Ο ΓΑΤΟΠΑΡΔΟΣ
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1860
Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΚΡΑΤΙΔΙΑ.
ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 100 ΧΡΟΝΙΑ, Η ΣΙΚΕΛΙΑ ΚΥΒΕΡΝΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΤΩΝ ΒΟΥΡΒΟΝΩΝ
ΣΤΟΝ ΒΟΡΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΕΔΡΑΙΩΝΕΤΑΙ ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ.
Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΚΑΡΙΜΠΑΛΝΤΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΕΙ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΟΤΙΑ.
Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΛΕΡΜΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ.
Έχουμε απαγόρευση κυκλοφορίας! Στα σπίτια σας!
Στο σπίτι αμέσως!
Έτοιμοι!
Είστε άφοβοι; Ή απλώς βλάκες;
Απαγορεύεται η είσοδος στην πόλη.
Ναι, το ξέρουμε, λοχαγέ.
Πρίγκιπα.
Κατεβάστε τα όπλα!
Είναι επικίνδυνα για εσάς εδώ.
Η πόλη είναι όλο ταραχές.
Οι υποστηρικτές του Γκαριμπάλντι είναι όλο και πιο βίαιοι.
Κάνετε πολύ καλή δουλειά.
Τώρα, όμως, πρέπει να περάσουμε.
Αμέσως.
Αφήστε να περάσει ο Γατόπαρδος!
Άκρη τα κανόνια.
Άντε, γρήγορα!
Ανοίξτε! Ο πρίγκιπας της Σαλίνα!
Εξοχότατε.
Πρίγκιπα.
Μπαμπά!
-Μπαμπά! -Πρίγκιπα, έχουμε απαγόρευση κυκλοφορίας!
Πάτερ.
Μάζεψε τα πράγματά σου.
Πήγαινε.
Μπεντικό, έλα.
Μπεντικό!
Με τις ταραχές εδώ,
όσοι συνδέονται με τους Βουρβόνους κινδυνεύουν.
Για να αποφύγουμε κάθε πιθανό κίνδυνο,
προτιμούμε να πάρουμε την κοπέλα σπίτι.
Πρίγκιπα, ό,τι κι αν γίνεται εκεί έξω,
η κοπέλα είναι ασφαλής εδώ.
Ποιος θα τολμούσε να επιτεθεί στη μονή του Αγίου Λυτρωτή;
Σέβομαι τη γνώμη σας, ηγουμένη, και μάλιστα συμφωνώ.
Ωστόσο, η γυναίκα μου, η ευεργέτιδα αυτής της μονής,
δεν θα αφήσει σε ησυχία ούτε εμένα ούτε τον Λυτρωτή
μέχρι να γυρίσει η κόρη της σπίτι.
Τι συμβαίνει;
Πάρτε τα κάρα, γρήγορα!
Τι συμβαίνει;
Μπαμπά!
Ελάτε μέσα, εξοχότατε.
Βοήθεια!
Μπαμπά.
-Αν μείνουμε εδώ, θα πεθάνουμε. -Ας φύγουμε.
Είμαστε έτοιμοι να φύγουμε!
Εξοχότατε, ανεβείτε γρήγορα!
Εξοχότατε;
Πρίγκιπα, βοήθεια!
Σε παρακαλώ!
-Πρίγκιπα! -Γρήγορα, λοχαγέ!
-Μπείτε μέσα. -Βοήθεια!
Περίμενε!
Μπαμπά!
Μπάσταρδε!
Πάμε.
Θάνατος στους Βουρβόνους!
…και είθε αέναο φως να τους φωτίζει. Αμήν.
Όταν λένε "Θάνατος στους Βουρβόνους", εννοούν εμάς; Μας θέλουν νεκρούς.
Είναι αιρετικοί, αποστάτες και μαχαιροβγάλτες.
Ο Γκαριμπάλντι θέλει να γκρεμίσει τα αβαεία.
Και να κρεμάσει τον Πάπα.
Θα πάψεις τις ανοησίες, πάτερ;
Ο Γκαριμπάλντι δεν είναι εδώ. Έμεινε στη Γένοβα.
Αυτοί οι άνθρωποι απλώς θα ξεσπάσουν σε κάναν κακόμοιρο στρατιώτη.
