Nikogo nie ma w domu?
Jest babcia. Ale kiepsko słyszy.
Nie! To pokój babci. Mój jest tutaj.
Dobranoc!
Zaraz wracam!
Chetan Bhagat!
Charlie!
- Czytałeś to? - Czytałem książkę, oglądałem film.
I jestem jak on!
Kto? Charlie?
Czy Sam?
Jak Charlie, co?
Jesteś introwertykiem. Patrzysz i słuchasz,
ale nigdy nie działasz?
To ja będę musiała zadziałać.
Czytasz Sophie Kinsellę?
Próbowałem,
- ale nie dałem rady. - Dlaczego?
Brakuje mi słownictwa.
Natasha mi to poleciła.
Nie dałeś rady z Kinsellą, a przeczytałeś Charliego?
Co w tym trudnego?
Charlie to sztuka obserwacji.
Mądrala z ciebie.
Co się dzieje?
To twój pierwszy raz?
Nigdy wcześniej nie...?
Poprowadzę cię.
Kawy?
Herbaty?
Wczorajsza noc...
była przyjemna, prawda?
Tak.
Zabawiliśmy się?
Naturalnie?
Mówienie o tym wszystko zepsuje.
Nie zadawaj pytań.
Racja. Nie powinnam!
Tylko się nie zakochuj.
Nie myśl o tym za dużo.
Nic wielkiego się nie stało.
Mam nadzieję, że nie zrobi się uczuciowy.
Mihir powiedział mi, że chłopcy tak mają,
robią się uczuciowi po seksie,
a potem się zakochują.
Łapią obsesję i zaczynają cię nachodzić.
„Dlaczego z nim rozmawiałaś?”,
„dlaczego się z nim spotkałaś?”, „dlaczego nie odbierasz?”.
Nie potrafią tego rozdzielić.
Widzimy się na uczelni.
Pa.
Witam. Przepraszam.
Przepraszam.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Gdzie wczoraj skończyliśmy?
Tak?
Stało się coś zabawnego?
Masz jakąś tajemnicę?
Nie?
Strona 93.
Gdy wyszłam za Mihira,
miałam 26 lat.
Jest o 12 lat starszy.
Był moim pierwszym chłopakiem.
Wcześniej z nikim się nie spotykałam.
Mihir miał długą historię randek, numerków i romansów!
Dla mnie to była przygoda.
Wyjść za kogoś o 12 lat starszego.
Rodzice się sprzeciwiali.
Ale on miał tyle zabawnych historii!
Szedł gdzieś,
spotykał jakąś dziewczynę, o czymś rozmawiali.
Było... jak w filmach!
Jak w książkach!
Ja takich historii nie miałam.
Według niego kiedyś
miało pojawić się rozżalenie. Miałam mieć do niego żal!
Za to, że nie żyłam po swojemu.
„Idź. Spróbuj! Zobacz, jak się poczujesz! Przemyśl swoje życie!”.
Na przykład Amrita Pritam...
Miała kochanka, Imroze, był od niej młodszy.
Razem mieszkali. Byli ze sobą szczęśliwi.
Lecz miłością jej życia był Sahir Ludhianvi.
Draupadi miała pięciu Pandawów.
Kochała ich, a oni ją.
Mahabharata nie była o nich, prawda!
Wszyscy o nią walczyli, razem.
Czuję się jak zwierzę, ale zwierzęta nie grzeszą.
Jestem mężatką, nie mogę być z innym,
ale myślenie o seksie z kimś innym... jest w porządku?
Nie!
Jak można oczekiwać wszystkiego od jednej osoby?
Bądź moim przyjacielem.
Zachowuj się młodo, ale bądź starszy...
W Tejasie widzę coś innego!
A coś innego w Mihirze.
Czy Mihir może stać się Tejasem, a Tejas Mihirem? Nie!
Więc co mam zrobić?
Kolejna aktorka opowiedziała
o napastowaniu seksualnym ze strony tamtego producenta.
To dobrze. W końcu podnoszą się głosy
po latach milczenia.
Ale gdzie dowód?
Każdy może publicznie udawać ofiarę.
Czytałaś to?
„Amerykańska nauczycielka z liceum skazana za seks z uczniem”.
Sprawa została upubliczniona, mąż się z nią rozwiódł.
To się tu często zdarza.
No i? To żadne usprawiedliwienie.
To, że coś często się zdarza, niczego nie usprawiedliwia.
Ile lat miał ten uczeń?
- Osiemnaście. - Więc w czym problem?
Jak to usprawiedliwisz? Osiemnaście może być?
Osiemnaście czy 21,
nie można być w związku z uczniem!
- W związku cielesnym! - Ale jest dorosły!
To relacja nauczyciel-uczeń.
Skąd wiecie, że się na to zgodził?
Jeśli nic nie mówił...
To znaczy nie! Jeśli nic nie powiedział, to się nie zgodził!
Przepraszam.
Tejas Bhave? Muszę z tobą porozmawiać.
Nie jest trochę dziwna?
Bardziej niż trochę.
Słuchaj.
Ile ty masz lat?
Dlaczego?
Mów!
- Dwadzieścia jeden. - Na pewno?
Nie skłamałeś na formularzu?
- Nie. - My tak robiłyśmy, więc pytam.
- Może. Nie wiem. - Jak to nie wiesz?
Masz akt urodzenia?
Przynieś!
Zabierz z dziekanatu. Tam go złożyłem.
Mam poprosić o twój akt urodzenia?
A jeśli spytają po co?
No właśnie, po co?
Posłuchaj.
Tamtej nocy...
Na wszystko się zgodziłeś, tak? Nie zmuszałam cię?
Co masz na myśli?
Nie zmusiłam cię do seksu?
Nie, ale...
Ale co?
To ty wykonałaś pierwszy ruch!
A ty nie odmawiałeś!
- Nie. - No właśnie.
Więc oboje tego chcieliśmy?
Zaczekaj. Powiedz to.
- Powiedz, że się zgodziłeś. - Że co?
Że tego chciałeś.
- Za czym? - Za zgodą!
- Za zgodą!
„Wszystko, co się wydarzyło, było za moją zgodą”.
Wszystko, co się wydarzyło...
- Było za moją zgodą! - Było za moją zgodą.
A teraz całość.
Całe zdanie?
Tak.
Czekaj! Powiedz to tak: „Wszystko, co się wydarzyło
z panią Kalindi, było za moją zgodą”.
- Co... - „Mówi Tejas, pani Kalindi.
Wszystko, co się wydarzyło, było za moją zgodą”.
Pani Kalindi, tu Tejas. Wszystko, co się wydarzyło...
- Było... - Za moją zgodą!
A teraz porządnie!
Pani Kalindi, wszystko, co się wydarzyło, było za moją zgodą.
Mówi Tejas.
To moja wina!
Jeśli wracam późno do domu, to ma prawo mnie uderzyć!
Jeśli dziewczyna nie odczuwa winy, to jest odważna.
Odważna dziewczyna nie mówi „masturbacja”.
Wracajcie do domu. Zamknijcie drzwi. Włączcie seksowną muzykę.
