(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
(ตอน 8)
อย่าทำแบบนี้เลย
คยูมิน
ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลย
คุณพยายามจะทำอะไรกันแน่
คุณต้องการอะไรกัน
ผมอยากตาย
ผมจะตายไปพร้อมกับคุณ
หลบไป หลบไปสิ
หลบไป
(แฟนมิสแทมบูรีน)
สวัสดีค่ะ
- ค่ะ ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร - ถ้าเราเริ่มวันนี้เลย
- ก็น่าจะเสร็จ - ค่ะ
- คุณดงอู - ครับ
คุณว่าเรื่องอะไร
เธอคงกำลังมีความรัก
จริงด้วยสิ
งั้นก็เป็นเรื่องจริงเหรอ
เดี๋ยวนะ เธอคบใครอยู่จริงๆ เหรอ
คุณว่าเป็นไปได้หรือไง
วันนี้ยังไม่ได้คุยกันเลยเหรอครับ
ค่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับคุณยุนหรือเปล่าคะ
ผมติดต่อเธอไม่ได้เลยครับ
นึกว่าเรื่องอะไร
เธอไม่ใช่เด็กๆ แล้ว ฉันแน่ใจว่าเธอไม่เป็นอะไร
ฉันรู้ว่าคุณเป็นห่วงเธอมาก แต่อย่าตามใจเธอนักเลย
ครับ
ถ้าเธอมาที่ออฟฟิศหรือโทรมาหาคุณ...
ฉันจะรีบติดต่อไปเลยค่ะ
ขอบคุณครับ
อย่ากังวลเกินไปนะคะ
ครับ
สวัสดีครับ
ผมต้องขอเข้าไป ในห้องซึงโฮสักครู่ครับ
- ได้สิ - ขอบคุณนะครับ
เข้ามาเลย
- ตรงนั้น - ครับ
อ้าว จุนฮี เชิญเลยจ้ะ
ลมอะไรหอบมา มาทานข้าวกับเราเหรอ
เปล่าครับ ผมจะมาติดตั้งอะไร ในคอมพิวเตอร์ซึงโฮน่ะ
อ๋อ เวลาที่ควรอ่านหนังสือ เขาเอาแต่เล่นเกมคอมพิวเตอร์
เธอยังจะมาให้ท้ายเขาอีก
ครั้งนี้ครั้งเดียวครับ ผมขอเข้าไปนะครับ
เชิญเลยจ้ะ
มีอะไรเหรอ
เปล่า
เบอร์อีคยูมินเบอร์อะไร
บอกเบอร์หมอนั่นมาก็พอ
นายจะเอาไปทำอะไร
บอกมาเถอะน่า
ฉันไม่รู้เบอร์เขา
นายจะถามทำไม เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ฉันก็ยังไม่รู้เหมือนกัน
รีบหาเบอร์หมอนั่นมาสิ ให้ตายเถอะ
ฉันเก็บนามบัตรเขาไว้ที่บ้าน
เก็บไว้ตรงไหน
น่าจะอยู่ในลิ้นชักใต้โต๊ะ สักชั้นหนึ่ง
นี่นาย เกิดอะไรขึ้นกันแน่
- เจอแล้ว - อะไรนะ
เจอแล้วเหรอ
นายอยู่ในห้องฉันเหรอ ไปบ้านฉันเหรอ
- ซึงโฮ ฉันต้องไปแล้ว - นี่ เดี๋ยวสิ
ให้ตายเถอะ ไอ้หมอนี่จะทำอะไรนะ
จอดรถก่อนสักเดี๋ยวได้ไหม
ฉันรู้สึกคลื่นไส้มากเลย
ฉันพูดจริงๆ นะ รู้สึกเหมือนจะอ้วก
จอดรถก่อนเถอะ
คิดว่าผมโง่เหรอ
จุนฮี มากินผลไม้ด้วยกันสิจ๊ะ
ขอโทษนะครับ คุณป้า ผมมีธุระด่วนต้องรีบไปทำครับ
- กลับก่อนนะครับ - เดี๋ยวสิ
- ปล่อยเขาไปเถอะ - แต่ว่า...
จุนฮี
ฉันว่าคุณรู้อะไรที่ฉันไม่รู้นะ
อะไรของคุณ
เขาบอกว่ามีธุระด่วนนี่
จอดรถแล้วรับสายซะสิ
นี่ เลิกทำเมินใส่ฉันสักทีได้ไหม
- ไอ้บ้าที่ไหนโทรมานักหนาวะ - จอดรถก่อนสิ
เดี๋ยวเกิดอุบัติเหตุหรอก
- จอดรถเดี๋ยวนี้นะ - ใครวะ
สวัสดีครับ
แกอยู่กับยุนจินอาใช่ไหม
แกเป็นใคร แกเป็นใครวะ ไอ้เวร
เป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า จินอา
ให้ผมดูหน่อย
คุณเลือดออกด้วย
เราต้องขับต่อไป แค่นี้ยังไม่ตายหรอก
นี่ คุณเลือดออกนะ
ขับให้เร็วกว่านี้ เราจะได้ตกหน้าผา ตายไปด้วยกันให้รู้แล้วรู้รอด
คุณเป็นอะไรไป เสียสติไปแล้วเหรอ
อยากตายพร้อมกับฉันก็เอาสิ
ฉันจะตายกับแกให้เอง
เร็วสิ ไม่ต้องไปไหนไกลหรอก
- ฉันยอมตายกับแกตรงนี้เลย - พอแล้ว
นังบ้านี่
กล้าดียังไงมาด่าฉัน
แกไม่มีสิทธิ์พูดจาเลวๆ แบบนี้กับฉันนะ
สวัสดีครับ
พี่จินอาใช่ไหม
อือ
ฉันเอง
พี่อยู่ไหน
ตอนนี้อยู่ไหนแล้ว
มีเรื่องอะไรใช่ไหม ต้องมีแน่ๆ
อือ
พี่อยู่ไหน
ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหน
ขอบคุณนะคะ
คุณควรรีบไปโรงพยาบาลก่อนนะครับ
เชิญครับ
(ห้องฉุกเฉิน)
เจ็บจัง
ผมมาหาคุณยุนจินอาครับ เธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์
คุณหมอตรวจอาการเธออยู่ค่ะ
เดินเข้าประตูนี้ไป ห้องทางขวามือนะคะ
- ฉันจะฆ่าแก - คุณครับ
- วันนี้แกตายคามือฉันแน่ - แยกกันเดี๋ยวนี้
ใจเย็นๆ ก่อนครับ
ผมต้องสอบปากคำเขาเรื่องอุบัติเหตุ คุณคุยกับเขาทีหลังนะ
มาครับ
คุณรอก่อนนะ
ไอ้เวรนี่มัน...
