(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
(ตอน 9)
พ่อคะ
ที่จริงหนู...
พ่อคะ
หนู...
จุนฮีล่ะ
อะไรนะคะ
เด็กโง่
แค่เล่าให้พ่อฟัง
มันยากเย็นนักหรือไง โง่จริงๆ
พ่อรู้ด้วยเหรอคะ
พ่อรู้เหรอ
พ่อก็นึกว่าลูกเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ผมเป็นห่วงพี่มากนะ
ให้ผมไปหาไหม
พี่ไม่ได้ร้องไห้ใช่ไหม
ว่าไง
พี่อยู่ไหนครับ
บ้าน
วันนี้อยู่บ้านเหรอ
เปล่านี่ มีอะไร
ผมอยู่ออฟฟิศนะ
ตอนออกมาผมไม่ได้บอก เลยกลัวพี่จะคิดว่าผมอยู่บ้าน
ฟังอยู่หรือเปล่า
ฉันไม่ไปห้องนายหรอกน่า
ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ
แค่นี้แหละ ฉันต้องไปแล้ว
ได้
จำวันที่นายอารมณ์เสียกลับมาบ้าน แล้วออกไปได้ไหม
ฉันไปจิ๊กเบียร์เพิ่มจากบ้านนาย
มีคนมาเคาะประตู ฉันเลยไปดู ปรากฏว่าเป็นจินอา
เธอมาห้องผมเหรอ
เธอหาฉันไม่เจอ เลยเดาว่าฉันอยู่กับนาย
เลี้ยวขวาสิ
จริงด้วย
ใจลอยไปอยู่ไหนหมด
มีปัญหาอะไรใช่ไหม
เรื่องอะไร งานเหรอ
เพื่อนเหรอ
ไม่มีอะไร
นายหลอกฉันไม่ได้หรอก
มีอะไร
- มันเรื่องอะไรกันแน่ - ผมบอกว่าไม่มีอะไรไง
เออ นายออกนอกโซลมาเหรอ
ฉันเจอใบเสร็จในรถนายแน่ะ
ใบเสร็จจากมยอนชอน อยู่ระหว่างทางไปทังจิน
แต่วันที่เป็นวันเดียวกับที่จินอา ไปดูงานที่นั่นเลยนะ
ผมขับรถไปส่งเธอน่ะ
จริงเหรอ ทำไมล่ะ
ผมสมองตัน คิดอะไรไม่ออก ก็เลยอยากหลบไปสักวัน
ได้ยินว่าเธอจะไปที่นั่นพอดี
แล้วทำไมนายไม่บอกฉันล่ะ จินอาก็ไม่พูดอะไร
มันไม่ใช่เรื่องสำคัญนี่
ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ
ฉันเล็งผู้ชายเอาไว้คนหนึ่ง
ลูกค้าฉันเอง
พี่จะรู้จักลูกค้าสักแค่ไหนเชียว
ทำไมถึงจับคู่ พี่จินอากับใครก็ไม่รู้ล่ะ
อย่าคิดแบบนั้นสิ เขาเข้าร้านฉันมานานแล้วนะ
หน้าที่การงานก็ดี
มีแค่นั้นเองเหรอที่สำคัญ
งั้นผมก็ผ่านเกณฑ์สิ
นายไม่นับเป็นผู้ชายหรอก
แล้วเป็นผู้หญิงเหรอ
หายไปไหนกันนะ
ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้น
ฉันบอกให้เขาออกไปจากห้องฉัน แต่เขาไม่ฟัง
- นี่ เชื่อฟังพี่เขาสิ - จริงๆ เลย
- เมื่อไหร่จะโตสักที - ใช่
ฉันหิวแล้ว กินข้าวกันเถอะ
โดนใครไล่กวดมาหรือไง
พี่มาทำอะไรห้องผมน่ะ
ห้องนายเหรอ
ห้องนายก็เหมือนห้องฉัน
ผมเหนื่อย พี่ไปเถอะ
ขอฉันดื่มให้หมดก่อนสิ ปล่อยนะ
พี่เอากลับห้องไปเลย
เอาไปอีกกระป๋อง ดื่มเยอะๆ หลับให้สบาย
ไม่ ฉันจะดื่มกระป๋องนี้ให้หมด
ไปเลย
ขอไปหลังหมดกระป๋องนี้ไม่ได้เหรอ
น้องรัก
ก็ได้ๆ
ฉันไม่รู้ว่านายโกรธอะไรมา แต่อย่ามาลงที่ฉันนะ
พรุ่งนี้ฉันฆ่านายแน่
ทำไม...
