(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
จะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ
แน่นอนอยู่แล้ว ฉันเล่นละครเก่งนะ
ฉันมั่นใจว่าพวกท่านไม่รู้แน่ๆ
(ตอน 6)
ประตูกำลังเปิด
พ่อคะ
ไปออกกำลังกายมาเหรอ
ค่ะ
จินอา
พ่ออยากให้ลูก...
หนูโกหกค่ะ
เรื่องนี้จะทำให้พ่อ...
ผิดหวังในตัวลูกไหม
ค่ะ
แต่อาจจะไม่เป็นอย่างนั้นก็ได้
หนูจะทำให้ดีที่สุด เพื่อไม่ให้พ่อผิดหวัง
ฉะนั้น
ตอนนี้หนูยังบอกพ่อไม่ได้
ขอเวลาให้หนูอีกนิดนะคะ
แล้วหนูจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง
จนกว่าจะถึงตอนนั้น
โปรดเชื่อใจหนูและรอก่อนนะคะ
พ่อโกรธหนูไหม
พ่อจะโกรธได้ยังไง
ทำไมก้มหน้าจ้องพื้นแบบนั้น
พ่อลูกทำอะไรกันเหรอ
พ่อแค่ขอให้ลูกไปออกกำลังด้วย ต้องทำหน้าบูดด้วยเหรอ
ลูกไม่ดูแลสุขภาพ
พ่อมาชวนก็เพื่อตัวลูกเองนะ
ไม่รู้หรือไงว่าพ่อเป็นห่วง
คุณจะไปห่วงเรื่องนั้นทำไม
ลูกยังสาวยังแส้แล้วก็ดูแลตัวเองได้
วันหยุดลูกแท้ๆ จะไปกวนลูกทำไม
เลิกไร้สาระแล้วก็ออกไปได้แล้ว ไปเลย
จริงๆ เลย วันนี้พ่อเขาเป็นอะไรนะ ปกติไม่เห็นเคยเป็นแบบนี้
ทำไมหน้าเศร้าอย่างนั้นล่ะ
อะไรกัน ลูกเปลี่ยนชุด เตรียมไปกับพ่อเขาแล้วเหรอ
หนูจะไปกับพ่อค่ะ
ไม่ต้องฝืนตามใจพ่อเขาก็ได้
กลับไป
ไปเถอะ
ไปสิ
รอด้วยครับ
เราออกมานานพอหรือยัง
น่าจะพอแล้วค่ะ
งั้นก็กลับกันเถอะ
พ่อคะ
ทำไมเอาแต่พูดว่าพี่ไม่เป็นไรล่ะ
เขาว่ายังไงบ้าง
ผมไม่อยากให้พี่เครียดเรื่องนี้ อยู่คนเดียว
เขาไม่ได้พูดอะไรเลย
บอกตามตรงนะ โดนตะคอกใส่ยังจะดีซะกว่า
เมื่อคืนผมไม่น่าขอให้พี่ค้างเลย
ใช่ว่านายบังคับให้ฉันอยู่สักหน่อย
ฉันอยู่เพราะฉันอยากอยู่
พี่ไม่ต้องมาปลอบผมเลย
ฉันไม่ได้พยายามปลอบใจนาย ฉันแค่พูดความจริง
พี่น่ารักจัง
บอกแล้วไงว่ารู้แล้ว
เมื่อไหร่ผมจะได้เจอหน้าคนน่ารักอีก
เดี๋ยวผมไปรับนะ
วันนี้ฉันอยากอยู่บ้านเฉยๆ
ฉันควรจะอยู่บ้านสักหน่อย
ไม่ต้องห่วง ฉันมั่นใจว่าผ่านเรื่องนี้ไปได้
ฉันมีนายนี่
ฉันน่ะ
มีซอจุนฮีคอยปกป้องฉันทั้งคน
ไม่มีอะไรทำให้ฉันกลัวได้หรอก
ไม่กลัวเลยสักนิด
- ยุนจินอา - หือ
ผมรักพี่นะ
ผมรักพี่มากๆ
(จุนฮี: รอพี่ไม่น่าเบื่อสักนิด)
(เลิฟยู: นายทำให้ฉันรู้สึกแย่ คิดถึงนะ)
(จุนฮี: ไม่ต้องรีบนะครับ แต่ผมคิดถึงพี่มากๆ )
(เลิฟยู: พ่อนอนแล้ว เดี๋ยวฉันรีบไปเลย)
(จุนฮี: รีบมานะ ผมจะกอดพี่ให้แน่นเลย)
(จุนฮี: เพิ่งวางสายไปแต่คิดถึงแล้ว)
กินอะไรมาหรือยัง
ผมกินอะไรไม่ลง
ก็เลยอดมาทั้งวันเหรอ
อยากกินอะไรไหม
บอกมาสิ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
ไม่มีครับ
แต่นายต้องกินอะไรบ้างนะ
นึกถึงเมนูไหนไหม
ไม่มีครับ
ที่จริง ผมอยากกินอะไรเผ็ดๆ
ของเผ็ดๆ เหรอ
นายต้องอยากกินซุปกิมจิแน่ๆ
ฟังแล้วอยากกินขึ้นมาเลย
งั้นไปบ้านจินอากัน นายชอบซุปกิมจิแม่จินอาสุดๆ
อย่าเลย ผมไม่อยากไปรบกวนคุณป้า
เธอบอกเราเสมอนี่ว่าไม่เป็นไร
ถ้าบอกเธอก่อน
เอามือถือนายมา ฉันจะโทรหาจินอา
ผมค้นข้อมูลอยู่น่ะ
รอนี่นะ เดี๋ยวฉันไปลาผู้จัดการ แล้วก็หยิบกระเป๋าก่อน
มากันแล้ว
- สวัสดีจ้ะ - สวัสดีค่ะ
ทำไมต้องซื้ออะไรมาทุกทีเลย
ไม่เห็นต้องหอบอะไรมา
แค่ผลไม้นิดหน่อยเองค่ะ
- คุณพ่อคะ เรามาแล้วค่ะ - ว่าไง
- เชิญเลย - สวัสดีครับ
เข้ามาเลย
เขาตื่นเต้นที่จะได้ดื่ม มาตั้งแต่เช้าแล้ว
ดูพ่อเขาย่างเนื้อสิ
คุณพ่อกับหนูเหมือนกันจริงๆ
- จินอาอยู่ไหนเหรอคะ - ยังไม่ตื่นจ้ะ
เพื่อนมาหายังจะนอนอยู่อีก
