่
ไม่ต้องไปดื่มที่ไหน รีบกลับบ้านไปพักผ่อนนะคะ
- พรุ่งนี้อย่ามาสายนะคะ กลับเถอะ - ครับ
ผมกลัวคุณจะตาย ไม่กล้ามาสายหรอก
- เจอกันพรุ่งนี้นะครับ - ค่ะ กลับดีๆ นะคะ
ลืมอะไรคะ...
รู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่
ผมขอดื่มกาแฟสักแก้วได้ไหม ผมจะจ่ายเงินให้
จะมาไม่เห็นบอกกันเลย ฉันไม่รู้ว่านายจะมา
ต้องโทรด้วยเหรอครับ พี่อยู่ร้านตลอดอยู่แล้วนี่
จะกลับหรือยังครับ
ยังหรอก จินอาบอกว่าจะมาหาฉัน
แต่ฉันยังติดต่อเธอไม่ได้เลย
ทำไมล่ะครับ
ตอนแรกฉันนึกว่าเพราะที่ร้าน ไม่ให้ใช้โทรศัพท์เวลางาน
แต่นี่ก็เลยเวลาปิดร้านมาแล้วนะ
ฉันโทรไปก็ไม่รับ ข้อความก็ไม่อ่าน
คือว่า...
จินอา ผมอยากให้เรา กลับมาเป็นเหมือน...
ไม่ ฉันบอกไปแล้วว่า ไม่อยากกลับไปเหมือนเดิม
คุณเป็นอะไร จะทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
จนกว่าคุณจะยอมกลับมาหาผม
ฟังฉันให้ดีๆ นะคะ
คุณไม่ได้ทำแบบนี้เพราะคุณรักฉัน
หรืออาลัยอาวรณ์ฉัน
คุณแค่ติดนิสัย อยากได้อะไรก็ได้ดั่งใจ
นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนปฏิเสธคุณ คุณก็เลยสับสน
คุณกำลังดึงดันและไม่ยอมรับความจริง
ถ้าจริงแล้วยังไง
ที่สำคัญคือผมอยากให้คุณกลับมา
ทัศนคติของคุณนี่แหละปัญหา
ฉันไม่ใช่สิ่งของ ที่คุณอยากได้เมื่อไหร่ก็ไปหยิบ
ไม่ต้องมาทำเป็นเก่งเลย
คุณเป็นอะไรมากไหม
คุณจบจากมหาวิทยาลัยดัง แถมบ้านก็รวย
ฉันเหนื่อยกับเรื่องนี้เต็มทนแล้ว อย่าทำแบบนี้อีกเลยนะ
กลับไปซะ ฉันต้องปิดร้าน
คุณเป็นบ้าอะไร
โอ๊ย
อะไรวะ
หัดมียางอายบ้าง คิดว่าทำแบบนี้แล้ว จะเปลี่ยนอะไรได้เหรอ
อยากจะแสดงอำนาจว่า ตัวเองเหนือกว่าเหรอ
พวกผู้ชายที่ชอบใช้กำลัง คือพวกที่เลวที่สุด
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่วันนี้เธอไม่ติดต่อหนูเลย
แม่ก็รู้นี่คะว่าเราสนิทกันแค่ไหน
ค่ะ
เดี๋ยวเธอก็โทรมาแล้วค่ะ
คุณแม่คะ เดี๋ยวหนูแวะไปเยี่ยมนะคะ
กิมจิบ้านหนูหมดแล้ว
ค่ะ
ค่ะ ฝันดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
ที่บ้านก็ไม่อยู่ เกิดอะไรขึ้นนะ
ฉันอยากจะบ้าตาย
ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่า คุณใจร้ายขนาดนี้
นี่ยังน้อยไปนะ
ฉันจะแจ้งจับคุณข้อหากระทำชำเรา ถ้ายังไม่รีบออกไป
ฉันจะโทรเดี๋ยวนี้เลย
คงตลกดีนะ ถ้าพ่อแม่เราได้ไปเจอกันที่โรงพัก
เดี๋ยวจะได้รู้กัน
จินอา
ทำไมเละเทะแบบนี้
เกิดอะไรขึ้น
- ไม่มีอะไรหรอก - เรื่องอะไรกัน
ฝีมือใคร บอกฉันมา
ฉันไม่เป็นไร
เรียบร้อยแล้วค่ะ
ขอบคุณครับ
ฉันจะปล่อยไอ้บ้านั่นได้ยังไง
เกิดเรื่องขนาดนี้ ยังจะพูดแบบนั้นอยู่อีกเหรอ
