Negaraku
Begitu adil dan hina
Peringatan akan suka dan duka
Hap emas nabi-nabi
Mari baiki roda rosak ini, Connor.
…beritahulah aku
- Dah sedia? - Hampir siap.
Mengapa begitu sepi Kau bergantung daripada dedalu
Sekali lagi nyanyikan lagu
Tanah air kita
Nyanyikan lagi kisah hari-hari lampau
Kami telah minum
Daripada cangkir penderitaan
Dan telah menggugurkan
Air mata kekesalan yang pahit
Ilhami kami, Jehovah
Dengan keberanian
Agar kami mampu bertahan hingga akhir
Mampu bertahan hingga akhir
Menarik.
- Ya? - Helo. Ini Susan McIntyre?
Siapa nak tahu?
Saya Graham Hind. Saya wartawan siasatan.
- Saya selit kad dan nota di pintu awak. - Tak nampak pun. Siasat apa?
Kluster kelahiran… Saya rasa anak awak…
Mungkin dia dalam kluster gangguan kelahiran yang meragukan.
Saya sedang menyiasat puncanya…
Saya dah bangkitkan hal ini. Tak ada punca.
Tapi saya jumpa tiga ibu di Corby.
Mungkin sesuatu meracuni air atau ada sinaran elektromagnet…
Saya perlu ke taman. Semoga berjaya, En. Hound.
Hind…
Aduhai.
Jom, tapi sekejap saja. Takut aiskrim cair.
- Hore! - Hore!
Isteri saya ajak awak makan tengah hari atau minum.
Awak…
Baiknya awak.
Dia rasa awak mungkin lapang setelah ayah awak tiada.
Yalah.
Buka kotak simpanan.
- Apa? - Kotak simpanan.
Derma Pat dan semua orang atas pemergian ayah awak.
Semua orang di loji suka Len.
Saya tak nak.
- Hadiah. Atas pemergiannya. - Ya?
Lain kali ada lagi. Bukan atas pemergian ayah saya pula.
- Apabila Pat nak minta tolong. - Kami cuma nak buat baik.
Letaklah balik.
- Takziah atas pemergian ayah awak. - Diam.
Selamat datang ke tapak Wonderworld Corby.
Ted!
Bersedialah untuk bersuka ria.
TAMAN TEMA WONDERWORLD AKAN DATANG
Kenapa awak beri orang alamat saya?
Nombor saya juga. Awak bukan Yellow Pages.
Ini hal wartawan itu? Dia datang jumpa saya.
Sebab mulut awak becok sangat.
Apa salahnya?
Tiga orang ibu?
Awak jumpa tiga?
Hei! Jangan!
Jangan makan kerepek semasa menari. Jika tumpah, saya kena sapu.
Pattie!
Saya tak cari mereka. Seorang datang ke bar.
Seorang lagi di parti nyanyian bayi. Seorang lagi awak.
Saya dan Connor dah cukup banyak masalah.
Saya tak boleh terlibat.
Janganlah.
Tapi kita berempat alami benda sama pada masa yang sama, Susie.
Dia cuma nak bercakap. Awak pandai bercakap.
Lebih pandai daripada saya.
Lelaki itu tenung awak.
Nama dia Max.
Dia bodoh?
Bukan sekadar bodoh.
Okey, ada peraturan.
Jangan tidur di sini atau guna berus gigi saya.
Berus itu merah jambu, saya saja yang boleh guna.
- Amboi, apa itu? - Suka tak?
Tempang saya nanti, tapi kita cuba dulu.
Mak!
- Alamak! Maaf. Tunggu kejap saja. - Mak!
- Hei! Kenapa? - Tangan saya.
Sayang.
Okey, sakitkah?
Okey. Mak pergi ambil krim kamu.
Sangat bagus.
Celaka.
Minta maaf.
Marilah, kamu kena tidur.
Dia cuma kawan mak.
Okey, jom masuk. Baring di atas katil.