Κι αφού κλέψουν κρασί από τα κελάρια, θα γυρίσουν σπίτι.
Και τότε θα γυρίσω στο μοναστήρι, σωστά;
Αυτό θέλει η μητέρα σου.
Θα δούμε.
Έλα εδώ.
Έλα.
Χαίρομαι που γύρισα σπίτι.
Ήρθαν!
-Κοντσέτα! -Κατερίνα!
-Αδυνάτισες! -Πάντα αδύνατη ήταν.
Κουνήσου!
Γίνονταν μάχες στην πόλη;
Κοντσέτα.
-Σε βγάλαμε πάνω στην ώρα. -Με βγάλατε;
Δεν σε είδα στο Παλέρμο χτες.
Ήθελε να έρθει, μα δεν έβρισκε τα πιστόλια μονομαχίας.
Μην πειράζετε τον αδερφό σας.
Μαμά!
Τα μαλλιά σου μυρίζουν σαπούνι μοναστηριού.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, πάμε.
-Πάμε για πρωινό. -Ο μπαμπάς μού τα είπε.
Έχουμε τέλεια γρανίτα.
Ευλόγησε, Κύριε, εμάς
και τα δώρα Σου
που λαμβάνουμε από τη γενναιοδωρία Σου.
Διά του Χριστού, του Κυρίου μας.
Αμήν.
Γρήγορα, πριν τα φάει όλα ο πάτερ Πιρόνε.
Κι ο Τανκρέντι;
Ο ξάδερφός μας έρχεται όποτε του καπνίσει.
Μεγάλωσε πια.
Έχει τη ζωή του, τα δικά του.
Και τα πληρώνουμε εμείς.
Πάτερ Πιρόνε, νιώθετε καλά;
Φαίνεστε λίγο χλωμός.
Πέρασε μια απαίσια νύχτα.
Γι' αυτό είστε έτσι κάτωχρος;
Δεν είναι αστείο.
Συμφωνώ με τον πάτερ Πιρόνε.
Καθόλου αστείο.
Ήταν πολύ λογικό να τρομάξει.
-Πάολο, ήταν… -Δεν είναι αστείο, μαμά.
Μη διακόπτεις τη μητέρα σου.
Συγγνώμη.
Ο Γκαριμπάλντι θέλει να καταστρέψει και τους Ιησουίτες και τους Βουρβόνους.
Θέλει να μας κάνει κομμάτια, να μας πετάξει στη θάλασσα.
-Πράγματι. -Ξέχνα τα φορέματα και τους χορούς.
-Μη λες βλακείες. -Σε όλους αρέσουν οι γιορτές.
Πλησιάζει ένας στρατός, το καταλαβαίνετε;
Οι χωρικοί καίνε το Παλέρμο για να τους ανοίξουν τον δρόμο.
Αρκετά.
Σιωπή.
Συγγνώμη, πατέρα.
Συγχωρέστε με.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν θορυβείστε.
Πάολο, είμαστε στη Σικελία.
Είναι Απρίλιος.
Σε δύο μήνες, θα κάνει τόση ζέστη εδώ
που δεν θα περάσει απ' το μυαλό κανενός
να ξεκινήσει επανάσταση.
Θα κοιτάξουν να συρθούν σε καμιά τρύπα σκιερή,
μέχρι να έρθει ο Οκτώβριος.
Στο μεταξύ, θα συνεχίσουμε τη ζωή μας.
Είστε ασφαλείς εδώ.
Τελείωσε η συζήτηση.
Μάλιστα, μπαμπά.
-Ναι, μπαμπά. -Ναι, μπαμπά.
Ας απολαύσουμε το πρωινό μας. Κοντσέτα;
Καλή όρεξη.
"Δεν είναι αστείο".
"Δεν είναι καθόλου αστείο!"
Έλα, πάτερ. Πλάκα κάνουμε!
Έλα, τρέξε! Μπράβο.
ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΤΖΟΥΖΕΠΕ ΓΚΑΡΙΜΠΑΛΝΤΙ
Δον Τανκρέντι!
Κοντσέτα!
Δεν πειράζει, Γκαετάνο.
