JUNI 1860
NA TWEE MAANDEN STRIJD VEROVERT GARIBALDI MET ZIJN LEGER SICILIË
HET EILAND GAAT NU DEEL UITMAKEN VAN HET NIEUWE KONINKRIJK ITALIË
Neem me niet kwalijk.
Een paar weken geleden werden mannen in rode kleding hier nog doodgeschoten.
Inderdaad. U weet wat ze zeggen, prins. 'Wie kan buigen, breekt niet.'
Nu moeten we deze nieuwe heersers welkom heten.
Wat is dat voor gedoe over vergunningen?
Reisvergunningen.
Het is zomer, maar alle uitvalswegen zijn afgesloten.
Ik moet met mijn familie naar Donnafugata, maar ik heb een pas nodig, een vergunning.
Het charmante paleis in Donnafugata, de kristalheldere beekjes, de berglucht…
Ver van de helse hitte in deze bezette stad.
Het is niets bijzonders. We gaan daar al eeuwenlang heen.
Maar u hebt mijn toestemming nodig. -Nee. Alleen uw handtekening.
Weet u…
…ik mag zelf geen beslissingen meer nemen.
Wie besluit dat dan wel?
Ziet u die man met die rode baard op een paard?
Hij.
Hoera.
Daar is Tancredi.
Tancredi. -We zijn hierboven.
Tancredi.
Voor Italië.
Tassoni, Cavriaghi. Kom hier.
Dit is mijn oom, de prins van Salina.
En tante Stella, de prinses.
Dag, prins. -Prinses.
Ze dachten dat we hier geen Italiaans spraken.
Welke taal dachten ze dat we spraken? -Arabisch.
Zijn jullie maar met duizend man? -Nee, nu met meer.
Tancredi, wat is er met je oog? -Noem me 'kapitein Tancredi'.
Niets ernstigs. Ik kan zo prima marcheren.
Aan de kant.
Waar is ze? -Concetta.
Maak plaats.
Concetta, ben je in orde? -Ja.
Wat is er met je oog gebeurd?
Maak je geen zorgen om me. Dat moet je me beloven.
Wie zijn die mannen?
Gevangenen. -Die horen in de gevangenis te zitten.
Het leger van Garibaldi heeft ze bevrijd.
Laten we mijn gezin wegbrengen. -Ja.
We gaan.
We moeten gaan. -Stap in.
Chiara, Caterina, Francesco. -Kom langs.
Caterina? Chiara? -Stap in.
Concetta…
Sta me toe.
Ja.
Tot zo. -Waarom? Kom je niet met ons mee?
Tancredi en ik moeten nog iets doen. -Wat, Fabrizio?
Pirrone, kom met me mee. Als garant.
Dag, Tancredi.
Kom gauw bij ons langs, neef. -Absoluut.
We vertrekken.
Laten we het vieren.
Aan de kant.
Als onze tegenstanders zoals de prins waren geweest…
…waren we nu dood geweest.
Kom naar boven, priestertje. Ik wil biechten.
Bombello is de commandant van de voorhoede.
Hij ondertekent de vergunningen.
Waar komt die kolonel vandaan? -Uit Milaan.
Ik zal proberen me verstaanbaar te maken. Ik vraag het wel in het Arabisch.
Dat zal niet genoeg zijn.
Aan de kant. -Wees niet zo onbeleefd.
Ik zal hem overtuigen. Iedereen is om te kopen.
Ja, maar niemand hier werd betaald om te vechten.
Wat doe je nu? Kom terug. -Hou op.
Ze zijn hier uit overtuiging. -Het is maar een mantel. U hebt er genoeg.
Open de poort.
Laat ons binnen.
Kolonel Bombello.
Mijn oom, de Tijgerkat. De prins van Salina.
Ik heb gehoord dat u een graaf bent. Wilt u dat ik uw aanspreektitel gebruik?
Luitenant Cavriaghi is ook een graaf. Al heeft hij geen manieren.
En luitenant Tassoni eveneens.
