(พยัคฆ์แห่งซาลีน่า)
(มิถุนายน ปี 1860)
(หลังจากสู้รบมาเป็นเวลาสองเดือน)
(การิบัลดีและกองทหาร 1,000 นาย ก็มีชัยเหนือซิซิลี)
(เกาะซิซิลีกำลังจะกลายเป็นส่วนหนึ่ง ของราชอาณาจักรอิตาลี)
ขอทางหน่อยนะ คุณผู้หญิง
เมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อน
คุณยังสั่งให้ลูกน้องยิงคนที่ใส่เสื้อสีนั้นอยู่เลย
ขอรับ ท่านเคยได้ยินหรือไม่ ที่เขาว่า
"ต้นไม้ที่แข็งแกร่งย่อมโอนอ่อนตามสายลม"
เหล่าผู้นำกลุ่มใหม่ต้องได้รับการต้อนรับขับสู้ที่ดี
ที่เขาพูดกันถึงใบอนุญาติอะไรนั่นน่ะ
ใบอนุญาตเดินทาง
อ้อ
เริ่มเข้าสู่ฤดูร้อนแล้ว
แต่ทางออกจากเมืองถูกปิดหมด
เราต้องพาครอบครัวไปดอนนาฟูกาตา
แต่ต้องมีใบอนุญาตหรือใบผ่านทางอะไรนี่
จริงสิ พวกท่านต้องพากันไปยัง วังแสนสวยแห่งดอนนาฟูกาตา
ลำธารใสประดุจแก้ว รับลมเย็นแห่งขุนเขา
ห่างไกลจากเมืองที่ร้อนดั่งไฟเผา แถมยังถูกยึดครองไปแล้ว
ไม่ใช่เรื่องผิดแผกอะไรเสียหน่อย
เป็นธรรมเนียมที่ปฏิบัติกันมาหลายร้อยปีแล้ว
ถ้าเช่นนั้น ท่านก็ต้องขออนุญาตกระผมก่อน
ไม่ใช่
เราแค่ต้องใช้ลายเซ็นของคุณ
อันที่จริง
กระผมไม่มีอำนาจในการอนุญาตหรือปฏิเสธใดๆ
แล้วใครที่มีอำนาจ
เห็นชายเคราแดงที่อยู่บนหลังม้าหรือไม่ขอรับ
เขานั่นแหละ
ขอให้เจริญๆ
ตันเครดีนี่นา
ตันเครดี!
- ตันเครดี! - พวกเราอยู่บนนี้!
ตันเครดี!
เพื่ออิตาลี!
ทัสโซนี คาวรีอากี มานี่เร็ว
นี่ลุงฉันเอง เป็นเจ้าชาย พยัคฆ์แห่งซาลีน่า
และท่านป้าสเตลล่า เจ้าหญิง
- องค์ชาย - องค์หญิง
รู้ไหมว่าสองคนนี้นึกว่าคนที่นี่ไม่พูดภาษาอิตาลี
แล้วคิดว่าคนซิซิลีพูดภาษาอะไร
- อาหรับ - มีทหารแค่ 1,000 นายจริงๆ หรือ
เคยมีเท่านั้น แต่ตอนนี้มีมากกว่าเดิม
ตันเครดี ตาเป็นอะไรไปหรือ
"ผู้กองตันเครดี" ครับ ท่านป้า
เรื่องเล็กน้อยครับ แผลแค่นี้ห้ามผมเดินร่วมทัพไม่ได้หรอก
ถอยไป! หลีกทาง!
- ไปไหนแล้ว - คอนเชตต้า!
หลีกทาง!
- คอนเชตต้า ไม่เป็นอะไรใช่ไหม - จ้ะ
ตาของนายไปโดนอะไรมา ตันเครดี
ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก สัญญาสิ
คนพวกนั้นคือใครกัน
นักโทษขอรับ
เหตุใดนักโทษจึงไม่อยู่ในคุก
กองทัพของนายพลการิบัลดีปล่อยตัวออกมาขอรับ
- รีบพาลูกเมียฉันไปจากที่นี่ - ขอรับ
ไปได้แล้ว!
- พวกฉันไปก่อนนะจ๊ะ - ขึ้นรถ
- เคียร่า คาเตรีน่า ฟรานเชสโก - มาเยี่ยมบ้างนะ
- คาเตรีน่ากับเคียร่าหรือ - ขึ้นรถขอรับ
คอนเชตต้า
ขออนุญาตนะครับ
ยินดีค่ะ
แล้วเจอกันนะ
อะไรกันเจ้าคะ ไม่ไปด้วยกันหรือ
ฉันกับตันเครดีต้องไปทำธุระหน่อย
อะไรกันอีก ฟาบริซิโอ
ปิร์โรเน มากับผม
มาเป็นไม้กันหมา
ลาก่อนนะ ตันเครดี
- มาเยี่ยมกันบ้างนะ ลูกพี่ลูกน้อง - ไปอยู่แล้ว
เอาละ ไปได้
มาฉลองกันเถิด!