Είναι η ξαδέρφη μου, ήρθε να μας δει.
Ευχαριστώ που ήρθες, Κοντσέτα.
Είναι πάντα χαρά μου να σε βλέπω.
Πρέπει να φύγω τώρα. Έχω δουλειά.
-Για ποιον είναι αυτά τα όπλα; -Για έναν φίλο.
Πρέπει να βοηθάμε τους φίλους μας.
Οι άντρες στο Παλέρμο που θα σκότωναν τον λοχαγό
δεν μου φάνηκαν φίλοι.
Έμοιαζαν με τον Γκαετάνο, εννοείς; Είναι φίλος μου.
Θα πολεμήσεις στο πλευρό τους;
Ο μπαμπάς θα θυμώσει.
-Δικός σου πατέρας είναι. -Δεν το βλέπει έτσι.
Τότε, μην του το πεις.
Λέει ότι τελικά θα ξεφουσκώσει όλο αυτό.
Φυσικά. Είναι το αποτέλεσμα που προτιμά.
Ό,τι έχει, του το έδωσαν οι Βουρβόνοι.
Κι ό,τι έχεις εσύ, σου το έδωσε ο πατέρας μου.
Είναι τα σπίτια μας, οι κήποι μας.
Θα τα θυσιάσεις για τους φίλους σου;
Να τα προστατέψω θέλω.
-Αλήθεια; -Ναι.
Μα πώς να το κάνω, αν είμαι με τους χαμένους;
Ποιος λέει ότι θα χάσουμε;
Εγώ.
Σκέψου το, Κοντσέτα.
Για ποιον πολεμούν οι στρατιώτες σου με την μπλε στολή;
Για έναν βασιλιά που δεν έχουν δει ποτέ;
Ή για να παχύνουν κι άλλο ένα μάτσο χοντροί παπάδες;
Δεν μου γεμίζει το μάτι ως κίνητρο.
Στον Βορρά έχουν νέες ιδέες. Υπάρχει βιομηχανία και πρόοδος.
Εδώ τι έχουμε;
Λογοκρισία και διαφθορά.
Άσε που…
Αν χάσετε…
δεν θα γυρίσεις στο μοναστήρι.
Το πρώτο σου πειστικό επιχείρημα.
Κοντσέτα.
Ξέρεις ότι φτιάχνουν νέους σιδηροδρόμους;
Μπορούμε να πάρουμε πλοίο από τη Μεσίνα στη Νάπολη,
και τρένο για τη Ρώμη,
τη Φλωρεντία ή τη Βενετία.
Θα ήταν μια ενιαία χώρα;
Φαντάσου το μεγαλείο.
Η Σικελία δεν θα ήταν ένα νησί,
αλλά μέρος ενός έθνους.
Μην πεις στον πατέρα σου ότι με είδες.
Ώστε δεν πρέπει;
Εγώ λέω να κάνω ό,τι νομίζω.
Κοντσέτα.
Καλά, εντάξει.
Υπό έναν όρο, όμως.
Θα μου γράφεις συχνά, να μαθαίνω ότι είσαι καλά.
Το ενδιαφέρον σου είναι πολύ συγκινητικό.
Κοντσέτα, όταν με είδες πάνω…
Τα είδες όλα;
Αντίο, Κοντσέτα!
Ρούσο!
-Πρίγκιπα. -Πάντα στην ώρα σου.
Ωραίες μπότες.
Καινούργιες;
Πάμε στο Αρτζιβοκάλε.
Θέλω να δω τι κάνουν τα λεμόνια μου.
Κύριε Ίμπα Ανιόλο.
Κολίγας.
Όπως υπολογίζω,
μου αφαιρέσατε 50 καλάθια λεμόνια από το Αρτζιβοκάλε.
Όχι, δεν είναι αλήθεια. Δεν έχω καμία σχέση με αυτό!
-Πιστέψτε με! -Πάρε την ομπρέλα.
-Σας παρακαλώ! -Πρίγκιπα, μην πίνετε νερό.
Κυκλοφορεί επιδημία.
Σας ικετεύω, κύριε πρίγκιπα.
Τα λεμόνια τα έκλεψαν.
Ήρθαν ληστές.
