(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
เปิดประตูสิ
(ตอน 11)
ไปแขวงคูมีใช่ไหมครับ
- ค่ะ ฉันกำลังรีบ - ครับ
คุณว่าเราจะไปถึงเมื่อไหร่คะ
- เอ่อ ก็ประมาณ... - ช่วยขับช้าๆ ด้วยค่ะ
- ช้าหน่อย - ได้ครับ
เอาไงดี
คยองซอนเหรอ
เปล่า ซึงชอลน่ะ
หมอนั่นเมาแล้วชอบมาที่นี่
ผมจะพยายามไล่มันไป พี่รอตรงนี้นะ
ได้
อย่าออกมานะ
เปิดประตู
ขอโทษครับ
เปิดประตูเดี๋ยวนี้
ไม่ได้ครับ ผมขอโทษ
ผมจะบอกเธอครับ
จะบอกให้เธอรีบกลับบ้านเลย
เพราะฉะนั้น
อย่ายุ่งกับเธอเลยนะครับ
ว่ายังไงนะ
"อย่ายุ่งกับเธอเลย"
แหม เธอนี่ช่างกล้านะ
คิดว่าฉันจะขอบคุณเหรอ
ที่เธอพยายามปกป้องลูกสาวฉันน่ะ
หลีกไป
ผมรู้ว่าเสียมารยาท แต่คงให้คุณป้าเข้าไปไม่ได้
ผมคือคนที่ควรถูกตำหนิ ทั้งหมดเป็นความผิดผมเอง
กรุณาลงที่ผมเถอะครับ
เธอคงเจ็บปวดแย่ ถ้าเห็นคุณป้ามาที่นี่แบบนี้
อย่าทำแบบนี้เลยครับ ไม่ใช่เพื่อผม
แต่เพื่อลูกสาวคุณป้าเอง
ผมขอสักครั้งเถอะครับ
ผมจะบอกให้เธอกลับบ้านทันทีเลย
ผมขอล่ะครับ
ดีนะที่พี่ตัวเล็ก
เป็นยังไง ไปไหม
ไม่ไป
หมอนั่นพาเพื่อนมาอีกคน แถมยังตื๊อมากด้วย
ทำยังไงดีล่ะ
ผมให้มันไปซื้อเหล้า
- วันนี้เราคงต้อง... - ได้ ฉันไปก่อนนะ
ไม่ใช่เวลามาทำแบบนี้นะ
- ไปก่อนนะ - ขอโทษนะ
ไม่ต้องหรอก
ขับรถดีๆ ล่ะ
- พอถึงบ้านแล้ว... - ฉันไม่โทรหาหรอก
ส่งข้อความมาก็ได้
ได้
ผมรู้ว่าพี่ขับรถเก่ง แต่อย่าซิ่งล่ะ
รับทราบ
บาย
- ผมรินน้ำให้ดื่มก่อนนะครับ - ไม่ต้อง
(เลิฟยู)
จุนฮี
เธอก็รู้ว่าฉันคิดยังไง กับเธอและพี่สาวเธอ
รู้ว่าฉันเป็นห่วงพวกเธอแค่ไหน
เธอรู้อยู่แล้วใช่ไหม
- ครับ - แล้วเธอทำแบบนี้ได้ยังไง
ฉันก็เข้าใจนะ
ทุกคนย่อมทำผิดพลาด
ทุกคนต้องทำผิดสักครั้งในชีวิตใช่ไหม
ผมไม่คิดว่าการคบกับพี่จินอา เป็นเรื่องผิดครับ
ตอนนี้เธออาจจะคิดแบบนั้น
เรื่องมันถึงได้มาถึงขั้นนี้
แต่จุนฮี
อย่าทำให้เรื่องมันซับซ้อนเลยนะ
เธอกับจินอา ต่างก็มีอนาคตรออยู่ตรงหน้า
เธอไม่ควรมาเสียเวลา
กับเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
ฉันรู้
ว่าเธอไม่ชอบสิ่งที่ฉันพูด
ฉันรู้นะ
แต่ฉันอยู่ในฐานะแบบนี้ จะพูดอะไรได้อีกล่ะ
พวกเราเป็นเหมือนครอบครัว
เธอไม่คิดว่าเรื่องทั้งหมดนี่ มันไม่เหมาะสมเหรอ
พวกเรา
ก็เป็นแค่คนสองคนที่รักกัน
คุณป้าเข้าใจเราบ้างไม่ได้เหรอครับ
เธอพยายามเข้าใจได้ไหมล่ะ ว่าทำไมฉันถึงทำแบบนี้
ทำเพื่อฉันได้ไหม
จะให้คุกเข่าขอร้อง ฉันก็ยอม
- จุนฮี ขอร้องล่ะ - คุณป้าครับ
- อย่าทำแบบนี้เลยครับ - ขอร้องล่ะ
คุณป้า
ลุกขึ้นเถอะครับ
เธอเข้าใจที่ฉันพูดแล้วใช่ไหม
ใช่ไหม
ไม่ครับ
ผมรู้ว่าตัวเองบกพร่องในหลายด้าน
เพราะรู้ดี
ผมถึงอยากพิสูจน์ ว่าผมพัฒนาตัวเองได้
ไม่ใช่แค่เพื่อพี่จินอา แต่เพื่อคุณลุงคุณป้าด้วย
กรุณาเชื่อใจและให้โอกาสผมด้วย
ได้
เธอก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล
ฉันควรจะบอกเธอตามตรง
