WALCZYMY O SPRAWIEDLIWOŚĆ
Lepiej składać na trzy, wtedy pasuje do koperty.
Nie uważałam na lekcjach z kopert, bo obciągałam Harveyowi
Thomasowi na końcu klasy.
Ups! Do kosza.
Debiutantki witam. Jeśli ktoś przyszedł drugi
raz - dziwię się, a jeżeli trzeci - jest równie stuknięty,
jak ja.
Czekamy na raport Regionalnego Inspektoratu,
a tymczasem Des ma kilka spraw. Jak zwykle będą nudne, ale przeżyjemy.
Dziękuję za zachętę.
Potrzebujemy czterech dowodów. Po pierwsze: że istnieje grupa kobiet,
które były w ciąży jednocześnie, a ich dzieci ucierpiały.
Tego dowiedzie raport.
Po drugie:
że toksyny z terenów rekultywowanych dostały
się jakoś do waszych organizmów. Zleciliśmy już badanie próbek wody.
Po trzecie:
że te toksyny miały bezpośredni wpływ na zdrowie waszych dzieci oraz po czwarte:
że doszło do świadomego zaniedbania.
A zatem, że można było zrobić więcej, ale z rozmysłem nie zrobiono.
Tu liczymy na dokumenty Rady Gminy.
Tymczasem poznajcie Dani, z którą współpracuję.
Dani rozda wam formularze, oczywiście nudne,
od których zaczniemy zbieranie zeznań. Na nich zbudujemy sprawę.
OFERTA PRZETARGOWA, RHODES & MILLER
PARK ROZRYWKI WKRÓTCE OTWARCIE
Chcę poprosić o głos.
Wniosek zgłaszają dwie osoby.
Ponieważ wciąż trwa policyjne dochodzenie, które utrudnił pożar,
chciałbym zasugerować zawieszenie współpracy z firmą Rhodes & Miller.
Daj spokój, Sam!
Tak to ma wyglądać?
Będziesz uciszał każdego, kto się z tobą nie zgadza?
Nie tak miało być.
Czy ktoś popiera pana wniosek?
Dochodzenie policji trwa od półtora roku, a Rhodes & Miller cały czas czerpie zyski.
To skandaliczna sytuacja.
Będę zmuszony pana wyprosić.
Otwórz, Ted!
Nie wygłupiaj się!
Chcę porozmawiać.
TOKSYCZNE MIASTO
Celem niniejszego raportu było ustalenie,
czy między tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym
czwartym a dziewięćdziesiątym ósmym rokiem nastąpiła epidemia wad
wrodzonych u dzieci.
Otóż:
badania epidemiologiczne nie wykazały znaczącej różnicy między odsetkiem
takich narodzin w Corby oraz w szerszym okręgu, w Kettering.
Co więcej, w Corby było ich nieco mniej. Zatem: epidemii nie było.
-Czyli co? Jesteśmy zbiegiem okoliczności? -Tu jest raport.
-A tu sala pełna matek! -Rozumiem pani frustrację, ale została
pani wpuszczona w maliny przez swoich prawników.
W maliny?
-Raport wyraźnie wskazuje… -Wyraźnie sra na fakty!
Zachowajmy kulturę. Proszę spokojnie przetrawić raport.
Już przetrawiłam: to kupa gówna!
Przedstawienie skończone, proszę siadać.
Chodźmy stąd.
Powinnam coś powiedzieć.
Niby co? Sprawdzili i nic nie znaleźli. Krzykacze, jak Susan,
zawsze chętnie napyskują, ale my nie.
Chodź.
Gdzie Maggie?
-Chłop ją zabrał. -Tego się nie spodziewaliśmy.
-Bo kłamią! -Możliwe, ale wątpię. Premedytacja
tego kalibru to rzadkość. Podejrzewam niekompetencję, ale tak
czy inaczej to utrudnienie.
Co to jest premedytacja?
Podłość.
Nie zgadzasz się?
Niestety, mam więcej złych wieści. Wróciły wyniki badań wody.
W czasie rekultywacji gruntów nie było w niej nietypowych substancji.
I oni też nie kłamią?
Nie sądzę.
Posłuchajcie.
Wszyscy jesteśmy rozczarowani.
Ale są inne ścieżki.
A co z raportem policji o pożarze?
Ich dochodzenie dotyczy korupcji. Też dobrze,
ale nie możemy się mieszać w sprawy kryminalne.
Więc co teraz?
Cóż.
Jak powiedziała Dani, szukamy innej drogi.
