LEOPAR
AĞUSTOS 1862
Bana ver.
Teşekkür ederim.
-Bunu alabilir misin lütfen? -Evet.
Evet?
Anne, beni mi çağırdın?
Er geç bunları çıkarman gerekecek.
Zamanı gelince.
Baban Torino'ya gitmeye karar verdi.
Senatörlük görevini kabul edip etmemeyi düşünüyor.
Hayır. Onunla gitmemi isteyemezsin.
Tatlım lütfen.
Hayır, anne.
Tancredi'yi tekrar görmeye dayanamam.
Baban tahmin ettiğinden çok daha kötü durumda.
Paolo öldüğünden beri eskisi gibi değil.
Concetta.
Seninle geliyorum.
Ne dedin sen?
Sana eşlik edeceğim. Geliyorum.
Bu gerçekten harika.
Bunu sırf annen istediği için yapıyor olsan bile.
Sana benzediğim doğruysa, kimse beni istemediğim bir
şeyi yapmaya zorlayamaz.
Ben de bir Salina'yım, değil mi?
TORİNO İTALYA KRALLIĞI'NIN BAŞKENTİ
Buyurun.
Dayı!
Yolculuğunuz nasıldı?
Oldukça uzun.
Biliyorum.
Concetta.
Kuzen.
Hoş geldiniz. Buyurun.
Beni izleyin, dairenizi göstereyim.
Küçük dramlarımız burada da haber oluyor demek.
4,000 kişinin Roma'ya yürümeye hazır olduğunu
söylüyorlar. Bu çılgınlık, Dayı.
Ya sen, bu delilikten kurtuldun mu?
Tam olarak değil, Concetta.
Hoş geldiniz, Salina'lar!
-Dayı. -Canım.
-Concetta. -Angelica. Çok güzel bir eviniz var.
-Teşekkür ederim. -Şu resmin fırça darbeleri mükemmel.
Katılıyorum. Renkleri Villa Salina'daki Bellini'nin
yanında sönük kalsa bile. Öyle değil mi?
Concetta, yengem nasıl?
Tahmin edeceğin gibi.
Bir sürprizim var. Chevalley bu geceki operada
size koltuk ayırdı, Dayı. Kral da orada olacak.
Bu gece mi?
Elbette. Görecek çok şey var, bir anı bile boşa harcayamayız.
Torino şu an olunması gereken yer.
Peki neyi izleyeceğiz?
Nabucco'yu izleyeceğiz, Dayı.
Ah!
Ayrıca Fransa'nın, İtalya Büyükelçisi de operada olacak.
Söyleyebilir miyim?
Angelica, henüz söyleyecek bir şey yok.
Diplomat pozisyonu için, Tancredi aday. Paris İtalyan Büyükelçiliği'nde.
Paris mi?
Fransız Büyükelçisi destekliyor.
Senin de desteğini alırsam minnettar olurum Dayı.
Alacaksın.
Gel, evi gezdireyim.
Concetta nasıl peki?
O iyi.
Burası senin odan.
Çok güzelmiş.
Çocuk odası için mükemmel olurdu.
Ama bilardo odası olma ihtimali daha yüksek.
Burada olduğun için çok mutluyum.
Tancredi de öyle.
Her zaman tanıdığı en zeki insan olduğunu söylüyor.
O hep bir diplomat olmuştur.
Sen biraz dinlen.
Sizi burada ağırlamak bir onur, Prens. Özellikle de,
öyle ciddi bir trajediden hemen sonra.
Yanılmıyorsam birkaç şey ayarlamışsınız.
Evet, yarın senatoya bir ziyaret ve akşam da, küçük bir resepsiyon olacak.
Ve cuma günü Ulusal Kulüpte konuşma yapacaksınız.
Size Fransız Büyükelçisi Charroux'yu takdim etmeme izin verin.
Sayın Prens.
Memnun oldum.
Benim için bir onur.