(ห้องซีทีสแกน)
คุณหมอครับ คุณยุนจินอา...
- เธอกำลังแต่งตัวครับ - ครับ
พี่ไม่เป็นอะไรนะ
อือ
ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว
ขอโทษนะ
แต่งตัวเถอะ
ลูกต้องทำคนเดียวทั้งหมดเลยเหรอ
ขอให้หัวหน้าขึ้นเงินเดือนให้ด้วยนะ
จ้ะ อย่าหักโหมนะลูก
- จินอาเหรอ - ค่ะ
คืนนี้ลูกคงต้องค้างที่ออฟฟิศ
เห็นบอกว่าต้องเขียนรายงานให้เสร็จ
จริงๆ เลย ฉันล่ะสงสัยจังว่า ลูกเราจะมีเวลาคิดเรื่องแต่งงานไหม
ตายจริง
โอ๊ย
คยองซอนยังไม่ได้ ข่าวคราวจากพ่อเลยเหรอ
ฉันว่ายัง เธอไม่เคยพูดถึงเขาเลย
ถ้าเขาติดต่อมาตอนนี้ เธอมีแต่จะต้องปวดหัว
ลูกของเขากับภรรยาคนที่สาม
ป่านนี้คงขึ้นชั้นประถมแล้ว
เขามีลูกกับภรรยาคนที่สองด้วยนี่
ใช่
เขาจะไปแต่งงานกับใคร ก็ไม่ใช่เรื่องของฉันหรอกนะ
พวกเขาจะอยู่ด้วยกันไปจนแก่ก็ได้
แต่ทำไมต้องมีลูกด้วยกันอีกนะ ลูกเขาเองก็โตแล้ว
ขนาดแม่คยองซอนนอนป่วย
ก็ยังต้องมาช้ำใจเพราะสามีนอกใจอีก
คยองซอน คงเหม็นเบื่อเรื่องพวกนี้เต็มทน
เธอถึงไม่คบหาหรือแต่งงานกับใครเลย
แต่จุนฮีควรแต่งงานนะ
จริงของคุณ
แต่ผู้หญิงที่ไหนจะแต่งกับเขา
ลำดับเครือญาติ ในตระกูลเขายุ่งเหยิงจะตาย
ถามจริงๆ เถอะ ถ้าเป็นบ้านเรา
คุณจะให้จินอาแต่งเข้าบ้านนั้นเหรอ
ฉันยอมให้ลูกเป็นสาวแก่ดีกว่า
คิดอะไรไม่เข้าเรื่อง
เลือดยังไหลอยู่ ใช้มือกดไว้
- แล้วค่อยแกะออกนะคะ - ได้ค่ะ
มือถือคุณค่ะ ขอบคุณนะคะที่ให้ฉันยืม
- ถ้าขาดเหลืออะไรบอกฉันนะคะ - ขอบคุณค่ะ
คุณทำอะไรกับคนไข้เตียงสี่
พวกเขาอนุญาตให้ฉันกลับได้แล้ว
- พี่ไหวแน่นะ - อือ
อะไร
โกรธเหรอ
เปล่า
นายโกรธฉัน
ตอนนี้ไม่โกรธ
แล้วทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ
มองฉันหน่อยไม่ได้เหรอ
มีอะไรให้มองเหรอ
ตอนอยู่โรงพยาบาล นายไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย
ผมตกใจจนไม่ทันโกรธ
ตอนนี้หายตกใจแล้วก็เลยโกรธใช่ไหม
ผมไม่ได้โกรธ
แล้วทำไมไม่ยอมมองฉันเลยล่ะ
ฉันขอโทษไปแล้วนี่
ผมรู้แล้ว
จะด่าฉันหรือตะคอกฉันก็ทำเถอะ
แบบนั้นยังจะดีซะกว่า
เป็นอะไรไป
จุนฮี
ผมมั่นใจว่า ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับพี่แน่ๆ
ผมหวังให้ตัวเองคิดผิด
ผมกลัวจนแทบบ้า
ผมเสียใจมาก
ผมน่าจะซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้พี่
ผมควรไปรับพี่
ผมไม่ควรปล่อยให้พี่อยู่คนเดียว
นายทำให้ฉันกังวลนะ
ผมรู้แล้วว่าตอนนี้ ถ้าขาดพี่ไป ผมอยู่ไม่ได้แน่ๆ
ผมตั้งใจจะโมโหใส่พี่ ตะคอกใส่พี่
แต่ผมพลาดจังหวะนั้นไปแล้ว
โมโหมากๆ ไม่ดีต่อสุขภาพนายนะ
ถ้ารู้แบบนั้นแล้ว
ทำไมชอบหาเรื่องใส่ตัวอยู่เรื่อย
เพราะทำแบบนั้นแล้ว