ยัยตัวดี
อะไร ใครกัน
- นี่ - อะไร
เธอมาทำอะไร
ไม่เห็นบอกเลยว่าจะมา
- ตายแล้ว - อะไร
นี่เธอ โอ๊ย
ขอโทษนะ
- มาตั้งแต่เมื่อไหร่ - โอ๊ย
ฉันโทรหาแม่เธอก่อนจะมา
นี่ ฉันรู้ว่าวันนี้เธอหยุด
แต่ทำไมยังนอนอยู่อีก
เมื่อวานไปทำอะไรมา
ก็ไม่ได้ทำอะไรมากหรอก
ทำไมพูดตะกุกตะกักอย่างนั้นล่ะ เธอทำตัวแปลกๆ นะ
บอกความจริงฉันมานะ
ความจริงอะไรของเธอ
พอได้แล้ว
คุณแม่ทำซุปกิมจิเยอะเลยนะคะ
หนูบอกว่าจุนฮีอยากกินนี่
แบบนี้เขาต้องอยากอาหารแน่ๆ ค่ะ
ใช้เวลาทำนานน่าดูเลยนะคะ
- ลองชิมดูสิจ๊ะ - ค่ะ
ปรุงรสได้ที่แล้วค่ะ
หิวจังเลย
- ขอตัวไปโทรศัพท์ก่อนนะ - จ้ะ
เข้ามาทำอะไร
บ้าไปแล้วเหรอ
ช่วยไม่ได้นี่ ผมคิดถึงพี่มาก
นายต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
- ผมรู้น่า - อะไรนะ
นี่
ออกไปเลยนะ
- ทำไมล่ะ - ยังจะมีหน้ามาถามอีก
ทำไมพี่ไม่พูดอะไรเลยล่ะ
พูดเรื่องอะไร
ผมบอกรักพี่ไป
อ๋อ
"อ๋อ" อะไร
- ดูพี่สิ - นายว่าอะไรนะ
ดูพี่สิ
หายไปไหนกันนะ
ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้น
ฉันบอกให้เขาออกไปจากห้องฉัน แต่เขาไม่ฟัง
- นี่ เชื่อฟังพี่เขาสิ - จริงๆ เลย
- เมื่อไหร่จะโตสักที - ใช่
ฉันหิวแล้ว กินข้าวกันเถอะ
กินเยอะๆ นะ จุนฮี
ถ้าอยากกินอาหารทำเอง มาได้ทุกเมื่อเลยนะจ๊ะ
ถึงไม่มีใครอยู่บ้านก็ไม่เป็นไร
เข้ามาอุ่นอะไรกินเองได้เลย
ครับ
อาหารฝีมือหนู ไม่ค่อยจะถูกปากเขาหรอกค่ะ
แต่เขาชอบอาหารที่คุณแม่ทำ
พอแต่งงานไป เดี๋ยวเขาก็จะชอบแต่อาหารฝีมือภรรยา
นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาจะแต่งกับใคร
- เพื่อนร่วมงานของจินอาคนหนึ่ง - ทำไมเหรอ
แอบชอบจุนฮีค่ะ
จริงเหรอจ๊ะ คนไหนเหรอ
ผู้ช่วยผู้จัดการ ที่ดูแลร้านหนูแทนจินอาค่ะ
เธอชื่อคังเซยอง
เธอพยายามเอาอกเอาใจหนูยกใหญ่
- นายก็สังเกตใช่ไหม - แน่นอน
จริงเหรอ
เห็นปุ๊บก็รู้ปั๊บ
นายนี่โชคดีจังเลยนะ
เธอนี่ความรู้สึกช้าจริงๆ นะ จินอา
ฉันมองปราดเดียวยังรู้เลย
ฉันไม่รู้อยู่คนเดียวสินะ
ผู้ชายในตึกเราชอบเธอ แทบทุกคนครับ เธอน่ารัก
ไม่ต้องพูดถึงหน้าตาเธอแล้ว ครอบครัวเธอทำมาหากินอะไร
แม่คะ
อะไรล่ะ นั่นก็เรื่องสำคัญนะ
พ่อแม่เธอทำงานอะไรเหรอ
หนูจะรู้ได้ยังไงคะ
จุนฮี แม่ขอพูดอะไรหน่อยนะ
เวลาจะคบกับใคร เธอต้องพิจารณาหลายอย่างให้ดี
ต้องตรวจสอบประวัติฝ่ายหญิง แล้วก็ครอบครัวเธอด้วยนะ
ครอบครัวเราเองก็ไม่ได้วิเศษมาจากไหน
เพราะแบบนั้นเรื่องนี้ยิ่งสำคัญ
อย่างน้อยคู่ครองพวกเธอ ก็ควรมีประวัติดีๆ
เลิกพูดเรื่องไร้สาระกันเถอะ
กินเยอะๆ นะ
ไร้สาระตรงไหน
ฉันพูดถึงอนาคตพวกเขานะ
พวกเขาเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว จัดการเรื่องนี้เองได้
คุณจะพูดให้พวกเขาอึดอัดทำไม
ตายจริง
ฉันทำให้พวกเธอไม่สบายใจเหรอ
แม่ยังไม่เลิกใช่ไหมคะ
หนูจะได้กลับเข้าห้อง
จินอา ใจเย็นๆ สิ
แม่พี่ก็แค่เป็นห่วงพวกเรา
นั่นแหละที่แม่ตั้งใจจะบอก
แม่อาจจะพูดตรงเกินไปหน่อย
แต่ที่แม่พูดแบบนี้ เพราะแม่เป็นห่วงจุนฮีนะ
จุนฮีเข้าใจใช่ไหมจ๊ะ
ครับ ผมรู้สึกขอบคุณมาก
แล้วก็ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะดูแลตัวเองให้ดี
ดีจ้ะ กินนี่ด้วยสิ จุนฮี
คุณกึมคะ ฉันมีข่าวใหญ่มาบอก
ฝ่ายจัดซื้อก็มีเรื่องแบบนี้ค่ะ
เรื่องอะไร
ตอนนั้นพวกเขาไปดื่มกับฝ่ายบุคคล
ตอนคุณโอยื่นแก้วให้คุณชเวดื่ม เธอตอบกลับไปว่า
"อย่าบังคับให้ฉันดื่ม
ไม่งั้นฉันจะฟ้องคุณ ฐานละเมิดสิทธิมนุษยชน"