Okey…
Okey. Mungkin ada jangkitan.
Tapi mungkin tangan kamu nak sembuh selepas pembedahan.
Tidur saja, baru boleh tahan.
Kalau pagi esok sakit lagi, kita jumpa doktor. Okey?
Alamak. Mak boleh rasa krim jijik ini.
Tidurlah. Kalau nak apa-apa, jerit saja.
Alamak. Mak buat lagi.
Lupa tutup pintu. Selamat malam, sayang.
Dia anak awak?
Tak, saya terjumpa dan kutip dia di pasar raya.
Kenapa tangan dia pelik?
Pergilah balik.
Saya tak…
Tangan ayah saya lumpuh dilenyek di loji keluli.
Betulkah?
Sekarang saya sakit kepala…
Awak bukannya hebat sangat. Bunuhlah orang lain dengan zakar itu.
- Ini peluang terakhir. - Apa? Betulkah?
Aduhai. Berambuslah.
Sakit lagikah?
Ya? Hei, mari sini.
Semua ini bukan salah kamu.
Rasanya bukan salah mak juga.
Orang lain rasa salah orang lain pula.
Orang dari syarikat akhbar. Memang agak…
Agak mengejutkan.
KONTRAK UNTUK TEBUS GUNA BEKAS TAPAK BRITISH STEEL
Alamak.
Dia tak penat. Macam lebah.
Atau macam arnab dalam iklan itu?
Baguslah macam itu.
Saya rasa berbaloi cuba lagi.
Tapi ini pembedahan ketiganya. Asyik ada jangkitan dan dia rasa sakit.
Connor, marilah dekat lampu sikit.
Kamu boleh dapat lolipop.
Habislah nanti, doktor.
- Dua. - Apa?
Dua lolipop.
Cuma ada satu.
Tiga.
Dia memang pandai mengira.
Saya boleh beri tiga saja.
Bagus.
Kamu budak yang berani.
Boleh cuba satu lagi graf kulit di sini. Nampak tak?
Selepas itu, boleh ambil jari kaki lain agar dia boleh menggenggam.
Kena buat dua pembedahan lagi?
Susan, sebagai doktor,
saya nampak ramai yang kurang bernasib baik.
Kadangkala mereka tak boleh ditolong, tapi Connor boleh ditolong.
Kita mesti…
Roy. Kita kena berbincang.
- Saya terima fail. Saya risau. - Sibuklah.
Awak selalu risaukan sesuatu.
- Saya terpaksa kutip sampah. - Saya pun.
Ya. Awak tulis dalam buletin Labour saya,
awak risaukan pencemaran di sungai!
Pat Miller.
- Jijik kena masuk sungai. - Nak cakap di luar atau dalam?
Awak kena tengok fail ini.
KELULUSAN TENDER DISEMAK DAN DILULUSKAN
KESELAMATAN: £0 ALATAN PERLINDUNGAN: £0
JUMLAH KOS £646,165
Entah dari mana awak dapat.
- Entah, fail ini dihantar ke rumah saya. - Baiklah.
Pelanggaran ini serius, Roy.
Fail ini ada banyak bukti, bahawa Pat Miller…
tender yang Pat Miller dapat tak sepatutnya diberikan.
Ini mungkin jenayah.
Jenayah? Tak mungkin.
Pembida yang salah dapat kontrak ratusan ribu pound?
- Bukan jenayah? - Maksud awak, ini tanggungjawab saya?
Saya tahu awak tak makan rasuah, sebab itu saya beritahu awak.
Saya tahu awak jujur.
Tapi saya nak tahu, hal ini seteruk mana?
Serahkan kepada saya. Biar saya…
siasat apa yang berlaku.
Baiklah.
Itu salinan.
Apa?
Saya buat salinan semua fail. Itu bukan yang asal.
Awak patut tahu.
Percayalah, saya jujur.
