(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
ยุนจินอา เธอบ้าไปแล้วเหรอ
เสียสติไปแล้วหรือไง
แล้วจุนฮีล่ะ
เธอปั่นหัวเขาเล่นเหรอ
คยองซอน ฟังฉันก่อน มัน...
เลิกกับจุนฮีเดี๋ยวนี้
เหลือเชื่อจริงๆ
คยองซอน
ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ
เลิกกับจุนฮีซะ ฉันพูดได้แค่นี้
คิดว่าฉันอยากมาเหรอ
เธอก็รู้จักแม่ฉันนี่
แม่ฉันไม่ยอมอ่อนข้อให้แน่ ถ้าไม่ได้อะไรๆ อย่างใจ
ฉันยอมมาเพราะอยากให้แม่เลิก...
คนหัวแข็งอย่างแม่เธอ ไม่มีทางยอมรับจุนฮี
ลูกสาวว่าง่ายอย่างเธอ ก็เลิกกับน้องฉันซะเถอะ
อย่าทำให้ฉันลำบากใจ มากไปกว่านี้เลยนะ
เธอคิดจริงๆ เหรอว่า จุนฮีกับฉันเกิดมาเพื่อเธอ
ทำไมพวกเราต้องคอยเข้าใจเธอฝ่ายเดียว
แล้วพวกเราต้องทนอีกเท่าไร
ถ้าเพื่อจุนฮีล่ะก็ ฉันไม่สน
ว่าฉันต้องต่อกรกับใคร ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น
เธอคือเหตุผลเดียวที่ฉันทน พฤติกรรมที่พ่อแม่เธอทำกับจุนฮี
ไม่งั้นฉันไม่ไว้หน้าใครแล้ว
แต่เธอล้ำเส้นกันเกินไป ฉันทนไม่ไหวแล้ว
ฉันทนเห็นใคร ดูถูกจุนฮีแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว
พูดอะไรของเธอ
ไม่มีใครดูถูกจุนฮีสักหน่อย
เธอไง
เธอน่ะไม่คิดอะไร
ทำเหมือนเป็นเรื่องเล็กน้อย ที่ไว้คุยกันทีหลังก็ได้
พ่อแม่เธอเวทนาฉันกับจุนฮี
แล้วก็ไม่เคยละอายใจ ที่จะแสดงออกว่าพวกเราไม่ดีพอ
ฉันอาจจะคิดไปเองคนเดียว
แต่ยังไงฉันก็จะไม่ทนอีกแล้ว
คุณยุนจินอาใช่ไหมครับ
ผมคือคู่นัดดูตัวของคุณครับ
- เราเข้าไปเลยดีไหม - ค่ะ
(ตอน 12)
คุณคะ
นั่งโต๊ะนี้ได้ไหมคะ
ตรงนี้เหรอครับ
เชิญนั่งเลยครับ
ฉันขอนั่งตรงนี้นะคะ
ได้เลยครับ
คุณไม่เป็นไรนะ
เป็นค่ะ
คือว่าฉันสบายดีค่ะ
จินอาเหรอ
- สวัสดีค่ะ - หนูจริงๆ ด้วย
ค่ะ
ไม่เจอกันนานเลยนะ
ค่ะ
คยองซอนอยู่โน่นแน่ะ
ค่ะ หนูรู้แล้วค่ะ
งั้นเหรอ
ดีจริงๆ
ฉันขอตัวสักครู่นะคะ
แล้วจุนฮีล่ะ
ถามถึงเขาทำไมคะ
เมื่อไหร่แกจะเลิกทำแบบนี้สักที
พ่อจะหวังให้หนูทำดีกับพ่อไม่ได้นะ
อย่ามัวเสียเวลากันเลย
มาคุยกันให้รู้เรื่องดีกว่า
คราวก่อนที่โทรมา เหมือนแกมีอะไรจะคุยกับพ่อนะ
ไม่มีค่ะ
หนูแค่อยากได้ข้อยืนยัน ว่าจุนฮีกับหนูไม่ได้อยู่กันสองคน
บนโลกนี้
แค่นั้น
หนูพูดจริงๆ นะ
เวลาพวกเพื่อนๆ ในชั้นเรียน โม้เรื่องพ่อตัวเอง
ใครๆ ก็ต้องอยากโม้กลับบ้าง
หนูรู้สึกแบบนั้นเลย
พ่อว่าแกโตพอจะใช้ชีวิตได้ โดยไม่ต้องพึ่งพ่อแม่แล้วนะ
อย่าเข้าใจหนูผิดนะคะ
หนูรู้ว่าถ้ามีพ่ออยู่ในชีวิต หนูมีแต่จะเสียกับเสีย
แต่ก็มีบางที
ที่หนูอยากให้พ่ออยู่ด้วยจริงๆ
น่าขำนะที่คนเราไม่รู้ว่า
ค่านิยมชอบเหมารวมพวกนั้น งี่เง่าแค่ไหน
ฉันขอโทษนะคะ
คุณรู้ใช่ไหมว่า คุณไม่ให้เกียรติผมเลย
ขอโทษค่ะ
ผมเคยโดนบังคับให้ไปดูตัว
แล้วก็เจอคู่ ที่โดนบังคับให้มาเหมือนกัน
แต่วันนี้แย่ที่สุดเลย
ฉันไม่รู้จะขอโทษคุณยังไงดีค่ะ
พูดแบบนี้แปลว่า คุณมีคนที่ชอบอยู่แล้ว
ไม่งั้นคุณก็ไม่ชอบผมเอามากๆ
ผมเสียศักดิ์ศรีนะครับ
คุณดูเป็นคนดีจริงๆ นะคะ
เอาล่ะครับ ไหนๆ คุณก็พูดความจริง
ผมจะช่วยคลายความกังวล ให้คุณยังไงได้บ้างครับ
ฉันไม่ได้กังวลนะคะ
ผู้หญิงที่นั่งข้างหลังคุณ เป็นแค่เพื่อนคุณจริงๆ เหรอ
ใช่ค่ะ เธอเป็นเพื่อนฉันเอง เธอมากับพ่อเธอ
เธอไม่ว่าอะไรที่คุณมาใช่ไหมครับ
ไม่อยู่แล้วค่ะ ทำไมเหรอคะ
แล้วทำไมเธอถึงเอาแต่จ้องเราล่ะครับ
จินอาโตมา เป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมเลยนะ
เธอยังไม่ได้แต่งงานใช่ไหม
ยังค่ะ
แกคบกับใครอยู่หรือเปล่า
แล้วจุนฮีล่ะ
หนูไม่รู้
เดี๋ยวน้องคงได้แต่งงานแน่
เวลาผ่านไปเร็วนะ
พ่อเห็นลูกๆ เป็นอะไรคะ
พ่อคิดว่าพอเราเกิดมา
ก็จะเลี้ยงดูตัวเองได้เหรอ
แกจะคาดหวังให้พ่อแม่ ทำทุกอย่างให้แกไม่ได้หรอก
แต่อย่างน้อย พ่อก็น่าจะทำสิ่งที่ทำได้สิ
หนูไม่โทษพ่อที่ต้องลาออก จากมหาวิทยาลัยกลางคัน
เพราะยังไงหนูก็เป็นคนตัดสินใจเอง
แต่จุนฮีไม่เหมือนกันนะคะ
เขาต้องเลิกสานฝันด้านศิลปะ
แล้วทำงานในบริษัทเกมเพื่อหาเงิน
เขาไม่ชอบที่หนูต้องคอยดูแลเขา
เขาหมดใจจะวาดรูป เพราะเขารู้สึกกดดันมาก
พ่อรู้ไหมว่าอะไรแย่ที่สุด...
