Ο ΓΑΤΟΠΑΡΔΟΣ
ΙΟΥΝΙΟΣ 1860
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΑΓΩΝΩΝ, Ο ΓΚΑΡΙΜΠΑΛΝΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΧΙΛΙΟΙ ΚΑΤΑΚΤΟΥΝ ΤΗ ΣΙΚΕΛΙΑ.
ΤΟ ΝΗΣΙ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΕΚΚΟΛΑΠΤΟΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ.
Με συγχωρείτε, κυρία.
Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες
κάποιος πυροβολούσε όσους φορούσαν αυτά τα χρώματα.
Ξέρετε τι λένε, πρίγκιπα.
"Το δυνατό δέντρο λυγίζει στον άνεμο".
Τώρα πρέπει να βολέψουμε τους νέους ηγέτες.
Τι είναι αυτή η ιστορία με τις άδειες;
Τις άδειες ταξιδιού.
Έφτασε καλοκαίρι,
και όλες οι έξοδοι είναι αποκλεισμένες.
Πρέπει να πάμε στην Ντοναφουγκάτα,
αλλά χρειάζεται αυτό το χαρτί, η άδεια.
Το γοητευτικό παλάτι της Ντοναφουγκάτα.
Κρυστάλλινα ρυάκια, βουνίσιος αέρας.
Μακριά από τη διαολεμένη ζέστη της κατεχόμενης πόλης.
Δεν είναι κάτι αξιοπερίεργο.
Είναι συνήθεια αιώνων.
Μα χρειάζεστε την άδειά μου.
Όχι.
Την υπογραφή σας.
Ωστόσο,
δεν εξαρτάται πια από εμένα.
Ποιος έχει τη δικαιοδοσία;
Βλέπετε τον καβαλάρη με την κόκκινη γενειάδα;
Εκείνος.
Ζήτω, ζήτω.
Ο Τανκρέντι!
Τανκρέντι!
Εδώ είμαστε!
Τανκρέντι!
Για την Ιταλία!
Τασόνι, Καβριάγκι! Ελάτε.
Ο θείος μου, πρίγκιπας της Σαλίνα, ο Γατόπαρδος.
Η θεία μου η Στέλλα, η πριγκίπισσα.
-Πρίγκιπα. -Πριγκίπισσα.
Νόμιζαν ότι δεν μιλάμε ιταλικά εδώ.
Τι γλώσσα νόμιζαν ότι μιλάμε στη Σικελία;
-Αραβικά! -Αλήθεια, μόνο χίλιοι είστε;
Πριν. Τώρα, πιο πολλοί.
Τι έχει το μάτι σου, Τανκρέντι;
"Λοχαγός Τανκρέντι", θεία.
Τίποτα. Δεν με εμποδίζει να παρελάσω.
-Πού είναι; -Κοντσέτα!
Άκρη!
-Κοντσέτα, είσαι καλά; -Ναι.
Τι έπαθε το μάτι σου, Τανκρέντι;
Μην ανησυχείς για μένα. Υποσχέσου το.
Ποιοι είναι αυτοί;
Είναι κρατούμενοι.
Κανονικά, είναι στη φυλακή.
Τους απελευθέρωσε ο στρατός του Γκαριμπάλντι.
-Πάμε να φύγουμε. -Ναι. Πάμε!
-Πρέπει να φύγουμε. -Πάμε!
Κιάρα, Κατερίνα, Φραντσέσκο!
-Κατερίνα; Κιάρα; -Ανεβείτε!
Κοντσέτα;
Επιτρέπεται;
Επιτρέπεται.
Θα τα πούμε μετά.
Γιατί; Δεν θα έρθεις;
Έχω δουλειά με τον Τανκρέντι.
Τι, Φαμπρίτσιο;
Πιρόνε, έλα μαζί μου.
Για εγγύηση.
Αντίο, Τανκρέντι.
-Να έρθεις σύντομα, ξάδερφε. -Σίγουρα.
Πάμε.
Ας γιορτάσουμε!
Φύγετε από μπροστά μου!
Αν αντιμετωπίζαμε στρατό με άντρες σαν τον πρίγκιπα,
θα ήμασταν όλοι νεκροί.
