Connor, naprawmy to koło.
- Gotowy? - Już prawie.
TOKSYCZNE MIASTO
To było coś.
- Tak? - Mogę prosić panią Susan McIntyre?
Zależy, kto pyta.
Graham Hind. Jestem dziennikarzem śledczym.
- Zostawiłem pani wizytówkę. - Nie widziałam. O czym pan pisze?
Chodzi o dzieci. Pani syn mógł…
Odkryłem, że pani syn może należeć do grupy dzieci z wadami…
Sprawdzałem, co mogło je spowodować.
Zwracałam na to uwagę, nic nie znaleźli.
Rozmawiałem z trzema mamami z Corby. Może chodzić o zatrutą wodę albo nawet…
- Muszę iść. Powodzenia, panie Hound. - Hind…
Cholera.
Mamy mało czasu, bo lody się rozpuszczą.
Tak jest!
Żona pytała, czy chcesz wpaść na obiad albo drinka.
To bardzo miłe.
Po śmierci taty masz pewnie mało zajęć.
No tak.
Otwórz schowek.
- Co? - Schowek.
Pat i chłopaki zrobili zrzutkę.
Cały zakład lubił Lena.
Nie chcę tego.
To prezent. Ku jego pamięci.
Teraz tak, potem to nie będzie tylko prezent.
- A Pat będzie czegoś chciał. - Chcieliśmy być mili.
To odłóż.
- Przykro mi z powodu taty. - Nie waż się.
Witam na terenie parku rozrywki w Corby.
Ted!
Przygotuj się na nie lada atrakcje.
PARK ROZRYWKI WONDERWORLD OTWARCIE JUŻ WKRÓTCE
Czemu dajesz ludziom mój adres?
I mój numer. Nie jesteś książką telefoniczną.
Mówisz o dziennikarzu? Przyszedł do mnie.
Bo gadałaś przy barze.
Co w tym złego?
Trzy matki?
Masz trzy?
Żadnych chipsów na parkiecie.
- Potem to ja zamiatam podłogę. - Pattie!
Nie szukałam. Jedna przyszła do baru.
Drugą poznałam na śpiewaniu.
No i ty.
Connor ma dość problemów, ja zresztą też.
- Nie mogę się w to mieszać. - To się nie mieszaj.
Ale jest nas czwórka, Susie. Ten sam problem, ten sam okres.
Chce tylko pogadać, a ty umiesz gadać.
Lepiej niż ja.
Gość się na ciebie gapi.
Ma na imię Max.
Głupek?
Sama nie wiem.
Dobra, mam parę zasad.
Nie śpisz tu i nie używasz mojej szczoteczki.
Jest różowa i ładna. Lubię, jak smakuje mną.
Jezu, co ty tam masz?
- Podoba ci się? - Mogę przez niego kuleć, ale spróbujemy.
Mamo!
- Cholera, przepraszam. Zaczekaj. - Mamo!
- O co chodzi? - O moją rękę.
Skarbie.
No dobrze.
Boli?
Pójdę po krem.
Bardzo dobrze.
No kurwa.
Przepraszam.
Wracaj do łóżka.
To tylko kumpel.
I do środka.
Połóż się.
No dobra…
No dobra.
To może być infekcja.
Pewnie musi się zagoić po operacji.
Najlepszym rozwiązaniem będzie położyć się spać.
Jeśli rano się nie poprawi, pójdziemy do lekarza, dobrze?
Teraz czuję ten okropny krem w buzi.
Idź spać, a w razie czego krzycz.
Znowu to zrobiłam.
Zapomniałam zamknąć drzwi. Dobranoc.
To twój syn?
Nie, znalazłam go w sklepie i sobie wzięłam.
A czemu ma zjebaną rękę?
- Może już idź. - Nie chciałem…
Tata zmiażdżył sobie rękę w hucie.
Naprawdę?
Boli mnie głowa, więc… Mutanty przychodzą i odchodzą.
Zabij tym fiutem inną.
Ostatnia szansa.
Ostatnia szansa? Naprawdę?
Jezu. Spierdalaj.
Nadal boli?
Chodź do mnie.
To nie twoja wina.
Moja chyba też nie.
Kogoś innego.
Są tacy, którzy tak uważają.
