POZEW ZBIOROWY, CORBY
Connor! Wstawaj już.
Ostatnie ostrzeżenie. Wstawaj.
To jest to.
Macie pięć minut.
POZEW GRUPOWY, CORBY
TOKSYCZNE MIASTO
Dowody są przekonujące.
Moim zdaniem ugoda jest tu najlepszym rozwiązaniem.
Przygotowaliśmy warunki, które powinny być atrakcyjne.
Jest mi szalenie przykro, że te kobiety przeszły przez coś takiego.
Standardowe otwarcie.
- Nawet nie przeczytacie? - Po drugie…
Zapoznaliśmy się z waszymi dowodami
i nikt z naszej strony nie uważa ich za przekonujące.
Jesteśmy wdzięczni za przygotowanie warunków ugody,
ale odmawiamy.
Przepraszam?
Chętnie poczekamy na sąd.
Mam tu badania.
Wszyscy jakieś mamy.
Każdy ma znajomych profesorów, którzy się z nim zgodzą.
Te matki przeszły przez piekło. To nie czas na gierki.
Ugoda…
Byłaby błędem.
Drogim błędem dla rady Corby.
Macie reprezentantów różnych dziedzin, którzy się z wami zgodzili,
ale to nie znaczy, że macie rację.
Racja jest po stronie mieszkańców.
Rada Corby nie kupi waszych kłamstw.
- Cześć. - Cześć.
- Masz chwilę? - Tak.
Jesteście gotowi?
To jak egzamin?
Robisz powtórkę i liczysz na dobre pytania?
Tracey, posłuchaj…
Muszę ci coś powiedzieć i…
To ty umiesz mówić.
Wyrzuć to z siebie.
Nie możemy…
My…
Nie uwzględniliśmy cię.
Nie będziesz stroną.
Co?
Ekspert powiedział, że jeśli chcemy wygrać,
musimy skupić się na podobnych problemach z ciążą.
Najbardziej powszechnym problemem
była nierówność kończyn.
Co?
Musimy wykazać z 95% pewnością,
jak te toksyny mogły wpłynąć na płód w danym okresie.
W danym okresie?
A Shelby Anne nie…
Przykro mi, Tracey.
A jej ucho?
To nie jest nierówność kończyn.
I umarła.
Czemu tyle zwlekałeś?
Myślałem, że zawrzemy ugodę i jakoś to załatwimy,
ale rada jest nieustępliwa.
Jeśli wygramy, będziesz częścią tej wygranej.
- Wiesz o tym. - Nie.
Właśnie powiedziałeś, że nie będę.
Ona nie żyje.
Odmawiasz jej sprawiedliwości.
Wstydź się.
Nie.
- Ta koszula? - Nie znam się na damskich ubraniach.
- Znasz się na elegancji. - Naprawdę?
No dobra. A te buty?
- Tak, to buty. - Założyłbyś je?
Nie, bo mam 12 lat.
Nie pomagasz.
Ta bluzka i te buty.
Pasują do sądu. Zaufaj mi.
Czemu miałabym ufać opiekunce?
Bo on ciągle ssie kciuk w nocy, a ty nie wiesz, co robisz.
Kiedy byłeś w sądzie?
Herbatki?
Spóźniłaś się, sędzia nie czeka.
Nie mogłam wybrać butów.
- Napisałam do Trace. - Nie przyjdzie.
Dlaczego? Nic mi nie mówiła.
Na pewno ma dobry powód. Wchodź.
No dobra.
TRACEY, GDZIE JESTEŚ?
Przypominam o paru sprawach.
To pierwszy dzień procesu, ale wy zajmujecie się dziś tylko mediami.
Po drugie:
czytajcie swoje oświadczenia.
Róbcie to codziennie, dopóki nie złożycie zeznań przed sądem.
Ta sprawa opiera się na waszych słowach.
Po trzecie:
wygramy, więc nie stresujcie się.
Powiedziałeś jej o Tracey?
Nie.
Nie jestem z siebie dumny.
Zaśpiewamy?
- Koła w autobusie kręcą się - Mamo!
Kiepski nastrój.
Ale nie musisz robić mi wstydu.
Ktoś musi.
Wiem, że się stresujesz,
ale to niepotrzebne.
Koła w autobusie kręcą się
Przez cały dzień
Nie przestanę, dopóki się nie rozchmurzycie.
Wygramy to.
Wszystko gra?
Tak, po prostu…
Rada nie wykupiła ubezpieczenia.
Od czego?
Od możliwej przegranej.
Uznali, że jest za drogie.
Są głupi.
Albo wiedzą więcej od nas.
Des!
Macie muzykę?
Susan, może nie.
Nudziarz.
Śpiewać nie umiem, ale mam dość smutku.