หลบไปเลย
หากเราต้องเผชิญหน้า กับทหารทั้งกองทัพอย่างเจ้าชาย
- ป่านนี้คงตายไปแล้ว - นั่นสิ
ขึ้นมาข้างบนหน่อย บาทหลวงเจ้าขา ดิฉันอยากสารภาพบาป
บอมเบลโลเป็นแม่ทัพกองกำลังส่วนล่วงหน้า
ถ้าอยากได้ใบอนุญาต เขาต้องเป็นคนเซ็น
ผู้พันคนนี้มาจากไหนกัน
มาจากมิลานครับ
ฉันจะพยายามพูดให้เขาเข้าใจ
หรือจะให้พูดภาษาอาหรับฉันก็ยอม
คงไม่จำเป็นหรอกครับ
- หลีกทางหน่อย - หยาบคายชะมัด
ฉันจะพูดให้เขายอม ทุกคนย่อมมีราคาที่ซื้อได้
ครับ ท่านลุง แต่ไม่มีใครถูกจ้างให้มารบเลยนะครับ
- ทำอะไรน่ะ หยุดนะ - มานี่เลย
พวกเขามาเพราะเชื่อมั่นในอุดมการณ์
ก็แค่ผ้าคลุม มีอีกตั้งหลายผืน
เปิดประตู
ให้พวกเราเข้าไปนะ
ผู้พันบอมเบลโล
นี่ลุงของผม ท่านพยัคฆ์ เจ้าชายแห่งซาลีน่า
ได้ยินมาว่าคุณมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานต์
ให้เราเรียกตามบรรดาศักดิ์ดีหรือไม่
ผู้หมวดคาวรีอากีก็มีศักดิ์เป็นเคานต์ แต่การประพฤติตนของเขาทำให้ลืมข้อนั้นไป
ผู้หมวดทัสโซทีก็เช่นกัน
หากเรียกเช่นนั้น จะสับสนยศตำแหน่งกันเสียเปล่าๆ
สงครามยังไม่จบนะครับ องค์ชาย
เราว่า "บุกยึดครอง" เป็นคำที่เหมาะสมกว่านะ
เราจะเข้าประเด็นเลยแล้วกัน
เรากับครอบครัวจะเดินทางไปยังคฤหาสน์…
- องค์ชาย… - ที่ดอนนาฟูกาตา
ท่านจะไม่ได้เดินทางไปไหนทั้งนั้น
นอกเมืองยังไม่สงบสุขดี
ใช่ว่าในปาแลร์โมจะสงบสุขเสียที่ไหน
ขอกลับเข้าประเด็นเดิม
หากท่านกังวลเรื่องความปลอดภัยของเรา
เรายินดีปลดท่านจากภาระรับผิดชอบ ให้เขียนอย่างเป็นทางการก็ได้
เกรงว่าท่านจะไม่มีอำนาจในเรื่องนั้นนะครับ
เกาะนี้เป็นของเรา
แต่เมืองนี้เป็นของกระผม
เสพสมดิฉันเลยเจ้าค่ะ องค์ชายสุดหล่อ
"หัวใจแห่งเยซู ที่พึ่งพิงทางใจ"
"หัวใจแห่งเยซู ผู้รับบาปของเราทั้งหลาย"
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยสินะ
พวกผู้หญิงแถวนี้ ก็ยังวางกระถางโหระพาไว้ข้างหน้าต่าง
เหมือนที่เคยทำ
และคงได้เงินสะพัดจากพวกผู้บุกรุกด้วยละสิท่า
ท่านพยัคฆ์รู้สึกถูกบุกรุกหรอกหรือนี่
หืม
จะแสดงเขี้ยวเล็บหรือไม่นะ
หากบอมเบลโลไม่มอบใบอนุญาต เดินทางไปดอนนาฟูกาตาให้ฉัน
ก็คงต้องแสดงเขี้ยวเล็บให้เห็นกันบ้าง
อยู่ที่นี่กับดิฉัน ไม่ทำให้ท่านพึงพอใจหรือเจ้าคะ
พอได้แล้วน่า
ตื่นได้แล้ว คุณพ่อ
คงไม่ถูกโดนปล้นหรือโดนทำมิดีมิร้ายนะ
เลิกมองผมแบบนั้นเสียที
ผมเป็นผู้ชายจิตใจอ่อนแอ
แต่ยังคงมีแรงและความกำหนัด
จะให้ผมพึงพอใจกับหญิงเพียงนางเดียว
ที่ท่องบทวันทามารีอา ทุกครั้งที่สวมกอดได้อย่างไรเล่า
มีลูกด้วยกันตั้งห้าคนแล้ว
แม้แต่สะดือนาง ผมยังไม่เคยได้เชยชม
แต่ท่านช่วยสารภาพบาปสักนิดเถิด
ก็ได้ๆ
เชิญทำตามใจท่านเถิด
วิญญาณของท่าน มิใช่ของพ่อ
อย่างน้อยก็เลิกดึงพ่อ เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของท่านเสียทีเถิด
ดูสิ พ่อต้องกลับบ้านโดยไร้เสื้อคลุม
ทำแบบนี้มันคุ้มค่าหรือเปล่านะ
เราเพิ่งเอาชนะพวกเขาได้
แต่กลับต้องขี่ม้าผ่านทุ่งที่ร้อนดั่งเตาอบ
เพื่อก้มหัวโค้งคำนับเจ้าชายบูร์บง
- เจ้าชายก็ยังเป็นเจ้าชายอยู่วันยังค่ำ ทัสโซนี - นั่นสินะ
แต่ได้ชื่อว่าเป็นชาวอิตาลีเหมือนกันหมดแล้ว
รีบมาเถิด เจ้าพวกหน้าจืด
ที่นี่งดงามเหลือเกิน ตันเครดี
ฉันบอกแล้ว คาวรีอากี
ดอนตันเครดี
ผู้พันของคุณจะเอาไม้จิ้มฟันมาแทงเราหรือ
ซิญญอร์รุสโซ อรุณสวัสดิ์
วันนี้ร้อนมากจริงๆ
เดี๋ยวจะร้อนยิ่งกว่านี้อีก
พวกเอ็ง มาเอาม้าไปเก็บ!