ความสัมพันธ์ของเราสองคน
จะยิ่งเร้าใจนะ ว่าไหม
ผมเกลียดพี่
อะไรนะ นายเกลียดฉันเหรอ
แล้วนายจะต้องเสียใจ
ผมว่าไม่
แน่ใจนะ
ฉันโทรบอกพ่อกับแม่แล้วว่า คืนนี้ฉันกลับบ้านไม่ได้
แต่นายเกลียดฉันนี่
นายคงไม่สนใจว่า ฉันจะกลับบ้านหรือไม่กลับ
รีบไปกันเถอะ
โอ้โฮ พี่ชอบดื่มคนเดียวจริงๆ เลยนะ
เบียร์ห้องผมเหรอ
ใช่ ฉันเหมามาหมดเลย
เพิ่งกลับจากที่ทำงานเหรอ
ครับ
ดูไม่เหมือนเลิกงานแล้ว ก็ตรงดิ่งกลับบ้านนะ
ผมโตพอจะไม่หลงกลมุกนั้นแล้ว
โอ๊ย
นี่ วันนี้นายเจอจินอาบ้างไหม
ไม่เลยครับ ทำไมเหรอ
ฉันติดต่อเธอไม่ได้
เพราะมือถือเธอพัง ฉันคิดถึงเธอ
เธอเป็นแฟนพี่หรือไง
ไม่หรอก ฉันรักเธอมากกว่ารักแฟนอีก
ทำไมพี่ไม่ลองคบกับใครดูล่ะ
ลืมไปได้เลย
คิดจะโสดไปตลอดเลยเหรอ
ทำไม กลัวฉันจะไปเกาะนายตอนแก่เหรอ
ไม่ต้องห่วง
ฉันไม่เป็นภาระนายหรอก
ผมไม่ได้จะพูดแบบนั้นสักหน่อย
พี่ควรได้เจอผู้ชายดีๆ
ได้รักใครสักคน ไม่คิดแบบนั้นเหรอ
ฉันไม่เชื่อในความรักหรอกนะ
นั่นคือสิ่งเดียว ที่ฉันเรียนรู้มาจากพ่อ
พวกเราตัดขาดจากเขา เขาออกไปจากชีวิตเราแล้ว
แต่นายห้ามใช้ชีวิตอย่างพ่อเชียว ไม่งั้นฉันเอาตายแน่
ดื่มหมดแล้วก็กลับห้องไป
ฉันจะนอนแล้ว
พี่มาทำอะไรตรงนี้
ฉันกลัวว่าคยองซอนจะมากับนายด้วย
กังวลขนาดนั้น ยังกล้าอาบน้ำได้อีกเหรอ
ฉันรีบอาบน่ะ เพราะเมื่อกี้เหงื่อออกเยอะ
มีกางเกงที่เล็กกว่านี้ไหม
แค่นี้เองเหรอ
ฉันไม่อยากให้นายเป็นห่วง
ฉันก็เลยพยายามรีบแก้ปัญหาด้วยตัวเอง
แต่เรื่องดันบานปลาย
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังนายนะ
ผมไม่ได้คาดหวังให้บอกกันทุกเรื่อง แค่เพราะเราคบกัน
เป็นผมก็ไม่ชอบหรอก
ยังไงก็ต้องมีเรื่อง ที่เราไม่ควรล้ำเส้น แต่ว่า...
เรื่องคราวนี้ ไม่ใช่อะไรที่พี่ต้องปิดบังผมเลย
ฉันรู้แล้วว่าฉันผิด
ฉันคงคิดไปเองว่า รู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับเขาแล้ว
เพราะพี่กับเขาคุยกันทุกเรื่องเหรอ
ใครๆ เขาก็ทำแบบนั้น
เวลาคบกันไม่ใช่เหรอ
อย่างเช่น
บางคู่มีบัญชีร่วมกัน
หรือก็ไม่เปิดบัญชีเงินฝากร่วมกัน
นายไม่เคยทำอะไรแบบนี้กับแฟนเก่าเหรอ
ผมคงไม่เคยทำอะไร
แค่เพราะคนอื่นเขาทำกัน
งั้นนายคงปฏิเสธ ถ้าฉันเสนอให้เรา
ทำอะไรแบบคู่รักคู่อื่นๆ ใช่ไหม
ทำไมพี่ไม่มีเหตุผลเลย
ฉันเปล่านะ
ก็ได้ งั้นฉันไม่เสนอก็แล้วกัน
ทำไมต้องบิดเบือนคำพูดผมด้วย
ฉันไม่ได้คิดขึ้นมาเองลอยๆ นะ
นายพูดเองว่านายต้องการแบบนั้น
ฉันก็ควรจะเคารพ
นายไม่อยากทำ ฉันก็บังคับนายไม่ได้
เปลี่ยนเรื่องเถอะ
ไม่เอา เล่ามาว่าความสัมพันธ์ ครั้งก่อนๆ ของนายไม่เหมือนกันยังไง
บอกมาว่าพิเศษยังไงบ้าง
เรา...