-Bu kızım, Concetta. -Merhaba hanımefendi.
Merhaba.
İkinizin bu kadar kısa sürede bu kadar ünlü olmasına şaşırdım.
Bu bir iltifat mı emin değilim.
Dürüst ol, bunlar hakkında ne düşünüyorsun?
Torino mu?
İtalya.
Bana vaat edilen bu değildi.
Nasıl yani?
"Önce Messina'dan Napoli'ye bir gemi, sonra trenle, Roma'ya, Floransa'ya,
Venedik'e… "
Garibaldi Kral'ın emirlerini hiçe saydı.
Ordusu Messina Boğazını geçip anakaraya ulaşmış.
Baba.
-Haber ver. -Kralının emirleri değersiz mi, Tancredi?
Yoksa bana söylenmeyen başka şeyler de mi var?
Kral derhal Roma'ya bir ordu gönderecektir.
Eğer göndermezse,
hükümetinizin bu kaçamak tavrını Fransa'ya karşı savaş ilanı olarak okumaktan
başka seçeneğimiz kalmayacak.
Sayın elçi, sabırlı olmanız için size yalvarıyorum.
Bağışlayın, Prens. Gitmek gerek.
-Lütfen henüz gitmeyin, burada kalın. -Paris'ten bekleniyorum.
Büyükelçi, izin verirseniz.
Eğer giderseniz, yarın dayım için vereceğimiz
partiye katılamayacaksınız.
Siz olmadan ne yapacağız?
Kontes. Eğer bu olay
zamanında çözülürse, belki.
Şimdilik, ne yazık ki Verdi'ye olan iştahımı
kaybettim. Sayın Prens. İzninizle lütfen.
Garibaldi gerçekten Roma'yı almayı başarırsa,
biz bir cumhuriyet olana kadar durmayacaktır.
Bizim gibiler o İtalya'da fazla dayanamaz. Her şeyin aynı kalmasını istiyorsak,
parlamentonun, çalıştığı görülmeli.
Bu siyaset dünyasının bana göre olup olmadığından hala emin değilim.
Ama beni asıl mutlu eden senin,
burada tüm potansiyelini gerçekleştirdiğini
görmek oğlum. Sevgili yeğenim?
Kariyerin iyi bir şekilde ilerliyor ve mutlu bir evliliğe sahipsin,
öyle değil mi? Eminim yukarıdaki annen seninle,
gurur duyuyordur.
Teşekkür ederim. Sözlerin benim için gerçekten çok değerli,
dayı.
Bu arada şey, Don Calogero'nun, buraya gelecektir…
-Hayır! -Evet.
Ailesinin soylu kökenlere sahip olduğunu kanıtlayacak deliller arıyor.
Kral Garibaldi'ye karşı asker gönderiyor! İtalya iç savaşın eşiğinde!
Kral Gribaldi'ye karşı asker gönderiyor!
Prens, İtalya'da siyasetin merkezi, Senato.
Yeni ulusumuzun kalbi. Umarım bunun bir parçası olursunuz.
Birleşmemizin anısına aldığımız hediyeler,
ulusumuzun ne kadar çeşitli olduğunu bize açıkça gösteriyor.
Bu hediye Krallığınızdan.
Ne kadar da Sicilyalı.
Nasıl yani?
Diğer herkes en azından bir amacı olan hediye göndermiş. Bir eyer,
zincirden örülmüş bir zırh. Ve biz Sicilyalıların hediyesine bakın.
Suyla ilk temasında, hemen dibi boylayacak olan,
mercandan yapılmış bir kalyon. Tamamen estetik ve gösteriş.
İşte şu an çaresizce tam da bu tür bir,
bilgeliğe ve farkındalığa çok ihtiyacımız var. Sizin gibi adamlarla,
Garibaldi'nin Roma'ya yürüyüşü gibi şiddet içeren girişimler,
nadiren gerçekleşecektir.
Yüz on.
Bu renk size çok yakışacak.
