NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 8
Nie rób tego.
Gyu-min,
proszę, nie rób tego.
Co chcesz zrobić?
Czego chcesz?
Zginę.
Zginę razem z tobą.
Dalej, z drogi.
Z drogi!
CHŁOPAK PANI TAMBURYN
Halo?
- Tak, wiem, kim jesteś. - Jeśli zaczniemy wtedy,
- powinniśmy się wyrobić. - Tak.
- Dong-u. - Tak?
Jak sądzisz, co się dzieje?
Chyba jest zakochana.
Prawda?
Czyli to prawda?
Rety, ona naprawdę się z kimś spotyka?
Według ciebie to ma sens?
Nie rozmawiałaś z nią dziś?
Nie.
Czy coś jej się stało?
Nie mogę się do niej dodzwonić.
Myślałam, że coś się stało.
Jest dorosła. Na pewno nic jej nie jest.
Wiem, że o nią dbasz, ale nie rozpieszczaj jej.
Dobrze.
Jeśli przyjdzie do biura lub zadzwoni...
Natychmiast dam ci znać.
Dziękuję.
Za bardzo się martwisz.
Jasne.
Dobry wieczór.
Muszę coś zrobić w pokoju Seung-ho.
- Rozumiem. - Dziękuję.
Wejdź.
- Proszę. - Nie trzeba.
Rety, Jun-hui. Witaj.
Co cię tu sprowadza? Zjesz z nami kolację?
Nie, muszę coś zainstalować na komputerze Seung-ho.
Rozumiem. Cały czas gra w gry, choć powinien się uczyć.
A ty tylko go zachęcasz.
Tylko raz. Mogę wejść do jego pokoju?
Tak, proszę.
O co chodzi?
To nic.
Jaki jest numer Lee Gyu-mina?
Powiedz mi.
Po co ci jego numer?
Po prostu mi powiedz.
Rety, nie znam jego numeru.
Ale czemu pytasz? Coś się znowu stało?
Ja... też nie wiem.
Po prostu dowiedz się, jaki ma numer... Cholera.
Mam jego wizytówkę, ale w domu.
Gdzie ją położyłeś?
Chyba włożyłem ją do jednej z szuflad w biurku.
Hej, co ty wyrabiasz?
- Znalazłem ją. - Co?
Znalazłeś?
Jesteś w moim pokoju? Jesteś u mnie?
- Muszę się rozłączyć. - Poczekaj...
Co on, do diabła, wyrabia?
Możemy się zatrzymać na moment?
Niedobrze mi.
Mówię poważnie. Zaraz zwymiotuję.
Zatrzymaj się.
Masz mnie za idiotę?
Zjedz chociaż trochę owoców.
Przepraszam. Coś mi wyskoczyło, muszę już iść.
- Miłego wieczoru. - Poczekaj.
- Daj mu spokój. - Ale...
Hej, Jun-hui.
Mam wrażenie, że wiesz coś, o czym nie wiem.
O czym ty mówisz?
Powiedział, że coś mu wyskoczyło.
Zatrzymaj się albo odbierz telefon!
Hej. Przestań mnie ignorować.
- Kto tak wydzwania? - Zatrzymaj się!
Zaraz się rozbijemy.
- Zatrzymaj się, ale już. - Kto to jest?
Halo?
Jesteś teraz z Jin-ą, prawda?
Kto mówi, do diabła? Kim ty, kurwa, jesteś?
Nic ci nie jest? Jin-o, wszystko w porządku?
Pokaż.
Krwawisz.
Musimy wrócić na drogę. Tutaj nie zginiemy.
Ty krwawisz.
Jedź szybciej, żebyśmy spadli razem z urwiska.
Czemu tak mówisz? Oszalałaś?
Przecież chcesz razem umrzeć. Zróbmy to!
Spełnię twoje życzenie, umrę z tobą.
No dalej. Nie musimy nigdzie iść.
- Umrę z tobą tutaj. - Wystarczy.
Ty szalona suko!
Jak śmiesz tak mówić!
Nie masz prawa tak do mnie mówić.
Halo?
Jin-a. To ty, prawda?
Tak,
to ja.
Gdzie jesteś?
Gdzie teraz jesteś?
Coś się stało, prawda? Coś musiało się stać.
Tak.
Gdzie jesteś?
Jin-a, gdzie teraz jesteś?
Dziękuję.
