LEOPAR
DONNAFUGATA 1840 20 YIL ÖNCESİ
Hadi! Hadi! Kımılda!
Hadi, aptal hayvanlar…
Ver onları, Sedara.
-Lanet olsun, lanet olsun. -Durun! Durun!
Sağlıklı ve güçlüler.
Bu para da ne böyle?
Bende olanın hepsi o.
Eğer yeterli değilse, yeterli değilse geri alırım. Hm?
Anne! Kızı hemen dışarı çıkar!
Don Calogero.
Bayan Bastiana…
Tebrik ederim! Harikasınız!
Çok yakıştınız, tebrik ederim!
Çık dışarı! Çık dışarı artık! Seni boynuzlu şeytan!
Nefes al! Nefes al, nefes al! Hadi.
Üzgünüm. O bir kız. Tamam.
Bu daha iyi… Çok daha iyi…
Angelica.
Gördün mü, yapabiliyorsun…
Angelica, senden iyi kim var?
Kimse yok, baba.
Arkanı dön…
Mükemmel. Gidelim…
Davet edilmediğin için üzgünüm.
-O lanet olasılar-… -Şşş!
Don Calogero Sedara, ve Bayan Angelica Sedara.
Prenses.
Don Calogero.
Don Fabrizio…
Angelica? Angelica!
Prensim.
İşte timballo geliyor!
-Çok lezzetlidir, sayın Başkan. -Biliyorum. Angelica, sana bu
timballodan kaç kere bahsetmiştim, ha? Kelimelerle anlatılamayacak kadar güzel.
-Muhtemelen öyle, Sayın Başkan. -Evet.
Biraz bekleyin, asıl romlu jöle çıktığında ne olacağını
göreceksiniz, Bayan Angelica
Tanrım, şu- şu- şuna bir bak.
Görünüşü de güzel.
Ne kadar muhteşem!
İstersen daha sonra bahçede yürüyüşe çıkabiliriz.
Bu olağanüstü. Her seferinde prensesten tarifini istiyorum, ama kimse
bana vermiyor, kimse bana tarifini vermiyor.
Evet.
-Bu bir sır, bu bir sır. -Ve haklılar da
Elbette içinde tavuk ciğeri var, haksız mıyım?
Bu nefis koku da ne?
-Bay Sedara, parfümünüz enfes kokuyor. -Fransa'yı beğendin mi, Angelica?
-Paris'i sevdin mi? -Çok güzel. O kadar güçlü ki
timballonun üzerinden kokusunu alabiliyorum.
Evet. Sanki daha dün dönmüşüm gibi. Hıh, orada çok mutluydum.
Angelica Paris'ten getirdi.
Evet. Evet, öyle.
Tabii. Ne hakkındaydı?
-Sonra anlatırım. -Aslında bilmiyorum, bazı insanlara çok
yoğun geliyor, ama kızım benzersiz ve zarif kokuları sevdiğimi bildiği için
bana bu hediyeyi aldı. Çok düşüncelidir, seçimleriyle beni hep şaşırtır.
Herkes hangi yönde, oy kullanacağınızı merak ediyor.
İnsanlar bana, ah, Leopar'ın hangi tarafta yer alacağını
sorup duruyor, ve tabii…
Sicilya'da seçimlere asla ihtiyaç duymadık,
bu yüzden hiç oy kullanmadım. Ve kesinlikle şimdi başlamaya niyetim yok.
Prensin unvanı ve, toprakları ona Kral tarafından,
bahşedildi. Dolayısıyla Tanrı tarafından.
Ama ne yazık ki, Kral artık Kral değil.
Ama Tanrı hala Tanrı.
Eminim Peder Pirrone bu şekilde gördüğünüz için çok mutludur.
Bu, ah, bu, işte bu, ah…
Çok komik.
İyi misin?
-Elbette, Concetta. -Bunların hepsi bir maskaralık. Halk
eğer "Hayır" oyu verirse, Garibaldi ve, Kralının zaferlerini unutacaklarına,
birliklerini geri çağıracaklarına ve Sicilya'yı terk edeceklerine
gerçekten inanıyor musunuz?