Usiądź.
No dobra.
Matki w autobusie mówią „Nie”
Nie, nie, nie
Matki w autobusie mówią „Nie”
Przez cały dzień
O cholera.
Rób swoje.
Czyli?
Powiedz, co ci zrobili.
Co zrobili dzieciom.
Powiedz im prawdę.
Jasne.
Wszystko gra? No dobra.
Opowie nam pani o sprawie?
Nazywam się Susan, a to mój syn Connor.
Urodził się z nierównością kończyn,
do której doprowadziły zaniedbania ze strony rady Corby.
To pierwsza próba połączenia
toksycznego powietrza z wadami wrodzonymi.
Mój syn jest inny, ale nie wadliwy,
a sprawa jest pierwsza, ale nie ostatnia.
Klasa robotnicza nie obchodzi tu nikogo
i czas to zmienić.
Ci młodzi ludzie
mają niedorozwinięte albo niewykształcone palce.
Troje z nich ma zdeformowane stopy.
Dlaczego?
Bo ich matki nie z własnej winy…
Wiem, co przed nami ukrywają.
Mów.
Alternatywne równanie na przemieszczanie się pyłu.
Według niego pył nie mógł dotrzeć do tych kobiet.
- Nasze liczby mówią co innego. - Jeśli uda im się podać w wątpliwość…
Udowodnimy świadome zaniedbanie ze strony rady Corby.
Udowodnimy, że te matki zostały zatrute przez zaniedbanie.
Muszę się dowiedzieć, jak to policzyli i znaleźć ich błąd.
Bo będzie po nas.
Udowodnimy słuszność naszej sprawy.
Chodź do domu.
Wyglądasz, jakbyś połknął osę.
To był stresujący dzień.
Napij się.
- Możemy porozmawiać? - Jasne.
Chodzi o nieobecność Tracey.
- Coś jej zrobiłam? - Nie.
Niestety…
Żeby wzmocnić naszą pozycję,
musieliśmy zredukować…
Za namową lekarza
zmniejszyliśmy liczbę matek.
Nie.
Przeprosiłem Tracey, ale gdybyśmy uwzględnili Shelby Anne,
bardzo zmniejszylibyśmy szanse na wygraną.
Gdyby nie ona, nie byłoby nas tu teraz.
Susan, prawo jest skomplikowane. Czasem, żeby wygrać…
Robisz z tego jakąś grę.
Nic z tych rzeczy.
Czasem taktyka wymaga…
Mogłeś powiedzieć rano. Powinnam wiedzieć od razu.
Myślałem, że ci powie.
- Nie chciałem tego. - A jednak.
Connor.
To nie ma sensu.
Moje równania były dobre, poprawnie ustaliłem przepływ.
- Ich ekspert uważa, że się mylisz. - Po co oni się tak rozpisują?
Musimy udowodnić, że źle wyliczyli rozkład cząsteczek.
Mamy parę dni.
Zastałam ją?
To zły moment.
Dopiero się dowiedziałam.
Tak czy siak. Innym razem.
Kiedy się tu przeprowadził?
Nieźle, co nie? Roboty kończył zeszłym latem.
Nie sądziłam, że zarabia aż tyle.
My też się załapiemy.
Nie zapomni o mnie.
Zaparkuj to gówno z boku,
zostaw miejsce na bentleye.
Pięknie wyglądasz, Maggie.
Nie mogę tu zostać.
- Możesz. - Nie mogę.
To miła impreza, a ty tak pięknie wyglądasz.
Zostań, ja wracam do domu.
Narobisz mi wstydu.
Wiesz co?
Des ciągle pytał: „Czy Derek może zeznawać?
Może powie, jak to wyglądało?”.
Zawsze odpowiadałam: „Nie, bo mógłby stracić pracę”.
Teraz patrzę na to wszystko i…
Jezu, coś tu nie gra.
Chcesz, żebym zeznawał?
Nie wiem.
Nie spiesz się.
Ktoś cię podrzuci. Wszyscy cię lubią.
- Twój szampan. - Szampan!
Dziękuję.
Na zdrowie.
Ciebie się tu nie spodziewałem.
Nie krępuj się.
Lider rady Corby stoi całkiem sam,
a przecież uwielbia mówić jak nikt inny.
Uznałem, że lubię cygara.
Masz ochotę?
Nie.
To wszystko i jeszcze smyczki?
Nie przesadzasz, Pat?
Myślisz o sprawie?
Mam więcej zmartwień.
Ja się martwię.
Co?
Ujawnianie, nagłaśnianie. To niebezpieczna gra.
Mogą coś znaleźć.
Nowe zobowiązania i takie tam.
Pozwali radę, nie Rhodes & Miller.
- Powinieneś być wdzięczny. - Na razie.