Umyjcie dwa palce, higiena przede wszystkim.
Pomyślcie o jakimś przystojniaku. I zaczynajcie!
Widzieliście? Żaden z tych jebańców się nie zawstydził.
Ale z tej strony... Szczególnie ta dziewczyna!
Gdy powiedziałam „masturbacja”, zakryły twarze!
Pani Kalindi.
- Przyszłam przeprosić. - Dlaczego?
Musiałam cię przestraszyć tym nagrywaniem.
Nie. I tak tego nie zrozumiałem.
O co tam chodziło? O jakąś zgodę?
Nieważne.
Jesteśmy przyjaciółmi?
Prawdziwymi. Wszystkim się dzielimy.
Dobrze.
- Ale bez korzyści. - To znaczy?
Mam teraz chłopaka.
- Pan Neeraj? - Tak.
- Uczy matematyki! - Tak.
- Widziałaś jego włosy? - Super, co?
Różni się od innych facetów,
którzy kładą się z jedną, a budzą z inną.
Wiesz, co mi powiedział?
Słyszałaś?
Pingwiny są monogamistami.
To tak przeżywają w surowych warunkach.
Chcę, żebyśmy byli jak pingwiny.
Wierzy w monogamię.
Nie chce się mną dzielić!
I nie ma mnie za dziwaczkę. Jak twoja Natasha.
- Moja Natasha? - Tak, twoja.
O wszystkim wiem!
Tak czy inaczej.
Nie rani się tych, których się kocha.
To prawda.
Specjalnie nie ranimy.
Ale ranimy i tak.
Nie zranisz kogoś, kogo nie kochasz.
Załóżmy, że kocham Mihira
i że kocham Tejasa,
co w tym złego?
Później o tym porozmawiamy.
Jest młodszy i tak dalej. Później o tym porozmawiamy.
Jeśli kocham Tejasa i Neeraja...
O czym mówiłam?
Czy będzie im z tym źle? Czy będą zazdrośni i niepewni?
Może.
Ale nie mogę dawkować miłości!
Muszę iść na całość. Jakbym wkładała siebie całą.
Halo?
Gdzie jesteś?
Gdzie?
Gdzie ty, kurwa, jesteś?
Co się stało?
Co?
To ty mi powiedz. Mówiłaś, że to pilne.
A, to. Już nieważne.
- Tak po prostu? - Z Neerajem się nie układa.
Dlaczego?
Miał być mądry! Inteligentny!
Na wszystkim się zna.
Zna fizykę, statystykę...
ale nie rozumie chemii.
Nie wie, gdzie kończy się teoria, a zaczyna praktyka!
Siedemnaście dni, 16 godzin i 32 minuty zajęło mu, zanim powiedział...
Chyba...
czas...
cudzołożyć.
Cudzołożyć!
- Cudzołożyć? - Też go o to zapytałam.
Cudzołożyć?
Odbyć akt płciowy?
To znaczy pieprzyć się?
Tak.
Dobrze. Tak.
Zdejmę spodnie.
Światła!
Wyłącznik!
Z tej strony też jest.
Zaczekaj!
- Masz prezerwatywę? - Tak, w szafce obok ciebie.
- Założyć? - Nie, czekaj. Wezmę.
- Co się stało? - Nic!
Co się stało?
Przepraszam!
W końcu, znalazłem!
- Odbierz. - To nic ważnego.
- Kto dzwonił? - Nie wiem.
- Natasha? - Nie.
Więc co łączy cię z panem Neerajem?
To koniec.
Koniec?
Spałeś już z Natashą?
Nie.
Kłamca.
Co cię to obchodzi?
- Ja się z tobą wszystkim dzielę. - A proszę cię o to?
To ty do mnie przychodzisz! Jak do śmietnika na brudy.
Tylko pytałam! Co jest między wami?
Nic.
Skoro zerwałaś z panem Neerajem,
może moglibyśmy...?
Nie? Nie.
Mieliście czytać, czy wysyłać wiadomości?
Przepraszam panią.
Oddaj telefon.
Hasło?
Zapomniałam.
Hasło?
Widzi pani? Zapomniałam.
Później odbierzesz z biura. I wypad z moich zajęć.
Powiedziałam wypad!
Wypad!
Idę. Spokojnie.
ZALOGUJ SIĘ DO FACEBOOKA
ZALOGUJ SIĘ JAKO TEJAS
HASŁO NIEPRAWDIŁOWE
Uczycie się?
Na zajęciach siedzisz z Rahulem, tak?
A na obiedzie z Aakashem.
A tu z Tejasem.
Twoi rodzice mieszkają w Dubaju.
Pewnie przysyłają ci pieniądze.
Mieszkasz sama?
Ile przywilejów!
Co za strata!
Nie chcę wam przeszkadzać. Zamawiajcie.
Proszę pani!
Dlaczego to zrobiłaś?
Dlaczego? To twoja dziewczyna?
Nie.
Trudno. Przepraszam!
Mihir, słyszysz mnie?
Nikt nie jest szczery. Mówię ci!
Moi rodzice nie są ze sobą szczerzy!
Tylko głupiec jest szczery!
Chociaż byłam z Mihirem,
wciąż czułam się winna. Pomyślałam, żeby się temu przyjrzeć.
Przyjrzeć się poczuciu winy. Czuję się winna. Dlaczego?
Skąd się to bierze? Wiesz?
Rzecz w tym, że szukasz miłości. Bezinteresownej.
Mówi się, że miłość wyswobadza.
Bezinteresowna.
Mihir tak mnie kocha.
Halo? Przepraszam!
Nic!
Cześć.
Gdzie jesteś?
Halo?
Wiem, że spotykasz się z Natashą. Możesz się przyznać.
Tak czy nie?
Tak czy nie? Powiedz!
Powinnaś odpocząć. Dobranoc.
Musisz...
Rozłączył się.
Tego właśnie nie rozumie. Że trzeba się komunikować.
Wiesz...
Z Mihirem jesteśmy w związku na odległość,
ale wszystko sobie mówimy.
Jeśli coś się dzieje, od razu do mnie dzwoni.
Cokolwiek się dzieje ze mną, też mu mówię. W końcu.
Doszło do czegoś pomiędzy mną a Tejasem, tak?
Coś nas łączyło!
Więc chociaż tyle jesteśmy sobie winni.
Gdy doszło do czegoś między mną a Neerajem...
To mu powiedziałam.
Nie rozumiał, co to znaczy „cudzołożyć”, więc mu wyjaśniłam.
Byłam też wystarczająco lojalna, żeby powiedzieć, że zerwaliśmy.
Więc dlaczego?
Cały czas się zastanawiam, gdzie teraz jest.
Nie chcę tego robić.
Romantyzmu nikt nigdy nie ocenił.
Kto miałby to zrobić?
Krytycy?
Jestem egoistką.
Jestem egoistką. Kocham Ayn Rand.
Powiedziała, że „egoizm to cnota”.
Chociaż mówiła to w innym kontekście.
Czuję jednak... że to do mnie pasuje.