Έλα πάνω, παπά. Θέλω να εξομολογηθώ!
Ο Μπομπέλο διοικεί τις δυνάμεις εφόδου.
Αν θες άδεια, εκείνος υπογράφει.
-Από πού είναι; -Από το Μιλάνο.
Θα προσπαθήσω να συνεννοηθώ κάπως.
Ακόμα και στα αραβικά.
Δεν θα είναι αρκετό.
-Άκρη! -Τι αγένεια!
Θα τον πείσω. Όλοι έχουν ένα τίμημα.
Ναι, αλλά εδώ κανείς δεν πληρώθηκε για να πολεμήσει.
-Τι κάνετε; Γυρίστε! -Σταματήστε.
Είναι εδώ γιατί το πιστεύουν.
Σίγουρα έχεις ένα σωρό κάπες, πάτερ.
Ανοίξτε την πύλη!
Ανοίξτε μας!
Συνταγματάρχα Μπομπέλο.
Ο θείος μου, ο Γατόπαρδος, πρίγκιπας της Σαλίνα.
Μαθαίνω ότι είστε κόμης.
Να σας αποκαλώ με τον τίτλο σας;
Ο υπολοχαγός Καβριάγκι είναι επίσης κόμης, κι ας μη φαίνεται.
Όπως και ο υπολοχαγός Τασόνι.
Προτιμώ να μην υπάρχει σύγχυση στην ιεραρχία.
Έχουμε πόλεμο ακόμα.
Εγώ θα το αποκαλούσα "κατοχή".
Αλλά ας μπω στο θέμα.
Με την οικογένειά μου θα μεταβούμε στο κτήμα μας…
-Πρίγκιπα… -Στην Ντοναφουγκάτα.
Δεν θα πάτε πουθενά.
Η ύπαιθρος βρίσκεται σε αναταραχή.
Η κατάσταση δεν διαφέρει εδώ στο Παλέρμο.
Πίσω στο θέμα.
Αν φοβάστε για την ασφάλειά μας,
θα σας απαλλάξω από την ευθύνη, ακόμα και γραπτώς.
Φοβάμαι ότι δεν έχετε τη δικαιοδοσία.
Αυτό είναι το νησί μου.
Κι αυτή είναι η πόλη μου.
Ναι, πάρε με! Είσαι όμορφος, πρίγκιπα!
"Καρδία του Ιησού, πηγή κάθε παρηγορίας".
"Καρδιά του Ιησού, των αμαρτωλών θύμα".
Δεν έχει αλλάξει τίποτα, έτσι;
Οι γυναίκες ακόμα βάζουν βασιλικό στα παράθυρά τους.
Όπως πάντα.
Κάνουν καλές δουλειές και με τους εισβολείς, αναμφίβολα.
Ο Γατόπαρδος νιώθει ότι του έχει γίνει εισβολή.
Θα δείξει τα νύχια του;
Αν ο Μπομπέλο δεν μου δώσει άδεια να πάω στην Ντοναφουγκάτα,
θα του δείξω τα νύχια μου, ναι.
Είναι τόσο δυσάρεστα εδώ μαζί μου;
Αρκετά, έλα.
Ξύπνα, πάτερ!
Ελπίζω να μη σε λήστεψαν ούτε να σε κακοποίησαν.
Θα πάψεις να με κοιτάς έτσι;
Προφανώς, είμαι αδύναμος.
Αλλά είμαι επίσης ακμαίος και παθιασμένος.
Πώς να ικανοποιηθώ με μια γυναίκα
που μετά από κάθε αγκαλιά, λέει το "Χαίρε Παρθένε";
Κάναμε πέντε παιδιά.
Ούτε μια φορά δεν με άφησε να δω τον αφαλό της.
Θα εξομολογηθείτε, έστω;
Εντάξει.
Κάντε ό,τι νομίζετε.
Δική σας είναι η ψυχή.
Μα πάψτε να με ανακατεύετε στις υποθέσεις σας.
Επιστρέφω στο σπίτι χωρίς κάπα.
Αναρωτιέμαι αν αξίζει τον κόπο.
Θεωρητικά, τους κατακτήσαμε.
Κι όμως, περνάμε μέσα από έναν φούρνο
για να υποκλιθούμε σε έναν πρίγκιπα Βουρβόνο.