DALAM KENANGAN SHELBY ANNE TAYLOR 19 APRIL 1996 - 22 APRIL 1996
ANAK PEREMPUAN ISTIMEWA YANG SENTIASA DIRINDUI
Baiklah.
Jangan seronok sangat.
Hati saya tak senang.
Saya tak nak lupakan dia.
Kita takkan lupa.
- Apa khabar? Okey? - Saya nak balik.
Mak tahu.
- Tahu tak kenapa baju mereka putih? - Tak.
Supaya tempat ini bersih.
Mereka mop dan gilap lantai.
Kemudian, jururawat disuruh bergolek-golek
di atas lantai untuk pastikan ia dah bersih.
Kalau baju mereka kotor sikit pun, kena buat semula.
Sebab itu tempat ini bersih sangat.
- Saya tak boleh bergolek. - Mak boleh buat 15 kali berturut-turut.
Mak hebat. Mak patut jadi jururawat.
Masa dah tiba.
Mak, saya tak nak pergi!
Kamu akan selamat. Tengoklah nanti.
Okey.
Jangan risau.
Okey, Connor.
Jom pergi.
Bayangkan jururawat bergolek-golek.
- Saya akan pakaikan kamu topeng. - Tahu.
Dengar cakap saya sambil saya bercerita.
Pada zaman dahulu, ada sebuah kerajaan ajaib.
Seorang putera yang bijak tinggal di situ.
HOSPITAL BESAR KETTERING PINTU UTAMA
Hei. Awak Tracey, bukan?
Ya.
Saya Susan.
Dulu awak kerja dengan suami saya sebelum dia lari.
Awak kentut di katil sebelah saya di hospital semasa awak mengandung.
Ya.
Apa khabar anak awak?
Dia tak…
Dia dah mati.
- Betulkah? - Ya.
Tak apa…
Ada komplikasi. Dia sakit tenat sejak lahir.
Telinganya ada masalah, tapi saya saja yang perasan…
Dia cacat?
- Apa masalah awak? - Bukan macam itu.
Anak saya pun sama.
Ini pembedahan keempat. Sedih sangat.
- Apa nama anak awak? - Connor.
Apa nama anak awak?
Orang tak pernah tanya.
Dia tak ada nama?
Shelby. Shelby Anne.
Bagus. Sedapnya nama dia.
Dia sakit tenat.
Jantung, paru-paru dan ginjal dia ada komplikasi.
Semua tak terbentuk elok.
Takziah kerana awak kehilangan dia.
Kasihannya awak.
Okey saja.
Saya sayang dia dan dia sayang saya.
Okey saja.
Sekarang, saya mengandung lagi.
Tentu awak takut.
Kembar pula.
Mereka kata peluang mengandung kembar sampai lahir lebih rendah.
Tapi saya rasa…
- Saya rasa… - Awak betul.
Saya rasa awak akan okey.
Mereka ditakdirkan selamat.
Bukannya awak tahu.
Tapi saya pandai meneka.
Ada wartawan cakap…
anak kita lahir begini
kerana ada racun dalam air, atau mungkin elektrik.
Dia kumpul nama ibu-ibu.
Saya nak telefon dia. Mungkin awak pun nak hubungi dia?
Saya nak.
Takkan ada kesan pun.
Kecuali mereka dengar cakap kita. Okeylah, saya akan tolong awak.
WARTAWAN SIASATAN
Sembilan, enam, tujuh…
- Helo? - Helo, ini Graham?
Ya, siapa ini?
Ya, saya Susan McIntyre.
Awak telefon dan hantar kad awak.
- Nak tulis rencana hal anak saya? - Ya. Tentang Corby.
Ya.
Boleh awak cakap sekali lagi…
ini mungkin salah siapa?
Sam, masuklah.
- Helo, awak berdua. - Sam.
- Saya siasat benda yang awak beri saya. - Bagus. Memang patut.
- Kami nak faham sesuatu. - Kami nak jumpa orang yang beri fail ini.
Saya tak tahu. Fail ini dihantar ke rumah saya.