Musi pani jechać do szpitala.
Proszę wsiadać.
OSTRY DYŻUR
To boli.
Szukam Yoon Jin-y. Przywieziono ją tu po wypadku samochodowym.
Bada ją lekarz.
Tymi drzwiami, sala po prawej.
- Zabiję cię. - Hej.
- Przysięgam, zamorduję cię! - Proszę go puścić.
Proszę się uspokoić.
Muszę go wypytać o wypadek. Potem pan z nim porozmawia.
Proszę ze mną.
Później.
A to mały...
TOMOGRAFIA
Panie doktorze. Czy Yoon Jin-a...
- Przebiera się. - Rozumiem.
Nic ci nie jest, prawda?
Nic.
To dobrze.
Przepraszam.
Pomogę ci się przebrać.
Sama wszystko robisz?
Poproś szefa o podwyżkę.
No dobrze. Trzymaj się.
- To była Jin-a? - Tak.
Być może spędzi całą noc w biurze.
Musi dokończyć jakieś sprawozdania.
Zastanawiam się, czy kiedykolwiek znajdzie czas, by wyjść za mąż.
Rety.
A niech to.
Czy ojciec Gyeong-seon odezwał się do niej?
Chyba nie. Nic nie wspominała.
Jeśli teraz zadzwoni, tylko narobi jej kłopotów.
Dziecko, które ma z trzecią żoną,
chyba właśnie poszło do szkoły.
Z drugą żoną też miał dziecko.
Właśnie.
Nie obchodzi mnie, z kim się żeni.
Mogli się razem zestarzeć. Tylko we dwójkę.
Ale czemu zdecydowali się na dzieci, kiedy on już ma dorosłe dzieci?
Matka Gyeong-seon cierpiała
aż do samego końca przez jego niewierność.
Gyeong-seon miała tego dość.
Dlatego nie umawia się na randki ani nie chce wyjść za mąż.
Ale Jun-hui powinien się ożenić.
Powinien.
Ale jaka kobieta by za niego wyszła?
Jego rodzina to jeden wielki bałagan.
Pomyśl, co by było, gdyby padło na nas.
Widziałbyś Jin-ę w takiej rodzinie?
Wolałabym, żeby została starą panną.
To jakieś bzdury.
Wciąż leci krew, proszę uciskać,
- a potem to wyrzucić. - Dobrze.
Proszę. Dziękuję, że pożyczyła mi pani telefon.
- W razie potrzeby proszę mnie wezwać. - Dziękuję.
Co z pacjentką z łóżka numer cztery?
Powiedzieli, że mogę już iść.
- Nic ci nie będzie? - Nie.
O co chodzi?
Jesteś zły?
Nie.
Przecież widzę.
Teraz nie jestem.
To czemu nic nie mówisz?
Możesz na mnie spojrzeć?
A po co?
W szpitalu się tak nie zachowywałeś.
Nie miałem czasu się denerwować.
A teraz już masz?
Nie jestem zdenerwowany.
To czemu nawet na mnie nie spojrzysz?
Powiedziałam, że mi przykro.
W porządku.
Po prostu na mnie nakrzycz czy coś.
Wolałabym to.
O co chodzi?
Jun-hui.
Byłem pewien, że coś ci się stało.
Liczyłem, że się mylę.
Miałem wrażenie, że oszaleję.
Tak bardzo żałowałem...
Powinienem był kupić ci nowy telefon.
Przyjechać po ciebie.
Nie zostawiać cię samej.
Martwiłam się o ciebie.
Zdałem sobie sprawę, że nie mogę bez ciebie żyć.
Chciałem się wściec i na ciebie nakrzyczeć,
ale nie wiedziałem kiedy.
Wściekłość szkodzi zdrowiu.
Jeśli tak,
to czemu ciągle pakujesz się w kłopoty?
Dzięki temu
nasz związek
jest taki ekscytujący, nie sądzisz?
Nienawidzę cię.
Co? Nienawidzisz mnie?
Pożałujesz tych słów.
Nie sądzę.
Jesteś pewien?
Zadzwoniłam do rodziców i powiedziałam, że nie wrócę na noc.
Ale skoro mnie nienawidzisz,
pewnie nie obchodzi cię, czy wrócę do domu, czy nie.
Pospieszmy się.
Naprawdę lubisz pić w pojedynkę.
Czy to jest moje piwo?