Nie mogę być jak Mihir.
Kocha mnie bezinteresownie.
W tym kontekście bezinteresownie pozwala mi próbować życia.
Jeśli to robię, postępuję egoistycznie.
Więc tak, jestem egoistką, bo muszę nią być,
żeby on był bezinteresowny.
To dar. Należy być egoistą, badać własne ja.
Dlaczego mam problem z Natashą?
Nie mam. Jest młoda.
Lecz dla mnie... nieistotna.
Okłamał mnie, gdy pytałam, czy coś między nimi jest!
Okłamał! Z tym mam problem!
Jestem egoistką, mam oczekiwania. Żeby mnie nie okłamywano.
A on mnie okłamał, w tym problem!
Nie powinien był.
Potrzebuję teraz szczerości. Takie mam oczekiwanie.
Tejas!
Tejas?
W środku.
Tejas?
Halo?
Ty jesteś tu, to kto jest w środku?
Ta wariatka!
Wbiegła do środka.
- Czyja to bielizna? - Nie wiem.
Czyja?
- Nie mam pojęcia! - Natashy?
Nie.
Pytam po raz ostatni! Natashy?
Dlaczego miałaby być jej?
A dlaczego nie? Może zapomniała założyć?
Nie wiem, czyje to jest.
- Nie wiesz? - Nie.
- Naprawdę? - Już mówiłem!
Walnę ci!
- Nie wiesz? - Nie.
Nie wiesz?
- Nie! Nie niszcz go! - Dlaczego?
- Był drogi. - Bardzo?
Pięćdziesiąt tysięcy rupii.
Nie będę mógł oglądać filmów Raja Kapoora.
Wiem, że z nią sypiasz.
Któregoś dnia was przyłapię i zobaczysz!
Suń się!
Co to za bumerang?
Całujesz jak dziecko.
Może się przyłożysz?
Kłamiesz i spotykasz się z nią pod moim nosem.
Na moich zajęciach flirtujecie na WhatsAppie!
Przylepiliście się do siebie w drodze na Comedy Club.
Myślałeś, że nie zauważę?
Puszczasz jej piosenki Raja Kapoora?
Puszczasz.
Przepraszam.
Drwisz sobie ze mnie.
Nie wiedziałem...
że cię to zrani.
Nie rozumiesz tego typu dziewczyn! Wykorzystuje cię!
Takie tylko się popisują.
Na Instagramie, Twitterze,
wszystkim pokazują, że mają chłopaka.
Wykorzystuje cię jak filtr na Instagramie.
Dzisiaj to ty nim jesteś.
Jutro ktoś inny.
Nie śmiej się.
Powinieneś z nią zerwać.
Zrobisz, jak chcesz.
Kalindi.
Nie wiedziałem, że cię to zrani.
Dlaczego się powtarzasz?
Nie wiedziałem, że tak mnie kochasz.
Też chcę z tobą być.
Wszystko to dla ciebie zostawię.
Odbiło ci?
Jestem mężatką!
Podaj mi ręcznik.
Nie kąpiesz się?
Brudna suka.
Goły kundel.
...napisał skrypt komputerowy.
Skrypt wypełniał tysiąc wpisów dziennie.
Powinni od razu zatrudnić programistę,
bo komputery powstały z myślą o manipulacji danymi.
W twojej kieszeni...
Witam!
Jak leci, Sudha?
- W porządku? - Tak.
Niech bogowie błogosławią.
Pięknie wyglądasz!
Ajit mówił, że dbasz o dom.
Ostrożnie, niczego nie potłucz.
Dobrze.
Wszystko jest tak, jak zostawiłam.
- Napijesz się? - Zacznę od prysznica.
Proszę.
Mumbaj jest strasznie parny.
Sudha!
- Włącz kuchenkę. - Dobrze.
Powinnam jej to dać?
Jedno.
Sudha, tu masz torbę.
A...
to dla ciebie.
Dobrze?
Wchodź.
Zasłoń lewą dziurkę i weź wdech prawą.
A teraz zasłoń prawą i wydychaj lewą.
Jeszcze raz zasłoń prawą i weź wdech lewą.
A teraz zasłoń prawą.
Czterech terrorystów zabito w Jammu i Kaszmirze
podczas próby ataku na pielgrzymkę...
- I? - Trzy.
A po wprowadzeniu numeru?
Poczekaj na autoryzację.
Audycja dotyczy Indii.
Otworzę.
Wchodźcie!
- Namaste! - Witaj, wuju!
Cześć, ciociu.
- Ten sam kolor! - Wiem!
Witajcie. Wchodźcie.
Cześć, ciociu.
Bez problemów z parkowaniem?
Nie. Żadnych. Znaleźliśmy miejsce.
Usiądźcie.
Jesteście na czas.
W Mumbaju wszyscy się spóźniają!
Wyjechaliśmy po godzinie szczytu, nie było korków.
Alok Ji... wcześniej wiele razy byliśmy na tym osiedlu.
Gdy podawałaś adres, nie zwróciłem uwagi.
Ale przy bramie przypomniałem sobie,
że mieszkał tu jej kuzyn.
Tak dokładnie to rodzina jego żony.
Racja! Przepraszam.
To dobre sąsiedztwo.
Oczywiście.
Trudno znaleźć mieszkanie w takiej lokalizacji.
Póki co jest kawalerem, więc wziął jeden pokój,
ale większe mieszkania też są w dobrym standardzie.
- Na pewno! - Są niesamowite.
Do domu wraca tylko na noc.
Dlatego mieszkanie jest w takim stanie.
Mówiłam mu tyle razy, żeby chociaż zawiesił obraz!
Jestem zajęty.
Pomalował mieszkanie! To więcej, niż się spodziewaliśmy.
Chłopców takie rzeczy nie interesują.
Wystarczy im jedzenie z dowozem.
Przepraszam! Napijecie się herbaty czy czegoś zimnego?
Lemoniady?
Ciociu...
- Herbaty. - Tak.
- Może być herbata. - Niech będzie herbata.
Ajit oprowadził was po Mumbaju?
Sudha...
Zrób sześć herbat.
I podaj przekąski w nowych miskach.
...na początku mnie tu wysłali.
Naprawdę? Gdzie dokładnie?
Na Dungarsi Road.
Zaczynają się jego mumbajskie historie!
W zasadzie my też tu mieszkaliśmy.
Zaraz za operą.
Przeprowadziliśmy się do Andheri po ślubie...
Ale Mumbaj bardzo się zmienił.
Wszystko się zmieniło.
Nawet Meerut.
Zrobiło się tak zielono.
Mieszkasz w bardzo ładnej okolicy, Manoj Ji.
To stary budynek, ale wśród zieleni.
Roślinność w Mumbaju to luksus.
Wiecie, co mówią: „Widok na morze albo drzewa”.
My mamy na drzewa.
Wciąż ten sam kawał!
I co z tego? Jest dobry!
Żartowniś z ciebie.
Po prostu jestem wesoły.
Chodzi o to samo.
Rodzina mojej bratowej dobrze o was mówi.