Gość z gazety tak sądzi, a tego…
Tego się nie spodziewałam.
UMOWA NA REKULTYWACJĘ TERENU PO HUCIE BRITISH STEEL
Cholera.
I tak bez przerwy. Jak pszczoła.
Albo te króliczki z reklamy.
Cudowny widok.
- Warto spróbować raz jeszcze. - To by była trzecia operacja.
Kolejne zakażenia go bolą.
Connor, możesz podejść do światła?
Dostaniesz lizaka.
To się doktor wpakował.
- Dwa. - Co?
Dwa lizaki.
Ale mam jednego.
Trzy.
Umie liczyć, co nie?
Trzy, ale nie więcej.
Grzeczny chłopak.
Jesteś bardzo dzielny.
Tu spróbujemy zrobić kolejny przeszczep.
Potem będziemy gotowi na kolejny palec, a Connor zyska chwyt.
Co najmniej dwie operacje?
W tym zawodzie często spotykam osoby, które mają mniej szczęścia.
Czasem nie można im pomóc.
Connorowi można.
Roy. Musimy porozmawiać.
- Nie teraz. - Coś mnie niepokoi.
Jak zawsze.
- Musiałem zbierać śmieci. - Ja też.
Bo w biuletynie partyjnym napisałeś,
że martwi cię, co wyrzuca się do rzeki!
Pat Miller.
- Wiesz, w jakim gównie staliśmy? - Gadamy tu czy tam?
Będziesz chciał to zobaczyć.
ZATWIERDZENIE OFERTY PRZETARGOWEJ FIRMY RHODES & MILLER
CAŁKOWITY KOSZT: 656 165 FUNTÓW
Nie wiem, skąd je masz.
Ktoś podrzucił mi je do domu.
No tak.
To poważne naruszenia, Roy.
Z tych dokumentów wynika, że Pat Miller…
Pat Miller wygrał przetargi,
których nie powinien.
- To mogą być przestępstwa. - Przestępstwa?
Umowy na setki tysięcy funtów w rękach złego oferenta?
- Jak ty to nazwiesz? - Mówisz, że u mnie…
Gdybym myślał, że cię kupili, to bym tu nie przyszedł.
Jesteś uczciwy.
Chcę wiedzieć, jak daleko to sięga?
Zostaw to u mnie. Pozwól, że…
Sprawdzę tę sprawę.
No dobra.
Mam kopie.
Co?
Zrobiłem kopie. To nie są oryginały.
Tylko informuję.
Nie ufasz mi?
PAMIĘCI SHELBY ANNE TAYLOR 19 KWIETNIA 1996-22 KWIETNIA 1996
KOCHANA CÓRECZKO, CIĄGLE TĘSKNIMY
No i pięknie.
Nie podniecaj się.
Coś tu nie gra.
Nie chcę o niej zapomnieć.
Nie zapomnimy.
- Wszystko gra? - Chcę wrócić do domu.
Wiem.
- Wiesz, czemu ubierają się tu na biało? - Nie.
Żeby mieć pewność, że jest czysto.
Najpierw ścierają, potem polerują,
a na końcu pielęgniarki robią na podłodze fikołki.
Tak sprawdzają czystość.
Odrobina brudu i sprzątają od nowa.
To najczystsze miejsce na ziemi.
Ja nie umiem robić fikołków.
Ja zrobię 15 z rzędu.
Powinnam chyba być pielęgniarką.
Jesteśmy gotowi.
Mamo, nie chcę iść.
Będzie dobrze. Zobaczysz.
Będzie dobrze.
Connor.
Do roboty.
Myśl o pielęgniarkach robiących fikołki.
- Położę ci na twarzy maskę. - Wiem.
Opowiem ci historię, słuchaj uważnie.
Dawno, dawno temu było magiczne królestwo,
w którym żył bardzo mądry książę.
- Tracey, prawda? - Tak.
Susan.
Pracowałaś z moim starym, zanim mnie zostawił.
Pierdziałaś kiedyś, leżąc na łóżku obok mnie.
Byłaś w ciąży.
No tak.
Jak tam maluch?
Ona…
Umarła.
- O cholera. - No tak.
W porządku…
Dużo komplikacji. Urodziła się bardzo chora.
Coś było nie tak z uchem, ale tylko ja to zauważyłam.