Benim bu konudaki kişisel görüşüm Prens, halkın "Hayır" demeyeceği yönünde.
O halde, siz de bundan yanasınız, Başkan Sedara?
Prenses, ben sadece insanlara nihayet
bir söz hakkı verilirse,
Evet?
Mutlu olacaklarını düşünüyorum.
Tancredi gibi konuşuyor.
Öyle mi?
Aynen öyle.
Don Tancredi, siz de babam gibi mi düşünüyorsunuz?
Evet, hanımefendi.
Ama dayımla da aynı düşünüyorum.
Savaşta bir gözünü kaybetmek ve hala tarafını bilmemek,
eminim sizin için pek de rahat bir durum olmasa gerek.
Haklısınız, hanımefendi.
Nasıl kaybettiniz?
-Angelica, Tancredi'nin-… -Concetta…
Bir kasabada oldu… Buraya çok benzeyen bir kasabada.
Köylüler ele geçirmişti. Benim birliğim,
orada sorunlarla karşılaşan başka birliğe, yardım için desteğe,
gönderilmişti.
Ama onlar sorun yaşamamıştı.
Sorun zaten bizzat onlardı.
Sicilyalılardan oluşan bir bölüktü. Kırmızı Gömleklilerin,
gücünden sarhoş olmuş kasabayı yağmalayan yeni askerlerdi. Peder,
üzülerek söylüyorum ki, onları bulduğumuzda,
bir manastırı yağmalıyorlardı.
Rahibeleri mi korudunuz?
Bunu denedik, Concetta. Ama ne yazık ki başaramadık.
Ve işte o zaman da…
Ne yazık ki, başrahibe bir pencereden atıldı.
Aman Tanrım.
Ne var ki, diğerlerinin, hiçbiri kirletilmedi,
ya da başka bir şekilde onurları kırılmadı…
Belki de hepsi çok yaşlı ya da çirkin olduğu içindir!
Tancredi!
Ancak Bayan Angelica, eminim ki siz o rahibelerin
arasında olsaydınız, tamamen farklı olurdu.
Bütün bir tabur bile sizi onlardan
kurtarmaya yetmezdi!
Tancredi, subay yemekhanesinde değiliz! Ne hakla bize böyle hakaret edersin?
Bu ne cüret?
Onları dışarı atmalıydın! Evet.
-Şimdi, lütfen biraz sakin ol, Stella. -Onları göndermeliydin. Belediye Başkanı,
o kızı, ve Tancredi, sokağa, atılmalıydı!
Ciddi bir şey olmadı. Tancredi kendini kaptırdı, uygunsuz bir şaka yaptı ve güzel
bir kız buna güldü. Hepsi bu kadar.
Onlarla bağlarını açıkça koparmalısın. Kızı ibret olsun diye cezalandırmalısın.
Hiç değilse Concetta için.
Ancak kimse Concetta'ya gülmedi.
O kız saygısızlık edip onu gücendirtecek kadar ne yaptı ki?
Kızına destek ol.
Kötü görünüyor…
Şimdi dinle zavallı bir belediye başkanının
kızıyla istediğin zaman istediğin yerde eğlenebilirsin
Ama kızlarımın önünde olmaz. Onların prenses olduğunu unuttun mu?
Lafı açılmışken, Concetta ile aranda neler oluyor? Ha?
Bunu ciddiye almalı mıyım?
Bilmiyorum, dayı. Bir şey bilmiyorum.
Ne yapıyorsun?
Gidiyorum…
Eğer bir gün daha kalırsam pişman olacağım bir şey yapacakmışım gibi bir his
var içimde.
Gece oldu. Şimdi yatağına git, iyi bir uyku çek ve sabah bunu yeniden düşünürsün.
Kararımı verdim. Gidiyorum.
Git, istediğin yere defol git, ve gittiğin yerden bize haber yolla yeter.
