Mieliby mnie słuchać? Jakiejś matki? Dlatego ich zmusiłam.
OPARTE NA PRAWDZIWEJ HISTORII WALK MATEK Z CORBY O SPRAWIEDLIWOŚĆ.
CZĘŚĆ FAKTÓW I POSTACI ZMIENIONO LUB WYMYŚLONO.
CORBY ISTANIAŁO DZIĘKI HUTOM STALI. ZJEŻDŻAŁY SIĘ TAM TYSIĄCE SZKOTÓW.
W 1979 R. HUTĘ ZAMKNIĘTO. PRACĘ STRACIŁO 10 TYS. OSÓB.
ŻEBY RATOWAĆ CORBY, RADA GMINY POSTANOWIŁA ODBUDOWAĆ HUTĘ.
Jak pana zdaniem będzie wyglądało Corby za rok?
To bardzo trudne pytanie, ale według mnie miasto przetrwa.
Śpiewajcie!
Chodź tu, Peter!
W życiu!
Chłopaki to tchórze.
Chodźże!
Już i tak mi zmarnowała życie.
No dalej!
Jeszcze raz!
TOKSYCZNE MIASTO
Jesteśmy!
Bez dźwięku?
Bez.
W ogóle?
To co robiłaś?
Nic.
Daj jej piątkę.
Dobranoc.
Śpisz?
Zimne?
Mam owulację.
Tym razem się uda.
Nie przeszkadzaj.
Zobaczysz. Uda się.
Niespodzianka!
Czekaj, coś tu jest.
Dziękuję. Dziękuję, dziękuję!
No bez jaj.
Widziałaś gdzieś moje korki?
Wziąłeś te stare gumki, dupku?
Co?
Znowu zaciążyłam.
Serio?
Wkładaj majtki, to cię wyściskam.
Cieszę się. Będzie drugi chłopak.
RADA GMINY CORBY
Roy.
Teraz nie mogę, śpieszę się.
-Co ty na to, żebym się zajął koleją? -Jestem zastępcą. Co ja mogę?
Przecież to dobry pomysł!
Corby potrzebuje dworca, a dworzec potrzebuje mnie.
Nie teraz. To ważny dzień. A tobie mało komitetów? Pograłbyś w golfa.
Nie lubię golfa.
W roku tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym William Holford powołał do życia
miasto Corby. Warunkiem jego przetrwania była stal.
Dziś, 45 lat później, wraz z grupą wykonawczą,
pójdziemy jego śladem. Nowa Partia Pracy, nowe Corby.
Tak to będzie wyglądać.
Budowa centrów handlowych i parków przemysłowych. Rozwój turystyki.
A przede wszystkim szybka odbudowa hut stali.
Walczyliśmy o to od piętnastu lat. W tym roku się uda.
Corby to miasto Partii Pracy, a Partia zbuduje miasto dla pracujących.
Będzie mocne jak stal.
Nie muszę chyba mówić, że potrzebujemy jednomyślności.
Jakieś pytania?
Jadę.
Widzę kolejne papiery.
Nie miał maski.
Derek to dobry chłopak, ale go ponosi.
A gdzie są myjki do kół? Mam tu taki punkt.
Pisze jakiś raport?
Ja tylko nadzoruję. Zajmij się nim.
Dobrze, że pilnujesz.
Miło widzieć nowe twarze w Radzie. Bardzo miło.
A myjki są tam.
A kiedy nakładacie plandeki?
Zrozum, urzędasy nic nie wiedzą.
Nie chodzi o urzędasów, tylko o skażoną glebę.
W badaniach wyszło żelazo, arsen, chrom, kadm, wapń…
-Słuchaj, młody. -Przez siedemdziesiąt lat był tu szrot.
Zesrali się, nie spuścili wody, a my czyścimy klopa.
Nie on czyści, tylko ja. Ale nawet to lubię. Nie mogę narzekać.
Chętnie wziąłbym się też za Middlehampton.