สุดยอดเลยใช่ไหม
ยุนจินอาสร้างผลกระทบมากขนาดนี้เหรอ
สะเทือนวงการแน่นอน
ใครจะไปนึกว่ามิสแทมบูรีน
- จะกล้าทำเรื่องแบบนั้น - จริง
ฉันอยากรู้จังว่าอะไรดลใจเธอ
ไม่ว่าจะสาเหตุอะไร พวกเราควรปรบมือให้เธอนะ
หวังก็แต่ว่า พวกเราจะไม่พลอยเดือดร้อนทีหลัง
ฉันกังวลเรื่องนั้นเหมือนกัน
พวกผู้บริหาร คงไม่ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไป
ลองไม่ปล่อยสิ
ฉันไม่ยอมให้พวกนั้นลอยนวลแน่
(ประกาศ: ประธานโจขอนัดทานมื้อค่ำ เฉพาะพนักงานหญิง)
เข้าไปสิ
เชิญครับ
อ่านประกาศหรือยัง
เลือกร้านที่พนักงานหญิงบริษัทเรา ชอบที่สุดนะ
ค่ะ
อีกเรื่องหนึ่ง
ผมอยากให้คุณรวบรวมทุกความคิดเห็น
ที่พวกเธออยากร้องเรียน เรื่องการเลือกปฏิบัติทุกรูปแบบ
เอามาให้ผมก่อนนัดทานมื้อค่ำนะ
ค่ะท่าน
ผู้ร้องเรียนไม่ต้องแสดงตัวก็ได้ แต่ผมต้องการชื่อคู่กรณี
คุณโจคะ ฉันว่าคุณควรฟังเรื่องราว จากทั้งสองฝ่ายเพื่อเลี่ยงอคตินะคะ
ผมจะดูสถานการณ์อีกที
ทำไมครับ คุณก็มีชนักติดหลังเหมือนกันเหรอ
คงมีแต่เหยื่อที่รู้นะคะ
อ้าว จะไปไหนเหรอ
ครับ
เปล่า
- "เลิฟยู" เหรอ - นี่
- อยากตายหรือไง - นายเดตกับใครอยู่สินะ
สนใจเรื่องตัวเองเถอะ
ใคร
อย่าบอกนะว่า...
อะไร
นายเดตกับผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว
เชื่อเขาเลย
ดูจากท่าทีแบบนั้น ฉันเดาถูกสินะ
ใครเหรอ
ยังมีเวลา ไม่ต้องขับเร็วนะ
ฉันต้องคิดถึงนายอยู่แล้ว
ได้ แล้วเจอกัน
ฉันต้องโทรไปที่บริษัทค่ะ
เมื่อกี้ฉันคุยกับเพื่อนร่วมงาน
คุณเดตกับเพื่อนร่วมงานเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ เขาทำงานคนละบริษัท...
ผมควรให้คุณเขียนหนังสือชี้แจง
หรือหักคะแนนดีนะ
ฉันขอเลี้ยงข้าวคุณแล้วเจ๊ากันได้ไหม
แค่นั้นก็เกินพอแล้วครับ แต่รู้อะไรไหม
พวกที่แอบคบกัน มักจะแสดงออกมาให้เห็นง่ายๆ นะ
- อร่อยไหม - ครับ ชิมดูสิ
อร่อยจัง
อะไร สนิทสนมกว่านี้ก็เคยทำมาแล้ว
พี่ไม่เขินอะไรแล้วสินะ
ทำไม ให้พูดต่อไหม
เมื่อก่อน ตอนเรามาร้านนี้
ผมพยายามจะขอคบกับพี่
เป็นพันๆ ครั้ง แต่ก็ทำไม่ได้
พี่รู้หรือเปล่า
ฉันท้อจนจะอกแตกตาย
แต่วันที่เราเจอกันครั้งแรก...
ตอนที่เราพบกัน หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนาน
ทำไมต้องแกล้งทำเป็นไม่เห็นฉันด้วย
ผมกำลังจูงจักรยานออกมานอกออฟฟิศ
แล้วก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่ง เดินมาทางผมจากไกลๆ
เธอดึงดูดสายตาผมอย่างประหลาด
พวกผู้ชายก็เหมือนกันหมด
ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ
ผมแค่อยากเหลือบมองเธอ แต่เธอสวยมาก
วินาทีที่ผมคิดว่า "โอ้โฮ เธอสวยจัง"
ผมก็นึกได้ว่าพี่คือยุนจินอา
- ผิดหวังไหม - ผมแปลกใจมากกว่า
ผมคิดว่า "ใช่พี่จินอาที่ผมรู้จักจริงเหรอ
เธอสวยขนาดนี้เลยเหรอ"
นายนี่เอง
- ฉันไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไรเลย - ฉันนึกว่าจำผิดซะอีก
- กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ - ผมพูดจริงๆ นะ
ทุกคน ดื่ม
- ยินดีที่ได้พบนะครับ - ดื่ม
แบบนั้นโกงกันชัดๆ ผมหลับอยู่นะ
นายก็ไม่น่าหลับนี่
- พี่หลับก่อนผมอีก - นายก็ปลุกฉันสิ
จริงด้วย
ขำอะไรของพี่
ไม่รู้เหมือนกัน ฉันแค่คิดว่าตลกดี
แย่จัง ผมเดือดร้อนแน่คราวนี้
ทำไมล่ะ
ผมอยากบอกให้โลกรู้ว่าพี่เป็นของผม
เพราะพี่สวยเหลือเกิน
ผมพูดจริงๆ นะ ผมอาจล้มป่วยก็ได้
แหม
ผมก็เลยอยากรู้ว่า...