Peder Pirrone senden çok memnun…
Dün müdahale ederek çok iyi yaptığını düşünüyor, ki ben bunu yapmadım.
Tancredi'nin davranışı kabul edilemezdi, ve kabaydı.
Savaş onu sakat bıraktı. Hafifletmeye çalışıyor, bu çok doğal…
Bence onu affetmeliyiz, öyle değil mi?
Onu affetmek mi?
Ve acısını anlamaya çalışmalıyız.
Manastır seni bu kadar duygusal yaptıysa,
belki de oraya dönmemen çok daha iyi olacaktır.
Dönmek de istemiyorum. Evlenmek istiyorum…
Onu seviyorum baba. Biz sizi seveceğiz ve eminim siz
bizi daha çok seveceksiniz.
Prenses.
Kurucunuzun soyundan gelen, Mübarek Corbera adına,
büyük bir alçakgönüllülükle sığınacak bir yer aramaktayım.
Bu kayayı şeytanın, ona fırlattığının, ve aziz ata anneniz Ekselanslarının,
Tanrı'nın gücüyle kayayı ona, geri püskürttüğünün kanıtı olarak bırakan,
Kutsal Corbera'ya, şükranlarımızı sunalım. Amen.
Bunlar Sicilya'nın en iyi bademli kurabiyeleri ve bu onları, dünyanın en
iyisi yapıyor
Bunlar Sicilya'nın en iyi bademli kurabiyeleri ve bu onları, dünyanın en
iyisi yapıyor.
Başrahibe, bu banklar, yeni gibi.
Ve bir de, görüyorum ki çatının, bir kısmı da, yenilenmiş.
Evet, öyle, Ekselansları.
Ve şu çeşme de, tekrar fışkırıyor Bu nasıl mümkün?
Çeşme ziyaretinizi kutlamak için, tamir edildi, Ekselansları
Kim tamir etti?
Taş ustası yapması buraya, bir işçi gönderdi.
Peki bütün bunların parasını acaba, kim ödedi? Gördüğünüz gibi, sizin paranız,
hala burada, benim elimde.
Belediye Başkanı, Don Calogero, Ekselansları.
Sedara?
Bunu neden yapsın ki?
O burada, Ekselansları ve siz yılda, bir kez buradasınız.
Onun buraya girmesine izin verdiniz mi?
Sevgili Don Ciccio.
-Don Fabrizio. -Gidelim mi?
Amen.
Kendini manastıra sokmayı bile başarmış. Neden bu işe karışıyor?
Mübarek Corbera'nın masraflarını her zaman ben karşıladım
Belediye Başkanı…
Donnafugata ile ilgili ödemeleri belediyenin
yapması gerektiğini düşünüyor.
Biz işleri asla bu şekilde yürütmedik.
Evet.
Kasabada buna karşı çıkan yok mu?
Kasaba fonlarına katkıda bulunan herkese, Don Calogero tarafından,
borç para verildi yani bunu neden protesto etsinler ki? Bekle.
Ona borcu olmayan kimse var mı?
Biri işte benim…
Orada prens…
Git, git. Git. Koş, koş, koş!
Prenses?
Sizden af dilemeliyim.
Ve senden de, Concetta…
Çok özür dilerim.
O adam resmen bir hiçti. Tüm bu parayı borç verecek
sermayeyi nereden buldu?
Kırmızı Gömlekliler Cenova'dan geldiğinde, Sedara vilayette,
ne kadar buğday rezervi varsa hepsini satın aldı. Sonra bir ay bekledi,
ve işgal başladığında da, hepsini bu kez üç katı fiyatına sattı.
Değersiz toprakları düşük fiyata satın alıyor, sonra bir mucize eseri,
altında sülfür yatağı bulunuyor…
O Tanrı'nın bir belası. Şeytandan bile daha zengin…
Ve istediğini, elde edene kadar durmayacak.
Ne istiyor?
Sedara, sen olmak istiyor.