Była zdeformowana?
- Kurwa, co z tobą? - Nie o to mi chodziło.
Moje dziecko też.
To jego czwarta operacja, już padam.
Jak ma na imię?
Connor.
A twoja dziewczynka?
Nikt nigdy o to nie pyta.
Nie miała imienia?
Shelby Anne.
Dobre imię. Jak tytuł filmu.
Była taka chora.
Problemy z sercem, płucami i nerkami.
Wszystko było nie tak.
Bardzo mi przykro, że ją straciłaś.
Biedny Connor.
Nie jest tak źle.
Kocham go, a on kocha mnie.
Jest dobrze.
Znowu jestem w ciąży.
Musisz być przerażona.
Bliźniaki.
Szansa na donoszenie bliźniąt jest ponoć jeszcze mniejsza, więc…
Ale chyba…
- Chyba… - Jest dobrze.
Będzie dobrze.
Są ci pisane.
Nie wiesz tego.
Nie wiem, ale umiem zgadywać.
Jeden dziennikarz…
Gość myśli, że dzieci miały takie problemy,
bo w wodzie była jakaś trucizna albo coś takiego.
Robi listę matek.
Zadzwonię do niego. Chcesz z nim porozmawiać?
Z chęcią.
Pewnie niczego to nie zmieni.
Chyba że posłuchają.
Dam mu znać.
DZIENNIKARZ ŚLEDCZY
Dziewięć, sześć, siedem…
- Halo. - Graham?
Przy telefonie.
- Mówi Susan McIntyre. - Dzień dobry.
Dzwonił pan do mnie i zostawił wizytówkę.
- Chce pan napisać o moim synu? - Tak. I o Corby.
No tak.
Powtórzy mi pan…
czyja to może być wina?
Sam, wejdź.
Dzień dobry.
Sam.
Sprawdziłem twoje dokumenty.
To dobrze, na to liczyłem.
Chcemy coś zrozumieć.
Kto ci je dał? Musimy z nim pomówić.
Nie wiem, kto mi je dał. Znalazłem je w skrzynce.
Nie wierzycie?
Roy, sam mu powiedz. Bywam irytujący, ale nie kłamię.
To dokumenty kierownictwa.
Brawo, panie Marple. Ile osób tam pracuje?
Kim jest jebany pany Marple?
- Mówi o pani Marple. - Pannie.
Żartuje.
Uwielbiam patrzeć na zmiany w mieście.
Gdy zaczynaliśmy z Royem, deptaki dla pieszych były niewyobrażalne.
To niesamowite.
Zmiany trzeba wdrażać porządnie.
Informacje z tych dokumentów powinny być wystarczające,
nie trzeba rozmawiać z ich dostawcą.
Ma pan problem w radzie, panie przewodniczący.
Do roboty.
Kurwa.
Stój!
Wracaj, ty…
Przez ciebie dostanę zawału!
Widziałem twoją fryzurę!
Zapada w pamięć!
Poznałem cię, Ted!
To samo?
To znaczy…
Przekazałem te dokumenty, żeby ich powstrzymać.
Jest coraz gorzej.
To, co robią w Middlehampton…
Wszystko przekazałem Royowi.
Royowi? To zły pomysł.
Jest wiceprzewodniczącym, umie wszystko załatwić.
Powiedział, że ruszy z dochodzeniem, jeśli dowie się, kto przekazał dokumenty.
Co powiedziałeś?
Do dziś nie wiedziałem, kto mi je dał.
Grozisz mi?
Nie, synu. Nie rozumiesz mnie?
Chodzi o to…
Wybrałeś nie tego człowieka.
Nie jestem popularny.
Nikt mnie nie słucha.
Mają mnie za bezwartościowego starucha i może mają rację?
Ja… niczego nie zmienię.
Daj je komuś, kto da radę.
Już mówiłem, że Roy jest właściwą osobą.
To przestępstwa, Sam.
Tego nie wiesz.
Pójdź na policję.
Posłuchaj.
Lubię być radnym.
Jako radny robię wiele dobrych rzeczy.
Dostrzegam to, czego inni nie zauważają.
Jeśli to zrobię,
wkrótce mogę przestać być radnym.
Tak czy siak.
Pyta: „Co robisz?”, a on „Łowię”.