พี่อยากเจอพวกเพื่อนๆ ผมไหม
เพื่อนนายเหรอ
พวกเขาจะไปตั้งแคมป์กับแฟน
พวกเขาจะยอมให้ผมไปถ้าพาแฟนไป
ผมบอกไปว่าผมขอคิดดูก่อน
ถ้าพี่ไม่อยากไปก็ไม่เป็นไร
ไม่ใช่อย่างนั้น
ถ้ามีแต่คู่รัก
ฉันจะรู้สึกประหม่า
มองฉันแบบนั้นก็ไม่ช่วยหรอก
ฉันคงแก่ที่สุดในนั้น
แหม
หยุดเลย
น่าตกใจจริงๆ นะ
กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เหมาะจะอธิบายสถานการณ์ตอนนี้ที่สุด
ฉันจะใช้ประโยชน์ จากเรื่องนี้ยังไงดีนะ
ฉันจะยอมรับใช้คุณตลอดไป คุณกึม
นี่ ฉันไม่ได้จนตรอกขนาดนั้นนะ
ฉันหมายถึง จะใช้เรื่องนี้เล่นงานเซยองยังไง
ยัยนั่นหวังไว้เยอะเลย
สาวน้อยที่ได้ทุกอย่างตามใจเสมอ พยายามจะทำคะแนนอีกครั้ง
แต่กลับโดนคู่ต่อสู้ที่คาดไม่ถึง ดับฝันเสียก่อน
แค่คิดก็สนุกแล้ว จริงไหม
เห็นใจฉันเถอะค่ะ
ฉันคิดอยู่แล้วว่าต้องมีสาเหตุ
ที่คุณเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
คุณน่าชื่นชมมาก
ฉันขอให้เห็นใจกันไงคะ
ฉันไม่ได้ล้อคุณนะ ฉันพูดจริงๆ
ฉันอยากปรบมือให้ความกล้าของคุณเลย
ฉันจริงใจนะ
ฉันขอบคุณจากใจเลยค่ะ
ใช่ว่าฉันเห็นดีเห็นงามกับการนอกใจนะ
แต่ก็ช่างเถอะ ไว้คุณค่อยเลี้ยงมื้อค่ำฉัน
มาคนเดียวนะ
อย่าพาเขามา แล้วกอดจูบลูบคลำกันต่อหน้าฉัน
ดื่มชาสักถ้วยไหมคะ คุณกึม
สวัสดีค่ะ
อรุณสวัสดิ์
มีข่าวดีอะไรหรือเปล่าคะ
ฉันดูมีความสุขเหรอ
ค่ะ วันนี้คุณดูแปลกไป
เหมือนกำลังเริ่มคบใครใหม่ๆ
จริงเหรอคะ
สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ คุณจุนฮี
วันนี้งานยุ่งไหมคะ
ตารางงานฉันเต็มตลอดเลยค่ะ
พอเราประชุมเสร็จก็ต้องรีบกลับเลย
ฉันอยากไปหาสถานที่พักผ่อนดีๆ
ให้สมองโล่งสักหน่อย
ฉันอยากพาเธอไปทานอาหารที่ร้านดีๆ
แต่น่าเสียดายที่เธอไม่ว่าง
ตอนบ่ายฉันยุ่งด้วยสิ
กลางวันนี้ มีแผนจะไปทานข้าวที่ไหนหรือยังคะ
ยังเลยครับ
งั้นเราไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันดีไหม
ดีเลยครับ คุณเลือกร้านที่อยากไปนะ
คุณอยากกินอะไร ผมเลี้ยงเองครับ
ค่ะ
ฉันล้อเล่นนะ
เมื่อกี้อะไรกันคะ
ฉันพูดถึงเรื่องคุณซอจุนฮี
เธอบอกว่าวันนี้เธอยุ่ง
ฉันก็แค่อยากหาเพื่อน ไปทานมื้อเที่ยงด้วยกัน
ว่าแต่ ทำไมเธอต้อง หน้าตาตื่นขนาดนั้นด้วยล่ะ
ฉันว่าไม่เหมือนเธอเลยนะ
- อรุณสวัสดิ์ - สวัสดีค่ะ
คุณคังครับ ถ้าจะกลับแล้ว ช่วยแวะไปส่งผม
ที่สถานีรถไฟใต้ดินได้ไหมครับ
คุณไม่มีขาเหรอ
เดินไปเองสิ
การประชุมก็ราบรื่นดีนี่ วันนี้เธอเป็นอะไรไปนะ
เป็นอะไรไปคะ คุณกึม
อย่าสนใจฉันเลย
เขียนรายงานยอดขายมาใหม่
ฉันจะทำเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
จริงๆ เลย
ทำไมคุณโจถึงอยากจัดเลี้ยงมื้อค่ำล่ะ
เขาคงอยากให้กำลังใจพนักงานหญิงค่ะ
ผมรู้ว่าเขาเป็นคนจัดการ
แต่ถ้าเขาอยาก ให้ผู้บริหารไปร่วมด้วย ผมจะ...
เขาไม่ได้พูดถึงนะคะ
โอเค มีอะไรอีกไหม
ไม่มีค่ะ
คุณไปได้แล้ว
คือว่า...
ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากล เกี่ยวกับพวกพนักงานหญิงแน่ๆ ครับ
กึมโบราทำตัวเหมือนยุนจินอาเลย
อยู่ๆ เธอก็ว่าง่ายขึ้นมา
นี่มันเรื่องอะไรกัน
คุณรู้ไหมว่าเรื่องอะไร
ไม่รู้เลยครับ
แต่ผมว่าต่อไปนี้ เราควรระวัง
เวลาจะปฏิสัมพันธ์กับพนักงานหญิง
เราต้องระวังด้วยเหรอ เราไม่เคยทำอะไรเลยนะ
ผมหมายถึงเวลาไปดื่มด้วยกัน...