Tak, przyniosłam wszystkie puszki.
Właśnie wróciłeś z pracy?
Tak.
Nie wyglądasz, jakbyś właśnie wrócił z pracy.
Mam już tyle lat, że nie dam się na to złapać.
Rety.
Może widziałeś dzisiaj Jin-ę?
Nie. Czemu pytasz?
Nie mogę się do niej dodzwonić,
bo telefon jej się popsuł. Brakuje mi jej.
Jakby była twoim chłopakiem.
Nie, kocham ją bardziej, niż kochałabym swojego chłopaka.
Czemu z nikim się nie umawiasz?
Nie rozmawiajmy o tym.
Zawsze będziesz singielką?
Czemu pytasz? Martwisz się, że będziesz musiał się mną zająć na starość?
Nie martw się.
Nie będę dla ciebie ciężarem.
Nie o to mi chodziło.
Powinnaś poznać miłego faceta
i się zakochać, nie uważasz?
Nie wierzę w miłość.
Tej jednej rzeczy nauczyłam się od taty.
Zerwaliśmy z nim kontakt, wyrzuciliśmy go z naszego życia,
więc lepiej nie idź w jego ślady, bo dam ci nauczkę.
Dokończ piwo i wyjdź.
Ja idę spać.
Co tu robisz?
Bałam się, że Gyeong-seon przyjdzie z tobą.
Tak się bałaś, że aż wzięłaś prysznic?
Szybko się umyłam, bo strasznie się wcześniej spociłam.
Nie masz krótszych spodni?
To wszystko?
Nie chciałam, żebyś się martwił,
dlatego próbowałam sama wszystko załatwić,
ale to zaszło za daleko.
Nie chciałam się przed tobą ukrywać.
Nie mówię, że powinniśmy mówić sobie o wszystkim, bo jesteśmy w związku.
Nie chcę tego.
Jest granica, której nie powinniśmy przekraczać. Ale...
Tego, co stało się tym razem, nie musiałaś przede mną ukrywać.
Wiem, że popełniłam błąd.
Chyba myślałam, że znam go na wylot.
Bo wszystko sobie mówiliście?
Czy nie wszyscy tak robią,
kiedy są w związku?
Na przykład...
Niektóre pary mają wspólne konta
albo rachunki oszczędnościowe.
Nigdy tak nie robiłeś ze swoimi byłymi dziewczynami?
Chyba nigdy niczego nie robiłem
tylko dlatego, że inni tak robili.
Czyli odmówisz, jeśli zaproponuję coś,
co robią wszystkie inne pary?
Czemu szukasz dziury w całym?
Wcale tego nie robię.
W porządku. Już nigdy niczego nie zaproponuję.
Czemu przekręcasz moje słowa?
Niczego nie zmyśliłam.
Powiedziałeś, że tego chcesz.
Więc powinnam to uszanować.
Do niczego nie będę cię przymuszać.
Zmieńmy temat.
Nie, powiedz coś jeszcze. Czym różniły się twoje poprzednie związki?
Co było w nich szczególnego?
Może...
Może chodźmy się położyć.
Idź. Ja się jeszcze napiję.
Rety, chyba znowu zaczyna mnie boleć głowa.
Po prostu...
byłam zawstydzona tym, co się stało,
i wyładowałam się na tobie.
Już zaczynam żałować tego,
jak głupio się zachowywałam.
Ale to brzmiało tak, jakbyś ty mnie jeszcze beształ,
i dlatego się zdenerwowałam.
A teraz denerwuję się, bo cię zdenerwowałam,
i jest mi przykro, bo martwiłeś się o mnie.
I dlatego...
Czy ty naprawdę śpisz?
Powiedz to na głos.
Powiedz to.
- Wymagający jesteś. - Daj spokój.
Mowy nie ma. Nie powiem tego.
Jun-hui.
Jun-hui, to ja.
Wyłącz to.
- Hej. - Chciałam ci tylko coś nagrać,
- skoro już mam ze sobą twój telefon. - Nie chcę tego słuchać.
- Nie rób mi tego. Wyłącz to. - Dziękuję.
Nie.
- Wyłącz to. - Że się o mnie troszczysz
i że mnie kochasz.
- Nie chcę tego słuchać. - Dlatego,
- kiedy ktoś kocha... - Nie mogę.
- Wyłącz! - ...powinien kochać jak ty.