Awak tak percaya?
Roy, beritahu dia. Saya buat orang meluat, tapi tak menipu.
Fail ini dari pejabat eksekutif.
Syabas, Encik Marple. Berapa ramai dalam pejabat itu?
Siapa Encik Marple?
- Dia maksudkan Puan Marple. - Cik.
Dia buat lawak.
Saya suka tengok bandar ini berubah.
Semasa saya dan Roy mula kerja, zon pejalan kaki pun tak ada.
Memang luar biasa.
Tapi perubahan perlu dibuat dengan betul.
Saya dah baca fail itu, maklumat dah cukup banyak
tanpa jumpa orang yang beri fail itu.
Majlis awak ada masalah, Tuan Ketua Eksekutif.
Siasatlah.
Hei!
Celaka.
Berhenti sekarang!
Mari sini, tak guna…
Nanti saya sakit jantunglah!
Saya nampak rambut awak!
Senang nak cam!
Saya kenal awak, Ted!
Ada lagi, ya?
Saya…
Saya nak awak hentikan benda yang berlaku.
Makin teruk.
- Hancur Middlehampton… - Saya berikan semua fail kepada Roy.
Roy? Tak boleh. Dia tak guna.
Tak. Dia naib ketua. Dia baik. Dia buat kerja.
Tapi… dia kata dia perlu tahu siapa awak untuk buat siasatan.
Apa awak cakap?
Saya kata tak tahu. Sehinggalah sekarang.
Awak ugut saya?
Tak, awak faham maksud saya?
Maksud saya…
Awak pilih lelaki yang salah.
Saya tak popular.
Orang tak dengar cakap saya.
Orang anggap saya orang tua tak guna. Mungkin juga betul.
Saya tak boleh mengubah keadaan.
Lapor kepada orang yang boleh.
Saya dah cakap, Roy akan buat kerja dia.
- Ini jenayah, Sam. - Bukannya awak tahu.
Lapor polis.
Ini masalahnya.
Saya suka jadi ahli majlis daerah.
Banyak jasa saya sebagai ahli majlis.
Saya nampak masalah tersembunyi.
Kalau saya buat begini, saya takkan bertahan lama dalam kerja ini.
Buat sajalah.
Sinaran kebebasan Terpacak di hadapanmu
Kau tidak dengar panggilannya?
Dia tertanya-tanya akan kemalasanmu
Robek kelengaian itu
Gegak gempita petir pertempuran
"Apa awak buat?" Dia kata, "Saya memancing."
Dia kata, "Pancing apa?" Dia kata, "Jangan menyibuk!"
Kali ketiga malam ini.
Prostat tak guna.
Saya benci koir ini.
Tapi awak seronok menyanyi.
Berpaut pada kegemilangan lalu.
Alahai, awak tahu.
Semua ini milik loji.
British Steel taja karnival, pancaragam dan koir.
Itu masa lalu.
Ada juga hal masa lalu yang kena ingat.
Semasa loji ditutup, 11,000 orang dibuang kerja.
Saya tahu.
Semua orang terpinga-pinga
sehingga orang yang ambil peduli cuba selamatkan keadaan.
Agar kita tak tenggelam.
- Ya. Banyak kali saya dengar. - Ya, sebab ini benda betul.
Saya pun beratur ambil duit bantuan. Saya terdesak dan sangka…
Saya sangka kita dah tak ada harapan.
Macam pelombong. Jahanamlah kita.
Pernah beratur dengan 11,000 orang?
Syukurlah atas masa lalu, dan saya bangga dengan kerja kita.
Saya nak duit Tory, orang Eropah…
Kita dah menyimpang daripada hal koir.
Dengar sini.
Saya dah tak menang tangan…
- Mereka buat saya sakit kepala. - Kasihannya awak.
Taman tema Wonderworld hampir gagal.
- Gagal? - Tak apa. Saya dah uruskan.
Yang penting,
saya tak nak kena tempias.