นั่นแหละครับที่คุณไม่ควรทำ
เขาพูดถูกแล้ว ช่วงนี้
เราไม่ควรพาทีม ไปทานมื้อค่ำหรืออะไรทั้งนั้น
เธอมาถึงเมื่อไหร่น่ะ
กึมโบราเอาชนะฉันขาดลอยเลย
ฉันพูดไม่ออกเลย
คุณกึมทำอะไรเหรอ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
เรื่องซอจุนฮีค่ะ เธอฉกเขาไปจากมือฉันเลย
- อะไรนะ - คุณเองก็ไม่อยากจะเชื่อใช่ไหม
ฉันพูดไม่ออกเลย
จริงๆ นะ คุณว่าเป็นไปได้เหรอ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
เธอชวนเขาไปทานมื้อกลางวัน ต่อหน้าฉันเลย
แล้วที่พิลึกกว่านั้นนะ
เขาตอบตกลงอย่างเต็มใจด้วย
ฉันรู้ค่ะ ฟังแล้วอดขำไม่ได้ เพราะมันบ้าบอสิ้นดี
ขอโทษค่ะ
ฉันจะทำยังไงดีคะ
ฉันต้องหยุดเธอให้ได้ ก่อนเธอจะสานต่อไปมากกว่านี้
คังเซยอง
ไม่เห็นต้องเป็นเขาเลย มีผู้ชายที่ชอบเธออีกตั้งเยอะแยะ
แต่นี่กึมโบรานะ
จะให้ฉันดูเธอแย่งเขาไปต่อหน้าเหรอ
คิดว่าศักดิ์ศรีฉันจะยอมเหรอ
ฉันไม่ยอมหรอก
ฉันต้องหว่านเสน่ห์ใส่พี่สาวเขาก่อน
คุณสนิทกับเธอใช่ไหม คุณบอกว่าเธอเป็นเพื่อนรักของคุณ
เซยอง
ช่วยฉันหน่อยนะคะ
ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะ
แต่ฉันคงช่วยอะไรเธอไม่ได้
คุณเป็นเพื่อนที่แย่จริง
ฉันไปเอาแก้วใหม่มาให้นะ
นี่
พอแล้ว ลูก มากินกับเราเถอะ
หนูไม่อยากน้ำหนักขึ้น
แค่นี้ไม่อ้วนหรอก
ของดีสำหรับผู้หญิงเลยนะ
คอลลาเจนช่วยชะลอวัยได้ดีมาก
คอลลาเจน หนูต้องเพิ่มคอลลาเจนสักหน่อย
- นี่แน่ะ - โอ๊ย หนูตกใจหมด
ทำอะไรของแก
จริงๆ เลย
ลูกคนนี้นี่
(อยากแต่งหน้าแล้วดูเด็กลง ต้องทำผิวหน้าให้ชุ่มชื้น)
(และกระจ่างใสที่สุดด้วยบีบีครีม หรือรองพื้นเพิ่มความชุ่มชื่น)
พี่สวยอยู่แล้ว ไม่ต้องทาหรอกครับ
ผิวฉันดูกร้าน เพราะเมื่อคืนฉันนอนไม่หลับเลย
ทำยังไงดีนะ
อย่าดูนะ
- ทำไมล่ะ ขอดูหน่อยสิ - ฉันไม่มีเวลาแล้ว
ไม่เอาน่า
ว่าแต่ พวกเขาอายุเท่าไร
ผมบอกแล้วว่าพี่ไม่ต้องประหม่า
ก็วัยหนุ่มสาวนี่แหละ
ฉันอยากรู้ว่าเด็กขนาดไหน
ทำไมต้องกังวลขนาดนั้นด้วย
ฉันจะเป็นคนที่แก่ที่สุดที่นี่
พวกเธอไม่มีอะไรสู้พี่ได้หรอก
เชื่อผมสิ
ไม่หลงกลหรอก
- เดี๋ยวก็ใช้ได้ - ฉันว่าไม่นะ
- โอ้โฮ - อร่อยนะ
ที่นี่นายเด็กสุด
ฉันบอกแล้วใช่ไหมล่ะ
หนักนะ เดี๋ยวฉันยกเอง
- จริงเหรอ - นายกินอะไร
- เธอไม่กินสับปะรดทะเล - เคยได้ยินไหม
- จีฮเย หนักนะ ฉันทำเอง - จริงเหรอ
- ฉันตกใจหมด - ฉันด้วย
ได้ยินไหม ฮยองกยู
- ให้ย้ายไปตรงไหน - ตรงนั้น
ตอนนั้น ฉันไม่รู้นี่
- ฉันรู้ว่านายจะทำอะไร - ฉันวางไว้ตรงนี้นะ
วันนี้พี่ช่วยเยอะเลยนะคะ
ฉันช่วยตลอดอยู่แล้วนะ
ฮยองกยู
ไว้ทีหลังก็ได้ใช่ไหม
- ให้ผมช่วยอะไรไหมครับ - ไม่มีนะ
- เราควรจะคุยเรื่องนั้นให้ละเอียด - อึดอัดไหม
- อยู่ๆ ก็มาถาม ฉันไม่เป็นไรหรอก - ใช่ไหมล่ะ
เหตุผลก็คือ...
- พี่จุนฮี มาดูนี่หน่อยค่ะ - เขาเป็นเพื่อนฉัน
- มันอยู่ไม่นิ่งเลย - ได้สิ
- เดี๋ยวผมมานะ - อือ
ฉันรู้แล้วว่าเขาจะเป็นแบบนั้น
นายรู้ได้ยังไง
- ไม่แปลกเหรอ - ทำยังไงเหรอ
ผมพูดถูกใช่ไหม
- พี่สวยที่สุด - อย่ามา
ฉันเพิ่งเคยเจอ แฟนพี่จุนฮีครั้งแรกเลย
ฉันด้วยค่ะ
สวยใช่ไหมล่ะ
- แหม - ตายแล้ว
- ทำไมล่ะ เธอสวยจริงๆ นี่ - ใช่
เธออายุมากกว่าพวกเราใช่ไหมคะ พี่อายุเท่าไรคะ
นี่ ถามแบบนั้นได้ยังไง ไม่สุภาพเลย
เหรอ
อายุฉันจะเข้าเลขสี่แล้วน่ะ
พี่หน้าเด็กจังเลยค่ะ
- จริงเหรอ - ฉันเดาไม่ออกเลย
เราทำเองครับ พี่ไปพักเถอะ
ไม่เป็นไร ฉันช่วย
ไม่เป็นไรครับ พี่ไปพักเถอะ
- ใช่ เราใกล้เสร็จแล้ว - ไปพักเถอะครับ
ไปนั่งพักผ่อน
- เดี๋ยวเราจัดการเองค่ะ - ไม่เป็นไร ใกล้เสร็จแล้ว
- เราทำเองค่ะ - พี่ไปพักเถอะ
- แต่... - ไม่เป็นไร
- ระวังนะคะ - ไม่
- พี่ไปพักเถอะ - เราจัดการเอง
เราน่าจะเอาหม้อมาเยอะกว่านี้
เร็วสิคะ
- เก่งมาก - มีรางวัลไหม
ไม่มีรางวัลให้ผมเหรอ
เราดื่มไม่ได้เพราะต้องขับรถ มาเล่นฟุตวอลเลย์กันเถอะ
- ไม่ดีกว่า - จะเล่นฟุตวอลเลย์ทำไม
- กล้าเหรอ - อะไร
- พี่ช่วยนะ - ไม่เป็นไรครับ
- มีแค่สี่คนเล่นไม่ได้หรอก - ผมยกเองครับ
ไอ้หมอนี่
จะไม่เล่นกันเหรอ
น่าสนุกดีนะ ทำไมไม่เล่นกันล่ะ
พี่จะเล่นเหรอ
เอาล่ะ เริ่มเลย
- สวย - อย่าจับนะ
ออก
- ไม่นะ - ทำยังไงดี
ดีมาก
เตะเลยครับ
เธอทำได้แล้ว
ฉันเอง
- จุนฮี รับ - ลมมัน...