พ่อรู้ เลิกพูดเถอะ
อย่าขัดหนูนะ หนูไม่ยอมมาหรอก
ถ้าไม่ได้เล่าทุกอย่างให้พ่อฟัง
พ่ออาจจะรู้สึกผิด ที่แต่งงานหลายครั้ง
แต่นั่นไม่ใช่ความผิดพ่อ ความผิดของพ่อก็คือ
บังคับพวกเราให้โตเร็วเกินไป
ตอนเด็กๆ หนูหวังให้จุนฮี
ไปก่อเรื่องอะไรบ้าง
หนูเหนื่อยใจเหลือเกิน ที่เห็นเขาเอาแต่ทำตัวเป็นผู้ใหญ่
เขาเห็นคนอื่นสำคัญกว่าตัวเองเสมอ
พอเห็นเขาเก็บทุกอย่างไว้ในใจแล้ว หนูทรมานใจมาก
ทำไมพ่อต้องทำให้เขาเป็นแบบนั้นด้วย
แต่งงานเหรอ
ถ้าพ่อยังมีลมหายใจอยู่ เราไม่มีปัญญามีชีวิตดีๆ แบบนั้นหรอก
พ่อรู้หรือเปล่า
ผมว่าเรากลับกันเถอะ
เป็นเรื่องแล้ว
ขอโทษนะครับ ผมขอถามอะไรคุณหน่อยนะ
คุณเป็นอะไรกับคุณยุนจินอา
คุณว่าอะไรนะ
วันนี้ผมมีนัดดูตัวกับเธอ ผมถึงกับอึ้งไปเลย
คุณเป็นใครกันแน่
- ฉันเป็นพี่สาวสามีเก่าเธอ - อะไรนะ
คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน
(สามสายที่ไม่ได้รับ จากเลิฟยู)
เรามานั่งจิบชาคุยกันดีไหม
หนูรู้ไหมว่าจุนฮีเป็นยังไงบ้าง
คยองซอนยังโกรธลุงอยู่ เธอไม่เล่าให้ลุงฟังแล้วกลับไปเลย
หนูคิดว่าเขาสบายดีค่ะ
เขามีแฟนหรือเปล่า
ฟังจากที่คยองซอนพูด
ลุงว่าเขาคงคบใครอยู่ หนูพอจะรู้เรื่องไหม
ขอโทษนะคะ
ขอโทษทำไมเหรอ
ขอโทษที่ไม่ค่อยรู้เรื่องของเขา
หนูจินอาโตมาสุภาพจังเลยนะ
ลุงพอจะเข้าใจ เพราะพ่อแม่หนูค่อนข้างหัวโบราณ
พ่อแม่หนูหัวโบราณ แล้วก็หัวแข็งด้วยค่ะ
ลุงไม่ได้จะว่าในทางไม่ดีนะ
แต่คนเป็นลูกคงรับมือ พ่อแม่แบบนี้ยากหน่อย
ลุงนึกว่าผู้ชายคนเมื่อกี้เป็นแฟนหนู
แต่ดูแล้วคงไม่ใช่...
ไม่ใช่ค่ะ
เขาแค่...
คือเขา...
ขอโทษค่ะ
ทำไมเอาแต่พูดแบบนั้น...