Ik wil onze commandostructuur intact houden.
Het is nog steeds oorlog. -Ik zou het eerder een bezetting noemen.
Ik zal ter zake komen.
Mijn familie en ik gaan naar ons landgoed. -Prins…
In Donnafugata. -Jullie gaan nergens heen.
Op het platteland heerst nog onrust. -Hetzelfde geldt voor Palermo.
Maar even ter zake.
Als u vreest voor onze veiligheid, neem ik de verantwoordelijkheid op me.
Zelfs schriftelijk.
Ik vrees dat u die macht niet heeft.
Dit is mijn eiland. -En dit is mijn stad.
Ja, ga door. Je bent zo knap, prins.
Hart van Jezus, bron van alle troost.
Hart van Jezus, slachtoffer voor de zondaars.
Niets nieuws dus, nietwaar?
Hier zetten vrouwen nog steeds basilicum voor de ramen.
Zoals altijd.
En ze doen vast goede zaken met de veroveraars.
Voelt de Tijgerkat zich veroverd?
Laat hij zo zijn klauwen zien?
Als Bombello me de vergunning niet geeft om naar Donnafugata te gaan…
…doe ik dat inderdaad.
Is het zo onaangenaam hier bij mij?
Genoeg. Hou op.
Word wakker. Hopelijk bent u niet beroofd of mishandeld.
Wilt u niet zo naar me staren?
Ik ben absoluut een zwak mens.
Maar ik ben ook een energieke, gepassioneerde man.
Hoe kan ik nu tevreden zijn met een vrouw…
…die na elke omhelzing een Weesgegroetje doet.
We hebben vijf kinderen.
En ze heeft me nooit haar navel laten zien.
Biecht dan op z'n minst.
Goed dan. Zoals u wilt. Het is uw ziel, niet die van mij.
Maar betrek me dan niet meer bij uw zaken.
Ik moet nu terug naar huis zonder mantel.
Ik vraag me af of het het waard was.
We hebben ze overmeesterd en nu rijden we hier door de hitte…
…om voor een Bourbon te zwichten.
Een prins is een prins, Tassoni. -Zeker.
We zijn nu allemaal Italianen.
Kom op, polentavreters.
Wat is het hier mooi, Tancredi. -Dat had ik toch gezegd?
Don Tancredi.
Wil je kolonel ons aanvallen met die tandenstoker?
Dag, meneer Russo.
Ik zie dat het erg warm is.
En het wordt nog heter.
Jongens, pak de paarden.
Hoogheid, het is een eer om hier te gast te zijn.
Laat het protocol maar achterwege.
Dit is mijn vrouw. -Prinses.
Hier, Mario.
Daar komt ze aan. Mijn meest stipte dochter, Concetta.
Tancredi.
Beheers je.
Welkom.
Heel aardig, Donna Concetta.
Na u.
Tancredi. -Hallo, Concetta.
De kolonel is van streek, omdat de prins niet naar zijn bal komt.
Is er een bal?
Heeft hij dat niet gezegd? Wat doet hij de hele dag?
Hij is nerveus. Hij is bijna in juli nog hier.
Jij ook, Concetta.
Ga je niet naar het klooster?
Niet zolang de anarchisten daar zijn.
Doe je plicht slecht en zorg dat ze daar blijven.
Ik zal mijn best doen.
We hebben een buffet voorbereid. Niets bijzonders. Tast toe.
Iets te drinken? -Een koekje?
Graag.
Geen zorgen. Ik zal mijn oom wel overhalen.
Ik had gehoord dat het hier prachtig was, maar…
Vind je het mooi?
Heel mooi.
Wil je het van dichterbij zien?
Kom. We regelen wat. Ruim dat tafeltje af en zet het daar neer.
Mario, zet de stoel daar, als een trapje, zodat de kolonel erop kan klimmen.
Ga je gang.
Dat is Janus.
De eerste god.
De god van de doorgangen.
Van oorlog naar vrede. Van het leven naar het hiernamaals.