Είχαν τουφέκια και επιτέθηκαν στην οικογένειά μου.
Τι έπρεπε να κάνω;
Αναγκάστηκα να τους δώσω τα λεμόνια.
Τον πιστεύεις, Ρούσο;
Αν έκλεψαν τα λεμόνια οι ληστές…
γιατί δεν κατήγγειλε την κλοπή;
Πρίγκιπα, είναι χωρικοί.
Είναι ειδικοί στα ψέματα.
Φυσικά. Είναι Σικελοί.
Στη Σικελία λέμε πολλά ψέματα, έτσι;
Ακόμα κι εσύ τώρα…
μ' έχεις φλομώσει στο ψέμα.
Όχι, πρίγκιπα.
-Όχι; -Όχι.
Ξέρω πολύ καλά
ότι οι ληστές που λέει είναι οι άντρες σου.
Και δεν είναι μόνο τα 50 καλάθια λεμόνια από το Αρτζιβοκάλε.
Αλλά και τα 300 καλάθια
που κρύβεις στο κελάρι σου.
Δεν το ήθελα, τ' ορκίζομαι.
Πες μου, λοιπόν,
ποιο είναι το σχέδιό σου;
Να μου κλέψεις ψίχουλα τώρα,
και μετά, όταν με διαλύσει η επανάσταση,
να αρπάξεις και τα υπόλοιπα;
Τώρα…
θα 'πρεπε να σε καταστρέψω.
Θα 'πρεπε να κάψω το σπίτι σου.
Να πετάξω τους γιους σου στα βουνά.
Σας ικετεύω, όχι!
Σας εκλιπαρώ!
Αλλά δεν θα το κάνω.
Αυτήν τη φορά μόνο.
Σήκω.
Πρίγκιπα, δεν ξέρω πώς να σας ευχαριστήσω.
Δείξε μου την αφοσίωσή σου.
Και να θυμάσαι έναν μικρό κανόνα.
Αυτοί οι άνθρωποι
ξέρουν τη θέση τους.
Εσύ…
ξέρεις τη θέση σου.
Κι εγώ…
ξέρω τη θέση μου.
Έγινα σαφής;
Βάλε να φτιάξουν πηγάδι εδώ για καθαρό νερό.
Και φρόντισε να έχουν πάντα φρέσκο ψωμί.
-Πάμε τώρα. -Μάλιστα.
-"Charbonnier". -Κάρβουνο.
Καλημέρα, εξοχότατε.
-Ντόνα Κοντσέτα. -Ευχαριστώ, Μάριο.
-"Chocolat". -Σοκολάτα.
Έλα, Μπεντικό. Πάμε.
ΟΙ ΤΑΡΑΧΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ
Προς την αξιότιμη ντόνα Κοντσέτα Κορμπέρα.
Είμαι καλά.
Ο υπηρέτης σας, Τανκρέντι Φαλκονέρι.
Πάμε!
Στις διαταγές σας!
Προς την ντόνα Κοντσέτα Κορμπέρα. Όλα καλά.
Βοήθεια!
-Πρόσεχε. -Μάλιστα.
Προς την ντόνα Κοντσέτα. Όλα βαίνουν καλώς.
Επίθεση!
Είμαι καλά.
Τα όπλα!
ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΜΕΝΗ ΙΤΑΛΙΑ
Για την ενωμένη Ιταλία!
Ας γίνει το θέλημά Σου στη Γη, όπως στους ουρανούς.
Θάνατος στους Βουρβόνους!
…και ευλογημένος ο καρπός
της κοιλίας σου, ο Ιησούς.
Παναγία, Μητέρα Θεού, προσευχήσου για εμάς τους αμαρτωλούς.
Ήρθε γράμμα για μένα;
Όχι, ντόνα Κοντσέτα. Λυπάμαι.
Τι έγινε; Γιατί γαβγίζει;
Η μητέρα του μένει εδώ, στο Μονρεάλε.
Μάλλον προσπαθούσε να γυρίσει σπίτι.
Μνήσθητί μου, Κύριε.
Πάολο, έχεις κάτι να πεις;
Ήταν ένας από εμάς, μπαμπά.
Μια μητέρα έξω περιμένει να τον θρηνήσει.