-Francesco bir dakika. -Ve şimdi sıra bunda.
Bir tane al. Bir tane al.
-Mutlaka yemelisin, çok beğeneceksin. -Güzel mi?
Hepiniz beni örnek alın.
Peder, o kız…
İtiraf etmeliyim ki Zeus olmak isterdim, böylece beyaz bir boğaya dönüşebilir,
ve ona orada, anında sahip olabilirdim.
Dua edin, Ekselansları. Dua tüm zihninizi temizler,
bedeninizi sakinleştirir, kalbinizi yatıştırır.
Beni anlamıyorsun. Yalnızca birkaç şehvet dolu düşünce
için endişelenmiyorum.
Beni endişelendiriyorlar.
Onların ölmesini istiyorum…
Bizi ezip geçmek isteyen o insanlar…
Gündüz gülümseyip, selam veren ama, gece bizi soyanlar…
Eğer kafir bir kral olsaydım, ailemi korumak için…
Hepsini öldürtürdüm.
Günaydın hanımlar.
-Baksana. -Ele geçirdikleri şeyi geri almak için
daha medeni bir yol bulmak zorunda olmak bana acı veriyor. Evet Bir tabanca ya
da bıçak kullanmayı, tercih ederdim.
İşte benim günahım bu.
Concetta sen, aşık mısın?
Bunu kimseye söyleme.
Hiç saçlarını okşayıp, boynunu öptü mü? Ya da elini arkana doğru kaydırdı mı?
Concetta, özür dilerim. Bazen kaba olabiliyorum.
Peki seni öpen ilk erkek kimdi? Bir Fransız mıydı? Yoksa Rus şair mi?
Donnafugata'dan bir taş ustasının oğlu.
Peki sonra ne oldu?
Babam onu dövdürüp dağın yamacına attırdı…
Sen ve ben farklı çocukluk geçirdik.
Peki ya o?
Kim söylemeyecek misin?
BİRLEŞİK İTALYA'YA EVET
Bayan Angelica. Olgun bir şeftali!
Onu sonraya sakla, elbiseni kirletirsin.
Ellerinizi öpelim.
Günaydın Prens.
Tancredi.
Concetta. Cavriaghi ve Tassoni'yi, hatırlarsın.
Bana geleceğini, söylememiştin…
Kızgın mısın?
Peder Pirrone ile o şeyi, konuştum diye mi?
Hayır, Concetta bak, lütfen.
Çok üzgünüm, ama biriyle konuşmam gerekiyordu.
Dayıma selam vermeliyim.
Stella Teyze.
Merhaba.
Tekrar hoş geldin.
İyi günler, dayı.
Niyetin ne bakalım?
Yazın kalanını sizinle geçirmek.
Beni aptal yerine koyma yoksa bacaklarını kırarım…
Kimin için döndün? Concetta için mi?
Evet.
Onun gibi kuzenin olduğunu düşünsene.
Çok uysal.
Bu daha çok hoşuma gidiyor.
O Belediye Başkanı'nın kızı.
Cavriaghi, hiç kimse beni ayrımcılık
yapmakla suçlamadı.
Bayan Sedara? İzninizle?
Don Tancredi. Prensim.
Festival için küçük bir katkı. Hepimiz alıyoruz, alıyoruz, alıyoruz,
bir şey geri vermiyoruz. Bu yüzden kasaba meclisi
masraflara katkıda, bulunmaya karar verdi.
Belediye meclisi bugün yaptığım masraflara katkıda, bulunmak mı istiyor?
Evet.
Belediye meclisi fonu olduğunu sanmıyorum. Bence sadece başkan Don Calogero Sedara,
fonu var. He?
Aynı şeyi tarif etmenin birçok farklı yolu vardır.
Paran sende kalabilir…
Bu arada kızının herkesle dans etmesine izin vermemelisin
O bir kont, değil mi?
Eh, kont var, kont var.
Ve o tür bir kontla dans etmemeli mi?
Sen git, çağrıldın.