Twój szwagier się w nich wżenił?
Oczywiście, tak się poznaliśmy!
- Często jesteście w Mumbaju? - Nie bardzo.
Może raz w roku.
Ale Ajit jeździ do Meerut.
Na Gwiazdkę, Diwali...
Gdy tylko ma przerwę w pracy.
Diwali w Meerut musi być niesamowite.
Jest niesamowite! Dostajemy przynajmniej trzy nowe stroje.
- Odprawiamy Laxmi pooja... - My też to robimy.
Ale tu wszyscy grają w karty.
To kosmopolityczne Diwali!
Mamy pokazy w stylu Ram Leela.
Ajit grał raz Raavana!
Raavana? Naprawdę.
Tak, i zapomniał tekst!
Bardzo się denerwował.
Zaraz wracamy.
Oprowadzę ją po domu.
Sypialnia, korytarz, kuchnia.
Idźcie.
Chodź.
Często rozmawiają.
Według Aparny dwa razy się spotkali.
W dzisiejszych czasach wszystko dzieje się w kawiarniach.
- Małżeństwa, umowy... - Racja.
Nawet rozwody.
Dlaczego mówisz o rozwodzie?
A dlaczego nie? To część życia.
W naszym go nie chcemy.
Wcale nie.
To się nie zdarzy.
Pasują do siebie.
Taki sam styl życia.
Te same wartości.
Ten sam zawód. To w tym najlepsze.
Byle się rozumieli.
Prawda.
Jeśli mają ze sobą żyć.
- To najważniejsze. - Prawda.
Aparnę po raz pierwszy widzieliśmy na pogrzebie Pramod Ji.
Byliście na pogrzebie?
Tak, dobrze go znaliśmy.
Był bardzo dumny z Ajita.
Wspaniały człowiek.
To on przedstawił nam swojego astrologa.
Bardzo mu wierzymy.
Wierzycie w niego?
Tak, pokazaliśmy mu horoskopy dzieci.
- Dużo nam powiedział o... - Świetnie, mamy herbatę.
Chodź.
Wsypałaś cukier?
Niech ma!
Choruje na cukrzycę.
Według horoskopów świetna z nich para.
To prawda.
- Mamy wielkie szczęście. - To dobry znak!
Obsłuż ich.
Robi bardzo dobrą herbatę.
Jest świetna.
W tych czasach ludzie używają torebek.
Gotuje?
Tak, ale nie za dobrze.
A wy?
Tak, poza mięsem.
Jesteś wegetarianką?
Tak, ale Ajit to mięsożerca.
To jakby walić głową w ścianę.
Trudno mu cokolwiek wytłumaczyć.
Jest niezbyt bystry!
Nie, ale...
Uważacie, że kobiety nie potrafią programować.
Jak mogę cię traktować poważnie?
Wciąż programujesz w Perl.
Moment. Mówiłam, że wspieramy Perl.
Wiem.
I uważam...
że perły do ciebie pasują.
Przestań.
Przestać?
Dobrze.
Dziękuję.
Chcesz połowę?
W zasadzie, nieważne.
Zostaw je.
To ta wysokoproteinowa dieta, o której mówiłeś?
Ajit?
Mówiłeś o jakiejś diecie.
Tak.
Gotowa do wyjścia, mamo?
No i? Pokazałeś jej dom?
Jaka decyzja?
Rzucisz mięso?
Mamo! Co z tobą?!
Gratulacje!
Wzajemnie!
Gratulacje dla wszystkich!
Miałam przeczucie.
Dlatego kupiłam po drodze pudełko ze słodyczami.
Niech bogowie błogosławią!
Porozmawiam z astrologiem i jutro zadzwonię.
- Proszę. - Pewnie.
Ajit!
Nie. Nie trzeba!
- No dobrze, do zobaczenia. - Pewnie.
- Raz jeszcze gratuluję. - Wzajemnie.
Jesteśmy w kontakcie, Aparna.
Też korzystamy z WhatsAppa!
Dobrze.
Ustawiliśmy wesele Ajita, Sudha.
Niedługo wybierzemy datę.
Gratulacje!
Co za dobrzy ludzie. Dobra rodzina.
Weź trochę słodyczy do domu.
Działa tylko jedna winda.
Stracimy dziesięć minut, jeśli ją przegapimy.
Pani Neha zawsze znajduje mi pracę zaraz przed wyjściem.
„Odkurz obraz”. Wczoraj odkurzałam.
Dzisiaj znowu mi kazała!
Co ja poradzę na remont w budynku.
„Zamieć balkon, podlej kwiaty”. Przed samym wyjściem.
Pokazać ci coś?
Dostałam od pani Nehy.
Piękne, prawda?
Czysty wyszywany jedwab.
I co z tego? Zaceruję. Albo zrobię chustę.
Będzie idealnie.
Idealnie.
Założę na wesele siostry.
Ty nie jesz?
Też chyba miałaś niezły dzień.
Pomocy!
Tonę!
Czemu nie umiesz pływać?
Mój ojciec nie należał do ekskluzywnego klubu.
- Jak wyglądam? - Jak matka dwójki dzieci.
Herbaty!
Tak.
Nie jestem gruba, co?
W porównaniu z czym?
Serce kobiety jest lżejsze?
Ale szybciej bije. Jest jeszcze 11 różnic.
Dziewczynki cały dzień nie dzwoniły.
Pewnie zostawiłaś im pełno filmów.
Nieźle, proszę pana.
Spokojnie, super mamo, nic im nie będzie.
- Co jest? - Masz chwilę?
Pewnie.
Gdzie jesteś?
Gdzie jesteś, Sudhir?
Gdzie ty, do cholery, jesteś?
W domku na plaży.
Jadę do ciebie.
Gdzie jesteś, Salman?
Jadę, stary.
Teraz?
Miałeś przyjechać po parapetówce!
Wysłałeś mi maila?
Z czym?
Z danymi konta, brudnymi pieniędzmi, numerami szwajcarskiego rachunku.
Wiesz.
Wysyłam ci informacje na temat wszystkich skradzionych pieniędzy.
- Przedstawię cię Hardikowi. - Komu?
Mojemu prawnikowi.
Dlaczego prawnikowi?
Nie rozumiem.
Dlaczego się śmiejesz?
To zabawne, że nikt mnie nie rozumie.
Chodzi mi o to...
że po mnie będziesz musiał zająć się moimi dziewczynami.
O czym ty mówisz?
Nieważne!
Zajmij się parapetówką.
Salman.
Gdy odejdę, zaopiekuj się moimi dziewczynkami...
Gdzie odejdziesz? Gdzie ty jesteś?
Gdzie będę?
Na tarasie, piję.
W whisky nie ma nawet lodu!
Gdzie dziewczyny?
Gdzie Kaveshi i Ankita?
Chyba oglądają film z nianią.
- Jadły kolację? - Skąd mam, do cholery, wiedzieć?
Może zapytasz ich matkę?
Mogą być głodne!
Gdzie ich matka? Z kim jest?
I dlaczego ma zablokowaną lokalizację?