Pekâlâ.
Hazır olur olmaz teslim edeceğiz, Prenses.
Teşekkür ederim.
Sana da teşekkür ederim.
Baban adına verilecek partide özel bir şey giymen gerektiğini düşündüm.
Burada hep bu kadar meşgul müsün?
Kesinlikle. Bu yüzden seviyorum.
Sen hiç, sadece ikinizin olduğu bir akşam geçirmek,
istemez misin?
Evlilik burada çok farklı bir şeydir.
Gelebilirsin.
Kont Bombello'dan. Seni görmeye gelmiş.
Beni mi?
Babam da burada olmalı. En azından Tancredi.
Concetta…
Sicilya'da değilsin.
Torino'da daha, cesur olabilirsin.
Hadi, şimdi giyin.
-Kont Bombello. -Concetta.
Kabul ettiğin için teşekkür ederim.
Elbette.
Baban burada değil mi?
Hayır, kuzenim de yok. Bana burada böyle formalitelerin
önemsenmediği söylendi.
Bundan pek emin değilim.
Seni operada gördüm ve burada bulacağımı düşündüm, yani…
Haklıydın.
İkimiz de Torino'dayken, böyle bir fırsatı kaçıramazdım.
O kalabalıkta beni fark ettiğine göre çok iyi görüyor olmalısın.
Hayır. Hayır, hiç de değil.
Hayır, seni gördüm çünkü, herkesi gölgede bırakıyorsun.
Torino'da ne kadar kalacaksın?
Bu babama bağlı.
Önerilen görevi kabul edecek mi?
Bu fikri ikna edici, buluyor diyelim.
Hükümeti desteklemiyor musun?
Bence bu olan, bir uzlaşma, yeni bir şafak değil.
Bunun uğruna savaşmadım.
Neden Garibaldi ile boğazı geçmiyorsun?
Benim savaşım bitti. Yaşayacak bir hayatım var.
Gitmeden önce, seni tekrar görebilir miyim peki?
Milano'ya dönmen beklenmiyor mu?
Seninle bir saat daha geçirmek için, iptal edemeyeceğim şey yok.
Gelecek sefere babama sorman gerekecek.
Elbette.
Müsaadenle.
Girebilirsin.
Girebilir miyim?
Çok güzelsin.
Seni tekrar görmek benim için kolay olmadı, Concetta.
Senin için mi kolay olmadı?
Belki benden daha iyi saklıyorsun.
Concetta, hazır mısın?!
Geliyoruz!
Gitmemiz gerek.
Gidelim.
Hanımlar ve baylar. İzninizle. Bazı çok önemli haberlerim var.
Aldığım habere göre, Garibaldi, bu öğleden sonra Aspromonte'de,
General Pallavicino tarafından yenilgiye uğratılmış.
Kralın kararlı eylemleri sayesinde, isyancılar,
Roma'nın 500 kilometre uzağında durdurulmuş oldu.
Aynı zamanda Garibaldi'nin serseri bir kurşunla ayağından vurulduğunu da
öğrenmiş bulunmaktayız.
Ayağından mı, artık Roma'ya yürümek yok yani!
Bu mutlu haber üzerine, huzurlarınızda, bu beyefendiye kadeh kaldırmak istiyorum.
Yakında, onu senatörlerimizden biri olarak
görmekten onur duyacağız. Karşınızda onur konuğumuz,
Don Fabrizio Corbera, Salina Prensi.
Prense!
Bu bir onurdur.
Çok zarif bir kalitesi var, değil mi? Ama yine de,
kütüphanenizde asılı olan Dolce'nin,
daha etkileyici bir hüzün taşıdığını düşünüyorum. Siz ne dersiniz?
Paris'e hiç geldiniz mi?
Büyükelçi, gelin ve General ile tanışın.
İtaat etmeliyim.
İzninizle.
Büyükelçi Charroux, bu bey General Marini.
Memnun oldum.