-Ο πρίγκιπας είναι πρίγκιπας, Τασόνι. -Ναι.
Και είμαστε πλέον όλοι Ιταλοί.
Άντε, σαν χελώνες πάτε!
Απίστευτη ομορφιά, Τανκρέντι.
Τι σου 'λεγα, Καβριάγκι;
Δον Τανκρέντι.
Θα τα βάλουν μαζί μας ο συνταγματάρχης κι η οδοντογλυφίδα;
Καλημέρα, κε Ρούσο!
Βλέπω ότι κάνει ζέστη σήμερα.
Και θα ζεστάνει ακόμα περισσότερο.
Παιδιά, πάρτε τα άλογα!
Εξοχότατε, είναι τιμή μας που μας υποδέχεστε.
Ελάτε, αφήστε τις επισημότητες.
-Από δω η γυναίκα μου. -Πριγκίπισσα.
Ορίστε, Μάριο.
Έρχεται η Κοντσέτα, η πιο συνεπής από τις κόρες μου.
Τανκρέντι.
Συγκρατήσου.
Καλώς ήρθατε.
Τιμή μας, ντόνα Κοντσέτα.
Παρακαλώ.
-Τανκρέντι. -Κοντσέτα.
Ο συνταγματάρχης σάς κάλεσε στον χορό μας
και αρνηθήκατε. Στεναχωρήθηκε.
Θα γίνει χορός;
Δεν σου το είπε ο πατέρας σου; Τι κάνει όλη μέρα;
Έχει νεύρα. Έφτασε Ιούλιος και είναι ακόμα εδώ.
Όπως κι εσύ, Κοντσέτα.
Δεν θα πας στο μοναστήρι;
Όχι όσο είναι εδώ οι αναρχικοί.
Κοίτα να αποτύχεις στο καθήκον σου, για να παραμείνουν.
Θα προσπαθήσω.
Έχουμε ετοιμάσει ένα κέρασμα. Τίποτα το ιδιαίτερο.
Σερβιριστείτε.
-Θέλετε να πιείτε κάτι; -Ένα γλυκό;
Ναι, βέβαια.
Μην ανησυχείς. Θα πείσω εγώ τον θείο.
Είχα ακούσει για τα θαυμάσια έργα εδώ, μα…
Σας αρέσει;
Πολύ, ναι.
Θέλετε να το δείτε από κοντά;
Ναι, ας το οργανώσουμε.
Αδειάστε το τραπεζάκι. Βάλτε το εκεί.
Μάριο, βάλε την καρέκλα εκεί σαν σκαλάκι.
Για να ανέβει ο συνταγματάρχης.
Παρακαλώ.
Είναι ο Ιανός.
Ο πρώτος των θεών.
Ο Θεός του περάσματος.
Από τον πόλεμο στην ειρήνη.
Από τη μια ζωή στην άλλη.
Βεβαίως, όταν βλέπεις κάτι κάθε μέρα,
μετά από λίγο, δεν το προσέχεις.
Το κτίριο είναι γεμάτο τοιχογραφίες.
Όπως όλα τα σπίτια μας.
Οι πιο περίφημες είναι στην Ντοναφουγκάτα.
Πώς θα πάω στην Ντοναφουγκάτα;
Χρειάζεται άδεια.
Ένα μπράντι;
Πρίγκιπα, πρέπει να πω ότι,
παρά τη ζέστη, το νησί έχει απίστευτες ομορφιές.
Θα ήθελα να ξαναμιλήσουμε για την απόρριψη της πρόσκλησής μας.
Πρέπει να πω ότι λυπηθήκαμε.
Όπως και ο στρατηγός.
Ο μεγάλος Γκαριμπάλντι ενδιαφέρεται για τις επιλογές που κάνουμε στους χορούς;
Όταν τις κάνει μια οικογένεια σαν τη δική σας, βεβαίως.
Μας αρέσουν οι χοροί. Έτσι, Τανκρέντι;
Ωστόσο, ο τίτλος "Χορός της Απελευθέρωσης"…
μας δυσκολεύει να αποδεχτούμε την πρόσκληση.
Θα παρευρεθούν πολλές σπουδαίες οικογένειες του νησιού.