ลุงว่าหนูคงไม่ได้ขอโทษ ตามมารยาทแล้วล่ะ
หนูก็ไม่รู้ว่า ทำไมรู้สึกอยากขอโทษคุณลุง
ผมต้องแวะซื้อกับข้าวก่อน
ไปทำไม
พี่จินอาจะมากินมื้อค่ำด้วยกัน
เธอไม่มาแล้ว
ทำไมล่ะ
พี่คุยกันแล้วเหรอ เธอไปไหน
นายไม่ต้องรู้หรอก เธอไม่มาแล้ว นายกลับบ้านเลย
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
นายไม่อยากรู้เรื่องพ่อบ้างเหรอ
นายสนใจแต่จินอาหรือไง
ทำไมผมต้องอยากรู้ด้วย
ช่างเถอะ กลับบ้านได้แล้ว
พี่จินอาไปไหนเหรอ ผมติดต่อพี่เขาไม่ได้เลย
แน่ล่ะ ไว้นายกลับมาแล้วฉันค่อยบอก
เราคงไม่ได้เจอกันอีกใช่ไหม
คุณลุงจะไม่กลับมาแล้วเหรอคะ
แบบนั้นจะดีกับทุกคนไม่ใช่เหรอ
ถึงคยองซอนจะพูดออกไปแบบนั้น
แต่จริงๆ เธอคิดถึงคุณลุงมากนะคะ
จุนฮีก็คงคิดเหมือนกัน
จุนฮีเป็นยังไงเหรอ
คะ
ลุงอยากรู้ว่า เขาโตมาเป็นผู้ชายแบบไหน
เขาจิตใจดีมากค่ะ
บอกลากันตรงนี้เถอะ
คุณลุงคะ
มาเจอกันอีกเถอะค่ะ
ถือว่าหนูขอ
อย่างน้อยก็มาเจอหนู
คุณลุงคงอยากรู้ว่า คยองซอนกับจุนฮีเป็นยังไงบ้าง
พวกเขาเก่งแล้วก็ขยันมากค่ะ
หนูจะคอยเล่าข่าวคราว โดยไม่ให้พวกเขารู้เองค่ะ
หนูเสนอตัวเองเลยเหรอ
หนูชอบเป็นผู้นำค่ะ
- โทรมานะคะ - ได้
ขอตัวนะคะ
- โทรมานะคะ - ได้สิ
จุนฮีนี่นะ
(สี่สายที่ไม่ได้รับ)
คุณจะลงตรงไหนของบุนดังครับ
ขอโทษนะคะ ส่งฉันลงแถวนี้ก็ได้ค่ะ
ขอโทษนะคะ
นายไม่มีศักดิ์ศรีเลยเหรอ
พี่อย่ามายุ่ง
ฉันทนไม่ได้หรอก
"อย่ามายุ่ง" เหรอ
ถึงจะเป็นชีวิตนาย แต่ฉันไม่ยุ่งไม่ได้
คราวนี้ฉันจะไม่ทนแล้ว
ทำไมพี่ต้องไปเจอเขาด้วย
ทำไมพี่ต้องไปที่นั่น แล้วรู้เรื่องนี้
นายต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ
นายจะบอกว่าถ้าฉันไม่ไปหาพ่อที่นั่น
จินอาก็คงไม่โดนจับได้เหรอ
นายควรจะขอบคุณฉันนะที่ฉันไปเจอก่อน
เจ้าโง่เอ๊ย
ที่จินอาไปดูตัว ก็เพราะครอบครัวเธอ ไม่ให้เกียรตินายเลย
พวกเขาทำเหมือนไม่เห็นหัวนาย
นายไม่รู้สึกเหรอ
ฉันจะเป็นบ้าอยู่แล้ว
คิดว่าฉันโง่เหรอ
อยู่ๆ ไม่เกิดเรื่องแบบนี้หรอก
นายไม่ต้องพูด ฉันก็ดูออกว่านายต้องทนอะไรบ้าง
เห็นๆ กันอยู่
ที่ผมจะบอกก็คือ...
ไม่ว่าพี่จินอาจะทำอะไร
พี่เขาทำเพื่อให้เราสองคนไปกันรอด
ผมจึงไม่ชอบที่พี่รู้เรื่องนี้ก่อน
ผมไม่ชอบให้พี่รู้เรื่องผมทุกอย่าง ทั้งที่ผมไม่บอก
มันทำให้ผมแทบบ้า
คิดว่าฉันซึ้งใจเหรอ
ที่นายปิดบังไม่ให้ฉันรู้
ผมจะปิดพี่ต่อไป
กล้าดียังไง
ซอจุนฮี
ผมจะช่วยอะไรพี่ได้อีกล่ะ
โธ่เอ๊ย
เขาว่าไงบ้าง
เขาชอบจินอาไหม
จินอาหย่ากับสามีมาเหรอ
อะไรนะ เธอพูดเรื่องอะไร
เธอก็รู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไร
เธอพูดเรื่องไร้สาระอะไรกัน
ลูกฉันไม่เคยแต่งงานจะหย่าได้ยังไง
- พี่สาวสามีเก่าเธอไปด้วย - พี่สาวสามีเก่าเหรอ
- เธอพูดเรื่องอะไร - เธอกล้าปิดเรื่องนี้ได้ยังไง
ฉันปิดเรื่องอะไรยะ
จินอายังไม่เคยแต่งงาน เธอจะมากล่าวหาอะไรกัน
เธอเป็นเพื่อนฉันไม่ใช่เหรอ
จะต้องมีเรื่องเข้าใจผิดกันแน่ๆ
- ทำไมเธอ... - ฉันเสียหน้ามากนะ
- ที่แนะนำลูกเธอให้เขา - อะไรนะ
เสียหน้าที่แนะนำลูกสาวฉันเหรอ
แค่นี้อายเหรอ
เธอหาว่าลูกฉันเคยหย่ามา ไม่อายบ้างหรือไง
ฉันโมโหจนตัวสั่นไปหมดแล้ว
มีเรื่องอะไรกันเหรอ
ลูกไปพูดจาบ้าบออะไรกับคู่นัดกันนะ
เรื่องเป็นยังไงกันแน่
ผู้ชายที่เพื่อนฉันแนะนำ
กลับไปบอกที่บ้านเขา
ว่าจินอาเคยหย่ากับสามี
- เขาบอกว่าเจอพี่สาวสามีเก่าเธอ - อะไรนะ
ยัยตัวดี
คราวนี้เราสองคนจะได้เห็นดีกัน
คอยดู
แน่สิ ต้องไม่รับอยู่แล้ว
ฉันว่าแล้วเชียว
ลูกต้องอยู่กับจุนฮีแน่ๆ
โธ่คุณ พอได้แล้วน่า
แค่นี้ยังไม่พอหรอก
พวกเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอก
จินอาคงไม่ทำอะไร ข้ามหน้าข้ามตาเราขนาดนั้นหรอก
แล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน
ใจเย็นๆ ก่อนสิ
ไว้ลูกกลับมา เราค่อยฟังจากปากลูก
วันนี้เกิดอะไรขึ้นเหรอ
โธ่เว้ย
ข้างนอกฝนตกนะ แขนคุณก็หักอยู่
รออยู่ที่บ้านนั่นแหละ
ฉันต้องไปพาลูกกลับบ้าน
คุณรู้เหรอว่าลูกอยู่ไหน
ก็เห็นๆ กันอยู่นี่ ลูกไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดพลาดขนาดไหน
เพราะลูกหลงจุนฮีหัวปักหัวปำ
- ฉันต้องสั่งสอนลูก - พอเถอะ คุณ
- ปล่อย - พอสักทีเถอะ
ถ้าพี่จินอาทำเรื่องเลวร้ายขึ้นมา แม่จะทำยังไง
- พี่แกก็ทำมามากพอแล้ว - ไม่ใช่เรื่องนั้น
ถ้าพี่เขาคิดสั้น แล้วฆ่าตัวตายขึ้นมาล่ะ
ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ
พ่อ
คิดว่ามีคนจำพวกเดียว ที่คิดฆ่าตัวตายเหรอ
ตอนอยู่มัธยมปลาย ผมยังเคยคิดเลย
ขนาดตอนเข้ามหาวิทยาลัย แล้วปรับตัวลำบาก ผมยังคิดเลย
- คุณคะ - ที่แม่ทำอยู่
จะยิ่งทำให้ ความสัมพันธ์พวกเขาเข้มแข็งขึ้น
ถ้าพวกเขาหนีตามกันไปขึ้นมา แม่จะทำยังไง
แม่ต้องปล่อยวางได้แล้ว
มาตรฐานอะไรที่แม่ตั้งไว้
เหลวไหลแล้วก็น่าผิดหวังทั้งนั้น
ลูกพูดอะไร...
