(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
ถ้าฉันทำได้ตามใจชอบนะ
ฉันจะทำให้พวกเธอ ไม่มีวันได้มาเหยียบที่นี่อีก
พอได้แล้ว
ลูกว่ายังไงนะ
หนูจะเลิกกับเขา
หนูจะเลิก
หนูจะจบกับเขา
แม่หยุดเถอะค่ะ
พี่
พอเถอะ ทุกคน
ทุกคนพอได้แล้ว
ไว้ค่อยคุยกันเถอะครับ
เราจบกันแค่นี้เถอะ
เราควรจะเลิกกันซะ
- จินอา - จุนฮี พอเถอะ
- พี่จินอา - คิดว่ากำลังทำอะไรอยู่
- พี่จินอา - คิดว่านายทำอะไรอยู่
- เปิดประตูสิครับ - ออกไป จะทำอะไร
- ยุนจินอา - ทำบ้าอะไรน่ะ
- ปล่อยนะ - เปิดประตูสิ
- เปิดประตู - ปล่อยฉัน
พวกนั้นคิดจะทำอะไรในบ้านฉัน
พี่ครับ
ปล่อยฉันนะ
เปิดประตูสิ
พี่
พี่จินอา
อย่าร้องไห้นะ
ผมไม่เป็นไร พี่ไม่ต้องร้องนะ
ผม...
- ผมขอโทษครับ - ไม่ต้องขอโทษหรอก
ฉันผิดเองที่ดื่มมากเกินไป
- พ่อเธอไม่ได้ทำอะไร... - คุณลุงครับ
เรื่องพี่จินอา...
ฉันรู้ เธอไม่ต้องห่วงนะ
- ผมกลับก่อนนะครับ - ไปเถอะ
ปล่อยฉันนะ ฉันจะ...
เป็นอะไรของคุณ
ให้ฉันคุยกับลูกนะ
อย่านะ
จุนฮี
เปิดเพลงฟังหน่อยไหม
ขึ้นไปดื่มชาสักแก้วสิ
พ่อไปเถอะค่ะ
ขอบใจที่มาส่งพ่อนะ
พ่อคงไม่ต้องเป็นห่วงจุนฮีแล้ว
น้องโตมาเป็นผู้ชายที่ดี
เขาเหมือนแม่เขามากนะ
นั่นคือคำพูดที่ดีที่สุด ที่หนูเคยได้ยินจากพ่อเลย
อย่าเกลียดพ่อนักเลย
ชีวิตนี้สั้นเกินกว่าจะมัวเกลียดกัน
ถ้าเราบังเอิญเจอกันที่ไหนอีก
ทักทายกันอย่างร่าเริงเถอะ
ขับรถดีๆ นะ
หนูโทรผิดมาหาลุงหรือเปล่า
เปล่าค่ะ หนูตั้งใจโทรหาคุณลุง
ลุงพร้อมโดนด่าแล้ว
คุณลุงเตรียมใจไว้นะคะ
พี่จินอา
สวัสดีครับ
พี่จินอา
ทำอะไรอยู่
คิดว่าอะไรล่ะ
นายโกรธฉันจริงๆ ใช่ไหม
ผมไม่ใช่คนเดียวที่โกรธหรอก
ผมรู้ว่าพี่โมโห
แล้วก็ท้อแท้กับเหตุการณ์ทั้งหมด
ผมเข้าใจทุกอย่าง
ผมเข้าใจ แต่ว่า...
ฉันคิดถึงนาย
รอผมก่อนนะ ผมจะไปหาพี่เดี๋ยวนี้
เปิดประตูให้ฉันหน่อย
พี่
เข้าไปได้ไหม
มีชาอะไรบ้าง
ฉันไม่อยากดื่มกาแฟ
ในตู้มีชาอยู่
ขอโทษนะ
ฉันโมโหเพราะคำพูดแม่
ฉันแค่อยากยุติสถานการณ์วุ่นวาย
ผมบอกแล้วไงว่าผมเข้าใจ
นายโกรธฉัน
ถึงอะไรๆ จะยากลำบากแค่ไหน
พี่ก็ไม่ควรพูดว่าเราควรเลิกกัน
ตอนนั้น
ฉันหัวเสียมากจริงๆ
ผมเข้าใจ ไม่เป็นไรหรอก
นายต้องเป็นสิ
ผมควรโกรธพี่จริงๆ เหรอ
ผมควรตะคอกพี่
และบอกพี่ไหมว่าผมโมโหแค่ไหน
ฉันถึงบอกว่าฉันรู้สึกผิด
ผมควรทำยังไงหลังได้ยินคำพูดพี่เหรอ
ผมไม่อยากทิ้งพี่ไว้ที่นั่นคนเดียว ผมกลัวว่าพี่จะร้องไห้ทั้งคืน
ผมติดต่อพี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ
โธ่เว้ย
ตอนนี้รู้หรือยังว่าผมรู้สึกยังไง
รู้สิ
พี่ต้องรู้อยู่แล้ว
ฉันไม่ควรจะพูดออกไปแบบนั้น ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ฉันผิดไปแล้ว ฉันจะไม่ทำอีก
อย่ามาตัดบทนะ
ถ้างั้น...
นายอยากให้ฉันทำยังไงล่ะ
ให้ฉันคุกเข่า
ขอร้องให้นายยกโทษให้ไหม
เวลาคนเราโมโห
ก็มักจะพูดอะไรที่ไม่ควรพูด
ไม่ใช่ว่า...
จะพลาดกันไม่ได้นี่
อย่างน้อยก็ไม่ควรพลาดแบบนี้
บางเรื่องก็ไม่ควรพูดออกมาจริงๆ
ทำไมพี่ถึง...