-Ama Yüzbaşı… Sorun ne ki? -Gitsen iyi olur.
Tamam, işte hatırladığım şu. O sırada, Messina yakınlarındaki,
konaklama yerindeydik. Ve tek yaptığımız,
"Majestelerinin Hizmetinde Acil Emirler" demek oldu ve atlar sihir gibi
birden ortaya çıktı.
Dürüst olmak gerekirse, onlara verdiğimiz emirler,
aslında Palermo'daki otelimizin faturasıydı
Tanrıya şükür burada okuma bilen yok, yoksa…
Dur, lütfen. Ya bırak Chiara çalsın ya da sen dur.
Piyano herkes içindir, Concetta.
Bir fikrim var. Hadi bir oyun, oynayalım.
Hayır Francesco, lütfen.
-Ne oyunu? -Saklambaç oynamak için dünyadaki
en iyi ev burası. İstediğine sor.
Falconeri, Donnafugata Sarayı saklambaç oynamak
için dünyadaki en iyi yer mi?
Şüphesiz öyle.
-Mükemmel. Concetta, sen say! -Evet, sen say!
Hadi say.
-Tamam. -Ne oldu, saymayı mı bilmiyorsun?
Gel, Cavriaghi.
Sen burada kal.
Angelica?
Angelica, seni duyuyorum.
Dışarıdan bakılınca böyle bir bölüm olduğunu tahmin edemezsin.
Burada kaç oda var?
Dayım hep onları saymanın kabalık olacağını söyler.
Peki şimdi? Ne yapacağız?
Saklanmaya bile çalışmayacak mısın?
Belki de bulunmak istedim.
Bir bardak koyar mısın, Kont Cavriaghi?
Elbette.
Sizinle tanıştığıma memnun oldum, Bayan Concetta. Zira, Palermo'da,
tanıştığımızdan beri, ne kadar kısa olsa da, ben,
dua ederken hep güzel yüzünüzü görüyorum.
Ve eğer babanız izin verirse, benimle bir yürüyüşe çıkmak, ister misiniz, merak
-ediyordum ve… -Kont, bu kadar yeter.
Özür dilerim…
Babam beni Tancredi'ye vaat etmek niyetinde.
Ne, Tancredi bundan hiç bahsetmedi mi?
Bayan Concetta hoyratlığım için, özür dilerim…
Size kur yapmam için beni, cesaretlendiren Tancredi'ydi.
Bu odada ne yapmışlar?
Sanırım atalarımdan biri buraya kefaret ödemek için geldi.
Ve bedenini cezalandırmak için.
Bu resimler, pek de kutsal sayılmaz.
Belki onun için öyleydi…
Acı hem bir kefaret hem de bir ödüldü.
Ve bu ödülün utancının da kırbaçlanması gerekiyordu…
Ama sonra kırbaçlama bir zevk haline geldi…
Ve böyle sürdü, ta ki o ölene ve bu odalar
harabeye dönene kadar.
İnsan paran olmadığını söylüyor.
Evet yok.
Ama bir evin var.
Üstelik harabe.
Ama harabeler onarılabilir.
Öyle mi?
Nasıl?
Para ile tabii.
Concetta'yı, hiç buraya getirdin mi?
Concetta'yı neden buraya getireyim ki?
"Bir barış öpücüğüne; o tatlı barış öpücüğüne,
ki bazen, kibirli, alnıma kondurduğun,
ey İtalya'm. Şimşeklerle,
yakın zamanda oyulmuş zirveye.
Sevgili genç kızım…
Benim vuruşumda…
Bayan Sedara.
Evet?
Vakit çok geç oldu. Babanızın beni azarlamaya
her türlü hakkı var…
Size eve kadar eşlik etmeme izin verin.
-Sizinle geleceğim. -Burada beni bekleyeceksin.
Kontları kendi odalarına götür, lütfen.
Bu taraftan gelin, lütfen beyler.
Artık gidelim mi?
Ekselansları.
Ne yazık ki prenses hakkımda pek iyi düşünmüyor.