Zawsze jakaś jest.
RAPORT INSPEKTORATU OPIEKI ZDROWOTNEJ
Tatuś!
Wszystko dobrze?
Nadal to czytasz?
Sprawdzam, gdzie by się kwalifikowała Shelby Anne,
ale niewiele rozumiem.
Zaparzyć herbatę?
Nie czytałam tego przez cały dzień.
Potrzebuję jej.
Jak my wszyscy.
Zmył się. Słyszałaś? Des uciekł.
Skąd wiesz?
Czuję, kiedy chłop ma dość.
To dobry pomysł?
Jasne.
Prawdopodobnie. Może.
Zabiję cię.
Trzeba było nie iść.
WSTĘP WZBRONIONY
Podsadzę cię.
-Nie! -No chodź. Dawaj nogę.
Ale masz umięśniony tyłek!
To teraz idź po próbki.
Czyli teraz ja się włamuję? Super!
Masz tam trzy butelki, rękawiczki i reklamówkę,
żeby nie upaprać plecaka, bo to szkolny Connora.
Musimy udowodnić Desowi, że woda jest skażona.
List od Rady.
I co?
Niestety, dokumenty, o które prosimy, spłonęły.
Zrobią, co w ich mocy, ale ich kartoteka niestety…
Spłonęła.
Kto to?
Lydia Short. Ma szesnastolatka z wadą ręki.
Dzień dobry.
Będzie lepszy, jak zobaczysz to.
Jakaś podpowiedź?
To woda z terenów rekultywowanych przez Rhodesa & Millera.
I?
Są w niej toksyny!
Oczywiście, że są. Przecież to teren rekultywacji.
Musimy się dowiedzieć, czy te toksyny dostały się do wody pitnej.
A chyba niestety się nie dostały.
Czyli to wszystko na nic?
Nie dostałaś wysypki?
Nie. Ale ona dostanie, jak z nią skończę.
Doceniam wasz wysiłek.
Jasne.
Dziękuję.
Za co?
Za wszystko.
Naprawdę. Jestem bardzo wdzięczna.
Ja też.
Wycofujecie się?
Ty się wycofujesz.
Tak? Dlaczego?
Bo sprawy nie ma!
Ależ jest.
Inspektorat nie widzi epidemii, ale my tak. Wystarczy dowód.
A skoro toksyn nie było w wodzie, musiały być gdzie indziej.
Nadal mamy do zdobycia cztery dowody.
Chodzi o sprawiedliwość. A ja się nie poddaję.
Pocałuj go, Tracey.
Dlaczego ja?
Bo mnie się wystraszy. On woli zwiewne.
Nikt mnie nie musi całować.
Dowiemy się, co tu się dzieje. Słowo.
Proszę.
Sam!
Kopę lat!
Byłem pod ręką.
W tej pracy nie ma chwili dla siebie.
Grunt, że się udało. Niepokoi mnie sytuacja w Willowbrook.
W następnych wyborach wystawimy nowe twarze.
Czyli kogo?
To epoka Blaire'a.
W cenie jest młodość. Mój czas też jest policzony.
O mnie decyduje mój zwierzchnik, nie ty.
Znam twojego zwierzchnika.
Daję ci znać z wyprzedzeniem.
Po przyjacielsku.
Nie mogę.
Nie spodziewałeś się? Nie jesteś aż tak naiwny!
Zgłosiłem na policję firmę, nie ciebie.
-Tu chodzi o płodozmian. -Myślę, że robisz źle. I
myślę, że też o tym myślisz.
A nie myślałeś kiedyś, że myślisz za dużo?
Klucz to dyscyplina partyjna. Ego się nie liczy.
Podporządkowujemy się i działamy.
Przedstawianie propozycji Partii Pracy to ogromny stres,
bo od nich zaczynają się zmiany.
Byłem dobrym radnym.
Kurewsko dobrym.
A teraz będziesz dobrym…
Kim tam zechcesz.
I masz czas na golfa.
Co tam, Pazur? Podoba ci się?
Nie.
Nie wstydź się, Pazur. Gdzie byś ją zmacał?
Wiesz co? Pazur to słaba ksywka.
Lepszy byłby Kapitan Hak, Rąsia albo Pan Krab.
A do ciebie pasuje dupek.
Chodźże!
Nie mówię, że byłam święta, ale to nie znaczy,
że można bić po głowie! Nawet dupka! Nic lepszego nie wymyśliłeś?
I teraz cię zawiesili!