- O czym ty mówisz? - Sudhir, Sudhir.
Reena się mną znudziła.
Szuka wrażeń. Jest z kimś ekscytującym.
Rozumiesz?
Salman, mówisz poważnie?
Czy ja się śmieję, Sudhir?
Posłuchaj się!
Wiesz, co mi powiedziała?
Trzynaście lat małżeństwa!
Przez jedenaście się nie nudziła!
- Chcesz dowodu? - Co ty robisz?
Chcę, żebyś był moim świadkiem, Sudhir.
Co robisz, Salman?
Dzwonię do niej. Pewnie nie odbierze.
- Starczy tego przedstawienia, Salman! - Słuchaj.
Słuchaj. Widzisz?
Nie odbiera.
- Salman. - Nie odbiera.
Chcesz się założyć?
Wyobraź sobie, że miałem wypadek... Umieram.
- Odbija ci! - Umieram, Sudhir!
Posłuchaj mnie.
Dzwonię pod numer alarmowy, do żony.
Niech nudny mąż zdycha!
Słuchasz?
Mąż umiera. Wszędzie jest krew.
Miłego życia na plaży, stary.
Kocham cię, kochanie. Pa.
Myślisz, że on...?
Zadzwoń do niego.
Zadzwoń. Dowiedz się, co się dzieje.
Nic się nie dzieje.
Robi przedstawienie.
Reena, siedzi na balkonie. Pije.
Zadzwoń do niego.
Nie mów, że ci kazałem.
Tak.
Tak, Salman.
- Co teraz? - Gdzie jesteś?
Szukasz mnie i dzwonisz do Sudhira?
- To mój kumpel. Mam prawo! - Co?
Gdzie jesteś?
U Geety.
Odbiło ci?
Może na chwilę.
Ale powiedz dlaczego...
gdy dzwoniłem do Geety, dlaczego powiedziała:
„Nie wiem, co się z wami dzieje...
ale Reeny tu nie ma”.
Dlaczego tak powiedziała?
Reena?
- Co? - Suka!
On wie!
Szpieguje mnie.
- Salman wie? - Szpieguje.
Śledzi.
Jak?
Getta powiedziała, że mnie z nią nie ma.
- Co jeszcze mu powiedziała? - Co za suka!
Skąd mam wiedzieć?
- Boże! - Jak się dowiedział?
Nie mam pojęcia.
Nie wysyłamy do siebie wiadomości!
- Rzadko się spotykamy. - Śledzi cię?
Śledzi?
Nie!
Po co dzwoniłby do Geety?
- Geeta wie? - Nie.
Zapytałaby mnie.
Co jej powiedziałaś?
Napisałam, że jestem ze znajomymi i żeby mnie kryła.
Dlaczego pisałaś?
Boże!
Bo czuję się winna.
Co się ze mną stało?
Dzieci są głodne. Mąż mnie śledzi.
To ja jestem suką.
Nie Geeta. Tylko ja.
Cholera!
Powiedz mu, że tu jesteś.
Że przyjechałaś porozmawiać.
O czym?
O waszej dwójce. Kłótniach!
Dobrze?
Rozwiąż sprawę z Geetą.
Nie daj się wplątać w kłamstwa.
Powiedz, że jesteś zestresowana. Że przyszłaś prosić o radę.
Rozłączyłaś się?
Śledzisz mnie, Salman?
Gdzie jesteś?
- U Sudhira. - U Sudhira?
W jego domku nad morzem.
Nad morzem?
Przed parapetówką?
- Musiałam z nim porozmawiać. - O czym?
O nas.
O codziennych kłótniach.
Rozmawiasz o nas z moim przyjacielem? Co z tobą?
- Nie chciałam.. - Jak to nie chciałaś?
- Czy ja mu się na ciebie skarżę? - Nie chciałam.
Mówiłem mu, że z 12 lat nie nudziłaś się ze mną 10 miesięcy?
Powiedziałem mu to? Co z tobą nie tak?
Widział, jak płakałam. Rozumiesz?
Płakałaś? Gdzie?
Na przyjęciu.
Którym? Na tym z Kishorem Thandanim?
- Tak. - Reena.
Reena! Thandani nas odwiedza, a ty robisz przedstawienie?
- Przedstawienie? - A co innego?
To Kishore Thadani z Sunrise Capital!
Znasz go. Włożył w moją firmę dwa miliardy!
Dwanaście lat w bankowości niczego cię nie nauczyło?
Wiesz, ile on znaczy?
Oczywiście, że wiem, ile dla ciebie znaczy.
Dla mnie? Dla nas wszystkich.
Twój domek na Goa!
Edukacja dziewczynek!
Sto milionów na hipotekę ojca!
Kto teraz robi przedstawienie?
- Jakie przedstawienie? - Ty czy ja?
Hipoteka jest na 20 milionów, a nie sto! Posłuchaj.
Robisz to dla siebie, nie dla nas.
- Nieważne... - Hipoteka to hipoteka.
...ja, Kishore, domek na plaży, zbierasz tylko trofea.
Trofea?
- Wszystko kręci się wokół ciebie. - Mnie?
Tak czy inaczej, wracam do domu.
A jeśli ja nie?
Co nie?
Nie będę zbierać trofeów. Tak jak mówiłaś.
Co jeśli przestanę?
Będę żyła dalej.
Jak?
Jakim życiem?
Menedżera na ulicy Żadnej?
Wyjaśnisz mi swoje życie?
Twoje życie...
jest takie, na jakie ci pozwalam. Bo co jeszcze?
- Pozwalasz? - Tak.
Czy masz jakieś życie poza mną?
Pozwalam ci żyć. Więc żyj.
Nie pouczaj mnie.
Dziewczynki są głodne. Wracaj do domu.
Proszę, wracaj.
Halo?
Wystarczy tego.
Wracaj.
Reena?
Podrzucić cię do domu?
Sudhir...
Powiemy Salmanowi?
O czym?
O nas.
O mnie, o tobie.
Wracaj do pracy, Reena.
Połowa problemu będzie z głowy.
A druga połowa?
Tak jak mówi Salman:
„Daję ci 60% wolności. W czym problem?”.
Powiedzmy mu. Będzie prościej.
A nie jest prosto?
A jest?
Takie jest życie.
To przyzwolenie.
Znasz Salmana.
- Gada i zapomina. - Ale ja nie.
Ja nie zapominam.
W każdym razie...
Niedługo powinien tu być.
Co?
Zadzwoniłam po niego.
Po kogo?
Oczywiście, że niedobrze! Mogłaś zapytać!
Jak możesz mi to robić? Nie masz prawa.
A mnie to nie dotyczy?
- Ubieraj się! - Jestem ubrana.
Salman nie miał przyjeżdżać przed parapetówką!
Zabawne, co?
Ubieraj się!
- Załóż je. - Dlaczego?
Nigdzie ich nie zdejmujesz.
Ale tu tak.
Nie chcę, żeby to widział.
Co Salman ma z nami wspólnego?
Nie bądź dzieckiem.
Gapiłeś się na mnie na studiach.
