NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Jin-a, sen deli misin?
Kafayı mı yedin?
Jun-hui ne olacak?
Onunla oyun mu oynuyorsun?
Gyeong-seon, izin ver açıklayayım. Ben...
Jun-hui'yle ilişkini bitir.
İnanamıyorum.
Gyeong-seon!
Beni duymadın mı?
Jun-hui'den ayrıl. Tek diyeceğim bu.
Buraya gelmeyi istediğimi mi sanıyorsun?
Annemi tanıyorsun.
İşler istediği gibi gitmezse geri çekilmez.
Buraya geldim çünkü o beni asla...
Senin o inatçı annen Jun-hui'yi hayatta onaylamaz.
Sen itaatkâr bir evlatsın, ondan ayrıl.
İşleri benim için daha da kötüleştirme.
Jun-hui ve ben, senin için yaşıyoruz mu sanıyorsun cidden?
Neden sürekli seni anlamamız gerekiyor?
Daha ne kadarına katlanacağız?
Konu Jun-hui olduğunda kime karşı çıkacağım...
...umurumda olmaz. Benim için daha önemli bir şey yok.
Ailenin Jun-hui'ye davranışlarına katlanma sebebim sensin.
Yoksa kendimi tutmazdım.
Ama artık bardağı taşırdın. Buna daha fazla dayanamam.
Jun-hui'nin böyle küçük görülmesine katlanamam.
Neden bahsediyorsun?
Kimse onu küçük görmüyor.
Sen görüyorsun.
Bunu ciddiye almıyorsun,
öylesine bir sohbet konusuymuş gibi davranıyorsun.
Ailen bana ve Jun-hui'ye acıyor
ve bizi yetersiz bulduklarını saklamıyorlar bile.
Belki yanılıyorumdur
ama yine de artık kendimi tutmayacağım.
Bayan Yoon Jin-a?
Randevunuz benimle.
-Gidelim mi? -Tamam.
BÖLÜM 12
Pardon.
Buraya oturalım.
Oturalım mı?
Oturun.
Buraya ben oturacağım.
Tamam.
Her şey yolunda mı?
Hayır.
Yani, evet. İyiyim.
Sen Jin-a değil misin?
Merhaba.
Bu sensin, değil mi?
Evet.
Uzun zaman oldu, değil mi?
Evet.
Gyeong-seon şurada.
Evet, biliyorum.
Anladım.
İyi.
Bana biraz müsaade edin.
Peki ya Jun-hui?
Ne olmuş ona?
Buna ne kadar devam edeceksin?
Sana iyi davranmamı bekliyor olamazsın.
Vaktimizi boşa harcamayalım.
Yapıcı bir konuşma yapalım.
Son aradığında söyleyecek bir şeyin var gibiydi.
Yok.
Sadece Jun-hui ve benim bu dünyada yalnız olmadığımızdan
emin olmak istedim.
O kadardı.
Ciddiyim.
Sınıfta bir çocuk babasıyla övünüyorsa
senin de aynısını yapasın gelir.
Ben de öyle hissettim.
Bir ebeveyne ihtiyacın olmayacak kadar büyüdüğünü düşünüyordum.
Yanlış anlama.
Hayatımda olman bana sadece zarar verecek, biliyorum.
Ama bazı zamanlarda
varlığına ihtiyaç duymadan edemiyorum.
İnsanların bu stereotiplerin aptallığından
habersiz olması çok saçma.
Kusura bakmayın.
Kabalık ettiğinizi biliyorsunuz, değil mi?
Özür dilerim.
Zorla randevuya çıktığım oldu,
zorla gelen biriyle tanıştığım da.
Ama bugünkü en kötüsü.
Ne kadar özür dilesem azdır.
Yani hoşlandığınız başka biri var.
Öyle değilse benden hoşlanmadınız demektir.
Bu gururumu incitir.
İyi birine benziyorsunuz. Gerçekten.
Tamam, diyelim ki doğruyu söylüyorsunuz.
Daha az endişeli olmanız için ne yapabilirim?
Endişeli değilim.
Arkanızdaki kadın... Arkadaşınız mı?