องค์ชาย พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้รับเชิญมาเป็นแขก
ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรหรอก
- นี่ภรรยาของเรา - องค์หญิง
นี่จ้ะ มาริโอ
มาแล้ว ลูกสาวผู้มีความ ตรงต่อเวลาที่สุดของเรา คอนเชตต้า
ตันเครดี
สำรวมกิริยาหน่อย
ยินดีต้อนรับค่ะ
ขอบคุณสำหรับไมตรี ดอนนาคอนเชตต้า
เชิญเลย
- ตันเครดี - สวัสดี คอนเชตต้า
ผู้พันส่งคำเชิญไปงานเลี้ยงเต้นรำมาที่นี่
แต่ถูกปฏิเสธ เขาก็เลยโกรธมาก
งานเลี้ยงเต้นรำหรือ
ท่านพ่อของเธอไม่ได้บอกหรือ วันๆ เขาทำอะไรบ้างเนี่ย
ท่านคงเครียดน่ะ ใกล้ถึงเดือนกรกฎาคม แต่ก็ยังไม่ได้ไปไหน
แล้วเธอเล่า คอนเชตต้า
ไม่ไปสำนักชีแล้วหรือ
ถ้าพวกอนาธิปไตยครองเมืองอยู่ ฉันก็ไปไม่ได้
ช่วยทำหน้าที่ของนายให้ย่ำแย่ เพื่อทำให้สถานการณ์เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ นะ
ฉันจะพยายามก็แล้วกัน
เราจัดอาหารต้อนรับให้นิดหน่อย ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ
เชิญตามสบายเลยนะ
- อยากดื่มอะไรไหม - รับขนมอบสักชิ้นไหม
ก็ดีนะ
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันพูดกับท่านลุงให้
องค์ชาย กระผมได้ยินมาว่า ที่นี่มีของน่าอัศจรรย์มากมาย แต่…
ชอบหรือ
ชอบมากเลยครับ
อยากดูใกล้ๆ ไหมเล่า
มา เดี๋ยวพวกเราช่วยเอง
เก็บโต๊ะเล็กๆ ตัวนี้ แล้วเอามาวางไว้
มาริโอ วางเก้าอี้ไว้ตรงนั้นให้เหมือนกระได
ท่านผู้พันจะได้ปีนได้
เชิญ
นั่นจานุส
เทพองค์แรกในหมู่ทวยเทพ
เทพแห่งการเปลี่ยนผ่าน
จากสงครามสู่สันติภาพ
จากชีวิตหนึ่งไปสู่อีกชีวิตหนึ่ง
หากได้อยู่กับสิ่งใดทุกเมื่อเชื่อวัน
ก็มักจะลืมนึกถึงสิ่งนั้นไป
ที่วังนี้มีภาพเขียนบนฝาผนังมากมาย
คฤหาสน์ของเราทุกหลังเลยก็ว่าได้
โดยเฉพาะภาพเขียนที่ดอนนาฟูกาตา นับเป็นที่กล่าวขานมาก
แล้วกระผมจะไปดอนนาฟูกาตาได้อย่างไร
ต้องมีใบอนุญาต
บรั่นดีไหม
องค์ชาย กระผมต้องยอมรับว่า
ถึงแม้อากาศจะร้อนดั่งเพลิง แต่เกาะแห่งนี้มีสิ่งมหัศจรรย์มากมาย
กระผมอยากพูดถึงเรื่องที่ท่านปฏิเสธมาร่วมงาน
ต้องขอบอกเลยว่าพวกกระผมเสียใจมาก
ท่านนายพลก็เช่นกัน
การิบัลดีผู้ยิ่งใหญ่สนใจด้วยหรือ
ว่าครอบครัวเราพึงใจจะไปร่วมงานเลี้ยงแบบใด
หากเป็นครอบครัวดังเช่นครอบครัวท่าน เขาต้องสนใจเป็นธรรมดา
พวกเราชอบงานเลี้ยงเต้นรำนะ จริงหรือไม่ ตันเครดี
แต่หากเรียกงานนี้ว่า "งานเลี้ยงเต้นรำฉลองการปลดแอก"
พวกเรารู้สึกไม่สบายใจที่จะตอบรับคำเชิญ