A ta dyrektorka…
Musisz się tak wlec?
Od kiedy to tak wygląda?
Niedługo.
Miałeś mi mówić!
-Smarowałeś maścią? -Tak. Mogą odwołać operację!
Chcesz mieć sprawniejszą rękę?
To moja ręka. I jest, jaka jest! Nie lubię szpitali i nie chcę operacji.
Niczego już nie chcę!
Connor!
Czekaj!
Panie profesorze?
Dziękuję, że znalazł pan czas.
Reprezentujemy grupę rodziców z Corby i chcielibyśmy prosić,
żeby zerknął pan na ten raport. Naszym zdaniem wadliwy.
Znów nic z tego.
Znajdziemy kogoś.
Podważymy ten raport.
A wołowina?
Słucham?
Toksyny mogły trafiać do ich organizmów w skażonej wołowinie. Albo warzywach.
Niekoniecznie w wodzie.
Fakt.
Pobierzemy próbki ziemi z okolicznych farm.
Najpierw spytajmy, co one jadały.
Zajmę się tym.
Do zobaczenia.
Pani doktor? Ma pani chwilę?
Nie uczę was.
Chcemy prosić o ocenę kilku dokumentów.
Jestem wykończona. Może być rano?
Tylko że przyjechaliśmy z Northamptonshire.
Do Newcastle? Dlaczego?
Bo nie odbiera pani telefonu ani maili. I dlatego,
że wszyscy inni epidemiolodzy uważają, że ten raport jest w porządku.
No dobrze. Co to za raport?
Proszę Boddingtona.
Lager i whisky.
Stawia Pat Miller!
Mam raport w sprawie korupcji. Żadnych zarzutów.
W takim razie jeszcze dwa drinki.
Wzniosę toast.
Za tego oto osobnika. Pat.
Jesteś dupkiem. I niegodziwcem. Ale naszym.
To powód do toastów?
Przejrzeli półtora miliona dokumentów. Zebrali sto zeznań.
A ty wywijałeś szabelką. Nie mieli żadnych dowodów!
Bo je spaliłeś!
Chwileczkę.
Bzdury.
Wystartuję w wyborach jako niezależny kandydat.
Rób, co chcesz.
Będę walczył z korupcją pod hasłem „Czyste Corby”. Daję ci znać. Po przyjacielsku.
„Czyste Corby”, niech cię. Czyli obowiązkowe zbieranie śmieci?
Każdy będzie musiał nosić szufelkę? Miasto starych kobiecinek, jak ty.
Korona na głowie potrafi ciążyć, co?
Zawsze byłeś fiutem. Ale nie skurwielem. Myślisz,
że wskrzeszasz to miasto, ale nie. Ty je niszczysz.
Nazywam się Sam Hagen.
Przez 20 lat byłem radnym z ramienia Partii
Pracy i ubiegam się o reelekcję.
Des Collins, jestem adwokatem.
Chciałbym porozmawiać z panem Nicholasem McDowellem, chodzi o perinatologię.
Precz z korupcją? Miasto potrzebuje inwestycji,
nie biurokracji.
Jasne, dziękuję.
Ten palec…
będzie się doskonale nadawał.
-A infekcja? -Do operacji przejdzie.
Słyszysz? Świetnie.
Może tym razem się uda.
Pizza!
On już nie chce operacji.
I co ty na to?
Próbuję być dobrą matką. Nie chcę, żeby marnował sobie życie.
Chodzi o jego przyszłość.
Nie do wszystkiego potrzeba dwóch rąk.
Na stanowiskach w jego zasięgu tak.
Pizza!
Dzieciaki, pizza.
Dlaczego mnie nie słuchają?
Mam wprawę.
Jest raport policji.
Przykro mi.
RADA OCZYSZONA Z PODEJRZEŃ
To Des.
Widziałyśmy. Kolejny szwindel.
Ja nie w tej sprawie. Przykre, jasne, ale to nic, bo mam wielką nowinę.
W raporcie jest błąd.
Jaki?
Policzyli wady wrodzone w całym okręgu Kettering, z Corby włącznie, a
potem porównali z samym Corby. Ich wyliczenia leżą!
Nie mieli racji.
Mamy epidemię wad. Pierwszy sukces!
Inspektorat zrobił błąd?
W takiej sytuacji? To niepoważne.
I wy wszystkim o tym przypomnicie. Mamy zaproszenie do GMTV.
Wyznaczam ciebie, Susan.
Ilekroć o tym mówimy, zgłasza się więcej kobiet.