Dopóki ktoś nie palnie czegoś, co rozwali mi firmę.
Wygramy, Pat.
Obliczenia oparli na błędnej statystyce.
Nie słuchasz mnie, Roy.
Może nie obchodzi mnie twoja wygrana?
Martwi mnie moja porażka.
Pójdź na ugodę, Roy.
Podobno druga strona chętnie na nią przystanie.
I wszyscy odetchniemy.
Straszny z ciebie drań.
Jestem niezbędnym draniem.
Nie musiałeś iść na skróty.
- Zniszczyłeś porządnych ludzi. - No weź.
Nie takich porządnych.
Nie wstydzę się tego, co zrobiłem.
Dla ciebie.
Dzisiaj ludzie oczekują perfekcji.
Nie ma ideałów.
Nieźle wystarczy.
Na tym zbudowano Corby.
Przez hutę niektórzy ucierpieli, ale była dla nas niezła.
Do samego końca będę walczył z tymi skurwielami.
Tylko psioczą, ale ich rządy by nas zrujnowały.
Jebać ich! I ciebie też!
Chcesz, żebym się poddał?
Nie mam wątpliwości, że te substancje,
czyli kadm, chrom, nikiel, PAH i dioksyny,
mogą powodować u zwierząt wady wrodzone podobne do tych
zgłaszanych przez większość skarżących.
Czy może pan wskazać badania
mówiące o takim wpływie na ludzki płód?
Ze względów etycznych nie prowadzi się eksperymentów na ludzkich zarodkach.
Czyli ma pan teorię.
Mogę stwierdzić z 95% pewnością,
że wymienione toksyny miały wpływ na zdrowie tych ciężarnych.
Dyrektor ds. medycznych w szpitalu St Mary’s, doktor Emerson,
stwierdził, że nie ma dowodów potwierdzających pańskie słowa.
Czytałem tę analizę i nie zgadzam się z jego tezą.
Pan wierzy w swoją teorię, on w swoją.
Może obaj macie 95% pewności?
…dane dotyczące toksyn w powietrzu.
Dziś udowodniliśmy, że ich zarzuty są bezpodstawne.
Oparli je na złej nauce. Zmanipulowali te kobiety.
Odrzucili już…
- Panie Collins! - Przepraszam.
Kiepsko.
O cholera.
Oni mają ekspertów, wy też. Wet za wet. Sędzia nie jest przekonany.
To dopiero początek.
Dlatego pytam, czy mogę pomóc.
Ma pan dla nas jakieś akta?
Nie.
Wykaże pan błędy w ich teorii?
Wyśmiewa mnie pan, a pytam szczerze.
Skąd miał pan tamte dokumenty?
- Tego nie mogę powiedzieć. - Są dobre, ale potrzebujemy zeznania.
Dowodu zaniedbań na terenie.
Pana tam nie było, ale ktoś był.
Znajdzie pan tę osobę, a…
Wtedy sprawa się rozkręci.
Przybywam w pokoju.
Musimy cię przygotować przed złożeniem zeznań.
Wygrywamy?
Tak sądzę.
A Wilby, nasz adwokat? Chyba jest niezły.
Jeden z najlepszych.
Podupada na zdrowiu, ale chciał to dla nas zrobić.
I to za niższą stawkę.
Są jeszcze dobrzy ludzie.
Ich gość też jest dobry.
- To prawda, ale sądzę, że… - Stosujesz właściwą taktykę?
Wejdziesz na herbatę?
- Nie chcę zajmować ci czasu. - Boisz się mnie?
Nie.
- Daniel zjadł najlepsze płatki. - Ty zjedz te niezłe i zostaw mu kiepskie.
Część matek nie jest pewna, gdzie odbywał się niedzielny targ.
Chodzi o zapylone miejsca.
Tak się zastanawiałem…
Będziesz zeznawać tego samego dnia co Tracey.
Dlatego się boisz.
Nie wstydzę się tego, co zrobiliśmy dla dobra sprawy.
Nawet jeśli myślisz, że byłem dwulicowy.
Ćwiczyłeś tę mowę. Wiem, bo używasz długich słów.
A ty udajesz, że ich nie rozumiesz.
Dodał coś do tych niezłych.
- Dziwnie smakują. - Idź już!
Tracey będzie mówić o ElectraGen.
Byli blisko stawów więc…
To może być kluczowe.
Nie odbiera od ciebie?
Nie.
Moich telefonów też nie odbiera.
Spróbuję.
Dzięki, że przyszłaś.
Dzięki tobie ominie mnie kąpiel.
Peter jest z moimi.
Peter?
Trochę nam ostatnio pomaga.
To w porządku?
Wszyscy idziemy na kompromisy.
No tak.
Od kiedy wiesz?