- Nie zniosę tego. - Jun-hui.
Kocham cię...
całym sercem.
Będę cię kochał dłużej...
I będę cię kochać...
...i jeszcze mocniej.
...już zawsze.
ANKIETA DLA PRACOWNIKÓW: DYSKRYMINACJA W MIEJSCU PRACY
Jakie są wyniki ankiety?
Pracownicy spoza biura jeszcze nie oddali swoich.
- Gdzie zorganizujemy kolację? - Wydaje mi się,
że ta decyzja jeszcze nie zapadła.
Nie ma niczego trudniejszego od zadowalania kobiet.
Wejść.
Poniesiesz konsekwencje
za podsłuchiwanie.
O co panu...
Nie śmiałbym...
Przepraszam, jeśli pan tak pomyślał.
Bardzo przepraszam.
Czy to wystarczy?
Jest jeszcze coś.
Myślę, że powinien pan dać pracownicom premię,
zamiast organizować kolację.
Niby czemu?
Większość z nich
odmawia udziału w firmowych kolacjach.
To znaczy, że naprawdę mają dość.
Ile to kosztuje?
Napisałam, że nie chcę chodzić na te kolacje.
Jak reszta pracownic.
Napisałam, że zrobię to, co większość.
Ja zostawiłam to pole puste.
Nawet my dałyśmy różne odpowiedzi, jak mamy osiągnąć konsensus?
Czemu nie odpowiedziałaś?
Ja spisałam wszystko, co się stało. Wymieniłam imiona.
Przepraszam.
- Witamy. - Dzień dobry.
Tu jesteście.
Dzień dobry.
- Smacznego. - Dziękujemy.
Bez pani Yoon jest jakoś pusto.
- Przepraszam. - Tak?
- Trzy zupy sojowe, proszę. - Dobrze.
A przy okazji, z kim ona się spotyka?
Ona się z kimś spotyka?
Tak, jest zakochana po uszy.
Wszystko mi powiedziała.
Co?
Wiesz coś o tym?
Nie, sama jestem zaskoczona.
Nie chcesz jechać?
Nie.
Nie wiesz, że Chiny to największy rynek?
Rynki gier i animacji rosną tam błyskawicznie.
To szansa, by wejść na nowy rynek.
Wiem o tym, ale czemu to ja muszę jechać?
Musimy przedstawić propozycję.
Dostaliśmy ofertę z Chin.
Chcą z nami współpracować.
To wspaniała okazja.
Niech ktoś inny pojedzie.
To byłby krótszy pobyt niż ten w Stanach.
Tylko kilka miesięcy.
Naprawdę nie mogę pojechać.
Nie możesz?
Czemu nie możesz?
Mam tutaj dziewczynę.
Oszalałeś?
No dobrze, przyznam, że związki są ważne.
Ale to nawet nie jest roczny wyjazd. To tylko trzy miesiące.
- I tak nie mogę jechać. - Chcesz, żebym cię zwolnił?
- Proszę bardzo. - Co?
- Mam sporo pracy. Przepraszam. - Hej.
Jestem zajęty.
Czy ty właśnie wkurzyłeś dyrektora?
Szef zespołu cię zabije.
Poza tym, co jest takiego złego w delegacji?
Masz rację. Dlatego to ty powinieneś jechać.
Nie narób sobie kłopotów. Rób, co ci każą.
Jun-hui.
Czemu robisz takie zamieszanie z powodu dziewczyny?
To dlatego nie chcesz jechać? Przez Geum...
Kogo?
W końcu nie wyjedzie na zawsze. Prawda?
Nie przekona mnie pan, żebym jechał. Niech kto inny jedzie.
Naprawdę możesz stracić pracę.
Mam napisać wypowiedzenie?
- Hej, co ty wyrabiasz? - Powinienem je napisać.
Nie oceniaj się tak surowo.
Wszyscy żałujemy przeszłości.
Ja nie żałuję.
Ja po prostu nie mogę uwierzyć, że kiedyś się z nim umawiałam.
Jestem sobą rozczarowana.
Ale zmądrzałaś i wybrałaś Jun-huiego.
To nieprawda.
Zakochałam się w nim bezwiednie.
Na szczęście jak dotąd nie zrobił niczego, żebym miała tego żałować.
Nie wiem, co przyniesie przyszłość,
ale myślę, że długo będziecie razem.