Czemu nie zaprosiłeś mnie na randkę?
Gdyby nie awantura z Salmanem na przyjęciu u Jamsheda,
odwiózłbyś mnie do domu?
Gdybym nie była żoną Salmana,
też byś mnie pocałował?
Myślisz, że jeszcze się spotkamy, jeśli mu powiesz?
Sudhir.
Jeśli się zorientuje...
będzie chciał zostać w małżeństwie?
To będzie jego i mój koniec!
A co z dziewczynkami?
Dlaczego pojawiają się, gdy tylko mowa o mnie?
- Co w tym złego? - Wszystko!
Nic im nie będzie, jak w innych rodzinach po rozwodzie.
Co?
Mam dość, Sudhir.
Dość wyłączania lokalizacji w telefonie.
Jeśli chodzi tylko o rozwód...
to po co mu mówić?
A potem zobaczy nas po rozwodzie?
Jak się wtedy poczuje?
My...
razem?
Tak.
Tak. Prześlij maila.
Super.
W Nowym Jorku jest 12 w południe, zadzwoń do nich.
Dobrze.
Prześlij go też do mnie.
Dobrze?
Pa.
Ładna chata. I basen.
Bardzo.
Przemalowałem ściany z białego.
Dekoratorowi zdechł pies. Prace zostały wstrzymane.
Nie jest za pusto?
Pustka jest dobra! Potrzebujemy przestrzeni.
Chciałbym mieć taki dom.
Masz lepszy.
W zasadzie nie jest mój.
Tylko tam przeszkadzam.
Kiedyś należał do pary.
Lepiej wygląda u ciebie.
Pewnie był drogi.
Nie. Para się rozstawała.
Chcieli go szybko sprzedać.
Thadani ci przygryza?
To twój przyjaciel. Powinieneś wiedzieć, czy mówi poważnie.
Jest. Tylko poczekaj.
Coś knuje. Czuję to.
- Prowokujesz ją. - Ja?
Słyszałeś tylko jej wersję.
Nikt nie chce mnie wysłuchać.
- Próbowałeś z nią porozmawiać? - Żartujesz?
Odwraca kota ogonem.
„Zrezygnowałam z kariery dla ciebie i dzieci!”.
„Mogłam być kimś!”.
Jest królową tego, co mogło być.
Mogła być prezesem, gwiazdą filmową albo sportowcem.
Może, ale...
Nie możesz „przyzwalać” jej na życie.
Ale dlaczego się okłamywać na temat własnego położenia?
Kogo to obchodzi? To Reena!
Nie znasz jej? Żelazna dziewica uczelni!
Nikt nie miał jaj się z nią umówić.
Poza tobą.
Małżeństwo to nie moja działka.
Włącz ten swój urok osobisty, zabierz ją do domu.
Też byłeś żonaty.
Nic nie wiesz?
A skąd?
Ożeniłem się.
A potem twoja mama zaprosiła mnie na wesele.
Przyszedłem, był kiepski catering.
Zniknąłeś na rok i zadzwoniłeś po rozwodzie.
Minęło dziesięć lat, odpuść.
Masz większe zmartwienia.
Czasami czuję się...
Co ona powiedziała?
Że ze mną nie wytrzyma?
Powinienem...?
Zwariowałeś?
Wiem.
Wiem, stary...
Posłuchaj.
Nikogo lepszego od Reeny nie znajdziesz.
- Żona, matka, gospodyni! - Wiem, Sudhir.
Kocham ją.
Prawda?
Tak, kochasz.
- Bez niej nic nie znaczysz. - Ale...
Thadani nas odwiedza...
a ona płacze na widoku?
Tak zrobiła? Kiedy?
Byłeś tam!
Inwestuje w moją firmę dwa miliardy!
A ty przed nim płaczesz? Gdzie lojalność?
- Idziemy. - Idziemy.
Film akcji wieczorem? Reena?
Ostatni seans.
To tylko sugestia.
Sugerujesz tylko to, co chcesz robić.
Wytrzymałem na tym nudnym filmie, na który mnie zabrałaś.
Wytrzymałem do końca.
Postanowiłeś go nie lubić.
Jak to możliwe?
Film powinien dostarczać rozrywki.
Mówić o patriotyzmie, miłości!
Ty uwielbiasz otwarte zakończenia! A ja czarno-białe.
- Kończ jeść, jestem zmęczona! - Rozmawiamy.
Oboje jesteście zmęczeni.
Zjedz. To był długi dzień.
Macie mnie za idiotę?
Przejechałem kawał drogi.
Wy się wymądrzacie, a ja jestem idiotą?
- Powtórz to jeszcze sześć razy. - Powtórzę dziesięć!
Pamiętasz Dinesha „Trzy Razy”? Wszystko powtarzał trzy razy.
Tak!
Świr!
„Frytki, frytki, frytki!”.
Kelner zapisywał frytki trzy razy!
Jak on to mówił?
Frajer... jeszcze narobi hałasu.
Narobi hałasu.
- Gdzie on teraz jest? - W Dallas.
Sprzedał start-up. Bryluje.
Szczęściarz.
Zorganizujmy spotkanie. Załóżmy grupę.
Jak za dawnych dobrych dni. Kiedyś to było!
Gówniana kawa i filmy z Shahrukh Khanem!
- Wspomnienia, stary! - To on nauczył mnie pić czarną kawę.
- Byłem spłukany. Zajął się mną. - Sudhir...
Możemy porozmawiać z Salmanem?
- Tutaj? - Tak, tutaj.
- Nie będzie niezręcznie? - Nie.
Podasz mi wodę, kochanie?
Ma rację. Koniec tych bzdur.
Wytrę się i jedziemy do domu.
Wielkie Serce. Pański kanał na YouTube.
Odniósł wielki sukces, 2,5 miliona widzów.
Jak...
Chciałem dołączyć do służby cywilnej.
Mój ojciec uczył w szkole rządowej.
Tam też się uczyłem.
Stąd wziął się mój angielski akcent klasy robotniczej...
Nienawidzisz mnie?
Nie.
Więc kochasz?
To nie takie proste.
Wszystko, co robisz...
mnie irytuje.
Co ja...
Jestem ciągle spięta.
Spięta?
Mów wprost. W czym problem?
Tobie potrzebna jest matka, nie żona.
Już dłużej tak nie mogę.
Sudhir nie widział, jak płakałam przed Thadanim.
To było na przyjęciu u Jamsheda trzy lata temu.
Sudhir i ja...
od tamtego czasu jesteśmy razem.
Sudhir Batra? Z Indiabulls?
Mój ojciec miał wylew.
Nie było go stać na leczenie. Zmarł.
Postanowiłem zająć się chirurgią serca.
Tragedia doprowadziła do wielkości?
Chciałam powiedzieć widzom, że dr Sinha to jedyny kardiolog...
Sudhir?
Dlaczego on?
To można odwrócić.
Jeśli się tym zajmiesz, zajmie się tobą.
To maszyna. A my jesteśmy mechanikami.
Zawsze starałem skupiać się na...
Salman chce porozmawiać.