Εξαιτίας μιας αγέλης δειλών σαν τον Τανκρέντι.
Ξέρετε τι λέει όλη η Σικελία;
Ότι ο αγαπημένος σας Τανκρέντι
έχει ταχθεί ανοιχτά και απροκάλυπτα με τους αντάρτες.
Ξέρω ότι τον έχετε για θεό.
-Πάολο! -Μα είναι ώρα να τον τουφεκίσουν!
Έλα εδώ.
Έλα εδώ!
Φαμπρίτσιο!
Ποιος είναι;
-Μπαμπά; -Ναι;
Αυτό που είπε ο Πάολο για τον Τανκρέντι…
Αγνόησέ τον.
Τι είναι, μικρή μου;
Σε βλέπω λίγο ταραγμένη.
Του υποσχέθηκα ότι δεν θα έλεγα τίποτα.
Αποφάσισες να αθετήσεις την υπόσχεσή σου;
Πάντα λες ότι τα ξέρεις όλα,
οπότε ίσως δεν έχει νόημα να σου το πω.
Δεν είμαι Θεός. Δεν μπορώ να τα ξέρω όλα.
Να σου το θυμίζω όποτε θέλω;
Βαρέθηκα αυτό το παιχνιδάκι.
Μίλα.
Τι συμβαίνει;
Ο Τανκρέντι μου γράφει.
Κάθε μέρα. Από το Παλέρμο.
Και τι σου λέει;
Ότι είναι καλά.
Ότι είναι ασφαλής.
Και γιατί να μην είναι ασφαλής;
Συμμετέχει στην εξέγερση του Παλέρμο.
Ναι, το ξέρω κι αυτό.
Μπες στο θέμα.
Σταμάτησε να γράφει.
-Πού πας; -Η Κοντσέτα θα σου εξηγήσει.
Κοντσέτα;
Δεν μπορεί να περιμένει το πρωί;
Ανοίξτε να περάσει ο πρίγκιπας της Σαλίνα!
Πρίγκιπα.
-Ποιος είναι; -Ένας πρίγκιπας, δεν βλέπεις;
Θείε!
Πώς με βρήκες;
Νόμιζες ότι δεν ξέρω πώς ξοδεύεις τα λεφτά που σου δίνω;
Μέχρι και φυλλάδια της εξέγερσης πλήρωσες.
Με τα λεφτά μου.
Το ήξερες και με άφησες να συνεχίσω;
Θα είχα δράσει νωρίτερα, αν ήξερα ότι θα σας τουφέκιζαν σαν κοτόπουλα.
Βλέπεις, εμείς εδώ
είμαστε σίγουροι ότι δεν το εννοούν.
Κρίμα που έξω έχει έναν σωρό κόσμο
που θα χαρεί να απολαύσει αύριο από την πρώτη θέση
το θέαμα της εκτέλεσής σας.
Θα μιλήσω σε κάποιον για να λυθεί το θέμα.
Μα δεν εγγυώμαι τίποτα.
Αγαπούσα πολύ την αδερφή μου.
Παρόλο που ήταν ελαφρόμυαλη.
Παντρεύτηκε έναν ηλίθιο που σπατάλησε όλη την περιουσία της.
Όταν πέθανε…
Όταν πέθανε,
δεν έμεινε τίποτα για τον Τανκρέντι.
Ούτε δεκάρα τσακιστή.
Έπρεπε να τον φροντίσω εγώ.
Πάντα ήταν εξαιρετικός.
Από πιτσιρίκι.
Καθόμουν περισσότερο μαζί του παρά με τα παιδιά μου.
Θα φροντίσεις να αποφυλακιστεί αύριο;
Ακόμα δεν ξέρω τι θα πω στο κωθώνι τον κυβερνήτη.
Από πότε τιμωρούμε τους νέους ιδεαλιστές
με εκτελεστικό απόσπασμα;
Οι νέοι ιδεαλιστές είναι που εκτελούνται από καταβολής κόσμου.
Και ο εν λόγω νεαρός είναι επικίνδυνος.
Ναι, επικίνδυνος.
Όταν τζογάρει, και κυρίως για τον εαυτό του.
Οι στρατιώτες μου ετοιμάζονται για πόλεμο.