สวัสดีครับ คุณป้า
ครับ
ที่ไหนครับ
ช่วยตรวจเขาอีกคนนะคะ
เขาก็เหมือนลูกชายของฉัน
ยังไงฉันก็เป็นลูกชายคนโต
แน่นอนจ้ะ
ผมว่าเขาอ่อนแรงเล็กน้อยครับ
เหรอคะ
เขาสูญเสียพละกำลังไปมาก
ก็จุนฮีไม่เคยเป็นหวัดง่ายๆ ด้วยซ้ำ
ผมว่ามันตลกดี
ตลกตรงไหนกัน
จุนฮี เธอทำงานจนเช้าบ่อยเกินไปนะ
มันคงทำให้อ่อนเพลีย
คนอื่นก็ทำงานพอๆ กับผมครับ
อยากให้ผมสั่งยาสมุนไพรให้ไหมครับ
ได้ค่ะ เหมือนที่สั่งให้เขา
ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ต้องกินหรอก
- อะไรกัน - ไม่เป็นไรครับ
จุนฮี อย่างน้อยเธอ ก็น่าจะกินข้าวอีกหน่อยนะ
ทำไมถึงไม่อยากกินยาสมุนไพรล่ะ
มันช่วยเรื่องกำลังวังชานะ
ผมแข็งแรงครับ ไม่เหมือนซึงโฮ
ฉันทำไม
ไม่รู้หรือไง
ลูกน่ะพอหน้าหนาวก็เป็นหวัดตลอด
อ่อนแอกว่าจินอาเขาอีก
เพราะพี่จินอาร้ายไงล่ะ
อย่าพูดแบบนั้นสิ
ผู้หญิงถูกเรียกแบบนั้นไม่ดีหรอก
พวกลูกน่าจะหาผู้หญิงที่สงบเสงี่ยม
และใจเย็นสักคนนะ
ไม่ต้องมองหาที่ไหนไกลหรอก
ก็อย่างคุณแม่ที่เสียไป ของจุนฮีนั่นแหละ
อย่าเดินตามรอยเท้าพ่อเธอ
- ไปแต่งงานกับพวก... - แม่ครับ
อะไร มีแต่พวกเรากันเอง
จุนฮี
เธอต้องแต่งงานกับคนดีๆ
มีลูกหลานและมีความสุขนะ
ฉันจะได้มีหน้าไปพบแม่เธอบนสวรรค์
ที่พูดมานี่เข้าใจไหม
เข้าใจครับ
เฮ้ย
อะไรน่ะ
ขอโทษครับ พอดีผมจะไขว่ห้าง
นี่แน่ะ
ขอโทษครับ
- กินเยอะๆ นะ จุนฮี - ครับ
อย่าเชียว
- ขอโทษค่ะพ่อ - ดื่มตอนร้อนๆ นะ
ลูกร้องไห้ตั้งเยอะ คงจะคลื่นไส้แน่ๆ
ค่ะ
อยากให้พ่อบอกแม่หรือเปล่า
บอกเองได้ใช่ไหม
ต้องบอกเองค่ะ
ลูกไม่ว่าใช่ไหม
ถ้าพ่อจะคุยกับจุนฮี
ถ้าลูกไม่อยากให้พ่อคุย...
ไม่ใช่ว่าหนูไม่อยากนะคะ
อะไรอีกล่ะ
พ่อคุยกับเขาได้ค่ะ
ไม่เป็นไรหรอก แต่ว่า...