Evet, arkadaşım, yanında da babası var.
O zaman burada olmanızdan rahatsız olmaz.
Tabii ki olmaz. Neden sordunuz?
O zaman neden sürekli bize bakıyor?
Jin-a çok güzel bir hanım olmuş.
Henüz evlenmedi, değil mi?
Hayır.
Sen biriyle görüşüyor musun?
Peki ya Jun-hui?
Bilmiyorum.
Eminim yakında evlenir.
Zaman su gibi akıp geçiyor.
Çocukların senin için ne ifade ediyor?
Doğduktan sonra kendi başımıza
büyüyeceğimizi mi sandın?
Her şeyi ailenden bekleyemezsin.
Ama elinden geleni yapmalıydın.
Üniversiteyi bırakmak zorunda kaldım ama seni suçlamıyorum.
Sonuçta o kararı veren bendim.
Ama Jun-hui meselesi farklı.
Sanatçı olma hayalinden vazgeçip...
...para kazanmak için bir oyun şirketine girdi.
Ona bakmam hoşuna gitmedi.
Baskı hissettiği için hiçbir şey çizemediğini söyledi.
En kötüsü ise...
Tamam, yeter.
Lafımı bölme. Buraya gelmemin sebebi
sana bunları anlatmaktı.
Birkaç kez evlendiğin için pişman olmuş olabilirsin
ama asıl hatan bu değildi. Asıl hatan,
çok hızlı büyümemize sebep olmandı.
Küçükken Jun-hui'nin
başının belaya girmesini isterdim.
Sürekli yetişkin taklidi yapmasından bıkmıştım.
Hâlâ diğer insanları kendinden çok düşünüyor
ve her şeyi içine atıyor, çok üzülüyorum.
Neden o hâle gelmesine sebep oldun? Neden?
Evlilik mi?
Sen hayattayken öyle bir şansımız yok.
Bunun farkında mısın?
Gitsek iyi olur.
Ne saçma.
Affedersiniz. Bir şey soracağım.
Bayan Yoon Jin-a'nın nesi oluyorsunuz?
Anlamadım?
Bugün onunla buluştuk ve çok şaşırdım.
Tam olarak kimsiniz?
-Eski görümcesiyim. -Pardon?
Kendisini ne sanıyor?
SENİ SEVİYORUM'DAN 3 CEVAPSIZ ARAMA
Çay içip biraz konuşalım mı?
Jun-hui nasıl, biliyor musun?
Gyeong-seon hâlâ bana kızgın, bir şey demeden gitti.
Sanırım gayet iyi.
Biriyle görüşüyor mu?
Gyeong-seon'un dediklerine bakılırsa
biriyle görüşüyor gibi. Sen biliyor musun?
Üzgünüm.
O ne demek?
Onun hakkında pek bir şey bilmediğim için üzgünüm.
Fazla kibar biri olmuşsun.
Ailen eski kafalı olduğu için bunu anlayabiliyorum.
Ailem eski kafalı ve inatçıdır.
Bunu kötü bir anlamda söylemiyorum.
Ama böyle bir aile, çocuklar için zor olabiliyor.
Adam erkek arkadaşın sandım
ama sanırım değil...
Değil.
O sadece...
O...
Üzgünüm.
Neden sürekli...
Sanırım özür dileyip durmanın tek sebebi nazik olman değil.
Neden bilmiyorum ama sizden özür dilemek istiyorum.
Markete gitmem gerekiyor.
Neden?
Akşam Jin-a yemeğe geliyor.
Gelmeyecek.
Neden?
Konuştunuz mu? Nerede?
Bilmene gerek yok. Akşam gelmeyecek, o yüzden eve gel.
Neler oluyor?
Babamla olanları merak etmiyor musun?
Sadece Jin-a mı umurunda?
Neden merak edeyim?
Boş ver. Sadece eve gel.
Jin-a nerede? Ona ulaşamıyorum.
Tabii ki ulaşamazsın. Sonra anlatırım, eve gel.
Bir daha görüşmeyeceğiz, değil mi?
Geri dönmeyi düşünmüyor musunuz?
Öylesi hepimiz için daha iyi olmaz mı?