Απαιτείται παραδειγματισμός.
Ο Τανκρέντι, που δεν είναι καν γιος σας,
είναι ό,τι πρέπει για παραδειγματισμό.
Και για να δώσετε το παράδειγμα στους καιροσκόπους,
θα χρησιμοποιήσετε τον ανιψιό μου;
Τον ανιψιό του πρίγκιπα της Σαλίνα;
Λυπάμαι πολύ γι' αυτό.
Αλλά αυτοί οι άντρες
θα εκτελεστούν εκεί έξω.
Αν θέλετε,
μπορείτε να δείτε την εκτέλεση από τη βεράντα.
Είναι το μπλοκ επιταγών από τον λογαριασμό μου στο Λονδίνο.
Γράψτε εσείς το ποσό.
Σας ευχαριστώ.
Αλλά τα χρήματα δεν ήταν ποτέ κάτι που λαχταρούσα.
Σπαταλιούνται πολύ εύκολα.
Τι θέλετε;
Τη γη.
Την ίδια γη που εσείς
πάντα είχατε σε αφθονία,
και δεν είχατε καμία σκοτούρα.
Ποια γη θέλετε;
Σκεφτόμουν το Αρτζιβοκάλε.
Το Αρτζιβοκάλε;
Σας δίνω 20 εκτάρια.
Δεν θέλω μόνο ένα μέρος της γης.
Τη θέλω όλη.
Ξέρω, ανήκει στην οικογένειά σας πάνω από 100 χρόνια.
Μα αυτό είναι το τίμημα.
Αν έχετε όρεξη,
τα λέμε στη βεράντα.
Πενήντα εκτάρια.
Περιμένετε!
Αφού αγαπάς τόσο τη φυλακή, γιατί δεν ληστεύεις μια τράπεζα;
Μπας και μου ξεπληρώσεις μέρος της περιουσίας
που έδωσα για να σε βγάλω.
Οι σύντροφοί μου είναι ακόμα μέσα.
Και λες ότι δεν είναι ατιμία να τους αφήσω στη φυλακή!
Έχεις το θράσος να μου μιλάς για ατιμία;
Περπάτα.
-Να περάσω; -Ναι.
-Εξοχότατε. -Μπάλσαμο, ντύστε τον.
Προς τι όλο αυτό, θείε;
Φάε τώρα.
Κύριε;
Γιατί πάμε στη λέσχη;
Δύο μπράντι.
Κύριοι, θα ήθελα να κάνω μια πρόποση.
Στον ανιψιό μου, τον Τανκρέντι Φαλκονέρι.
Όποιος δεν συμμετέχει θα θεωρηθεί εχθρός μου.
Προς Θεού, πρίγκιπα. Ας πιούμε.
-Φέρε μου ένα ποτό. -Ένα μπράντι.
Εις υγείαν του Τανκρέντι Φαλκονέρι!
Εις υγείαν.
Ας πάμε.
Δεν θα είναι ωραίο θέαμα.
Με συγχωρείτε.
Υπεραγία Θεοτόκε.
Σε ικετεύω, μη μ' αφήσεις να πεθάνω.
Δεν θέλω να πεθάνω!
Παρθένε Μαρία!
Θεοτόκε.
-Το αγοράκι μου! -Μαμά, φοβάμαι!
Όχι!
Παναγία, ελέησέ μας!
Ελέησέ με, Σε ικετεύω! Δεν θέλω να πεθάνω!
Σκοπεύσατε!
Πυρ!
Ζήτω η Ιταλία!
Σκοπεύσατε!
Ζήτω ο Γκαριμπάλντι!
Πυρ!
Σκέψου τι θα γινόταν αν σε τουφέκιζαν.
Έλα, εντάξει.
Θα πάρεις τον σκύλο από το τραπέζι;
Στον μπαμπά αρέσει ο σκύλος εδώ.
-Αυτά τα βερίκοκα… -Είναι ώριμα;
Πράγματι, είναι.
Μην του δίνεις τάρτα. Δεν κάνει.
Παιδιά!
Δεν ήταν τάρτα, μπριός του έδωσα.
-Δεν κάνει. -Πάμε στη Βουτσιρία σήμερα;
-Ξάδερφε! -Ο Τανκρέντι!