-Widziałem oferty przetargowe. -Dla Billa przetarg musi być na cacy.
Czyli?
Czyli Pat jest fiutem. Uważa, że to zabawne.
Zostaw to, Ted. Ja dokończę, a ty się ucz.
No i słusznie!
Chodź na herbatę. Tu strasznie capi.
Co tam, Jimmy? Chojrakujesz?
Dawaj!
Chyba, kurwa, śnisz!
Możesz łykać pigułki szczęścia.
Nie chcę.
Ale…
Nie potrzebuję Valium.
Jestem szczęśliwa.
Gdyby nie Daniel…
Ale tym razem wiem, co robię.
Chodź no. Jak go nazwiemy?
Zaliczyłem 46 kursów. Wyjdzie 36 funtów dodatku.
Przez tydzień uzbierałoby się 150.
Rozmawiałeś z Patem?
Żeby dał ci lepszą robotę, w biurze?
Nie było okazji. Ale mielibyśmy 150 funtów!
Nigdy nie ma okazji.
Przestań.
On cię nie docenia.
Odezwij się do Pete'a Webba. Przenieś się do Weldon. Podzwoń gdzieś!
Zarobię 150 funtów na dobudówkę. Pat o mnie dba.
Co na podwieczorek?
-Tu mamy serce. -Dzięki Bogu.
Ale chciałabym panią zatrzymać na noc.
Coś jest nie w porządku?
Ruchy dziecka są blisko dolnej granicy normy. Przyjrzę się temu. Dziecko…
Shelby. Tak ma na imię.
Ślicznie! Shelby będzie pewnie całkiem zdrowa,
ale upewnię się.
Może podrzuciłby pan żonie piżamę?
Masz w ogóle jakąś? Zwykle nie nosi piżam.
To nic. Sama słyszałaś.
Na oddziale jest spokojniej.
Co ci jest?
Słucham?
Umiesz mówić! Ja mam cukrzycę i kosmiczne ciśnienie,
ale to nie ciąża, tylko chłop mnie wkurza.
I chyba mam alergię na te łóżka.
Tak?
Niby nic, ale co kichnę, to popuszczę. I nic nie widzę.
Może mam uczulenie na ich proszek do prania.
Albo na dziecko. Albo na ciebie!
Co?
Mogę mieć alergię na ciebie.
To twoje pierwsze? Moje drugie. Wtedy było łatwiej.
Moje pierwsze. Za słabo się rusza,
więc chcą się przyjrzeć,
ale puszczą mnie jutro.
Żadne się nie rusza.
Gdyby mnie kto pytał, mogłoby już wyjść.
Wiesz, że pierdzisz przez sen?
Tak?
Stary ci nie mówił? Tłumisz cały dzień, to wychodzą.
Boże, przepraszam!
Przestań. Ja i tak nie śpię z powodu alergii,
więc przynajmniej mam ubaw. Dzisiaj policzę pierdy i zrobię ci wykres.
Pieniądze w błoto!
To co innego. Dziękuję.
-Cześć, mała. -Cześć, Peter.
Znacie się?
Z pracy. Wydziela mi pensję.
To przy nim uważaj, nie znosi pierdzenia.
Co to za gówno?
„Tommorow's World”. O przyszłości.
Oglądałem to o starociach.
Zaprowadzę cię do łóżka. Będzie wygodniej.
Kogo obchodzi przyszłość?
Jak tam w pracy?
Dobrze.
Ta? Jakoś nie wierzę.
Naprawdę.
To czemu wyglądasz jak wyżęta ściera?
Nie patrz tak. Nic mi nie jest.
Po coś tu wrócił? Zabroniłem ci.
Przecież chciałeś.
Ale mówiłem co innego. Tyle tracisz!
To miasto to równia pochyła.
Nie siadaj na brzegu.
Nie usiądę.
Mówię o duszy.
O tym, co masz tu. Nie daj się.
Dzień dobry.
Myślisz, że nie wiem, jak wygląda porządna oferta przetargowa?