Εμείς οι Σικελοί
λατρεύουμε τα υποκριτικά καλωσορίσματα.
Μην κάνετε έτσι. Αστειεύομαι.
Μη μας παίρνετε στα σοβαρά. Να το θυμάστε.
Είμαι καινούργιος εδώ.
Ακούστε.
Θα έρθουμε με την οικογένειά μου στον Χορό της Απελευθέρωσης.
Σε αντάλλαγμα, θα υπογράψετε την άδεια για την Ντοναφουγκάτα.
Αναρωτιέμαι μήπως η φιλία σας δεν είναι ειλικρινής.
Είναι απολύτως ειλικρινής.
Αλλά σ' αυτό το νησί,
η φιλία συμπεριλαμβάνει τη χαρά των εξυπηρετήσεων.
Όχι, θέτει προηγούμενο.
Είναι προσβολή.
Μνήσθητί μου, Κύριε.
Σας προσφέρω τη φιλία μου, και το θεωρείτε προσβολή.
Πείτε στους άντρες ότι η πρόβα τελείωσε για σήμερα.
-Μάλιστα. -Μου επιτρέπετε.
-Θεία. -Τανκρέντι.
-Εις το επανιδείν, θείε. -Αντίο.
Αντίο, Τανκρέντι.
Κοντσέτα.
Ντόνα Κοντσέτα.
Ήταν μεγάλη μου χαρά που πέρασα λίγο χρόνο στην οικία σας.
Είστε πάντα ευπρόσδεκτος εδώ.
Πριγκίπισσα.
Συνταγματάρχα, παρά την τευτονική ακαμψία σας,
είστε καλός άνθρωπος.
Να μας ξανάρθετε όποτε θέλετε.
Πρίγκιπα.
Λοιπόν;
Φώναξε τον Μπάλσαμο και τους ράφτες του.
Αντιγράφει το ντύσιμό μου.
Δεν έχει νόημα να μαλώνετε.
-Εγώ θα είμαι ο πιο καλοντυμένος. -Πανέμορφο.
Σου πάει πολύ, Κοντσέτα.
Τι λες, Κοντσέτα;
Το χρώμα δεν είναι άσχημο.
Δεν το βρίσκεις λίγο κοριτσίστικο;
Μπάλσαμο,
ας την ντύσουμε σαν νεαρή κυρία, όχι σαν κοριτσάκι.
Βεβαίως, πρίγκιπα.
Φύγε.
-Κατερίνα, έλα. -Ναι.
-Όχι, σειρά μου! -Κιάρα!
Σιγά.
Πάντα η ίδια.
Μας φέρονται σαν να μην έχουμε επιλογή παρά να τους κολακεύουμε.
Πάολο, έχω πάει σε εκατοντάδες χορούς ανθρώπων που δεν συμπαθούσα.
Έτσι διατηρείται η ειρήνη.
Θα τους προσκυνήσετε.
Όχι, αυτοί θα με προσκυνήσουν.
-Όχι γλυκά. Σου παίρνουν τα μέτρα. -Θα τρώω όσα θέλω.
Κι αν ζητούσαν να εκπορνεύσετε την κόρη σας;
Είδατε πώς κοίταζε την Κοντσέτα ο συνταγματάρχης.
-Το ξέρω. -Αρκετά.
-Σιωπή. -Όπως εσείς, πάτερ;
Που σιωπάτε, ακόμα και στις επισκέψεις του πρίγκιπα στην πόρνη του;
Συγγνώμη, μητέρα.
Με συγχωρείτε.
Συνεχίστε, Μπάλσαμο.
Πρίγκιπα.
Νόμιζα ότι αρνηθήκατε την πρόσκληση.
Καλά κάνατε που ήρθατε.
Καλησπέρα, κυβερνήτα.
Κύριε Ρούσο.
Επιβεβαίωσέ μου ότι τον αρμέγεις καλά αυτόν.
Αργά και σχολαστικά.
Καλώς.
Θείε, ο συνταγματάρχης χάρηκε πολύ που ήρθατε.
Γιατί δεν χορεύει κανείς;
Άλλο η αποδοχή της πρόσκλησης, κι άλλο η διασκέδαση
και η ειλικρινής ευχαρίστηση.
