THE LEOPARD
HUNYO 1860
MATAPOS ANG 2 BUWANG LABANAN, NASAKOP NI GARIBALDI AT SANLIBO ANG SICILY.
ANG ISLA AY NALALAPIT NANG MAGING BAHAGI NG BAGONG KAHARIAN NG ITALYA.
Pasintabi, senyora.
Ilang linggo pa lang ang nakakalipas
nang ipinapabaril mo pa ang nakasuot ng ganyang kulay.
Tama. Alam mo ang sabi nila, Prinsipe.
"Ang matatag na puno ay sumasabay sa ihip ng hangin."
Kailangang tanggapin ang mga bagong namumuno.
Ano itong naririnig ko tungkol sa mga permiso?
Permiso para makabiyahe.
Oo.
Tag-init na,
pero sarado lahat ng labasan sa lungsod.
Dadalhin ko ang pamilya ko sa Donnafugata,
pero kailangan ko pa ng ganoong permiso.
Ang magarang palasyo ng Donnafugata.
Malinaw na batis, sariwang hangin ng bundok.
Malayo sa nakakapasong init ng sinakop na lungsod na ito.
Wala namang kakaiba doon.
Ilang siglo na namin itong ginagawa.
Pero kailangan mo ng permiso ko.
Hindi naman.
Pirma mo lang.
Ang totoo…
Wala na akong kapangyarihan para magpahintulot.
Sino na ang may kapangyarihan?
'Yang lalaking may pulang balbas na nasa kabayo.
Siya na.
Viva! Viva!
Si Tancredi!
Tancredi!
-Tancredi! -Nandito kami!
Tancredi!
Para sa Italya!
Tassoni, Cavriaghi! Halikayo!
Tiyuhin ko, ang Prinsipe ng Salina, ang Leopardo.
At ang tiyahin ko, ang Prinsesa.
-Prinsipe. -Prinsesa.
Akala nila hindi tayo nagsasalita ng Italyano dito.
Anong lenggwahe ba ang akala nila sa Sicily?
-Arabiko! -1,000 lang ba kayo?
Dati. Pero ngayon, mas marami na.
Ano'ng nangyari sa mata mo?
"Kapitan" Tancredi, Tiya.
Wala ito. Makakapagmartsa pa rin naman ako.
Tabi!
-Nasaan siya? -Concetta!
Tabi kayo!
-Concetta, ayos ka lang ba? -Oo.
Ano'ng nangyari sa mata mo, Tancredi?
Wag mo akong alalahanin. Mangako kang hindi.
Sino ang mga lalaking iyon?
Mga bilanggo.
Nasa kulungan dapat ang mga bilanggo.
Pinalaya sila ng hukbo ni Heneral Garibaldi.
-Ilayo natin ang pamilya ko. -Sige po.
Aalis na tayo!
-Uuwi na kami. -Pasok na!
-Chiara, Caterina! Francesco! -Bumisita ka!
-Caterina? Chiara? -Pasok na!
Concetta?
Maaari ba?
Sige.
Magkita na lang tayo.
Bakit? Hindi ka ba sasama?
May aayusin lang kami ni Tancredi.
Bakit, Fabrizio?
Pirrone, samahan n'yo ako.
Bilang garantiya.
Paalam, Tancredi.
-Bumisita ka agad, pinsan. -Oo naman.
Tara na.
Magdiwang tayo!
Tumabi nga kayo!
Kung makakatapat natin ang mga sundalong tulad ng Prinsipe…
-…patay na tayong lahat. -Oo.
Halika rito sa taas, padre. Magkukumpisal ako.
Si Bombello ang komandante ng pangunahing hukbo.
Kung kailangan ng permiso, kailangan ng pirma niya.
Saan galing ang komandante?
Taga-Milan siya.
May ipapaliwanag lang ako sa kanya.
Kung kailangan, Arabiko ang gagamitin ko.
Mukhang hindi 'yan sasapat.
-Tumabi nga kayo! -Bastos!
Kukumbinsihin ko siya. May presyo ang lahat.
Sige, Tiyo. Pero walang binayaran dito para lumaban.