Gyeong-seon onları söylemiş olsa bile
aslında sizi çok özlüyor.
Eminim Jun-hui de özlüyordur.
Jun-hui nasıl?
Pardon?
Nasıl bir adam olduğunu merak ediyorum.
Çok sıcakkanlı biri.
Vedayı kısa tutalım.
Bay Seo!
Tekrar buluşalım.
Israr ediyorum.
En azından benimle buluşun.
Gyeong-seon ve Jun-hui'nin nasıl olduğunu bilmelisiniz.
Muhteşem, hayat dolu insanlar.
Onlara haber vermeden sizinle konuşurum.
Teklif senden geldi.
İnisiyatif almak istedim.
-Beni arayın. -Tamam.
Ben gideyim.
-Ararsınız. -Tamam.
Jun-hui...
4 CEVAPSIZ ARAMA
Bundang'ın neresine gidiyorsunuz?
Kusura bakmayın, burada indirebilir misiniz?
Kusura bakmayın.
Hiç gururun yok mu?
Sen karışma.
Bunu yapamam.
Ne dedin sen? "Sen karışma." mı?
Bu senin hayatın olsa bile bunu yapamam.
Bu sefer buna izin vermeyeceğim.
Neden onunla buluştun?
Neden gidip bunu öğrendin?
Aklını kaçırmış olmalısın.
Babamla buluşmak için oraya gitmesem
yakalanmayacak mıydı?
Öğrendiğim için sevinmelisin,
aptal herif.
Randevuya gitmiş olması sana saygı duymadığı anlamına gelir.
Sen yokmuşsun gibi davranıyorlar.
Anlayamıyor musun?
Çıldıracağım!
Beni aptal mı sanıyorsun?
Bu bir anda olacak bir şey değil.
Katlandığın şeyleri anlamam için bana söylemene gerek yok.
Her şey ortada.
Demek istediğim...
Jin-a her ne yaptıysa
ilişkimiz için yaptı, senin için değil.
Bu yüzden öğrenmiş olman hoşuma gitmiyor.
Sana söylemesem de hakkımdaki her şeyi bilmen hoşuma gitmiyor.
Bu beni çıldırtıyor!
Benden bir şeyler saklarsan...
...buna minnettar olacağımı mı sandın?
Saklamaya devam edeceğim.
Öyle bir şey yapayım deme!
Seo Jun-hui.
Senin için daha ne yapabilirim?
Tanrım.
Ne dedi?
Jin-a hakkında ne düşünüyormuş?
Jin-a boşandı mı?
Ne? Neden bahsediyorsun?
Neden bahsettiğimi biliyorsun.
Bu nasıl bir saçmalık?
O hiç evlenmedi ki. Ne? Boşanmış mı?
-Eski görümcesi oradaymış! -Eski görümcesi mi?
-Ne diyorsun? -Böyle bir şeyi benden nasıl saklarsın?
Sakladım mı? Neyi?
Jin-a hiç evlenmedi! Onu neyle suçluyorsun?
Arkadaşım değil misin sen?
Bir yanlış anlaşılma olmuştur.
-Nasıl... -Onları tanıştırdığım için
-utanıyorum. -Ne?
Tanıştırdığın için utanıyor musun?
Utanıyor musun?
Kızıma boşanmış diyorsun, sen mi utanıyorsun?
Sinirden titriyorum!
Ne oldu?
Buluştuğu adama ne demiş?
Ne oldu?
Buluştuğu adam
ailesine gidip
Jin-a'nın boşanmış olduğunu söylemiş.
-Görümcesini görmüş. -Ne?
Arsız velet.
İkimizin de işi bitti.
Dur bakalım.
Tabii ki açmıyor.
Tahmin etmiştim.
Şimdi Jun-hui'nin yanındadır.
Tanrım, yeter artık.
Yetmez!
Onun yanında değildir.
Jin-a bize öyle bir saygısızlık yapmaz.
Ne oldu o zaman?
Sakin ol.
Eve gelince neler olduğunu anlatır.
Bugün neler oldu?
Kahretsin.
Dışarıda yağmur yağıyor, kolun da kırık zaten.
