THE LEOPARD
DONNAFUGATA 1840 20 TAON ANG NAKALIPAS
Tara na! Bilis!
Pumarito kayo! Mga walang-isip!
Akin na nga, Sedara.
-Peste! -Tigil! Saan kayo pupunta?
Maiinam at malalakas sila, ano?
Ano ba 'to?
'Yan na lahat ang mayroon ako.
Kung hindi 'yan sapat…
Babawiin ko na lang.
Ma!
Ilabas mo na ang babae!
Don Calogero.
Senyorita Bastiana.
Pagbati! Maligayang araw ng kasal!
Binabati namin kayo!
-Lumabas ka na! Maawa ka! -Hinga lang!
Huminga ka lang!
Lumabas ka na, diyablo ka!
Paumanhin. Babae ang sanggol.
Mas mainam 'yan.
Napakainam.
Angelica.
Nakita mo na? Kaya mo.
Angelica, sino'ng mas huhusay pa sa 'yo?
Wala, Papa.
Umikot ka.
Perpekto.
Halika na.
Paumanhin. Di ka nila inimbita.
Mga walanghiya…
Don Calogero Sedara.
Senyorita Angelica Sedara.
-Prinsesa. -Don Calogero.
Don Fabrizio.
Angelica?
Angelica!
Prinsipe.
Heto na ang timballo!
-Napakasarap nito, Alkalde. -Aba'y oo.
Angelica, ilang beses ko na bang nasabi sa 'yo?
Di ko nga mailarawan.
Mas mabuti na 'yan, Alkalde.
Kung kaya n'yo pang makapaghintay,
mayroon pang gulaman na may alak, Senyorita Angelica.
-Parang obra. -Maganda at masarap.
Kay ganda!
Puwede tayong maglakad sa hardin mamaya, kung gusto mo.
Nakakamangha talaga. Hiniling ko sa Prinsesa ang mga sangkap…
Ang Prinsesa…
Pero walang nagbigay sa akin.
-Sekreto 'yan ng pamilya. -Tama.
-Ang atay ng manok ay talagang… -Ano itong amoy?
Senyor Sedara, ang pabango n'yo…
Angelica, nagustuhan mo ba ang Paris?
-Oo. Parang kahapon nga lang. -Nakahihigit ang amoy sa timballo.
Pasalubong ni Angelica mula sa Paris.
Nagtataka ang lahat kung ano ang iboboto ninyo.
Tinatanong ako ng mga tao
kung saan papanig ang Leopardo.
Hindi kailangan ng eleksiyon sa Sicily,
kaya di pa kailanman ako nakakaboto.
At wala akong balak na simulan 'yan ngayon.
Ang titulo at lupain ni Don Fabrizio ay ibinigay sa kanya ng Hari.
Samakatuwid, mula sa Diyos.
Sa kasamaang palad, ang Hari ay hindi na ang Hari.
Pero ang Diyos ay Diyos pa rin.
Sigurado akong masaya si Padre Pirrone sa pananaw mo.
Iyon ay…
Nakakatawa.
Ayos ka lang ba?
-Oo naman, Concetta. -Isa itong malaking kalokohan.
Naniniwala ka ba talaga na si Garibaldi at ang Hari niya
ay makakalimutan ang tagumpay nila, paaalisin ang hukbo,
at lilisanin ang Sicily,
kung "Hindi" ang boto ng tao?
Ang personal kong opinyon, Prinsipe, ay…
hindi "Hindi" ang iboboto ng tao.
Bale, pabor kayo, Alkalde Sedara?
Prinsesa, sa tingin ko…
na kung ang mga tao ay mabibigyan ng boses…
magiging masaya sila.
Para siyang si Tancredi.
-Talaga? -Pareho kayong dalawa.
Don Tancredi…
Kapareho n'yo nga ba ng pananaw ang ama ko?
Oo, Senyorita.
Pero magkapareho rin kami ni Tiyo.
Nawalan ka ng mata sa labanan at di mo na alam kung kanino kakampi.
Hindi magandang posisyon 'yan, sa tingin ko.
Tama ka, Senyorita.
Paano nga pala nawala?
-Angelica, hindi yata… -Concetta.
Sa isang maliit na bayan.
Na katulad nito.
Sinalakay 'yon ng mga magsasaka.
Ipinadala ang grupo ko para tulungan ang iba pang grupo
na nagkaproblema.
Pero ang totoo,
hindi pala sila nagkaproblema.