ตระกูลใหญ่ๆ หลายตระกูลก็มากันนะครับ
พวกเราชาวซิซิลี
ชื่นชอบการต้อนรับที่ไร้ซึ่งความจริงใจเป็นที่สุด
อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ เราแค่พูดเล่น
อย่าถือคำพูดเราเป็นจริงเป็นจังนัก จำไว้
กระผมไม่ใช่คนที่นี่
เอาอย่างนี้ดีไหม
เราและครอบครัวจะไปร่วม งานเลี้ยงเต้นรำฉลองการปลดแอก
แต่เพื่อเป็นการตอบแทน
คุณจะเซ็นใบอนุญาตไปดอนนาฟูกาตาให้เรา
องค์ชาย มิตรภาพของท่าน มิได้เกิดขึ้นจากใจจริงหรอกหรือครับ
ใจจริงและจริงใจที่สุด
แต่บนเกาะแห่งนี้
มิตรภาพย่อมรวมถึง การยินดีที่จะทำอะไรเพื่อแลกเปลี่ยนกัน
มิได้ขอรับ คนจะเอาเยี่ยงอย่างได้
ขอเช่นนั้นเหมือนหยามเกียรติกัน
คุณพระคุณเจ้า
อุตส่าห์ยื่นมิตรไมตรีจิตให้ แต่กลับถูกมองว่าเป็นการหยามเกียรติ
ผู้กองตันเครดี ไปบอกคนของเรา ให้เลิกซ้อมร้องเพลงประสานเสียงได้แล้ว
- ครับ ผู้พัน - กระผมขอตัว
- ท่านป้า - ตันเครดี
- แล้วเจอกันใหม่ครับ ท่านลุง - ไว้เจอกันนะ ลูก
ตันเครดี ลาก่อนนะ
คอนเชตต้า
ดอนนาคอนเชตต้า
ผมรู้สึกยินดียิ่งที่ได้มาเยือนบ้านของคุณ แม้เพียงชั่วเวลาสั้นๆ
ที่นี่ยินดีต้อนรับคุณเสมอ
องค์หญิง
ผู้พัน ถึงคุณจะเป็นคนหัวแข็ง
แต่คุณนับว่าเป็นคนดี
อยากมาเยือนเมื่อไหร่ก็มาเถิด
องค์ชาย
เอาอย่างไรดีคะ
ให้คนไปตามบัลซาโมกับช่างตัดชุดมา
เธออยากใส่ชุดเหมือนฉันทุกทีเลย
ต่อปากต่อคำไปก็เปล่าประโยชน์
- ชุดฉันจะต้องหล่อที่สุด - สวยมาก
เหมาะกับเธอมากเลย คอนเชตต้า
ชอบหรือไม่เล่า คอนเชตต้า
สีก็สวยดีนะคะ
ลูกว่ามันไม่ดู… เหมือนเด็กน้อยไปหน่อยหรือ
บัลซาโม
ทำให้คุณหนูดูเหมือนสาวน้อย ไม่ใช่เด็กน้อย
รับทราบขอรับ องค์ชาย
เอาออกไป
- คาเตรีน่า ตาเธอแล้ว - ค่ะ
- ไม่ๆ คาเตรีน่า ตาฉันก่อนสิ - เคียร่า!
เคียร่า ระวังหน่อยสิ
เป็นแบบนี้ทุกที
พวกนั้นทำเหมือนเราเป็นหัวหลักหัวตอ
แต่เรากลับต้องไปเลียแข้งเลียขา
เปาโล พ่อเคยไปงานเลี้ยงเต้นรำเป็นร้อยๆ
ที่ถูกเชิญโดยคนที่พ่อเกลียดขี้หน้า
นี่คือวิธีการธำรงไว้ซึ่งความสุขสงบ
ท่านพ่อจะก้มหัวให้พวกนั้น
ว่าไงนะ
ท่านพ่อจะก้มหัวให้พวกนั้น
ไม่ พวกนั้นต่างหากที่จะก้มหัวให้พ่อ
พอวัดตัวเสร็จแล้ว ห้ามกินของหวานนะ
ฉันจะกินเท่าที่อยากกินเลย
หากพวกเสื้อแดงต้องการลูกสาวท่านพ่อ ไปเป็นนางบำเรอเล่า
ท่านพ่อก็เห็นสายตาที่ผู้พันคนนั้นมองคอนเชตต้า
- ลูกรู้ว่าท่านพ่อเห็น - พอได้แล้ว
- หยุดพูด - เหมือนคุณพ่อน่ะหรือ
ที่ปิดปากเงียบตลอด แม้แต่ตอนที่เจ้าชายไปเที่ยวหอนางโลม!