อย่าว่าจุนฮีเลยนะคะ
โธ่
ได้ไหมคะ
ลูกชอบเขาขนาดนั้นเลยเหรอ
ค่ะ
- ขอบคุณครับ - ลาก่อนครับ
จุนฮี มีโอกาสก็พาคยองซอนมาบ้านเรานะ
- ตกลงนะ - ได้ครับ
ดี ฉันไปก่อนล่ะ
- ครับ สวัสดีครับ - สวัสดี
- อะไร - ประหม่าแบบนี้ไม่สมเป็นนายเลย
นายสิที่ประหม่า ทำไมถึงไม่ให้ฉันบอกแม่นายล่ะ
นี่ ฉันก็บอกจินอาไปแล้วไง
แม่ฉันต้องลมจับแน่ๆ ถ้ารู้เรื่อง
- เดี๋ยวก็เห็นเอง - เดี๋ยวเหรอ
เราปิดท่านไปตลอดไม่ได้หรอก นายจะช่วยเราใช่ไหม
บ้าไปแล้วเหรอ
อย่าหวังเลย
- แล้วเจอกันครับ - ไปก่อนนะ
ฉันซื้อข้าวมาสองที่นะ ไม่รู้จินอาหายไปไหน
- ไปไหนกันนะ - ลูกมีนัดน่ะ
วันหยุดแบบนี้ มีนัดกับใครกัน
คนจะคิดเอาได้ว่าแกคบกับใครอยู่
- ขอโค้กหน่อยครับ - ได้
ฉันคงต้องยื่นมือเข้าช่วยแล้ว
เพื่อนฉันอยากแนะนำ จินอาให้กับผู้ชายคนหนึ่ง
- ไม่เอาน่าคุณ - แม่ก็
โธ่ กินข้าวเถอะ
อย่าหัวเราะนะ
ได้
ตาฉันบวมขนาดนั้นเลยเหรอ
ใช่
เพราะนายคนเดียวเลย
พี่ทำดีแล้ว ผมภูมิใจมากนะ
ไม่ได้ตาบวมขนาดนั้นหรอก
ช่างมันเถอะ
ทำไมพี่ถึงร้องไห้ล่ะ
ฉันก็พยายามไม่ร้องนะ
แต่มันห้ามไม่ได้
ไม่รู้สิ
ตอนนั้นผมอยากไปอยู่ข้างพี่นะ
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันได้คุยกับพ่อแล้ว
ฉันดีใจที่คุยกับท่านเอง
ผมจะบอกพี่ผมเอง
ฉันควรจะเป็นคนบอกนะ
นี่คยองซอนนะ
แล้วผมล่ะ
ผมก็ดูเหมือนพวกขี้ขลาดสิ
ไม่หรอก
ไม่ต้องสนคนอื่นหรอก ความคิดเราต่างหากที่สำคัญ
- ทำไม - ปกติพี่มั่นใจขนาดนี้หรือเปล่า
ตกหลุมรักฉันรอบสองเหรอ
ผมตกหลุมรักพี่มานานแล้ว
พี่ทำดีแล้วล่ะ
ขอบคุณนะ
ฉันก็ได้แต่ร้องไห้
นี่ พี่ครับ
หลับอยู่เหรอ
(ฉันเอารถไปใช้นะ)
แฟนคุณเป็นใครกันคะ
ขนาดคุณกงยังรู้เลย ทำไมฉันถึงไม่รู้อยู่คนเดียวล่ะ
ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวหรอก
แล้วฉันก็ไม่ได้เล่ารายละเอียด ให้คุณกงฟังด้วย
หมายความว่าคุณจะไม่บอกฉันเหรอ
จริงๆ เหรอคะ
นี่เธอไม่มีอะไรทำหรือไง
คุณซอยกเลิกนัดฉันค่ะ
คยองซอนน่ะนะ ที่ร้านมีปัญหาอะไรหรือเปล่า
ถ้าเป็นอย่างนั้น เธอก็น่าจะโทรหาฉันค่ะ
ฉันคิดว่าคงเป็นเรื่องส่วนตัว
จริงเหรอ มีเรื่องอะไรกันนะ
เธอแทบไม่เคยขอเลิกนัดเลย
ไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องค่ะ บอกมาได้แล้ว
เลิกถามสักทีเถอะ
เพื่อนรักคุณมาแล้วค่ะ
เซยองก็มาเหรอ
ทำไมคะ ท่าทางไม่ดีใจที่เจอฉันเลย
เราเจอกันที่ออฟฟิศเมื่อเช้าแล้ว
ไม่รู้จะงอนทำไม
คุณรู้ใช่ไหมคะ ว่าคุณยุนคบอยู่กับใคร
พอสักทีเถอะ
- ใครคะ บอกมาเถอะ - อยากดื่มอะไรไหม ฉันจะเอามาให้
ซอจุนฮี
หา
สวัสดีค่ะ
อาจฟังดูไม่มีเหตุผล