Naprawdę?
Jun-hui bardzo cię kocha.
To zdumiewające.
Wiedziałam, nabijasz się.
Nie nabijam się. Jestem zdumiona.
Mówiłam ci, zadzwonił do mnie, kiedy ty nie odbierałaś.
Teraz myślę, że to było dziwne.
Czemu?
Trochę go zignorowałam.
Powiedziałam, że to normalne, że dorosła osoba nie odbiera.
Myślałam, że przesadza.
Ale on musiał wyczuć, że coś jest nie w porządku.
Musisz być bardzo szczęśliwa.
Jestem. Tak, że aż się trochę boję.
- Dziękuję. - Numer 257, proszę podejść do okienka.
Życzę miłego dnia.
Rozumiemy, ale...
Witamy.
- Numer 258. - Życzę miłego dnia.
Klient numer 258?
Proszę wypełnić oznaczone pola.
Proszę o dowód.
- Dziękuję. - Klient numer 259, proszę podejść.
Życzę miłego dnia.
Klient numer 273, proszę podejść.
Do widzenia.
Dzień dobry.
Jin-a.
- Znowu to robisz. - Skąd wiedziałeś?
Nie dam się znowu złapać.
Powinnam zdjąć buty.
Nie złapiesz mnie.
Ty mały...
Czy powinniśmy byli razem go kupić?
Im szybciej masz telefon, tym lepiej.
Dobra robota.
Sporo dzisiaj przeszłaś.
Teraz już nie musisz się martwić.
Wszystko załatwione.
Muszę się bardziej dla ciebie starać.
Już to robisz.
Bo-ra powiedziała mi, że bardzo się o mnie martwiłeś.
Zawsze wpadasz w kłopoty, kiedy jesteś sama.
Mówiłam ci, że wzięłam się w garść.
O której skończysz pracę po powrocie do biura?
Jest spotkanie pracownic firmy, którego nie mogę przegapić.
Kiepska sprawa. Co to za spotkanie?
To jakaś tajna organizacja?
Nie.
Chodzi o molestowanie seksualne w biurze...
Nikt się nie wyrywa do tego, żeby je zgłaszać.
Rozumiem je. Sama kiedyś taka byłam.
To znaczy, że już taka nie jesteś.
Tak. Bardzo staram się zmienić.
Staram się, bo nie chcę, żebyś się o mnie martwił.
To rozczulające.
To nic takiego.
Tak. To za mało.
Co?
Nie chcę dłużej ukrywać naszego związku.
Ogłośmy to, zanim ktoś nas przyłapie.
Nie martw się, zrobię to.
Beze mnie? Mowy nie ma.
Ale ty jesteś...
To nie wszystko.
Ty też o tym wiesz.
Pojawił się znikąd i dotykał mojej ręki.
- Chyba zwymiotuję. - Ja też.
Kazałam mu przestać, ale tego nie zrobił.
- Wystarczy. - Ale to nie wszystko.
Pani Choi z zespołu zakupów szła do toalety...
- O nie. Czy to wtedy, gdy... - Dobrze. Dość.
Miałyście to spisać, ale nie zrobiłyście tego.
Czy mam to teraz nagrać?
To dobry pomysł.
To może dać lepszy efekt.
Jesteśmy ofiarami. Czemu się kryjemy? Nie musimy się niczego wstydzić.
I to Pani Tamburyn tak mówi?
Tak.
Dokładnie.
SKWARKI
Nie chodzi tylko o naszą firmę.
Inne firmy mają ten sam problem.
Kojarzycie pana Na, tego z firmy nabiałowej...
Pozwano go o molestowanie seksualne w miejscu pracy.
Kobiety są straszne.
My też powinniśmy uważać.
- Te porcje są małe. - Jeszcze jedno soju, proszę.
- W sumie... - Już idę!
...przeciągnąłem Yoon Jin-ę na naszą stronę.
Naprawdę?
Jak to zrobiłeś?
Przekonałem ją,
że chcę się dogadywać ze wszystkimi.
Powiedziałem, że musi to zrozumieć.
I co potem?
Kupiła to?
Oczywiście, że tak.
Powiedziałem jej też,
że panu również powinna odpuścić.
Poprosiłem, żeby odpuściła nam wszystkim.
Dong-u, na grillu nie ma mięsa.
Faktycznie.
Przepraszam pana.