Τσέσκο, χόρεψε με την Κοντσέτα.
Κάνε αυτό που σου λέω.
-Βρες δύο χορευτές για τις ξαδέρφες σου. -Αμέσως.
Υπαξιωματικούς.
Δεν έχει πάρει τα μάτια του από πάνω σου.
Τασόνι, Καβριάγκι. Ακολουθήστε με.
Χορεύουμε;
Κιάρα, Κατερίνα…
Ναι, πατέρα.
Πιες, παλικάρι μου.
Τανκρέντι, Κοντσέτα. Θέλετε να χορέψετε;
Θα θεωρηθείς ανυπότακτος αν του ζητήσεις να πάψει να με κοιτάει;
Πόσες φορές έχουμε χορέψει μαζί;
Μία φορά. Τώρα.
Όχι, αδύνατον.
Κι όμως, θα το θυμόμουν.
Αν κάνεις αυτό που νομίζω…
Ξέσπασες στον Πάολο επειδή κατάλαβε τις προθέσεις σου.
Εγώ ξέσπασα;
Εσύ τον χαστούκισες. Κάνω λάθος;
Κοίτα τον. Θα έτρωγε και τα παράσημά του
για ένα άγγιγμα του χεριού της.
Ο πατέρας μου πάει σε πόρνη.
Δεν σε εκπλήσσει.
Όχι, Κοντσέτα.
Αλλά εκπλήσσομαι που το ξέρεις.
Όλοι το ξέρουν. Μα δεν φαίνεται να ενοχλείται κανείς.
Είναι ο Γατόπαρδος. Αυτός αποφασίζει για όλα.
Κι εμείς πρέπει να τον ακολουθούμε;
Κατά κάποιο τρόπο, ναι.
Δεν κατηγορώ τον Μπομπέλο που σε κοιτά έτσι.
Πάω να φέρω σαμπάνια.
-Πρίγκιπα. -Τι υπέροχη βραδιά.
Πολύ επιτυχημένη, έτσι, συνταγματάρχα;
Η παρουσία σας μας τιμά.
Αναρωτιόμουν αν…
Μου επιτρέπετε έναν χορό με την κόρη σας την Κοντσέτα;
Ναι. Βεβαίως.
Πρώτα, όμως, πείτε μου κάτι.
Σκοπεύετε ακόμα να μου αρνηθείτε
εκείνη τη μικρή ένδειξη φιλίας;
Ελάτε. Γιατί τόση φασαρία;
Για μια απλή υπογραφή;
"Ναι" ήταν αυτό;
Η Κοντσέτα.
Κοντσέτα;
Θα ήθελες να χαρίσεις έναν χορό στον νέο μας φίλο;
Βεβαίως.
Ωραία. Καλή διασκέδαση.
Επιτρέπεται;
Κάντε πίσω!
-Ποιος κάνει κουμάντο εδώ; -Εγώ.
Έχει την υπογραφή του συνταγματάρχη.
Ορίστε. Προχωρήστε.
Να περάσουν!
Ο συνταγματάρχης Μπομπέλο
θα ήθελε να σου γράψει όταν γυρίσει στο Μιλάνο.
Θα του το επιτρέψεις;
Ίσως να του έγραφα ότι πρέπει να γυρίσεις στο μοναστήρι.
Πάντως, είναι κόμης.
Είναι κελεπούρι.
Μόνο που πρέπει να επιστρέψω στο μοναστήρι.
Τι συμβαίνει;
Επίπληξη ήταν αυτό, νεαρή;
Αν ήταν, θα με άφηνες περάσω το καλοκαίρι στο Παλέρμο όπως τον Πάολο;
Όσο για τον Πάολο…
Θέλω να μείνει για να προστατεύει το σπίτι μας.
Χαίρεται. Σχεδιάζει αντεπανάσταση.
Να του ζητήσουμε να σχεδιάσει τη δολοφονία του Μπομπέλο.
Τι λες;
Θα τα έκανε θάλασσα και θα τον έπιαναν.
Ναι, είναι το μόνο σίγουρο.
Κοντσέτα.
Έλα, κάθισε.
Θες να πιεις;
Όχι, ευχαριστώ.