Ben de öyle, general.
Seninle konuşmam gerek.
Burada olmaz, tüm dünya izlerken. Herkes izlerken burada olmaz.
Nerede peki?
Bu adresi hatırla, 75, Via Lascaris.
Gelecek misin?
Baba? Her şey yolunda mı?
Evet.
Buradan gitmek istiyorum.
Sen kuzeninle dön.
Evet, tabii dayı.
İyi geceler, baba.
İyi geceler.
Arabayı al, en kısa sürede geleceğim.
OTEL DES PALMES
Tassoni?
Senin kadar şaşkınım.
Burada ne işin var?
Burası evim.
O zaman bir yanlışlık olmalı. Çok özür dilerim.
Hiç sanmıyorum. Tancredi bu gece yine, daireye ihtiyacı olduğunu söylediğinde,
söz konusu hanımın sen olacağını düşünmemiştim.
Yine mi?
Demek siz manastır kızları bile onun cazibesine karşı bağışık değilsiniz.
Lütfen. Beni takip et.
Gel, lütfen.
İyi geceler.
Benim için bir zevkti.
Bir dahaki sefere görüşmek üzere.
Bir Prensin otoritesi artık bir kızın yatak odasına kadar uzanıyor mu?
Eğer o kız yeğeniyse.
Ya bu yeğen evlendikten iki ay sonra kocası tarafından, aldatılmış olsaydı?
Eğer seni endişelendiren gizlilikse, başka yataklar da var.
Daha sessiz oteller.
Sen bir Salina mı olmak istiyorsun…
Yoksa bir fahişe mi?
12 yaşımdan beri erkekler benim hakkımda konuşuyor Dayı.
Şimdi bunun bir daha, olmayacağına, bana söz vereceksin.
Beni içeri Tassoni aldı.
Sevgililerin buraya mı geliyor?
Sevgililerim mi?
Yüzlerce varmış gibi konuşuyorsun.
Bana söyleyeceklerin vardı.
Paolo'nun cenazesinde seni gördüğümden beri ne yapacağımı bilmiyorum.
Seni tekrar görmeliydim.
Peki ya evliliğin?
Evliliğimi önemsiyorsan neden buradasın, Concetta?
Gerçek şu, ona ihtiyacım vardı.
Ve onu istedim.
Yoksulluğumda daha da fazla. Ve evliliğime sadık kaldım.
Buna inanmıştım.
Sonra fark ettim ki…
Angelika ile ihtiras dışında ortak yanım yoktu. Ve şimdi günlerimi seninle,
nasıl olurdu merak ederek geçiriyorum.
Sence?
Dayı, uyanıksın.
Concetta'yı eve getirdim, her şey yolunda. Alır mısın?
Bir dakika otur.
Karının…
Onun bir ilişkisi var.
Şu Fransız Büyükelçi ile.
Sana ne söylediğimi anladın mı, oğlum?
Endişelenmene gerek yok.
Her şey kontrol altında.
Angelika'nın,
kariyerimi başarıya ulaştırma hırsının benimkinden
daha büyük olduğunu anlamalısın.
Neden bahsediyorsun sen?
Bunu kabul mü ettin? Bu alçaklığı teşvik mi ettin?!
Hadi, Dayı.
Hatırladığım kadarıyla, senin hep bir sevgilin vardı.
Sözlerine dikkat et, hala senin suratını
dağıtabilecek güçteyim!
Bir kadın tüccarı, işte sen bu hale geldin.
Hoş geldiniz, Bay Sedara.
Kahvaltı mı yapıyorlar?
Evet. Bu taraftan lütfen.
Gençliğin güzelliği ne harika bir şey. Sevgili Angelika'm.
-Tancredi. -Don Calogero, günaydın.
Prenses.
Başkan.
Aç mısınız, Don Calogero?
Evet.
Dayım adına özür dilemeliyim. Konuşmasını gözden geçiriyor.
O zaman mazur.