To nie twoja działka, Sam.
Proszę.
Nie przeszkadzam?
Moje drzwi stoją otworem.
Ale zamknij za sobą.
No tak. Przepraszam.
Pozdrowienia od mojego taty, Lena.
Lena?
Lenny'ego. Lena Jenkinsa. Pracował w stalowni…
W dupę kopany!
To był gość. Bałem się go. Trzymał nas tu za mordy!
Jak pan wie, dopiero zaczynam, ale mam pewne wątpliwości. Pomyślałem,
że się z panem podzielę.
Co cię niepokoi?
Rhodes and Miller.
Pat to kawał drania, co?
Miałem przeprowadzić inspekcję.
Kilka miesięcy temu napisałem raport o postępach rekultywacji terenu,
ale Bill Martin przejął ode mnie inspekcję.
Właśnie przeczytałem jego raport i nie ma tam słowa o tym, na co zwróciłem uwagę.
Słyszałem, że sprawiasz kłopoty.
Tak?
Mówią, że się wyrywasz przed szereg.
Uniwersytet?
Przejrzałem twoje CV. Skończyłeś studia?
To źle?
Skąd. To świetnie. Len musi pękać z dumy.
-Staram się o uczciwość. -Staraj się o równowagę
między biurokracją a realiami.
A to niełatwe.
-Z całym szacunkiem, ale… -To miejscowe chłopaki. Dają z siebie
wszystko. Pomagaj im, to zaczną cię słuchać.
A jeśli nie?
To może ty posłuchasz ich?
No, ale mów, co ci doskwiera. Zamieniam się w słuch.
Wpadnę kiedy indziej.
Jak wolisz.
I…
Pozdrów ojca. Powiedz mu…
że nadal się go boję.
Przekażę.
Jest tam? To go zawołaj.
Ciasto mu nie ucieknie, ale poród tak.
Wyłącz to i jedź.
Szukam czegoś dla ciebie.
Miałeś dziewięć miesięcy na szukanie.
Humor dopisuje!
Ruszaj, bo go urodzę tutaj.
Kocham cię.
Jest dobrze.
I będzie.
Kluczyki.
Jeszcze chwilę. Widać główkę.
Dawaj, synu!
Mógłbyś mówić do mnie, a nie do niego?
-Nazwę cię Arthur Rowley. -Popieprzyło cię?
Jeszcze jeden wysiłek. Przemy!
Brawo! Gratulacje!
Cześć, synku.
Mogłabyś zerknąć?
Zabieracie go?
Zawołasz panią doktor? Niech go zbada.
Co one z nim robią?
Sprawdź.
Słyszysz? Idź!
I co?
Chodzi o…
O jego rękę.
Co z nią?
Coś nie tak.
-Mogę go zobaczyć? -Za moment.
Muszę go zobaczyć. Pokażcie mi go, do kurwy!
Brawo, Tracey!
I jest!
Wszystko dobrze?
Wspaniale.
Idziemy do mamusi.
Gratulacje!
Witaj.
Cześć, Shelby. Jestem Tracey, twoja mama. A to twój tata.
Poproszę kogoś.
Dlaczego nie płacze?
Tatę i dziecko poprosimy z nami.
Ona ma na imię Shelby.
Zabierz ich. Znajdź lekarza.
Jest problem z urodzeniem łożyska. Straciła dużo krwi.
-Coś jest nie tak z jej uszkiem. -Najpierw łożysko, zgoda?
Pokażę panu, gdzie może pan usiąść.
-Szukamy lekarza i jedziemy na operację. -Gdzie?
Straciła dużo krwi. Proszę się odsunąć.
-Musisz urodzić łożysko, Tracey. -Coś jest nie tak.
Otwórz oczy. Nie zasypiaj.
Cześć.
Odłożyć go?
Odłożę.
Już dobrze.
Myślałem, że to koniec.
Tak?
Krwawiłaś.
Coś spartaczyli, nie było lekarzy.