Τι έπαθε το μάτι σου, Τανκρέντι;
Υποσχέθηκες ότι δεν θα ανησυχείς.
Λάθος. Μου ζήτησες να μην ανησυχώ, αλλά δεν το υποσχέθηκα.
Πρέπει να επιστρέψω.
Ο Μπομπέλο έδωσε άδεια να σας συνοδεύσω στην Ντοναφουγκάτα,
αλλά μετά θα γυρίσω στη μονάδα.
Σκέφτεσαι ποτέ πώς θα ήταν
αν δεν είχαμε γεννηθεί στον τόπο ή στην εποχή που γεννηθήκαμε;
Ή αν δεν είχαμε γεννηθεί ποτέ; Το σκέφτεσαι ποτέ;
Έγινες και φιλόσοφος τώρα;
Κοντσέτα, άκουσέ με.
Μην πας στο μοναστήρι.
Πάμε να φύγουμε, οι δυο μας.
Να πάρουμε δύο άλογα, μια βάρκα, και να πάμε οπουδήποτε,
να είμαστε αυτοί που θέλουμε, μαζί.
Πόσο υπέροχο θα ήταν.
Το φαντάζεσαι, Κοντσέτα;
Να μιλήσω στον πατέρα μου;
Θα με εκτελούσε.
Δεν είναι τόσο απαίσιος όσο νομίζουμε.
Μην το κάνεις.
Δεν γίνεται να το σκάσουμε.
Ήρθαν!
Ήρθε ο αφέντης μας ο πρίγκιπας!
Ξυπνήστε! Κατεβείτε!
Ήρθε ο πρίγκιπας!
Δήμαρχε!
Δήμαρχε Σεντάρα, ήρθε ο πρίγκιπας!
Ήρθε ο αφέντης μας ο πρίγκιπας! Επιτέλους!
-…ένα εις το πηλίκο. -Ήρθε!
Ήρθε ο αφέντης μας ο πρίγκιπας!
-Να σου πω. -Ναι;
-Έλα εδώ. Εσύ. -Ναι.
-Ξύπνα τον αρχηγό. -Τι να κάνω;
-Δώσε μου την κορδέλα. -Ποια;
Την κόκκινη.
Έρχονται επιτέλους!
Έρχονται!
Κάντε άκρη!
Μαέστρο, παίξε!
Να τοι!
Πρίγκιπα.
Πρίγκιπα, η βία και η ζέστη έμειναν πίσω σας πια.
Δεν θα σας ενοχλήσουν εδώ.
Δεν έχουμε πολιτικούς ληστές εδώ, μόνο τους κλασικούς.
Ο κύριος Ρούσο και οι άντρες του μπορούν να αποσυρθούν.
Ρούσο, τι λες; Μπορείτε να γυρίσετε τώρα.
Πρίγκιπα.
Δήμαρχε, δεν υψώσατε σημαία,
ούτε την παλιά ούτε τη νέα.
Όχι, πρίγκιπα.
Θεώρησα σοφότερο να περιμένω.
Κάθε πόλη, όπως και η δική μας,
πρέπει να ψηφίσει αν θέλει
να ενωθεί με την ηπειρωτική χώρα. Με την Ιταλία.
Εμείς, οι κατακτημένοι
πρέπει να εκφράσουμε τη γνώμη μας
αν πρέπει να παραμείνουν οι κατακτητές μας.
Έπρεπε να μας ρωτήσουν πριν έρθουν.
Θα τους λέγαμε να μείνουν στα σπίτια τους.
-Τη σημαία. -Μάλιστα.
-Την παλιά. -Μάλιστα.
-Προς το παρόν. -Ναι.
Απόψε, όπως συνηθίζεται,
θα δειπνήσετε μαζί μας.
Με τη σύζυγό σας.
Θα ήταν τιμή μου, πρίγκιπα.
Μα η σύζυγος είναι αδιάθετη.
Ούτε τα ανοιχτά παντζούρια δεν αντέχει.
Κάθε χρόνο, μου δίνετε ακριβώς την ίδια απάντηση.
Πλέον αμφιβάλλω αν υπάρχει σύζυγος.
Μα φυσικά, πρίγκιπα!
Με την άδειά σας, μπορώ να φέρω την κόρη μου.
-Την Αντζέλικα; -Ναι.