Apabila saya jadi ketua…
- Awak bertanding? - Saya akan selesaikan masalah.
Saya boleh tolong awak juga.
Naib ketua. Dengan jawatan itu, awak boleh perhebat kempen kereta api.
Tapi saya… kita perlu buktikan saya mampu selesaikan masalah kita.
Jadi, kemajuan kena lebih cepat dan masalah lain mesti selesai.
Apa yang lebih penting?
Kemajuan atau masalah?
Orang tak patut bocorkan fail dalaman, Sam.
- Apa ini? - Tolonglah.
- Beri laluan. - Kerjasamalah sikit!
Tengok apa awak buat.
- Seluar saya kena air kencing. - Itu air paip!
Kerjasama? Beratur bersama.
Sebab itu cara orang di sini?
Memang betul!
Awak sangka mereka peduli akan kita? EU? Blair?
Kita bersyukur dapat derma mereka, tapi kita yang buat kerja. Melainkan…
orang bangkitkan masalah.
Akibatnya, semua duit itu boleh hilang.
Saya tak nak macam itu, Sam. Saya akan pastikannya.
Apa nama dia?
Tolong saya, saya akan tolong awak. Percayalah. Awak pun tahu.
Tahu tak dah lama saya nak awak hormati saya?
Saya gembira kalau jadi naib awak.
- Jomlah. - Tapi tak boleh.
Saya tak nak.
Tak nak macam ini.
- Awak tolak? - Saya tak tahu siapa dia.
Sam…
Saya juga…
Saya dah tak tahan.
KLUSTER GANGGUAN KELAHIRAN DEKAT TAPAK SISA TOKSIK
Mak!
Cepatlah!
Awak okey?
Ya, sayang. Awak patut baca.
Tak sangka awak baca The Sunday Times.
Mak Cik Mabel nampak dan telefon saya. Halaman 10.
…PERCAYA BAHAN KIMIA TOKSIK MEMASUKI BEKALAN AIR
DAN MENYEBABKAN SEKUMPULAN BAYI LAHIR DENGAN KEABNORMALAN.
Ramai budak.
Di sini.
Hal ini pasal Samuel?
Saya rasalah.
Tak.
Susan? Lama tak jumpa.
- Saya baca rencana awak. - Bukan saya punya.
Bagusnya alasan.
Untuk apa?
Punca anak awak jadi pelik.
Awak nak raih simpati dalam akhbar?
- Awak tahu apa? - "Kasihannya diri saya."
Marc?
Marc!
- Saya tak nak beli benda awak jual. - Maaf, awak sibuk.
Baru lapan pagi, memanglah sibuk.
- Saya nak jumpa awak sebelum kerja. - Nantilah.
Mak.
Kenapa mata awak lebam?
Keganasan rumah tangga.
Awak baca rencana itu, bukan?
Saya bersyukur bukan saya seorang.
Dia ceria saja, tapi sakit pembedahan…
Kalaulah ini salah seseorang…
Awak bersyukur?
Ya. Sangat bersyukur.
Masuklah, tapi saya malas buat teh.
Tolong kapit di sini.
Ya, okey.
- Mereka okey? - Okey.
Bagus, sayang.
- Encik Taylor. - Anak kita.
Tengok.
- Helo. - Helo.
Helo.
Tahniah, Tracey.
Cukup sempurna.
Tak apa.
MAJLIS DAERAH CORBY
Hei, Ted! Teddy!
- Tak. Saya kena balik. - Teddy.
Awak betul.
Saya nak awak tahu, saya digantung kerja.
Apa? Kenapa?
Ayah saya pun mati.
Sepuluh tahun lalu. Kanser pankreas. Dia pun di loji itu.
Mereka kata tak ada kaitan… dengan semua hal itu.
Tapi kita tahu, bukan?
Saya sangka dia gagah.
Minum banyak pun tak mabuk dan boleh bertumbuk.
Tapi dia masih tunduk walaupun bos celaka.