เธอรู้ใช่ไหม
ว่าฉันตั้งเกณฑ์ สำหรับคนอื่นเอาไว้สูง
เธอไม่ผ่านเกณฑ์ที่ฉันตั้งไว้
ฉันรู้ว่าชาวบ้านเรียกคนแบบฉัน ว่าพวกเจ้ายศเจ้าอย่าง
และหาว่าเราใช้ลูก เพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ
ฉันไม่สนว่าใครจะพูดยังไง
ทำไมน่ะเหรอ
เพราะฉันทำไปเพื่อลูก
พ่อแม่ทุกคนต้องการให้ลูก ได้ในสิ่งที่ดีที่สุด
ไม่ด้อยไปกว่านั้น
ในความเห็นของฉัน
พ่อแม่ไม่ควรลดมาตรฐานของตัวเอง
เว้นแต่จะไม่มีทางเลือกจริงๆ
ถ้าพ่อของจินอายังไม่เกษียณล่ะก็
ฉันคงตั้งเป้าไว้สูงกว่านี้อีก
เธอคิดว่า
ฉันทำแบบนี้เพราะคิดว่า จินอาเป็นหนี้ที่ฉันเลี้ยงแกมาเหรอ
เปล่าเลย
ที่ฉันทำไม่ใช่แค่เพราะ อยากให้จินอากับซึงโฮ
มีชีวิตที่ดีขึ้น แต่รวมถึงลูกของทั้งสองคนด้วย
ถ้าอยากมีชีวิตที่ดีขึ้น ก็ต้องมีอำนาจ
ในสังคมทุนนิยมแบบนี้ อำนาจมาจากไหนล่ะ
เธอคิดว่าความสำเร็จมาจากไหน
ผมยังอายุน้อย
- ต่อไป... - โธ่
เธอรู้ดีกว่านั้นน่า
ฉันรู้ว่าเธอเข้าใจทุกคำที่ฉันพูด
ฉันจะไม่บอกใครว่าเธอยอมลงให้ฉัน
เลิกหัวแข็งสักที
ขอโทษครับ
แต่ผมปล่อยมือจากพี่จินอาไม่ได้
ไม่ว่าคุณป้าจะพูดยังไง ผมก็ทำไม่ได้
ผมทิ้งเธอไม่ได้ครับ
ฉันไม่อยากทำร้ายเธอมากกว่านี้ อย่าทำให้มันยุ่งยากเลย
ฉันก็ไม่อยากพูดเรื่องนี้
พอๆ กับที่เธอไม่อยากฟังนั่นแหละ
ลืมทุกเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
แล้วให้ทุกอย่าง กลับไปเป็นเหมือนเดิมเถอะนะ
ขอโทษครับ
ผมทำตามที่คุณป้าต้องการไม่ได้
เธอจะต่อต้านฉันเหรอ
ถ้าคุณป้ามองแบบนั้นก็คงใช่ครับ
ฉันมองเธอสูงเกินไป
ฉันนึกว่าเธอจะรู้ดีกว่านี้
ขอโทษครับ
ผมอยู่โดยไม่มีพี่จินอาไม่ได้
ทำไมต้องโกหกด้วย
ทำไมนายถึงโกหกฉัน ทำไม
เงียบไปเลย มากับแม่
แม่ทำได้แค่นี้เองเหรอคะ
นี่คือทำดีที่สุดแล้วเหรอ
กล้าดียังไงถึงพูดกับฉันแบบนั้น
หนูทำผิดตรงไหน
บอกมาสิคะ หนูผิดตรงไหน
แกคิดว่าตัวเองไม่ผิดเหรอ คิดว่าไม่ผิดเหรอ
ใช่ค่ะ
แกนี่มันจริงๆ เลย
พวกแกทำอะไรกันล่ะ แกมาทำอะไรที่นี่
ก็อย่างที่แม่คิดนั่นแหละ
ทำไมคะ อยากให้พูดออกมาเหรอ
นังเด็กเหลือขอ ปล่อยลูกฉันเดี๋ยวนี้
ฉันบอกให้ปล่อยไง
หยุดนะคะ
- ออกไป - หยุด
ไปให้พ้น
หยุดตีได้แล้ว
- พี่ครับ - หลีกไป
พี่ครับ
ผมไม่เป็นไร ไม่เป็นไรจริงๆ
นายเป็นแน่ๆ อย่ามาโกหก
ทำไมเอาแต่พูดว่าไม่เป็นไรล่ะ
ตามมา
ผมไม่เป็นไรหรอก
ฉันก็ไม่เป็นไร
ฉันทนได้ทุกอย่าง
ไปก่อนนะ
จินอาคงไปทำงานแล้วสินะ
ลูกบอกหรือเปล่าว่าวันนี้จะออกเร็ว
หือ
วันนั้น
ตอนที่คุณพาจินอา ไปออกกำลังกายตอนเช้าน่ะ
ลูกนอนอยู่ในห้องจริงเหรอ
ก็จริงน่ะสิ
อย่าโกหกเชียวนะ
เปล่านี่
เวลาทำอะไร คุณต้องคิด ถึงผลที่จะตามมาบ้างนะ
ไม่อย่างนั้นจะต้องเสียใจภายหลัง
อ้าว จินอา ไม่เจอกันนานนะ
เกือบจะลืมหน้าแน่ะ
ฉันมารายงานความคืบหน้าที่ร้านค่ะ
ถ้าไม่มีอะไรดีขึ้น ก็ไม่ต้องรายงานหรอก
พูดแบบนี้ฉันลำบากใจนะคะ