จะให้ฉันให้อภัย ไอ้โรคจิตนั่นได้ยังไง
ฉันไม่อยากยั่วโมโหเขา เดี๋ยวอะไรๆ จะยิ่งแย่
พี่คงกลัว
พูดอะไรของนาย
ทำไมต้องกลัวด้วย
จะกลัวเดนมนุษย์แบบมันทำไม
พี่คิดว่ามันจะหยุดแค่นี้เหรอ
ไม่มีทางหรอก
ไปรอข้างนอกก่อน
อย่าทำให้อะไรแย่ไปกว่านี้ ออกไปรอข้างนอกก่อน
นี่
ทำไมเธอไม่โทรมาล่ะ
เธอน่าจะโทรหาฉัน แจ้งตำรวจ ไม่ก็โทรหาจุนฮีก็ได้
ทำไมต้องเผชิญหน้ากับมันคนเดียวด้วย
ฉันนึกว่าถ้าฉันพูดให้เขาเข้าใจ เขาจะยอมไป
มันเคยฟังเธอที่ไหนกัน
เธอยอมเจ็บอยู่ฝ่ายเดียวมาตลอด
ตอบโต้ใครไม่เป็นเลย
ความใจดีของเธอ ไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจ
แต่เป็นจุดอ่อนมากกว่า ยัยบื้อ
เลิกว่าฉันได้แล้ว ยิ่งพูดฉันยิ่งเสียใจ
เธอไม่มีสิทธิ์มาร้องไห้นะ
อย่าร้องเลยนะ
เมื่อกี้ผมพูดกับพี่แรงเกินไป ผมไม่ได้ตั้งใจ
ฉันรู้แล้ว
เข้าไปข้างในเถอะ เดี๋ยวพี่ออกมาตามอีก
เธอไล่ให้ฉันออกมาเดินเล่น
เธอว่าจะเก็บกวาดที่เหลือเอง
โกรธเหรอ
ผมทำอะไรไม่ได้ แล้วก็ไม่ควรทำอะไรด้วย
เป็นธรรมดาที่ผมจะโมโห
ขอโทษนะ
พี่ทำอะไรผิดเหรอ
นายก็รู้ว่าเรื่องอะไร
ฉันทำให้นายเป็นห่วง
ฉันไม่ทันได้โทรหานาย
ตอนนั้น...
ฉันอยากให้นายอยู่ด้วย
แค่ถลอกนิดหน่อย ไม่เจ็บเลย
แต่ผมเจ็บ
ผมจะไม่ยอมให้พี่อยู่คนเดียวอีกแล้ว
กลับไปได้แล้ว
ถ้ามีอะไร รีบโทรหาฉันทันทีเลยนะ
ได้
- ไปก่อนนะ - แล้วเจอกัน
- ไปนะ ฝันดี - ฝันดีจ้ะ
มาดื่มกันไหม
ไปห้องนายก็ได้
ผมเหนื่อย อยากนอนแล้ว ไปก่อนนะครับ
มีกระบอกใหญ่กว่านี้ไหมคะ
ลูกใช้กระบอกนี้ประจำนี่
คราวนี้หนูไม่ได้ไปคนเดียว
หนูไปกับเจ้านายค่ะ
กระบอกนี้ก็ได้
ทำไมคะ
ลูกบอกว่าจะไปดูงาน
แต่แต่งหน้าแต่งตา ใส่ชุดสวยเชียวนะ
อะไรคะ หนูเจอตัวไหนก็ใส่ตัวนั้นแหละ
ไปแล้วนะคะ
ไปดีมาดีนะลูก
ค่ะ
นึกว่าลูกจะไปดูงานซะอีก
คุณก็มองออกเหรอว่าลูกแปลกไป
ฉันว่าลูกต้องคบใครอยู่แน่ๆ คุณว่าไหม
พักนี้ลูกแต่งตัวสวยขึ้น
ฉันถึงคิดว่าลูกกำลังคบใครอยู่ไงล่ะ
อยากรู้จังว่าใคร
คยูมินหรือเปล่า
ฉันว่าแล้ว ยังไงเธอก็ไม่ควรปล่อยเขาหลุดมือไป
คุณนี่เหลือเกินจริงๆ
ไอ้สารเลวนั่นนอกใจจินอานะ
คุณต้องไม่ยอมให้พวกเขากลับมาคบกันสิ
- ไม่ห่วงลูกสาวตัวเองบ้างหรือไง - ฉันก็แค่เดาเฉยๆ
ให้ตายเถอะ
ไปกันเถอะ
ควบไปเลย
พี่ต้องเคยเกิดในสมัยโชซอนแน่ ถึงได้เห็นรถเป็นม้า
สามหาว
ข้าน้อยสมควรตาย
(ห้องทำงานประธาน)
คุณจอง
เขามีเรื่องต้องอนุมัติเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ ประธานอยากตรวจสอบ งบส่งเสริมการขายปีก่อน
ทำไมกะทันหันนักล่ะ
เขาตรวจสอบช่วงนี้ของปีตลอดนะคะ
ประธานไม่ชอบเสียเงิน ให้อะไรที่ไม่จำเป็น
เรื่องนั้น...