น้ำเดือดแล้ว
ขอไปปิดเตาก่อนได้ไหม แล้วนายค่อยด่าฉันต่อ
ไหนๆ ก็ต้มน้ำแล้ว กินรามยอนกันไหม
ทำไมทำท่าทางแบบนี้
ฉันหิวมาก
ไม่มีแรงโดนด่าแล้ว
ให้ฉันต้มรามยอนกินคนเดียวเหรอ
ฉันไม่แบ่งนะ
ฉันควรกลับไปใช่ไหม
ฉันขอโทษไปแล้วนี่
ฉันอยากชดใช้ให้นาย
แค่ฉันไม่รู้จะทำยังไง ฉันถึงเป็นแบบนี้
ผมพยายามจะคุยกับพี่ให้รู้เรื่อง แต่ทำไมพี่ถึงไม่ใส่ใจเลย
ไม่ใช่ว่าฉันไม่ใส่ใจ
ฉันเป็นฝ่ายผิด
ฉันจึงคิดว่าถ้าฉันพูดอะไรไป จะยิ่งทำให้อะไรๆ แย่ลง
แล้วฉันก็อาจทำอะไรพลาดอีก
พี่นอนทำไม
เพราะนายอาจยิ่งโมโห แล้วโยนฉันออกไปนอกห้อง
ฉันไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้นหรอก
ออกมาตอนผมยังใจดีอยู่นะ
หนึ่ง สอง...
ถ้าร้องไห้อดกินรามยอนนะ
ฉันอยากกินรามยอน
อย่าพูดแบบนั้นอีกนะ
มองผมสิ
ยุนจินอา
หือ
ใช้ชีวิตที่เหลือกับผมนะ
พี่ยังต้องคิดอีกเหรอ
น่าผิดหวังจริงๆ
ก่อนหน้านั้น...
อะไรครับ
นายต้องทำเรื่องหนึ่งก่อน
- สวัสดี - เมื่อคืนหลับสบายไหมคะ
- อือ - เก็บของเสร็จหรือยังคะ
- เสร็จแล้ว - ดีค่ะ
ไปกันเถอะ อย่าเข้ามานะ
เลิกทำหน้าบึ้งได้แล้ว
หนูขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ
ไปเถอะ
ครับ
นายสัญญากับฉันแล้วนะ
นายรับปากว่าจะส่งพ่อกลับ
โดยไม่ทำหน้าบึ้ง
รู้แล้ว
ถ้านายไม่รักษาสัญญา ฉันจะกลับเองนะ
ผมรู้แล้วน่า
ฉันดูอยู่นะ ทำตัวดีๆ
แกไม่มีอะไรเหมือนพ่อเลย
พอเป็นเรื่องผู้หญิงแล้ว พ่อโง่มาก
ดูจากที่พ่อทิ้งแม่แกไปก็รู้
ได้ยินตอนนี้ ไม่ทำให้ผมสบายใจขึ้นสักนิด
พ่อไม่ได้จะปลอบแก
พ่อจะบอกว่าพ่อหมดห่วงแล้ว
พ่อโล่งใจนะที่แกเลือกจินอา
ขอบใจนะ
ขอบคุณครับ
ขอให้คุณลุงสุขภาพแข็งแรงนะคะ
โทรมาหาหนูบ้างนะคะ
หนูให้โอกาสหายากกับคุณลุงเลยนะคะ
งั้นลุงก็ไม่ควรพลาดสิ
ลุงไปแล้วนะ
พ่อขอกอดแกได้ไหม
อย่าลืมโทรหาหนูนะคะ
เดินทางปลอดภัยนะคะ
โทรมานะคะ
อะไร ผมทำตามที่พี่บอกทุกอย่างแล้วนะ
โอ้โฮ เก่งจังเลย
อะไร เมื่อกี้คำชมนะ นายมีปัญหาอะไร
มีปัญหาเหรอ
- อย่านะ - พี่วอนเองนะ
เปล่าสักหน่อย
จับพี่ง่ายจะตาย
จับได้แล้ว คิดว่าผมไล่พี่ไม่ทันเหรอ
แล้วไง
ฉันรู้ว่านายได้ทำหน้าที่ลูกชายที่ดี เพราะจินอา
นายคาดหวังอะไรจากฉันล่ะ
ฉันควรไปขอบคุณเธอหรือยังไง
ผมรู้ว่าพี่กำลังอารมณ์ไม่ดี
แต่พวกเราก็ไม่ได้ดีกว่าพวกเขานะ
ถึงพ่อจะก่อเรื่องหนักกว่านี้ ฉันก็ไม่แปลกใจหรอก
ที่ทำฉันอึ้งที่สุด
คือสิ่งที่พวกนั้นคิดกับเรา
ในที่สุดฉันก็ได้เห็นสักที ว่าพวกนั้นดูถูกเราขนาดไหน
ฉันนึกไม่ถึงเลย นั่นมัน...