Jin-a dobrze sobie radziła.
Wiedziała, jak zadowolić pana Nama.
- Do widzenia. - Dziękujemy.
Dziękuję, panie Nam.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Dziękuję.
Pójdziemy teraz na karaoke?
Zakończmy ten wieczór wcześniej.
Panie Nam, ja z panem pójdę. Panie Nam!
Może pójdziemy sami?
Sami faceci? To kiepska zabawa.
Chodźmy już.
Przez dym papierosów
I wspaniały strój
Oto, co widzę w lustrze
Widzę zmęczoną siebie
Tak inną w tym życiu
A ty jesteś zapomniany
Przemień mnie z powrotem
W dziewczynę którą byłam Nim poznałam ciebie
Zraniłeś mnie tak głęboko
Że nie mogę o tym zapomnieć
Mam nadzieję
Że poznasz kogoś takiego jak ty
Jeśli znowu się zakochasz
Czy przez nią jestem niewidzialna?
Ta miłość jest tak bolesna
Aż nie mogę oddychać
Będę życzyć ci szczęścia
Będę się modlić z całych sił
Jeśli zostawisz mnie, bo mnie nienawidzisz
Dam ci odejść bez słowa
Zerwę naręcze azalii
I uścielę nimi twoją drogę
Kiedy mnie zostawisz
Proszę, stąpaj po nich ostrożnie
Jeśli zostawisz mnie, bo mnie nienawidzisz
Nie uronię ani łzy
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Przyszłam spotkać się z chłopakiem.
Rozumiem. Życzę miłego wieczoru.
Dobranoc.
O rety.
Rety, jak ja wyglądam.
Wyglądam strasznie.
Czemu mam to w torebce?
Czy to tamburyn?
- Czy... - Nie wiem, co tu robi.
Jesteś taki seksowny.
Co? Co takiego powiedziałaś?
Nic.
- Pewnie się nudzisz. - Nie podchodź.
Pięknie teraz wyglądasz. Zostań tam.
Pracuj dalej.
Niedługo skończę. Za chwilę.
Już jestem, stary.
- Hej, czy ty... - O nie.
Hej, co...
Hej.
Co mam teraz zrobić? Co ja sobie myślałam?
Rety.
Hej.
Zachowuj się normalnie, kiedy wróci, dobrze?
- Dobrze? - „Normalnie”? I kto to mówi.
Rety, jak wy mogliście... Zdradziłeś mnie.
Co?
Cześć... To znaczy,
przepraszam, pani Yoon.
- Nic się nie stało. - Dziękuję.
Chyba powinienem...
- Gratulacje - Przestań.
- Gratulacje - Przestań, powiedziałem.
- Niech wasz związek - Mówię poważnie.
- Trwa wiecznie - Przepraszam.
- Chyba jest bardzo pijany. - Zdecydowanie tak.
Powinieneś...
- Skąd to masz? - Co?
- To. - Tamburyn?
Powinnam w końcu...
powiedzieć moim rodzicom.
Powiedzmy im razem.
Nie, mogę to zrobić sama. Poradzę sobie.
W takim razie ja powiem Gyeong-seon...
Chciałabym sama jej powiedzieć.
Powinnam.
Będzie się czuła zdradzona, kiedy się dowie.
Jeśli ciągle będziesz mnie krył,
będzie mną jeszcze bardziej rozczarowana.
Szczerze mówiąc,
bardziej boję się jej reakcji niż reakcji moich rodziców.
Ona tyle dla mnie znaczy.
Może zaakceptuje to, bo o tym wie.
Liczę na to. Byłabym bardzo szczęśliwa.
Możemy chwilę porozmawiać?
- Słyszałam, że spotkałeś się z Jun-huim. - Co teraz zrobisz?
Nie wiedziałam, że sprawy zajdą tak daleko.
Czyli tak jakoś wyszło.
Ale...
Co teraz zrobisz?
Mama i tata w końcu się dowiedzą. To tylko kwestia czasu.
Nawet Gyeong-seon jeszcze nie wie.
Jun-huiego to nie obchodzi.
On tak tylko mówi.
Rety.
Czemu zawsze, gdy się z kimś umawiasz, są z tego kłopoty?
Co takiego zrobiłam?
W każdym razie...
myślę, żeby powiedzieć mamie i tacie. Jak sądzisz?
Poszczęści ci się, jeśli cię nie wyrzucą.