ลูกขออภัย ท่านแม่
ขออภัย ทุกๆ ท่าน
วัดตัวต่อเถิด บัลซาโม
ขออภัย คุณคาเตรีน่า
องค์ชาย
นึกว่าท่านปฏิเสธคำเชิญไปแล้วเสียอีก
คิดถูกแล้วขอรับ ที่มา
สายัณห์สวัสดิ์ขอรับ ท่านผู้ว่าการ
รุสโซ
บอกฉันทีว่านายเริ่มตอดเล็กตอดน้อยจากมันแล้ว
ตอดทีละนิดอย่างแข็งขันขอรับ
ดีมาก
ท่านลุงครับ ผู้พันดีใจมากที่ทุกคนมากัน
ทำไมไม่มีใครเต้นรำเลยครับ
ตอบรับคำเชิญก็เรื่องหนึ่ง
และความสนุกสนานเพลิดเพลิน จากใจจริงก็อีกเรื่องหนึ่ง
เชสโก ไปเต้นรำกับคอนเชตต้า
เร็วเข้า ทำตามที่พ่อบอกสิ
ไปหาคู่เต้นรำสองคนมาให้ลูกพี่ลูกน้องของเธอสิ
- ครับ ท่านลุง - เอาพวกนายทหารนะ
ตั้งแต่มาถึง เขายังไม่ละสายตาจากพี่เลยนะ
ทัสโซนี คาวรีอากี ตามฉันมา
ไปเต้นรำหรือ
เคียร่า คาเตรีน่า
ค่ะ ท่านพ่อ
ดื่มเสีย ลูก ดื่ม
ตันเครดี คอนเชตต้า เธอสองคนอยากเต้นรำด้วยกันไหม
ถ้านายไปขอให้เขาเลิกจ้องฉันแบบนั้น จะถือเป็นการข้ามหัวผู้บังคับบัญชาไหม
คอนเชตต้า พวกเราเต้นรำด้วยกันมากี่หนแล้ว
หนเดียว ครั้งนี้นี่แหละ
ไม่จริงน่า
ถ้าเคยเต้น ฉันต้องจำได้สิ
หากท่านทำอย่างที่ดิฉันคิดจริงๆ
ที่ท่านอารมณ์เสียใส่เปาโล ก็เพราะลูกมองเห็นทะลุถึงตัวตนท่าน
ฉันน่ะหรือ
ไม่ใช่เธอหรือที่ตบหน้าลูก ถ้าฉันจำไม่ผิด
ดูหมอนั่นสิ เขาคงยอมกระชากเหรียญบนหน้าอกมากิน
เพียงเพื่อให้ได้สัมผัสมือคอนเชตต้า
ท่านพ่อมีผู้หญิงอยู่ในเมือง
ดูนายไม่ตกใจเลยนะ
ฉันไม่ตกใจหรอก คอนเชตต้า
แต่ฉันแปลกใจที่เธอรู้เรื่องนี้
ทุกคนรู้ แต่ดูเหมือนไม่มีใครสนใจ
คอนเชตต้า พ่อของเธอคือพยัคฆ์ เขาคือคนวางกฎเกณฑ์บนโลกใบนี้
แล้วเราก็แค่ต้องเดินตามเขาเช่นนั้นหรือ
ใช่ ทำนองนั้นแหละ
ฉันไม่โทษบอมเบลโลหรอกที่เอาแต่จ้องเธอ
ฉันจะไปเอาแชมเปญมาสองแก้ว
- องค์ชาย - ช่างเป็นค่ำคืนที่วิเศษจริง
สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีนะ ผู้พัน
ท่านและครอบครัวอุตส่าห์ให้เกียรติมา
กระผมอยากทราบว่า…
ท่านจะให้เกียรติกระผมเต้นรำ กับคอนเชตต้า บุตรีของท่านได้หรือไม่
ได้สิ ได้อยู่แล้ว
แต่ก่อนอื่น ช่วยตอบเรามาก่อนได้หรือไม่
คุณยังตั้งใจแน่วแน่ที่จะปฏิเสธ
ข้อแลกเปลี่ยนมิตรภาพเล็กๆ น้อยๆ นั่นหรือไม่
โธ่ ผู้พัน เหตุใดต้องยุ่งยากถึงเพียงนี้
แค่ลายเซ็นเท่านั้นเอง
ได้ใช่ไหม
คอนเชตต้าใช่ไหม
คอนเชตต้า
ลูกอยากเต้นรำกับมิตรคนใหม่ของพวกเราหรือไม่
ได้สิคะ
เยี่ยมเลย ขอให้สนุกกันนะ
เชิญครับ
ถอยไป
ถอยไปก่อน
ใครเป็นคนคุมที่นี่
ผมเอง
ลงนามโดยผู้พันบอมเบลโล
เอ้า เชิญไปได้
หลบหน่อย!