ไม่มีใครชอบหรอก
ทุกคนควรคำนึงเรื่องลดค่าใช้จ่าย
ฉันก็คิดเหมือนกันค่ะ
สถานที่ตั้งร้านใหม่ ที่ห้างสรรพสินค้าทังจิน
ทำเลดีมากเลยครับ
ประธานห้างกับเจ้าของร้าน เป็นญาติของผมเอง
พวกเขาจึงบอกว่า จะพยายามให้มากเป็นพิเศษครับ
พวกเขาบอกให้ผมไม่ต้องกังวล
พวกเขาได้ผลประโยชน์ทั้งหมด เพราะมีคนรู้จัก
ก็สมควรต้องทำให้ดี
พวกเราควรหาวิธีลดค่าใช้จ่ายนะครับ
วิธีนี้ดีไหมครับ
อบรมเจ้าของร้านให้รู้วิธีตัด ค่าใช้จ่ายจากวัตถุดิบที่สิ้นเปลือง
ผมทราบมาว่าคุณยุนจินอาต้องไปดูงาน
ครับ ไปกับคุณกง
คนอื่นขี้เกียจกันขนาดไหน เธอถึงต้องออกหน้าไปแทน
ที่เราต้องตัด ไม่ใช่ของสิ้นเปลืองหรอก
ตัดพนักงานที่วันๆ เอาแต่นั่งเฉย ไม่ทำอะไรต่างหาก
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
คู่หูคุณไปไหนเหรอคะ
จุนฮีเหรอครับ เขาขอลาหยุดเพราะเรื่องที่บ้าน
เรื่องอะไรเหรอคะ
ผมเองก็ไม่แน่ใจ
ดูคุณอยากรู้มากเลยนะครับ
เปล่าหรอกค่ะ พวกคุณตัวติดกันตลอด
ฉันเห็นว่าคุณดูเหงาๆ ที่วันนี้เขาไม่อยู่น่ะค่ะ
ผมถึงไม่ควรอยู่กับเพื่อนผู้ชาย บ่อยเกินไปไงครับ
- ผมควรจะรีบหาแฟนน่ารักๆ - ขอให้โชคดีนะคะ
- แล้วเจอกันค่ะ - แล้วเจอกันครับ
โชคดีครับ
ช่างกล้า
คุณชอบคุณซอไม่ใช่เหรอคะ
คิดว่าฉันไม่คู่ควรกับเขาเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ ตรงกันข้ามเลยต่างหาก
เขาเหมือนพวกเสือผู้หญิง ฉันว่าเขาเองก็ชอบคุณนะ
คิดอย่างนั้นเหรอ
ฉันไม่สนใจหรอกว่า เขาจะเป็นเสือผู้หญิงไหม
ฉันจะถอดเขี้ยวเล็บเขาเอง
เลิกจ้องฉันแบบนั้นสักทีได้ไหม
แบบไหนครับ
นายเหมือนสามีว่างงานที่เอาแต่จ้อง ภรรยาเตรียมตัวก่อนไปทำงาน
ฟังดูไม่เลวนะ
มาครับ
รองเท้าพี่
ขอบใจนะ
นายจะทำอะไรบ้าง
ผมจะรออยู่ตรงนี้แหละ
อย่ามากวนฉันตอนทำงาน เหมือนคราวก่อนล่ะ
ทำไมไม่หาอะไรทำล่ะ แถวนี้มีที่เที่ยวเยอะนะ
ไปคนเดียวจะไปสนุกอะไร
เวลาฉันไม่อยู่ โลกทั้งใบโหวงเหวงเลยใช่ไหม
ลงไปได้แล้ว
ไม่รับมุกกันเลย
แล้วเจอกัน
อย่าหักโหมนะครับ
ค่ะ
รอเดี๋ยวเดียวนะ
อะไรนะ
นายว่าอะไรนะ
ผมบอกว่าพี่สวย
- จะบ้าเหรอ เบาๆ หน่อยสิ - อะไรล่ะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ขับรถมาถึงนี่คงเหนื่อยแย่เลยสินะคะ
ถ้าคุณห่วงเรื่องนั้นนัก ทำไมถึงยืนกรานว่าจะแยกกันมาล่ะ
พ่อฉันต้องมาแถวนี้พอดี ก็เลยมาส่งฉันค่ะ
อย่าให้ขาดตกบกพร่องนะ