Evden çıkma!
Onu eve getirmeliyim.
Nerede olduğunu biliyor musun?
Belli değil mi? Yaptığı hatanın farkında değil
çünkü aklı Jun-hui'de.
-Ona dersini vereceğim. -Tanrım.
-Bırak. -Yeter!
Jin-a kötü bir şey yaparsa ne yapacaksın?
-Yapacağını yaptı zaten. -Öyle değil.
Ya intihar ederse?
Neden öyle bir şey dedin?
Baba,
sence sadece belli tipteki insanlar mı intihar eder?
Lisede ben de düşünmüştüm,
hatta üniversitede alışma zorluğu çektiğimde de aklımdan geçmişti.
-Tanrım. -Anne, yaptığın şey
sadece onların ilişkisini güçlendirir.
Birlikte kaçmaya karar verirlerse ne yapacaksın?
Artık o standartlarını...
...bir kenara bırakmalısın.
Saçma ve moral bozucular.
Neden öyle...
Burada yabancı birinden bahsetmiyoruz!
Çocuklarına objektif olarak bak.
Diğer insanları yargıladığın gibi.
Standartlarına uymayan insanların âciz olduğunu düşünüyorsun.
Diğer insanlar da ben ve Jin-a hakkında öyle düşünüyor.
Çocukların böyle insanlar, anne.
Jin-a hayatını mahvederse ne olacak? Kendi hayatı.
Neden onun hayatına burnunu sokuyorsun?
Ne?
Nasıl böyle söylersin? Ben kızıyla ilgilenen bir anneyim.
Sadece hayatına müdahale ediyorsun.
-Bu istismar sayılır. -Seung-ho!
Ona duygusal acılar çektiriyorsunuz.
Onu çok yoruyorsunuz!
Bu istismar değilse nedir?
Anne.
Dar görüşlü olmayalım.
Tamam mı?
Tanrım.
Annen çok şaşırmıştır.
-Özür dilerim... -Aferin.
Doğru olanı söyledin.
Ama bu,
annenin çocuklarına zalimce davrandığı anlamına gelmez.
Bazen aileler annen gibi davranmak zorunda kalır.
Hiçbir aile çocuklarının acı çekmesini istemez.
Biliyorum.
Ama bu,
aileler hep doğru kararı verir demek değil.
-Haklısın. -Ne demek istiyorsun?
Aileler korkaktır.
Çocuklarının güvenli yolu seçmesini isterler.
Çocukları risk aldığında endişelenirler.
Annen bu yüzden öyle davranıyor.
Yine de çizgiyi aştı.
Jun-hui neden bir risk?
Onunla konuşmaya çalışacağım.
Jin-a'ya bu kadar sert davranmamalısın.
Jun-hui seninle konuştu mu?
Ona ulaşmaya çalışacağım.
Dışarıda yağmur var...
Anladım.
Hiçbir farkları yok.
Jin-a ile misin?
Neredesin?
Evdeyim.
Burada ne işin var?
Hiç.
İçeri gelseydin ya da arasaydın...
Ayağa kalk.
Yağmur yağıyor.
Bu bahar yağmuru.
Haydi. Kalk.
Yağmur yağıyor.
Biliyorum, kalk haydi.
Ne oldu?
Bacaklarım uyuşmuş.
Beni kandırma.
Sana sinirlenmeyeyim diye yapıyorsun.
Hayır, ciddiyim.
Bacaklarım çok uyuştu.
Tanrım, beni deli edeceksin.
-Sıcak. -Tamam.
Bana kızgınsın, değil mi?
Öyleydim.
Sakinleşmemi beklemen akıllıcaydı.
Amacım o değildi.
O zaman neden aramadın?
Korktum.
Sinirleneceğimden mi?
O zaman neden?
Telefonu açmayacağından korktum.
Bugün çok stratejik davranıyorsun.
Böyle zamanlarda
benden çok daha küçükmüşsün gibi geliyor.
Öyle mi?
Şımardığına göre daha iyi oldun herhâlde.
Üzgünüm.
Üzgün olmalısın zaten.
-Bana kızabilirsin. -Onun için çok geç.