Sila ang problema.
Isang grupo 'yon ng mga bagong sali sa hukbo na Sicilian,
mga lasing sa kapangyarihan ng mga nakapula,
at pinagnanakawan ang bayan.
Padre Pirrone, ikinalulungkot kong sabihin
na natagpuan namin sila habang pinagnanakawan ang kumbento.
Ipinagtanggol n'yo ang mga madre?
Sinubukan namin, Concetta.
Sa kasamaang palad, hindi namin nagawa.
At doon na nangyari…
Sa huli, itinapon mula sa bintana ang madre superiora.
Diyos ko!
Pero, wala sa iba pa
ang nadungisan
o nilapastangan.
Siguro dahil sobrang tanda o pangit nila!
Tancredi!
Gayumpaman, Senyorita Angelica…
Sigurado akong mag-iiba ang sitwasyon
kung isa ka sa mga baguhan doon.
Kahit isang batalyon ay hindi sapat para mapigilan sila sa ’yo!
Tancredi, hindi n'yo ito himpilan.
Paano mo nagagawang insultuhin kami?
Ano'ng karapatan mo?
Dapat pinalayas mo sila!
Kumalma ka, Stella.
Dapat pinalayas mo sila! Ang alkalde, ang anak niya, at si Tancredi.
Doon sila sa lansangan!
Wala namang nangyari.
Nadala lang si Tancredi, nagbiro nang hindi tama,
at natawa ang isang magandang babae.
Putulin mo na ang relasyon sa kanila.
Gawin mong halimbawa 'yong dalaga.
Para man lang kay Concetta.
Walang tumawa kay Concetta.
Ano'ng ginawa ng dalagang 'yon para masaktan siya?
Tinabihan siya.
Mukhang malala 'yan.
Makinig ka.
Libangin mo ang sarili mo sa anak ng isang hamak na alkalde
kahit kailan mo gusto.
Pero hindi sa harap ng mga anak kong babae.
Nakalimutan mo na bang mga prinsesa sila?
Siya nga pala…
Ano'ng nangyayari sa inyo ni Concetta?
Ha?
Seseryosohin ko ba ito?
Hindi ko alam, Tiyo.
Hindi ko alam.
Ano'ng ginagawa mo?
Aalis na ako.
Pakiramdam ko na kung mananatili ako ng isa pang araw,
baka may magawa akong ikapapahamak ko.
Gabi na. Matulog ka na lang at magpahinga.
-Pag-isipan mo 'to bukas. -Buo na ang isip ko.
Aalis na ako.
Pumunta ka kung saan mo gusto, balitaan mo na lang kami.
Alam mo, tuwang-tuwa si Padre Pirrone sa 'yo.
Tingin niya, tama na nagsalita ka kahapon,
bagay na hindi ko ginawa.
Talagang naging bastos at di katanggap-tanggap si Tancredi kagabi.
Nasugatan siya sa labanan.
Pinapagaan lang n'ya ang usapan. Natural 'yon.
Patawarin na lang natin siya.
Patawarin siya?
Intindihin na lang natin ang pinagdadaanan niya.
Kung kumbento ang dahilan kaya ka ganyang kasentimental,
baka mainam nga na wag ka nang bumalik.
Sa totoo lang, ayoko na doon.
Gusto kong makasal.
Mahal ko siya, Papa.
Ipapakita namin ang pagmamahal sa inyo at mas mamahalin n'yo pa kami.
Prinsesa.
Ang inapo ng Mahal na Corbera, ang inyong tagapagtatag…
ay mapagpakumbabang humihiling ng masisilungan.
Magpasalamat tayo sa Mahal na Corbera,
na nag-iwan sa atin ng batong ito bilang patunay,
na inihagis ito sa kanya ng demonyo,
ngunit ang inyong banal na ninuno, Kamahalan,
ay ibinalik ito sa tulong ng kapangyarihan ng Diyos.
Amen!
Ito ang pinakamasarap na galletas almendras sa Sicily,
at pinakamahusay sa buong mundo.
Madre Superiora.
Napansin ko na itong mga bangko…
ay bago.
At mukhang ang bahaging iyon ng bubong ay inayos din, ano?
Tama kayo, Kamahalan.
At ang puwente…
umaagos na ulit ang tubig.
Paano nangyari 'yon?
Ipinaayos ang puwente para sa inyong pagbisita, Kamahalan.
Sino ang nag-ayos?