ต่อให้คุณตั้งใจทำงานที่ร้าน
ก็ยังมีโอกาสสำเร็จน้อยมาก
คุณน่าจะเพลาๆ เรื่องแฟนลงบ้างนะ
ถ้าคุณอู้งานเพราะเหตุนี้ ก็น่าจะโดนลงโทษทางวินัยนะ
ถ้าสมควรจริง ฉันก็ยินดีรับโทษค่ะ
จริงด้วย
ไปดูหนังกับคุณกงสนุกไหมคะ
เป็นเรื่องเกี่ยวกับโบรแมนซ์ค่ะ
ฉันก็เลยให้ตั๋วคุณสองคน
แต่ลืมบอกไปว่าให้กันคนละใบ
เจอกันในโรงหรือเปล่าคะ
อ๋อ ก็ดี
ผมหมายถึงหนังน่ะ
ค่อยยังชั่วหน่อย
น่าอิจฉานะ
- ไปกันเถอะ - ครับ
มีอะไรเหรอครับ
ยุนจินอามาที่นี่
แล้วไงครับ ไม่เห็นแปลกตรงไหนเลย
พอมาถึง คุณโจก็เรียกไปพบที่ห้องเลย
ถ้าเธอพูดล่ะ
คุณบอกว่าไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ใช่เหรอครับ
ก็ใช่น่ะสิ
ผมแค่พยายามสนิทสนมกับพนักงาน
คุณก็รู้นี่
หรือว่าไม่
ความเห็นของผมไม่สำคัญหรอกครับ
ที่สำคัญคือพนักงานหญิง คิดยังไงต่างหาก
คุณว่าพวกเธอคิดยังไงล่ะ
ตอนนี้คุณห่วงเรื่อง
จะเอาตัวรอดยังไงดีกว่าครับ
จะเอาตัวรอดยังไง
นี่ ผมต้องทำยังไง ทำยังไงถึงจะรอดไปได้
คุณนัมเหรอ
จริงสิ
ถ้ามีผู้บริหารสักคนรับโทษล่ะก็
เรื่องจะไม่ยืดเยื้อมาก
ผมรู้จักคนที่ไม่พอใจเขาอยู่
ขอบใจ ขอบใจมาก
เอาล่ะ ผมคงต้องอ่านทวนอีกรอบทีหลัง
ผมยังไม่ค่อยพอใจผลที่ได้
แต่คุณก็ทำได้ดีทีเดียว
ฉันจะพยายามให้มากกว่านี้ค่ะ
คุณควรจะกลับมาออฟฟิศเร็วๆ นี้นะ
จะให้คนเก่งๆ อย่างคุณ ไปอยู่ตามร้านไม่ได้หรอก
ขอบคุณที่ยกย่องฉันค่ะ
ไม่อยากกลับมาเหรอ
ท่าทางคุณไม่ตื่นเต้นเลย
เปล่าค่ะ
หรือว่าปัญหาที่พนักงานหญิงต้องเจอ
จะรุนแรงกว่า
ที่ผมได้รับรายงานมา
ฉันก็เป็นคนหนึ่ง
ที่พยายามไม่ทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่
ฉันก็เลยคิดว่า
ถ้าเลือกทำอีกแบบจะเป็นยังไง
ฉันเลยยังบอกอะไรแน่ชัดไม่ได้ค่ะ
แต่ว่าคราวนี้
ฉันจะพูดแน่นอนค่ะ
ดีแล้วล่ะ คุณทำถูกแล้ว
ดื่มชาเถอะ
ขอบคุณค่ะ
"วันนี้สีลิปสติกเซ็กซี่จังนะ"
"คุณยิ้มให้ผมที่ร้านคาราโอเกะเหรอ" พร้อมอีโมจิรูปหัวใจ
นี่ พวกเธอต้องด่าเขาสิ
จะส่งหน้ายิ้มไปทำไม
ก็ฉันต้องส่งอะไรไปน่ะสิ เขาจะได้หุบปาก
น่าขยะแขยงชะมัด อยากจะอ้วก
โอ๊ย อะไรวะเนี่ย
เวลากินเลี้ยงบริษัท ก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นตลอด
ผมก็เลยชินน่ะครับ
พอถึงจุดหนึ่งผมก็เลิกสนใจไปเอง
ผมก็เลยจำเหตุการณ์ไหน เป็นพิเศษไม่ได้ครับ
งั้นเราก็ทำอะไรไม่ได้
แต่ว่านะ
ผมเป็นห่วงพวกคุณนะ
ครับ
เขาว่ากันว่าปลาเน่าตัวเดียว
ทำเหม็นไปทั้งข้อง
ผมรู้ว่าพวกคุณไม่ได้ทำอะไรผิด
แต่ก็อาจจะโดนหางเลขไปด้วย
บอกตามตรงนะ ผมว่านั่น คือเรื่องที่คุณโจกังวลที่สุด
- ท่านประธานเหรอครับ - ใช่
ขออย่าให้เป็นแบบนั้นก็แล้วกัน
มันไม่ถูกนะ
ถ้าพวกคุณโดนกล่าวหาผิดๆ
ผมคงทนไม่ได้
เอ่อ
อะไรเหรอ
- ผมไม่ได้ตั้งใจอัดคลิปเอาไว้นะครับ - อือ
แค่ถ่ายเล่นตอนกินเลี้ยง
ผมเข้าใจ
ไหนดูซิ
เรากำลังทำเพื่อพวกเธออยู่
จะเอาแต่ถอยไม่ได้นะ
ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ
ถ้าปัญหาไม่ได้รับ การแก้ไขอย่างเหมาะสม
พวกเรานี่แหละที่จะขายหน้า
แถมยังไม่มีใครรับประกันได้ ว่าพวกนั้นจะไม่เอาคืน
ถ้าเราโดนไล่ออกล่ะ
ถึงไม่โดนไล่ออก สุดท้ายก็ต้องลาออกอยู่ดี
เพราะทนการที่คนอื่น มาตัดสินเราไม่ได้
จริง เราจะหางานใหม่ลำบาก
ถึงหาได้ ข่าวลือก็จะติดตัวไปด้วย
เซยอง เธอว่าเราทำยังไงดี
หวังว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี
ฟังดูไม่จริงใจเลย
ฉันก็รู้สึกแย่นะที่พูดแบบนี้
แต่โชคดีที่ฉันกับคุณ
ไม่ได้ตกเป็นเหยื่อของปัญหานี้
เราควรจะเข้าใจสถานการณ์ของพวกเขา
แต่ไม่ควรบังคับให้พวกเขาออกมาพูด
เราน่าจะให้เวลาพวกเขาคิดหน่อย
ไว้นัดมาแลกเปลี่ยน ความคิดเห็นกันใหม่นะ
ไว้คุยกันคราวหน้านะ
เข้ามาได้
(ห้องกรรมการบริหาร)
นี่ครับ
(ขออนุมัติ)
โธ่เอ๊ย ยุนจินอา
นี่ค่ะ
ไม่มีอะไรให้ติเหมือนเคย
ถึงฉันจะอยากจับผิด เพราะคุณทำร้ายจิตใจฉันก็เถอะ
ฉันทำอะไรคะ
ยุนจินอากับซอจุนฮีไงคะ
ฉันไม่ได้เป็นแม่สื่อ ให้สองคนนั้นสักหน่อย
ตอนได้ข่าวฉันก็ตกใจเหมือนกัน
แล้วพ่อแม่คุณล่ะคะ
คุณบอกว่าพวกท่านช่างเลือกมาก
พวกท่านคิดว่าคุณยุนดีพอไหมคะ
พวกท่านไม่มีวันเห็นใคร ดีพอสำหรับเขาหรอก
หมายความว่าพวกท่านไม่ชอบเธอเหรอคะ
ออกนอกหน้าเชียวนะคะ
อย่าเข้าใจผิดสิคะ
- ทานให้อร่อยนะ - ขอบคุณค่ะ
ฉันไม่อยากกิน
ผมต้มให้เพราะคุณบอก ว่ากินอาหารปกติไม่สะดวก
เพื่อนคุณน่ะ
บางคนก็ยังทำงานอยู่ใช่ไหม
ใช่
ขอให้พวกเขาช่วยจินอาหน่อยได้ไหม
เราบังคับให้ลูกคบกับคนอื่นไม่ได้นะ
ต่อให้เป็นพ่อแม่ก็ทำไม่ได้
ฉันพูดถึงเรื่องงาน
จินอาจะลาออกเหรอ
- ฉันจะให้แกออก - คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ
เราต้องแยกทั้งสองคนนะ
แล้วทางออกของคุณ คือให้ลูกออกจากงานเหรอ
คุณเป็นอะไรของคุณน่ะ
เดี๋ยวนี้งานก็ไม่ได้หากันง่ายๆ
ฉันถึงได้ขอให้คุณใช้เส้นสายไง
คุณเลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว
โธ่
คุณทำงานมา 30 กว่าปี
ไม่มีเส้นสายเลยเหรอ
ถ้าคุณรักษาตำแหน่งเอาไว้ได้
จุนฮีก็คงไม่กล้าคบกับจินอาหรอก
เขาคงจะดูถูกเรามาก
ฉันไม่อยากเชื่อว่าเขา จะคิดว่าตัวเองคู่ควรกับลูกเรา
ได้ ผมผิดเอง ทั้งหมดเป็นความผิดของผม
แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง
จะให้ผมเขียนประวัติย่อ แล้วออกไปหางานทำเหรอ
ถ้าหางานได้ก็เอาสิ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณจะพูดแบบนั้น คุณพูดออกมาได้ยังไง
โมโหอะไรของเขานะ
ให้ตายสิ
นี่เราไล่ดูกันเยอะเกินไปเหรอ ผมตัดสินใจเลือกไม่ได้สักอันเลย
บริษัทจากจีนได้ขออะไร เป็นพิเศษหรือเปล่าครับ
ผมว่าเขาไม่ได้ ต้องการอะไรเป็นพิเศษนะ
เราต้องคิดอะไรสักอย่าง
เราจะร่วมงานกับเขาเมื่อไหร่นะ
พอเขาเตรียมทุกอย่างเสร็จครับ
เรายังพอมีเวลา
คุณยังไม่อยากไปอยู่อีกเหรอ
ครับ
คุณนี่ไม่มีความภักดีต่อบริษัท...