อ้อ
ผู้พันบอมเบลโล
อยากเขียนจดหมายหาลูกเมื่อเขากลับไปมิลาน
แล้วท่านพ่อจะอนุญาตไหมคะ
หรือจะให้พ่อบอกเขาว่าลูกต้องกลับไปสำนักชี
เขามีศักดิ์เป็นเคานต์
มีคุณสมบัติเพรียบพร้อม
ค่ะ
ถ้าไม่ใช่เพราะต้องกลับไปสำนักชี ลูกไม่เอาด้วยหรอก
เมื่อกี้นี้อะไรกัน
หาว่าพ่อทำไม่ดีอย่างนั้นหรือ สาวน้อย
แล้วถ้าใช่ ท่านพ่อจะบังคับให้ลูก อยู่ที่ปาแลร์โมตลอดฤดูร้อน
เหมือนที่ทำกับเปาโลหรือคะ
เรื่องเปาโล…
พ่อให้เขาอยู่ที่นั่นจะได้คอยเฝ้าบ้าน
ดูเขามีความสุขดีออก จะได้วางแผนปฏิวัติต่อต้าน
เราลองขอให้เขาวางแผนฆ่าบอมเบลโลดีไหม
ลูกคิดว่าอย่างไร
เขาคงทำพลาดแล้วโดนจับได้
นั่นสิ คงเป็นแบบนั้นแน่นอนเลย
คอนเชตต้า
มานั่งด้วยกันสิ
ดื่มอะไรสักหน่อยไหม
ไม่เป็นไร ขอบคุณนะ
ตาของนายเป็นอะไรหรือ ตันเครดี
เธอเคยสัญญากับฉันไว้ว่า เธอจะไม่เป็นห่วงฉันไม่ใช่หรือ
นายเข้าใจผิดแล้ว นายขออย่าให้ฉันเป็นห่วง
แต่ฉันไม่เคยให้สัญญา
คอนเชตต้า ฉันต้องกลับไป
บอมเบลโลให้ฉันลา เพื่อไปส่งทุกคนที่ดอนนาฟูกาตา
แต่พอส่งเสร็จ ฉันต้องกลับไปที่หน่วย
เธอเคยคิดไหมว่าชีวิตเราจะเป็นอย่างไร
หากไม่ได้เกิดในที่ที่เราเกิด หรือ…
เกิดในช่วงเวลาที่เราเกิด
หรือคิดให้ไกลเกินกว่านั้น หากเราไม่เกิดมาเลย เธอเคยคิดบ้างไหม
นายเป็นนักปราชญ์ไปแล้วหรือ
คอนเชตต้า ฟังฉันนะ
อย่ากลับไปที่สำนักชีเลย
เราสองคนหนีไปด้วยกันก็ได้ คอนเชตต้า
เพียงแค่มีม้าสองตัวและเรือหนึ่งลำ เราก็สามารถไปได้ทุกที่
เป็นใครก็ได้ที่เราอยากเป็น ด้วยกัน
ลองคิดดูสิว่าจะวิเศษแค่ไหน
เธอเห็นภาพนั้นไหม คอนเชตต้า
ฉันไปลองคุยกับท่านพ่อดูก็ได้
เขาได้ยิงฉันน่ะสิ
ท่านไม่ใช่คนใจร้าย อย่างที่ท่านอยากให้เราคิดหรอก
อย่าทำแบบนั้นเลย
เราหนีไปด้วยกันไม่ได้หรอก ตันเครดี
มากันแล้ว!
นายใหญ่มาแล้ว! เจ้าชายมาแล้ว!
ตื่นเร็วขอรับ! ลงมาข้างล่าง!
เจ้าชายมาแล้ว!
ท่านผู้ว่าการ!
ท่านผู้ว่าการเซดาร่า เจ้าชายมาแล้วขอรับ!
เจ้าชายของเรามาแล้วขอรับ เจ้าชายมาแล้ว!
- และถืออันนั้นไว้ - ท่านมาแล้ว!
เจ้าชายของเรามาถึงแล้วขอรับ!
- เฮ้ย - ขอรับ
- มานี่สิ เธอน่ะ - ขอรับ
- ไปปลุกหัวหน้าวง - ให้กระผมทำอะไรขอรับ
- เอาสายสะพายมาให้หน่อย - เส้นไหนขอรับ
สีแดง
มากันแล้ว! หลีกทางหน่อย!
มากันแล้ว
หลีกทางหน่อย หลีกทาง
มาเอสโตร บรรเลงเลย
มากันแล้ว!
องค์ชายขอรับ
องค์ชาย หลุดพ้นจากสถานการณ์ความรุนแรง และอากาศร้อนแผดเผาแล้วนะขอรับ
อยู่ที่นี่ ไม่มีผู้ใดทำอะไรท่านได้
ไม่มีพวกโจรหัวการเมือง มีแต่โจรกระจอก
ไม่ต้องให้คุณรุสโซกับพรรคพวก คอยอารักขาก็ได้ขอรับ
รุสโซ ว่าอย่างไรเล่า ไปพักก่อนก็ได้
องค์ชาย
ท่านนายกเทศมนตรี ไม่เห็นติดธงเลยสักผืน
ไม่ว่าผืนเก่าหรือผืนใหม่
ขอรับ องค์ชาย
กระผมเห็นว่าน่าจะรอไว้ก่อน
แต่ละเมืองรวมถึงเมืองนี้
ต้องลงความเห็นกันก่อนว่า เราอยากรวมกับแผ่นดินใหญ่หรือไม่
กับอิตาลีน่ะขอรับ
ชาวเรา ผู้ถูกพิชิต
ถูกถามให้ลงความเห็นว่า
เราอยากให้ผู้ที่พิชิตเราอยู่หรือไป
ก็น่าจะถามเสียตั้งแต่ก่อนมา
จะได้บอกไปว่าอย่ามาให้เสียเที่ยวเลย
- ธง - ธง ขอรับ
- ผืนเก่า - ขอรับๆ