Anneme ilk ve son kez...
...istediğini vermek istedim.
Bunu, gelecekte beni bir şeye zorlamasını
engellemek için kullanacaktım.
Ama...
Etraflıca düşünmem gerekiyormuş.
Gyeong-seon'u görür görmez
kötü bir tercih yaptığımı anladım.
Neden bu kadar aptalım?
Hep bela çıkarıyorsun.
Benden nefret mi ediyorsun?
Evet,
-sana olan nefretim beni öldürüyor. -Ne?
Ölmek için benden izin alman gerektiğini söyledim.
İstediğimi yaparım.
Ne yapacaksın?
Seni seveceğim ve sana bakacağım.
Bunu bile yapamaz mıyım?
Bunu düşünmem için
bana iki gün ver. Ertesi gün kararımı söylerim.
Başını belaya sokmamaya çalış.
Bir daha sorun çıkarmayacağım.
Bu arada...
...neden bu kadar şık giyindin?
Küpe bile takmışsın.
Şık mı duruyorum?
Her randevuya çıktığımda bunu giyerim.
Her randevuya çıktığında mı?
Çok çıktın herhâlde.
Kaç yaşında olduğumu düşünsene.
Çok randevuya çıktım.
-Kaç kere? -Ne?
Duyamadım.
-Cevap ver. -Ne?
Gülmeyi bırak da cevap ver.
Dışarıda yağmur yağıyor. Gidip başımızı belaya sokalım.
Ne belası? Önce cevap ver.
Seni seviyorum.
Neden gözlerime bakıp söylemiyorsun?
Çünkü yaptıklarım yüzünden suçlu hissediyorum.
O zaman cezanı çekmen gerekiyor.
Ne?
Hediyen.
Beni taklit ediyorsun.
Atayım deme.
Yine taklit ediyorsun.
Devam edeyim mi?
Aklımı başımdan alıyorsun Jun-hui.
İçeri gir.
Evet, gireyim.
-Görüşürüz. -Görüşürüz. Ben gideyim.
Kapının nesi var?
-Git haydi. -Asansöre binince giderim.
Güle güle.
Haydi. Git artık.
Geciktin.
Biraz dinlen.
Bugün bir şey oldu mu?
Sence?
Annem neden bu kadar sessiz?
Ya sana kızacak enerjisi kalmadı ya da işe yaramayacağını düşünüyor.
Gyeong-seon ve Jun-hui
randevuya gittiğimi öğrendi.
Otelde Gyeong-seon'la karşılaştım.
Neden yaptığın her şey...
Sen aptal mısın?
Neden bunu sana söyledim, bilmiyorum.
Jun-hui meselesi...
Onu hafife alırsan pişman olursun.
Ona yanlış yapma.
Kimseye ikinci bir şans vermez.
Kiminle uğraştığın aklında olsun.
Günaydın.
Ama Mapo'daki yer...
O konuda yapabileceğim bir şey yok.
Bence onu aramalıyız.
Evet.
Bayan Yoon.
Hoş geldiniz.
Cehenneme geri döndüm.
Burası cehennemden de beter bir savaş alanı gibi.
Birlikte savaşalım.
Ama hep cesaretimi kıracak şeyler söylüyorsunuz.
Dönmüşsün. Kalıcı olarak mı döndün?
Beni gördüğüne sevinmemiş gibisin.
Neden sevineyim?
Hiçbir işte yardım etmiyorsun.
Kahve ister misin?
İyi olur. Americano alayım lütfen.
Tamam.
Tacizcilerin isimleriyle birlikte ifademi
Bayan Jeong'a gönderdim.
Anladım.
Bu nasıl bir tepki?
Kötü hissediyorum.
Senin öne çıkıp ifade vermene sebep oldum.
Kolay hedef olduğumu düşünüyorsun, değil mi?
Hayır, öyle değil.
Diğerlerini zorlayamadım çünkü çok korkuyorlar.
Onları korkutmaya çalıştım ama bana mısın demediler.
Sen de beni ikna etmenin daha kolay olacağını düşündün.
Açıkçası eskiden öyle düşünürdüm ama artık öyle değil.