-Ano'ng ginagawa n'yo? Ibalik n'yo iyan! -Bumalik ka rito!
Nandito sila dahil naniniwala sila.
Balabal lang ito, Padre. Marami ka nito.
Buksan ang tarangkahan!
Patuluyin n'yo kami!
Koronel Bombello.
Ang tiyuhin ko, ang Leopardo, Prinsipe ng Salina.
Sabi nila isa raw kayong Konde.
Nais n'yo bang iyon ang itawag ko sa inyo?
Si Tenyente Cavriaghi ay isa ring Konde, kahit malayo sa kilos niya.
Si Tenyente Tassoni rin.
Ayaw ko sanang malito sa kaayusan ng pamunuan.
May giyera pa rin, Prinsipe.
Sa ganang akin, "pananakop" ito.
Dederetsahin ko na kayo.
Pupunta kami ng pamilya ko sa aming asyenda…
-Prinsipe… -Sa Donnafugata.
Hindi kayo makakaalis.
Nagkakagulo pa rin sa kanayunan.
Ganoon din naman dito sa Palermo.
Para mas klaro…
Kung natatakot kayo sa kaligtasan namin,
wala kayong responsibilidad kahit isadokumento pa.
Ikinalulungkot kong wala kayong kapangyarihan.
Pag-aari ko ang islang ito.
Ito naman ang lungsod ko.
Sige pa! Ang kisig mo, prinsipe ko!
Puso ni Hesus, bukal ng awa.
Puso ni Hesus, nagdusa para sa aming kasalanan.
Wala namang nagbago, ano?
May paso ng halamang balanoy pa rin sa bintana ng mga babae dito.
Gaya ng dati.
Tiyak na mahusay ang magiging negosyo n'yo sa mga mananakop.
Pakiramdam ba ng Leopardo na sinakop siya?
Ano?
Maglalabas na ba siya ng pangil?
Kung di ako bibigyan ni Bombello ng permisong makapunta sa Donnafugata,
siguradong gagawin ko 'yan.
Di ka ba nasasarapang kasama ako dito?
Tama na, sige na.
Gising na, Padre!
Sana hindi kayo nanakawan o namolestiya.
Wag kayong tumingin nang ganyan.
Mahina na kung mahina.
Pero hindi maikakailang puno ako ng sigasig.
Paano ako masisiyahan sa isang babae
na pagkatapos ng bawat yakap, kailangang mag-Ave Maria?
May limang anak na kami!
At ni minsan, di niya ako pinayagang makita ang pusod niya.
Nais mo bang magkumpisal man lang?
Ikaw ang bahala.
Gawin mo ang nais mo.
Kaluluwa mo naman 'yan.
Pero huwag mo na akong idamay sa mga gawain mo.
Tingnan mo, uuwi ako nang walang balabal.
May katuturan pa ba itong ginagawa natin?
Di ba sinakop lang natin sila?
Pero heto tayo ngayon, nagtitiyaga sa init
para lang magbigay-galang sa isang Bourbon na prinsipe.
-Ang prinsipe ay prinsipe, Tassoni. -'Sus.
Italyano na tayong lahat ngayon.
Hoy, kayong mga mukhang polenta!
Napakaganda, Tancredi.
Gaya ng sinabi ko, Cavriaghi.
Don Tancredi.
'Yan bang pamatpat ang gagamitin ng koronel n'yo para harapin kami?
Magandang araw, Senyor Russo!
Mukhang sobrang init ngayon, a.
Mas lalo pang iinit.
Mga bata! Ang mga kabayo nila!
Kamahalan, ikinararangal naming maging panauhin ninyo.
Di na kailangan ang pormalidad.
-Ito ang asawa ko. -Prinsesa.
Kunin mo, Mario.
Heto na siya. Concetta, ang pinakamaagap sa mga anak ko.
Tancredi!
Umayos ka.
Masaya kaming nandito kayo.
Napakabuti n'yo, Donna Concetta.
Tuloy kayo.
-Tancredi. -Concetta.
Nagpadala ng imbitasyon ang koronel para sa sayawan.
Tinanggihan 'yon kaya inis na inis siya.