เราไม่ได้พูดถึงคนแปลกหน้านะ ให้ตายเถอะ
ลองมองลูกแม่อย่างเป็นกลางสิครับ
เหมือนที่แม่ชอบตัดสินคนอื่น
แม่คิดว่าคนอื่นที่ไม่เข้าเกณฑ์ ของแม่น่ะน่าสมเพชใช่ไหม
คนอื่นก็คิดกับผมและพี่จินอาแบบนั้น
ตัวตนจริงๆ ของลูกแม่ก็แค่นั้นแหละ
ถ้าชีวิตพี่จินอาพังขึ้นมาล่ะ นั่นชีวิตพี่เขานะ
แม่จะไปยุ่งวุ่นวายทำไม
อะไรนะ
ลูกพูดแบบนั้นได้ยังไง แม่เป็นแม่ที่คอยดูแลลูกสาวนะ
แม่แค่คอยบงการชีวิตพี่เขา
- แบบนั้นก็เหมือนทำร้ายกัน - ซึงโฮ
พี่เขาทรมานใจก็เพราะแม่
พี่เขาเหนื่อยแทบตายก็เพราะแม่
ถ้าไม่ทำร้ายกันแล้วจะเรียกว่าอะไร
แม่ครับ
แม่อย่าเจ้ากี้เจ้าการนักเลย
ได้ไหมครับ
ตายแล้ว
แม่ลูกคงอึ้งไปเลยนะ
- ผมขอโทษที่... - ลูกทำดีแล้ว
พูดสิ่งที่ถูกต้องก็ดีแล้วล่ะ
แต่ก็ไม่ใช่ว่า
ลูกจะมองแม่เขา เป็นคนใจร้ายใจดำกับลูกๆ ได้นะ
บางที พ่อแม่ก็ไม่มีทางเลือก นอกจากทำอย่างแม่
ไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากให้ลูกลำบากหรอก
ผมรู้ครับ
แต่ก็ใช่ว่าทางที่พ่อแม่เลือก
จะดีที่สุดเสมอไปนะครับ
- ถูกของลูก - พ่อจะพูดอะไรกันแน่
พวกพ่อแม่น่ะขี้ขลาด
ทุกคนจึงอยากให้ลูกตัวเอง เลือกเส้นทางที่ปลอดภัยไว้ก่อน
พวกเขารู้สึกไม่สบายใจแล้วก็วิตก เวลาลูกๆ ทำอะไรเสี่ยงๆ
แม่ลูกถึงเป็นอย่างนั้น
แต่แม่ก็ล้ำเส้นเกินไปนะครับ
ทำไมคิดว่าจุนฮีคือ ทางเลือกที่เสี่ยงล่ะ
พ่อจะพยายามพูดให้แม่เขาเข้าใจเอง
ลูกเองก็อย่าหยาบคายกับพี่เขาล่ะ
จุนฮีติดต่อมาบ้างไหม
ผมจะลองติดต่อเขาดูครับ
แต่คืนนี้ฝนตกหนัก...
ผมรู้แล้ว
พวกเขาไม่ต่างกันเลย
นายอยู่กับพี่จินอาหรือเปล่า
นายอยู่ไหน
บ้าน
พี่มาทำอะไรตรงนี้
นั่งเล่น
พี่น่าจะเข้ามาข้างใน ไม่ก็โทรหา...
ลุกขึ้นเถอะ
ฝนตกแล้ว
ฝนฤดูใบไม้ผลิ
เข้าข้างในเถอะ ลุกเร็ว
ฝนตกหนักมาก
ผมรู้ ลุกขึ้นมาได้แล้ว
พี่เป็นอะไรไป
ขาชา
ไม่ต้องมาหลอกผมเลย
พี่ทำแบบนี้ เพราะไม่อยากให้ผมโกรธ
ฉันพูดจริงๆ
ขาฉันชาจริงๆ นะ
จริงๆ เลย ผมจะเป็นบ้าเพราะพี่แล้ว
- ยังร้อนอยู่ - โอเค
นายโกรธมากใช่ไหม
ตอนแรกก็โกรธ
พี่ฉลาดนะที่รอให้ผมใจเย็นก่อน
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นนะ
แล้วทำไมพี่ไม่โทรหาผม
ฉันกลัว
กลัวผมโกรธเหรอ
แล้วอะไรล่ะ
กลัวนายจะไม่ยอมรับสาย
วันนี้พี่แผนสูงนะ
บางทีในเวลาแบบนี้
ผมรู้สึกเหมือนพี่เด็กกว่าผมเยอะเลย
จริงเหรอคะ พี่ชาย
กวนผมได้แบบนี้ พี่คงรู้สึกดีขึ้นแล้วสิ
ขอโทษนะ
พี่สมควรขอโทษแล้ว
- นายจะโกรธฉันก็ได้ - เลยเวลานั้นมาแล้ว
ฉันอยากทำสิ่งที่แม่ต้องการ
เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย
แล้วฉันก็จะใช้เรื่องนี้ เป็นข้ออ้างห้ามแม่
ให้เลิกบังคับฉันอีก
แต่ว่า...