ผมไปอยู่อเมริกามาสามปีนะครับ
ผมมีธุระต้องจัดการ ขอตัวก่อนครับ
พอมีแฟนแล้วชักกล้าใหญ่นะ
- ว่าไหม - ครับ น่ารำคาญสุดๆ
ให้ตายสิ
นี่ จุนฮี
นายต้องเลิกล้ำเส้นนะ
ถ้าโดนไล่ออกจะทำยังไง
ก็โดนไล่ออกไง
ฟังนะ
ฉันรู้ว่านายกำลังมีความรัก แต่ตั้งสติหน่อย
มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก
นายมีเวลาไหม
ทำไมครับ
หม่ำๆ
- ตกใจหมด - บ้าเอ๊ย
เพี้ยนกันทั้งคู่เลยเว้ย
ที่ผมไม่ถามเพราะรู้ว่าพี่ จะบอกว่าเรื่องแม่ไม่มีปัญหาอะไร
ต้องบอกว่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยมากกว่า
ค่อยยังชั่ว
คุณป้าคงเข้าใจดีนะครับ
นายไม่ต้องฝืนพูดแบบนั้นก็ได้
อยากโกรธแค่ไหนก็เอาเลย
จะว่าแม่ฉันยังไงก็ได้
ฉันไม่ว่าหรอก
"ทำไมถึงมาดูถูกฉัน ลูกสาวตัวเองก็ไม่ได้ดีกว่ากันเลย"
นายจะโกรธหรือนินทาแม่ฉันก็ได้ ฉันไม่ถือเลยสักนิด
นายจะด่ายังไงฉันก็รับได้ ไม่โกรธหรอก
ผมผิดหวังในตัวพี่นะ
ผมรู้ดีว่าพี่เป็นคนแบบไหน
แต่พี่จงใจพูดอะไรแย่ๆ เพราะผม
แถมพี่ยังดูตั้งใจ จะพูดแรงกว่านี้ที่บ้านด้วย
อย่าทำแบบนั้นเลย พี่ทำให้ผมลำบากใจนะ
เป็นเพราะฉันไม่สบายใจน่ะ
คิดบ้างสิว่าผมจะรู้สึกยังไง เวลาพี่พูดหรือทำอะไรไม่ตรงกับใจ
ผมบอกแล้วว่าผมรับได้ทุกอย่าง
ผมสบายดี ตราบใดที่พี่ไม่เจ็บ
นายกำลังบอกให้ฉันอยู่เฉยๆ แล้วดูนายเจ็บเหรอ
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ ผมบอกว่าพี่อยู่ข้างผมต่างหาก
แบบนี้เหรอ
แบบนี้แหละ
ยังผิดหวังในตัวฉันอยู่หรือเปล่า
ไม่แล้ว ผมชอบพี่จะตาย
ห้ามตายโดยที่ฉันไม่อนุญาตนะ
แล้วผมจะทำยังไงล่ะ
ไม่ต้องทำอะไร
อย่าขยับมือสิ
เห็นไหม ฉันควบคุมร่างกายนายได้แล้ว
- โธ่ - ยกขาขวาสิ
ยกแขนซ้าย
- ดูสิ - ผมเอาชนะพี่ไม่ได้จริงๆ
คิดว่าจะเอาชนะฉันได้เหรอ
ก็ไม่เชิง
อะไร
กลัวคนที่ไม่ควรรู้เรื่องเรา จะผ่านมาเห็นเหรอ
จะบ้าเหรอ
ทำไม
มีหนุ่มที่ไม่ควรรู้เรื่องเรา ผ่านมาแถวนี้เหรอ
เดี๋ยวๆ
ทำไม มานี่เลย
ก็ได้ ยอมแล้ว
ยอมอะไร
(แม็กเลฟสายท่าอากาศยานอินชอน)
ขอบคุณครับ
จะไปไหน
ไปหาคยองซอนค่ะ
ถ้าไม่เชื่อจะมาด้วยกันก็ได้
อย่าลืมกินยานะ หนูกลับไม่ดึกหรอก
ถ้ามีอะไรหายไป นายสงสัยฉันได้เลย
ไหนๆ ก็มีโอกาสแล้ว นายน่าจะเอาไปให้หมดสิ โง่จริง
ที่นายคบกับพี่จินอานี่ฉลาดมากเหรอ
นายมาคบพี่ฉันทำไม
เพราะเธอสวย
เจ้าบ้าเอ๊ย
ทำไมเธอไม่โทรหาฉันบ้าง
อย่างกับโกรธกันอย่างนั้นแหละ
เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ ที่ต้องระวังทุกการกระทำ
เพราะฉันรู้
ว่าแม่เธอจะบ่นที่เธอออกมากับฉัน
แม่ไม่บ่นฉันหรอก
หมายความว่าเธอจะทำแบบนี้ต่อไปเหรอ
ฉันไม่อยากเป็นเหตุให้แม่เธอดุเธอ
ฉันขออยู่เงียบๆ ดีกว่า
เธอกับจุนฮีต้องเกิดมาเพื่อฉันแน่ๆ
ชาติก่อนฉันคงเป็นทหาร แล้วช่วยชีวิตเธอกับจุนฮีไว้