May sayawan?
Di ba sinabi ng tatay mo? Ano'ng inaatupag niya buong araw?
Mainit ang ulo no'n. Halos Hulyo na at nandito pa rin siya.
Ikaw rin naman, Concetta.
Di ka ba babalik sa kumbento?
Hindi, hanggang nasa lungsod ang mga anarkista.
Wag mong pagbutihin ang trabaho at tiyaking magpapatuloy 'yon.
Gagawin ko ang makakaya ko.
Naghanda kami ng maliit na piging. Napakapayak lang.
Sige lang.
-Gusto n'yo ba ng maiinom? -Tinapay?
Sige.
Wag kang mag-alala. Kukumbinsihin ko si Tiyo.
Prinsipe, balita ko maraming kamangha-mangha dito, pero…
Nagustuhan n'yo?
Gustong-gusto.
Gusto n'yong makita nang malapitan?
Sige, tutulungan namin kayo.
Linisin ang lamesa at ilagay doon.
Mario, ilagay mo ang upuan doon para maging tuntungan,
para mahakbangan ni Koronel.
Sige lang.
A, si Janus.
Ang una sa mga diyos.
Ang diyos ng mga lagusan.
Mula digmaan tungong kapayapaan.
Mula sa isang buhay papunta sa kabila.
Kapag nasanay ka sa isang bagay na nasa harapan mo lang,
hindi mo na halos 'yon napapansin.
Ang palasyong ito ay puno ng fresco.
Palagay ko, lahat ng bahay.
Ang mga fresco sa Donnafugata ay walang katulad.
Paano ko mararating ang Donnafugata?
Kailangan n'yo ng permiso.
Alak?
Prinsipe, kailangan kong sabihin na…
sa kabila ng matinding init, maraming kamangha-mangha sa isla.
Gusto kong pag-usapan natin ang inyong pagtanggi sa imbitasyon.
Masasabi kong nalungkot kami.
Nalungkot ang Heneral.
Napansin ng dakilang si Garibaldi
ang mga sayawan na pinupuntahan ng pamilya ko?
Kapag ang pamilyang tulad n'yo ang hindi makakadalo, oo.
Mahilig tayo sa sayawan, di ba, Tancredi?
Pero, ang tawag n'yo doon ay "Sayawan ng Kalayaan"
kaya nahihirapan kaming tanggapin ang imbitasyon.
Marami sa mga kilalang pamilya sa isla ay pupunta.
Kaming mga Sicilian…
magaling sa pakitang-taong pagtanggap.
Huwag kang ganyan! Nagbibiro lang ako!
Wag mo kaming sineseryoso. Tandaan mo 'yan.
Bago lang ako rito.
Ganito ang mangyayari.
Dadalo kami ng pamilya ko sa Sayawan ng Kalayaan.
Pero bilang kapalit,
pipirma kayo sa permiso namin papuntang Donnafugata.
Prinsipe, hindi ba tapat ang pakikipagkaibigan mo?
Taos-puso ito.
Pero kita n'yo na sa islang ito,
ang pagiging magkaibigan ay may kasamang pagpapalitan ng pabor.
Hindi, baka pamarisan ito.
Insulto ang kahilingan n'yo.
Mahabaging Diyos!
Nakikipagkaibigan na nga ako pero insulto pala para sa inyo.
Kapitan Tancredi, sabihin mo sa kanila na tapos na ang pag-eensayo ng koro.
-Sige, Koronel. -Paumanhin.
-Tiya.. -Tancredi.
-Magkita tayo, Tiyo. -Sige, anak.
Paalam, Tancredi.
Concetta.
Donna Concetta.
Karangalan para sa akin ang maglaan ng kahit kaunting oras sa inyong tahanan.
Malugod namin kayong tatanggapin dito.
Prinsesa.
Koronel, sa kabila ng iyong matigas na estilo,
mabuti kayong tao.
Bumalik lang kayo kung kailan n'yo nais.
Prinsipe.
Buweno?
Ipatawag si Balsamo at ang mga modista niya.
Gusto niya ng katulad sa akin.
Walang saysay makipagtalo pa.