แต่ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ
คุณกับคุณยุนค่อนข้างสนิทกัน
คุณเคยได้ยินเรื่อง แฟนเธอบ้างหรือเปล่าคะ
- ทำไมถึงถามล่ะครับ - คุณต้องได้ยินอะไรมาแน่ๆ
คุณยุนมีแฟนจริงๆ สินะ
คุณพอจะรู้ไหมคะว่าเขาเป็นใคร
ใครเหรอคะ
- ผมเองครับ - คุณทำไมคะ
แฟนจินอาครับ
ทำไมคะ
- เอ๊ะ - เอ๊ะ
อย่าเหลวไหลน่า
คุณยุนไม่ได้แย่งแฟนเธอสักหน่อย
ฉันก็ไม่ได้บอกว่าอย่างนั้น
แล้วเธอจะหงุดหงิดทำไม
พอเถอะ
เขาทอดสะพานให้ฉัน
ตอนไหน
- ไม่งั้นเขาจะไปคลับกับฉันเหรอ - เราก็ไปกันหมด
งั้นเขาทอดสะพาน ให้ฉันกับเยอึนด้วยเหรอ
บ้าจริง
ยังไงคุณก็ต้องขอโทษฉัน
เซยองนี่จริงๆ เลย
นี่คุณพยายามยั่วโมโหเธอหรือไง
- ฉันทำอะไรเหรอ - ขอทางหน่อย
เซยอง
ไม่ต้องขอโทษหรอก ถ้าคุณไม่อยากขอโทษจริงๆ
ถ้าเธออยากให้ฉันขอโทษ
ฉันก็จะขอโทษที่ไม่บอกให้เร็วกว่านี้
ที่เป็นแบบนี้ไม่ใช่เพราะ ฉันสวยหรือดีกว่าเธอตรงไหนหรอก
อย่าโกรธเลยนะ
ฉันไม่น่าสมเพชขนาดนั้นหรอก
อย่าทำให้ฉันต้องลำบากกว่านี้เลย
คยองซอนยังไม่รู้เรื่องนี้
ฉันตั้งใจจะบอกเธอเร็วๆ นี้
ช่วยทำเป็นไม่รู้จนถึงตอนนั้นทีนะ
พ่อแม่เขารู้หรือยังคะ
ฉันบอกคุณแล้ว ว่าพ่อแม่เขาช่างเลือกมาก
ขอบใจนะที่เป็นห่วง
ที่จริงปัญหาไม่ใช่แค่พ่อแม่เขาหรอก
พี่สาวนั่นแหละ ดูจะมาตรฐานสูงชะมัด
เอาเถอะ โชคดีนะคะ
บาย
แม่คะ หนูรู้ว่าแม่กังวล ว่าหนูจะทำให้ลูกชายแม่ลำบาก
ทำไมแม่ไม่คิดบ้าง ว่าหนูจะรู้สึกยังไง
(จองอินฮเยพำนักอยู่ที่นี่)
แม่จะทำยังไงถ้าหนูทำให้เขาลำบาก
แม่คะ
อย่าให้จุนฮีต้องลำบากเลย
หนูทนเห็นเขาเจ็บปวดไม่ได้
(สามสายที่ไม่ได้รับจากจุนฮี)
- ว่าไง - ทำไมไม่รับโทรศัพท์
พี่อยู่ไหน
ก็ต้องอยู่ที่ร้านสิ
ครับ
ก็ต้องอยู่ที่ทำงานสิ
ครับ
ใช่
ฉันอยู่ที่ร้านน่ะ
อือ
ไว้คุยทีหลังนะ
ผมก็คิดอยู่ว่าเดี๋ยวนี้คุณสวยขึ้น
เป็นเพราะมีแฟนหรอกเหรอ
นี่
คุณก็รู้
ผมได้ยินมาว่า...
จะพูดว่ายังไงดี
ผมได้ยินว่ามีเรื่องเข้าใจผิดกัน
ที่เขาทำไปก็เพราะห่วงคุณมากนะ
แค่นั้นเอง
ขนาดผมเองยังมองคุณเป็นน้องสาวเลย
จะว่ายังไงดีล่ะ
ใช่ ผมเป็นห่วงคุณ
บางครั้งก็คอยระวังแทนคุณ
ฉันไม่เคยคิดเลย ว่าคุณจะรู้สึกแบบนั้นกับฉัน
ผมก็แค่อยากให้คุณรู้ไว้
ผมดีกับคุณมาตลอดนะ คุณยุน
ค่ะ
- หัวหน้าคะ - ว่าไง
คืนนี้ว่างไหมคะ
เข้ามาได้
ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรหรอก
พาพนักงานหญิง ไปเลี้ยงมื้อค่ำทีนะครับ
เรื่องแบบสำรวจ ผมจะขอทีหลังนะ
คุณถามพวกเธอเลยก็ได้นี่คะ
ขนาดแบบสำรวจยังไม่อยากตอบเลย พวกเธอไม่บอกผมหรอก
พาไปร้านดีๆ ล่ะ
ถ้าเกินงบก็บอกผมด้วย