Onu dinlemek için bu kadar yol gelmeniz çok nazik bir davranış.
Dürüst olmak gerekirse, başka bir nedeni daha var.
Öyle mi?
Angelika, biliyorsun.
Ailem ve ben, biz, çok uzun zamandır,
üçüncü Baron Prizzi ile, akraba olabileceğimize dair,
epey şüphe içindeydik. Hanımı tarafından,
elbette. Eğer bir gerçeklik payı varsa,
bunu kesin olarak teyit etmek istiyorum.
Bilgili kişiler Torino'da en iyi hanedan
arma uzmanlarının olduğunu söyledi.
Size ancak bol şans dileyebilirim.
Ama, bu kadar zahmetli,
uzun bir yolculuğa çıkmak için ihtiyaç duyduğum asıl itici güç iyi arkadaşım,
Salina Prensinin göğsüne takmak üzere, bir başka parlak madalya almak üzere,
olmasıydı elbette. He? Prenses, babanızla gurur duyuyor olmalısınız.
Hep olduğu gibi, Don Calogero.
Anneniz yavaş yavaş toparlanıyor mu bari, hmm?
Yavaş yavaş.
Anlıyorum. Kendi varisini kaybetmek…
Çok acı verici.
Düşünmek bile, acı verici.
Ve o güzel atın, o nadir hayvanın, o şekilde ölmesi.
Affedersiniz, babama bakacağım.
Prenses. Evet.
İzninizle.
Baba.
Sedara geldi.
Hiç kolay değil.
Ne o?
Benim yaşıma gelip her şeyi yanlış anladığını fark etmek.
Ne demek istiyorsun?
Tancredi hep sevgime sahipti.
Ve bak, ona ne oldu.
Oysa Paolo her zaman bunu hak etmek zorundaydı.
Ve bunu yapmaya çalışırken ölümü buldu.
Ve kimse bunu söylemeye, cesaret edemese de, benim hatamdı.
Sen…
Gerçeği söyleyecek kadar cesursun.
Gidelim baba. Hadi.
Hanımlar ve baylar, beni dinler misiniz, lütfen? Siyaset kulübü üyelerine,
senatörlere, konuklara, ve ziyaretçilerimize,
hoş geldiniz demek istiyorum. Bugün hepimiz burada Sicilya'nın müstakbel
senatörünü dinlemek için bulunuyoruz. Don Fabrizio Corbera,
Salina Prensi. Buyurun.
Sayın senatörler, bakanlar, hanımlar ve baylar. Buraya, ah,
Torino'ya sadece birkaç gün önce geldim.
Ancak itiraf etmeliyim ki bu günler çok faydalı oldu.
Çünkü kim olduğumu ve ne olduğumu, hatırlamama, yardımcı oldu.
Diyebilirim ki korkunç bir şekilde, ben Sicilyalıyım. Biz Sicilyalılar,
25 asırdan fazla bir süredir, omuzlarımızda hepsi dışarıdan gelen,
muhteşem heterojen medeniyetlerin, yükünü taşıyoruz. Bunlar,
bunlar zaten şekillenmiş, tamamlanmış,
mükemmelleşmiş medeniyetlerdi; yani kısacası,
kendimizden bir şeylerin filizlendiğini görme zevkini hiç tadamadık.
Biz iki bin beş yüz yıldır, bir koloniyiz.
Ama kabul etmeliyim ki, bu büyük ölçüde bizim hatamız.