โหม่งเลย แจ๋ว
ดีมาก เมื่อกี้สวยเลย
เยี่ยม
- ตายแล้ว - เขารับได้
สวย โหม่งเลย
เมื่อกี้อะไรกัน
พี่เขาเตะได้
- ต่อเลย - ฉันเอง
แหม
นายน่าจะรับให้ได้
เมื่อกี้ดีแล้ว
เล่นกันอีกตาเถอะ
หิมะตกเป็นชั้นหนา 40 เซนติเมตร
ทำไมลูกต้องไปเที่ยวด้วยนะ
(หิมะหนากว่า 40 เซนติเมตรที่คังวอน)
จินอาเหรอ
ค่ะ เธอบอกว่าจะกลับพรุ่งนี้ เพราะหิมะตกหนัก
พูดก็พูดเถอะ คุณว่าลูกไปกับเพื่อนร่วมงานจริงเหรอ
ฝนและหิมะจะหยุดตก
ในช่วงบ่ายคล้อยวันพรุ่งนี้
- คุณป้าว่าหรือเปล่า - แม่แค่เป็นห่วง
เราไม่น่ามาเลย
ฉันรู้ว่านายไม่ได้คิดอย่างนั้นจริงๆ
โดนจับได้ซะแล้ว
วันนี้ขอบคุณนะครับ
ผมรู้ว่าพี่พยายามเต็มที่เพื่อผม
อะไรกัน วันนี้ฉันสนุกมาก
คราวหน้ามากันอีกนะ
โอ้โฮ พี่นี่น่ารักจริงๆ เลย
พี่คงยังเขินๆ พวกเธออยู่แน่เลย
นอนกับพวกเธอไหวไหม
เขินไม่เท่าไรหรอก
ฉันเสียใจที่พวกเธอ ไม่ใช่ผู้ชายมากกว่า
มีผู้ชายยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคน
ฉันรู้แล้ว
จริงๆ เลย
- เข้าไปข้างในดีไหม - หิมะตกหนัก ไปกันเถอะ
เจอร้านอาหารที่ไหนก็เข้าไปเลย
- ใช่ - อร่อยทุกร้าน
- จริงๆ นะ - เธอกินอะไรบ้าง
ซูชิ ราเม็ง
- ฉันชอบกินซูชิ - อุด้งก็อร่อย
- อุด้ง - มีนาเบะด้วยนะ
- นาเบะอร่อยมาก - นาเบะคืออะไรเหรอ
อาหารที่เอาทุกอย่างมาต้มในหม้อ
พี่คะ อยากใช้อะไรก็หยิบเลยนะคะ
แต่ฉันไม่แน่ใจว่าเหมาะกับพี่ไหม
ฉันใช้อะไรก็ได้น่ะ
ฉันเอากระเป๋าเครื่องสำอางมาด้วยนะ
แต่เทียบของพวกเธอไม่ติดเลย
ฉันเก็บกระเป๋าเครื่องสำอาง ไว้ในรถแฟนค่ะ
เผื่อเกิดเรื่องแบบนี้
ฉันว่าเธอจงใจให้เกิดมากกว่า
ใช่ เธอเป็นคนสั่งให้หิมะตกคืนนี้แน่
อำนาจเธอรุนแรงจริงๆ
พวกเธอรู้ได้ยังไง
พี่ทำงานบริษัทใช่ไหมคะ
ฉันอิจฉาพี่จังเลยค่ะ
ฉันต้องเรียนปริญญาโทต่อ เพราะหางานไม่ได้
ได้ยินว่าสมัยนี้มีแบบนั้นเยอะนะ
อย่างน้อยเธอก็ได้เรียนต่อ
ฉันต้องทำงานพิเศษแล้วใช้เงิน
หมดไปกับค่าแก้ประวัติสมัครงาน
ได้งานแล้วก็ใช่ว่าหมดเรื่องนะ
ดูฉันสิ นี่งานที่สี่ของฉันแล้ว ฉันยังอยากลาออกอยู่เลย
ทำไมล่ะ
เพราะทุกบริษัทที่ฉันไปทำงาน
พนักงานผู้หญิงมีหน้าที่แค่ชงกาแฟ
ฉันตั้งใจเรียนนะกว่าจะหางานได้
แต่พวกเขาทำเหมือนฉันเป็นเลขา
กันฉันออกจากหน้าที่สำคัญๆ ทุกอย่าง
ฉันเคยผ่านเรื่องพวกนั้นมาหมดแล้ว
- พี่ด้วยเหรอ - แน่นอน
นี่เราอยู่วัดเหรอ ทำไมไม่คุยกันเลย
นายเปิดประเด็นเลย
มีแต่ผู้ชายไม่สนุกเลย
ทำไมพวกผู้หญิงเงียบกันจัง
จริงเหรอ
บ้าไปแล้ว
ถ้าพวกนั้นพูดอะไรแบบนั้นนะ เธอต้องให้บทเรียนพวกเขา
- จริงที่สุด - ใช่
- พี่ตลกจังเลย - ฉันว่าฉันหลงรักเธอเข้าให้แล้ว
- ทำอะไรของเธอ - ดื่ม
- ดื่ม
เดี๋ยวนะ
- อะไรกัน - นี่
- ลงไปเลย - ออกไปเลยนะ
- ลงไปเลย - ลงไป
- ไปซะ - ไปเลย
ให้ตายเถอะ
- ไปก่อนนะคะ - กลับแล้วนะคะ
- ไว้เจอกันใหม่ - ต้องเจอกันอีกนะ
- ฉันจะติดต่อไป - ได้เลย
- ฉันต้องคิดถึงทุกคนมากแน่ๆ - ไปนะ
ไปแล้วนะคะ โทรหาด้วย
- ไปก่อนนะคะ - เจอกันนะ
แล้วเจอกันนะ
- ผมไม่เคยอิจฉาผู้หญิงมาก่อนเลย - โทรมานะ
- ระวังพวกเธอจะแย่งฉันจากนายนะ - ไปก่อนนะ
ขึ้นรถเถอะครับ
กาแฟมาแล้วค่ะ
ขอบใจจ้ะ
ทำไมหอบอะไรมาเยอะแยะล่ะคะ
แม่ต้องมาแถวนี้ ก็เลยเอาเครื่องเคียงมาแบ่งหนู