ญาติของหัวหน้านัมเป็นเจ้าของที่นี่
ฉันทำตามระเบียบการเสมอค่ะ
ผมจะบอกให้คุณใส่ใจเป็นพิเศษ
คุณจะไปไหนคะ
ไปทักทายประธานห้าง
ท่านประธาน เป็นญาติหัวหน้านัมเหมือนกัน
เห็นๆ กันอยู่ว่า
เขาส่งผมมาสานสัมพันธ์ ทางธุรกิจกับพวกเขา
- มาแล้วค่ะ - ขอบคุณนะคะ
นี่คือกำหนดการวันปฐมนิเทศค่ะ
ทำไมต้องเชิญเจ้าของร้านทั่วประเทศ มารวมตัวกันด้วยล่ะคะ
พวกคุณจะได้ทำความรู้จัก และแลกเปลี่ยนข้อมูลกันค่ะ
คุณเองก็เคยไปมาแล้วนี่คะ
ฉันรู้แล้วว่าจะเป็นยังไง
ดื่มกันจนเมาแอ๋ วันต่อไปก็นอนอยู่ในห้อง
เป็นวิธีสานสัมพันธ์ที่ดีมากนะคะ
ว่าแต่ ครอบครัวคุณ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
ครอบครัวฉันเหรอคะ ไม่มีนี่ ทำไมเหรอคะ
คุณดูเหมือนไม่อยากไป
ฉันก็เลยสงสัยว่า คุณจะติดขัดเรื่องที่บ้านหรือเปล่า
ฉันบ่นเพราะรู้สึกว่ามันยุ่งยาก ครอบครัวฉันไม่มีอะไรหรอกค่ะ
จินอาบอกว่าต้องไปดูงานที่อื่น
ใช่ค่ะ
มียอน
แหม เธอเสพติด การออกกำลังกายแล้วจริงๆ
ออกกำลังกายทำไมวันละตั้งสองครั้ง เชื่อเขาเลย
แค่นี้ยังไม่พอนะ
เธอควรเริ่มออกกำลังกายก่อนจะสายไปนะ
ฉันจะใช้ชีวิตต่อไปแบบนี้แหละ
เมื่อเช้าฉันเห็นจินอาด้วย
แฟนเธอขับรถมารับเธอไปทำงาน
แฟนเหรอ เธอเห็นที่ไหน
ตรงลานจอดรถ เธอนั่งอยู่ในรถเขา
เธอไปดูงานกับเจ้านายเธอ
เหรอ แต่ผู้ชายคนนั้นดูเด็กมากเลยนะ
สมัยนี้อะไรก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว
พวกผู้บริหารหนุ่มๆ กันทั้งนั้น
อ๋อ เขาหล่อด้วยนะ หล่อมากด้วย
ฉันถึงเดาว่าน่าจะเป็นแฟนเธอ
เอาล่ะ
หลังออกกำลังกายเสร็จ ฉันก็ต้องซื้อผลไม้กลับบ้านบ้าง
- ไปก่อนนะ - จ้ะ
กลับกันได้หรือยัง
ค่ะ คุณกงคะ ยังมีบางอย่างที่ต้องปรับปรุง
แค่ฉันโทรบอก บริษัทตกแต่งภายในให้มาจัดการได้
พรุ่งนี้ เราแค่ต้องตรวจสอบวัตถุดิบ
ได้ เอาล่ะ
ท่านประธานห้างกับเจ้าของร้าน อยากทานข้าวกับเรา
รีบทำให้เสร็จเร็วๆ
คือว่าท้องไส้ฉันไม่ค่อยดี
- ฉันต้องขอกลับที่พักก่อนนะคะ - คุณว่าอะไรนะ
- อาหารที่ฉันกินเข้าไปไม่ย่อย... - ไปกันเถอะครับ
ผมจองภัตตาคาร ที่ดีที่สุดแถวนี้เอาไว้แล้ว
ไปกินบะหมี่ธรรมดาๆ ก็ได้ครับ ไม่เห็นต้องลำบากเลย
ขอโทษจริงๆ นะคะ ฉันท้องไส้ปั่นป่วน เพราะอาหารที่ทานเข้าไปเมื่อเช้า
พรุ่งนี้ฉันจะมาแต่เช้า แล้วก็จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยค่ะ
วันนี้ขอบคุณมากนะคะ
คือว่า...