-Ako ang pinakamahusay na manamit. -Ang ganda.
Bagay talaga sa 'yo, Concetta.
Ano sa tingin mo, Concetta?
Mainam naman ang kulay.
Hindi ba masyadong…
Pambata?
Balsamo…
bihisan siya na parang dalaga, hindi parang batang babae.
Masusunod po, Prinsipe.
Hubarin n'yo.
-Caterina, ikaw na. -Sige.
-Hindi, ako muna! -Chiara!
Chiara, dahan-dahan!
Di ka na nagbago!
Pinagsasawalang-bahala nila tayo,
tapos, gusto nilang purihin natin sila?
Paolo, nakailang sayawan na rin ako
ng mga taong hindi ko gusto.
Paraan ito para mapanatili ang katahimikan.
Magpapakababa kayo sa kanila.
Ano kamo?
Magpapakababa kayo.
Hindi, sila ang yuyuko sa akin.
Tama na ang matamis kapag nasukatan na.
Kakain ako hanggang gusto ko! Gusto ko ng ganitong kulay.
Paano kung gusto ng mga nakapula na gawing puta ang anak n'yo?
Nakita n'yo kung paano makatingin si Koronel kay Concetta.
-Alam kong napansin n'yo rin. -Tama na!
-Tahimik! -Parang kayo, Padre?
Tahimik pa rin kahit pinupuntahan ng Prinsipe ang puta niya!
Pasensiya na, Mama.
Paumanhin sa inyo.
Balik sa trabaho, Balsamo.
Patawad, Caterina.
Prinsipe!
Akala ko tinanggihan n'yo ang imbitasyon.
Mabuti ang desisyon n'yo.
Magandang gabi, Gobernador.
Russo.
Tiyaking nagsimula na ang paggagatas.
Dahan-dahan at tuloy-tuloy po.
Mabuti naman.
Tiyo, nalulugod ang Koronel na nakarating kayo.
Tiyo, bakit walang sumasayaw?
Iba ang pagtanggap sa imbitasyon,
iba rin ang nagsasaya at taimtim na tinatangkilik ito.
Cesco, isayaw mo si Concetta.
Sige, gawin mo na.
Maghanap ka ng mga magsasayaw sa mga pinsan mo.
-Masusunod, Tiyo. -Mga baguhang opisyal!
Di siya tumitigil sa pagtitig sa 'yo mula nang dumating tayo.
Tassoni, Cavriaghi. Sumunod kayo.
Sasayaw tayo?
Chiara, Caterina.
Sige po, Papa.
Uminom ka, anak.
Tancredi, Concetta. Baka gusto n'yong sumayaw?
Kawalang-galang ba na hihilingin ko sa 'yo na tigilan ang pagtitig niya sa akin?
Ilang beses na nga ba tayong sumayaw?
Ngayon pa lang.
Hindi siguro.
Oo naman, maaalala ko 'yon.
Kung tama ang hinala ko,
nagalit ka kay Paolo dahil nakita niya kung sino ka talaga.
Nagalit?
Ikaw ang nakasakit sa kanya, kung hindi ako nagkakamali.
Tingnan mo, kakainin niya ang mga medalya sa dibdib niya,
mahawakan lang ang kamay ng anak natin.
May babae ang tatay ko sa lungsod.
Parang hindi ka nagulat.
Hindi, Concetta.
Pero nagulat ako na alam mo.
Alam ng lahat. Pero wala namang may pakialam.
Siya ang Leopardo. Siya ang nagpapatakbo ng mundo.
At sunod-sunuran lang ba tayo?
Oo, parang ganyan na nga.
Di ko masisisi si Bombello sa pagtitig sa 'yo.
Kukuha ako ng dalawang baso ng sampan.
-Prinsipe. -Napakagandang gabi!
Magandang tagpo ito, Koronel.
Karangalan sa amin ang pagpunta ninyo.
Iniisip ko lang…
Ipagkakaloob n'yo ba sa akin ang karangalan na maisayaw si Concetta?
Siyempre naman!
Pero sabihin mo muna sa akin.
Desidido ka pa rin bang tanggihan ang munting hiling ko sa pagkakaibigan natin?