แย่กว่าที่ฉันคิดไว้อีก
พี่จินอาล้ำเส้นเกินไป
แต่พี่คิดว่าถ้าเป็นคนอื่น จะไม่ทำเหมือนกันเหรอ
แล้วแต่ว่าพวกเขาจะแสดงออก โจ่งแจ้งแค่ไหนต่างหาก
คนอื่นๆ คงตัดสินผม จากภูมิหลังเหมือนกัน
นายจะพูดอะไร
นายจะยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพราะคิดว่า
การที่พวกนายรักกัน เป็นสิ่งเดียวที่สำคัญเหรอ
นายหวังให้ฉันยอมรับเรื่องนั้นเหรอ
พี่ครับ
ไม่ต้องมาทำเป็นอัดอั้น
อย่าคิดว่าฉันหัวแข็ง แล้วไม่พร้อมจะเข้าใจนายนะ
รู้อะไรไหม ช่างหัวมันเถอะ
ยังไงนายก็ไม่ห่วงฉันอยู่แล้ว
พี่เป็นอะไรไป
ฉันต่างหากที่ต้องถามนาย
พี่ครับ
ไม่ต้องมาเกลี้ยกล่อมฉันเลย
ฉันไม่สนใจอะไรแล้ว ฉันไม่สนนายด้วย
อยากทำอะไรก็เชิญ
ทำความสะอาดอะไรเวลานี้ครับ
แม่ล่ะครับ
อยู่ในห้องนอน
ทะเลาะกันเหรอครับ
ถุงอะไรเหรอ
เสื้อผ้าที่จะซักครับ
เดี๋ยวพ่อซักให้
ทะเลาะกันจริงๆ ด้วย
แม่ทะเลาะกับพ่อทำไมครับ
มีเรื่องอะไรเหรอ
แม่ไม่รู้ ไม่ต้องมาถาม
เดี๋ยวสิ
จำได้ไหม
ตอนลูกบอกว่าลูกเคยคิดจะฆ่าตัวตาย
ลูกบอกว่า ทั้งหมดนั่นเป็นเพราะแม่ใช่ไหม
ทำไมต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วย
ลูกพูดแบบนั้น เพื่อจะให้แม่เลิกยุ่งกับจินอา
ผมยอมรับก็ได้
แม่อยากจะพูดอะไรครับ
ลูกคิดว่าแม่ทำแบบนั้น เพื่อทำลายชีวิตลูกเหรอ
ลูกคิดว่าคนเป็นแม่มีหน้าที่อะไรบ้าง
แม่อยากให้พวกลูก ได้รับสิ่งที่ดีที่สุด
แม่แค่พยายามช่วยให้ชีวิตลูกสุขสบาย
โธ่แม่ เป็นอะไรไป มีเรื่องอะไรเหรอ
แม่แค่เสียใจที่พวกลูกไม่เข้าใจ
ความรู้สึกของคนเป็นพ่อเป็นแม่
แม่ทุ่มเทเลี้ยงดูลูกมาอย่างดี
แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า นี่คือสิ่งที่ลูกตอบแทนแม่
แม่ไม่ได้ทะเลาะกับพ่อ แต่เป็นพี่เหรอ
พี่เขาก่อเรื่องอีกแล้วเหรอ
จริงๆ แบบนี้ก็ดีที่สุดแล้ว
ไม่สำคัญหรอกว่าพี่เขาจะทำอะไร
แม่ดีใจที่พวกเขาเลิกกันสักที
พี่เลิกกับจุนฮีแล้วเหรอ เมื่อไหร่ครับ
เรื่องแบบนี้ต้องกำหนดวันที่ด้วยเหรอ
พี่ลูกบอกว่าจะเลิกกับเขา
พวกเขายังอยู่ด้วยกันนะ
อะไรนะ
เมื่อกี้ผมโทรคุยกับจุนฮี ระหว่างกลับบ้าน
พี่จินอาอยู่กับเขา
ถ้างั้น...
สองคนนั้นเล่นละครตบตาแม่เหรอ
โอ๊ย
โอ๊ย ปวดหัว
- หัวจะระเบิดแล้ว - แม่ใจเย็นๆ ก่อนนะ
- เย็นไว้ ไหวไหมครับ - หัวฉัน...
- แม่ขอ... - อะไรครับ แม่จะเอาอะไรนะ
ไปเอายาคลายกังวลมา
ได้ครับ รอเดี๋ยวนะ
อะไรคะ
สมุดบัญชีเงินที่แกโอนให้ทุกเดือน
แม่เก็บที่แกให้แม่ไว้ทั้งหมด
แม่เอามาให้หนูทำไม
เอาไปแล้วออกไปซะ
ถ้าเรายังอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน
มีแต่จะทะเลาะกันแล้วทำร้ายกัน
แม่ต้องทำให้เรื่องบานปลาย ถึงขั้นนี้เลยเหรอ
แกบอกว่าแม่น่าสมเพช
บอกว่าแม่ทำให้แกอึดอัด
แกก็รู้ว่าแม่แกเป็นคนแบบนั้น
คุยกันไปก็ไม่รู้เรื่อง
แยกไปทางใครทางมัน จะได้ไม่ต้องมากเรื่อง
- ไปไหนครับ - ร้านค้า
ผมมีเบียร์ในตู้เย็น
กลับห้องไป
พี่ครับ
โธ่เอ๊ย
นายอยากให้ฉันทำยังไง
ทำไมพี่พูดแบบนั้นล่ะ
ฉันแน่ใจว่านายต้องการอะไรจากฉัน
พี่ให้ผมมามากเกินกว่า ผมจะตอบแทนหมดแล้ว
นายคิดไหมว่า พวกเราจะมีสิทธิ์ตัดสินคนอื่นได้
ถ้าฉันแต่งงาน กับผู้ชายห่วยๆ ที่บ้านรวย
หรือไอ้งั่งที่หน้าที่การงานดีๆ
คนในครอบครัวไม่ต้องเลิศเลอทุกคน
แค่คนเดียว ก็เป็นหน้าเป็นตาให้ครอบครัวได้แล้ว
ดูอย่างบ้านจินอาสิ
พ่อเธอเคยมีตำแหน่งใหญ่โต ในบริษัทใหญ่
แต่ก็เป็นแค่อดีตแล้ว
ซึงโฮกำลังเรียนปริญญาเอก ที่สถาบันไคสท์
เป็นเกียรติเป็นศรีแก่บ้านเธอเลย
พอเถอะครับ
ถ้าฉันรู้ว่าจะเป็นแบบนี้
ฉันน่าจะตีสนิท
กับภรรยาคนที่สองของพ่อไว้
ครอบครัวเธอ เป็นเจ้าของตึกตั้งหลายหลัง
พี่อยากให้ผมทำอะไร
ผมควรเลิกกับพี่จินอาไหม
อยากให้ทำแบบนั้นเหรอ
ลองดูสิ
ผมก็ลำบากใจเหมือนกันนะ
ที่ผมคอยบอกว่าสบายดี ไม่ใช่เพราะผมสบายดีจริงๆ นะ
ถ้าผมไม่สนใจอะไรเลย ก็คงโวยวายไปแล้ว
แต่นั่นคงไม่มีประโยชน์
ฉันรู้สึกแบบนั้นแหละ
ไม่ใช่เพราะฉันไม่ชอบยุนจินอา
ไม่ว่าฉันจะพยายามแค่ไหน
ฉันก็เข้าใจพ่อแม่เธอไม่ได้จริงๆ
นั่นแหละเหตุผล
พี่
ผมรู้ว่าผมขอมากเกินไป
แต่พี่ยอมมองข้ามอะไรๆ ไป เพื่อผมได้ไหม
นายคือเหตุผลที่ฉัน อดโมโหพวกนั้นไม่ได้จริงๆ
ฉันเข้าใจความรู้สึก เวลาคนเราหัวใจสลายแล้ว
วันนั้น ฉันรู้สึกเหมือน มีคนมาฉีกทึ้งหัวใจฉันจริงๆ
ฉันละอายใจเกินกว่าจะไปเจอเธอ
ฉันก็เลยถ่วงเวลาไปเรื่อยๆ
อีกไม่นานฉันจะไปหาเธอ
ขอโทษนะ คยองซอน
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
- คุณยุนครับ - หือ
คือว่าตอนนี้...