- Powiedział mi po pierwszym dniu. - Nie wcześniej?
Chyba się bał o kontakt z mediami.
- Kurwa mać. - I chyba miał rację.
Pewnie zrobiłabym mu scenę
i nie poszła do dziennikarzy,
a wtedy…
Jesteś po jego stronie?
Nie.
Jestem załamana.
To okropne, że nie jesteś tam z nami,
ale myślałam nad tym wyborem.
Przegrana z Tracey albo wygrana bez niej.
Uznałam, że…
Uznałam, że wolę wygrać.
Jestem okropna?
Nie.
Jesteś szczera.
Jak zawsze.
Poczekaj z przebaczeniem.
Nie jestem…
Nie przyszłam…
Musisz nam pomóc.
Sędzia musi cię usłyszeć.
- Co? - Musisz opowiedzieć o pyle.
O tym, jak to wszystko wyglądało.
Przykro mi, ale ciągle jesteś sednem sprawy.
Pracowałam w Corby dziewięć lat.
Biuro sąsiadowało z toksycznym stawem.
Droga była wiecznie zabłocona
i wszędzie unosił się kurz.
Proszę o tym opowiedzieć.
Latem nie otwieraliśmy okna.
Żartowaliśmy, że to przez burzę piaskową.
Mój samochód był wiecznie pokryty warstwą piachu.
Jakie ciężarówki przyjeżdżały na Brunel Road?
Otwarte ciężarówki pełne błota.
Nie przykrywali ich, więc ciągle coś wypadało z paki.
Do tego wielkie cysterny z wężami,
z których w trakcie jazdy wylewał się ciemny płyn.
Mokre przypominały koła garncarskie.
A suche… popielniczkę.
Opowie pani sędziemu o Shelby Anne?
Owszem.
Urodziła się z deformacją ucha.
Jej serce miało dwie komory, nie cztery.
Nerki się nie wykształciły,
więc krew płynęła prosto do płuc,
zamiast do serca.
Walczyła, ale i tak umarła.
Dziękuję, Tracey.
Co na to obrona?
Przypominamy, że ta sprawa nie dotyczy martwych dzieci.
To prawda.
Powinna, ale tak nie jest.
Tu nie chodzi o moją córeczkę, a o inne dzieci.
Jestem tu dla nich.
Bo nasza rada wyrządziła im krzywdę.
Przepraszam, nie wie pan, czy go zastałem?
Długi?
Jego ojciec był solą ziemi.
A on? Jezu…
Muszę zamienić z nim słowo.
Trzyma się na uboczu.
Czasem myślę, że się wyprowadził, ale potem widzę kosz pełen butelek.
Powodzenia.
Proszę się przedstawić.
Susan McIntyre.
Jak nazywa się pani syn?
Connor McIntyre.
Urodził się z nierównością kończyn?
I kiepskim układem odpornościowym.
Gdzie pani mieszkała w trakcie ciąży?
Na Dumble Close.
Czy w tym okresie widziała pani ciężarówki z odpadami?
Każdego dnia, ale wtedy nie zwracaliśmy na nie uwagi.
Odwiedzałam mamę na Exeter Estate.
Cały czas mnie mijały, gdy szłam z Dumble Close.
Proszę o nich opowiedzieć.
Były brudne.
Brudziły drogę szlamem i cuchnęły.
Jak zdrowie Connora?
W porządku.
To dobry chłopak,
ale ręce są bardzo przydatne.
Do pisania.
Do używania komputera.
Do zabawy w parku.
Ale chodzi o coś więcej.
Nie miał jednego spokojnego roku.
Tu operacja, tam infekcja.
Co chwilę nie było go w szkole.
Nie poznawał nowych przyjaciół.
Omijały go ważne momenty.
Mój syn cierpi całe swoje życie,
a niczym nie zawinił.
I nie podoba mi się to.
Nie mam więcej pytań.
Witaj, Susan.
Mogę zadać kilka pytań?
Jak pan chce.
Cierpisz na depresję, prawda?
Tak.
Zdiagnozowano cię w 1996 roku.
Tak.
Brałaś leki?
Tak.
Brałam diazepam, reboksetynę,
prozac i temazepam.
Jesteś świadoma ich skutków ubocznych?
Nie zażywałam ich w ciąży.
Jaki masz stosunek do alkoholu?
Wysoki sądzie, pytanie jest niepotrzebnie nachalne.
Proszę kontynuować.
Lubię alkohol.
Pyta pan, czy piłam w ciąży. Otóż nie, nie piłam.
Nie paliłam też papierosów.
Myślcie, co chcecie, ale chciałam, żeby moje dzieci były zdrowe.
Jak my wszyscy.
Niemcy i Francja wyszły z recesji.