พวกเธอเลยมาตอบแทนฉันในชาตินี้
อยากโดนซ้อมหรือไง
ฉันจริงจังนะ
ใครจะคอยเป็นห่วงฉันขนาดนี้
เธอชอบเก็บเรื่องเครียดๆ ไว้คนเดียว
จุนฮีกำลังลำบากเหรอ
เขาไม่แสดงให้เห็นหรอก
ดื่มกันสักแก้วไหมพวก
จะดีเหรอพวก
- ไปเอามาสิ - ได้
แค่แก้วเดียวเหรอ
นี่ มาพนันกัน
ซึงโฮอยากพนันด้วย
พี่จินอา อย่าก่อเรื่องนะ กลับบ้านดีๆ ล่ะ
ได้ยินไหม
ได้ อย่าดื่มมากไปนะ
แค่แก้วเดียวนะ
ได้ แล้วจะโทรไปนะ
ให้ตายสิ
โทษที
ฉันไม่น่ามาเลย น่ารำคาญจริงๆ
นั่นคือสาเหตุที่คนเราควรเชื่อฟังแม่
แม่สั่งให้ฉันเลิกคบกับนาย
ขัดคำสั่งท่านแบบนี้ ไม่สมเป็นลูกแหง่เลย
นี่
ฉันขอแนะนำอะไรอย่างนะ
แม่ทุกคนบนโลกนี้ชอบมีบทบาท
ฉันก็เลยทำตัวเป็นลูกแหง่
ถ้าฉันทำตัวเป็นเด็กไม่รู้จักโต
ท่านก็จะคิดว่ายังต้องดูแลฉันอยู่
ท่านอาจจะบ่นบ้าง แต่ลึกๆ แล้วก็รู้สึกดี
แล้วนายจะแนะนำว่า
นี่ก็ใช้ได้กับพี่เหมือนกัน
พี่จินอาควรทำเหมือนต้องการ ความช่วยเหลือจากแม่
แล้วก็พยายามเอาชนะใจแม่ ด้วยการทำตัวเป็นเด็กๆ
แต่พี่น่ะเด็กอยู่แล้ว
ฉันมั่นใจว่าต้องได้ผล
นายรู้จักแม่ตัวเองดี
แต่ไม่ค่อยจะรู้จักพี่นายเลย
ในแง่ไหน
ทุกแง่
ยังไงก็เถอะ
นายคิดว่าพี่เปลี่ยนไปเหรอ
ใช่ เธอเปลี่ยนไปนะ
ที่เธอเป็นแบบทุกวันนี้ก็เพราะพี่ฉัน
พี่จินอาก็เป็นแบบนี้แหละ
นายพูดผิดแล้ว
นายจะรู้เรื่องพี่สักแค่ไหนเชียว
- แล้วนายล่ะ - ฉันเป็นน้องชายเธอ
ส่วนฉันเป็นแฟน
บทจะกล้าก็กล้าขึ้นมาเลยนะ
นี่ เรียกฉันว่าพี่เขยสิ
- พี่เขยกับผีสิ - เฮ้ย
- พี่เขยน่ะ - พอเลย
- สมควรโดนกระทืบ - ขอโทษ
- ฉันขอโทษ - นายอยากตายเหรอ
การที่เราไม่รู้
ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง
ช่างเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้น
ถึงมันจะน่ากลัว
แต่นั่นแหละคือชีวิต
ไม่มีใครล่วงรู้อนาคตได้
เดี๋ยวนะ นั่นน้องฉันไม่ใช่เหรอ
จุนฮี
- จุนฮี - นี่
นี่ เขาเป็นน้องชายฉันนะ
เขาเป็นแฟนฉันนะ
ฉันเป็นพี่สามีนะ
ตายแล้ว คุณพี่สามี
ปัดโธ่
- ทำไมถึงดื่มเยอะจัง - ดื่ม
ดื่ม
อยากเปลี่ยนใจเลยไหม
น่ารักออก
เฮ้ย ไปเลย
ไปให้พ้นเลย
ได้
ว่าต่อสิ
ซึงโฮ
ฉันไม่เคยขออะไรนายมาก่อนเลยนะ
ทำไมถึงจริงจังขึ้นมาล่ะ
ได้ ผมจะอยู่ข้างจุนฮี ในเวลาที่เขาต้องการผม
ไม่ใช่ จินอาต่างหาก
ช่วยอยู่เคียงข้างจินอาด้วยนะ
นั่นคือสิ่งที่นายทำเพื่อจุนฮีได้
ผมรู้ว่าพี่หมายความว่ายังไง
นายอาจจะคิดเรื่องนี้มาแล้ว
แต่ไม่มีใครรู้
ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาบ้าง
แต่โดยส่วนตัวแล้ว
ฉันจะไม่ยอมเสียเพื่อนไปเด็ดขาด
ไม่ว่ายังไงก็ตาม
นั่นคือสิ่งที่ฉันจะทำ ฉันอยากให้นายทำแบบเดียวกัน
พี่น่าจะขอผมดีๆ
มากกว่าจะมาสั่งกันไม่ใช่เหรอ
ทำตามที่ฉันบอกเถอะน่า
ผมไม่ได้ชอบจุนฮีขนาดนั้น
ถึงอย่างนั้นก็อยู่ข้างเขาเถอะ