Τανκρέντι!
Κατερίνα.
-Μας έλειψες. -Κιάρα.
-Γεια σου. -Ξάδερφε.
Δεν είναι αξιωματούχος για επίσκεψη. Ας καθίσει να φάει.
Έλα, κάτσε, ξάδερφε.
Θεία Στέλλα.
Σε ευχαριστώ που με φροντίζεις.
Σπίτι σου είναι.
Προσευχηθήκαμε πολύ για σένα, Τανκρέντι.
Πάτερ;
Δεν σου έλειψαν όλα αυτά, ξάδερφε;
Ναι, Κατερίνα.
Και θα ήθελα να πω ότι δεν υπήρξε ποτέ,
ούτε θα υπάρξει καλύτερο τραπέζι απ' αυτό.
Δοκίμασε τη γρανίτα. Είναι υπέροχη!
Και τα μπριός είναι ωραία.
-Ορίστε. -Ανυπομονούσα.
Κοντσέτα, μου δίνεις κι εμένα;
Κοντσέτα;
Όχι, Κιάρα. Αρκετά έφαγες ήδη.
-Κοντσέτα. -Μαμά.
Υπέροχο.
Τανκρέντι, πώς τολμάς;
Άντε πάλι τα ίδια.
Αυτό που είμαστε, ό,τι του δώσαμε, το απορρίπτει.
Το φαγητό πάντως του αρέσει.
Πάολο, ξέρω πώς νιώθεις.
Το καταλαβαίνω.
Είσαι ξάδερφός μου, και πάντα θα σ' αγαπώ.
Ο Γκαριμπάλντι θα αποβιβαστεί σύντομα με στρατό.
Η παρουσία του και μόνο
είναι προσβολή και δεν το καταλαβαίνετε.
Ή μήπως καταλαβαίνετε;
Γιατί αν είναι προδότης, χωρίς αμφιβολία,
τι σας κάνει αυτό, πατέρα;
Λοιπόν, θείε,
πολύ καλή ερώτηση αυτή.
Δεν είπε κάτι αμφιλεγόμενο.
Εξευτελίζεις τον γιο σου.
Τον ντροπιάζεις.
Σε ρώτησε μια απολύτως λογική ερώτηση.
Φυσικά και αγαπάμε τον Τανκρέντι. Τον έχουμε σαν γιο μας.
Αλλά είναι εναντίον μας.
Ενάντια στη θέση που πρέπει να έχουμε.
Αν και δεν έχω ιδέα ποια είναι η θέση μας πια.
Είναι με τα πόδια μας
γερά πάνω στη γη μας.
Όπως κάναμε πάντα;
Όπως κάναμε πάντα.
Προτιμάς τον ανιψιό σου από τον γιο σου.
Και την Κοντσέτα από τις αδερφές της.
Και τις συναντήσεις στο Παλέρμο από μένα.
Ξέρω τι άνθρωπος είσαι.
Και ο Θεός σε ξέρει.
Δεν αντέχω στην ιδέα να καταλήξεις στην Κόλαση.
Προσεύχομαι για την ψυχή σου κάθε μέρα.
Η μεσολάβησή σου για μένα
ασφαλώς θα με οδηγήσει στην ταπεινότητα.
Με τίποτα στον κόσμο δεν θα γίνεις ταπεινός.
Άσε με να κλάψω
Για τη σκληρή μου μοίρα
Και να λαχταρήσω
Τη λευτεριά
Και να λαχταρήσω
Τη λευτεριά
Φαίνεσαι λυπημένος.
Πολύ λυπημένος.
Ευχαριστώ που το πρόσεξες.
Για τους φίλους σου;
Για ποιους;
Αυτούς που εκτελέστηκαν;
Και για όσους δεν είναι νεκροί,
και που εμπλέκονται στην επανάσταση που θέλεις να κάνεις κι εσύ.
Αυτό το μέρος είναι παράδεισος.
Ένα μεγάλο μέρος μου θα ήθελε να μείνω για πάντα.
Αλλά θα είχα μόνο αυτά που έχω ήδη.
Κι εγώ, Κοντσέτα, δεν έχω τίποτε.