Pójdziesz ty, Susan i Maggie.
Ja i Maggie? Nie lepiej ja i Tracey?
Z całym szacunkiem, Tracey, ale to lepszy zestaw.
Tracey też jest światowa. A Maggie mnie nie cierpi.
Ale Connor i Sam mają podobne wady.
Słusznie.
Jeszcze więcej osób mnie znielubi.
Niech ci będzie.
Dzięki, Susan.
Dzięki, Tracey!
Podobno nie lubisz kamer, a idziesz do telewizji?
Des mnie poprosił.
Nie mamy nawet filmu ze ślubu!
Co jest?
Pat będzie zły?
Dostałem awans. Tak, jak chciałaś.
I Samuel już się nie liczy?
Musisz teraz odkurzać?
W raporcie był błąd.
Kazałeś mi zostawić dziewczyny, bo raport wszystkiemu zaprzeczył.
Myślałem, że mam rację.
Ale nie miałeś. Pójdę. Nieważne, co na to Pat.
Byłaś kiedyś w Pałacu?
Liz jest wredna i mnie nie zaprasza.
Ale na zewnątrz. Do zdjęcia. Z żołnierzami na koniach.
Jestem tu pierwszy raz.
W Londynie? Nigdy tu nie byłaś?
Trwają przygotowania, ale niedługo was poprosimy.
Atmosfera jest swobodna i dopilnujemy, żebyście się dobrze czuli.
Częstujcie się owocami i sokami.
Jesteś gotowa?
Tak.
Nie masz nic na zmianę?
Nie. A ty?
Źle się ubrałam, co nie?
Nie.
Nie chciałaś mnie tu?
Co?
To twoja bitwa. Spytałam Desa, czy nie masz nic przeciwko, ale wiem,
że za mną nie przepadasz.
Dlatego, że Derek tam pracował?
-Nie! Musiał zarabiać. -Więc?
Bo się puszysz.
Zwykle.
Chyba nie aż tak?
Nie?
I to nie jest moja bitwa.
Jest nasza. Twój dzieciak oberwał, mój też. I nic do ciebie nie mam.
Mam wilgotne chusteczki. Poprawimy ten koszmar?
Kiedy pomyślałaś,
że niepełnosprawność Connora może być skutkiem odpadów toksycznych?
Kiedy się okazało, że takich dzieci jest w Corby więcej.
Z wadami i innymi problemami.
Niektórych już nie ma wśród nas.
To nie mógł być przypadek.
Ale w Radzie Gminy powiedzieli: „To nie my”. Nie wydali nam dokumentów,
po prostu nas olali. Musiałyśmy działać.
Za wami trudna droga, prawda, Maggie?
I Samuel, i synek Susan, Connor, mają za sobą lata operacji i bólu,
który będzie trwał przez całe ich życie.
Chciałybyśmy to zmienić, ale nie możemy. Więc ta walka jest dla nich.
Już mamy pokaźną ekipę, ale na pewno w Corby jest więcej
takich matek i dzieci.
Brawo!
Podajmy numer telefonu dla zaniepokojonych rodziców.
Oczywiście. Zero, jeden, pięć, trzy, sześć. Osiem, dwa, trzy, cztery, pięć,
siedem.
Des Collins.
Connor sporo rozumie. Wie, że nie walczymy dla siebie,
tylko dla dzieci.
One nie miały wyboru wtedy, więc my go nie mamy teraz.
Co byś zjadł? Dziś szalejemy.
-Pizzę. -Czy ja mam pizzę?
Cześć, skarbie!
Mamo?
Ale urosłeś, synek!
Wejdź do środka.
Wszystko jest dobrze.
Wskakuj.
Za moment przyjdę.
Uprzejmie jest odpowiedzieć na powitanie.
Rozmowy z duchami źle robią na głowę.
Cięty język! Bez zmian.
Mój pradziadek rozmawiał ze swoim zmarłym synem. Skończyło się na elektrowstrząsach.
Ale ja jestem żywy. I ty też.
Chciałem pogadać.
A ja chciałam faceta, co zarabia na dom i nie ucieka.
Nie dziwię się, że jesteś zła, ale pokaż mi chociaż dzieciaki.
Nie jesteś ich ojcem. Jasne?
Już nie.
Spierdalaj.
W porządku?
Przepraszam.
To nie przez ciebie.
Niby nie.
Myślałem, że wygląda inaczej.
Jak George Clooney?
Daniel mi pokazywał zdjęcia.
Tak?