Benim gibi, prenses de senin hayatın hassas
bir döneminden geçen, çok güzel bir gencecik
kız olduğunu düşünüyor…
Sana rehberlik etmesi için yanında, bir erkek lazım.
Ya o erkek bir prens olsa?
Hayatta bir erkeğin metresi olmaktan daha fazlasını arzulayabilirsin.
Daha çocukken, bir çiftçiyle evleneceğimi düşünürdüm…
Ama babam zengin oldu, ve bana elbiseler aldı.
Ve şehirli bir avukatla, evleneceğimi düşündüm.
Sonra babam daha da zengin oldu.
Fransızca öğrenmem ve gavot ile saraband arasındaki farkı bilmem için beni
Paris'e gönderdi…
Ve şimdi, kiminle evleneceğimi bilmiyorum.
Bence tam olarak kim olduğunu biliyorsun…
İyi geceler.
Concetta'ya ne yaptığımı biliyorum, ve telafi için elimden geleni yapacağım.
Concetta senin işin değil. Ailesi ve ruhani rehberi,
onunla ilgilenecek.
Şimdi bana sana ne olduğunu söyle.
Dayı, ben hayatta önce senin olmayan bir şeye hiç sahip olmadım…
Artık, kendime ait bir şeye ihtiyacım var.
Ya eğer onu bulduysak?
Ekselansları, sizi burada mı bekleyeyim?
Paolo, psst!
Sayın Başkan, Prens burada.
Prens.
İyi günler.
Bugün sizi göreceğime dair bir his vardı Lütfen, lütfen, oturun lütfen.
Peder Pirrone
İyi günler.
Bir şey içer misiniz? He? Portakal likörü var. İşte…
Bunu bizzat benim için yapıyorlar. Buyurun.
Altın.
Peder Pirrone, istediğinizi biliyorum. He?
Peder'in varlığı bana aklınızda ruhani bir şey olduğunu, söylüyor gibi. Hmm?
Geliş sebebim…
Senden kızını istemeye geldim…
Hadi otur lütfen.
Şu işe bak ki,
yeğenim Tancredi senin eşsiz kızın Angelica'ya
umutsuzca ve tamamen aşık olmuş bir durumda.
Bizim izlenimimiz… Daha doğrusu Angelica'nın izlenimi,
Tancredi ile Bayan Concetta arasında bir anlaşma olduğu yönündeydi.
Hayır, hiç öyle bir şey yok. Peder bunu garanti edebilir.
Evet, evet, bunu, garanti edebilirim. Durum bu.
Her halükarda hiç tereddüt etmeden Angelica'nın, Tancredi'nin aşkına,
tamamen karşılık, verdiğini söyleyebilirim.
Falconeri'lerin, Sicilya'ya Anjou'lu Charles ile
geldiklerini biliyor muydun? Bu, bu ismin zenginliği
ve saflığı hakkında
oldukça, fazla şey söylüyor.
Yakında biz tek bir aile olacağız.
Gerçekten…
Her neyse, buraya Peder Pirrone ile
birlikte geldim çünkü, Tancredi'nin ruhunun değerine kefil
olabilir. Çünkü bunun, adının ve, ona her ay verdiğim paranın dışında,
kendine ait diyebileceği dünyevi pek bir şeye sahip değil.
Ne kadar az yani?
Zar zor bir duka diyelim.
Peder Pirrone kabul edecektir…
Sizin ve benim, sevginin…
İlahi gücüne böyle yürekten, inanmamız bir lütuf.
Şiddetle.
Ve nasıl bir baba olurdum, böyle mutlu bir fırsat için Angelica'ma,
bir çeyiz ayırmasaydım? Evet, prens.
Tancredi'nin neye güvenebileceğini bilmeniz doğru olur…
Nereden başlayalım?
Hiç bitmeyecekmiş gibi görünen bir mülk listesi sıraladı.
Settesoli arazisi bile vardı. Orası bin hektardan fazla.