อย่าเอาคนอื่นมาเป็นเพื่อนซี้นะ
เรื่องนั้นมันบังคับกันไม่ได้นะ
ผมมีความคิดและความชอบเป็นของตัวเอง
นายเกลียดจุนฮีขนาดนั้นเลยเหรอ
เฮ้อ
ถ้าฉันคุกเข่าขอร้อง นายจะยอมช่วยไหม
ซึงโฮ ช่วยอยู่ข้างเขาด้วยนะ
ฉันพูดจากใจเลย
พี่จะทำอะไรน่ะ หยุด
- ไอ้เด็กบ้า - ทำอะไรน่ะ
ฉันบอกให้ทำก็ทำไปเถอะน่า
กล้าดียังไงถึงพูดกับฉันแบบนั้น
- ได้ๆ พอได้แล้ว - ทำตามที่ฉันบอกซะ
บ้าเอ๊ย
เราจะไม่หักหลังกันเด็ดขาด
ดื่ม
ฉันจะไม่บังคับให้เธอให้การหรอกนะ
และฉันจะไม่โทษเธอเลย ถ้าเธอเลือกที่จะไม่พูด
แต่ขอให้รู้เอาไว้
ว่าฉันก็รู้สึกลำบากใจ
ที่ให้เธอแบกรับภาระนี้
ดิฉันชื่อยุนจินอา ผู้ช่วยผู้จัดการ ของทีมดำเนินงานแฟรนไชส์
ฉันอยากจะเล่าถึง สิ่งที่ได้ประสบมาในช่วงสิบปี
ที่ดิฉันทำงานเป็นหัวหน้างาน
ทุกอย่างที่ฉันเล่ามาจากข้อเท็จจริง
และดิฉันยินดีให้ข้อมูลเมื่อจำเป็น
อ้าว สวัสดีค่ะ
เพราะคุณแม่แขนเจ็บ เลยต้องทำงานบ้านเองทั้งหมดสินะ
ไม่ทั้งหมดหรอกค่ะ
เป็นแม่ศรีเรือนจัง
- กลับบ้านดีๆ ล่ะ - ขอบคุณค่ะ รักษาตัวนะคะ
สวัสดีจ้ะ
แค่จัดโต๊ะ ทำไมต้องช่วยกันสามคนด้วย
นั่งสิ ซึงโฮ
- ขอจัดให้เสร็จก่อน - นั่งลง มันทำให้เสียสมาธิ
- กินข้าวเถอะ - ครับ
บ่ายสามโมงวันนี้นะ
แม่บอกแล้วไงว่าสุดสัปดาห์นี้ ให้เคลียร์ธุระไปนัดดูตัว
นัดหมายกันเรียบร้อยแล้ว ลูกต้องไปนะ
- แม่ครับ - เงียบไปเลย
แม่จะหาผู้ชายดีๆ ให้พี่ จบแค่นั้น
แม่คิดว่าเราเหมือน พวกตระกูลรวยๆ หรือไง
ไม่คิดเหรอว่าดูตัวมันโบราณ
เป็นอะไรที่พวกคนรวย จัดให้ลูกหลานน่ะ
เงียบสักทีได้ไหม
บ่ายสามนะ
วันนี้หนูมีธุระ
อะไรนะ
ไม่ได้ยินเหรอคะ หนูบอกว่ามีธุระ
อย่าเริ่มเชียวนะ
แม่คะ
ทำตามที่แม่บอกเถอะ
ไม่ต้อง ลูกไม่ต้องฟังแม่
ไม่สิ พ่อจะดุถ้าลูกทำตามที่แม่บอก
อะไรของคุณน่ะ
ยังมีหน้ามาถามอีก คุณไม่ได้ถามด้วยซ้ำว่าลูกอยากไปไหม
ผมรู้ว่าจินอาเป็นลูก แต่คุณจะสั่งแกไม่ได้นะ
รู้จักความเหมาะสมบ้างสิ
คุณว่ายังไงนะ
กล้าดียังไง คุณพูดออกมาได้ยังไง
ผมจะพูดยังไงก็ได้
พ่อคะ
ลูกก็เหมือนกัน
ถ้าไม่อยากทำอะไร ทำไมไม่พูดออกมา
ผมขอพูดในฐานะ หัวหน้าครอบครัว จากนี้ไป
อิสรภาพของทุกคนต้องมาก่อน ถ้าคุณฝ่าฝืนกฎล่ะก็
ผมไล่คุณออกจากบ้านแน่
ครั้งนี้พ่อทำเกินไปนะ
ทำไมฉันต้องสนด้วย ว่านายจะทำอะไรให้จินอากินไหม
จินอาเป็นแฟนฉันหรือไง
ไม่ เป็นของผมคนเดียว
- เด็กบ้า - ผมไม่รู้ว่าต้องซื้ออะไรบ้าง
ไปด้วยกันเถอะ
จะนินทาก็ไม่ได้ เธอดันเป็นเพื่อนฉันอีก
มีอะไรให้นินทา พี่จินอาน่ารักจะตาย
- แก - อีกแล้วเหรอ เดี๋ยว โทรศัพท์
พี่รับสายได้นะ
เป็นเรื่องสำคัญ นายกลับไปก่อนเถอะ
ไปสิ
นี่
พี่จะไปไหนเหรอ
ไปทำธุระให้แม่น่ะ
ให้ผมไปด้วยไหม
ไม่ต้องหรอก
จะกลับเมื่อไหร่
ไม่นานหรอก
เราไปกินข้าวด้วยกัน ตอนเย็นแทนก็แล้วกันนะ
ได้ แต่ว่า...