เธอปวดท้องครับ ขอโทษนะครับ ผมขอเวลาสักครู่
เดี๋ยวสิ คุณยุน
คุณคิดจะทำอะไร คุณกลับไปแบบนี้ไม่ได้นะ
ทำไมล่ะคะ
ปกติคุณไม่เป็นแบบนี้นี่
คุณไม่เคยปฏิเสธอะไรแบบนี้
"อะไรแบบนี้" ที่คุณว่า หมายถึงอะไรล่ะคะ
คุณก็รู้ว่าผมพูดถึงอะไร
เราไปกินข้าวด้วยกัน แล้วก็ไปดื่มด้วยกัน
- แล้วก็... - เล่นแทมบูรีนที่ร้านคาราโอเกะ
แล้วก็ทนให้คุณลวนลามฉันเหรอ
ฉันทนทำเรื่องแบบนั้นไม่ไหวแล้วค่ะ
ฉันรับไม่ได้จริงๆ
ขอตัวก่อนนะคะ
เธอเป็นอะไรไปน่ะ
อุ๊ย
มีอะไรเหรอครับ
ไม่มี
ทำไมต้องตกใจขนาดนั้น
นายมาทำอะไรตรงนี้
ผมกำลังจะไปตามพี่ที่ร้าน เพราะพี่มาช้า
อ๋อ พอดีฉันมีงาน ที่ต้องทำให้เสร็จก่อน
ขอโทษที่ให้รอนานนะ
นายคงหิวแล้ว ฉันหิวมากเลย
ไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันเถอะ
บอกว่าฉันทำดีแล้วก็พอ
พี่ทำดีแล้วครับ
ขอบใจนะ
ฉันยังไม่อยากเชื่อเลย
ว่าเราจะได้มาอยู่ด้วยกันแบบนี้
บอกตามตรง
ฉันกังวลนิดหน่อย
ฉันถามตัวเองตลอดว่า เราทำแบบนี้ได้จริงๆ เหรอ
ได้สิ
ผมบอกพี่ไปแล้วว่า เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน
ถ้าวันหนึ่ง
ฉันเกิดเสียใจที่ตอนนั้น
ฉันไปจับมือนายล่ะ
ผมก็จะโกรธพี่มาก
ผมจะดีกับพี่จนพี่ไม่เสียดายเลย ที่ตัดสินใจแบบนั้น
ฉันเชื่อนายได้หรือเปล่า
ต้องได้อยู่แล้ว
แล้วถ้าไม่ได้ล่ะ
ไม่ได้ก็คือไม่ได้
ผมจะดีกับพี่ เพราะผมเคยเสียดายมากๆ มาแล้ว
พี่เชื่อใจผมได้เลย
เสียดายอะไรเหรอ
เสียดายที่ไม่ได้ สารภาพความในใจกับพี่ก่อน
และไม่ได้ยื่นมือไปจับมือพี่ก่อน
หนาวจังเลย
พี่ควรจะใส่เสื้อผ้า ให้เหมาะกับสภาพอากาศสิ
เวลาแบบนี้ ผู้ชายต้องสละเสื้อคลุม ให้ผู้หญิงไม่ใช่เหรอ
ผมก็หนาวเหมือนกันนี่
อีตาบ้า
ตัวพี่พอดีกับอ้อมกอดผมเลย
นายล้อฉันว่าตัวเล็กอีกแล้วใช่ไหม
เรื่องนี้โทษผมไม่ได้นะ
อะไรเหรอ
อรุณสวัสดิ์ เดี๋ยวเลิกงานแล้วโทรหา
จากผู้หญิงในรูป
ไม่ต้องสนใจผมหรอก
ผมบอกคุณแล้วว่าจะแวะมาดื่มกาแฟเฉยๆ
ผ่านชั่วโมงที่ลูกค้าเยอะมาแล้ว
ร้านนี้จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไหมคะ
ผมว่าคงมีการเปลี่ยนแปลงถ้าจำเป็น
ทุกคนเปลี่ยนเมื่อจำเป็นต้องเปลี่ยน
คุณยุนไปดูงานเพราะหวังจะปฏิวัติเหรอ
คุณกงอยากสั่งสอนเธอ
- ทำไมคะ - ผมคุยโทรศัพท์กับเขา
- เรื่องสัญญาร้านใหม่ - ค่ะ
เขาเอาแต่พูดเรื่องที่เธอ ทำอะไรเองโดยไม่ปรึกษาเขา
ฉันคงเขี่ยเขาไปให้พ้นเหมือนกัน
แต่เรากำลังพูดถึงยุนจินอานี่นา
ผมว่าเธอจำเป็นต้องเปลี่ยน
ไม่เป็นไร นายขับรถก็เหนื่อยจะแย่แล้ว
เห็นไหม ฉันบอกแล้วว่าให้เปลี่ยนกันขับ
ฉันขับรถเก่งนะ
คราวหน้าเหรอ
นายวางแผนจะหนีไปเที่ยวอีกเหรอ
เดี๋ยวโทรไปใหม่
คุยกับใครเหรอ
คุณกึมค่ะ เธอช่วยดูแลร้านให้ตอนหนูไม่อยู่
เจ้านายคนที่ลูกไปดูงานด้วย อายุเท่าไรเหรอ
หนูก็ไม่แน่ใจ ประมาณ 40 ได้