ผมว่าเรามีปัญหาแล้วครับ
คะ คุณพูดถึงเรื่องอะไร
คุณคังกับคุณกึมกำลัง...
- อะไรนะ - พวกเขาอยู่ทางโน้นครับ
คุณว่าอะไรนะ
ผมไม่แน่ใจว่าเรื่องอะไร
อะไร มีเรื่องอะไรกัน
ฉันก็อยากถามเหมือนกัน
ฉันผิดหวังในตัวเธอจริงๆ เธอไม่รู้ผิดชอบชั่วดีเลยเหรอ
ดูตัวเองก่อนเถอะ คุณก็ดีแต่พูด ว่าจะสู้เพื่อความยุติธรรม
แต่ไม่เห็นทำอะไรสักอย่าง กล้าว่าฉันได้ยังไง
- ยัยนี่... - อะไร
- พอได้แล้ว - ปล่อย
- ใจเย็นๆ ก่อนสิ
มีเรื่องอะไรกัน
เลิกทำตัวเป็นเด็กๆ ได้แล้ว มีเรื่องอะไร
บอกเหตุผลให้ฉันรู้สักหน่อยสิ
ฉันจะบอกคุณเอง ฉันบอกพนักงานหญิงคนอื่นๆ
ว่าคุณก็มีส่วนผิดในกรณีคุกคามทางเพศ
ฉันเตือนว่า อย่าเอาหน้าที่การงานมาเสี่ยง
โดยแสร้งทำตัวเป็นเหยื่ออย่างคุณ
เธอพูดอย่างนี้ได้ยังไง
เธอควรสนับสนุนคุณยุน ในฐานะผู้หญิงด้วยกันสิ
ทุกคนกลัวกันอยู่แล้ว เธอมาล้างสมองพวกเธออีกได้ยังไง
เธอเลวยิ่งกว่าเจ้าลัทธิจอมปลอมซะอีก
- นังนี่ - อะไร
- นังตัวดี - ปล่อย
เลิกโวยวายสักทีได้ไหม
เพราะแบบนี้ใช่ไหม...
ฉัน...
ขอโทษค่ะ คุณยุน
เรากลัวมาก เราได้ยินมาว่าจะมีผลกระทบตามมา
ถ้าเราออกมาพูดให้คนอื่นรู้
มีคนบอกเราว่าสุดท้ายเราจะโดนไล่ออก
- แล้วก็โดนทุกคนประณาม - ใครบอกเธอ
เธอได้ยินมาจากคังเซยองใช่ไหม
เชื่อเขาเลย
พวกคุณนี่จริงๆ เลย
อย่างน้อยคุณก็ควรปิดเป็นความลับ
คุณจะช่วยดูแลฉันแบบนี้เหรอ
เธอจะใช้วิธีนี้แก้แค้นฉันเหรอ
ถ้าไม่ใช่ เธอก็แค่เลว
ถ้ากรณีของฉันได้รับการแก้ไข ก็ค่อยตัดสินใจก็ได้ว่าจะทำยังไงต่อ
ช่วยฉันหน่อยเถอะ
ฉันลำบากมามากพอแล้ว
ทุกคนหลบหน้าฉันกันหมดเลยค่ะ
ฉันทราบเรื่องแล้ว
เหมือนฉันสร้างภาระให้เธอ
เพราะเร่งรัดทุกอย่างเกินไป
ถ้าเธออยากถอยก็ได้นะ
ไม่ค่ะ
ฉันไม่บังคับเธอหรอก
ไม่ค่ะ ฉันจะทำ
เธออยากให้ดำเนินการยังไง
มีตัวเลือกไม่มากนัก
เรียกร้องให้ขอโทษผ่านสื่อกลาง หรือต่อหน้า...