ฉันควรจะคิดให้ดีกว่านี้ก่อน
ทันทีที่เห็นคยองซอน
ฉันรู้ตัวเลยว่าฉันตัดสินใจแย่มาก
ทำไมฉันโง่ขนาดนี้นะ
พี่ชอบก่อแต่เรื่อง
นายก็เลยเกลียดฉันแล้วเหรอ
ใช่
- เกลียดจนแทบตายเลย - อะไรนะ
ฉันบอกว่านายตายไม่ได้ไง ถ้าฉันไม่อนุญาต
ผมจะทำตามใจผม
ทำอะไร
ผมจะรักพี่ ใส่ใจพี่
แค่นี้ก็ไม่ได้เหรอ
ขอเวลาสองวัน
ขอไปคิดดูก่อนแล้วฉันจะให้คำตอบนาย หนึ่งวันหลังจากนั้น
จริงๆ เลย พี่ห้ามก่อเรื่องอีกนะ
ไม่แล้ว ฉันจะไม่ก่อเรื่องอีก
ว่าแต่...
ทำไมวันนี้พี่แต่งตัวซะสวยเลย
ใส่ต่างหูด้วย
สวยเหรอ
ฉันใส่ทุกครั้งที่มีนัดดูตัว
ทุกครั้งที่นัดดูตัวเหรอ
พี่คงไปบ่อยนะ
ดูอายุฉันสิ
ฉันไปดูตัวมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
- กี่ครั้ง - อะไรนะ
ฉันไม่ได้ยินเลย
- ตอบมา - อะไรนะ
เลิกหัวเราะแล้วตอบมาได้แล้ว
ข้างนอกฝนตก ออกไปหาเรื่องใส่ตัวกันเถอะ
หาเรื่องอะไร ตอบผมมาก่อน
ฉันรักนายนะ
ทำไมไม่มองตาผมแล้วพูดล่ะ
เพราะฉันรู้สึกผิด ที่ทำอะไรที่เลวร้ายลงไป
พี่สมควรโดนลงโทษ
อะไรนะ
ฉันให้เป็นของขวัญ
เลียนแบบผมนี่
ห้ามโยนทิ้งเชียวนะ
เลียนแบบผมอีกแล้ว
จะให้พูดต่อไหม
เฮ้อ ฉันหลงนายเกินไปแล้ว
เข้าบ้านได้แล้ว
ฉันควรเข้าบ้านได้แล้ว
- เจอกัน - ครับ ผมกลับก่อนนะ
ประตูเป็นอะไรเหรอ
- ไปได้แล้ว - ขึ้นลิฟต์ไปก่อนสิ
ไปแล้วนะ
เจอกัน
ไปได้แล้ว
กลับดึกจัง
ไปพักผ่อนเถอะ
วันนี้มีเรื่องอะไรไหม
พี่คิดว่าไงล่ะ
ทำไมแม่ถึงเงียบไปเลยล่ะ
แม่คงหมดแรงจะตีพี่ ไม่ก็คิดได้ว่าตีไปก็เปล่าประโยชน์
คยองซอนกับจุนฮีรู้แล้ว
ว่าฉันไปดูตัว
ฉันบังเอิญเจอคยองซอนที่โรงแรม
ทำไมพี่ถึงทำแต่เรื่อง...
พี่โง่หรือเปล่าเนี่ย
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า มาเล่าให้นายฟังทำไม
จุนฮีน่ะ
พี่จะต้องเสียใจมากถ้าดูถูกเขา
อย่าทำให้เขาโกรธเชียวนะ
เขาไม่เคยให้โอกาสใครซ้ำสอง
อย่าใช้โอกาสของพี่ไปส่งๆ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
แต่ทำเลที่มาโพ...