Dla nas jest to najdłuższa recesja od czasów II wojny światowej.
Jeśli był jakiś plan, żeby przez nią przejść i…
I jak?
Nie wiem.
Nie mogę…
A jeśli przegrasz?
Jeśli złożę zeznania i…
przegramy?
Nic innego nie potrafię.
Pat nie dopuści mnie do żadnej innej budowy.
Jest mściwy.
Nie wybaczę sobie tego, co zrobiłem Samuelowi.
Skrzywdziłem własnego syna.
- Przepraszam. - Już dobrze. Chodź do mnie.
Będę mówiła za nas oboje.
Chodź do mnie. Kocham cię.
Już dobrze.
Już w porządku. Kocham cię.
Jak poszło?
Susan miała gorzej.
O co cię pytali?
Co robimy jutro?
Nie wiem. Dzieci mają szkołę.
Ja idę do pracy.
Po kolei.
Co?
Co damy dzieciom na śniadanie?
Tosty.
- I? - Trace.
Masz prawo się denerwować.
Pokroimy jabłko
i damy im razem z tostami.
Potem umyjemy im zęby i uczeszemy włosy.
Potem wsadzisz je do auta.
I zawiozę je do szkoły.
Spóźnimy się.
Jak zawsze.
Pani Hendrix jak zawsze spojrzy na mnie z ukosa.
Będzie normalnie.
Normalny dzień.
Czas na mnie.
Pozwoliłem Danielowi dłużej korzystać z telefonu.
Jestem dobrą matką, prawda?
Co?
Czemu cię w ogóle pytam?
Jesteś świetna.
W ogóle nie piłam.
I nie paliłam w ciąży.
- Nie brałam nawet leków. - Robiłaś, co mogłaś.
Piękne dzieci pięknej kobiety.
Prawnicy cię dorwali?
Tak już mają.
Po prostu…
Kurwa mać, jesteś Susan McIntyre.
Tak jest.
Jesteś świetną mamą.
I masz świetny tyłek.
I świetne dzieci.
Jesteś świetna.
To coś nowego.
Skąd?
Blizny wojenne.
Zapomnij o nich.
Ted!
Cześć, Sam.
To moja trzecia noc.
Rzadko wychodzisz.
Wiesz, czego nie mówią o mieszkaniu w aucie?
O świetle.
Ciągle jest cholernie jasno.
Tata by się wstydził.
Na litość boską, wstyd ma sens, ale tylko jeśli masz się czego wstydzić.
- Weź się w garść. - Jak ty?
- Stary i samotny drań. - Jestem stary.
Jestem samotny. Jestem draniem. Ale nie obchodzi mnie zdanie innych.
Ludzie lekceważyli mnie przez lata, ale to dla mnie komplement.
To są ludzie z rynsztoku.
Ja mogę być tylko wyżej.
Proces cię potrzebuje.
Dlatego tu jestem.
Miałbym zdradzić kumpli taty?
Myślisz, że to jego kumple?
W takim razie postaraj się o lepszych.
Ty masz wybór.
Możesz krzywdzić albo działać.
Oni myślą, że działają.
Obnoszą się swoim robotniczym pochodzeniem,
ale wkrótce zaczną krzywdzić.
Trzeba im się postawić.
Nie. To nie dla mnie.
Mam dość. Za dużo mnie to kosztowało.
- Tony. - Znalazłem ten rozdział.
Wiem, jak ekspertka rady analizowała ruch cząsteczek.
Nie udało mi się zreplikować jej wyników.
Ile kaw wypiłeś?
Mało spałem.
Równania są nieprawidłowe, a wnioski błędne.
Chyba zgubiła cyfrę.
- Świetnie. - Tak, ale…
Nie wiem, jak to udowodnić.
Jak możemy ci pomóc?
Powołuje się na artykuł z badań przemysłu węglowego.
Ten cytuje niemiecki artykuł,
którego nie mogę znaleźć.
- Masz tytuł? - To bez znaczenia.
Nie mogę go znaleźć.
Świetne frytki.
Ale ryba…
Rybie nie ufam. Jesteśmy daleko od wybrzeża.
- Jest smaczna. - Ryba w Norfolk była idealna.
Kiedy to było?
Wybierzmy się na ryby nocą. Uwielbiałem takie wypady z tatą.
Parę piw, chipsy.
Rzeka, nad którą nie powinno nas być.
Kiepsko łowię.
Myślałeś już, co zrobisz, gdy będzie po wszystkim?
Po wszystkim?
Mówię o szkole.
I procesie.
Najpierw skończy się proces.
Mam pomysł na mały warsztat.
Naprawy i takie tam.
Rynek klasyków się rozwija.
Żaden ze mnie mechanik.
Byłbyś kierownikiem.