จองยองอินจากฝ่ายการตลาดค่ะ
ผจก.ฝ่ายความปลอดภัยอยู่ไหม
นี่จองยองอินนะ
(ศูนย์ดำเนินการฉุกเฉิน)
นี่จองยองอินนะ
คุณชเวยังอยู่ในออฟฟิศหรือเปล่า
ที่ผมทำไปไม่ได้มีเจตนาร้ายนะครับ
ผมแค่อยากรู้สถานการณ์
แค่นั้นจริงๆ ครับ
- สถานการณ์อะไร - คือผมได้ยินมา
ว่าพนักงานหญิงหลายคนโกรธมาก
ที่มีการคุกคามทางเพศในที่ทำงาน
ผมเลยอยากรู้ว่าจริงหรือเปล่า
ฉันจะปล่อยผ่านไป
โดยมีข้อแม้ข้อหนึ่ง
เอาหลักฐานมาให้ฉัน
จะเป็นข้อความ บันทึกการแช็ต โพสต์ในโซเชียลมีเดีย
หรือบันทึกเสียงก็ได้
เอาอะไรก็ตามที่เป็นบันทึก ของพฤติกรรมไม่เหมาะสม
ที่พนักงานชายของเรา ทำกับพนักงานหญิงมาให้ฉัน
โรงภาพยนตร์ที่สะดวกสบายยิ่งกว่าบ้าน
โรงภาพยนตร์ของเราเป็นเจ้าแรก ในจังหวัดที่ใช้นวัตกรรมล่าสุด
ในการกำจัดฝุ่นละอองและสารที่เป็นพิษ
คุณจะได้นั่งบนเก้าอี้แสนสบาย ตลอดการรับชมภาพยนตร์
ที่นั่งกว้างจะช่วยให้คุณผ่อนคลาย
ความสูงของที่นั่งกำลังดี ไม่บดบังทัศนวิสัย
เปิดฉายความฝันรอบปฐมทัศน์ เร็วๆ นี้
กรุณาทำตามคำแนะนำ เมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน
เพื่อความปลอดภัยของท่าน
กรุณาสังเกตตำแหน่ง ของโรงภาพยนตร์และทางเข้าออก
รวมถึงทางออกฉุกเฉินที่ใกล้ที่สุด
ลูกศรจะชี้ไปยังทางหนีไฟ
เมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน ขอให้ทุกท่าน
ตามพนักงานของเรา และออกไปอย่างปลอดภัย
ถึงบ้านแล้วเหรอ
ผมออกไปข้างนอกมาแป๊บหนึ่ง แต่ก็กลับบ้านทันทีเลย
มีอะไรหรือเปล่า
ฉันไม่ควรถามหรือเปล่า
ผมว่าพี่รู้เรื่องเราแล้ว
ไม่ ฉันควรเป็นคนบอกเธอ
เธอต้องได้ยินจากปากฉัน
ไว้คุยทีหลังนะ
(อีกครึ่งของฉัน คยองซอน)
(กำลังโทรหาอีกครึ่งของฉัน คยองซอน)
- คยองซอน - อย่าเพิ่ง
ก่อนที่เธอจะพูดอะไร ฉันขอถามก่อน
พวกเธอชอบกันจริงๆ
หรือว่า
เธอแค่ปั่นหัวน้องชายฉันเล่น
ฉันชอบเขามากกว่าที่เขาชอบฉัน
ฉันรู้ว่าเรื่องนี้ ฉันหาข้ออ้างไม่ได้
ฉันยังรู้ว่า
ไม่ว่าจะพูดยังไง ก็ไม่มีทาง ทำให้เธอเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดได้
แต่ฉันขอบอกเลย
ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ
ฉันรู้ว่าไม่มีสิทธิ์พูดแบบนี้
แต่นั่นคือความจริง
ฉันขาดเธอไม่ได้ ฉันต้องการเธอ
แล้วจุนฮีล่ะ
เธอไม่คิดว่าตัวเองโลภไปหน่อยเหรอ
เธอเห็นแก่ตัวแบบนี้ได้ยังไง คิดบ้างสิ
ว่ามันจะทำลายความสัมพันธ์ ของฉันกับน้องชาย
ฉันไม่เคยทำเป็นเล่นนะ
แล้วเธอคิดอะไรอยู่ล่ะ
ปล่อยให้เรื่องมาถึงขั้นนี้ได้ยังไง
ฉันขอโทษที่ไม่ซื่อสัตย์ กับเธอตั้งแต่แรก
เธอคิดว่า
ถ้าเธอบอกฉันแต่แรก แล้วฉันจะยินดีกับเธอสองคนเหรอ