Satu-satunya nasihat berguna dia,
cari jalan untuk buat kerja supaya tak dimarahi orang atasan.
Ayah saya pun cakap macam itu.
Tapi dia salah.
Sebenarnya, kita kena tunduk kepada orang yang betul.
Kalau orang itu cerdik, kita pun kenyang.
Maksud awak, Pat?
Maksudnya,
saya kena balasan yang sekejap saja.
Tapi balasan mereka kepada awak…
bukan sikit, ya.
Apa?
Mak, tengok.
- Awak nampak sihatlah! - Mestilah.
Lumpuh saya kalau beranak dua orang. Awak mesti senang teran.
Mereka sangat comel. Ada semua jari tangan dan kaki?
- Ya. - Mujurlah.
- Connor! - Okey! Saya datang!
- Saya perlu bantuan awak. - Okey.
Lima orang ibu telefon atau datang ke rumah saya, ramai peguam menyibuk…
Baiklah.
Awak kerja akaun…
Ya.
Tolong bimbing saya, saya akan dengar.
Hal apa?
Hal kes itu. Benda yang orang buat kepada kita.
Mungkin. Kluster itu. Apa pendapat awak?
Awak mahukan nasihat saya tentang peluang kes perundangan?
Saya sangka salah saya.
Perbuatan saya. Diabetes saya, atau…
"Kamu tak dengar cakap di sekolah, nanti diri sendiri hampa."
Saya sangka Connor sakit sebab saya.
Saya sangka salah saya. Saya ada masalah.
Ibu lain cakap hal sama, sebab kita memang macam ini.
Kita salahkan diri.
Jadi, kita kena cari peguam terbaik.
Saya tak tahu nak buat apa.
Awak kerja akaun, awak pandai. Tolonglah saya.
Awak tak nampak macam peguam.
- Betulkah? - Tak ada rambut palsu.
Atau rambut palsu saya tersorok elok.
- Usah berkemas untuk saya. - Untuk saya.
Saya malu.
- Terima kasih datang. - Terima kasih minta saya datang.
Mesti ada peguam lain cari awak?
Enam orang.
Saya jumpa tiga orang. Saya belum pilih awak.
Baiklah.
Cakaplah. Kenapa awak nak kes ini? Jangan kata demi duit. Kami tak ada duit.
Tapi ini demi duit. Untuk awak. Pampasan untuk keperluan anak awak nanti.
Tapi…
Saya percaya sebab awak buat begini.
Dalam rencana itu, saya suka awak cakap awak nak keadilan.
Awak nak keadilan, bukan?
Saya ada tangani beberapa kes begini.
Kemalangan kereta api Southall. Paddington. Watford.
- Awak suka kereta api. - Dan…
Saya pastikan ada kes yang munasabah dan cari jalan terbaik untuk tolong orang.
Awak fikir… Awak tak pasti kes ini munasabah?
Peguam lain rasa munasabah.
Jadi, cara mereka lain.
Saya rasa awak kenal ayah saya. Larry Collins?
Cikgu Collins? Pengetua saya?
Ya. Saya membesar di sini.
Saya pernah kerja di loji keluli sekejap.
Semasa saya baca rencana itu, saya fikir…
Saya nak menolong awak.
Saya pun nak keadilan ini.
Saya ada jumpa lelaki macam awak, banyak mulut. Saya tak percaya.
Berapa ramai ibu bapa jumpa awak?
Tujuh. Tiga orang jumpa Pattie di pub.
Mereka ada anak kurang upaya yang agak sebaya?
Lebih kurang, ya. Saya dah tulis semuanya.
Boleh saya tengok?
Tak bermakna awak beri saya kes ini.
Maaf, cakar ayam.
Baiklah. Nah.
Ini sangat berguna untuk sesiapa yang awak lantik.
Tak cukupkah?
Awak kena buktikan hal tertentu.
Tempat tinggal ibu-ibu ini. Faktor risiko mereka yang sama.