Thadani napisał.
„Cześć, Salman.
Skończyłem z zespołem. Idziemy w to.
Pierwsza opcja. Miliard trzysta. Faza pierwsza.
Gratulacje, stary. Dbaj o moje pieniądze. Uśmieszek.
Jutro się spotkamy. Kishore”.
Gratulacje!
Reena?
Dobre wieści.
Tak, dobre.
- Świetnie. - Jestem wykończony.
Nie wracaj. Prześpij się tutaj.
- Też tak myślę. - Pokażę ci łazienkę.
- Tak będzie najlepiej. - Tak.
Jesteś wolny w sobotę?
Co myślisz?
Golf?
A potem lunch z Ranjeetem w klubie?
Wrócił? Jak się ma?
Jest zadowolony. Znowu jest sam.
Na Tinderze napisał...
„Uwielbiam sporty wyczynowe”.
Nie potrafi nawet złapać frisbee.
Cholera. Spóźnię się.
- Salman. - Przyjeżdża Thadani.
Zostawiłam okulary.
Sudhir!
- Sudhir... - Nie teraz.
Później porozmawiamy.
Później?
Salman wie.
Powiedział dwie rzeczy.
To musi się skończyć...
i...
że nie możesz...
wiedzieć, że on wie.
- Nic mu nie powiedziałaś? - Nie.
Co powiedziałem na przyjęciu Jamsheda?
Nic.
- To wtedy... - Zadzwonił dwa dni później.
Nie odebrałam.
Oddzwoniłam po tygodniu.
Po kłótni?
Nie.
To był spokojny dzień.
Libertina! Ryba była niesamowita!
Pani Rekha.
Panie dyrektorze!
W bibliotece wszystko w porządku?
Było trochę pajęczyn, ale się nimi zajęłam.
- Gdzie? Na książkach? - Na wiatrakach.
Nikt już nie czyta książek.
Biblioteka jest zawsze pusta.
Jeśli się pani nudzi, zapraszam na herbatę.
Od dawna to proponuję.
Tak jak mówiłam. Nie piję herbaty.
To wszystko?
- Tak! - Dziękuję, dyrektorze.
Jeśli dyrektor będzie się tak gapił, wypłyną mu oczy.
Ach, Megha...
Nigdy nie wiem, rozkwitasz czy więdniesz.
- Nie układa się. - I nie ułoży.
Pozwól.
Nie każdy żołnierz umie strzelać.
Spójrz na mnie.
Jestem na linii frontu od lat.
Ale ty, kochana, jesteś gotowa na bitwę.
- To nie przesada? - To w tym wszystkim najsmutniejsze.
Rekha! Przesadza pani!
Idź! Spóźnisz się!
Powodzenia, żołnierzu!
- Megha Verma? - Tak?
To moja córka, Sanditi.
Przepraszam za spóźnienie na wywiadówkę.
Nie powiedziała mi.
To świetna uczennica! Nie mam żadnych zarzutów!
Ale ja mam!
Całe szczęście sprawdziłam jej telefon!
Proszę spojrzeć, co robi!
- Je lody! - Jem lody!
Coś nie tak? Nie pasuje pani smak?
Jaki jest sens szkoły dla dziewcząt,
jeśli ona ciągle przebywa z rozwydrzonymi chłopakami?
I wysyła to na... Telegramie?
Na Instagramie, mamo!
Uczniowie zaprzyjaźniają się na międzyszkolnych debatach.
Proszę, pani Rekha.
Gdyby to zależało od pani, nasza tonąca kultura byłaby stracona!
Jestem nauczycielką, a nie ratownikiem!
Moment!
Zrobi coś pani z tym mundurkiem?
Rano spódniczka jest na równiku,
a po południu na biegunie północnym!
Nie można dać im czegoś tradycyjnego?
Powinny mieć zakryte nogi!
Nie.
- Przepraszam za spóźnienie, Paras... - Nie ma sprawy!
Spędzałem czas ze znajomym.
Z Googlem!
Jak się masz?
Dobrze.
Trochę porozmawiamy? Czy przejdziemy do sedna?
Chyba porozmawiamy. Dopiero przyszłam.
Racja.
Nie za ciepło na chustę?
Trochę mi chłodno.
Pocisz się. Zdejmij to, w czym problem?
Możesz też zostawić.
Nie ma potrzeby.
Spotykamy się po raz trzeci.
Tym razem bez rodziny.
Chcę być z tobą szczery.
Pewnie.
Jestem trochę wstydliwy.
Nigdy nawet nie poprosiłem dziewczyny o numer.
W zasadzie to raz, gdy wziąłem sari.
Oblałem ją colą w tramwaju
i wziąłem jej sari.
- Zdjąłeś jej sari w pociągu? - Pewnie!
To znaczy...
Zabrałem je do pralni.
Ale plamy z coli ciężko schodzą.
- Mogę cię o coś zapytać? - Oczywiście!
Cola sama się rozlała, czy ty ją rozlałeś?
Proszę, Megha.
Nie wątp we mnie.
Chodziłem do szkoły dla chłopców. Brakuje mi pewności siebie.
Czyżby?
Bo podobno wiele dziewczynek z damskiej szkoły
spotyka się z chłopcami z męskiej na lody.
Podstępna jesteś!
Starasz się mnie rozproszyć!
Ale to się nie uda!
Przejdziemy do sedna?
Nie.
Dlaczego nie, Megha? To taki miły chłopak!
Ma dobrą pracę! Dobre wartości.
Szanuje i zasługuje na szacunek!
Pewnie, ma trochę ciemną skórę.
Ale ty to jakoś wyrównasz.
Więc jeśli wszystko jest dobrze, to w czym problem?
Nie potrafię odróżnić dobrych chłopców od złych!
Co masz na myśli?
Chodziłam do szkoły dla dziewcząt.
Nie miałam wolności ani kieszonkowego.
Brakowało mi odwagi do spotkań z chłopcami z innej szkoły,
spędzania z nimi czasu...
albo jedzenia lodów, które mi kupili.
Więc mówię ci...
Wyjdź za mąż.
Będziesz jadła tyle lodów, ile chcesz.
Szukasz kogoś?
Nie, słyszałem znajomych.
Nikt nie przyszedł.
Wejdziesz?
Wszyscy się pewnie upili i pojechali do domu.
- Chodź. - Słucham?
Usiądź.
Jakim chciałabyś być zwierzęciem?
Co to za pytanie?
Często zadaję takie w biurze. Ludzie to lubią!
Powiesz mi?
Zwierzęciem?
- Kotem? - Kotem?
Z dziewięcioma życiami.
Siedmioma dla mnie i dwoma dodatkowo.
A co z tobą? Kim byś był?
Aligatorem.
Śpiącym diabłem.
Gdy się zbudzi...
Wiesz coś o aligatorach?
- Nie. - Nie oglądasz Nature Channel?
Wiedziałaś, że samce aligatorów wypuszczają bąbelki pod wodą?
Naprawdę!
- Dlaczego? - Żeby zwabić samice!
Podniecić je.
Napijesz się?
Nie!