Nagpadala ng manggagawa ang mason.
Ibig kong sabihin, sino ang nagbayad ng mga ito, ha?
Sapagkat…
hawak ko pa rin ang inyong pondo.
Ang Alkalde.
Don Calogero, Kamahalan.
Sedara?
Bakit n'ya gagawin ito?
Nandito siya, Kamahalan.
Isang beses lang kayo nandito sa isang taon.
Pinayagan mo bang makapasok siya dito?
Mahal kong Don Ciccio.
-Don Fabrizio. -Tayo na?
Nawa’y gabayan ng ating Panginoong Hesukristo
ang inyong kaluluwa magpakailanman.
Amen.
Nagawa pa niyang makapasok sa kumbento!
Ba't ba siya nangingialam?
Ako ang laging gumagastos para sa Mahal na Corbera.
-Ang palagay ng Alkalde… -Ano?
…dapat magbayad ang konseho para sa mga bagay na may kinalaman sa Donnafugata.
Hindi ganyan ang sistema natin.
Wala bang nagpoprotesta laban dito?
Lahat ng mga nagbigay sa pondo ng bayan
ay napahiram ng pera ni Don Calogero, ang Alkalde, kaya…
Bakit sila magpoprotesta? D'yan ka lang.
Mayroon bang walang may utang sa kanya?
Ako ang isa.
Prinsipe.
Bilis! Takbo!
Prinsesa?
Humihingi po ako ng tawad.
Sa iyo rin, Concetta.
Patawarin ninyo ako.
Walang-wala siya noon.
Saan siya nakakuha ng puhunan para magpautang?
Nang dumating ang mga nakapula mula Genoa,
binili ni Sedara lahat ng reserbang trigo sa probinsiya.
Naghintay siya ng isang buwan at nang magsimula ang pagsalakay,
binenta niyang lahat na triple ang halaga.
Bumibili siya ng walang kuwentang lupain sa Marca sa murang halaga,
at pagkatapos, nagkakaroon ng minahan ng asupre sa ilalim noon.
Salot siya na ipinadala ng Diyos.
Mas mayaman pa siya sa diyablo!
Hindi siya titigil hanggang di niya nakukuha ang gusto niya.
At ano naman 'yon?
Kayo.
Gusto niyang maging kayo.
Ang dalagang iyon…
Inaamin ko na sana ako si Zeus
upang mag-anyong puting toro
at angkinin siya
sa oras din na iyon.
Panalangin, Kamahalan.
Lilinisin ng panalangin ang isipan ninyo,
papawiin ang init ng katawan,
at mapapatahimik ang puso.
Hindi n'yo naiintindihan.
Hindi ako nag-aalala sa ilang makamundong pag-iisip.
Ngunit, nag-aalala ako…
Nais kong mawala sila sa mundo.
Mga taong nais apak-apakan kami.
Mga ngumingiti
at yumuyuko sa araw,
pero ninanakawan kami sa dilim.
Kung pagano akong hari…
Ipapapatay ko silang lahat
para maprotektahan ang pamilya ko.
Magandang araw.
Masakit sa akin na maghanap ng mas makataong paraan
para mabawi ang mga kinuha nila.
Oo.
Mas gusto kong gumamit ng baril o kutsilyo.
Ito ang kasalanan ko.
Concetta, umiibig ka ba?
Di mo dapat ipagsabi.
Hinaplos na ba niya ang buhok mo?
Dinampi ang mga labi sa leeg mo?
O, pinadausdos ang kamay niya sa likuran mo?
Patawad, Concetta. May kabastusan ako kung minsan.
Sino ang unang lalaking humalik sa iyo?
Pranses ba?
O isang makatang Ruso?
Isang anak ng mason mula sa Donnafugata.
Ano'ng nangyari pagkatapos?
Ipinabugbog siya ng tatay ko at ipinatapon sa bundok.
Magkaiba ang kabataan natin.
Ano'ng nakikita mo sa kanya?
Di mo ba sasabihin kung sino siya?
BUMOTO NG OO PARA SA NAGKAKAISANG ITALYA!
Senyorita Angelica!
Hinog na prutas!
Itabi mo muna, madudumihan ang damit mo.
Tancredi!
Concetta.
Si Cavriaghi.
At Tassoni.
Di mo nabanggit sa sulat na darating ka.
Galit ka ba?
Dahil kinausap ko si Padre Pirrone tungkol sa atin?