แม่เอาผักดองมาด้วย น่าอร่อยจังเลยค่ะ
ขอบคุณนะคะ
นี่เราจะจัดงานสังสรรค์กันเหรอคะ
แค่ของธรรมดาเองจ้ะ
ลูกสาวคนโตของเพื่อนแม่ เพิ่งแต่งงานไปเมื่อปีที่แล้ว
อีกไม่นาน ลูกชายเธอก็แต่งงาน
เธออยากเลี้ยงแม่เพราะเธอสงสารแม่
แม่ไปแล้วจะกินอะไรอร่อยได้ยังไง
ยุนจินอาเป็นตัวปัญหาตลอดเลยนะคะ
อย่าให้แม่สาธยายนะ
นี่ ถ้าหนูรู้จักผู้ชายดีๆ คนไหน แนะนำให้เธอบ้างสิ
อย่าเลยค่ะ วันก่อนหนูพูดเรื่องนี้ ตอนไปดื่มกับจุนฮี
พวกเขาโมโหใส่หนูใหญ่เลย
จ้องหนูเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ
จินอาจะทำแบบนั้นก็ไม่แปลก แต่จุนฮีนี่ยังไงกัน
เขาไม่เห็นด้วยถ้าจะจับคู่เธอ
กับผู้ชายที่หนูไม่รู้จักดี
ปล่อยเธอไปเถอะค่ะ
เขาว่ากันว่า คนที่ใช่จะมาโดยไม่คาดคิด
- นี่นะ - คะ
ฉันว่าเธอกำลังคบใครอยู่
จริงเหรอคะ
- วันก่อนเธอไปดูงานที่อื่น - ค่ะ
เธอบอกแม่ว่าไปกับเจ้านาย
แต่เพื่อนบ้านคนหนึ่ง บอกว่าเห็นผู้ชายไปรับจินอา
เธอว่าเป็นคนหนุ่ม หน้าหล่อคนหนึ่ง
แม่คะ ผู้ชายคนนั้นคือจุนฮีค่ะ
จุนฮีเหรอ
เขาจะไปขับรถให้สมองแล่น ก็เลยขับรถไปส่งเธอ
หนูเองก็เพิ่งรู้เหมือนกัน
ตายจริง
นั่นสิ แม่คิดอะไรอยู่นะ
แม่โง่เองที่คิดว่าเธอคบใครอยู่
แถมเธอยังไปเที่ยว
คังวอนกับเพื่อนร่วมงานอีก
แม่ก็นึกว่าเธอคงคบใครอยู่
เธอไปเที่ยวเหรอคะ ไปกับใครเหรอ
กับคุณกึมแล้วก็คนอื่นๆ แม่ก็ไม่รู้หรอก
แม่ก็ทำได้แค่เชื่อตามที่เธอบอกมา
ดีกับจินอาแล้วค่ะ
เธอต้องไปสังสรรค์กับเพื่อนร่วมงาน คลายเครียดบ้าง
แต่ที่แม่บอกไปเมื่อกี้ แม่จริงจังนะ
หาผู้ชายดีๆ ให้จินอาสักคนเถอะ
เธอฟังคำแนะนำหนูเสมอเลย
ก็จริงค่ะ
ได้ค่ะ หนูจะสอดส่อง หาผู้ชายดีๆ มาให้เธอเอง
ฉันคง...
ต้องไปจริงๆ แล้วล่ะ
อีกหนึ่งนาทีนะ
ก็ได้ 59 58 57
- ห้าสิบหก ห้าสิบห้า... - พี่นับเร็วไป
ตายแล้ว
นั่นแม่ฉันใช่ไหม
น่าจะใช่นะ
- ทำยังไงดี - แม่เห็นเราไหม
ไม่เห็น
เดี๋ยวก่อนนะ
แม่ไปหรือยัง
ไปแล้ว
ทำไมเรื่องของเราต้องเป็นแบบนี้ด้วย
ไม่เคยมีใครห้าม ไม่ให้เราคบกันสักหน่อย
ทำไมเราต้องหลบๆ ซ่อนๆ เหมือนเราทำอะไรผิดด้วย
เราคุยกันแล้วนี่
ผมรู้
แต่เราอาจปิดบังทุกคน ทั้งที่ไม่จำเป็นเลย
ใครจะรู้ล่ะ
พวกเขาอาจยินดีกับเราถ้าเราบอกก็ได้
พ่อแม่ฉันคงลมจับ
คยองซอนคงจะคลั่งไปเลย
พี่เขาต้องโมโหมากแน่ๆ
รู้แล้วยังจะพูดเรื่องนี้ทำไม
เราจะปิดบังทุกคนไปถึงเมื่อไหร่
สุดท้าย ทุกคนก็ต้องรู้อยู่ดี
จะช้าหรือเร็วก็เท่านั้น
พวกเราน่าจะ...
ขอเวลาอีกนิดนะ
รออีกนิดเถอะ
เพราะผมไม่ดีพอหรือเปล่า
ไม่อย่างนั้น จะมีปัญหาตรงไหนล่ะครับ
อ๋อ คงมีคนต้องปวดหัวมากหน่อย
เชื่อเขาเลย คิดจะโทษฉันเหรอ
เปล่าสักหน่อย ผมเตรียมใจไว้แล้ว
จะให้ผมขึ้นไปบอกพวกเขา ตอนนี้เลยก็ได้
"คุณลุงคุณป้าครับ ผมรักพี่จินอา
อนุญาตให้ผมคบกับเธอด้วยครับ"
"ไม่มีทาง ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ"
ถ้างั้นผมคงต้องยอมแพ้
นายเป็นคนอ่อยฉันนะ เป็นผู้ชายจะยอมแพ้ง่ายๆ ได้ยังไง
มานี่เลย
ผมจะยอมปล่อยพี่ไปได้ยังไง
ผมอุตส่าห์หาคนที่ใช่เจอแล้ว
บอกเหตุผลที่นายชอบฉันมาสิบข้อสิ
เยอะไปเหรอ
ใช่ จริงๆ มีเหตุผลแค่ข้อเดียว
ข้อเดียวเองเหรอ
ผมชอบที่พี่เป็นพี่
ไม่มีเหตุผลอื่นเลย
แต่ถ้านายจะลองหาเหตุผลอื่น ฉันว่านายก็น่าจะ...