เราไปนอนกันเถอะ
นายนอนก่อนเลย ฉันอยากดื่มต่อ
โอ๊ย รู้สึกปวดหัวขึ้นมาอีกแล้วสิ
ฉันแค่...
รู้สึกขายหน้า แล้วก็ละอายใจในสิ่งที่เกิดขึ้น
สุดท้าย ฉันก็มาลงที่นาย
ฉันผิดหวังเมื่อรู้ตัวว่าเมื่อก่อน
ตัวเองโง่แค่ไหน
แต่คำพูดนายเหมือนยิ่งซ้ำเติมฉัน
ฉันก็เลยโมโหขึ้นมา
ฉันรู้สึกแย่ที่ทำให้นายเสียใจ
แล้วฉันก็ขอโทษที่ทำให้นายเป็นห่วง
เพราะงั้น...
นายหลับจริงๆ เหรอ
พูดดังๆ สิ
พูดมา
- พี่สวยจัง - อย่านะ
ลืมไปได้เลย ฉันไม่พูดหรอก
จุนฮี
จุนฮี ฉันเองนะ
ปิดเลย
- นี่ - ฉันอยากอัดข้อความบางอย่างถึงนาย
- เพราะตอนนี้มือถือนายอยู่ที่ฉัน - ฉันไม่อยากฟัง
- อย่าแกล้งฉันสิ ปิดเลยนะ - ขอบคุณนะ
อย่า
- พอแล้ว - ขอบคุณที่ใส่ใจ
และรักฉัน
- นี่ ฉันไม่อยากฟัง - เพราะงั้น
- เวลาที่ใครจะมีรัก - เกินไปแล้ว
- ปิดนะ - ก็ควรรักให้เหมือนนาย
- ทนฟังไม่ไหวแล้ว - จุนฮี
ฉันรักนาย
ฉันรักนายหมดหัวใจ
ผมจะรักพี่ให้นานกว่า
ฉันจะรักนาย...
และจะรักพี่ให้มากกว่าที่พี่รักผม
ไปนานๆ
(แบบสำรวจความพึงพอใจของพนักงาน และการเลือกปฏิบัติในที่ทำงาน)
แล้วผลสำรวจล่ะ
พนักงานที่ทำงานนอกออฟฟิศ ยังไม่ส่งมาค่ะ
- เราจะไปทานมื้อค่ำกันที่ไหน - เรื่องนั้น...
พวกเธอคงยังไม่ได้ข้อสรุปกันค่ะ
เอาใจผู้หญิงนี่ยากที่สุดเลยนะครับ
เชิญครับ
คุณต้องรับผลการกระทำ
ที่ไปแอบฟังด้วยนะ
อะไรกันครับ
ผมจะไปกล้า...
ถ้าผมทำให้คุณคิดแบบนั้น ผมต้องขอโทษด้วยครับ
ขอโทษจริงๆ ครับ
คิดว่าแค่นั้นพอเหรอ
มีอีกเรื่องครับ
ผมว่าคุณควรให้โบนัสพนักงานหญิง
แทนการเลี้ยงมื้อค่ำนะครับ
ทำไมล่ะ
ผมว่าพนักงานหญิงส่วนใหญ่
จะไม่เข้าร่วม งานเลี้ยงมื้อค่ำของบริษัท
พวกเธอเหลืออดแล้วจริงๆ สินะ
เท่าไรครับ
ฉันเขียนว่าไม่อยาก ไปงานเลี้ยงมื้อค่ำบริษัทอีก
ทุกคนคงเขียนเหมือนกัน
ฉันเขียนว่าจะทำตามเสียงส่วนใหญ่
ฉันเว้นว่างไว้ค่ะ
ขนาดเราสี่คนยังเขียนไม่เหมือนกัน แล้วจะมีข้อสรุปร่วมกันได้ยังไง
ทำไมเธอเว้นว่างไว้ล่ะ
ฉันเขียนทุกอย่างที่เกิดขึ้น พร้อมชื่อคู่กรณีลงไปด้วย
ขอโทษนะครับ
ขอโทษครับ
- เชิญค่ะ - สวัสดีครับ
อยู่ที่นี่เอง
สวัสดีครับ
- ทานให้อร่อยนะ - ขอบคุณค่ะ
คุณยุนไม่อยู่ก็รู้สึกโหวงเหวงนะ
- ป้าครับ - ค่ะ
- ซุปเต้าเจี้ยวสามที่ครับ - ได้ค่ะ
จริงสิ เธอคบกับใครอยู่เหรอ
คุณยุนคบกับใครด้วยเหรอคะ
ใช่ เธอกำลังหลงเขาหัวปักหัวปำ
เธอบอกผมทุกอย่าง
อะไรกัน
เธอรู้อะไรไหม
ไม่เลยค่ะ ฉันยังตกใจเลย
ไม่อยากไปเหรอ
ครับ
ไม่รู้เหรอว่าตลาดที่จีนใหญ่ที่สุด
ตลาดเกมกับแอนิเมชั่นในจีน โตเร็วมากนะ
นี่คือโอกาสขยายตลาดใหม่ของเรา
ผมรู้ครับ แต่ทำไมต้องเป็นผมด้วยล่ะ
เราต้องยื่นข้อเสนอไป
ทางจีนติดต่อเรามาแล้ว
พวกเขาอยากร่วมงานกับเรา
โอกาสสำคัญเลยนะ
ส่งคนอื่นไปดีกว่าครับ
คราวนี้ไม่นานเท่า ตอนไปอเมริกาคราวก่อน
แค่ต้องอยู่ที่นั่นสองสามเดือน
ผมไปไม่ได้จริงๆ ครับ
ไปไม่ได้เหรอ
ทำไมถึงไปไม่ได้ล่ะ
ผมอยากอยู่กับแฟนครับ
คุณบ้าไปแล้วเหรอ
ก็ได้ ผมยอมรับก็ได้ว่า การมีแฟนเป็นเรื่องสำคัญ
แต่คิดดีๆ นะ คุณไปไม่ถึงปีด้วยซ้ำ แค่สามเดือนเอง
- ยังไงก็ไปไม่ได้ครับ - อยากให้ผมไล่คุณออกเหรอ
- แล้วแต่เลยครับ - อะไรนะ
- ผมมีงานต้องทำ ขอตัวก่อนนะครับ - นี่
ผมมีงานต้องทำ
นี่ นายยั่วโมโหประธานเหรอ
ผู้จัดการฆ่านายแน่
แล้วไปดูงานมันเลวร้ายตรงไหน
จริงด้วยสิ งั้นนายก็ไปแทนฉันเลย
นี่ อย่าสร้างปัญหาเลย พวกเขาให้ทำอะไรก็ทำไปเถอะ
จุนฮี
ทำไมต้องทำเรื่องแฟน ให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วย
นี่เหรอเหตุผลที่นายปฏิเสธ
เพราะกึม...