ไม่เป็นไร พอเสร็จแล้วโทรมานะ
ขอโทษนะ
ทำไมเหรอ
ก็ฉันผิดสัญญานี่
ไม่หรอก เลื่อนไปไม่กี่ชั่วโมงเอง
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
แน่ใจนะว่าไม่ต้องให้ผมไปด้วย
ฉันพึ่งพาตัวเองได้น่า
ผมภูมิใจในตัวพี่จริงๆ
เดี๋ยวฉันโทรหา อย่าร้องไห้คิดถึงฉันล่ะ
- พอเลย - ก็ได้ โทรมานะ
ฉันไปซื้อของทำกับข้าว กับนายไม่ได้แล้ว
มีเรื่องที่ร้าน
จินอา ลูกเป็นลูกที่ดีนะ
ยอมทำสิ่งที่ไม่อยากทำ เพราะไม่อยากให้แม่เสียใจ
ลูกโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ
ดีแล้ว ไปเจอหน้าเขาสักแป๊บนะ
แม่ของลูกจะได้ไม่เสียใจ
มันดีกว่าปะทะกับแม่ตรงๆ ในระยะยาวมันจะช่วยให้ลูก
เกลี้ยกล่อมแม่...
พ่อคะ
หนูรู้ว่าพ่อพยายามช่วยหนู
แต่ทำแบบนั้นมีแต่จะทำให้ สถานการณ์แย่ลงนะคะ
พ่อหมายความตามที่พูดนะ
หนูรู้ค่ะ
หนูรู้ค่ะ แต่พ่อคะ
หนูต้องการแค่อย่างเดียว
หนูไม่ต้องการให้ใครมาสนใจ
จะพ่อแม่หรือเพื่อนที่ทำงาน หนูไม่ต้องการให้คนสนใจ
หนูไม่อยากเป็นเป้าสายตา หนูต้องการแค่นั้นเอง
วันนี้หนูจะไปพบผู้ชายคนนั้น แต่ไม่ใช่เพราะแม่
และหนูก็ไม่ได้ทำเพื่อพ่อด้วย
หนูทำเพื่อจุนฮี
หนูไปเพื่อจุนฮีค่ะ
ไปก่อนนะคะ
ฉันต้องไปที่ร้านแป๊บหนึ่ง
เอ่อ
ว่าแต่ทำไมพี่แต่งตัวแบบนั้นล่ะ
ทำไมเหรอ ฉันก็แต่งแบบนี้ตลอด
ฉันมีธุระ ไว้เล่าให้ฟังทีหลัง
บอกมาเลย ไม่งั้นผมจะตามไป
พ่อเราอยู่ที่นี่
แล้วไง
พ่ออยากเจอฉัน
แล้วไง
แล้วไงเหรอ ฉันควรไปฟัง ว่าเขามีอะไรจะพูดไง
ใครสนว่าเขาพูดอะไรล่ะ มันจะต่างกันตรงไหน
ฉันจะระเบิดอารมณ์ แล้วทะเลาะกับเขาก็ได้
เขาร้ายกับเรามามาก ฉันปล่อยไว้ไม่ได้หรอก
ยังไงสักวันเราก็ต้อง คุยกับเขาซึ่งหน้าอยู่แล้ว
แล้วเจอกันนะ
จินอา
เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ
คยองซอน
เธอมาที่นี่เพื่อ...
นี่มันบ้าชัดๆ
คยองซอน
อย่าบอกจุนฮีได้ไหม
เขาพอจะรู้แล้วล่ะ
รู้ได้ยังไง
ซึงโฮบอกเหรอว่าฉันจะมาดูตัวน่ะ
หา
เธอมาเพราะเรื่องนั้น ไม่ใช่เพราะพ่อฉันเหรอ
ที่แท้เธอก็มาดูตัวเหรอ
ยุนจินอา เธอบ้าไปแล้วเหรอ
เสียสติไปแล้วหรือไง
แล้วจุนฮีล่ะ เธอปั่นหัวเขาเล่นเหรอ
คยองซอน ฟังฉันก่อน มัน...
เลิกกับจุนฮีเดี๋ยวนี้
เหลือเชื่อจริงๆ
- จินอาเหรอ - ที่จินอาไปดูตัว
เพราะครอบครัวเธอไม่ให้เกียรตินายเลย
พวกเขาทำเหมือนไม่เห็นหัวนาย
- คุณจุนฮีจะไปต่างประเทศอีกแล้วเหรอ - คุณยุนคงยังไม่รู้สินะ
เขาไม่เคยให้โอกาสใครซ้ำสอง
ไม่รู้ว่ายุนจินอาจะรับได้ไหม ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป
- ให้ตายเถอะ - คุณนัมไหวไหมคะ
พ่อขอเจอจุนฮีได้ไหม
ผมจะช่วยอะไรพี่ได้อีกล่ะ
แล้วทำไมพี่ไม่โทรหาผม
ฉันกลัว
กลัวผมโกรธเหรอ
กลัวนายจะไม่ยอมรับสาย
ผมจะทำตามใจผม
ทำอะไร
ผมจะรักพี่ ใส่ใจพี่
แค่นี้ก็ไม่ได้เหรอ
คำบรรยายโดย: ณิชา อ้นเอี่ยม