เรื่องนั้นผมทำอะไรไม่ได้ครับ
ผมว่าเราควรลองโทรหาเขานะครับ
ฉันเห็นด้วย
คุณยุน
ยินดีต้อนรับกลับมาครับ
ฉันกลับมาลงนรกแล้ว
สมรภูมิที่แย่ยิ่งกว่านรกต่างหาก
มาสู้กันจนกว่าจะตายไปข้างเถอะ
พวกคุณชอบพูดตัดกำลังใจฉันอยู่เรื่อย
คุณยุนกลับมาแล้ว คราวนี้จะอยู่ตลอดไหมคะ
เธอคงไม่ดีใจที่เห็นฉันสินะ
จะดีใจทำไมล่ะคะ
คุณไม่เคยช่วยอะไรฉันเลย
คุณจะรับกาแฟไหมคะ
กาแฟสักหน่อยก็ดี ผมขออเมริกาโน่นะ
ค่ะ
ฉันส่งอีเมลคำร้องพร้อมชื่อคู่กรณี
ไปให้คุณจองแล้วค่ะ
ค่ะ
ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ
ฉันรู้สึกแย่
ฉันก็มีส่วนที่ทำให้คุณ ยอมออกหน้าร้องเรียน
คุณเห็นฉันเป็นเป้านิ่งเสมอใช่ไหม
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันบังคับคนอื่นไม่ได้ เพราะพวกเธอเอาแต่กลัว
ฉันลองขู่แล้ว พวกเธอก็ยังเฉย
แล้วคุณก็คิดว่า หว่านล้อมฉันคงจะง่ายกว่า
พูดตามตรงว่าฉันเคยคิด แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
รู้ไหมว่า คุณเหมือนมีประกาศิตอยู่ในมือแล้ว
ทุกคนแค่พูดไปอย่างนั้น เพราะรู้ว่าไม่จริง
ประกาศิตกับผีสิ
ยังไงคุณก็ต้องใช้ความกล้ามาก ที่ยอมทำแบบนี้
ฉันทึ่งในตัวคุณนะ
ชมฉันตอนนี้ยังเร็วเกินไป
ทำไมพูดงั้นล่ะ คุณคิดว่าเรื่องนี้จะกระทบหลายคนเหรอ
ฉันแน่ใจเลยล่ะ นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ นะ
- คุณยุน ถ้าเกิด... - อย่าคิดแบบนั้นเชียวนะ
ฉันไม่อยากกังวลไปก่อน
ไว้เกิดจริงๆ แล้วฉันค่อยจัดการ
- คงไม่เป็นไร แต่ว่า... - พอเถอะค่ะ
เราจะทำทุกอย่างให้ดี จะได้ไม่เกิดเรื่องร้าย เราจัดการได้
เขาว่าถ้าคิดบวก ผลลัพธ์ก็จะดีด้วย ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
คุณกังวลเรื่องอื่นอยู่ใช่ไหม
ใครๆ ก็มีเรื่องกังวลทั้งนั้น
อยู่ที่นี่ก็คิดถึงแต่เรื่องงานเถอะ กลับไปทำงานกัน
ผมคง...
ประมาทยุนจินอาเกินไป
เธอต้องใช้ความกล้าอย่างมาก ถึงจะทำแบบนี้ได้ค่ะ
ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
เธอแน่วแน่ไม่เบาเลยนะ
ใครจะยอมทนมาเป็นสิบๆ ปี
คนส่วนใหญ่คงเป็นบ้าไปแล้ว
คุณฝึกเธอมาดีนะ
ฟังไม่เหมือนคำชมนะคะ
ก็ไม่ใช่น่ะสิ รับมือกับคุณก็ยากพอแล้ว
แต่นี่คุณยังสอนวิชาให้เธอ มารับช่วงต่อจากคุณ
แต่พูดก็พูดเถอะ
ไม่รู้ว่ายุนจินอาจะรับได้ไหม ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป
ฉันไม่แน่ใจว่าคุณจะสื่ออะไรค่ะ
ผมไม่มีเจตนาแอบแฝง
ผมแค่เป็นห่วงเธอเท่านั้นเอง
ลองคิดดูนะ
ไม่มีใครนิ่งเฉยหรอก ถ้ารู้ว่าตัวเองเสี่ยงจะตกงาน
บางทีคู่กรณี ก็ตกเป็นเหยื่อระหว่างทาง
ยามวิกฤต คนเราทำได้ทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด
ผมพูดถูกใช่ไหม
เราควรทำให้แน่ใจว่า สถานการณ์จะไม่เป็นเช่นนั้น
เราเข้าใจตรงกันใช่ไหมคะ
แน่นอนครับ
เราต้องไม่ให้เกิดเรื่อง
คุณกง กงชอลกู...
เขายุยงให้พวกคุณพูดเหรอ
จะว่ายุยงก็ไม่เชิงค่ะ
แต่เขาบอกว่าที่ทำแบบนั้น กับพนักงานผู้หญิง
เพราะว่า...
เพราะอะไร
เขาบอกว่าเขาไม่มีทางเลือก เพราะคุณสั่ง
ไอ้สารเลวนี่...
หมอนั่นพูดอะไรอีก
เขายังติดต่อกับพนักงานหญิง ที่ออกจากบริษัทไปแล้วด้วยค่ะ
- นี่ - คะ
ขอโทษที ผมไม่ได้โมโหคุณ
ไอ้ชั่วเอ๊ย
ผมหมายถึงคุณกง...
- ให้ตายเถอะ - คุณนัมไหวไหมคะ
ผมต้องไหว
ผมถึงจะสามารถ...
พูดยังไงดี
สนับสนุนคุณได้
กงชอลกู...
ผมต้อง...
สั่งสอนหมอนั่นหน่อยแล้ว
อีกไม่นานหรอก
คุณกับผมจะกลายเป็นคู่แข่งกัน
คู่แข่งเหรอครับ
อีกไม่นาน คุณนัมก็โดนไล่ออกแล้ว แปลว่าต้องมีคนไปนั่งแทนเขา
ผมว่าไม่คุณก็ผมนี่แหละ
- คุณตื่นเต้นไหม - คือว่า...