Gibildolce'deki, tüm zeytinlikler ve üzüm bağları.
Ve Tancredi tüm bunları kendi adı, sayesinde alacak.
Bizim adımız.
Bizim adımız, evet.
Don Calogero seni kendi gibi görgüsüz yapacağını da garanti etti mi?
Şu an züppeliğin sırası değil, Stella.
Aksine mükemmel bir zaman. Don Calogero'nun karısına ne
dediklerini biliyor musun? Bastiana Sedara'ya.
Ne diyorlar söyleyeyim mi? Ona canavar diyorlar,
çünkü okuma yazma bilmiyor, hatta sohbet bile edemiyor.
Peki babasına ne dediklerini
bilmek ister misin?
O kadar kabaymış ki, o kadar pismiş ki, ona kısaca "Bok" demeyi uygun, görmüşler.
İşte senin bu aileye davet ettiğin kişi bu. Canavarın kızı ve bokun torunu…
Neden bununla mücadele etmiyorsun?
Zaten bunu deniyorum! Evliliklerin güçle ilgili olduğunu
benden daha iyi biliyorsun!
Don Calogero sadece, statüsünün yükselmesini istiyor.
Bu evliliği kabul ederek onu yükselteceğim,
bu sayede de Tancredi'nin, o beyefendinin bütün
kazançlarının yarısından
fazlasına sahip olmasını sağlayacağım!
Ya Concetta?
Kızınızın kırık kalbi bu alışverişin, neresinde, duruyor?
O sadece geçici bir hevesti, o sadece bir kapristi o kadar.
Ve beni buna inandırdığın için senin de hatan var. Ve kızımı onu istemeyen,
biriyle asla evlendirmeyeceğim.
Ya seni affetmezse? Ya onu sonsuza dek kaybedersen?
O benim kızım, bir cep saati falan değil. Yani şimdi, iyi geceler.
Lütfen, bunu durdurmalısın. Durdur şunu! Durdur şunu, lütfen! Sana yalvarıyorum!
-Yalvarıyorum. -Sakin ol… Sakin ol.
Sakin ol. Sakinleşmen gerek.
Aklın başına geldiğinde bunu tekrar konuşacağız, ama…
Karar verildi artık.
Sen babam değilsin.
Babam beni sever.
Sen babam değilsin.
"Sicilya halkı, anayasal hükümdarları olarak
Vittorio Emanuele yönetiminde, tek ve bölünmez,
İtalya'nın, ayrılmaz bir parçasını,
oluşturmayı arzulamaktadır." Evet mi,
hayır mı?
Hayır.
-Evet. -Evet.
Hoş geldiniz, Prens'im.
Ekselansları.
Yolu açın, yolu açın. Leopar için yol açın.
Prensim.
İyi günler, Prens.
EVET
Dostlarım! Oylarınız sayıldı, ve sonra incelendi, sonra tekrar sayıldı,
ve sonra tekrar, incelendi! Ve sonuçlar, lehte oylar 512! Karşı oylar,
sıfır!
Ben, işte bu nedenle, diğer komünlerden gelen
sonuçlara ek olarak, bu büyük Sicilya halkının,
anayasal hükümdarları olarak, Vittorio Emanuele yönetiminde İtalya ile,
birleşmeye karar verdiğini sizlere, duyurabilirim!
Çok yaşa birleşmiş İtalya!
Hurra!
Belediye Başkanı! Bu nasıl bir uydurma sonuç?
! Bir karşı oy bile mi yok? ! Peki benim oyuma ne oldu,
Don Calogero? Beni rahat bırakın.
Yine de referandumu kazanabilirdin, neden yalanlarla kazanıyorsun ki?
Eğer buradan doğan İtalya buysa, o zaman biçimsiz bir buzağı gibi,
yozlaşmış ve saygısız doğar, tıpkı sen gibi,
Don Calogero Sedara? Sen yozlaşmış birisin!
Ve her zaman yozlaşmış olacaksın!
Şerefsiz!