Sige na, Koronel. Wag na nating palakihin 'to.
Para sa isang pirma lang?
Oo ba 'yan?
Concetta.
Concetta?
Nais mo bang makipagsayaw sa bago nating kaibigan?
Ikalulugod ko po.
Mabuti naman kung ganoon.
Maaari ba?
Wag kayong lalapit!
Walang lalapit!
Sino'ng namamahala dito?
Ako 'yon.
Pirmado ni Koronel Bombello.
Sige, makakaraan na kayo.
Tumabi kayo!
Siya nga pala…
Gusto ni Koronel Bombello…
na sulatan ka pagbalik niya sa Milan.
Papayag ba kayo?
Ha?
Sasabihin ko siguro sa kanya na kailangan mong bumalik sa kumbento.
Gayumpaman, isa siyang Konde.
Mabuting kapareha siya.
Kung hindi lang dahil sa kumbento.
Ano ulit?
Susuwayin mo ba ako, dalaga ko?
Kung gano'n, pipilitin n'yo ba akong manatili sa Palermo sa tag-init
gaya kay Paolo?
Tungkol kay Paolo naman…
Kailangan ko siya doon para pangalagaan ang bahay natin.
Masaya naman siya, nagpaplano ng kontra-rebolusyon.
Baka puwede nating ipagawa sa kanya ang planong pagpatay kay Bombello.
Ano sa tingin mo?
Tingin ko papalpak siya at mahuhuli.
Ay, oo! Sigurado 'yan!
Concetta.
Maupo ka sa tabi ko.
Gusto mo ng maiinom?
Hindi na, salamat.
Ano'ng nangyari sa mata mo, Tancredi?
Nangako kang di ka mag-aalala, di ba?
Mali ka, sinabi mong wag akong mag-alala,
pero di naman ako nangako.
Kailangan ko nang bumalik.
Pinayagan ako ni Bombello na ihatid kayo sa Donnafugata,
pero kailangan ko nang bumalik.
Naisip mo na ba kung paano ang buhay
kung hindi tayo ipinanganak dito…
O, kung sa ibang panahon?
O, kung hindi man tayo isinilang? Naisip mo na ba?
Pilosopo ka na ba ngayon?
Concetta, makinig ka.
Wag kang bumalik sa kumbento.
Magpakalayo tayo, tayong dalawa lang.
Dalawang kabayo, isang bangka, makakapunta tayo kahit saan.
Maging kung sino mang gusto natin nang magkasama tayo.
Ang ganda no'n, di ba?
Nakikita mo ba, Concetta?
Kakausapin ko ang tatay ko.
Ipababaril niya ako.
Di siya ganoong kasama tulad ng iniisip natin.
Wag mong gawin 'yan.
Di natin matatakasan 'to, Tancredi.
Heto na sila!
Nandito na ang ating Prinsipe!
Gising na! Lumabas na kayo!
Dumating na ang Prinsipe!
Alkalde!
Alkalde Sedara, narito na ang Prinsipe!
Dumating na ang ating Prinsipe! Dumating na siya! Sa wakas!
-Dalhin ang isa… -Nandito na siya!
Dumating na ang ating Prinsipe!
-Hoy! -Bakit po?
-Halika rito. Ikaw. -Opo.
-Gisingin mo ang maestro ng banda. -Bakit po?
-Akin na 'yong sablay. -Alin po?
'Yong pula.
Parating na sila! Tabi!
Nandito na sila!
Tumabi kayo!
Maestro, simulan na!
Heto na sila!
Prinsipe!
Prinsipe, malayo na ang karahasan at init.
Walang gagambala sa inyo rito.
Walang mapulitikang bandido rito, mga karaniwang bandido lang.
Maaari nang paalisin si Ginoong Russo at mga tauhan niya.
Russo, ano sa tingin mo? Puwede ka na sigurong umalis.
Prinsipe.
Alkalde, walang watawat na nakataas,
kahit 'yong luma o 'yong bago.
Wala, Prinsipe.
Minabuti ko munang maghintay.