ลงโทษทางวินัยโดยเปิดเผยสาเหตุค่ะ
ฉันแค่อยากให้คู่กรณีได้รับโทษ ที่สมควรได้รับ
จินอา
เรื่องนี้อาจยากกว่า ที่เธอคิดไว้เยอะนะ
ฉันรู้ค่ะ
อาจกระทบกับหน้าที่การงานของเธอด้วย
แต่ฉันจะรับปากเธอเรื่องหนึ่ง
เธอจะไม่ใช่คนเดียวที่ต้องเจ็บ
ไม่อยากเชื่อเลย
เขาลากเธอไปร้านคาราโอเกะ แล้วบังคับให้เธอเต้นด้วยนะ
ถ้าไม่ใช่คุกคามทางเพศแล้วจะอะไร
โลกนี้ไม่มีความยุติธรรมหรือไง
เห็นๆ กันอยู่
"ทำไมเธอไม่ปฏิเสธไปล่ะ
เธอก็ชอบเหมือนกันใช่ไหม"
พวกนั้นคงโทษเหยื่อแบบนี้
พวกสารเลว
มีเรื่องอะไรกัน พวกสารเลวที่ไหน
ไม่มีอะไรครับ
- ซอจุนฮี - ครับ
เดินทางไปประชุม เตรียมแผนขั้นสุดท้ายกับทีมด้วย
ไม่นานเกินหนึ่งสัปดาห์หรอก
นายจะโดนไล่ออกจริงๆ นะ
อะไร มีปัญหาอะไรอีก
ไม่มีครับ
พี่มีเรื่องอยากพูดนี่
นายพูดก่อนสิ
ปัญหาที่ออฟฟิศพี่ไปถึงไหนแล้วเหรอ
ถามทำไมเหรอ
ผมก็แค่อยากรู้ เพราะพี่เกี่ยวข้องด้วย
พวกเขาคงเริ่มดำเนินการเร็วๆ นี้
พี่จะไม่เป็นไรใช่ไหม
คงต้องมีบ้าง
ฉันเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว ดังนั้น ฉันควรเผชิญหน้ากับมันตรงๆ
ทำไมอยู่ๆ ถึงถามขึ้นมาล่ะ
หรือว่าเกี่ยวกับเรื่องที่นายอยากบอก
ผมต้องไปจีนหนึ่งสัปดาห์
อ๋อ นึกว่าเรื่องอะไร
ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ฉันมีคนสนับสนุนเยอะแยะ
ได้ยินแบบนั้นผมก็โล่งอก
- ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี - อือ
ที่จริง...
เสียงพี่ฟังดูจริงจังมาก
คราวนี้พี่ทำอะไรอีกล่ะ
ฉัน...
จะย้ายออกจากบ้าน
ฉันตัดสินใจจะย้ายออกมา แล้วใช้ชีวิตเองคนเดียว
แปลว่าอีกไม่นาน ฉันจะมีอิสระเต็มที่แล้ว
เพราะอะไร
ต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ
ที่จริงก็ช้าไปด้วยซ้ำ ดูอายุฉันสิ
เพื่อนๆ ฉันส่วนใหญ่ ใช้ชีวิตเองทั้งนั้น
ใครเป็นคนเสนอเรื่องนี้
หือ
พ่อแม่พี่อยากให้พี่ย้ายออกเหรอ
ฉันบอกพวกท่านมาตั้งนานแล้ว ว่าอยากย้ายออก
- แต่เราเพิ่งได้คุยกันไม่นานนี้... - พวกท่านไล่พี่ออกมาเหรอ
พูดอะไรของนาย
ไม่ใช่เพราะนายทั้งหมดนะ
แปลว่ามีส่วน
ไม่ใช่
กลับกันเถอะ
นายบอกว่าต้องกลับไปที่ออฟฟิศใช่ไหม
เดี๋ยวฉันนั่งรถไฟใต้ดินกลับเอง
ไม่เป็นไรครับ
ฉันก็ไม่เป็นไร
พี่เป็นอะไร
เปล่านี่
มีบางอย่างกวนใจพี่อยู่
ฉันอึดอัด
ทำไม
ทำไมนายต้องทำเป็นทนไหวด้วย
นายไม่พอใจอะไรก็แสดงออกมาสิ
นายเห็นว่าพ่อแม่ฉัน ชอบตัดสินคนอื่นเกินเหตุก็พูดมาเลย
ไม่ต้องเก็บทุกอย่างไว้ในใจหรอก
แล้วจะต่างกันตรงไหนล่ะ
งั้นก็อย่าแสดงออกมาสิ
นายจะให้ฉันทำยังไง
ทุกคนในที่ทำงานฉัน ครอบครัว แม้แต่นาย...
ทุกคนต้องการอะไรจากฉัน ฉันควรทำยังไงเหรอ
ฉันชักทนไม่ไหวแล้วนะ
มีหลายครั้งที่ฉันแค่อยากทำอะไรตามใจ
ผมขอโทษ
ผมแค่หงุดหงิดนิดหน่อย
เมื่อกี้...
ผมก็เลยงอน
ขอโทษนะ
ผมขอโทษแล้วนะ
จุนฮี นายนี่โง่จริงๆ
คงใช่
ยังไงฉันก็จะนั่งรถไฟใต้ดินกลับ
ผมไปส่ง
ไม่ต้องเลย
อย่าโกรธผมเลยนะ
คุณว่าอะไรนะ
คุณอยากไล่จินอาออกจากบ้านเหรอ
ฉันอาจถึงขั้นตัดแม่ตัดลูกกับเธอ ถ้าต้องเห็นเธอเหลวแหลกไปมากกว่านี้
คุณพูดออกมาได้ยังไง
คุณไม่เคยช่วยอะไรเลย
แล้วคุณล่ะ
ฉันพูดไม่ออกเลย
ฉันทำอะไรผิดเหรอ
ไว้ค่อยคุยกันเถอะ
ฉันไม่ได้ทำอะไรเพื่อตัวฉันเองเลยนะ
ทั้งหมดก็เพื่ออนาคตลูกๆ
ฉันยินดีรับโทษ ถ้าฉันทำไปเพราะความโลภของตัวเอง
หนูมีเรื่องจะบอกค่ะ
มีเรื่องเดียวที่แม่อยากฟัง
แม่อยากให้ลูก...
หนูจะย้ายออกไป
- จินอา - หนูจะย้ายออกไป
แต่หนูขอเวลาหน่อย
หนูไปนอนข้างถนนไม่ได้
ตอนนี้ หนูงานท่วมหัว
หนูจะไปทันทีที่งานซาลงแล้ว
แกคิดใช่ไหมว่านี่คือโอกาสเหมาะ
ที่จะได้ย้ายไปอยู่กับ...