Als je iets elke dag weer ziet, zie je het na een tijdje nauwelijks meer.
In dit paleis heb je veel fresco's. In al onze huizen, dat moet gezegd.
De fresco's in Donnafugata zijn erg gerenommeerd.
Hoe kan ik daar komen?
Je hebt een vergunning nodig.
Een brandy?
Prins, het moet gezegd…
…dat dit eiland ondanks de hitte schitterend is.
Ik wil het opnieuw hebben over het bal.
Uw weigering deed ons verdriet.
Ook de generaal.
Maakt het de grote Garibaldi wat uit naar welke feesten mijn familie gaat?
Wel als een familie als die van u besluit om niet aanwezig te zijn.
We houden wel van bals. Nietwaar, Tancredi?
Maar aangezien het het Bevrijdingsbal heet…
…is het moeilijk om op de uitnodiging in te gaan.
Veel van de andere belangrijke families van het eiland komen.
Wij Sicilianen zijn dol op een onoprecht welkom.
Kijk niet zo zuur. Dat was een grapje.
Je moet ons niet te serieus nemen. Onthoud dat.
Ik ben nieuw hier.
We doen het zo.
Mijn familie en ik komen naar jullie Bevrijdingsbal.
En jij geeft ons toestemming om naar Donnafugata te gaan.
Prins, is uw vriendschap niet oprecht? -Heel erg oprecht.
Maar op dit eiland verlenen vrienden elkaar ook graag een gunst.
Nee, dit zal een precedent scheppen. Uw verzoek is een belediging.
Mijn hemel.
Ik bied je mijn vriendschap aan en je vindt het een belediging.
Tancredi, zeg tegen de mannen dat de koorrepetitie voorbij is.
Ja, kolonel. -Neem me niet kwalijk.
Tante. -Tancredi.
Tot snel, oom. -Tot gauw, jongen.
Dag, Tancredi. -Concetta.
Donna Concetta.
Het was me een genoegen om even bij u thuis te zijn.
U bent hier van harte welkom.
Prinses.
Kolonel, ondanks uw Teutonische stugheid, bent u een goed mens.
U bent hier altijd welkom.
Prins.
En?
Laat Balsamo en zijn naaisters komen.
Ze wil altijd dezelfde jurk als ik. -Maak geen ruzie.
Ik zal het best gekleed zijn. -Prachtige jurk.
Hij staat je echt goed.
Wat vind je ervan, Concetta?
De kleur is mooi.
Vind je hem niet een beetje kinderachtig?
Balsamo, kleed haar als een jongedame, niet als een klein meisje.
Jazeker, prins.
Vooruit.
Caterina, jouw beurt.
Nee, het is mijn beurt. -Chiara.
Chiara, voorzichtig. Je verandert ook nooit.
Ze doen alsof we al overbodig zijn en we ze eer moeten betuigen.
Paolo, ik ben naar honderden bals geweest van mensen die ik niet mag.
Zo bewaren we de vrede.
U zult voor ze zwichten. -Wat?
U zult voor ze zwichten. -Nee, zij zullen voor mij zwichten.
Geen zoetigheid meer na het opmeten. -Ik eet wat ik wil.
Wat als ze willen dat uw dochter zich prostitueert?
U zag goed hoe de kolonel naar Concetta keek.
Ik heb het zelf gezien. -Genoeg.
Zwijg. -Net als u, eerwaarde?
U zwijgt altijd, zelfs als de prins naar zijn hoer gaat.
Pardon, moeder.
Pardon, allemaal.
Ga weer verder, Balsamo.
Pardon, Caterina.
Prins.
Ik dacht dat u niet zou komen? Verstandig dat u er toch bent.
Goedenavond, gouverneur. -Dag, meneer Russo.
Stel me gerust en zeg dat hij uitgemolken wordt.
Langzaam maar zeker. -Mooi.
Oom, de kolonel is blij dat jullie hier zijn.
Oom, waarom danst er niemand?