Ancak işte, gördüğünüz gibi tüm bu tahakkümler,
bizi boyun eğmiş, bir durumda bıraktı, ve şimdiyse, bizim arzu ettiğimiz tek şey,
aslında biraz da olsa. Uyumak. Gelip bizi uyandırmaya çalışan herkesten,
nefret ediyoruz. Hatta o gelenler, bunu tamamen iyi niyetlerle
yapıyorlarsa bile, durum aynı. Ah, bu durumda olduğu gibi,
sizler bana bu harika, hediyeyi sundunuz. Bildiğiniz gibi,
ben eski yönetici sınıfının bir üyesiyim. Dolayısıyla eski Bourbon
rejimine sevgiyle, ah, ıh, demek istemezsek, nezaketle,
bağlıyım diyebiliriz sanırım. Aynı zamanda eski dünya ile yeni
dünya arasında bir yere sıkışmış,
ikisine de uyum sağlayamayan, son derece talihsiz
bir nesle, mensubum. Bu nedenle,
büyük bir tevazu ve,
minnettarlıkla, bu cömert teklifinizi,
reddetmek zorundayım.
Bu nasıl olur? Senatörlüğü nasıl istemez? İnanamıyorum.
İnanılmaz. Başkası senatoda yeri kabul ederdi.
Ülkeyi önemsese de önemsemese de.
Yine de, bir şekilde, hep onunla gurur duymamı sağlıyor.
Ve sen de duymalısın.
Duyuyorum.
Görüşürüz.
Yalvarırım tekrar düşünün.
Sizin gibi dürüst insanlar geri çekilirse, vicdanı olmayanların önü açılacaktır.
Ve o zaman, genç ulusumuzun ne umudu olacak?
Rica ediyorum Prens, vicdanınızın sesini dinleyin.
Ama zaten dinledim.
Siz bir beyefendisiniz, Chevalley. Sizinle tanıştığım için çok mutluyum.
Eğer izin verirseniz, bu pozisyon için önermek
istediğim bir isim var.
Elbette.
Biliyorsunuz. Tancredi'nin kayınpederi, Don Calogero Sedara.
-Sağlığınıza, beyler. -O kesinlikle bu iş için doğru bir isim.
Ve dahası, eski bir asil, soydan geliyor ya da yakında gelecek,
duyduğuma göre. Hmm? Bunu düşünün.
Affedersiniz.
Concetta.
Kont.
Baban sürprizlerle dolu.
Sanırım şimdi onunla gideceksin.
Fazla, seçeneğim yok gibi.
O zaman, bu onunla konuşmak için Sicilya'ya
geleceğim demek.
Teşekkür ederim.
İzninle.
Yolculuğunuz için başka bir şey lazım mı?
Sanmıyorum.
Affedersiniz. Bu yeni geldi. Mührü görünce açmak zorunda kaldım.
Diplomatlığım onaylandı, Paris'e gidiyoruz.
İkinizi de çok tebrik ederim.
Teşekkür ederim.
Hoşça kalın.
Güle güle, Prens.
Her şey için teşekkür ederim.
İyi yolculuklar.
Senin için sevindim.
Teşekkür ederim, Concetta.
Artık istediğini elde ettin.
Paris!
Bu yaptığım çok aptalca bir şeydi.
Buraya gelmeye karar verdiğimde aklımda ne vardı?
Artık evimize dönelim mi, Concetta?
Harika ve, melankolik bir yaşlılık beni bekliyor.
Peki sen?
Ben ne?
Sana iyi bir, Sicilyalı koca bulacağız.
-Baba. -Bizim yanımızda kalacaksın.
Baba, lütfen sus.
Bu şekilde annene destek olur, ve kardeşine yardım edersin.
Yeter artık. Yeter artık. Herkesin hayatına onlar adına karar verebileceğine,
herkesi kuklaymışız gibi, kontrol edebileceğin bu saçma inançtan vazgeç
artık!
Kendime ait bir şey inşa etmeliyim! Hayatımı sensiz kendi başıma
yaşamam gerekiyor!
Seni çok seviyorum baba.
Ama senin yarattığın bu dünyanın içinde yaşayamam,
çünkü kendi dünyamı yaratmam gerekiyor.
Kont Bombello senden benimle evlenme izni isteyecek.
Ve ona evet demeni istiyorum, lütfen.
Beni özgür bırakmalısın.
Şimdi eve gidelim hadi.