แม่กังวลเรื่องนี้ ทั้งที่เป็นคนไล่หนูออกไปเหรอ
นี่
ต่อไปห้ามพูดถึงจุนฮีหรือคยองซอนอีก
ถึงจะเป็นคำชมก็ไม่ได้
แม่ไม่ดีพอจะพูดถึงพวกเขาด้วยซ้ำ
พ่อก็เหมือนกัน
ปล่อยพวกเขาไปเถอะค่ะ
และไม่ว่าหนูจะไปเจอใคร หรือมีความสัมพันธ์แบบไหน
นี่คือชีวิตหนู ไม่ใช่ของพ่อแม่
จะมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตหนู เพราะถือว่าเป็นพ่อแม่หนูไม่ได้
หนูจะไม่เปลี่ยนใจ
พ่อไม่ต้องห้ามหนูนะคะ
หนูย้ายออกไปเพราะแม่
แต่หนูก็คิดด้วยว่านี่คือโอกาสที่ดี
ที่จะได้ใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
คงถึงเวลาแล้ว
ที่หนูจะต้องพึ่งพาตัวเองมากขึ้น
(อสังหาริมทรัพย์)
(แทกโยอสังหาริมทรัพย์)
วิวตรงหน้าต่างนี้สวยมากค่ะ
ค่าเช่าจะแพงหน่อย
ถ้าฉันวางมัดจำมากขึ้น
ค่าเช่ารายเดือนจะถูกลงไหมคะ
เจ้าของห้อง ไม่อยากต่อรองเรื่องค่าเช่าค่ะ
- ไปกันเถอะ - ทำไมล่ะ ห้องนี้ดีออก
- แพงไป - อะไรนะ
ตอนนี้มีแต่ห้องเปล่าๆ ก็เลยยังดูไม่ดีเท่าไร
แต่ถ้าติดวอลเปเปอร์ใหม่ และย้ายเครื่องเรือนเข้ามา
อยู่คนเดียวเหมาะมากค่ะ
ค่าเช่าก็สมเหตุสมผลด้วย
เดินลงไปครึ่งชั้นเองค่ะ
ที่จริง...
ไม่ต้องดูห้องนี้ก็ได้ครับ
ห้องพวกนี้คือห้องที่ฉันหาได้ ในงบประมาณที่คุณตั้งไว้ค่ะ
คุณต้องเลือกหนึ่งในนี้
เราขอเวลาคิดก่อน แล้วจะติดต่อไปนะครับ
ค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ฉันจะหาห้องได้ยังไง ถ้านายเอาแต่ปฏิเสธ
ฉันต้องคุมงบตามที่ตั้งไว้
ถึงห้องจะไม่สมบูรณ์แบบ ฉันก็ไม่มีทางเลือก
ถ้ามัวเรื่องมาก คงได้แต่ดูห้องไม่สิ้นสุดแน่
ฉันเองก็อยากได้ห้องสะอาดๆ ปลอดภัย
แล้วก็เดินทางสะดวกด้วยขนส่งสาธารณะ
แต่ก็ต้องเลือกห้องที่ฉันจ่ายไหวด้วย
ไม่มีทางหาห้องที่คุณสมบัติ ครบครันไปหมดทุกอย่างได้หรอก
ย้ายมาอยู่ด้วยกันเถอะ
คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
เสียสติไปกันใหญ่แล้ว
- เจ็บนะ - สมควร
เขาชวนคุณย้ายไปอยู่กับเขานะ คุณไปหาว่าเขาบ้าได้ยังไง
ยุนจินอา ยังสติดีอยู่หรือเปล่า
อยู่ด้วยกันผิดตรงไหน
เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาหรอก
ฉันบอกพ่อแม่ว่าจะย้ายออก เพราะอยากพึ่งพาตัวเอง
พวกท่านจะคิดยังไง ถ้าฉันย้ายไปอยู่บ้านเขา
อย่างนั้น ฉันอยู่บ้านไม่ดีกว่าเหรอ
ถึงจะต้องทะเลาะกับแม่อีกก็เถอะ
ยังไงคุณก็ไม่ควรแสดงท่าทีแบบนั้นนะ
เขาไม่เสียความรู้สึกเหรอ
เขาไม่พูดอะไรเลย
ส่งฉันลงแล้วก็ขับรถออกไป
พนันล้านวอนเลยว่าคุณต้องโดนทิ้งแน่ๆ
อะไร น้อยไปเหรอ
ฉันย้ายไปอยู่กับเขา
มีแต่จะยิ่งทำให้แม่ฉัน ไม่ยอมรับเขาอีก
ถึงฉันจะบอกแม่ว่าฉันเป็นคนขอ
ไปอยู่กับเขาเอง ท่านก็ไม่เชื่อหรอก
เดี๋ยวแม่ก็ทำให้จุนฮีลำบากอีก
จริง แต่คิดเหรอว่า คุณจุนฮีไม่รู้เรื่องนั้น
คิดสิว่าทำไมเขาถึงเสนอมาแต่แรก
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าเขาคิดอะไร
ฉันรู้อยู่แล้ว
แต่ฉันตอบรับข้อเสนอเขา
เพื่อให้ชีวิตฉันง่ายขึ้นไม่ได้หรอก
ไม่ใช่แค่ครอบครัวฉันนะ ไหนจะคยองซอนอีกล่ะ
โธ่เอ๊ย ฉันทำไม่ได้จริงๆ
แล้วคุณจะทำยังไง
ห้องพักในตึกสูงๆ ส่วนใหญ่ แพงเกินไปไม่ใช่เหรอ
ฉันคงพอจ่ายค่าเช่าไหวสักพัก
แต่ไม่นานคงหมดเงิน
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า จะทำงานที่นี่ได้ถึงเมื่อไหร่
เพราะเรื่องตอนนี้เหรอ
เรื่องทั่วไปด้วย
ฉันจะทำงานไปได้อีกนานแค่ไหน
สิบปีเหรอ
ถ้าฉันยังทำต่อไปได้อีกห้าปี ก็บุญแล้ว
อย่าเพิ่งห่วงเรื่องนั้นเลย
รู้ไหม
ถ้าบริษัทตอบโต้คุณ ไม่ว่าทางไหนก็ตาม
ฉันไม่ยอมปล่อยไปเฉยๆ แน่
แล้วคุณจะทำยังไง
คุณยุนกับฉัน...