Είναι κοριτσάκι.
Είναι 18 χρονών.
Εκπλήσσομαι όσο κι εσείς, πρίγκιπα.
Κάθε μέρα ρωτάω "Είσαι κόρη μου;"
Φέρτε την.
Συνηθίζεται επίσημο ένδυμα, αλλά ας αφήσουμε τις τυπικότητες.
Έχω, πρίγκιπα!
Πριγκίπισσα. Ντόνα Κοντσέτα.
Πώς μεγάλωσαν!
-Δήμαρχε. -Έξοχα!
Έξοχα. Παρακαλώ, περάστε.
Καλώς ήρθατε.
Αρκετά. Άντε στα σπίτια σας.
Φτάνει, μαέστρο.
-Θα είμαστε δέκα απόψε. -Πολύ ωραία.
Είναι ατελείωτο αυτό το ταξίδι.
Ελπίζω να προλάβουμε να φρεσκαριστούμε.
Σιγά.
-Άδικο. Περίμενέ με! -Έλα τώρα!
Ναι;
-Πάτερ. -Κοντσέτα.
Πρέπει να σας μιλήσω.
Καθίστε.
Ο επίδεσμος είναι βρόμικος.
Χρειάζομαι έναν καθαρό.
Μάλιστα.
Φέρε μου μια μεταξωτή κορδέλα, οτιδήποτε.
Βεβαίως.
Το ένστικτό μου παλεύει ενάντια σε ό,τι έχω μάθει.
Κοντσέτα, η σάρκα
δεν πρέπει να υπερισχύει της ψυχής.
Είναι αμαρτία.
Ο πατέρας μου είναι αμαρτωλός.
Κι εσείς το ίδιο.
Του επιτρέπετε να λέει ψέματα, να αμαρτάνει.
Όχι, Κοντσέτα.
Άλλο η ψυχή του πατέρα σας,
κι άλλο η δική σας.
Ωστόσο,
αυτό το συναίσθημα
που βιώνετε,
δεν είναι απλώς…
Πώς να το θέσω;
Μια σαρκική επιθυμία;
Όχι.
Όχι, είναι…
το εντονότερο συναίσθημα,
και η μεγαλύτερη ηρεμία που ένιωσα ποτέ.
Αυτός ο νεαρός,
ποιος είναι;
Το όνομά του.
Θα μου το πείτε;
-Να το πείτε στον δον Φαμπρίτσιο. -Όχι, πριγκίπισσα.
-Σίγουρα μια μητέρα… -Κι όμως.
Αν το πω εγώ, θα νομίζει ότι σχεδιάζω κάτι.
Μα έτσι δεν είναι;
Συγχωρέστε με, πριγκίπισσα.
Πηγαίνετε.
Ποιος είναι;
-Συγγνώμη, εξοχότατε. -Τι είναι;
Ο πάτερ Πιρόνε αιτείται ακρόαση.
Τώρα; Δεν μπορεί να περιμένει;
Να περάσει.
Μην κάνεις έτσι, πάτερ. Μην κοκκινίζεις.
Τόσα χρόνια στο ιερατικό σεμινάριο,
θα έχεις δει κι άλλα τέτοια.
Δώσε μου τη μεγάλη πετσέτα.
Αυτήν εκεί.
-Τι κάνεις εκεί; -Συγγνώμη, εξοχότατε.
Λοιπόν.
Άντε.
Ξεφούρνισέ το.
Ομολόγησε. Τι συμβαίνει;
Εξοχότατε, πρόκειται για την Κοντσέτα.
Τι συμβαίνει με την Κοντσέτα;
Μου άνοιξε την καρδιά της για ένα θέμα…
Ένα θέμα που τη βασανίζει βαθιά.
Τη βασανίζει η αγάπη, εξοχότατε.
Είναι ερωτευμένη;
Με ποιον είναι ερωτευμένη;
Με τον αλαζόνα τον Μπομπέλο;
Όχι, εξοχότατε.
Δεν είναι αυτός.
Ποιος, τότε;
Μα τι αηδίες λες;
Οι κοπέλες πέφτουν στα πόδια του Τανκρέντι σαν ώριμα αχλάδια.