คิดจริงๆ เหรอว่ามันสมเหตุสมผล
เธอคิดว่าที่ทำมันถูกต้องแล้วเหรอ
เธอคิดว่า
ฉันไม่มียางอายเลยหรือไง
หา
ไม่มีเรื่องไหน เกี่ยวกับฉันที่เธอไม่รู้
เราโตมาด้วยกัน
เธอก็รู้เรื่องความสัมพันธ์ ในอดีตของฉัน
รู้แม้กระทั่ง
ความลับใหญ่หลวงที่สุดของฉัน
มันคงทำให้เธอไม่สบายใจสินะ
นี่
เธอเห็นฉันเป็นคนยังไง
เธอคิดจริงๆ เหรอ
ว่าฉันจะตัดสินเธอจากอดีตน่ะ
ฉันหงุดหงิดขนาดนั้นเลยล่ะ
เธอไม่รู้เลยด้วยซ้ำ
ว่าฉันหงุดหงิด กับเรื่องทั้งหมดนี่แค่ไหน
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใช้ชีวิต สองวันที่ผ่านมาได้ยังไง
ฉันตกใจมากนะ ฉันรู้สึกว่าถูกหักหลัง
ทั้งที่เป็นเธอ ทำไมถึงทำกันได้ลงคอ
แล้วฉันควรจะทำยังไงต่อไปล่ะ
เธออยากให้ฉันทำยังไง
อยากให้ฉันเลิกกับจุนฮี
แล้วรอจนเธอหายโกรธเหรอ
และถ้าเธอยกโทษให้ฉันไม่ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ฉันก็ควรจะยอมรับมัน
แล้วออกไปจากชีวิตเธอเหรอ
อย่าประชดกันได้ไหม
ถ้าเธอไม่ว่าอะไร ฉันก็อยากจะโทษเธอนะ
ฉันทำอะไรผิด
แค่จะรักใครสักคน
มันผิดตรงไหนเหรอ
เธอคงไม่อยากได้ยิน
แต่การที่เขาเป็นน้องชายของเธอ
ไม่ทำให้ฉันลังเลแม้แต่น้อย
ที่จริงแล้ว
ฉันไม่มีแก่ใจจะคิดหรอก ว่าเธอจะรู้สึกยังไง
เรื่องมันเลยมาถึงขั้นนี้ไงล่ะ
จุนฮีคือคนเดียวที่ฉันนึกถึง
ฉันไม่สนใครอื่นทั้งนั้น
เราถึงได้ลงเอยแบบนี้
มีอะไร
พี่ครับ
อย่าเพิ่งวางสาย ฟังผมก่อน
ผมรู้ว่าพี่ผิดหวัง และรู้สึกว่าโดนหักหลัง
ผมรู้ครับ
ว่าผมเป็นคนสุดท้าย ที่ควรทำแบบนี้กับพี่
แต่พี่ครับ
ผมเลิกกับจินอาไม่ได้
ผมเป็นคนเริ่มก่อน
ผมเริ่มทุกอย่างโดยการชอบเธอ
ผมชอบเธอมาก
ผมอยากให้เธอมาอยู่ข้างผม จนยอมทำหลายอย่าง
ขอโทษครับพี่
ขอโทษจริงๆ แต่ว่า...
ขอแค่ครั้งนี้
ช่วยเข้าใจผมสักครั้งเถอะครับ
ผมจะรับผิดทุกอย่าง
ผมจะยอมให้พี่มาลงที่ผม จนกว่าจะรู้สึกดีขึ้น
ผมขอร้องล่ะ
อย่าทำให้จินอาลำบากเลย
นาย...
นะครับพี่
นายบ้าไปแล้ว
อือ
จินอาไปค้างกับคยองซอนนะ
คยองซอนเหรอ
โธ่ ตกใจหมด มันจะเป็นอะไรไปเล่า
ก็
พรุ่งนี้ลูกต้องไปทำงานนี่
คุณพูดอะไรน่ะ พรุ่งนี้สุดสัปดาห์นะ
เออ จริงด้วย
จินอาอยู่กับคยองซอนเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
แกใช้มือถือคยองซอนโทรมา
ว่าแต่ทำไมเดี๋ยวนี้คุณห่วงจินอาจัง
- ง่วงจัง - คุณนี่จริงๆ เลย
นอนกันเถอะ
ไปปิดไฟเลย
โอ๊ย คุณ
- ขอโทษที - ให้ตายสิ
ถ้านายกดกริ่งอีกรอบฉันจะแจ้งตำรวจ
นี่
คยองซอน
เปิดประตูหน่อย
สวัสดีครับ
ตอนนั้นฉันสวยกว่า
ขอโทษเถอะ เธอเอาอะไรมาพูด
ดูฉันในรูปนี้ซะก่อน
หน้าตาเปล่งปลั่ง สวยสุดๆ