Ja bym się babrał z Danielem. Mama też.
Swój skuter naprawiała jak zawodowiec.
- Nie rozumiem. - Nie chcę, żebyś je zmarnował.
Pieniądze.
McIntyre i spółka.
Klasyczne auta.
Nie mam ich jeszcze.
Ale będziesz.
Mam też inne pomysły.
Zjedz ostatnią.
Za późno!
Co za głupek.
Jakim pojazdem jeździł pani mąż?
Prowadził 32-tonową ciężarówkę, potocznie nazywaną wywrotką.
Ile transportów dziennie?
W dobry dzień ponad 40.
Dostawał sześć funtów za każdy przejazd powyżej normy.
Robiły się z tego duże kwoty, bo mój mąż był świetnym kierowcą.
Kierowców nagradzano za tempo?
Tak, wszystkim zależało na jak najszybszym przewiezieniu szlamu.
Przykrywanie paki trwało.
Wrzucali, pędzili przez miasto
i wywalali.
Wszyscy tak robili.
Mój mąż nie jest lekkomyślny.
To dobry człowiek.
Oczekiwano od niego takiej pracy.
Robił to, co wszyscy.
Byłaś wspaniała.
Dziękuję.
Zostanie z nami?
- Co? - Jest tu już chwilę.
Nocuje u nas.
Peter?
Nie chcesz, żeby tu był?
Ciągle mówi, co powinienem zrobić z pieniędzmi.
Co?
Taki biznes, siaki biznes.
Nie przeszkadza mi, jeśli cię uszczęśliwia.
To twoje pieniądze.
Mnie nie interesują.
On nie jest tobą.
Uznałem, że zrobię moje słynne naleśniki.
Masz ochotę, Con?
Sekret tkwi w dużej ilości masła.
Lubię płatki.
A ty, Susie?
Nie.
Idź już.
Zjedz na mieście.
Co się stało?
Nie chce cię tu.
Ktoś pytał cię o zdanie?
- Nie odzywaj się tak. - To mój syn.
Bezczelny jest, a poza tym…
- Zrobię tylko naleśniki. - Masz iść.
Ożeż kurwa.
Jest ich troje.
- To moja rodzina. - No już, Peter.
Peter? Jestem twoim tatą.
Zabawne.
Jeden i drugi.
Kto ich wychował?
Nie będziesz już niańczył. Nie będziesz ich widywał.
To nielegalne.
Sprawdźmy. Dobrze ogarniam prawo, a ty?
Mój syn to nie skarbonka.
Nigdy czegoś takiego nie powiedziałem.
Nie jesteś jego ojcem. Nie zasłużyłeś na to.
Zmiataj stąd.
Chcesz, żebym został.
Wiesz co?
Naprawdę nie.
Spierdalać.
No dobra.
Dobra.
Niemiecki.
Halo.
Mówi pani po angielsku?
Nie…
SZUKAM ARTYKUŁU NAUKOWEGO
Tak. Dobrze.
To adres człowieka, który dał mi dokumenty.
Będzie zeznawał?
Nie, ale możecie go zmusić.
Nie możecie go wezwać?
Możemy go wezwać,
ale niechętny świadek to ryzyko.
Może bardziej pomóc drugiej stronie.
Musi potwierdzić treść tych dokumentów.
- Jeśli nie… - On nie chce być po naszej stronie.
To nie znaczy, że nie powie prawdy.
Mam go wezwać i trzymać kciuki?
Ja w niego wierzę, jeśli to coś zmienia.
Nie tylko pan tu ryzykuje, panie Collins.
- Tak? - Des, mam ten artykuł.
No i?
Równanie rady pochodzi z raportu na temat przemysłu węglowego.
To długi raport, ale mamy fragment, na którym oparła analizę pani Heasman.
Czego się pan dowiedział?
Czasami w naszej branży
ślepo wierzymy w pewne równania.
Leslie Heasman, biegła powołana przez radę,
oparła swoje wyliczenia na wykresach
przedstawiających ruch cząsteczek różnych rozmiarów.
To fragment niemieckiego artykułu.
Tom drugi, dowód 12.
Niestety, umknęła jej jedna cyfra.
Jak pokazuje nasze porównanie, jest to kluczowa cyfra.
Tom drugi, dowód 31.
Wysoki sądzie, przed przesłuchaniem musimy zapoznać się z tymi danymi.
Oczywiście.
Ja mam rację, oni się mylą.
Dziękuję, profesorze Cox.
To wystarczy?
To poważny cios, o ile druga strona przyzna nam rację.
- A przyzna. - Tak jest!
Jezu, Des.
Jeśli pytasz o moją zawodową opinię…
To nie wystarczy.
- Czego nam potrzeba? - Świadomości.
Musicie wykazać, że byli świadomi złego zarządzania ryzykiem.