เขาหล่อไหม
อะไรนะคะ
ผู้หญิงที่อยู่ห้อง 704 บอกว่าเขาหล่อมาก
เธอเห็นลูกนั่งอยู่บนรถเขา
เธอคงเห็นแว่บๆ ตอนเราขับรถผ่าน
เธอบอกว่าเห็นลูก อยู่กับคนหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง
ช่างเถอะ ลูกจะทำอะไรก็ระวังหน่อยนะ
เดี๋ยวจะตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน
หนูยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ แม่มาว่าหนูทำไม
ลูกนี่อารมณ์ร้อนจริงๆ แม่แค่พูดเฉยๆ
ออกไปได้แล้วค่ะ
คยองซอนจะพาจุนฮี มาที่บ้านเราพรุ่งนี้
มาทำไมคะ
จะอะไรล่ะ ซึงโฮจะกลับมาบ้าน
ถ้าทุกคนมากินเนื้อย่างด้วยกัน ก็น่าจะดีนี่
แถมเรายังไม่มีจังหวะชวนจุนฮี มากินข้าวที่บ้านเลยตั้งแต่เขากลับมา
แล้วไงคะ คยองซอนดูแลเขาดีอยู่แล้ว
เธอพยายามเต็มที่ในฐานะพี่สาว
พวกเขาเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก
เราก็เลยชินที่พวกเขาอยู่กันเอง แต่แม่รู้สึกสงสารพวกเขานะ
สงสารพวกเขาทำไมคะ
ตอนนี้ทั้งคู่ก็สุขสบายดี
ลูกนี่ไม่รู้เรื่องเลย
ลูกคิดว่าพวกเขาสุขสบายดี
แค่มีงานทำไม่ได้แปลว่าจะมีความสุขนะ
ถึงจะใช่ แต่พวกเขาก็มีกันแค่สองคน
ลองนึกถึงตอนที่สองคนนี้แต่งงานสิ
บอกตามตรงเลยนะ ไม่มีครอบครัวไหนต้อนรับพวกเขาหรอก
แม่พูดแรงไปแล้วนะคะ
แม่แค่พูดความจริง
รอดูต่อไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็จะรู้ว่าแม่พูดถูก
โลกใบนี้อยู่ยากจะตาย
- แม่คะ - อะไรเหรอ
พรุ่งนี้ห้ามพูดถึงอีคยูมิน ต่อหน้าพวกเขานะคะ
อย่าพูดอะไรที่ไม่จำเป็น ตกลงไหมคะ
ลูกก็อายเป็นเหมือนกันสินะ
แม่จะไม่พูดใช่ไหม
- ยังไงก็ได้ - อย่าพูดถึงเขานะคะ
ครับ ผมเพิ่งรู้จากพี่เมื่อกี้
พี่กังวลเรื่องอะไรเหรอ
ผมบอกแล้วว่าเราต้องฝ่าฝืนข้อห้าม
ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ
ผมบอกพี่ว่าอย่าเพิ่งกังวลไปก่อน
ไว้ถึงเวลาแล้วค่อยกังวลสิครับ
พลาดเหรอ ผมไม่พลาดหรอก
- นายรู้รหัสได้ยังไง - อ๋อ
ผมเคยเห็นซึงโฮกด ตอนมากับเขาสองสามครั้ง
ดูตอนเขากดรหัสได้ยังไง
ไม่มีมารยาทเลย
- หนูรินให้นะคะ - ขอบใจจ้ะ
คุณพ่อ มาดื่มด้วยกันสิคะ
มาค่ะ
- ผมรินให้นะครับ - ได้เลย
น่ารักจัง
ตายจริง นานแล้วนะ
ที่ครอบครัวเรา ไม่ได้พร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้
มาชนแก้วก่อนจะดื่มเถอะ
- ดื่ม - ดื่ม
- ทานแล้วนะครับ - ทานแล้วนะคะ
- ทานแล้วนะครับ - เอ้านี่ จุนฮี
พยายามทำตัวตามสบายสิ
ทำไม ฉันดูประหม่าเหรอ
ครับ ใครหัวไวก็มองออกทันทีเลย
จริงเหรอ ฉันจะทำยังไงดีล่ะ
ยิ้มไว้สิครับ ปกติพี่ยิ้มง่ายนะ ยิ้มสวยมากด้วย
หนูนึกว่าคนเป็นพ่อเป็นแม่ทุกคน จะเหมือนคุณพ่อคุณแม่จินอา
หนูคิดจริงๆ นะคะ ว่าพ่อเราจะเหมือนคุณลุง
แม่เสียไปยังไม่ทันจะครึ่งปี เขาทิ้ง พวกเราไปหาผู้หญิงอื่นได้ยังไง