De uitnodiging accepteren is één ding, plezier maken en genieten iets anders.
Cesco, dans met Concetta.
Vooruit. Doe wat ik zeg.
Zoek danspartners voor je nichtjes.
Komt in orde, oom. -Onderofficieren.
Hij staart al naar je sinds we hier zijn.
Tassoni, Cavriaghi. Kom met me mee. -Dansen?
Chiara, Caterina… -Ja, papa.
Drink maar op, zoon.
Tancredi, Concetta. Willen jullie dansen?
Zou het onbeleefd zijn om hem vragen niet naar me te staren?
Hoe vaak hebben we samen gedanst?
Eén keertje. Nu. -Nee, onmogelijk.
Jawel, ik zou het niet vergeten zijn.
Als je doet wat ik denk dat je doet…
…je haalde uit naar Paolo omdat hij je plannetje door had.
Heb ik uitgehaald? Jij hebt hem geslagen, geloof ik.
Kijk hem nu. Hij zou zijn medailles opeten voor een streling van haar hand.
Papa gaat vreemd.
Dat lijkt je niet te verbazen. -Nee, Concetta.
Maar wel dat jij dat weet.
Iedereen weet het. Maar niemand lijkt erom te malen.
Hij is de Tijgerkat. Hij is de degene die alles bepaalt.
En wij hoeven hem enkel te volgen? -In zekere zin wel.
Ik kan Bombello niet kwalijk nemen dat hij staart.
Ik ga twee glazen champagne halen.
Prins. -Een geweldige avond.
Een groot succes, kolonel.
U en uw familie bewijzen ons een gunst.
Ik vroeg me iets af. Zou ik misschien met uw dochter Concetta mogen dansen?
Natuurlijk. Absoluut. Maar eerst moet u me iets zeggen.
Bent u nog steeds vastberaden om dat blijk van vriendschap te weigeren?
Kom op, kolonel. Wat een gedoe. Enkel voor een handtekening?
Zei u nu 'ja'?
Concetta.
Concetta?
Zou je willen dansen met onze nieuwe vriend?
Jazeker.
Mooi. Geniet ervan.
Sta me toe.
Achteruit.
Wie heeft hier de leiding? -Ik.
Ondertekend door kolonel Bombello.
Alstublieft. U mag verder.
Aan de kant.
Kolonel Bombello…
…zou je willen schrijven als hij weer in Milaan is.
Zou u dat toestaan?
Misschien moet ik zeggen dat je terug naar het klooster moet.
Maar hij is een graaf.
Een goede partij.
Ja.
Als ik niet terug naar het klooster zou hoeven.
Wat was dat nu? Was dat een terechtwijzing?
Zou u me dan net zoals Paolo dwingen om deze zomer in Palermo te blijven?
Wat Paolo betreft…
…ik wil dat hij daar blijft om ons huis te beschermen.
Hij is gelukkig. Hij plant een contrarevolutie.
Wellicht kunnen we hem een moord op Bombello laten beramen.
Hoe vind je dat?
Ik denk dat hij ontmaskerd zal worden. -Ja, dat is zeker.
Concetta. Kom bij me zitten.
Iets te drinken?
Nee, dank je.
Wat is er met je oog gebeurd?
Je had beloofd je geen zorgen te maken.
Je vergist je. Je vroeg me dat, maar ik heb dat nooit beloofd.
Ik moet terug.
Ik kreeg verlof om jullie weg te brengen, maar nu moet ik terug naar mijn eenheid.
Heb je ooit bedacht hoe het zou zijn…
…als we op een andere plek of een ander moment waren geboren?
Of helemaal niet waren geboren. Denk je daar ooit over na?
Ben je nu filosoof?
Concetta, luister naar me. Ga niet terug naar het klooster.
Laten we samen weglopen.
We kunnen twee paarden en een boot nemen en ergens anders ons eigen leven leiden.
Dat zou heerlijk zijn.
Beeld je dat eens in.
Ik kan met papa praten.