Znowu: „Co łowisz?”, a on na to: „Nie twój interes!”.
Moja trzecia wycieczka.
Jebana prostata.
Nienawidzę tego chóru.
- Ale pięknie śpiewasz. - Trzymam się glorii i chwały przeszłości.
Przecież wiesz.
To wszystko spuścizna huty.
British Steel sponsorowała nawet zespół i chór.
To przeszłość.
Pewnych fragmentów przeszłości warto się trzymać.
Gdy zamknęli hutę, mieliśmy tu 11 000 bezrobotnych.
Wiem.
Nikt nie miał pojęcia, co z nimi robić.
W końcu ci, którym zależało, zaczęli działać, żebyśmy nie zatonęli.
Wiesz, ile razy to słyszałem?
Bo to prawda.
Sam stałem po zasiłki. Byłem zdesperowany, myślałem…
Wszyscy myśleliśmy, że nie mamy szans. Byliśmy jak górnicy. Mieliśmy przesrane.
Stałeś kiedyś w kolejce na 11 000 osób?
Jestem wdzięczny za wczoraj i dumny z dzisiaj.
- Kasę wezmę choćby od torysów i Europy. - Chyba nie chodzi już o chór.
Słuchaj…
Dość mi kręcą koło dupy.
Trzymają mnie za jaja.
Dupa i jaja?
Park rozrywki tonie.
- Tonie? - Już to załatwiłem.
Rzecz w tym,
że próbuję utrzymać się na powierzchni.
Jak wygram…
- Startujesz? - I wszystko posprzątam.
Sam, mógłbyś pójść ze mną.
Byłbyś wiceprzewodniczącym.
Pchnąłbyś do przodu kolej.
Musimy im pokazać, że potrafię sprzątać bałagan.
To znaczy, że musimy utrzymać tempo rozwoju.
Wszystko inne już mamy.
Co jest ważniejsze?
Rozwój czy bajzel?
Nie możemy sobie pozwalać na wycieki dokumentów, Sam.
- Co robisz? - No weź.
- Puść mnie. - Graj zespołowo!
Patrz, co narobiłeś.
Mam szczyny na spodniach.
To z kranu!
Mam grać zespołowo?
Nie wychylać się?
Bo tak się to robi?
Właśnie tak!
Myślisz, że ich obchodzimy? Unię Europejską? Blaira?
Jesteśmy wdzięczni za ich kasę, ale to my pracujemy.
Chyba że ktoś zaczyna hałasować.
Wtedy pieniądze mogą zniknąć.
A na to nie pozwolę, Sam.
Podaj nazwisko.
Pomóż mi, a ja pomogę tobie. Wiesz, że tak będzie.
Wiesz, jak długo chciałem, żebyś zaczął traktować mnie poważnie?
- Tak bardzo chciałbym być twoim zastępcą. - Do dzieła.
Nie mogę na to pozwolić.
Nie chcę tego.
Nie w taki sposób.
- Odmawiasz? - Nie podam ci nazwiska.
Sam…
A poza tym…
To koniec.
WADY WRODZONE W OKOLICY WYSYPISKA
- Mamo! - No chodź!
Wszystko gra?
Powinieneś to przeczytać.
Czytasz The Sunday Times?
Ciocia Mabel mi o tym powiedziała. Strona dziesiąta.
MATKI UWAŻAJĄ, ŻE CHEMIKALIA, KTÓRE DOSTAŁY SIĘ DO WODY,
SĄ PRZYCZYNĄ WAD WRODZONYCH U ICH DZIECI.
Dużo dzieciaków.
Tutaj.
Samuel?
Chyba tak.
Nie.
Susan? Dawno się nie widziałyśmy.
- Czytałam twój artykuł. - Żaden tam mój.
- Dobra wymówka, co nie? - Wymówka?
Na to, że masz zjebane dziecko.
Świecisz mordą, żeby cię żałowali?
Nic nie wiesz.
Biedactwo.
Marc!
Nic od ciebie nie kupię.
Jest pani zajęta.
A ty nie jesteś o 8.00?
- Chciałam przyjść przed pracą. - Przyjdź po.
Mamo.
Co się stało w oko?
Przemoc domowa.
Chodzi o ten artykuł?
Byłam wdzięczna, że nie jestem jedyna.