Δεν είναι αλήθεια.
Έχεις εμάς.
Και όλα αυτά.
Ένα σπίτι ερείπιο και την ελεημοσύνη του πατέρα σου.
Υπάρχει ένας κόσμος εκεί έξω.
Εκεί πρέπει να πάω.
Γιατί ίσως μπορώ να χτίσω ένα μέλλον μόνος μου.
Το καταλαβαίνεις;
Εξοχότατε.
Τα λεμόνια σας.
Έχω νέα.
Μεταβίβασα τα ακίνητά μου στο Αρτζιβοκάλε στον κυβερνήτη Λεονφόρτε.
Τον έπεισα ότι μόνο εσύ μπορείς να τα διαχειριστείς.
Από σήμερα, λοιπόν, θα σταματήσεις να κλέβεις εμένα,
και θα αρχίσεις να κλέβεις εκείνον, με πολύ μεγαλύτερο κέρδος.
Όπως βλέπεις, σε σκέφτηκα.
Ικανοποιημένος;
Είστε πολύ γενναιόδωρος, πρίγκιπα.
Ωραία, γιατί θα σου ζητήσω κάτι για αντάλλαγμα.
Ό,τι θέλετε.
Ο Γκαριμπάλντι και οι κόλακές του οι ερυθροχίτωνες…
Θ' αποβιβαστούν ανά πάσα στιγμή.
Εσύ και οι άντρες σου
μπορείτε να μας προστατέψετε από οποιαδήποτε εισβολή;
Πρίγκιπα,
το σπίτι σας
θα 'ναι πιο ασφαλές κι από μοναστήρι.
Ωραία.
Τι είναι; Έχεις κάτι να μου πεις;
Ναι.
Για το θέμα του ανιψιού σας.
Θείε! Τι συμβαίνει; Ξέχασα τίποτα;
Ξέρεις τι με εξοργίζει;
Ότι θα μάθω από άλλον
πως σκοτώθηκες ανώφελα σε κάποιο πεδίο μάχης.
Θα 'πρεπε να σου ρίξω τώρα.
Θα ξανάπαιρνες την πίστωσή σου στη λέσχη.
Όντως.
Μα εσύ κι ο στρατηγός σου
αλήθεια πιστεύετε ότι μπορείτε να κατακτήσετε τη Σικελία;
-Ξέχασες από πού έρχεσαι. -Δεν το ξεχνώ ποτέ.
Έλληνες, Ρωμαίοι, Άραβες, Νορμανδοί…
Στο τέλος, γύρισαν όλοι σπίτι τους.
Κι εμείς απλώς
τινάξαμε τη σκόνη από πάνω μας,
κι αναρωτηθήκαμε πώς στο καλό τους ήρθε να προσπαθήσουν
να μας κατακτήσουν.
Μετά περιμέναμε υπομονετικά
τον επόμενο επίδοξο κατακτητή.
Ο επόμενος κατακτητής έρχεται τώρα.
Ελπίζω να είσαι έτοιμος.
Ίσως να μας κάνει καλύτερους.
Πώς καλύτερους;
Πιο εργατικούς; Πιο καλλιεργημένους;
Πιο υπεύθυνους οικονομικά;
Ονειρεύεσαι.
Δεν θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι,
γιατί πιστεύουμε ότι είμαστε τέλειοι.
Να θυμάσαι ότι η ματαιοδοξία μας είναι πιο δυνατή από κάθε στρατό.
Αν θέλουμε να μείνουν όλα όπως έχουν,
τότε όλα πρέπει να αλλάξουν.
Περίμενε.
Είμαστε στη Σικελία.
Αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να δωροδοκήσεις κάποιον.
Εις το επανιδείν, θείε.
Πάμε αριστερά!
Ζήτω ο Γκαριμπάλντι!
Στα όπλα!
Κι αν πεθάνει;
Δεν θα πεθάνει.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ "Ο ΓΑΤΟΠΑΡΔΟΣ" ΤΟΥ ΤΖΟΥΖΕΠΕ ΤΟΜΑΖΙ ΝΤΙ ΛΑΜΠΕΔΟΥΖΑ
Υποτιτλισμός: Σταυρούλα Σοκόλη