Artık yenilmez bir gücünün olduğunu biliyorsun.
Herkes öyle diyor ama bu doğru değil.
Yenilmezmiş.
Neyse, bunu yapmak çok cesaret isterdi.
Etkilendim.
Bu iltifatlar için henüz erken.
Neden öyle diyorsun? Çok kişiyi etkileyeceğini mi düşünüyorsun?
Bundan eminim. Bu küçük bir olay değil.
-Jin-a, eğer... -Lütfen bunları düşünmeyelim.
Endişelenmek istemiyorum.
Zamanı gelince uğraşırız.
-Evet ama... -Yapma.
İyi bir iş çıkaracağız ve kötü bir şey olmayacak. Çözülecek.
İyi düşün ki iyi olsun derler. Sorun çıkmayacak.
Aklını kurcalayan başka bir şey var, değil mi?
Herkesin bir endişesi vardır.
Burada sadece işi düşünelim. Geri dönmemiz gerekiyor.
Sanırım...
Yoon Jin-a'yı hafife aldım.
Bu, büyük cesaret isteyen bir şey.
Onu kastetmedim.
Çok kararlı biri.
Buna kim on sene katlanır?
Çoğu insan kafayı yerdi.
Onu iyi eğitmişsin.
Bu bir iltifata benzemiyor.
Tabii ki değil. Seninle uğraşmak yeterince zorken
onu halefin olarak eğitmişsin.
Ama gördüğün gibi,
bu olay yayılırsa Yoon Jin-a'nın işine gelir mi bilmiyorum.
Ne demek istediğinizi anlamadım efendim.
Gizli bir amacım yok.
Sadece onun için endişeleniyorum.
Bir düşün.
Kimse işi tehlikedeyken oturup izlemez.
Bazen saldırgan bir süre sonra kurbana dönüşebilir.
Kriz anlarında insanlar hayatta kalmak için ne gerekiyorsa yapar.
Haksız mıyım?
Durumun böyle bir şekil almayacağından emin olmalıyız.
Hemfikir değil miyiz efendim?
Tabii ki öyleyiz.
Bunun olmaması için uğraşacağız.
Bay Kong? Kong Cheol-gu şu anda...
Konuşmanız için sizi kışkırtıyor mu? Öyle mi yapıyor?
"Kışkırtmak" doğru kelime mi emin değilim
ama bunu kadın çalışanlara yapmış
çünkü...
Çünkü ne?
Sizin isteğiniz doğrultusunda başka seçeneği olmadığını söyledi.
Piç...
Başka ne dedi?
Şirketten ayrılan kadın çalışanlarla da görüşüyormuş.
-Hey! -Efendim?
Kusura bakma, sana kızmadım.
O piçe kızdım.
Yani Kong'a.
-Tanrım. -İyi misiniz Bay Nam?
İyi olmak zorundayım.
Ancak o zaman...
Nasıl desem?
Size destek olabilirim.
Kong Cheol-gu da...
Ona...
...ciddi bir ders vermeliyim.
Yakında,
seninle rakip olacağız.
Rakip mi?
Bay Nam kovulacak. Yani biri onun pozisyonunu alacak.
Ya sen olacaksın ya da ben.
-Heyecanlı mısın? -Şey...
Biraz kendin için endişelenmen gerekmiyor mu?
Beni tanımıyor musun?
Tüm kadın çalışanları tarafıma çektim.
Şirketten ayrılanlar da dâhil.
Vay be.
Yakında Bay Nam'ı burada göremeyeceğiz.
Neden bana öyle bakıyorsun?
Sana iyice bakmak istiyorum.
O ne demek?
Sana iyice bakmak istedim
çünkü yakında yükselebilirsin.
Öyle bir şey olursa ilk sana yardım edeceğim.
Benim için endişelenme.
Bunu duymak bile yeterli.
Gyeong-seon telefonlarıma
ve mesajlarıma bakmıyor.
Onu biraz rahat bırak.
Yakında düzelir.
Onu görmeye gitmeyeyim mi?
İstersen gidebilirsin.
Gitmemem gerektiğini düşünüyorsun.