Ale stare. Myślałem, że wygląda jak ja.
Nie, farciarzu. Urodę masz po mnie.
Herbaty? Mam tu czajnik, żeby było wygodniej.
Nie trzeba. Dziękujemy, że przeanalizował pan te dane.
Mamy dowód?
Przyjrzałem się toksynom w produktach ubocznych stalowni. Myślę,
że winowajcą jest kadm, metal ciężki.
Nikt jednak nie badał jego wpływu na kobiety w ciąży.
A więc, mamy?
Dowiedzie pan styczności kobiet z kadmem?
Załóżmy.
Wtedy będę musiał wykazać, że mógł on spowodować te wady.
Może skorzystam z badań dotyczących rolników.
Jednak w takich sprawach sąd wymaga od perinatologa
niemal całkowitej pewności co do swoich tez, trzeba
więc wyeliminować jak najwięcej zmiennych.
Jakich?
Powinniście się skupić na dzieciach z wadami górnych i dolnych kończyn.
Czyli te zmienne to… kobiety? Odrzucimy część?
Toksyny, o których mowa,
mogły z wymaganym prawdopodobieństwem wpłynąć tylko na część płodów.
Reprezentujemy dziesiątki rodzin.
Jeśli chcecie wygrać, macie ich osiemnaście.
Czy to…
Prosiliście o opinię.
Ale oni wszyscy ucierpieli.
Każde dziecko niespełniające kryteriów zaszkodzi sprawie.
Przykro mi.
Wszystko będzie dobrze.
Będzie dobrze, zobaczysz. Lekarze wiedzą, co robią. Po operacji będzie lepiej.
Czyżby mój ulubiony pacjent?
Z komisji wyborczych zaczynają spływać wyniki oddanych wczoraj głosów.
Niekwestionowanym zwycięzcą jest Roy Thomas.
Wygrał w ponad połowie okręgów.
We wschodnich okręgach znaczący procent głosów otrzymał Sam Hagen,
dawniej laburzysta, dziś z Partii Stop Korupcji.
Connor? Connor? Jest rozpalony.
Proszę się odsunąć. Pomożemy mu.
Nie zostawię go!
Mamusia tu jest. Nie wyjdę stąd.
Wszystko dobrze, skarbie, mamusia jest obok.
Doszło do infekcji. Jeśli bakterie dostaną się do krwiobiegu,
zajdzie ryzyko sepsy.
Ale otworzyliśmy ranę i wstrzykujemy do niej
antybiotyki. Wkrótce powinny zadziałać.
Następne działania podejmiemy rano, więc niech pani wraca do domu i…
A jeśli nie zadziałają?
Słucham?
Jeśli to sepsa?
Istnieje ryzyko amputacji zakażonej tkanki.
Czyli?
Nie odetniecie mu ręki?
To ostateczność.
Słucham?
Przepraszam.
Zmorzyło mnie. Nazywam się Sam Hagen.
Oczywiście, panie radny.
Niech mi pan da słowo.
Że…?
Że nie chce pan zarobić na tych matkach.
Nie zarobię, dopóki nie wygram.
A jeśli wygram, to i tak zarobię niewiele.
Żyję z innych spraw.
Nigdy tego nie rozumiałem. Wszyscy tylko się ciągają po sądach.
Ale może to jedyny sposób, żeby ich powstrzymać.
A trzeba to zrobić.
Nie mogę powiedzieć, kto mi to dał.
Ale zapewniam, że się przydadzą.
Aha. Ja już nie jestem radnym.
Wyjdzie z tego.
Jeśli straci rękę, też sobie odetnę.
Niczego nie straci.
Już i tak stracił dość.
Wystarczy.
Choć to nic w porównaniu z tobą.
Nie ścigamy się.
Wszyscy cierpimy.
Przecież nie znosisz szpitali.
Tak.
Zwłaszcza tego.
Biedny chłopiec.
Wiadomo, na ile procent zachowa dłoń?
Nie.
Nie podali procentów.
Co mogę zrobić?
Wygrać.
Jak idzie?
Zrealizowaliśmy już te cztery punkty?
Tak. Jest…
Nie jest źle.
Posłuchaj…
Ma tu powstać biuro obsługi klienta.
Czasem mi tego brakuje.
Nie mycia auta dwa razy dziennie, ale…
niektóre miejsca zostają w sercu.
To prawda.
Po śmierci ojca chciałem wyjechać.
Przenieść kancelarię na południe.
Nieładnie!
Ale dowiedziałem się o was. I wciąż tu tkwię.