คงตกงานด้วยกัน
อะไรนะ เชื่อเขาเลย
คุณเป็นเพื่อนตายจริงๆ
ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจยังไง
ฉันจะสนับสนุนคุณเต็มที่
ก็ได้ ขอบใจมาก
เราจะตกงานด้วยกัน
เชิญนั่งครับ
ผมฟังเรื่องราวคร่าวๆ จากคุณจองหมดแล้ว
คุณไม่คิดเหรอว่าทุกอย่างจะบานปลาย
ฉันไม่แน่ใจว่า คุณกำลังหมายถึงในแง่ไหนค่ะ
เรื่องนี้อาจกระทบ ขวัญกำลังใจพนักงานในบริษัท
ไม่ใช่ทุกคนจะคิดเหมือนกันนะครับ
ลองพิจารณาทุกอย่างแล้ว
เราจัดการเรื่องนี้อย่างเงียบๆ ดีไหม
ฉันว่าคุณจอง คงยังเล่าให้ประธานฟังไม่หมด
ฉันเรียนกับเธอว่า อยากให้ลงโทษทางวินัย
โดยเปิดเผยสาเหตุด้วยค่ะ
คุณแน่ใจไหมว่าจะรับมือผลที่ตามมาได้
ท่านประธานล่ะคะ
ในทางกฎหมาย
กรณีเกิดการคุกคามทางเพศในที่ทำงาน
นายจ้างต้องเรียกคู่กรณี...
ในนี้ใช้ "ผู้ถูกกล่าวหา"
ค่ะ
แต่ฉันอยากเรียกพวกเขาว่า "คู่กรณี" ค่ะ
นายจ้างต้องตำหนิ
หรือดำเนินการทางวินัยกับคู่กรณี
เท่าที่ฉันทราบมา หากไม่ยอมทำตามจะต้องโดนปรับ
ฉันว่าคงแล้วแต่ขนาดของบริษัทด้วย
แต่ฉันผิดหวังนะคะ ตอนที่ทราบว่า
ค่าปรับไม่ได้สูงเท่าไร
มันทำให้ฉันกังวลเล็กน้อยค่ะ
คุณจะบอกว่าคุณจะไม่นิ่งดูดาย
ถ้าผมแค่จ่ายค่าปรับ แล้วไม่ทำอะไรใช่ไหม
ไหนๆ ก็เข้าประเด็นนี้แล้ว มีเรื่องอะไรที่ผมต้องรู้อีกไหม
หากเหยื่อการคุกคามทางเพศ
ถูกไล่ออกหรือได้รับ การปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม
นายจ้างต้องรับโทษจำคุก
หรือต้องจ่ายค่าปรับที่สูงขึ้น
พวกคุณสองคนหาข้อมูลมาเยอะเลยนะ
แหม
ผมมึนไปหมดเพราะโดนโจมตีจากสองทาง
ดูเหมือนว่า พวกคุณจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้
ฉันจึงอยากช่วยคุณเขียนแถลงการณ์ค่ะ
ให้ตายเถอะ
(คุณนัม: ส่งยุนจินอาเข้าไปตีสนิทคงจะดี)
(คุณนัม: เธอน่ารักนะ มาที่ห้องฉันสิ)
(คุณนัม: สีลิปสติกเธอเซ็กซี่มาก)
คุณคิดจะทำอะไร คุณจอง
นี่คืออะไร มันเรื่องอะไรกัน
ไม่เคารพกันเลยนะ
ให้ตายเถอะ
คุณจองยองอิน
คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน
กล้าวางท่าแบบนี้ได้ยังไง
ผมคงปรานีคุณเกินไปสินะ
ไม่รู้ใช่ไหมว่าผมทำอะไรได้บ้าง
คุณจองครับ ผมรู้สึกเหมือนโดนดูหมิ่น
หากผมมีเจตนาไม่ดีในสิ่งที่ทำลงไป
ผมยอมฆ่าตัวตายตรงนี้เลย
ผมทำทุกอย่างตามคำสั่งหัวหน้านัม...
แกว่าอะไรนะ
- แก - โธ่เอ๊ย
ฉันสั่งให้แกแต๊ะอั๋งยุนจินอาเหรอ
คุณสั่งให้ผมใช้เธอ
เคารพกันบ้างสิ
คุณก็ปฏิบัติตัวให้ดีๆ สิ
- ปล่อยผมนะ คุณจองครับ เขา... - แก
ทำบ้าอะไรกัน
คุณสองคนนี่เกินเยียวยาจริงๆ
คุณจะจัดการปัญหานี้ยังไง
คือว่าเรื่องนั้น...
ผมไม่ได้ทำอะไร...
โธ่เอ๊ย ผมไม่อยากจะเชื่อเลย
บอกตามตรงเลยนะครับ...
คุณรู้สึกว่า ตัวเองถูกกล่าวหามั่วซั่ว
ใช่ครับ
พนักงานทุกคนสนใจเรื่องนี้ แล้วก็อยากทราบบทสรุป
ผมจึงต้องทำอะไรสักอย่าง ในฐานะนายจ้าง
ผมคงต้องตั้งคณะกรรมการตรวจสอบก่อน แต่ว่า...
คณะกรรมการตรวจสอบเหรอครับ
ผมไม่ได้ทำอะไร
ที่ผมละอายใจเลยนะ
ถ้าคุณเอาแต่กล่าวหากัน...
ได้
ให้เรื่องไปถึงศาลเลย
ไม่ว่าต้องใช้เวลากี่ปี ผมก็ไม่สน
ผมทำงานหนักกว่าจะสร้าง คำว่าอะไรแล้วนะ
เกียรติ ผมคือชายที่มีเกียรติ
เชิญครับ
อย่ารอจนตั้งคณะกรรมการแล้ว
เพราะถึงตอนนั้นจะไม่มีทางดิ้นหลุด
จะสู้หรือหาคำอธิบายก็ทำอะไรสักอย่าง
ช่วยเขาหน่อยนะ คุณชเว
ครับผม
เรื่องนั้น...