Ale już wszystko dobrze.
Dasz mi ją?
Witaj, Shelby.
I co teraz?
Zabierzecie Connora do domu.
Możemy?
Poza deformacją dłoni, wszystko jest dobrze.
A co z tą…
dłonią?
Coś zaradzimy. Podstawą jest chwyt szczypcowy.
Wspólnie omówimy możliwości, ale najrozsądniejszy wydaje się
przeszczep kilku palców u stóp.
To nie będzie bolało?
Nie jest to łatwe, ale zrobimy, co w naszej mocy.
Co mu się stało?
Czasem dzieci rodzą się inne.
Nie piłam. Nie paliłam. Insulina miała być bezpieczna.
To nie pani wina.
Ale…
-Brałam Valium. Ale od razu przestałam. -Zapewniam, że to nie pani wina.
Od kiedy?
Dziesięć tygodni.
Chciałem rozbudować dom.
Wiem, skarbie.
Ale chcesz je?
Co? Przestań, przepraszam! To wspaniale!
-To dobrze. -Najlepsza wiadomość!
Mamy to!
Co?
Mamy umowę z Middlehampton!
Serio?
Widziałem na własne oczy.
To może dasz mi awans?
-Mam dziecko w drodze. -Psujesz mi wielką chwilę.
Coś załatwię. Ale co zrobię bez mistrza kierownicy?
To dopiero początek. Będzie już tylko lepiej!
-Cześć. -Mama wróciła.
Jesteśmy.
To to nowe?
Byłeś grzeczny?
Tak.
Niedługo wrócę.
Gdzie idziesz?
Muszę to oblać.
Chodź, Natalie.
Jasne.
Wszystko dobrze?
Ona nie chce ssać.
Odpoczywa.
Wcześniej ssała?
Najadła się po uszy.
To normalne? Od dwóch i pół godziny nie była głodna.
Normalny jest strach młodej mamy.
Proszę odpoczywać.
Była pani dzielna. Już myślałam, że to koniec.
Ale nie.
Kończę dyżur, ale zawsze ktoś przyjdzie. Wystarczy zadzwonić.
Dziękuję.
Mam palnąć mówkę?
Pocałujcie mnie w dupę.
Dzięki, że przyszliście.
Ja coś dodam.
To ciekawe!
O ruchu robotniczym?
Posłuchajcie! Chcę powiedzieć, że znałem Roya za młodu.
I nie zawsze wyglądał tak tragicznie.
Siadaj!
A kobiety… Kobiety! Mijały go i szły prosto do mnie!
A pracy nigdy się nie lubiło, co, Roy? Zwalałeś ją na mnie.
-To ty sobie nie skalałeś rąk stalą. -Bo ja pracuję głową.
A na koniec…
Wielkie nieba!
Kogo ja widzę? Przyszedłeś świętować?
Wpadłem się napić. Nie wiem, co się dzieje.
Lubię urodziny.
Zbiegają się wszystkie życiowe ścieżki: rada, piłka, huta.
Niektórych znam. Mój tata, Len, był brygadzistą Roya.
Co ty?
Złote czasy Corby. A nasze płuca topiły się razem ze stalą.
Tata kiepsko się miewa.
Kurde.
Nie ułatwiam ci tu życia, co nie? Jakbym koniecznie chciał cię wkurzyć.
To nic. Przecież nie wiedziałeś.
To była wyrozumiałość? I uśmiech!
Nie jestem jedynym fiutem w mieście.
Wiem.
Tam jest Graham. I Phil. Odbudowuje boiska. I Pete.
Próbujemy tylko…
jakoś tę dziurę ożywić.
I dobrze. Ale powinno się to robić…
jak należy.
Też tak uważam.
Więc zróbmy to razem.
Po dobroci. Pokojowo też się da.
Stawiam chipsy.
Nie trzeba.
Roy!
A co tu mamy? Nowy kolega?
Impreza się nie klei?
Nie podskakuj.
Co zamawiasz?