Hij zou me laten doodschieten. -Hij is niet zo vreselijk.
Doe dat niet.
We kunnen niet weglopen, Tancredi.
Ze zijn er. Onze meester de Prins is er.
Word wakker. Kom naar beneden. De prins is er.
Burgemeester. Burgemeester Sedara, de prins is er.
Onze meester de Prins is er. Eindelijk.
En één onthouden. -Hij is er. Onze meester de Prins is er.
Zeg… -Ja?
Kom hier. En jij daar. -Ja.
Wek de kapelmeester. -Wat moet ik doen?
Geef me de sjerp. -Welke?
De rode.
Ze komen eraan. Snel.
Ze komen eraan.
Aan de kant.
Maestro, spelen maar.
Daar zijn ze.
Prins.
Prins, het geweld en de hitte zijn nu verleden tijd.
Hier zal niemand u storen.
We hebben hier geen politieke bandieten. Alleen normale.
Meneer Russo en zijn mannen kunnen nu gaan.
Russo, wat denkt u ervan? U kunt nu gaan.
Prins.
Burgemeester, u hebt geen vlag gehesen. De oude niet en de nieuwe niet.
Nee, prins. Het leek me beter om even te wachten.
Elke stad moet stemmen om te bepalen of we bij het vasteland willen horen.
Bij Italië.
Het overwonnen volk…
…wordt gevraagd of het wil of de veroveraars blijven of gaan.
Als ze dat voor hun komst hadden gevraagd, hadden we gezegd dat ze niet welkom waren.
De vlag. -Ja.
De oude. -Ja.
Voorlopig.
Zoals gebruikelijk nodigen we u vanavond uit om met ons mee te eten.
Met uw vrouw.
Dat zou een eer zijn, prins. Maar mijn vrouw is ziek.
De luiken kunnen 's avonds niet eens open.
Elk jaar weer precies hetzelfde antwoord. Ik begin eraan te twijfelen of ze bestaat.
Natuurlijk bestaat ze, prins.
Als u dat goed vindt, kan ik mijn dochter meenemen.
Angelica? Ze is nog een kind. -Ze is achttien.
Ik ben even verbaasd als u, prins. Elke dag denk ik: ben jij mijn dochter?
Neem haar maar mee.
Formele kleding is gebruikelijk, maar vergeet het protocol maar.
Ik heb een kostuum, prins.
Prinses. Donna Concetta.
Mijn hemel, wat zijn ze gegroeid.
Burgemeester. -Wat geweldig. Alstublieft, die kant op.
Welkom.
Genoeg. Ga allemaal naar huis. Maestro, stop.
We zijn met z'n tienen vanavond. -Prima.
De reis lijkt elk jaar langer. -Hopelijk is er tijd om ons op te frissen.
Rustig aan.
Dat is niet eerlijk. Wacht op mij. -Kom op.
Ja?
Eerwaarde. -Concetta.
Ik moet u spreken.
Ga maar zitten.
Het verband is vies.
Het moet verschoond worden. -Ja, Don Tancredi.
Breng me een zijden lint en zo. -Jazeker.
Mijn instinct gaat in tegen wat ik heb geleerd.
Concetta, het lichaam kan de ziel niet aftroeven.
Dat is een zonde. -Dan is mijn vader een zondaar.
En u ook.
U staat hem toe om te liegen en te zondigen.
Nee, Concetta.
Uw vaders ziel is één ding, uw ziel is heel wat anders.
Vertel eens…
…die emotie van u…
…is dat niet gewoon…
…hoe zeg ik dat…
…fysiek verlangen?
Nee.
Nee, het is…
Het is de grootste opwinding…
…gecombineerd met de grootste kalmte ooit.
En die jongen? Wie is het?
Zijn naam.
Kunt u me die geven?
U moet het Don Fabrizio vertellen. -Nee, prinses.
Een moeder… -U moet het doen.
Anders denkt hij dat ik iets bekokstoof. -Is dat dan niet zo?
Neem me niet kwalijk, prinses.