To szczęśliwy dzieciak, ale ból operacji…
Jeśli ktoś jest winny…
Wdzięczna?
Tak. I to bardzo.
Wejdź, ale herbaty ci nie zrobię.
Zacisk.
Jest dobrze.
Co z nimi?
Są zdrowe?
Świetnie ci idzie.
- Panie Taylor. - Oto one.
Spójrz.
Cześć.
Gratulacje, Tracey.
Są idealne.
Już dobrze.
RADA CORBY
Ted! Teddy!
- Muszę lecieć. - Teddy.
Tu jesteś.
Chciałem ci powiedzieć, że mnie zawiesili.
Co? Dlaczego?
Mój tata też umarł.
Dziesięć lat temu. Rak trzustki.
Też pracował w hucie.
Twierdzili, że nie było związku,
ale my wiemy, prawda?
Miałem go za wielkiego człowieka. Każdego potrafił przepić, był zaradny.
Ale kłaniał się w pas różnym pizdom.
Dał mi tylko jedną dobrą radę:
„Naucz się roboty, w której góra nie będzie tobą pomiatać”.
Mój tata mówił coś podobnego.
Mylił się.
Tak naprawdę musisz wiedzieć, komu się kłaniać.
Znajdź sprytnego gościa i idź za nim.
Na przykład Pata?
To znaczy,
że moja sytuacja się poprawi.
Ale twoja…
No cóż…
Twoja już nie.
Co?
Mamo, spójrz.
Wyglądasz lepiej, niż myślałam!
Czego się spodziewałaś?
Ja po dwójce byłabym kaleką.
Masz z czym pracować.
Są takie urocze. Mają komplet palców?
- Tak. - Szczęściara.
- Connor! - Dobra! Idę!
Potrzebuję pomocy.
No dobra…
Skontaktowało się ze mną pięć matek, do tego pojawili się prawnicy.
- No tak. - Jesteś księgową.
- Tak. - Powiedz, co mam zrobić. Posłucham cię.
- O czym mówisz? - O sprawie.
O tym, co nam zrobili.
Co mogli zrobić.
Co sądzisz o tej grupie?
Przyszłaś do mnie po poradę prawną?
Myślałam, że to moja wina.
Że coś zrobiłam, że to przez moją cukrzycę.
„Nie uważasz na lekcjach, będziesz sobą rozczarowana”.
Myślałam, że ból Connora to moja wina.
Myślałam, że to przeze mnie.
Pozostałe matki mówią to samo. Bo tak już mamy, zawsze winimy siebie.
Musimy dorwać jak najlepszego prawnika.
Nie wiem, co robić.
Jesteś księgową, jesteś mądra. Pomóż mi.
Nie wyglądasz na prawnika.
- Doprawdy? - Nie widzę peruki.
Może świetnie ją ukryłem?
- Dla mnie proszę nie sprzątać. - To dla mnie.
Bo mi wstyd.
Dziękuję za wizytę.
Dziękuję za prośbę.
Zakładam, że są inni kandydaci?
Sześć osób.
Spotykam się z trzema. Nie masz jeszcze tego zlecenia.
No tak.
Po co ci to? Kasy nie mamy, więc nie mów, że dla niej.
Chodzi o pieniądze dla was.
O odszkodowanie dla syna,
ale też…
Wierzę w pani motywację.
Podobały mi się słowa o sprawiedliwości z The Sunday Times.
Chcesz sprawiedliwości?
Pracowałem przy paru takich sprawach.
Katastrofa kolejowa w Southall. Paddington. Watford.
Lubisz kolej.
Ja upewniam się, że w ogóle mamy sprawę dla sądu
i zapewniam jak najlepszą pomoc.
Czyli uważasz,
że sprawa nie jest pewna?
Inni są jej pewni.
Mają inny styl pracy.
Znała pani mojego tatę.
Larry Collins.
Pan Collins? Mój dyrektor?
Tak. Dorastałem tutaj.
W wakacje pracowałem w hucie.
Przeczytałem artykuł i pomyślałem…
Chciałem się przydać.
Też chcę sprawiedliwości.
Umawiałam się z facetami z taką gadką.
Nie ufam jej.
Ilu rodziców się już zgłosiło?
Siedmioro. I troje do Pattie.