Apa faktor risiko itu?
Punca mereka semua alami perkara yang sama.
Kena buktikan kecuaian.
Kalau berjaya, awak boleh…
Awak boleh menang kes.
Tak perlu bayar dulu. Saya kenakan bayaran selepas kes.
Kalau percuma, saya tak percaya.
Jadi, janganlah percaya saya. Saya akan buat awak percaya.
Connor! Hei, keluar dari situ!
Tak apa. Dia boleh duduk. Helo.
Kamu kenal tak beg bimbit?
Ini beg bimbit?
Ya. Beg bimbit dicipta dengan teknologi buaya.
Mekanisme yang ada dekat belakang kamu, namanya engsel.
Engsel ditentukur, maksudnya dibuat dengan teliti,
untuk…
tertutup bila-bila saja.
- Ini amaran saja. - Pak cik bergurau?
Ya.
Kenapa?
Saya sangka lucu.
"Hari ini, majlis daerah mengumumkan…"
Jahanamlah!
"Hari ini, majlis daerah mengumumkan kajian menyeluruh kejadian
terhadap kanak-kanak dalam laporan The Sunday Times."
Ya. "Kajian kesihatan menyeluruh"?
Kena lebih rasmi. "Kami akan melakukan kajian menyeluruh…"
- Apa ini? Saya dipecat? - Saya ada mesyuarat. Nantilah.
Kenapa?
Elaun minyak awak.
Saya ikut arahan! Bundarkan. Semua orang buat!
Bukan awak saja.
Kami buat kajian menyeluruh. Banyak sangat penipuan di tempat ini.
Bill Martin dipecat. Larry Bryson, staf akaun.
- Malang betul. - Saya tahu kenapa. Tak patut.
- Awak salah. - Saya salah!
Mendiang ayah awak seorang lelaki yang sangat amanah.
Jatuh air muka dia.
BALAI POLIS NORTHAMPTONSHIRE
Awak hidang kerepek?
- Awak akan bayar? - Mereka akan beli minuman.
Tak! Wanita tak beli. Tapi dia boleh bayar harga kerepek.
- Boleh. - Tak. Ini bukan bar dia.
Kononnya ada sepuluh orang? Nak hidang snek pula.
- Awak nak tahu puncanya, bukan? - Ya, saya nak tahu.
Saya cuma tak nak parti kerepek.
Betulkah ayah awak Collins Berkedut?
- Kenapa panggil dia begitu? - Sudahlah, Pattie.
Susie pun panggil dia begitu. Sebab dia tua sangat.
Tapi dia baik.
Dia biar saya ponteng sebab senggugut walaupun banyak kali sangat.
Entah kenapa awak suruh saya anjur. Saya tak pandai.
Awak dah jumpa tujuh orang ibu. Rencana pun ada dan…
Kalau tujuh orang datang malam ini, boleh tahan.
Lagipun, bukankah semua orang selalu lewat di Corby?
Hei.
Biar saya tolong awak.
Terima kasih datang, Tracey.
Terima kasih.
Hai. Okey.
- Hai, Maggie. - Hai.
- Sila duduk. - Terima kasih.
Baiklah.
Nampak?
Ya. Janganlah kecoh.
Okey.
Hai.
Helo. Saya Susan McIntyre.
Terima kasih datang.
Saya takkan cakap lama.
KEJURUTERAAN & PEMBINAAN
Saya tak…
Saya tak sangka kita seramai ini.
Keluar semua! Telefon 999!
Kita nak tentukan kalau anak kita sakit akibat benda yang tak patut.
Memperkenalkan Des Collins. Dia seorang peguam. Tapi saya suka dia.
Dia akan jelaskan yang selebihnya.
Helo.
MOLIBDENUM - LULUS
Saya percaya awak dan anak awak telah dianiaya dengan teruk.
Kita akan siasat pihak bertanggungjawab demi keadilan yang patut awak terima.
Terjemahan sari kata oleh Hidayah Zulkipli