Seni ona götüreyim mi?
Tanrım, hep beni böyle ortaya atıyorsun.
Çünkü birçok yönden eksiklerim var.
Neden durup dururken öyle dedin?
Şaka yapıyordum.
Hiç komik değil.
Kendime güvenmemi sen söylemiştin.
Neden kendine güvenin yok?
Kusura bakma, öyle davranmayacağım.
Kızma. Beni ezik hissettiriyorsun.
Ezik olduğunu kim söyledi?
Hoşlandığım adam ezik değil.
Erkek arkadaşıma öyle deme,
onu tanımıyorsun bile.
Güldün mü sen? Bu ne cüret?
Tanrım, seni ne yapacağım?
Ne?
Sadece beni sev
Tanrım.
Ne arıyorsun?
Annen yarın yapacağı çorba için
eti çıkarmamı söyledi ama...
Anne, alçın çıkmış.
Alçısını neden çıkarttı?
Jun-hui ile buluşabilir miyim?
Babamla buluşmak istiyor musun?
Bizim için endişelenme.
Jun-hui ile bana bir şey olmaz,
yıllardır böyleyiz.
Yaramaz veletler.
Neden yemekten sonra
yürüyüşe çıkalım dediğini merak ettim.
Burayı nereden duydun?
Bayan Kang söyledi. Birlikte bakmak istiyorduk
ama onun tüm hafta boyu planı vardı.
Se-yeong'da bir sıkıntı olabilir.
Neden?
Garip davrandığından değil
ama tuhaf bir durum var gibi.
Ben öyle hissettim.
O kuğu gibidir.
-Kuğu mu? -Kuğu mu?
Neden?
Hep sakin ve dengeli görünür
ama suyun altında ayaklarını çırpar.
Ama onu erkekler yapar.
Kızlar yapmaz mı?
Diyelim ki bir adam kız arkadaşından habersiz kulübe gitti.
Bunu nasıl yapar?
Arabasına oturur,
camları kapatır. Telefonunu kıyafetleriyle sarar
ve gelen sesleri engeller.
"Evet, şimdi yatıyorum.
Tatlı rüyalar sevgilim."
Onu inandırmak için
koltuğunu bile yatırır.
Kız hâlâ konuşuyor diyelim.
O zaman da "Şimdi biraz uyu ki
yarın cildin parlasın." der.
Onun için yapıyormuş gibi davranır.
Böylece görevini tamamlar.
-Ben olsam kulübe gitmeyi bırakırdım. -Ben de.
Erkekler amaçları uğruna
sürekli yalan söyler.
Okuduğun kitabı kim yazmış?
Sen de dikkatli olmalısın.
Bay Seo...
-Müstakbel kocan diyebilir miyiz? -Kes şunu.
Tüm erkeklerin sırları vardır.
Hatta onlarca sırrı vardır.
Sırlarını öğrenmenin bir yolu var mı?
Bu sadece bela getirir.
Neden?
Ortaya çıktığında artık sır olmaz.
Gururları tamamen buna dayanır.
Yani öğrensen bile
bilmiyormuş gibi davranmalıymışsın.
Erkekler gerçekten bu kadar karmaşık mı?
Hiçbir fikrim yok.
Dediklerine güvenemiyorum.
Bir kitapta okumuştum.
Son denediğin güzel durdu.
-Almalısın. -Sen bana alsana.
Ne? Ben senden az kazanıyorum.
-Sanmıyorum. -Merhaba.
-Merhaba.
Sizi görmek güzel Bayan Yoon.
Çekilmez biri.
Bu filmi izledin mi?
İzlemedim.
-Birlikte izleyelim. -İstemiyorum.
Tamam.
-Üzgünüm. -Doğru, sevgilin vardı.
-Kendim izlerim. -Bizimle gelebilirsin.
Gidip izleyelim Bayan Geum.
Haydi.
Ne oldu? Sorun mu var?
Jun-hui yine yurt dışına mı gidiyor?
Onu kim söyledi?
Az önce Çinliler söyledi.
Ne dediler?
Bir tanesi Amerika'dan gelen adamın projeye katılıp katılmayacağını sordu,
onlar da "Muhtemelen." dedi.