ใครนะ
คือว่าเขาไม่ต้องประจำที่นู่นตลอด ใช่ไหมครับ
กล่อมผมไม่สำเร็จหรอกครับ คุณต้องส่งคนอื่นไปแทน
คุณจะโดนไล่ออกจริงๆ นะ
ให้ผมเขียนจดหมายลาออกให้ไหม
- นี่ จะทำอะไรของนาย - ผมน่าจะเขียนไว้สักฉบับ
อย่ากดดันตัวเองนักเลย
ใครๆ ก็เสียดายอดีตทั้งนั้น
ฉันไม่ได้เสียดายหรอก
ฉันแค่ไม่อยากจะเชื่อว่า ฉันเคยคบคนพรรค์นั้น
ฉันแค่รู้สึกผิดหวังกับตัวเอง
แต่คุณก็ตาสว่าง แล้วก็เลือกจุนฮีแล้วนี่
ไม่จริงหรอก
ฉันตกหลุมรักเขาโดยไม่รู้ตัว
แล้วก็โชคดี ที่เขายังไม่ทำให้ฉันรู้สึกว่าคิดผิด
ฉันกะเกณฑ์อนาคตไม่ได้
แต่ฉันว่าคุณสองคนจะคบกันไปอีกนาน
จริงเหรอคะ
คุณจุนฮีรักคุณมากนะคะ
น่าทึ่งมากเลย
ฉันรู้ว่าคุณจะล้อฉัน
ฉันเปล่าล้อนะ ฉันทึ่งจริงๆ
ฉันเล่าแล้วนี่ว่าเขาโทรหาฉัน ตอนที่ติดต่อคุณไม่ได้
นึกๆ ดูแล้ว ตอนนั้นก็แปลกจริงๆ ด้วย
ยังไงเหรอคะ
ตอนนั้นฉันตอบไปส่งๆ
บอกว่าผู้ใหญ่ไม่รับโทรศัพท์บ้าง ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
ฉันคิดว่าเขาตื่นตูมเกินเหตุ
แต่ฉันว่าเขาต้องสัมผัสได้แน่ๆ ว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
คุณคงมีความสุขมากนะ
ใช่ สุขมากจนน่ากลัวเลยล่ะ
- ขอบคุณค่ะ - คิวที่ 257 เชิญช่องนี้ค่ะ
โชคดีนะคะ
เราเข้าใจค่ะ แต่ว่า...
เชิญค่ะ
- คิวที่ 258 - ขอให้โชคดีนะคะ
เชิญคุณลูกค้าคิวที่ 258 ค่ะ
กรอกตรงที่ทำเครื่องหมายไว้นะคะ
ขอบัตรประจำตัวที่มีรูปค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - คิวที่ 259 เชิญที่เคาน์เตอร์ครับ
โชคดีนะคะ
ลูกค้าคิวที่ 273 เชิญที่ช่องนี้ค่ะ
ลาก่อนค่ะ
สวัสดีค่ะ
ยุนจินอา
- พี่ทำแบบนี้อีกแล้วนะ - นายรู้ได้ยังไง
ผมไม่หลงกลซ้ำสองหรอก
ฉันน่าจะถอดรองเท้า
พี่ไล่ผมไม่ทันหรอก
เจ้าเด็กนี่...