Hindi, Concetta, pakiusap.
Pasensiya na, pero kinailangan ko ng makakausap.
Babatiin ko muna si Tiyo.
-Tiya Stella. -Magandang araw.
-Maligayang pagbabalik. -Magandang araw, Tiyo.
Ano ang pakay n'yo?
Para makasama kayo sa buong tag-init.
Wag mo akong gawing hangal o babaliin ko ang mga binti mo.
Para kanino ka bumalik?
Kay Concetta ba?
Hindi.
Isipin mong may pinsan kang tulad niya.
Masyadong mahinhin.
Mas gusto ko 'yon.
Anak siya ng alkalde.
Cavriaghi!
Wala pang nag-akusa sa akin ng diskriminasyon.
Senyorita Sedara?
Maaari ba?
Don Tancredi.
Prinsipe.
Kaunting donasyon para sa piyesta.
Puro lang kami kuha nang kuha,
nang walang ibinabalik kahit ano.
Kaya nagpasya ang konseho na dapat mag-ambag sa gastusin.
Ang kahilingan ng konseho ay mag-ambag para sa mga ginastos ko?
Tama po.
Tingin ko walang pondo ang konseho.
Tingin ko, ang Alklade lang 'yon, si Don Calogero Sedara.
Tama?
Maraming paraan para sabihin ang parehong bagay.
Iyo na ang pera mo.
Di mo dapat hinahayaan ang anak mo na makipagsayaw kahit kanino lang.
Isa siyang Konde, di ba?
Maraming uri ng Konde.
Hindi siya dapat nakikipagsayaw sa ganoon?
Tawag ka nila.
Kapitan!
-May problema ba? -Sige na!
Naaalala ko nga 'yan.
Nasa istasyon kami malapit sa Messina noon.
Ang sasabihin lang namin, "Utos mula sa Kanyang Kamahalan",
at parang mahika, may mga kabayo agad.
Kaya binigyan namin sila ng utos,
na ang totoo, mga bayarin namin sa isang otel sa Palermo.
Salamat sa Diyos at walang sanay magbasa…
Tama na, pakiusap. Patugtugin na lang si Chiara o tama na.
Para sa lahat ang piano, Concetta.
May naisip ako!
Maglaro tayo.
-Hindi na, Cesco. Pakiusap. -Anong laro?
Walang mas gagandang bahay pa rito para maglaro ng taguan.
Itanong n'yo pa.
Falconeri, ang Palasyo Donnafugata ba
ang pinakamagandang lugar para maglaro ng taguan?
-Wala nang iba pa. -Concetta, ikaw ang taya!
-Bilang na! -Magbilang na!
-Marunong ka bang magbilang? -Halika, Cavriaghi!
Dito ka lang.
Angelica?
Angelica, naririnig kita.
Mula sa labas, hindi mo maiisip na may ganito.
Ilan lahat ang mga silid?
Kabastusan raw na bilangin sabi ng tiyo ko.
E, paano na?
Ano'ng gagawin natin?
Di ka man lang ba magtatago?
Baka gusto ko talagang matagpuan.
Konde Cavriaghi, maaari mo ba akong salinan?
Maupo ka.
Ikinagagalak kong makilala ka, Senyorita Concetta.
Simula noong…
nagkita tayo sa Palermo, kahit saglit lang…
ang maganda mong mukha ang nakikita ko tuwing nagdadasal ako.
Kung papayag ang ama mo, iniisip ko,
kung gusto mong mamasyal kasama ako.
-May bantay, siyempre… -Konde, tama na.
Paumanhin.
Nais akong ipagkasundo ng ama ko kay Tancredi.
Hindi ba nabanggit ni Tancredi?
Senyorita Concetta, paumanhin sa aking pagkakamali.
Si Tancredi mismo…
ang nanghimok sa akin na ligawan ka.
Ano'ng mayroon dito?
Isa sa mga ninuno ko ang gumawa ng penitensiya rito.
Para pasakitan ang kanyang laman.
At itong mga pinta? Hindi naman sila sagrado.
Pero iba sa kanya.
Ang sakit ay parehong penitensiya at gantimpala.
Ang kahihiyan ng gantimpala ay kailangang maparusahan.
Pero kalaunan, naging kapana-panabik ang parusa.
Nagpatuloy 'yon hanggang sa mamatay siya,
at napabayaan na ang silid na 'to.
Sabi nila wala kang pera.