เขากล้าทิ้งหนูกับจุนฮีได้ยังไง
ไม่อยากเชื่อเลยว่า เขากล้าทิ้งลูกตัวเอง
พี่จะพูดเรื่องนั้นขึ้นมาอีกทำไม
นายไม่รู้หรอกว่าฉันทรมานใจแค่ไหน
ฉันเศร้าแค่ไหน
เราไม่เหลือใครอยู่บนโลกใบนี้สักคน
จากใจเลยนะ
ฉันอยากตายๆ ไปให้รู้แล้วรู้รอด
อย่าพูดอย่างนั้นสิ
ครอบครัวหนูอยู่ที่นี่แล้ว ทำไมถึงพูดว่าไม่เหลือใครล่ะ
ใช่จ้ะ
แม่ได้ยินแบบนั้นแล้วปวดใจจริงๆ
เราสองคนคิดมาตลอดว่า
หนูกับจุนฮีก็เหมือนลูกของเรา
หนูรู้เรื่องนั้นดีค่ะ
ถ้าวันไหนหนูลืมเรื่องนั้น คุณแม่ด่าหนูว่าเนรคุณได้เลย
เลิกดื่มได้แล้ว
พี่คยองซอนคนเดียวเราก็ลำบากแล้ว
ไอ้...
พวกพี่แก่แล้วนะ
ดื่มทีไรเป็นแบบนี้ทุกที
นี่
บางเรื่องฉันไม่เถียง
แต่จินอาไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
รู้ไหมว่ามีหนุ่มกี่คนมาหลงเธอ
แน่ล่ะ
ฉันทนปิดมาจนถึงทุกวันนี้
แต่ถ้าฉันเล่าประวัติ การเดตแต่ละครั้งของเธอ
ทุกคนจะต้องอึ้งไปเลย
เธอเมาแล้วล่ะ เวลาเมา ชอบพูดแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง
- เธอนี่นะ - ฉันยังไม่เมาสักหน่อย
- นี่ - เล่าให้ทุกคนฟังให้หมดเลยดีไหม
- ฉันจะ... - เลิกดื่มได้แล้ว
- รู้ไหม ไอ้อีคยูมิน... - นี่
พี่เป็นอะไรของพี่
- พอเถอะครับ - เกิดอะไรขึ้น
พี่ยังคบกับไอ้บ้านั่นเหรอ
ไม่ใช่นะ
นายล่ะ รู้อะไรไหม
ฉันไม่รู้อะไรเลย แค่อยากจะหยุดพี่คยองซอน
นายต้องรู้อะไรแน่ๆ
เงียบไว้ก่อนได้ไหม
เดี๋ยวก่อนนะ อะไรกัน จินอา
ลูกถึงขนาดห้ามแม่ไม่ให้ พูดชื่อคยูมินเด็ดขาด มีอะไรใช่ไหม
ข่าวดีสินะ
ลูกกับเขา ไม่น่าเลิกกันเร็วแบบนั้นเลย
แม่คะ
อะไรกัน พวกเขาก็เหมือนคนในครอบครัวเรา
ไม่ใช่เรื่องที่ต้องอายสักหน่อย
คู่รักคู่ไหนก็ต้องเคย รักๆ เลิกๆ กันทั้งนั้น
- ใช่ไหมจ๊ะ - ไม่ใช่ค่ะ พวกเราไม่ได้คบกันค่ะ
แล้วหนูก็ไม่มีวันกลับไปคบกับเขาด้วย
แล้วทำไมเมื่อก่อน พี่ถึงได้รักเขาหัวปักหัวปำล่ะ
ไอ้บ้านี่ ระวังคำพูดหน่อย
พูดจาหยาบคายกับพี่ตัวเอง
อย่าตบหัวน้อง น้องยังต้องเรียนหนังสือนะ
เรียนหนังสือกับผีสิ เป็นผู้เป็นคนให้ได้ก่อนเถอะ
จินอาพูดถูก
เป็นคนดีสำคัญกว่าใบปริญญาเอก
พ่อไม่สนเรื่องอื่น
เหนือสิ่งอื่นใด คนเราต้องรู้จักเห็นอกเห็นใจผู้อื่น
ถ้าจินอาพาผู้ชายแบบนั้นมา พ่อจะยอมรับเขาโดยไม่ต้องคิดซ้ำเลย
เห็นด้วยค่ะ
แล้วผู้หญิงอายุ 35 คนนั้นล่ะ
ทำไมเดี๋ยวนี้สนใจชีวิตฉันจังเลย
ฉันไม่ได้สนใจสักหน่อย
ฉันถามเพราะเห็นคราวที่แล้ว นายกังวลมาก
ฉันไม่ได้กังวล
สมัยนี้ผู้ชายคบผู้หญิงที่แก่กว่า มีเยอะแยะไป
ใครจะรู้ล่ะ นายอาจจะเป็นหนึ่งในนั้นก็ได้
ฉันไม่เหมือนนายนะ ฉันไม่ชอบผู้หญิงที่แก่กว่า
- ครับผม - เรียกแท็กซี่ใช่ไหมครับ
ครับ ขับเข้ามาอีกครับ
- ครับ ใกล้ถึงแล้วครับ - ขอบคุณครับ
คนขับมาถึงแล้ว
- อือ - เข้าไปเถอะ เขาใกล้ถึงแล้ว
โอเค ถ้า...