Zanieczyszczanie to za mało, muszą być winni.
Des, sama zaczynam się stresować.
Jest zmęczony.
Mogę ściągnąć Hagena.
On zna tylko pogłoski.
- Możemy przesłuchać Roya Thomasa. - To nie pomoże.
Dokumenty rady ujawnił Ted Jenkins.
Hagen twierdzi, że powie prawdę,
ale sam z siebie się nie zjawi.
Nie rozmawialiście?
Może nie przyjść albo w pełni poprzeć słowa rady.
Albo udowodni ich winę.
To ryzyko, więc pytanie brzmi,
czy warto ryzykować.
Decyzja na pewno nie należy do mnie.
Wzywam Edwarda Jenkinsa.
Ja, Edward Jenkins, przyrzekam uroczyście,
że będę mówił szczerą prawdę,
niczego nie ukrywając.
Jest pan z zawodu inżynierem.
prawda, panie Jenkins?
Tak, mam dyplom z Northampton.
Rada Corby zatrudniła mnie na stanowisko starszego technika.
Pracował pan głównie przy rekultywacji terenów huty.
Czym się pan zajmował?
Na początku miałem przygotowywać raporty na temat gleby i poziomu skażenia.
- Wykrył pan skażenie? - Produkcja stali to toksyczny proces.
Nie było tam kawałka ziemi, który nie byłby skażony.
Przygotowywaliśmy ją do ponownego zagospodarowania.
Z jakim skutkiem?
Nikt chyba tego nie wie.
Problem w tym, że ówczesny poziom łapownictwa
utrudniał właściwe oceny.
Wysoki sądzie, nie to jest przedmiotem sprawy.
Zajmujemy się działaniami.
Złe zarządzanie ma znaczenie,
jeśli prowadzi do złych działań, a tak właśnie było w tym wypadku.
- To nie jest pomocna uwaga. - Zgadzam się.
Panie Jenkins, może pan przedstawić konkrety?
Zaraz wytłumaczę, czemu dokumenty rady to stek kłamstw.
Wiele razy zgłaszałem problemy z BHP.
Za każdym razem odsuwano mnie od danego miejsca.
- Co pan zgłaszał? - A czego nie?
Manipulowali wartościami pH w raportach na temat stanu gleby.
Złe wykonanie membran geotekstylnych, które miały zabezpieczać odpady.
Szkodliwe odcieki, które spływały do pobliskich potoków.
Paki w ciężarówkach miały być przykryte,
a koła regularnie myte, żeby nie roznosić odpadów.
Zamiast robić to porządnie,
spieszyli się,
a odpady leciały na publiczne drogi.
Zarówno firma, jak i rada,
przejmowały się tylko tempem rekultywacji, łamiąc przy okazji wszystkie zasady.
Albo większość.
Toksyczne odpady wysychały na drogach.
Stąd w Corby wziął się toksyczny pył.
- Zgłaszał pan zastrzeżenia radzie? - Na każdym szczeblu.
Co panu powiedziano?
Że nie rozumiem, jak to działa w Corby.
Nie mam więcej pytań.
Panie Jenkins, został pan zwolniony przez radę Corby.
Sam Hagen dostał ode mnie dokumenty już pół roku wcześniej, możecie go spytać.
Za co pana zwolniono?
Za manipulacje przy kilometrówkach.
To była wymówka.
Nie manipulował pan przy kilometrówkach?
Manipulowałem.
Byłem młody i głupi, a wszyscy mówili, że tak się robi.
Ja wyłudziłem parę funtów.
Oni narazili ludzkie życie.
Nie mam wielu powodów do dumy,
ale cieszę się, że dałem te papiery Samowi Hagenowi.
Moje słowa i zawartość tych dokumentów to sama prawda.
Dowody epidemiologiczne wykazały
istnienie skupiska wad wrodzonych
u dzieci matek z Corby urodzonych w analizowanym okresie.
Dowody toksykologiczne wykazały,
że na terenach rekultywowanych przez radę Corby
znajdowały się czynniki zanieczyszczające, które mogły powodować tego typu wady.
Medycyna płodu mówi,
że możliwe jest, by te czynniki
odpowiadały za większość z omawianych wad.
Te fakty oraz opis systemu zarządzania odpadami
stanowią dowód na brak należytej staranności
ze strony rady Corby wobec pozywających.
Te błędy doprowadziły do rozprzestrzenienia substancji,
które wyrządziły krzywdę skarżącym i dzieciom w ich łonach.
Z tych powodów orzekam na korzyść skarżących.
Co różni teren poprzemysłowy od terenu niezagospodarowanego?
- Co? - Budowa na poprzemysłowym jest droższa.