Walang-wala.
Pero may bahay ka.
Napabayaan na rin.
Puwede namang ayusin ang mga napabayaan na.
Sa palagay mo?
Paano?
Pera.
Paano si Concetta?
Dinala mo na ba siya rito?
Walang dahilan para dalhin ko si Concetta rito.
Halik ng kapayapaan.
Ang malambing na halik ng kapayapaan
na ibinigay mo dati
sa mapanuya kong noo,
Italya…
…rurok.
Doon, nilamog ng kidlat…
Ang mahal kong dalaga…
-Senyorita Sedara. -Opo.
Gabing-gabi na.
Tiyak na may masasabi sa akin ang ama mo.
Papayag ka bang ihatid kita?
-Sasama ako. -Hindi, hintayin mo ako rito.
Ihatid ang mga Konde sa kuwarto nila.
Dito po kayo, mga senyor.
Halika na?
Kamahalan.
Sa tingin ko, hindi ako ganoon kagusto ng Prinsesa.
Ang Prinsesa, tulad ko, tingin namin ay maganda kang babae,
sa gitna ng isang maselang panahon.
Marahil kailangan mo ng isang lalaki para magabayan ka.
At kung prinsipe ang lalaking iyon?
Mas marami ka pang magagawa sa buhay
kaysa maging kalaguyo ng isang lalaki.
Noong bata pa ako…
Akala ko mag-aasawa ako ng magsasaka.
Tapos, nagkapera ang ama ko,
at binilhan niya ako ng magagandang damit.
Kaya naisip ko, "Magpapakasal ako sa isang abogado."
Pagkatapos, mas yumaman pa ang ama ko.
Ipinadala niya ako sa Paris para mag-aral ng Pranses
at malaman ang pagkakaiba ng gavotte at sarabande.
At ngayon…
Hindi ko na alam ang pakakasalan ko.
Sa palagay ko, alam na alam mo na.
Magandang gabi.
Batid ko ang nagawa ko kay Concetta.
Gagawin ko ang lahat para makabawi.
Wag mong alalahanin si Concetta.
Magulang at ang pari niya ang bahala sa kanya.
Ano ang nangyayari sa 'yo?
Tiyo, di pa ako nagkaroon ng kahit ano sa buhay na hindi muna naging iyo.
Kailangan ko ng bagay na sa akin lang.
Paano kung natagpuan na natin?
Bumoto ng oo para sa nagkakaisang Italya!
Bumoto ng oo sa referendum!
Kamahalan?
Hintayin ko ba kayo rito?
Paolo! Hoy!
Alkalde, nandito po ang Prinsipe.
Prinsipe.
Magandang araw.
May palagay nga akong magkikita tayo ngayon.
Tuloy po kayo.
Maupo kayo.
-Padre Pirrone. -Magandang araw.
Maiinom po?
Alak na dalandan?
Ito po.
Ginagawa nila ito para sa akin.
Heto po.
Ginto.
Alam kong gusto n'yo rin, Padre Pirrone.
Ang presensiya ni Padre…
ay nagpapahiwatig na tungkol ito…
sa isang espiritwal na bagay?
Nandito ako…
para hingin ang kamay ng anak mo.
Maupo ka.
Ang pamangkin kong si Tancredi
ay desperado at lubos na umiibig
sa walang katulad na si Angelica.
Ang pagkakaalam namin,
o ni Angelica mismo,
ay may kasunduan na sina Tancredi at Senyorita Concetta.
Wala.
Walang ganoong bagay.
Mapapatunayan ito ni Padre Pirrone.
Oo, tinitiyak ko na…
walang ganoong nangyari.
Anuman ang mangyari, masasabi ko nang walang pag-aalinlangan,
na tinutumbasan ng Angelica ko ang pagmamahal ni Tancredi.
Ang mga Falconeri ay dumating sa Sicily kasama si Charles ng Anjou, di ba?
Patunay 'yan sa kadakilaan ng kanyang pangalan.
Malapit na tayong maging isang pamilya.
Tama.
Gayumpaman, kasama ko si Padre Pirrone dahil makapagsasabi siya
ng tungkol sa kadalisayan ng kaluluwa ni Tancredi.
Dahil bukod sa kanyang pangalan,
at sa ibinibigay ko sa kanya buwan-buwan,
halos wala siyang sariling yaman.
Gaano kaunti?
Halos isang ducat lang.
Sasang-ayon dito si Padre Pirrone.