- เดี๋ยวนี้เลย - ขอรับ
คืนนี้ ตามธรรมเนียมแล้ว
คุณจะได้รับเชิญให้มาร่วมโต๊ะกับเรา
พร้อมด้วยภรรยา
ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งขอรับ องค์ชาย
แต่ภรรยาของกระผมไม่ค่อยสบาย
เปิดประตูหน้าต่างตอนกลางคืนไม่ได้เลยขอรับ
เห็นพูดแบบนี้ทุกปี
จนเราชักจะสงสัยแล้วสิว่า คุณมีภรรยาจริงๆ หรือ
มีจริงๆ สิขอรับ องค์ชาย
หากท่านจะอนุญาต กระผมพาลูกสาวมาแทนก็ได้ขอรับ
- อันเจลิกาหรือ - ขอรับ
ยังเด็กอยู่มิใช่หรือ
อายุได้ 18 แล้วขอรับ
กระผมก็ตกใจพอๆ กับท่านนี่แหละขอรับ
ทุกวันนี้กระผมมองหน้าลูก ยังคิดในใจว่า "ลูกฉันจริงหรือนี่"
พามาก็ได้
แต่งชุดสุภาพตามทำเนียม แต่พวกเราไม่ยึดถือพิธีรีตองนักหรอก
กระผมมีจริงๆ นะขอรับ องค์ชาย
องค์หญิง ดอนนาคอนเชตต้า
โอ้โฮ โตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันแล้ว
- ท่านนายกเทศมนตรี - วิเศษจริงๆ
วิเศษจริงๆ เชิญเลยขอรับ
- ยินดีต้อนรับขอรับ - องค์ชาย
เอ้า พอๆ แยกย้ายกลับบ้านกลับช่อง
มาเอสโตร พอได้แล้ว หยุดบรรเลง
- คืนนี้มีแขกร่วมงานทั้งหมดสิบคน - ขอรับ
รู้สึกเหมือนเดินทางนานขึ้นทุกปีเลย
คงมีเวลาอาบน้ำอาบท่ากันก่อนนะ
ช้าๆ หน่อย
- ขี้โกงนี่ รอฉันด้วย - ก็มาสิ
ขอรับ
- คุณพ่อ - คอนเชตต้า
ดิฉันมีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ
เชิญนั่งก่อนสิ
ผ้าพันแผลของฉันสกปรกมาก
ขอผืนใหม่มาเปลี่ยนได้หรือไม่
ขอรับ ดอนตันเครดี
เอาเศษผ้าไหมหรืออะไรก็ได้
ขอรับ
สัญชาตญาณของดิฉัน สวนทางกับทุกสิ่งที่ดิฉันร่ำเรียนมา
คอนเชตต้า ร่างกายคนเรา
ไม่อาจมีอำนาจเหนือวิญญาณได้
มันจะเป็นบาป
ถ้าเช่นนั้น ท่านพ่อดิฉันก็คือคนบาปใช่ไหมคะ
คุณพ่อก็เหมือนกัน
เพราะคุณพ่อยอมให้ท่านโกหก และทำบาปซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ไม่ๆ คอนเชตต้า ไม่ใช่อย่างนั้น
วิญญาณของท่านพ่อคุณ
เอามาเปรียบเทียบกับวิญญาณคุณไม่ได้หรอก
ไหนบอกพ่อมาซิ
ความรู้สึกที่ว่านี้
สิ่งที่คุณรู้สึก
มันไม่ใช่…
จะพูดอย่างไรดีนะ
ไม่ใช่ความต้องการทางกายหรือ
ไม่ใช่ค่ะ
ไม่ใช่ มัน…
มันเป็นความตื่นเต้นอย่างสุดขีด
แต่ในขณะเดียวกันก็เป็น ความรู้สึกที่สุขสงบที่สุดในชีวิต
เด็กหนุ่มคนนั้น
คือใครกัน
บอกชื่อเขามา
บอกชื่อเขามาได้หรือไม่
เรื่องนี้ต้องเรียนดอนฟาบริซิโอ
ไม่นะขอรับ องค์หญิง
- กระผมเชื่อว่าคนเป็นแม่… - ไปเรียนท่านค่ะ
เพราะหากดิฉันเป็นคนบอก ท่านจะคิดว่าเป็นแผนการของดิฉัน
แล้วไม่ใช่หรือขอรับ
ขออภัยที่ละลาบละล้วง องค์หญิง
เชิญค่ะ
ใคร
- ขออภัยขอรับ ท่าน - มีอะไร
บาทหลวงปิร์โรเนมาขอพบท่านขอรับ
ตอนนี้เลยหรือ รอก่อนไม่ได้หรือ
ให้เข้ามาได้
อย่าทำแบบนั้นสิ คุณพ่อ จะเขินอายไปทำไม
ตอนอยู่โรงเรียนสอนศาสนา
คงเห็นมาเยอะแล้วมิใช่หรือ
ส่งผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ให้หน่อย
ผืนนั้นน่ะ
- ทำอะไรน่ะ - ขออภัยขอรับ ท่าน
เอาละ
ไหน
พูดมาสิ
สารภาพมา มีเรื่องอะไร
ท่านขอรับ กระผมมากราบเรียนเรื่องคอนเชตต้า
คอนเชตต้ามีเรื่องอะไร
เธอมาพูดเปิดใจให้กระผมฟังในเรื่องที่…
เรื่องที่กำลังทรมานจิตใจเธออย่างสุดซึ้ง