พี่สวย
พี่สวยมาก
ฉันรู้ว่านายพูดแบบนั้น เพราะหาเหตุผลสิบข้อไม่ได้
พี่สวยแล้วก็ดูไร้เดียงสาแล้วก็...
พี่สวย
อย่าโหดนักสิครับ
แฟนพี่ต้องทำงานทั้งคืนนะ
ส่งจูบเป็นกำลังใจให้ผมมันยากนักเหรอ
ปฏิเสธกันได้ยังไง
นายจะตกงานเพราะมัวแต่เล่นนี่แหละ
บริษัทนี้ก็เหมือนใครบางคน อยู่ไม่ได้หรอก ถ้าไม่มีผม
มีคนแบบนั้นด้วยเหรอ
ใครกันที่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีนาย
ผมอาจจะทิ้งงานทิ้งการทั้งหมด แล้วไปหาพี่ก็ได้นะ
อยากทำอะไรก็เชิญ
คิดว่าผมไม่กล้าเหรอ
ก็ได้ๆ
ฝันไปเถอะ
เชื่อเขาเลย
(เลิฟยู: สู้ๆ )
ทำไมปากแดงขนาดนั้น
ฉันลองลิปใหม่ ทำไมเหรอ
พี่ไม่ได้ติดต่อกับคยูมินใช่ไหม
ทำไมอยู่ๆ ก็พูดถึงหมอนั่นขึ้นมา
นี่อะไร
ผมไม่อยากบอกพี่
แต่ผมปล่อยเรื่องนี้ไปเฉยๆ ไม่ได้
มันเลวแบบนี้มาตลอดหรือเปล่า
นายไปเอามาจากไหน
ในช่อดอกไม้ที่จุนฮีเอามา
จุนฮีเห็นหรือเปล่า
จุนฮีถึงขั้นไปที่บ้านคยูมิน แล้วซ้อมมันปางตาย
เขาพังแล็ปท็อป กับข้าวของอย่างอื่นของมันด้วย
จินอา
คุณทำแบบนี้ทำไม
จินอา บ้าไปแล้วเหรอ ทำบ้าอะไรของคุณ
ตั้งสติหน่อยสิ หยุดเถอะ
คุณมีปัญหาอะไร
อะไรกัน
ตั้งสติหน่อยสิ
ให้ตายเถอะ ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้
นี่
เดี๋ยวสิ คุณเป็นบ้าอะไรของคุณ
เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
อะไรกัน
ไปซะ
สวัสดีครับ
อะไรนะ
- ลูกจะไปไหนเหรอ - ไปหาจุนฮีครับ
ป่านนี้แล้วจะไปหาเขาทำไม
จริงๆ เลย
เขาน่าจะไปหา คนที่ทำประโยชน์ให้เขาได้ในอนาคตสิ
เหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง
ทำไมสองคนนี้ ติดจุนฮีกับคยองซอนแจเลยนะ
จินอาเพิ่งออกไปหาคยองซอนไม่ใช่เหรอ
ฉันพูดอยู่นี่ไง
- นายอยู่บ้านไหม - แย่แล้ว
ปัญหาอะไรของนาย เกมเล่นกับคอมนายไม่ได้เหรอ
ฉันจริงจังนะ จินอาอยู่ที่สถานีตำรวจ
มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
ฉันเองก็ไม่รู้รายละเอียด
พี่ห้ามไม่ให้ฉันบอกพ่อกับแม่ แล้วก็ขอให้ฉันมาที่นี่
ฉันไม่น่าบอกพี่เรื่องอีคยูมินเลย
มีอะไรให้ช่วยครับ
- ไอ้สารเลว - ใจเย็นๆ ก่อนสิ
- ปล่อยฉันนะ - เฮ้ย
- ใจเย็นๆ นะครับ - นี่
- ปล่อยผมนะ - นายเป็นบ้าอะไรนี่
- ให้ตายสิ - พอเถอะ
ไอ้บ้า
ปล่อยผม
ผมเข้าใจว่าคุณโมโห แต่คุณไม่ควรทำแบบนั้นนะครับ
คุณอาจโดนข้อหา ขัดขวางกระบวนการยุติธรรมได้
ขอโทษครับ คุณตำรวจ ผมจะคุยกับเขาเอง
- จริงๆ เลย - ขอโทษครับ
ขอโทษด้วยครับ
ทำไมนายต้องโมโหขนาดนี้
ไปช่วยพี่จินอาออกมาก่อนเถอะ
นายรออยู่ตรงนี้แหละ
ให้ตายเถอะ หมอนี่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
อย่าเลย จุนฮี
เพราะฉัน นายก็เลยต้องทรมานใจหลายครั้ง
พี่ไม่ต้องห่วงนะ ผมจะพยายามให้มากขึ้นอีก
มีอะไรที่พี่ไม่ได้บอกผมหรือเปล่า
ไปคังวอนมาสนุกไหมคะ
คุณไปกับจินอาใช่ไหม
คุณหมายความว่ายังไง
- ไปตายซะ - ไม่ว่าเรื่องอะไร พ่อพร้อมจะฟัง
เป็นห่วงฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
ต่อให้นายกับพี่ ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน
หรือคบกันแล้วไม่ผิดกฎหมายก็ช่าง
ทำไมต้องเป็นพี่จินอาด้วย
เพราะเป็นยุนจินอาไง
- ฉันขอโทษ ซึงโฮ - นี่ ยุนจินอา
ฉันไม่รู้เลย
ว่าจะมีใครรักฉันมากมายขนาดนี้
ฉันรักนาย
ฉันรักนายหมดหัวใจ
ฉันจะรักนายไปนานๆ
คำบรรยายโดย: มนฐิตา เฉื่อยทอง