Trzeba go oczyścić, ale to kluczowe, bo inaczej…
Miał pan na to czas w sądzie.
Nie rozumiesz?
Dzięki tobie takie miasta jak nasze nie przetrwają.
BHP to niepotrzebna biurokracja?
- Nie, ale czasem są inne potrzeby. - Zyski, nie ludzie.
- Spierdalaj. - Ludzie mówią, że jest pan uczciwy.
Proszę przeczytać wyrok,
bo zrozumie pan wtedy,
że miasto napędzane obchodzeniem biurokracji
wyrządziło tyle szkód…
A ty ile zarobisz?
Ile procent?
Już mówię, ile ja zarabiam. Gówno.
Ciągle słyszę, że robię to dla pieniędzy.
Wie pan, co jest zabawne? Nie skorzystałem z pomocy urzędu.
Ryzyko wziąłem na siebie.
Zrobiłem rzeczy,
o których nie ma pan nawet pojęcia.
Zrobiłem to wszystko, bo ta sprawa jest ważna.
Bo wierzę, że ludzi trzeba chronić.
Mam pytanie, panie radny.
Kiedy pan o tym zapomniał?
Nie ma mowy.
Za współpracę?
Spisałeś się.
- Wszyscy się spisali. - No chodź.
Tata byłby z ciebie dumny.
Twojego nie znam, ale też powinien.
Dziękuję.
Nie jest złym człowiekiem, co nie?
Bez obaw.
Dzięki.
Na zdrowie.
Za dużo się działo?
Za mało.
Jestem gotowa na szampana i taniec limbo,
ale Des to nudziarz.
Wcale nie.
Jest miło.
Po prostu…
Muszę znaleźć Tracey.
Zadzwoń do niej.
Dzwoniłam, ale nie odbiera, a w domu jej nie ma.
Wiem, gdzie będzie.
Czemu nie mogę ci się oprzeć?
Bo jesteś bogaty.
- Jesteśmy. - Ty jesteś.
Wygrałaś.
Dla ciebie.
Są twoje.
To pieniądze na twoje życie.
- Nie wiem, co z nimi zrobić. - Jeszcze nie musisz.
Ale coś wymyślisz.
Zacznij od inwestycji w mydło.
- Kiedy ostatnio myłeś uszy? - Kto myje uszy?
- Coś tam żyje. - Może tego właśnie chcę?
Idź podkraść drinka.
Do zobaczenia.
Kocham cię.
No tak.
Spadaj.
Odejdź, proszę.
Wracaj na imprezę.
Tego nie przegapię.
Skąd wiedziałaś?
Gdzie miałabyś być?
Wygrałyśmy.
Pokazałyśmy draniom.
Powiedziałyśmy swoje,
a oni posłuchali.
To nasza zasługa.
Twoja.
Bez ciebie by się nie udało.
Bez ciebie też.
Byłam kluczowa, nie twierdzę, że nie.
Ale ty też. Niemal tak ważna jak ja.
Trochę kluczowa.
Trzynaście lat walki.
Gdzie to się w ogóle zaczęło?
Na porodówce.
No tak.
Co teraz?
Spieprzaj.
Mam dość.
Cholera.
Mam dość.
- Skończyłyśmy. - Tak jest.
Tak jest.
W KWIETNIU 2010 ROKU PODPISANO UGODĘ MIĘDZY RADĄ CORBY A MATKAMI.
KOSZTOWAŁO TO RADĘ 14,6 MILIONA FUNTÓW.
TO PIERWSZA SPRAWA SĄDOWA NA ŚWIECIE,
W KTÓREJ WYKAZANO ZWIĄZEK MIĘDZY TOKSYNAMI W POWIETRZU A WADAMI PŁODÓW.
WEDŁUG DANYCH Z 2021 ROKU
W ANGLII I WALII ZNAJDUJE SIĘ 21 000 BYŁYCH WYSYPISK.
TOKSYCZNE ODPADY MOGĄ LEŻEĆ NAWET NA 1287 Z NICH.
AŻ 167 Z NICH ZNAJDUJE SIĘ POD OSIEDLAMI, SKLEPAMI I RESTAURACJAMI,
A PRZYNAJMNIEJ CZTERY POD SZKOŁAMI.
NIKT W CORBY NIE USŁYSZAŁ ZARZUTÓW KRYMINALNYCH.
PAT MILLER, BILL MARTIN I ROY THOMAS TO POSTACIE FIKCYJNE.
POSTAĆ ROYA OPIERA SIĘ NA WIELU OSOBACH, KTÓRE NIE DOŻYŁY REALIZACJI SWOICH PLANÓW.
PAMIĘCI SAMA HAGENA
W HOŁDZIE WSZYSTKIM MATKOM Z CORBY
Napisy: Jędrzej Kogut