Z niepełnosprawnymi dziećmi w tym samym wieku?
Mniej więcej. Mam listę.
Mogę ją zobaczyć?
To nie znaczy, że przejmę sprawę.
Wybacz pismo.
Bardzo proszę.
Przyda się prawnikowi, który będzie zajmował się sprawą.
To za mało?
Potrzebujemy dowodów.
Musimy ustalić, gdzie mieszkały matki i co je łączyło.
Jaki był czynnik ryzyka.
Czemu wszystkie spotkało to samo.
Musimy też udowodnić zaniedbanie. Jeśli się uda, to…
Wtedy możecie wygrać.
Ja nic nie kosztuję. Pieniądze biorę dopiero po sprawie.
Nie ufam ludziom, którzy pracują za darmo.
Nie musisz mi ufać.
Zapracuję na to.
Connor! Wyłaź stamtąd!
Nie szkodzi.
Cześć.
Co wiesz o neseserach?
- To jest neseser? - Tak.
Stworzono je, wykorzystując krokodylą technologię.
Ten mechanizm za tobą to zawias.
Został skalibrowany, czyli starannie wykonany,
żeby…
móc się nagle zamknąć.
- Chciałem cię ostrzec. - Żartujesz?
- Tak. - Dlaczego?
Chciałem cię rozbawić.
„Rada ogłasza dziś kompleksowe…”
No kurwa.
„Rada ogłasza dziś kompleksową analizę
sytuacji dzieci opisanych przez The Sunday Times”.
„Kompleksową analizę medyczną”?
Może bardziej formalnie?
„Przeprowadzimy dokładne śledztwo…”
Co jest? Zwalniacie mnie?
- Ted, mam spotkanie. Wróć później. - Kurwa, dlaczego?
Kilometrówki.
Tak mnie nauczono!
Miałem zaokrąglać w górę jak wszyscy!
Nie jesteś jedyny.
Przeprowadziliśmy inspekcję. Za dużo tu krętactwa.
Bill Martin i Larry Bryson wylecieli.
- Przykre. - Wiem, czemu to robicie.
- Tak nie można. - Popełniłeś błąd.
Twój ojciec, niech go Bóg błogosławi, był najuczciwszy z uczciwych.
Wstydziłby się.
POLICJA W NORTHAMPTONSHIRE
Wystawisz chipsy?
- Zapłacisz za nie? - Kupią napoje.
Nic nie kupią!
Kobiety nic nie kupują. On może zapłacić.
- Mogę. - Nie. To nie jego bar.
Przygotowujemy przekąski dla dziesięciu osób?
- Przecież chciałaś wiedzieć. - Dalej chcę.
Nie chcę urządzać imprezy.
Twoim ojcem był Okopowy Collins?
- Skąd to przezwisko? - Jesteś wkurzająca.
Susie też tak mówiła. Bo był stary.
Ale spoko gość.
Trzy soboty z rzędu odpuścił mi kozę przez ból miesiączkowy.
Czemu to ja tu dowodzę? Nie znam się na organizacji.
Poznałaś już siedem matek.
Do tego artykuły i…
Siedem osób byłoby niezłym wynikiem.
Poza tym w Corby nikt nigdy nie był punktualny.
Pomogę ci, skarbie.
Dzięki, że przyszłaś.
Dzięki.
Cześć.
- Maggie. - Cześć.
- Usiądź. - Dziękuję.
- No dobra. - Widzisz?
Żeby ci peruka nie spadła.
No dobra.
Cześć.
Cześć. Nazywam się Susan McIntyre.
Dzięki za przybycie.
Nie będę dużo mówiła.
BILL MARTIN, WYDZIAŁ BUDOWLANY
Nie wiedziałam…
Nie spodziewałam się tylu osób.
Wszyscy na zewnątrz!
Dzwoń na straż!
Chcemy ustalić, czy ktoś zrobił naszym dzieciom krzywdę.
To Des Collins.
Jest prawnikiem, ale go lubię.
On wam wszystko wytłumaczy.
Witam.
BAR, MOLIBDEN
Wierzę, że wam i waszym dzieciom została wyrządzona krzywda.
Znajdziemy odpowiedzialnych
i zawalczymy o sprawiedliwość, na którą zasługujecie.
Napisy: Jędrzej Kogut