ความรักกำลังทรมานจิตใจของเธออยู่ขอรับ
คอนเชตต้ามีความรักหรือ
นางไปรักใครเข้า ใครกัน
คงไม่ใช่เจ้าบอมเบลโลจอมโอหังนั่นนะ
ไม่ใช่ขอรับ
ไม่ใช่บอมเบลโล
แล้วใครกันล่ะ
พูดบ้าอะไรวะเนี่ย
สาวๆ รุมรักตันเครดี เหมือนลูกแพร์สุกร่วงลงจากต้นไม้
คอนเชตต้าอยากเป็นเหมือนสาวๆ พวกนั้น
ทำไมไม่คิดว่าเขาก็อาจรักลูกเราด้วยล่ะเจ้าคะ
ความรักที่แรงกล้าพอๆ กับคอนเชตต้า
และเพราะความรักครั้งนี้ เขาถึงเปลี่ยนใจ
และลืมหญิงนางอื่นๆ ไปได้
เธอรู้เรื่องนี้อยู่แล้วสินะ
ดิฉันก็มีตา ฟาบริซิโอ
และยังมีจิตใจที่แปดเปื้อนสกปรก
ไม่รู้สิ ฉัน…
ฉันออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้เจ้าเด็กคนนั้น
สูบเงินในบัญชีไปเสียเกลี้ยง
แล้วยังต้องมาจ่ายค่าสินสอดให้คอนเชตต้าอีกหรือ
อย่าคิดถึงราคาที่ต้องจ่ายสิคะ ฟาบริซิโอ
คิดถึงกำไรสิ
สองคนนี้คือตัวเลือกที่ดีที่สุด
หากพวกเขาอยู่ด้วยกัน อาจช่วยรักษามาตรฐานชีวิตของเราไว้ได้
ในรัฐใหม่ที่เราเองก็ยังไม่คุ้นชิน
เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งซาลีน่า
ทายาทของท่านทั้งสองคน
ท่านจะไม่มีวันเสียพวกเขาไปจนวันตาย
ท่านจะรู้สึกอบอุ่นใจที่ได้มีพวกเขาอยู่เคียงข้าง
และท่านจะประทับอยู่ในใจของพวกเขา
และลูกๆ ที่แสนสวยงามของพวกเขาเสมอ
พอคิดว่าคอนเชตต้าจะแต่งงาน
ฉันก็รู้สึกแก่ขึ้นมาทันที
เอาเถิด
พวกเรากำลังรอท่านนายกเทศมนตรีเซดาร่า
รอให้ลูกสาวนามว่าอันเจลิกามานั่งเคียงข้าง
รอสูดกลิ่นน้ำอบน้ำปรุงคละคลุ้งอยู่ทั่วไป
โอ้ คุณพระ อันเจลิกา
ไปอาบน้ำเสียดีกว่า
พูดแบบนี้ไม่ดีเลยนะ
โธ่ นักบุญคอนเชตต้าออกมาปรามแล้ว
คาเตรีน่า
- สวัสดี ลูกพี่ลูกน้อง - ตันเครดี
- สวัสดี - คุณพ่อปิร์โรเน
สวัสดี ลูกพี่ลูกน้อง ฉันนึกว่านายคือนายกเทศมนตรีเสียอีก
หากมาก็ต้องได้กลิ่นน้ำปรุงเขาแล้วสิ
พอได้แล้ว
สวัสดี ตันเครดี
สวัสดี คอนเชตต้า
มากับฉันหน่อย
ฉันอยากขอโทษเธอ
ฉันคิดเรื่องนี้จนอกแทบแตก
เรื่องที่ฉันพูดเมื่อวันก่อน ฉัน…
ฉันไม่น่าพูดออกไปเลย
ไม่หรอก ฉันดีใจที่นายพูดออกมา
คอนเชตต้า พักนี้ฉันคงดื่มเหล้ามาก
ความคิดที่จะหนีไปด้วยกันมันบ้าชัดๆ
ฉันคุยกับบาทหลวงปิร์โรเนแล้ว
- เรื่องของเราน่ะหรือ - ใช่
คอนเชตต้า รายนั้นเก็บความลับได้แย่ ยิ่งกว่าฟรานเชสโกเสียอีกนะ
ฉันถึงไปบอกเขา
บอกว่าอย่างไร
ว่าฉันรักนาย
- สายัณห์สวัสดิ์ - สายัณห์สวัสดิ์ครับ
วันนี้ท่านแม่งดงามมากเลย
- ขอบใจจ้ะ - ท่านแม่งดงามเสมอ
ใช่ ท่านแม่งดงามเสมอ
เราแต่งเพลงใหม่กันด้วย
- หรือจ๊ะ - เกี่ยวกับเซดาร่า
- อยากฟังไหมคะ - คุณพ่อปิร์โรเนก็ชอบนะ
ดอนคาโลเจโร เซดาร่า
และซินโญรีนาอันเจลิกา เซดาร่า
องค์หญิง
ดอนคาโลเจโร
- ดอนฟาบริซิโอ - ยินดีต้อนรับ
อันเจลิกา
ไม่ได้เจอกันนานเหลือเกิน เข้ามาสิ ยินดีต้อนรับนะจ๊ะ
- นางไปอยู่ปารีสมาขอรับ ดอนนาคอนเชตต้า - อ้อ
ร่ำเรียนภาษาฝรั่งเศสมา
เมื่อก่อนไม่ใช่แบบนี้นี่
องค์ชาย
งามเหลือเกิน
งามจริงๆ
(จาก "อิล กัตโตปาร์โด" โดยจูเซปเป โทมาซี ดิ ลัมเปดูซา)
คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์