ฉันจะซ้อมเธอจนกว่าเธอจะได้สติ
เอาเลย ฆ่าฉันเลยสิ
- โธ่ - ดูสิ
เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
นี่รูปตอนจุนฮียังเป็นทารก
ขนาดเป็นเด็กยังหล่อเลย
หัดอายบ้างได้ไหม
จากนี้ไปเธอต้องทนที่ฉันเป็นแบบนี้
โธ่
- ไหนบอกว่าโอเคที่เราคบกันไง - ตอนไหน ฉันแค่บอกว่าจะพยายาม
- ไม่เอาน่า - ยอมให้เราคบกันเถอะค่ะ
เธอทำตัวแบบนี้กับพี่สามีเหรอ
ฉันจะสั่งสอนให้
- ขอโทษค่ะ - ไม่เอาน่า
ให้ตายสิ
ทำตัวดีๆ กับฉันดีกว่าน่า
- นั่นใครน่ะ - ตายแล้ว
ใครน่ะ
ขอบคุณครับพี่
เด็กบ้า เสียสติไปแล้วเหรอ
- พี่เป็นอะไรน่ะ - ฉันเป็นอะไรงั้นเหรอ
- นายอยากตายใช่ไหม - เดี๋ยวสิ โธ่
- คุยกันดีๆ เถอะ - ฝันไปเถอะ
- ไม่เคยฟังฉันเลย เจ้าเด็กบ้า - อะไร ผมเจ็บนะ
- เจ็บนะ ได้ ผมเข้าใจแล้ว - ตีให้ตายเลย
ฉันไปหาแม่มา
ทำไมถึงไปคนเดียวล่ะ
ฉันไปนินทานาย จะพานายไปทำไม
ถ้าแม่ยังอยู่ ท่านจะตัดสินใจยังไงนะ
ฉันคิดว่าแม่จะพูดยังไงกับนาย
เดาได้เลย
ท่านคงจะพูดว่า
"ตายจริง ยินดีด้วยนะ จุนฮี
แม่ชอบจินอาจริงๆ นะ" ท่านคงพูดแบบนั้นทันทีเลย
เขาว่ากันว่าเลือดข้นกว่าน้ำ
ฉันรู้ว่าฉันกับจินอา เป็นเพื่อนรักกัน
แต่นายสำคัญที่สุด
ฉันทนเห็นนายลำบากไม่ได้
ผมจะพยายามครับ
แค่พยายามไม่ช่วยอะไรหรอก
พ่อแม่ของจินอาก็นะ
โดยเฉพาะแม่เธอ...
ผมรู้ครับ ผมรู้ว่าพี่พยายามบอกอะไร
ฉันตัดสินใจว่าจะเข้าใจพวกนาย
แต่ไม่ได้หมายความว่า ฉันจะเห็นด้วยไปหมดทุกเรื่อง
ถ้ามีอะไรผิดหรือทำให้ฉันไม่สบายใจ ฉันจะพูดตามตรง
ถ้าแค่นี้นายยอมไม่ได้ ก็ไม่ควรเรียกตัวเองว่าน้องชายฉัน
ฉันจะคิดว่านายเป็นไอ้คนหน้าด้าน
ผมไม่ทำแบบนั้นหรอก
มันไม่ง่ายอย่างที่นายคิดหรอกนะ
นายไม่รู้เรื่องคอมพิวเตอร์เลย แล้วเรียนวิศวะมาได้ยังไง
ฉันใช้คอมพิวเตอร์เป็น เกมต่างหากที่มีปัญหา
รีบมาก็แล้วกัน
ฉันว่าไม่ดีมั้ง
โธ่ จะกลัวอะไรล่ะ ไม่สมเป็นนายเลย
พ่อแม่ฉันไม่อยู่บ้านนะ
แต่จินอาก็ไม่อยู่เหมือนกัน
ให้ตายสิ
พอสักทีจะได้ไหม
พอได้แล้ว
ผมออกมาแล้ว
ไม่ต้องรีบนะ เดี๋ยววิ่งแล้วหกล้ม
ฉันจะวิ่งทำไม เดินอยู่เนี่ย
ได้ แล้วเจอกัน บาย
ไม่ต้องสนใจฉันนะคะ
ดูแล้วจำเอาไว้ล่ะ
ทำไมล่ะ
เวลามีปัญหานายก็แก้ได้อยู่แล้ว
แล้วเมื่อไหร่นายจะได้ใช้สมองล่ะ
เมื่อถึงเวลา
ฉันจะใช้สมองก็ต่อเมื่อจำเป็นจริงๆ
ซึงโฮ กลับมาแล้วเหรอ
ครับ
อ้าว จุนฮีก็อยู่ด้วยเหรอ
- สวัสดีครับ - ทำไมกลับมาเร็วจัง
อ๋อ คนอื่นเขาไปต่อกัน
แต่แม่ไม่อยากดูแลตาพ่อขี้เมา ก็เลยกลับมาก่อน
พวกลูกกินอะไรหรือยัง
บะหมี่ครับ
ทำไมล่ะ ลูกต้องกินอาหารดีๆ นะ
ทำไมลูกไม่อุ่นแกงกับปลา...