คุณไม่คิดเหรอว่า คุณควรจะห่วงตัวเองสักหน่อย
นี่ คุณไม่รู้จักผมเหรอ
ผมกล่อมให้พนักงานหญิงทุกคน มาอยู่ข้างผมแล้ว
พวกที่ออกจากบริษัทไปแล้วก็ด้วย
โธ่
อีกไม่กี่วัน พวกเราคงไม่เจอคุณนัมในตึกนี้อีก
ทำไมจ้องผมอย่างนั้นล่ะ
ผมแค่อยากมองคุณให้ชัดๆ
คุณหมายความว่ายังไง
ผมแค่อยากจำภาพคุณตอนนี้ไว้
เผื่อคุณได้เลื่อนขั้น ไปรับตำแหน่งสูงๆ เร็วๆ นี้
ถ้าจริง คุณคือคนแรก ที่ผมจะสนับสนุนเลย
แหม ไม่ต้องห่วงผมหรอกครับ
ได้ยินแค่นี้ผมก็ดีใจแล้วครับ
คยองซอนไม่ยอมรับสายฉันเลย
ข้อความก็ไม่ตอบ
ปล่อยพี่เขาไปสักพักเถอะ
อีกไม่นานก็หาย
ฉันควรไปหาเธอไหม
ถ้าพี่อยากไปก็ได้นะ
นายไม่แนะนำสินะ
ให้ผมพาพี่ไปหาพี่คยองซอนไหม
นายนี่นะ ชอบทำให้ฉัน ตะขิดตะขวงใจแบบนี้อยู่เรื่อย
เพราะผมยังมีข้อบกพร่องหลายอย่าง
อยู่ๆ พูดแบบนั้นทำไม
ผมแค่ล้อเล่น
ไม่ตลกสักนิด
นายบอกให้ฉันมั่นใจเข้าไว้
ทำไมนายถึงไม่มั่นใจเลยล่ะ
ขอโทษครับ ผมจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว
อย่าโกรธสิ พี่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนไอ้ขี้แพ้
ใครบอกว่านายขี้แพ้
ผู้ชายที่ฉันชอบ ไม่ใช่คนขี้แพ้สักหน่อย
อย่าพูดถึงแฟนฉันอย่างนั้น
ถ้านายไม่รู้จักเขาดีพอ
หัวเราะเหรอ กล้าหัวเราะได้ยังไง
จริงๆ เลย ผมจะทำยังไงกับพี่ดีนะ
อะไร
รักฉันให้มากๆ ก็พอ
พี่นี่
หาอะไรเหรอคะ
แม่บอกให้พ่อเอาเนื้อออกมาจากตู้เย็น
แม่เขาจะทำซุปพรุ่งนี้เช้า แต่พ่อหาไม่เจอ...
แม่ถอดเฝือกแล้วนี่คะ
แม่ถอดเฝือกตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ
พ่อขอเจอจุนฮีได้ไหม
นายอยากเจอพ่อไหม
ไม่ต้องห่วงพวกเราหรอกค่ะ
หนูกับจุนฮีอยู่กันได้
เหมือนหลายปีที่ผ่านมา
ดื้อกันจริงๆ นะ
ทำไมเธอถึงบอกว่า
เราควรมาเดินเล่นหลังมื้อเที่ยงนะ
รู้จักที่นี่ได้ยังไงเหรอ
คุณคังเคยเล่าให้ฉันฟัง จริงๆ เราอยากลองมาด้วยกัน
แต่เธอมีนัดทานกลางวัน กับมื้อค่ำทั้งสัปดาห์
คังเซยองแปลกไปนะ
ทำไมเหรอคะ
ไม่ใช่ว่าเธอทำตัวแปลกหรืออะไรนะ
แต่ฉันสัมผัสได้ว่ามีอะไรแปลกๆ
แต่ก็แค่ลางสังหรณ์น่ะ
เธอเหมือนหงส์เลยค่ะ
- หงส์เหรอ - หงส์เหรอ
อะไรของเธอ
ท่าทีเธอดูสุขุมแถมยังสง่างาม
ทว่าใต้น้ำกลับตีเท้าไม่หยุด
ทำเหมือนพวกผู้ชายเลยค่ะ
ผู้หญิงไม่ทำเหรอ
อย่างเวลาพวกผู้ชายไปเที่ยวคลับ โดยไม่บอกแฟน
พวกเขาทำยังไงคะ
เขาจะนั่งบนรถ
ปิดกระจกให้หมด เอาเสื้อคลุมมือถือไว้
เพื่อตัดเสียงรบกวน
"ครับ ผมจะนอนแล้วนะ
ฝันดีนะ ที่รัก"
ถึงขนาดเอนเบาะรถลง
เพื่อให้เธอเชื่อเลยนะคะ
ถ้าแฟนเขาเกิดคุยต่อขึ้นมา
เขาก็จะบอกว่า "นอนเถอะจ้ะ
พรุ่งนี้ผิวจะได้ใส"
พูดให้เหมือนเขาทำเพื่อเธอ
แล้วภารกิจก็สำเร็จ
- ถ้าเป็นฉัน ฉันจะเลิกไปคลับ - ฉันด้วย
พวกผู้ชายโกหกตลอดเวลา
เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
ใครเขียนหนังสือเล่มที่เธออ่านเหรอ
คุณยุนก็ต้องระวังไว้นะคะ
คุณซอจุนฮี...
- เรียกเขาว่าว่าที่สามีคุณดีไหมคะ - พอเลย
ผู้ชายทุกคนมีความลับด้วยกันทั้งนั้น
เป็นกระบุงเลยแหละ
มีวิธีล้วงความลับพวกเขาไหม
แบบนั้นมีแต่จะสร้างปัญหานะคะ
ทำไมล่ะ
ถ้ารู้ก็ไม่ใช่ความลับ
พวกผู้ชายภูมิใจเรื่องนี้มาก
ถึงจะรู้แล้ว
คุณก็ควรทำเหมือนไม่รู้
พวกผู้ชายนี่เข้าใจยากจังนะ
ไม่รู้สิ
ฉันเชื่อคำพูดเธอไม่ได้หรอก
ฉันอ่านเจอในหนังสือนะคะ
แว่นที่คุณลอง เหมาะกับคุณนะคะ
- คุณน่าจะซื้อ - ซื้อให้สิ
ฉันเหรอคะ รายได้ฉันน้อยกว่าคุณตั้งเยอะ
- ไม่หรอก - สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ดีใจจังที่ได้เจอคุณยุน