เราควรไปซื้อด้วยกันไม่ใช่เหรอ
ยิ่งพี่ได้มาเร็วเท่าไร ยิ่งดี
เก่งมากครับ
วันนี้พี่ลำบากพอแล้ว
ต่อไปนี้ นายไม่ต้องกังวลแล้วนะ
ฉันจัดการทุกอย่างแล้ว
งั้นผมจะทำเต็มที่เพื่อเราสองคน
นายก็ทำอยู่แล้วนี่
คุณกึมบอกฉันว่านายเป็นห่วงฉันมาก
พี่ชอบก่อเรื่องเวลาอยู่คนเดียว
ฉันบอกแล้วนี่ว่าฉันตั้งสติได้แล้ว
หลังกลับไปที่ออฟฟิศแล้ว พี่เสร็จงานกี่โมง
เดี๋ยวจะมีประชุมพนักงานหญิง ยังไงฉันก็ต้องไป
แย่จัง ประชุมอะไรกันเหรอ
นี่พี่อยู่สมาคมลับหรือไง
ไม่ใช่หรอก
เรื่องการคุกคามทางเพศในที่ทำงาน
ทุกคนลังเลที่จะแจ้งเหตุคุกคามทางเพศ
ฉันเข้าใจพวกเธอนะ ฉันก็เคยเป็น
แปลว่าตอนนี้พี่ไม่เป็นแล้วสิ
ใช่ ฉันพยายามอย่างหนัก เพื่อเปลี่ยนตัวเอง
ฉันตั้งใจมาก เพราะไม่อยากให้นายเป็นห่วง
ซึ้งจัง
เรื่องเล็ก
ใช่ แต่ยังไม่พอนะ
อะไรนะ
ผมไม่อยากปิดบังเรื่องของเราอีกแล้ว
บอกพวกเขาก่อนที่จะโดนจับได้กันเถอะ
พี่ไม่ต้องห่วง ผมจัดการเอง
ทำไมกันฉันออกไปล่ะ
พี่นี่นะ
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
คุณก็รู้เรื่องนี้ใช่ไหม
เขาโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ แล้วก็มาจับแขนฉัน
- ฉันอยากจะอ้วก - ฉันด้วยค่ะ
ฉันบอกให้เขาหยุด เขาก็ไม่หยุด
- พอแล้ว - ยังมีอีกนะคะ
คุณชเวฝ่ายจัดซื้อไปเข้าห้องน้ำ...
- ไม่นะ หรือว่าตอนนั้น... - พอได้แล้วค่ะ
ตอนบอกให้เขียน พวกคุณไม่หือไม่อือ
จะให้ฉันอัดเสียงทุกอย่างไว้ไหม
ดีเลยค่ะ
จะได้มีน้ำหนักมากขึ้น
พวกเราเป็นเหยื่อนะ จะหลบทำไม ไม่เห็นจะต้องอายอะไรเลย
นั่นคำพูดจากมิสแทมบูรีนเหรอ
ใช่
คุณได้ยินถูกแล้ว
(หนังหมูย่าง)
ไม่ใช่แค่บริษัทเรานะ
บริษัทอื่นก็กำลังมีปัญหาเดียวกัน
รู้ไหม คุณนาของบริษัทผลิตภัณฑ์จากนม
โดนฟ้องข้อหาคุกคามทางเพศในที่ทำงาน
พวกผู้หญิงนี่น่ากลัวนะ
เราก็ต้องระวังด้วย
- ทำไมให้น้อยจังล่ะ - ขอโซจูเพิ่มด้วยครับ
- จริงสิครับ - มาแล้วค่ะ
ผมกล่อมให้ยุนจินอา มาอยู่ฝ่ายเราได้แล้วนะครับ
จริงเหรอ
คุณทำได้ยังไง
ผมพูดหว่านล้อมให้เธอยอมครับ
บอกว่าผมแค่อยากสนิทสนมกับทุกคน
ผมบอกว่าเธอต้องเข้าใจนะ
แล้วยังไงต่อ
เธอเชื่อไหม
เชื่อสิครับ
แล้วผมก็บอกเธอว่า...
เธอเองก็ควรยอมลดราวาศอกบ้าง
ผมขอร้องเธอแทนพวกเราทุกคน
ดงอู เนื้อบนเตาหมดแล้ว
ครับ
ขอโทษครับ
จินอาเก่งเรื่องนี้จริงๆ นะ
เธอรู้ว่าจะเอาใจคุณนัมยังไง
- โอกาสหน้าเชิญใหม่ค่ะ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณนะครับ คุณนัม
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
ไปต่อที่ร้านคาราโอเกะ อีกสักยกไหมครับ
รีบกลับบ้านเถอะ
คุณนัมครับ ผมไปด้วยครับ คุณนัม
พวกเราไปกันเองไหมครับ
มีแค่ผู้ชายจะไปสนุกอะไร
กลับกันเถอะ
กลางควันบุหรี่รอบกาย ในชุดสุดแสนงดงาม
เงาสะท้อนในกระจกที่ฉันเห็น
กลับเป็นตัวฉันที่อ่อนล้าเต็มที ชีวิตนี้ไม่เหมือนเดิมอีกเลย
ฉันลืมเธอไปหมดสิ้น
เปลี่ยนฉันเป็นคนเดิมทีเถอะ
กลับไปเป็นฉันคนเดิมก่อนจะพบเธอ
เธอทำร้ายฉันไว้แสบสัน
จนฉันไม่อาจให้อภัยได้
ฉันขออวยพร
ให้เธอได้พบใครที่ร้ายกาจเหมือนเธอ
ถ้าชาตินี้เธอจะได้รักใครอีก ก็ขอให้เจอคนแบบเธอเอง
ฉันไม่มีตัวตน เพราะเธอคนนั้นเข้ามาเหรอ
รักครั้งนี้ช่างแสนทรมาน
แม้จะหายใจยังยากเย็น
ฉันขอให้เธอมีความสุข
ฉันจะขอพรให้เธอ ด้วยจิตวิญญาณทั้งหมดของฉัน
ถ้าเธอทิ้งฉันไปเพราะรังเกียจฉัน
ฉันจะไม่พูดอะไรสักคำ
ฉันจะเด็ดดอกอาซาเลียให้เต็มอ้อมแขน
แล้วมาถมบนทางเดินของเธอ
ตอนเธอทิ้งฉันไป
ช่วยเหยียบย่ำดอกไม้พวกนั้นเบาๆ
ถ้าเธอทิ้งฉันไปเพราะรังเกียจฉัน
ฉันจะไม่เสียน้ำตาสักหยด
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
ฉันมาหาแฟนค่ะ
ครับ ราตรีสวัสดิ์นะครับ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
แหม
ตายแล้ว ดูหน้าฉันสิ
ดูไม่ได้เลย
ทำไมมาอยู่ในกระเป๋าฉันได้ล่ะ
นั่นแทมบูรีนเหรอ
- ใช่... - ทำไมมาอยู่ในนี้ได้นะ
มองนายแล้วใจสั่นเลย
หือ พี่ว่าอะไรนะ
เปล่า
- พี่ต้องเบื่อแล้วแน่ๆ - อย่าเข้ามานะ
อยู่ตรงนั้นแหละ นายดูดีไร้ที่ติเลย
ทำงานต่อเถอะ
เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว รอแป๊บนะ
ฉันมาแล้ว เพื่อน
- นี่ นาย... - แย่แล้ว
นี่...