Bawat bayan, kasama tayo,
ay dapat bumoto kung gustong sumanib sa kontinente.
Sa Italya.
Tayong mga nasakop…
ay hinihingi ang ating opinyon…
kung nais nating manatili dito ang mga mananakop.
Dapat tinanong nila 'yan bago sila dumating.
Nasabi sana natin na wag na silang mag-abalang pumunta pa.
-Ang bandila. -Ang bandila, opo.
-'Yong luma. -Sige po.
-Ngayon lang. -Opo.
Mamayang gabi, gaya ng nakagawian,
imbitado kang kumain kasama namin.
Isama mo ang asawa mo.
Karangalan ito, Prinsipe.
Pero may sakit ang asawa ko ngayon.
Hindi rin namin mapanatiling bukas ang mga bintana sa gabi.
Taon-taon, sinasagot mo ako nang ganyan.
Nagdududa na ako kung totoong may asawa ka.
Totoo po, Prinsipe!
Sa pahintulot n'yo, isasama ko na lang ang aking anak.
-Si Angelica? -Opo.
Bata pa siya?
-Labinwalong taon po.
Nagulat rin ako tulad n'yo, Prinsipe.
Araw-araw, naiisip ko kung anak ko nga ba siya.
Sige, isama mo.
Pormal na kasuotan ang kaugalian, pero hindi tayo istrikto.
Mayroon po ako, Prinsipe!
Prinsesa. Donna Concetta.
Ang laki na nila, a!
-Alkalde. -Napakaganda!
Napakaganda! Sige, tuloy po.
-Maligayang pagdating. -Prinsipe.
Tapos na! Magsiuwi na kayo!
Maestro! Tama na! Tigil na 'yan!
-Sampu kami mamayang gabi. -Sige po.
Parang pahaba nang pahaba ang biyahe.
Sana may oras pa tayo na makapag-ayos.
Dahan-dahan!
-Hindi patas 'yan! Hintay! -Bilisan mo!
Tuloy.
-Padre. -Concetta.
Kailangan ko kayong makausap.
Maupo ka.
Marumi na itong benda.
Kailangan ko nang palitan.
Sige po, Don Tancredi.
Dalhan mo ako ng sedalina o kahit ano.
Masusunod po.
Ang damdamin ko’y laban sa lahat ng natutunan ko.
Concetta, ang katawan…
ay hindi dapat manaig sa kaluluwa.
Kasalanan 'yon.
Makasalanan ang tatay ko, di ba?
At kayo rin…
Habang hinahayaan n'yo ang pagsisinungaling niya.
Hindi, Concetta. Mali iyan.
Iba ang kaluluwa ng ama mo.
Iba naman ang kaluluwa mo.
Sabihin mo nga…
Ang emosyong ito…
na nararamdaman mo…
ay hindi lang ba…
Paano ko ba sasabihin…
pisikal na pagnanasa?
Hindi po.
Hindi, ito ay…
Ang pinakamalakas na pananabik…
Kasabay ng napakapayapang pakiramdam…
Ang lalaking ito…
Sino siya?
Ano'ng ngalan niya?
Sabihin mo sa akin.
-Kailangang sabihin kay Don Fabrizio. -Huwag, Prinsesa.
-Sigurado ako na ang isang ina… -Dapat!
Kung galing sa akin, iisipin niyang may binabalak ako.
Hindi po ba ganoon?
Patawarin n'yo ako, Prinsesa.
Makakaalis ka na.
Sino 'yan?
-Paumanhin, Kamahalan. -Bakit?
Ipinapatawag kayo ni Padre Pirrone.
Hindi ba siya makapaghihintay?
Papasukin mo.
Wag kang ganyan, Padre. Wag ka nang mahiya.
Sa tagal mo sa seminaryo,
hindi ka pa ba nasanay, ha?
Pakiabot naman ang tuwalya.
Iyan.
-Ano ba ang ginagawa mo? -Paumanhin, Kamahalan.
Sige…
Ano 'yon?
Sabihin mo na.
Ano ba 'yang gusto mong sabihin?
Kamahalan, tungkol ito kay Concetta.
Ano'ng tungkol kay Concetta?