เขาน่ารังเกียจจริงๆ
ดูหนังเรื่องนี้หรือยังคะ
ยังเลย
- ไปดูด้วยกันนะคะ - ฉันไม่อยากดูนี่
ก็ได้ค่ะ
- ขอโทษนะ - ใช่สิ คุณมีแฟนแล้ว
- ฉันจะไปดูคนเดียว - ไปกับเราก็ได้
ไปดูด้วยกันนะคะ คุณกึม
ไปเถอะ
มีอะไรเหรอ
คุณจุนฮีจะไปต่างประเทศอีกแล้วเหรอ
ใครบอกเหรอ
เมื่อกี้คนจีนกลุ่มนั้นพูดกัน
พวกเขาพูดว่าอะไรเหรอ
มีคนหนึ่งถามว่า
พนักงานที่เคยไปอเมริกา จะร่วมโครงการนี้หรือเปล่า
พวกเขาตอบว่า "อาจจะ"
เขาไม่คิดว่าคนนั้นจะร่วม
แต่พวกเขาตอบว่าเขาจะไป
แล้วก็บอกด้วยว่า เขาอยู่นานเท่าไรก็ได้
คุณยุนคงยังไม่รู้สินะ
กินข้าวหรือยัง
ไปดื่มกาแฟบนดาดฟ้ากันไหม
ยุ่งอยู่เหรอ
โธ่ พี่ต้องหงุดหงิดมากแน่ๆ ที่ผมไม่ได้อ่านข้อความ
ให้ผมไถ่โทษยังไงดี
จะบ้าเหรอ
สักวันผมต้องทำให้ได้เลย
งานยุ่งเหรอ
เปล่าหรอก
มีประชุมผมก็เลยรับโทรศัพท์ไม่ได้
โครงการที่จีนเหรอ
พี่รู้ได้ยังไง
นายจะไปดูงานเหรอ
พี่มีสายในที่ทำงานผมเหรอ
นายจะไปเมื่อไหร่
ผมไม่ไปหรอก
ไปอย่างน้อยก็สามเดือน ผมอยู่ไม่ได้หรอกถ้าขาดพี่
ผมบอกว่ายังไงก็ไม่ไป
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
ฉันขอลางานแล้วไปกับนายได้นะ
คิดดูสิ ฉันไม่ต้องห่วงอะไรเลย
ฉันจะได้เป็นอิสระจากทุกอย่าง
อิสรภาพ
พี่คงเครียดมากนะ
ฉันก็แค่ล้อเล่น
ไปหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีกว่า พี่อยากทำอะไรไหม
ไปดูหนังกันไหม
ได้ พี่อยากดูเรื่องไหนเลือกเลย
ดูเรื่องไหนดี ช่วงนี้มีหนังอะไรดูบ้างนะ
ค่ะ
สักครู่นะคะ เดี๋ยวมานะ
คืนนี้คงไม่ได้ไปดูหนังกันแล้วล่ะ
- ใครโทรมาเหรอ - พ่อน่ะ
แม่ไม่สบาย พ่อก็เลยอยากให้ฉันกลับบ้านเร็วหน่อย
งั้นพี่รีบกลับบ้านเถอะ
พี่เสร็จงานกี่โมง
ไม่แน่ใจ ใกล้แล้วมั้ง
โทรหาผมนะ เดี๋ยวผมไปส่ง
ไม่เป็นไร
พี่จะแอบไปไหนใช่ไหม
ไม่ไว้ใจฉันเหรอ
จะไปไหนก็ไปเถอะ
แบบนี้เป็นไงครับ
- ดูแกร่งไปหรือเปล่า - จริงด้วย
นี่ล่ะครับ แบบนี้เป็นไง
- ธรรมดาเกินไป - เหมือนลอกมา
จืดชืดเกินไป
ตัวนี้ไม่ดีกว่าเหรอ
ถึงจะไม่ใช่ตัวละครหลัก แต่เห็นแล้วคนจำได้แม่นแน่ๆ
แบบนี้ก็ไม่เลวนะ
ดูนี่สิ
- ฉันจะเลิกงานแล้ว นายก็สู้ๆ นะ - นี่
ทานมื้อเย็นให้อร่อยนะ จุ๊บๆ
นี่ด้วย
อะไรของเขา
ให้หนูไปหาก็ได้ค่ะ
หนูอุตส่าห์สละเวลามาเจอลุง แค่นี้ลุงทำได้
หนูมีเวลาเหลือเฟือค่ะ
หนูไม่ควรเสียเวลาอันมีค่า ในชีวิตหนูไปนะ
นัดหนุ่มไปเดตยังจะดีกว่า
แฟนหนู...
เขาอนุญาตให้หนูมาเจอลุงเหรอ
อย่าทำให้ลุงดูเหมือนคนเลวนะ
- ไม่หรอกค่ะ ทานอะไรมาหรือยังคะ - ยังเลย
หนูรู้จักร้านดีๆ แถวนี้ ลุงจะว่ายังไงคะ
ลุงไม่รู้เลยว่าแถวนี้มีอะไรบ้าง
หนูนำไปเองค่ะ
ไปกันเถอะค่ะ
ทางนี้ค่ะ
ว่าไง
พี่จะไปไหนเหรอ
ฉันกำลังกลับบ้าน
นายเห็นฉันเหรอ
คืออย่างนี้นะ...
มานี่
จุนฮี
มาตรงนี้
อย่าทำแบบนี้สิ
ไม่ได้ยินเหรอ
ฉันติดต่อเขาไม่ได้ เขาไม่ยอมมาทำงาน
- โอ๊ย - นึกว่าเธอสองคนเลิกกันแล้ว
- เขาเจ็บหรือเปล่า - ไม่ชอบจุนฮีตรงไหนเหรอ
- ลุงว่าดีเหลือเกิน - โอ๊ย
ที่หนูคือคนที่คอยอยู่ข้างๆ จุนฮี
รู้ไหมพ่อเธอเป็นยังไง เธอสองคนก็ไม่ต่างกันหรอก
คนที่ผมไม่เคยอยากเจอโผล่มา
แล้วทำตัวเหมือนพ่อคน
แย่กว่าคือกับผู้หญิงที่ผมรัก
- ยังไงเขาก็เป็นพ่อนาย - พวกเธอโดนหว่านล้อมงั้นเหรอ
ตอนนั้นคุณยุนหัวอ่อนเกินไป
ฉันทำให้คุณชดใช้ ในสิ่งที่คุณไม่ได้ทำได้นะ
- อยากให้ทำแบบนั้นไหม - เธอทำร้ายเขาแบบนี้ได้ยังไง
ฉันจะเลิกกับเขา ฉันจะเลิก
จุนฮี
เราจบกันแค่นี้เถอะ
คำบรรยายโดย: มนฐิตา เฉื่อยทอง