ไม่จำเป็นหรอกครับ
ผมปล่อยให้ปัญหานี้ กระทบครอบครัวเราไม่ได้
ผมจะบอกว่าผมไม่ได้จะช่วย เพราะคุณไม่ได้ทำอะไรผิด
สวัสดีครับ
อ้าว เชิญนั่งสิครับ
ขอโทษที่เรียกมากะทันหัน
ผมหวังว่าคงไม่รบกวนคุณนะ
ฉันแค่แปลกใจนิดหน่อยค่ะ
ครับ คือว่า...
ผมคิดอย่างนี้นะ
ผมซาบซึ้งใจมากที่คุณยอมมาพบผม
ผมคาดหวังว่าจะได้รับผลลัพธ์ในทางบวก
ผมพูดแบบนี้ก็เพราะ...
คุณจำเป็นต้องก้าวหน้าต่อไป
ในหน้าที่การงาน
เห็นด้วยใช่ไหมครับ
ผมว่านี่ถือเป็นโอกาสดีมาก ที่คุณได้ก้าวหน้าต่อไป
ผู้บริหารทุกคนรวมถึงคุณนัม
แล้วก็หัวหน้างานคุณอย่างผม ต้องการอย่างยิ่งให้...
ด้วยวิธีนี้ เราจะพยายามให้มากขึ้น
เพื่อหาทางช่วยให้คุณเติบโตในบริษัท
เราพยายามหาทาง ที่จะสนับสนุนคุณได้เต็มที่
ก็จริงค่ะ แต่ถ้าเรื่องนี้ มีผลเสียกับคุณยุน...
ฉันค่อนข้างกังวลเรื่องนั้น
ผมเห็นคุณสองคนคุยกัน
- คุณชเว... - ไม่เป็นไรครับ
ผมอยากเลี้ยงอาหารดีๆ พวกคุณ
ขอบคุณนะ คุยอะไรกันอยู่เหรอ
ตอนนี้คุณคงร้อนใจแล้วก็สับสน
ผมทราบครับ
สาเหตุที่ผมพูดเรื่องนี้กับคุณ
ไม่ใช่แค่เรื่องอะไร จะทำประโยชน์ให้บริษัท
ผมยังกังวลเรื่องที่อาจส่งผลกระทบ กับคุณเรื่องงานในอนาคตด้วย
- ผมตั้งใจจะพูดเรื่องนั้น - ฉันเข้าใจค่ะ
คุณชเวคะ ฉันจะ...
ยินดีมาก ถ้าคุณให้เวลาฉันกลับไปคิดก่อน
แต่ผมไม่แนะนำให้คิดนานเกินไปนะ ผมว่า...
- ค่ะ ขอโทษนะคะ แต่ว่า... - ครับ แล้ว...
ฉันมีนัดสำคัญ
ถ้าฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะแจ้งให้คุณทราบนะคะ
- ได้ครับ ลองกลับไปคิดดูนะครับ - แล้วฉันจะแจ้งให้ทราบนะคะ
คุณกินน้อยจังเลย
ไม่ค่ะ ฉันกินไปเยอะแล้ว ขอบคุณนะคะ
ไม่เป็นไรครับ แต่ว่า...
คุณน่าจะทานอีก...
คุณนัม
ส่งแก้วมาสิ
นายไม่ได้ดื่มแค่นิดหน่อยแล้ว
ไปดื่มกับใครมาเหรอ
ดื่มคนเดียวใช่ไหม
นายน่าจะโทรหาฉันนะ
นายไม่โทรเพราะโกรธฉันเหรอ
จุนฮี
ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว
นายคือทุกอย่างที่ฉันต้องการ จุนฮี
ผมกลัวทุกทีเวลาคุณขอคุยด้วย
คราวนี้จะหาเรื่องอะไร มาให้ผมปวดหัวอีกล่ะ
ผมอยากกลับไปทำงานที่สาขาอเมริกาครับ
เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
คุณเคยไปมาแล้ว คุณก็รู้ว่า ต้องอยู่ประจำอย่างน้อยสามปี
ยิ่งนานเท่าไรยิ่งดีครับ
ทำไมล่ะ คิดจะหนีอะไรหรือเปล่า
จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ
จริงๆ เลยนะ
ไปจีนสัปดาห์เดียวคุณยังไม่อยากไป เพราะห่วงแฟน
ผมตั้งใจจะพาเธอไปด้วยครับ
สะอาดดีนะคะ
ห้องนี้เหมาะกับคนอยู่คนเดียวที่สุด
เมื่อเช้ามีลูกค้าอีกคนมาดูห้องนี้
ลูกค้ารายนั้นชอบมาก
แล้วก็อยากเซ็นสัญญาเช่าชั่วคราวไว้
ยังพอมีเวลาให้คุณตัดสินใจนะคะ
ฉันจะเช่าห้องนี้ค่ะ
พี่เคยคิดจะลาออกจากงานไหมครับ
นายอยากหนีไปเหรอ
นายคิดจะทำอะไรกันแน่
เล่นละครว่าตัวเองเป็นเหยื่อ ยังไม่หนำใจอีกเหรอ
เขาคิดจะฟ้องคุณฐานหมิ่นประมาทครับ
ต้องให้บริษัทล่มจมเลยเหรอ คุณถึงจะพอใจ
เลิกทำเกินกว่าเหตุได้แล้ว
ผมไม่กดดันหรอก ผมเต็มใจ
ผมอยากทำทุกอย่างที่ทำได้
ฉันสวยไหม
พวกคนที่อยากให้เรา ยอมแพ้ไปเองพวกนั้น...
ผมทนไม่ไหวแล้ว
แน่ใจเหรอว่าไปอเมริกาได้
แม่พูดว่าจะไม่ยอมให้จุนฮี เข้ามาในบ้านหลังนี้
เวลาหนูคิดถึงเขาจะทำยังไง
หนูควรไปเจอเขา
เราสองคน
ไปด้วยกันเถอะ
คำบรรยายโดย: มนฐิตา เฉื่อยทอง