Ipinagtapat niya sa akin ang laman ng puso niya…
Bagay na bumabagabag nang husto sa kanya.
Pinahihirapan siya ng pag-ibig, Kamahalan.
May iniibig si Concetta?
Sino ang iniibig niya? Sino?
'Yong mayabang na Bombello?
Hindi, Kamahalan.
Hindi po siya.
Kung di siya, sino?
Ano ba ang pinagsasabi mo?
Parang peras na nahuhulog mula sa puno ang mga babae para kay Tancredi.
At gusto pang makisali ni Concetta sa hanay ng mga babaeng 'yon.
Di mo ba naisip na baka iniibig din siya nito?
Kasinglalim din ng nararamdaman ni Concetta para sa kanya?
At dahil sa pagmamahal na 'yon, kaya niyang magbago…
at kalimutan ang iba?
At alam mo na ang tungkol dito?
May mga mata ako, Fabrizio.
At may maruming isip din!
Ano ba ito…
Ako na ang gumagastos para sa binatang 'yon.
Inuubos niya ang pera ko,
at ngayon, bibigyan ko pa siya ng dote?
Wag mong isipin ang gastos, Fabrizio.
Isipin mo ang balik nito.
Perpekto silang dalawa.
Kung magkasama, sila ang magiging bandera ng pamilya natin
sa bagong estadong di pa natin alam ang kahihinatnan.
Ang Prinsipe at Prinsesa ng Salina.
Ang mga tagapagmana mo.
Nasa tabi mo sila hanggang sa huling hininga.
Magiging kampante ka na kasama silang dalawa,
at sigurado kang ang pangalan mo ay maipagpapatuloy…
ng magaganda nilang mga supling.
Kapag naiisip ko na ikakasal si Concetta,
bigla kong nararamdaman ang katandaan.
Buweno…
Heto na si Sedara, ang Alkalde na hinihintay natin
Kasama nating uupo ang anak niyang si Angelica
Amoy ng kanyang pabango ay nasa hangin
O, Diyos ko, Angelica!
Kailangan niyang maligo.
Hindi magandang sabihin 'yan.
Ay, naku. Heto na si Santa Concetta.
Caterina!
-Magandang gabi, mga pinsan! -Tancredi.
-Magandang gabi. -Padre.
-Magandang gabi, pinsan. -Akala ko ikaw ang alkalde.
Naamoy sana natin ang pabango niya!
Tama na!
Magandang gabi, Tancredi.
Magandang gabi, Concetta.
Sumunod ka.
Hihingi ako ng tawad.
Hindi ako mapalagay dahil dito.
Ang sinabi ko noong isang araw…
Mali na nasabi ko iyon.
Hindi, tama lang na sinabi mo 'yon.
Concetta, nakainom lang ako noon.
Mali ang isiping tumakas. Kabaliwan iyon.
Kinausap ko na si Padre Pirrone.
-Tungkol sa atin? -Oo.
Mas masahol pa siya sa pagtatago ng lihim kaysa Francesco!
-Ano? -Kaya ko nga sinabi sa kanya.
Ano'ng sinabi mo?
Na iniibig kita.
-Magandang gabi. -Magandang gabi.
Mama, ang ganda n'yo ngayong gabi.
-Salamat. -Palagi naman 'yan.
Oo, palagi siyang maganda.
Gumawa kami ng bagong kanta.
-Talaga? -Tungkol sa alkalde.
-Gusto n'yo bang marinig? -Nagustuhan ni Padre Pirrone.
Don Calogero Sedara
at Senyorita Angelica Sedara.
Prinsesa.
Don Calogero.
-Don Fabrizio. -Maligayang pagdating.
Angelica?
Angelica!
Ang tagal nating hindi nagkita. Tumuloy ka.
Nagpunta siya sa Paris, Donna Concetta.
Natuto siya ng Pranses.
Iba ang pagkakatanda ko sa kanya.
Prinsipe.
Ang ganda niya.
Napakaganda.
HANGO SA "THE LEOPARD' NI GIUSEPPE TOMASI DI LAMPEDUSA
Nagsalin ng Subtitle: Michael Manahan