Whisky dla wszystkich.
Idę się odlać.
Ted?
Dołącz do nas.
Muszę iść.
Jednego Red Stripe'a.
Dzięki.
Dwa dwadzieścia.
Ładnie wyglądasz.
Nie zaczynaj. Dzięki.
Nosisz cycki na wierzchu, to faceci patrzą.
Nie są na wierzchu. Ale karmię.
Dziecko ci się urodziło? Mów!
Czemu to ja stawiam?
NA ODDZIAŁ DZIECIĘCY
INŻYNIERIA I BUDOWA
OFERTA PRZETARGOWA BUDŻET NA SPRZĘT I BEZPIECZEŃSTWO
W NORMIE: WANAD, KADM, CYJANKI
ZATWIERDZIŁ ROY THOMAS, BILL MARTIN, PAT MILLER
Błagam!
Praca po godzinach. Rzadki widok.
Mam zaległości.
O tej porze?
Nie mam sztywnych godzin.
Ted, prawda?
Tak.
Jesteś z Corby? Imię niezbyt szkockie.
Edward. Raczej angielskie.
Rodzice są Szkotami.
Słyszałem o tobie. „Ted-Angol”.
Boją się ciebie.
Niepotrzebnie.
A szkoda.
Staraj się dalej, Ted.
Idę się wysikać.
Gdzie byłeś?
Miałeś wypić jednego!
Ja tak mówiłem?
Nie.
Ja tak myślałam.
Głupcy zgadują, mędrcy dowodzą.
Możemy porozmawiać?
Nie teraz.
Weź go. Jeszcze nie gryzie.
Idę spać.
OFERTA PPZETARGOWA FIRMA RHODES & MILLER
ZAŁĄCZNIK
Nie leżysz?
Chciałam być blisko Shelby Anne. Jest tam.
Mówią, że jest źle.
To nie twoja wina. Rozumiesz?
Nie słuchali.
Mówiłam, ale nikt nie słuchał.
Są państwo? Proszę nie wstawać.
-Umarła? -Nie.
Ale nie jest dobrze.
Ma poważną wadę serca i płuc. A to nie koniec.
Musimy omówić możliwości.
To ja!
Jesteś?
Tak.
Co robisz?
Nie jestem… Myślałem, że wyszłaś.
Tak?
Przepraszam.
Za co? Że chciałeś czmychnąć jak szczur?
Nie tak miało być.
A jak?
Co ci nie pasuje?
To nasz syn.
-Tak. Ale nie jest… -Godny ciebie?
-Uważaj. -Bo, kurwa, co? Odejdziesz?
Nie czepiaj się mnie.
Sama go nie dotykasz.
Nieprawda.
Widziałem.
Patrzę na ciebie.
I widzę.
Ale ja się nie pakuję. Wiedziałam, że jesteś fiutem, ale że aż
-tak? -Pierdol się.
Jeśli wyjdziesz, nie ma powrotu.
-Nigdy. -Nie rozumiesz.
-Czego? Albo się jest tchórzem, albo nie. -Moja matka mówiła, że się
nadajesz do zabawy, nie do rodziny.
A wiesz, co mówił mój ojciec?
Że jesteś pizdą, ale serce nie sługa. Stój! Wysiadaj! Zatrzymaj auto!
Stój! Jak odjedziesz, nie wracaj!
Nigdy ci nie ufałam! Nigdy!
Ej!
Wracajcie!
Cześć, synku.
Susie?
A zastanawiałam się, czemu nie przychodzisz. Gratuluję!
A ja tobie! Pokaż go.
Ma coś z ręką. Nie gap się.
Mój też.
Nie pierdol.
Jak to możliwe?
Nie wiem!
No już. Napłakałeś się.
Niestety, nie możesz mieć moich.
A oddałabym ci.
Co tu się dzieje?
Co jest grane?
Jestem najgorszą matką, jaka mogła ci się trafić.
Ale jakoś się dogadamy.
Ułoży się.