Więc ja się napiję.
Szczęśliwego dnia ślubu.
Mokre włosy?
Mokre ubranie?
„Nad fioletowym wrzosowiskiem...
przejechał rozbójnik
i jechał...
jechał...
jechał...”.
Świeże pomidory?
Nie.
Mama jest szczęśliwa, dopóki sąsiedzi są szczęśliwi.
Będę szczęśliwa dopiero z dwoma wnukami.
Nie przegapisz żadnej okazji!
Cicho.
To zrozumieją tylko kobiety.
- Co myślicie? - Prawda.
Niech kobiety porozmawiają, a my odetchniemy świeżym powietrzem.
Przepraszam.
Posłuchaj, Megha.
Spójrz na moją synową.
Jaka jest szczęśliwa!
Ma dwójkę dzieci, jedno po drugim.
Teraz spędza z nimi cały czas.
I nie musi się już wysilać.
- Wysilać? - A co?
Posłuchaj...
Twoja teściowa cały dzień gdacze,
a łóżko całą noc skrzypi.
Gdy będziesz miała dzieci, pozostanie ci ich gderanie i skrzypienie.
Wysiłek kończy się wraz ze spełnionym pragnieniem.
A co jeśli nie jest... spełnione?
To znaczy?
Powiedz,
czy kobieta pożąda czegoś bardziej niż dziecka?
Nie.
Widzisz?
Co ciąży pani nauczycielce od samego rana?
Zirytowały cię słowa mamy.
Nie słuchaj jej. Pomyślimy o dzieciach.
Teraz jest czas na miłość.
Na dużo miłości.
Naprawdę korzystasz z małżeństwa.
- Ciągle jesteś podniecony! - Ej!
Ty też się dobrze bawisz!
A mi wytykasz podniecenie!
Oglądałeś kiedyś filmy dla dorosłych?
Dla dorosłych?
Oglądałeś?
Tak. W szkole i na studiach.
Miesiąc temu. Dlaczego?
Wiesz, jak chłopcy mówią: „Tak, mała, tak”.
„Tak, mała”.
A dziewczyna odpowiada:
„O, tak”.
Wtedy dobrze się razem bawią.
Razem.
Tak!
Nigdy tego nie rozumiałem!
Albo się pukasz, albo rozmawiasz!
Najpierw można miło porozmawiać, a potem się stukać!
Dlaczego robić to naraz?
Gdy pracuję,
najpierw zajmuję się rachunkami, a potem piszę!
Nie robię tego naraz!
To głupota!
Popatrz! Ptaki!
Spójrz na nie.
Albo składają jaja, albo latają.
Widziałaś, żeby składały jaja w locie?
Coś nie tak?
Nic.
Pani Megha, dyrektor panią wzywa.
Idź. Powodzenia!
Brak mi słów!
Żeby szkoła wydawała takie książki!
Dlaczego coś takiego wypożyczacie?
- To nie ja... - Zaczekaj.
To nie ona ją wypożyczyła. Tylko bibliotekarka, pani Rekha.
Oczywiście! Kto inny?
Bo ta rozwódka powinna uczyć dzieci.
Niech spojrzę.
O czym to jest?
Nie czytałam jej.
Lolita!
Proszę przeczytać! Brak słów.
Więc pani ją czytała?
Nigdy!
Nie czytam takich brudów o ojcach i córkach!
Czytała ją moja córka i jej ojciec!
Proszę wezwać panią Rekhę.
Dobrze.
- Jaswant! Przyprowadź panią Rekhę. - Tak.
„Lolito.
Światłości mojego życia, ogniu moich lędźwi”.
Jest błąd w pisowni!
To książka o jakimś ogniu!
Bóg wie, co to jest!
- Poprawię to. - Gdzie pani Rehka?
Poszukam jej.
„Leśni”.
Spokojnie, nikt nie umarł.
Dlaczego w bibliotece?
Miałam dwie fantazje.
Opowiem ci...
Jedna dotyczy łazienki w samolocie,
a druga biblioteki, wśród książek.
Chciałam spełnić przynajmniej jedną.
Faceci to egoiści.
Nie potrafią uszczęśliwić kobiety.
Same musimy to robić.
A ten cholerny dyrektor...
- Odebrał mi szczęście i męża... - Męża?
Jak to inaczej nazwiesz?
Dzień i noc przy mnie.
Nic nie mówi...
i mnie uszczęśliwia!
Nie znajdziesz lepszego męża!
Tyle jak o mnie chodzi. Do zobaczenia.
Co się stało?
Jest niedziela.
Dzień dobry, babciu!
Widziałaś pilot od telewizora?
Nie, nie widziałam.
Gdzie się podział?
Megha!
Szybko, Megha! Zobacz, co się stało Parasowi!
Sandhya! Pośpiesz się z apteczką!
- Szybko! - Mamo, to boli!
Megha! Siądź obok.
Nic ci nie jest?
Zapomnij o niej! Jak to się stało?
Mamo! To przeze mnie!
Głos w środku mówił mi, że Megha mnie potrzebuje!
Wyszedłem z biura i kazałem kierowcy się spieszyć!
Za szybko jechał i wpadł na byka!
Skoro już mowa o wzięciu byka za rogi...
Tak czy inaczej riksza się wywróciła i wypadłem.
Straciłem przytomność.
Wszyscy mówią o poszukiwaniu światła.
Ale ja szukam tylko ciebie, Megha.
Megha...
Będziesz tak siedzieć? Przynieś mu wody!
Idź! Spójrz tutaj!
Jest!
- Nie bądź dzieckiem! - Podmuchaj delikatnie!
Dlaczego nie działa?
Posłuchajcie...
Nie mam mowy!
Jak mamy ją zaakceptować?
Spokojnie, wszystkim powiemy,
że rozwód był przez epilepsję.
Nie możecie tak zrywać małżeństwa.
- Błagam... - Nie trzeba, mamo...
Mój syn nie może mieć z kimś takim dzieci.
Wystarczy.
To sprawa między nami.
Byłaby, gdyby doszło do niej w sypialni.
Lecz skoro to wydarzyło się tutaj,
to sprawa rodzinna!
Dość już słyszałam!
Jeśli jest dla ciebie taka ważna, możesz zostać!
Żegnam!
Wysłuchaj mnie, proszę!
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Wybacz spóźnienie.
Nie, siadaj.
Zawsze jestem wcześniej.
W szkole była rocznica.
Jak poszło?
Przejdziemy do sedna?
Megha...
Zapomnijmy o tym, co zaszło.
Zacznijmy od nowa.
Przepraszam za mamę.
Ale... rozwód...
Nie mogę.
- Popełniłaś błąd... - Paras!
Nie popełniłam błędu.
To, co się stało, było w porządku.
To, gdzie się stało...
za to przepraszam.
Kobiety potrzebują więcej niż dziecka.
Więc...
Podjęłaś decyzję?
Co chcesz zrobić?
Nie wiem.
Ale póki co...
Chcę iść na lody.
KU PAMIĘCI CHARI ROHATGI
Napisy: Maciej Jackowski