Vertrek.
Wie is daar?
Pardon, hoogheid. -Wat is er?
Eerwaarde Pirrone wil u spreken.
Nu? Kan hij niet wachten?
Laat hem binnen.
Bloos maar niet, eerwaarde.
In al die jaren op het seminarie hebt u er vast wel een paar gezien.
Geef me die grote handdoek daar aan.
Die daar.
Wat doet u nu? -Neem me niet kwalijk, hoogheid.
Goed. Vooruit maar.
Voor de draad ermee. Biecht op. Wat is er aan de hand?
Hoogheid, het gaat om Concetta. -Wat is er met Concetta?
Ze heeft haar hart uitgestort over iets…
…over iets waardoor ze diep gekweld wordt.
Ze wordt gekweld door de liefde. -Is ze verliefd?
Op wie is ze verliefd?
Toch niet op die arrogante Bombello? -Nee, hoogheid. Niet op hem.
Op wie dan wel?
Wat zegt u nu in godsnaam?
Meisjes vallen voor Tancredi als rijpe peren van een boom.
Ze wil zich aansluiten bij die hopeloze meiden.
En stel nu dat hij van haar houdt?
Met dezelfde intensiteit als zij van hem?
Dat hij dankzij de liefde kan veranderen en de andere meisjes kan vergeten?
Je wist dit al.
Ik ben niet blind. -Je hebt een onzuivere geest.
Ik weet niet…
Ik betaal al alles voor die jongen en nu moet ik hem een bruidsschat geven.
Denk niet aan de kosten, Fabrizio.
Denk aan wat het oplevert. Ze zijn de besten die we hebben.
En samen kunnen ze ons uithangbord zijn in deze nieuwe, onbekende situatie.
De prins en prinses van Salina.
Je opvolgers.
Zo hou je ze tot je dood aan je zijde.
En dan zullen ze je troosten…
…en zul je weten dat ze je in hun harten met zich meedragen.
En hun prachtige kinderen ook.
Als ik bedenk dat Concetta gaat trouwen, voel ik me ineens oud en versleten.
Goed.
we wachten op Sedara, de burgervader
en met hem komt ook zijn dochter Angelica nader
zijn eau de cologne vult het hele kader
mijn God, Angelica
Ze zal zich goed moeten wassen.
Dat is niet aardig.
Jezus. Daar heb je het heilige boontje. -Caterina.
Goedenavond, neven. -Tancredi.
Goedenavond. -Eerwaarde.
Ik dacht dat je de burgemeester was. -Dan hadden we zijn parfum geroken.
Hou op.
Dag, Tancredi. -Goedenavond, Concetta.
Kom met me mee.
Ik moet me excuseren.
Het knaagt echt aan me.
Wat ik laatst gezegd heb…
…had ik niet moeten zeggen.
Ik ben juist blij dat je het gezegd hebt.
Concetta, ik had gedronken.
Weglopen was geen goed idee. Het was waanzin.
Ik heb met de eerwaarde gesproken.
Over ons? -Ja.
Hij kan nog minder goed geheimen bewaren dan Francesco.
Daarom juist. -Wat heb je gezegd?
Dat ik van je houd.
Dag. -Goedenavond.
Mama, je ziet er prachtig uit.
Bedankt. -Ze is altijd mooi.
Ja, ze is altijd mooi.
We hebben een liedje. -Over burgemeester Sedara.
Spelen we het? -De eerwaarde vond het leuk.
Don Calogero Sedara en juffrouw Angelica Sedara.
Prinses.
Don Calogero.
Don Fabrizio. -Welkom.
Angelica?
Angelica.
Lang geleden. Kom binnen, je bent welkom.
Ze is naar Parijs geweest.
Ze heeft Frans geleerd.
Zo herinner ik me haar niet.
Dag, prins.
Ze is prachtig. -Dat is ze zeker.
NAAR DE TIJGERKAT VAN DI LAMPEDUSA
Ondertiteld door: Robby van den Hoek