นี่
ทีนี้จะทำยังไง ฉันคิดอะไรอยู่นะ
จริงๆ เลย
นี่
ตอนเธอกลับมาอย่าตื่นตูมนะ เข้าใจไหม
- เข้าใจไหม - ตื่นตูมอะไร บอกตัวเองเถอะ
ให้ตายสิ นายกับเธอนี่ ฉันรู้สึกเหมือนโดนหักหลังเต็มๆ
อะไร
สวัสดีครับ ไม่สิ
เมื่อกี้ผมขอโทษนะครับ คุณยุน
- ไม่เป็นไรค่ะ - ขอบคุณนะครับ
ผมว่าผมควรจะ...
- ขอแสดงความยินดี - พอได้แล้ว
- ขอให้มีความสุข - ฉันบอกให้พอไง
- ขอให้รักกัน... - นี่นาย
- ตลอดไป - ผมขอโทษนะ
- เขาดูจะเมามากนะ - ครับ เขาเมามาก
นี่ นายควรจะ...
- ไปเอามาจากไหน - อะไร
- นี่ไง - แทมบูรีนเหรอ
ฉันจะ...
บอกพ่อกับแม่
เราบอกพวกท่านด้วยกันเถอะ
ไม่ดีกว่า ฉันบอกคนเดียวได้ ฉันไหว
ถ้างั้นผมจะบอกพี่คยองซอน...
ฉันอยากบอกเธอเอง
ฉันควรบอกเธอเอง
ตอนเธอรู้ คงรู้สึกเหมือนโดนหักหลัง
ถ้าฉันเอาแต่หลบอยู่หลังนาย
เธอจะยิ่งผิดหวังในตัวฉัน
บอกตามตรงนะ
ฉันห่วงท่าทีของคยองซอน มากกว่าพ่อกับแม่ฉันอีก
เธอสำคัญกับฉันมาก
พี่เขาคงไม่เป็นไรเพราะรู้แบบนั้น
ฉันก็หวังไว้ ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันคงดีใจมาก
ขอคุยอะไรหน่อยได้ไหม
- ฉันรู้ว่านายไปเจอจุนฮีมาแล้ว - พี่จะทำยังไงต่อไป
ฉันไม่รู้ว่าเรื่องจะมาไกลขนาดนี้
นั่นสิ ยังไงก็ลงเอยแบบนี้แล้ว
แต่ว่า...
พี่จะทำยังไงต่อไปล่ะ
เหลือแค่พ่อกับแม่ จะรู้ช้าหรือเร็วก็แค่นั้น
ได้ยินว่าพี่คยองซอนยังไม่รู้เลย
จุนฮีบอกผมว่าเขาไม่สน
เขาก็แค่พูดไปอย่างนั้นเอง
เชื่อเขาเลย
ทำไมพี่ต้องก่อเรื่องทุกครั้ง เวลาคบกับใครด้วย
ฉันทำอะไร
ช่างเถอะ
ฉันคิดว่าจะบอกพ่อกับแม่ นายคิดว่าไง
ถ้าพี่ไม่โดนไล่ออกจากบ้าน ก็ถือว่าโชคดี
บอกตามตรง ผมไม่แน่ใจฝั่งพ่อ
แต่ผมมั่นใจท่าทีของแม่
อย่างน้อยก็ต้องลมจับ
ยังไงดีล่ะ
ไม่มีใครรู้หรอกว่า พี่กับจุนฮีจะเป็นยังไง
แต่ถ้าพี่เลิกกับเขาขึ้นมาล่ะ
บ้านเราต้องตัดขาดกับจุนฮี และพี่คยองซอนตลอดไปเลยนะ
ฉันไม่ปล่อยให้เป็นอย่างนั้นหรอก
พี่ก็ได้แต่หวังแบบนั้น
คิดเหรอว่าพี่กับเขามีอะไรพิเศษ
คู่พี่ก็เหมือนคู่อื่นนั่นแหละ
ไม่เหมือน
คู่เราจะไม่เหมือนคู่อื่น
นายเลิกกังวล กับสิ่งที่ไม่มีวันเกิดขึ้นได้แล้ว
เดี๋ยวนะ
จริงๆ เลย ทำไมหมอนั่นต้องบอกว่า เราจะเลิกกันด้วย
เหมือนอยากให้เราเลิกกันจนตัวสั่น
พวกเราไม่มีสิทธิ์คบกันเหรอ
ทำไม เราคบกันแล้วผิดตรงไหน
แน่นอนอยู่แล้ว ไม่ผิดที่เราคบกัน
ใช่ เธอคิดถูกแล้ว
ฉันคิดถูกแล้ว
ไร้สาระ
จินอา มั่นใจหน่อย ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
เดี๋ยวนี้ถึงขั้นพูดกับตัวเอง ตอนแปรงฟันแล้วเหรอ
จริงๆ เลย แล้วผู้ชายที่ไหนบนโลก จะแต่งงานกับแก
ซอจุนฮี
- อะไรนะ - คะ มีอะไรเหรอ
- เมื่อกี้พูดว่าอะไร - เปล่านี่คะ
จะเดินกลับห้องก็เงียบๆ หน่อย ซึงโฮอ่านหนังสืออยู่
ลูกคนนี้นี่
เชอะ
แม่คะ พ่อคะ
หนูกับจุนฮีคบกัน
แม่ หนูคบกับจุนฮี
แล้วพ่อกับแม่ก็ห้ามหนูไม่ได้ด้วย ยังไงหนูก็จะคบกับเขา
ตอนนี้...