Nie jestem pewien taty.
Ale wiem, jak zareaguje mama.
Na pewno zemdleje.
To znaczy...
Nie wiadomo, co z wami będzie.
A jeśli się rozstaniecie?
Będziemy musieli zerwać kontakt z Jun-huim i Gyeong-seon.
Nie dopuszczę do tego.
Teraz tak mówisz.
Myślisz, że jesteście wyjątkowi?
Nie różnicie się od innych par.
Różnimy się.
Z nami będzie inaczej.
To, czego się boisz, nigdy się nie wydarzy.
Naprawdę...
Serio. Czemu musiał powiedzieć, że możemy się rozstać?
Zupełnie jakby nie mógł się tego doczekać.
Czy ktoś nam zakazał się spotykać?
Czemu? Co w tym złego?
Właśnie. Nie ma w tym nic złego.
Tak. Masz rację.
Mam rację.
To jakiś żart.
Jin-a, uwierz w siebie. Bo czemu by nie?
Mówisz sama do siebie nawet, kiedy myjesz zęby?
Rety, kto na tym świecie chciałby się z tobą ożenić?
Seo Jun-hui.
- Co? - Co? Co się stało?
- Co powiedziałaś? - Nic.
Nie hałasuj, idąc do pokoju, Seung-ho się uczy.
Rety.
A niech mnie.
Mamo. Tato.
Jestem w związku z Jun-huim.
Mamo, spotykam się z Jun-huim.
Nie powstrzymacie mnie. I tak będę się z nim spotykać.
Ja...
spotykam się z kimś.
I jest to...
Jun...
Spotykam się z Jun-huim.
Randkujemy.
Nie zdołacie nas powstrzymać.
Będziemy się spotykać.
A weź się zabij!
Bardzo mi przykro.
Spotykam się z Jun-huim.
Nie wiedziałam, że do tego dojdzie.
Wiem, że to kwestia mojego serca.
Ale serce nie sługa.
Nie mogłam się powstrzymać.
Mnie też jest z tym ciężko.
Nie rozumiecie mnie?
Na pewno dasz sobie radę?
Mogę ci pomóc.
Pojadę do ciebie zamiast do pracy.
Naprawdę nie musisz.
Sama dam sobie radę.
Wiem. Ale wolałbym, gdybyś nie robiła tego sama.
Przecież mnie nie pobiją, prawda? Jestem dorosła.
Mam nic nie robić, nawet jeśli zaczną cię bić?
Możesz przyjechać i popatrzeć.
Skąd ta pewność siebie?
Jakbyś odnalazła wiarę.
Tak, wierzę w siebie.
Myślałem, że powiesz, że wierzysz we mnie.
Oczywiście, że w ciebie wierzę.
Tylko ty będziesz mi zawsze towarzyszył.
Mówisz takie słodkie słówka.
Cała jestem słodka.
Muszę się rozłączyć.
Zbyt często to mówisz.
Jesteś słodka.
Zapytam po raz ostatni. Na pewno dasz sobie radę sama?
Rety, dość tego. Pa.
Proszę.
Co robisz?
Co? A, tak tylko...
Segreguję notesy. Oddzielam stare od nowych.
Gdzie mama?
U zielarza z Seung-ho.
Chciałaś mi coś powiedzieć?
Mówiłem ci,
jestem gotów cię wysłuchać, o cokolwiek by nie chodziło.
Możesz mi wszystko powiedzieć.
Tato.
Gdzie Jun-hui?
Co?
Chyba nie płaczesz, co?
Proszę, nie krzycz na Jun-huiego.
Tak bardzo go lubisz?
Proszę o nim pamiętać. Jest dla mnie jak syn.
- Moja mama zemdleje. - Rety.
Wkrótce się przekonasz.
Puszczę to płazem, jeśli przyniesiesz mi dowody.
Zawsze byłem dla pani miły, pani Yoon.
- Masz czas dziś wieczorem? - Nie przejmuj się mną.
Kto to?
- Seo Jun-hui. - Co?
Jej chłopakiem.
- Czemu? - Co?
Co?
Gyeong-seon.
Nie mogę bez ciebie żyć.
Nie dręcz Jin-y.
Myślałam tylko o Jun-huim.
Nie brałam nikogo innego pod uwagę.
I dlatego tak to wyszło.
Napisy: Krzysiek Ceran