Isang pagpapala na ikaw at ako ay…
naniniwala nang lubos sa banal na kapangyarihan ng pag-ibig.
Lubusan.
Anong klaseng ama ako
kung hindi ko isasantabi ang munting dote para kay Angelica,
bago ang masayang okasyon?
Tama lang siguro, Prinsipe,
na dapat mong malaman ang naghihintay kay Tancredi.
Saan tayo magsisimula?
Naglabas siya ng listahan ng mga ari-arian na parang walang katapusan.
Kahit ang asyenda ng Settesoli, na mahigit isang libong ektarya.
Lahat ng taniman ng oliba at mga ubasan sa Gibildolce.
Matatanggap ni Tancredi lahat dahil sa pangalan niya.
Pangalan natin.
Pangalan natin, oo.
Sinisiguro ba ni Don Calogero na magiging bastos ka rin tulad niya?
Di ito ang oras para maging mapagmataas, Stella.
Ito ang tamang oras.
Alam mo ba ang tawag nila sa asawa ni Don Calogero,
kay Bastiana Sedara?
Tinatawag siyang Halimaw,
dahil hindi siya sanay magbasa o magsulat,
o makipag-usap man lang.
At gusto mong malaman ang tawag sa tatay niya?
Napakagaspang niya,
napakarumi,
kaya Dumi ang tawag sa kanya.
Ganyan ang iniimbitahan mo sa pamilyang ito.
Ang anak ng Halimaw at ang apo ng Dumi.
-Bakit hinahayaan mo lang 'to? -Ginagawa ko ang makakaya ko!
Alam mo naman na ang kasal ay tungkol sa kapangyarihan.
Gustong umangat ni Don Calogero.
Paaangatin ko siya sa pagsang-ayon dito sa kasal,
kung saan mapapasakamay ni Tancredi ang higit sa kalahati ng lahat ng kita.
At si Concetta?
Nasaan ang nasaktang puso ng anak mo sa kasunduang ito?
Pansamantala lang naman 'yon. Isang kapritso.
Kasalanan mo dahil pinaniwala mo ako.
Di ko ipapakasal ang anak ko sa lalaking ayaw sa kanya.
Paano kung hindi ka niya mapatawad?
Paano kung mawala siya nang tuluyan?
Anak ko siya, hindi siya gamit.
Sige na.
Magandang gabi.
Pakiusap, pigilan n'yo ito!
-Pigilan n'yo! -Huminahon ka.
-Kailangan! -Huminahon ka!
-Nagmamakaawa ako! -Kumalma ka.
Kumalma ka nga.
Pag-uusapan natin ulit ito kapag natauhan ka na, pero…
Napagpasyahan na ito.
Hindi kita ama.
Mahal ako ng ama ko.
Hindi kita ama.
"Nais ng mga taga-Sicily na maging mahalagang bahagi ng Italya,
iisa at hindi mahahati,
sa ilalim ni Vittorio Emanuele, ang kanilang konstitusyonal na hari."
Oo o hindi?
Hindi.
Ano?
-Oo. -Oo.
Kamahalan.
Tumabi kayo.
Prinsipe.
Magbigay-daan para sa Leopardo.
Magandang araw, Prinsipe.
OO
Mga kaibigan!
Ang mga boto ninyo…
ay binilang na…
napatunayan…
at binilang at napatunayang muli!
Bilang ng pumapabor…
512!
Bilang ng kumokontra…
Wala!
Kaya't ipinapahayag ko,
kasama ang resulta ng iba pang munisipyo,
na ang mga taga-Sicily
ay nagpasya na makiisa sa Italya
sa ilalim ni Vittorio Emanuele
bilang ating konstitusyonal na hari!
Mabuhay ang nagkakaisang Italya!
Mabuhay!
Alkalde!
Anong klaseng palabas ito?
Ni isang botong kontra wala?
Ano'ng nangyari sa boto ko, Don Calogero?
Lubayan n'yo ako!
Panalo ka pa rin naman pero bakit kailangan pang magsinungaling?
Kung ganito ipapanganak ang Italya,
para lang itong pilay na guya pala,
tiwali at bastos!
Tulad mo, Don Calogero Sedara!
Tiwali ka!
Mananatili kang bulok!
Walang hiya!
HANGO SA "THE LEOPARD" NI GIUSEPPE TOMASI DI LAMPEDUSA
Nagsalin ng Subtitle: Michael Manahan