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ที่จริงก็ดีแล้ว
แม่ขอถามความเห็นลูก ก่อนพ่อกลับมาหน่อย
ดูรูปผู้ชายคนนี้ แล้วบอกแม่สิว่าลูกคิดยังไง
นี่
ใครเหรอครับ
อ๋อ เขาเป็น...
ฉันเล่าให้เธอฟังไปเมื่อวันก่อน
เพื่อนของฉันอยากจับคู่ จินอากับพ่อหนุ่มคนนี้
ดูสิ จบจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
ลูกว่ายังไง
นี่
ฉันได้ยินมาว่าผู้ชาย จะดูผู้ชายด้วยกันเก่ง
จุนฮี ว่ายังไง คิดว่าเขาเป็นคนดีไหม
- คือ... - แม่ครับ พอเถอะ
ผมบอกแล้วไงว่าอย่าทำอะไรแบบนี้
ลูกคิดว่าแม่อยากทำหรือไง
ลูกอยากให้จินอาแก่ตัวไปคนเดียวเหรอ
ตอนที่แม่บอกให้หาคนดีๆ ให้พี่ ก็ทำเป็นไม่สนใจ
จะมาบ่นอะไรตอนนี้ล่ะ
ไม่ต้องไปบอกพี่เราล่ะ
อ้าว อยากได้อะไรหรือเปล่า
- ไม่ครับ - หิวเหรอ
ฉันจะเอาผลไม้ไปให้พอดี
คือว่า...
ผมมีบางอย่างจะบอกคุณป้าครับ
อะไร มีเรื่องจะบอกฉันเหรอ ว่ามาสิ
คงเป็นเรื่องสำคัญสินะ
ครับ
งั้นเราไปคุยในห้องนั่งเล่นดีไหม
จุนฮี มานั่งนี่สิ
โธ่ มีอะไรล่ะ
ซึงโฮ ทำไมจุนฮีเป็นแบบนี้ล่ะ
จุนฮี
- คุณป้าครับ - ว่ายังไง
ที่จริงแล้วผม...
ว่ามาสิ เธอบอกฉันได้...
อะไรกันคะ
แม่ก็อยากจะถามพวกลูกอยู่
เขาบอกว่ามีอะไรจะบอกแม่ แล้วก็นั่งคุกเข่าแบบนี้
จุนฮี เธอบอกฉันได้ทุกเรื่องนะ
ทำไมถึงทำท่าเหมือนทำอะไรผิดล่ะ
นี่มันอะไรกัน
พวกลูก...
ทำไมถึงทำท่าทางแบบนี้ล่ะ
เดี๋ยวก่อน
ไม่จริง
ทั้งสองคน...
ไม่ใช่อย่างที่แม่คิดหรอกใช่ไหม
ใช่ไหม
- แม่คะ - ว่ายังไง
ผมขอโทษครับ คุณป้า
ตายแล้ว ฉันจะทำยังไง...
- ตายจริง นี่มัน... - แม่ครับ เป็นอะไรไหม
- ไม่อยากเชื่อเลย - แม่ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ
อะไรกัน
ลูก ลูกรู้อยู่แล้วเหรอ
ก็ ใช่ครับ
ตายแล้ว
หนูเห็นจุนฮี เป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่หนูชอบ
ผมอยากรู้ว่าพี่เป็นยังไงบ้าง
ไม่ต้องร้องนะ
เคยคิดบ้างไหมว่า จุนฮีกับหนูจะเป็นตายร้ายดียังไง
ต่อไปนี้อย่าไปยุ่งกับจุนฮีอีก
ชีวิตของลูกสาวคุณขึ้นอยู่กับมันนะ
ฉันรู้ว่าเธอกับฉันใจตรงกันเรื่องนี้
จริงไหมจ๊ะ
ฉันอยากให้เธอรวบรวมหลักฐาน ว่าพนักงานหญิงของเรา
ถูกปฏิบัติอย่างไม่ชอบธรรม
ถ้าผมพูดขึ้นมา ทุกคนจะซวยกันหมด
คุณฉลาดดีนี่
ความรักคืออะไรคะ
ตอบหนูมาสิว่าความรักคืออะไร
แล้วความรักคืออะไร คุณรู้บ้างหรือเปล่า
แหม ถ้าคุณรู้ก็บอกมาสิ
ผมทำได้ทุกอย่างเพื่อพี่
พี่อยากได้อะไรล่ะ
ซอจุนฮี
ฉันต้องการแค่นายเท่านั้น
คำบรรยายโดย: ณิชา อ้นเอี่ยม