Jak mówili na twojego tatę? Kulawy?
Miał na imię Larry.
Susan jako nastolatka… Boże.
Łatwo nie miał.
Dlaczego myłaś samochód dwa razy dziennie?
Z powodu pyłu. Był wszędzie i wszędzie właził.
Marc musiał mi trzy razy wymieniać wycieraczki.
Pył?
Było aż tak źle?
Tylko tu, gdzie były wykopy, ciężarówki i błoto.
A gdy ta breja wysychała, wzbijał się pył.
Że też nie pomyślałem… Szlag.
Szlag!
Dziękujemy!
Najpierw nogi.
Zaniesiesz tacie?
Chcesz pograć?
Mnie pewnie masz dość.
Śmigajcie.
Spałeś na kanapie, nie u mnie?
To by było dziwne.
Kot sąsiadów dwa razy nasikał na sofę.
Nie czułem.
Pewnie sprałaś.
Będzie dobrze?
Nie trzeba było amputować dłoni.
Ale nowy palec tak.
Więc nadal ma tylko jeden.
No tak.
Dzięki, że zostałeś z Danielem.
Nikt inny nie mógł.
Mogę cię przeprosić?
Za co?
Za wszystko, co wiem z telewizji. Mam ochotę się dźgnąć w nogę za to,
że cię z tym zostawiłem.
Chętnie cię dźgnę, jeśli chcesz.
Wiem, co zrobiłem.
I przepraszam.
Chciałbym, żebyś mi wybaczyła.
Tak?
Serio?
Daniel mówił, że zmusiłaś Connora. Do operacji.
Chyba…
nikt nie jest idealny. I tyle.
Dla ciebie to to samo?
Nie zapomniałeś kupić mleka, tylko uciekłeś!
Możesz ich widywać, ale nie waż się tak do mnie mówić.
Nigdy więcej.
Co podać? To nie lokal dobroczynny.
Szklankę kranówki.
Świnia.
Też chcę piwo.
Zapomnij.
Zaczynajmy. Dziękuję za przybycie. Chciałbym dać wam znać o postępach.
Po pierwsze, raport Inspektoratu.
Ich statystyki to bzdura.
Liczba deformacji kończyn jest w Corby trzykrotnie większa od przeciętnej.
Domyślamy się też, jak toksyny dostawały się
do waszych organizmów.
Po specjalistycznych konsultacjach zakładamy, że zawinił pył.
Wdychałyście go…
a on zawierał kadm, czyli metal ciężki.
Zdaniem naszego eksperta, zatruwała was chmura pyłu.
Potrzebuję zdjęć,
na których widać kawałek drogi czy chodnika na terenie rekultywacyjnym.
I waszych domów też.
Tony Cox, nasz ekspert…
mówi, że pył miał zasięg wielu kilometrów.
Truł całe miasto.
Jak zapowiadaliśmy,
potrzebne były dowody na świadome zaniedbanie ze strony Rady Gminy.
Niedawno weszliśmy w posiadanie dokumentów, które stanowią dowód.
A więc… Zrealizowaliśmy cztery założone warunki.
I myślę…
że mamy szansę na ugodę.
Dużą szansę?
Mamy dowody, Maggie. Mnie to wystarczy.
Cześć. Chcesz rumianku?
Chcę się położyć.
To pył. Podobno zawinił pył, który wszyscy wdychaliśmy.
Który przynosiłeś do domu. Nieświadomie, wiem.
Pył? Poważnie?
Mają dowody. Mamy plan. I wygramy.
Fajnie było, co?
Ale strasznie.
Wiem.
Też spękałam.
Na pewno będę częściej odkurzać.
Przystojniak z ciebie.
Wcale nie.
Tak!
Myślisz?
Już nie…
Na razie dość operacji.
Koniec z nimi.
Dzięki. mamo.
Kocham twoją dłoń, bo kocham ciebie.
Dobranoc. Jezu, ile ty sobie nałożyłeś tego żelu?
Śpij, aniołku.
Mamy wszystko?
To zależy.
Posłuchasz doktora Penmana i skrócisz listę?
Nie wiem.
Słuchaj.
Musimy mieć jego zeznanie. Powiedz Tracey.
Muszę powiedzieć nie tylko jej.
Nie, ale jeśli ją wykluczysz, musi wiedzieć.
Zobaczymy.
Muszę być pod ścianą.
Nie wcześniej.
O czym myślisz?
O sprawiedliwości.
Wymierzymy ją.