หนูกำลังคบกับใครคนหนึ่งอยู่
แล้วเขาก็คือ...
จุน...
หนูกับจุนฮีคบกัน
เราคบกันอยู่
แม่กับพ่อห้ามหนูไม่ได้หรอก
เราจะคบกันต่อไป
ไปตายซะเถอะ
หนูขอโทษจริงๆ ค่ะ
หนูคบอยู่กับจุนฮี
หนูไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้
หนูรู้อยู่แก่ใจ
แต่หนูบังคับใจตัวเองไม่ได้
หนูห้ามตัวเองไม่ได้
หนูจะทนรับความลำบากเอง
เข้าใจหนูหน่อยไม่ได้เหรอ
พี่ไม่เป็นไรแน่นะ
ถ้าอยากให้ช่วย บอกผมนะ
ผมไม่ไปทำงานแล้ว ผมจะไปบ้านพี่แทน
ไม่ต้องหรอก
ฉันจัดการเองได้
ผมรู้ แต่ผมรู้สึกไม่ดี ที่พี่ต้องเผชิญเรื่องนี้คนเดียว
พ่อกับแม่ไม่ตีฉันจนตายหรอกน่า ฉันโตแล้วนะ
ผมควรอยู่เฉยๆ ตอนพี่โดนตีใช่ไหม
จะมาดูก็ได้นะ
ทำไมพี่ถึงมั่นใจนักล่ะ
เหมือนพี่เชื่อมั่นในอะไรสักอย่าง
ใช่ ฉันเชื่อมั่นในตัวเอง
นึกว่าพี่จะบอกว่าเชื่อในตัวผมซะอีก
ฉันต้องเชื่อในตัวนายอยู่แล้ว
นายคือคนเดียว ที่จะเคียงข้างฉันไปตลอด
พี่นี่ปากหวานจังเลยนะ
ฉันหวานทั้งตัวเลยล่ะ
ผมวางแล้วนะ
พูดแบบนั้นบ่อยไปแล้วนะ
พี่น่ารักที่สุด
ขอถามเป็นครั้งสุดท้าย พี่บอกคนเดียวได้จริงๆ เหรอ
นี่นาย พอสักที แค่นี้นะ
เข้ามาสิ
ทำอะไรอยู่เหรอคะ
อะไรเหรอ อ๋อ
พ่อกำลังแยกสมุดเก่ากับสมุดใหม่
แม่ล่ะคะ
ไปร้านยาสมุนไพรกับซึงโฮ
มีอะไรจะบอกพ่อเหรอ
พ่อบอกแล้วไง
พ่อพร้อมจะรับฟังทุกเรื่อง
บอกพ่อมาได้ทุกเรื่องเลย
พ่อคะ
จุนฮีล่ะ
อะไรนะคะ
พี่ไม่ได้ร้องไห้ใช่ไหม
อย่าว่าจุนฮีเลยนะคะ
ลูกชอบเขาขนาดนั้นเลยเหรอ
คอยดูเขาไว้ด้วยนะ เขาก็เหมือนลูกชายฉัน
- แม่ฉันต้องลมจับแน่ๆ - แม่ครับ
เดี๋ยวก็เห็นเอง
ฉันจะปล่อยผ่านไป ถ้าคุณเอาหลักฐานเรื่องนั้นมาให้ฉัน
ผมดีกับคุณมาตลอดนะ คุณยุน
- คืนนี้ว่างไหมคะ - ไม่ต้องสนใจฉันนะคะ
ใครเหรอ
- ซอจุนฮี - อะไรนะ
แฟนเธอครับ
- ทำไมกัน - อะไรนะครับ
คะ
พี่คยองซอน
ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีนาย
อย่าทำให้จุนฮีลำบากเลย
จุนฮีคือคนเดียวที่ฉันนึกถึง
ฉันไม่สนใครอื่นทั้งนั้น
เราถึงได้ลงเอยแบบนี้
คำบรรยายโดย: มนฐิตา เฉื่อยทอง