Adamın geleceğini düşünmüyordu
ama onlar gelecek dedi
ve ne kadar sürerse orada kalabilirmiş.
Herhâlde Bayan Yoon bunu bilmiyordu.
Yemek yedin mi?
Çatıya çıkıp kahve içelim mi?
Meşgul müsün?
Mesajlarını okumadığım için kızmışsındır.
Nasıl telafi edebilirim?
Deli misin sen?
Bir gün bunu yapacağım.
Meşgul müydün?
Hayır.
Toplantı vardı, o yüzden açamadım.
Çin'deki proje için mi?
Nereden bildin?
İş gezisine mi çıkıyorsun?
Ofiste bir casusun mu var?
Ne zaman gideceksin?
Gitmeyeceğim.
En az üç ay sürer. Sensiz yapamam.
Gitmeyeceğimi söyledim.
Neden?
İzin alıp seninle gelebilirim.
Düşünsene. Kafam çok rahat olur.
Her şeyden kurtulmuş olurum.
Özgür olurum.
Çok streslisin sanırım.
Öylesine söyledim.
Bugün biraz eğlenelim. Aklında bir şey var mı?
Film izleyelim mi?
Güzel olur. Bir film seç.
Ne izleyelim? Acaba sinemada neler var?
Alo?
Bir saniye. Birazdan döneceğim.
Sanırım bu gece sinemaya gidemeyeceğiz.
-Kim aradı? -Babam.
Annem hasta olmuş, eve erken gelmemi istiyor.
O zaman sen git. Haydi, kalkalım.
İşten kaçta çıkıyorsun?
Emin değilim. Yakında çıkarım.
Beni ara. Seni eve bırakırım.
Hayır, sorun değil.
Eve gitmeyeceksin, değil mi?
Benden şüphe mi ediyorsun?
Nereye gidiyorsan git.
Bu nasıl?
-Bu çok güçlü görünmüyor mu? -Evet.
Şuna bakın. Bu nasıl?
-Çok düz. -Taklit gibi duruyor.
Çok sıkıcı.
Bu daha güzel değil mi?
Ana karakter değil ama iyi bir etki bırakıyor.
Bu da fena değil.
Şuna bak.
-İşten çıkıyorum. Dayan. -İşte.
Afiyet olsun. Öptüm.
Bu da öyle.
Ne?
Ben size gelirdim.
Vaktini çalan benim. En azından geleyim dedim.
Benim vaktim bol.
Değerli vaktini böyle harcamamalısın.
Randevulara gitmelisin.
Erkek arkadaşım...
Benimle görüşmene izin verdi mi?
Beni kötü biri gibi gösterme.
-Tamam. Yemek yemediniz, değil mi? -Evet.
Yakınlarda sakin bir mekân biliyorum. Ne dersiniz?
Buraları hiç bilmiyorum.
Ben gösteririm.
Haydi.
Bu taraftan.
Selam.
Nereye gidiyorsun?
Eve gidiyorum.
Beni görüyor musun?
Mesele şu ki...
Buraya gel.
Jun-hui.
Buraya gel.
Böyle yapma.
Beni duymadın mı?
Ona ulaşamıyorum. İşe de gitmemiş.
Tanrım. Ayrıldığınızı sanıyordum.
-Yaralanmış mı? -Jun-hui'nin nesini sevmiyorsun?
Tanrım. Bence Jun-hui ile birlikte olman
muhteşem.
Baban ne kadar umutsuz, görmüyor musun? İkinizin ondan farkı olmayacak.
Birden bir daha görmek istemediğim biri gelip
babammış gibi davranıyor.
Hem de sevdiğim kadının önünde.
-Yine de o senin baban. -Ne demek ikna oldular?
Jin-a biraz fazla pısırıktı.
Yapmadığın bir şeyin bile cezasını ödetirim.
-Bunu ister misin? -Onu nasıl bu kadar incitebilirsiniz?
Ondan ayrılacağım. Ayrılacağım.
Jun-hui.
Burada bitirelim.
Altyazı çevirmeni: Berk Ersever