Θέλει να γίνει η Κοντσέτα μία από αυτές;
Δεν σκέφτηκες καν ότι μπορεί να την αγαπά;
Με την ίδια ένταση που τον αγαπά κι εκείνη;
Ότι χάρη στην αγάπη μπορεί να αλλάξει,
και να ξεχάσει τις άλλες;
Το ήξερες ήδη;
Έχω μάτια, Φαμπρίτσιο.
Και πρόστυχο μυαλό.
Δεν ξέρω, εγώ…
ήδη του πληρώνω τα πάντα.
Με ξεζουμίζει και τώρα πρέπει να του δώσω και προίκα.
Μη σκέφτεσαι το κόστος, Φαμπρίτσιο.
Σκέψου το κέρδος.
Είναι ό,τι καλύτερο έχουμε.
Και μαζί, θα είναι οι φορείς των αξιών μας
σε αυτό το νέο κράτος που μας είναι άγνωστο.
Ο πρίγκιπας και η πριγκίπισσα της Σαλίνα.
Οι κληρονόμοι σου.
Θα τους έχεις μέχρι τη μέρα του θανάτου σου.
Τότε, θα τους έχεις πλάι σου για παρηγοριά,
ξέροντας ότι το όνομά σου θα ζει για πάντα
χάρη στα όμορφα παιδιά τους.
Η ιδέα ότι η Κοντσέτα θα παντρευτεί
ξαφνικά με κάνει να νιώθω ερείπιο.
Τέλος πάντων.
Τον δήμαρχο Σεντάρα θα καλωσορίσουμε
Με την κόρη του την Αντζέλικα θα καθίσουμε
Την κολόνια του πριν έρθει θα μυρίσουμε
Αχ, Αντζέλικα, Θεέ μου!
Θα χρειαστεί ένα καλό ξέπλυμα.
Δεν είναι ευγενικό αυτό.
Χριστέ μου. Η Αγία Κοντσέτα μάς έλειπε.
Κατερίνα.
-Καλησπέρα, ξαδέρφια! -Τανκρέντι.
-Καλησπέρα. -Πάτερ Πιρόνε.
Καλησπέρα, νόμιζα ότι ήσουν ο δήμαρχος.
Θα μυρίζαμε την κολόνια του.
Αρκετά.
Καλησπέρα, Τανκρέντι.
Καλησπέρα, Κοντσέτα.
Έλα.
Σου χρωστάω μια συγγνώμη.
Είναι κάτι που με τρώει.
Αυτό που είπα τις προάλλες…
Δεν έπρεπε να το πω.
Όχι. Χαίρομαι που το έκανες.
Κοντσέτα, είχα πιει.
Η ιδέα να το σκάσουμε ήταν λάθος. Μια τρέλα.
Μίλησα στον πάτερ Πιρόνε.
-Για εμάς; -Ναι.
Μα είναι πιο κουτσομπόλης κι από τον Φραντσέσκο!
Γι' αυτό του είπα.
Και τι του είπες;
Ότι σ' αγαπώ.
-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.
Μαμά, είσαι πανέμορφη απόψε.
-Ευχαριστώ. -Όπως πάντα.
Ναι, είναι πάντα όμορφη.
Σκαρώσαμε ένα τραγούδι.
Για τον δήμαρχο.
-Θέλετε να το ακούσετε; -Άρεσε στον πάτερ.
Ο δον Καλότζερο Σεντάρα
και η δεσποινίς Αντζέλικα Σεντάρα.
Πριγκίπισσα.
Δον Καλότζερο.
-Δον Φαμπρίτσιο. -Καλώς ήρθατε.
Αντζέλικα;
Αντζέλικα!
Χρόνια και ζαμάνια! Καλώς ήρθες.
Ήταν στο Παρίσι, ντόνα Κοντσέτα.
Έμαθε γαλλικά.
Αλλιώς τη θυμόμουν.
Πρίγκιπα.
Τι όμορφη.
Πράγματι.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ "Ο ΓΑΤΟΠΑΡΔΟΣ" ΤΟΥ ΤΖΟΥΖΕΠΕ ΤΟΜΑΖΙ ΝΤΙ ΛΑΜΠΕΔΟΥΖΑ
Υποτιτλισμός: Σταυρούλα Σοκόλη