ถึงบ้านแล้วโทรหาฉันด้วยนะ
ฉันอยากรู้ว่าคยองซอน ถึงบ้านปลอดภัยไหม
ได้ครับ ฉันไปก่อนนะ
- ไปเถอะ - แล้วเจอกัน
วันนี้อากาศเย็นนะ ว่าไหม
เรื่องคยูมินเมื่อกี้คืออะไรกัน
ไม่มีอะไรหรอก
เกิดเรื่องวุ่นวายตอนหมอนั่นกลับมา แล้วพวกเขาก็รู้เข้า
- อะไร - ต่อไป ถ้ามีอะไรโทรหาผมนะ
นายอยู่ไกลจะตาย
นายเรียนหนังสือหนักตลอด
แล้วเรื่องนี้ก็ไม่มีทางเกิดขึ้นอีก เราจัดการทุกอย่างแล้ว
ไม่มีหลักประกันว่า หมอนั่นจะไม่มายุ่งกับพี่อีกนะ
ตั้งสติไว้ พี่ไม่ควรจะก่อเรื่องอีกนะ
ค่อยๆ นะ
- ระวัง - โอ๊ย
พ่อไปปิดการใช้งานข้อมูลเซลลูลาร์ไว้
- ข้อมูลอะไรนะ - เปิดสิครับ
- เปิดแล้ว - ยังครับ
เปิดการใช้งานข้อมูลเซลลูลาร์
ลูกนี่อัจฉริยะจริงๆ
- ถ้าไม่มีไวไฟจะใช้ไม่ได้หรือเปล่า - น่าจะได้แล้วนะครับ
ใช้ไม่ได้นะ
- ลองแบบนี้สิครับ - นี่เหรอ
- ใช้ได้แล้ว ลูกอัจฉริยะจริงๆ - เรียบร้อยแล้วครับ
ฉันเองนะ
ฉันต้องกลับเข้าไปทำงานแล้ว
- พรุ่งนี้ทำอะไร - พรุ่งนี้เหรอ
พรุ่งนี้วันหยุด ฉันว่าจะนอน
ยังไม่มีแผนอื่น ทำไมเหรอ
นายอยากทำอะไรหรือเปล่า
ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกครับ
ฉันว่ามีนะ
อะไรเหรอ บอกฉันมาสิ
พรุ่งนี้
พี่คยองซอนจะไปอบรมสองวัน
พี่อยากมาค้างกับผมไหม
จอดตรงนี้ก็ได้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
- โชคดีนะคะ - คุณด้วยครับ
พี่มาแล้ว
นายชวนฉันมานี่
ไม่สมเป็น "มิสแทมบูรีน" เลย
เหมือนเธอเป็นคนละคน
เหมือนความฝันเลยครับ
ที่ผู้หญิงแสนสวยคนนี้อยู่ตรงหน้าผม
บ้าไปแล้วเหรอ นี่ที่ทำงานนะ
ยุนจินอา
ผมทำให้ไอ้ลามกนั่น ไม่กล้ามาเหยียบที่ทำงานอีกเลยไหม
ฉันว่าเขาแอบคบใครอยู่
เธอไม่เห็นเหรอว่า เขามีบางอย่างเปลี่ยนไป
จะบ้าเหรอ
- คืนนี้ค้างที่นี่ไม่ได้เหรอครับ - อุ๊ย
ทำไมไม่รับโทรศัพท์ทั้งวันเลยล่ะ
ฉันติดต่อนายไม่ได้
ฉันจะจัดการไอ้หมอนี่ได้ยังไง
ผมจะไม่ให้พี่ต้องหลบซ่อนอีกแล้ว
ผมสัญญา
คำบรรยายโดย: มนฐิตา เฉื่อยทอง